﻿1 तीमथी.
6.
यवार आंदार दास आंका जुवाकिंदा उंडार आंता जन स्वत-स्वता आन्नी सन्मान लेका मानायला दिनकस्रोम की परमेश्वरदी फेर इंगा शिकवण दिंदी निंदा का रोद. 
इंगा यवार मालक विश्वास फेटेतोर उंडार वारकी वार बंधू उंडार आंका वारदी अपमान शेया रोद तर इंगा आदरता दास्य शेयाला येनटीक की यवार्की सेवाद फायदा आताद वार विश्वास फेटेतोर इंगा प्रिय उंडार इ माटलु शिका मती बोध शेय. 
जर यवाराना काही इंगोगो शिका मतुताळ इंगा ख्रिस्त येशु स्वता प्रभू इंनि याय सुवचनलु इंगा परमेश्वर द सेवाद शुद्ध शिक्षण मानायार 
तर वाळ गर्वता फुगाशीनेळ उंडाळ इंगा वांकी एमी तेलाद. दान शिवाय वाळ जगडाम इंगा शब्दकलह इटलाटा तीकावाड आईनाळ. इ माटलाकेल हेवा, जगडाम, निंदा, दृष्ट तर्क पण आताद. 
मन बीघडाशीनेय इंगा खरेम पण विरहीत आयनेद भक्ती इदी कमाईद साधन उंडाद इल्ला कल्पना शेशेतोळ मनुष्यद हमेशा जगदाम आताय, वार देगारकेल दुराम उंडा. 
वास्तविक सुस्ते संतोषता परमेश्वर सेवा शेस्ताना शिकेटी समाधान इदी फार फेदाद फायदा उंडाद. 
येनटीक की मनाम दुन्यामला एमी एका दाल्या इंगा मना इचांग इ दुन्यामला एमपण बेटीक एका फोवा दाद. 
जर मनाक आन्नाम, वस्त्र उंटे आंता दांटलाने संतुष्ट उंडाला. 
पण यवार श्रीमंत आदेंक वार परीक्षाला इंगा सापळ्याला इंगा संगेम मुर्खपणदी इंगा हानीकारक इच्छा इचांग फोई नाश आतार. 
येनटीक की दुडलाद प्रेम इदी आन्नी वाईटलाड दुडलु उंडाय. काही मंदी वांदी हाय फटीनेन्का विश्वास तीकेल दुराम फोईणार दानइचांग वार स्वताने संगेम दुख शेस्कोंडार. 
ये परमेश्वर मणशी, नु इ माटळा नुस दुराम नील. न्यायी पण, सुभक्ती, विश्वास इंगा प्रेम, सहनशीलता इंगा लीनता इर यंकाक आंट. 
विश्वास संबंधला शिंगार युद्ध शेय, येमटी इचांग नीनु कुतेशिन्या. आ आनिकाळूद जीवननि फेटीगात फट. नु संगेम साक्षीदारला संगा शिंगार साक्ष इस्ती, 
यवार आंदारकी जीवन इस्ताळ आ परमेश्वर मुंदार इंगा पंतय पिलात मुंदार यवार शिंगार साक्ष इच्या आ ख्रिस्त येशुन मुंदार नीन निक आज्ञा इस्तान. 
मना प्रभू येशु ख्रिस्त प्रकट आय्यी पर्यंत बिना कलंक इंगा निर्दोष उंडाला दांचांग इदी आज्ञा पाळायंडा. 
यवार धन्यवादित, ओकाते सार्वभौम, राजाल राजा इंगा प्रभून प्रभू, 
यवान ओकोन की अमरत्व उंडाद, यवाळ अगम्य प्रकाशला निलस्तामयावारणी या मनुष्य सुळाल्या इंगा यवार्कीबी सुस्काम काद, वाळ आदी वांदी प्रकट आकाम यथा काळला सुपीची, वांकी सन्मान इंगा आन्नी काळदी सामर्थ्य उंडाद. आमेन. 
इ युगलोन श्रीमंतोर की आज्ञा शेय की, गर्विष्ठ का कुंडा. दुडलु जो चंचल उंडाद दान मिंदा वार आशा फेटा रोद, पण परमेश्वर जो विपुलता उपयोग इचांग आंता पुरामतुताळ वान मिंदा आशा फेटाला. 
शिंगार आदी शेयाला, शिंगार फनीला श्रीमंत उंलाला, उदार इंगा इंगोगोर मिंदा उपकार शेशेतोळ उंडाला. 
याद खरेम जीवन आदी मजबूत पतीदेंक मुंदार काळला शिंगार आधार आय्यी इल्ला साठा स्वता इचांग शेयाला. 
तीमथ्य, नि देगारा विश्वासता सांभाळादेंक इचीने ठेवीद रक्षण शेय. अधर्मद खाली वटवटीकेल इंगा चुकीता यवार्की कथा कथित “विद्या” आंटार वान संगा संबंधला उंडीनेद परस्पर उलटा मतलाकेल दुराम फो. 
आदी विद्या स्वीकार शेशी येंतक विश्वास नुस बहकाशी फोईणार परमेश्वरदी कृपा मी संगा उंडाला.
