﻿1 करिंथ.
15.
इप्पुड तम्मुडलु इंगा शेल्यांलु नीन मिक ध्यानाम शेशी इस्तान, की याद शुभवर्तमान नीन मिक शेपतीन इंगा याद मीर स्वीकार शेस्तीर इंगा दांटल्या मीर टिकाशी उंडार. 
यादान तीकनुस मिक तारण शिक्कीनाद आद्दे शुभवर्तमान नीन मिक शेपतान. या वचनगोन मिक पण शुभवर्तमान शप्पिंटीन आ वचन लेका आदी मीर मजबूत फट्टी उंडना दानताने मिद तारण आताद; लेकुंटे मिद विश्वास व्यर्थ उंडाद. 
येनटीक की येम नाक पहिला शेप्पेदेंक वच्या आदी नीन मिक शपतीन, दांटल्या महत्वद इदी माटा उंडाद की, पवित्र शास्त्रला राशीनेलेका ख्रिस्त मना पापला कसोम सच्या. 
वान बुडशीदेन्क वच्या इंगा पवित्र शास्त्रला राशिने लेका मूड नाळाक वान इंगा लेपदेंक वच्या. 
इंगा मग वाड कैफानकी कमश्या, यंकसार बारा प्रेषितलाक, 
मग वाड आयनूर काना जास्त तम्मूळलाक कमश्या. वारपैकी जास्त मंदी इंगाना जित्ता उंडार, तर काही मंदी सच्ची फोईनार. 
इंगा मग वाड याकोबकी कमश्या, इंगा मग वाड आन्नी प्रेषितलाक कमश्या. 
इंगा आंदारकाना आखरीक नाक पण कमश्या, वेळ कावाकाना मुंची फुट्टीनगते. 
येनटीक की प्रेषितला नीन शिन्नावोड उंडान, नीन प्रेषित आने योग्यतावोड लेन, येनटीक द्यावार मंडळीद नीन छळ शेशीन्टीन. 
पन द्यावार कृपाता नीन येम पण उंडान आदी नीन उंडान इंगा वानदी नामिदुंडदी कृपा व्यर्थ फोलेद, पण नीन वार आंदारकाना जास्त कष्ट शेस्तीन, इदी फनी नीन शेय्यालेद, पण द्यावारदी कृपा याद नासंगा उंड्या, आदी शेस्तुन्या. 
दिन कसोम नीन उंटे का वार उंटे मिम इद्दे घोषणा शेस्ताम इंगा मीर दिन मिंदाने विश्वास फेटतीर. 
इप्पुड जर मिम ख्रिस्त सचीनोर लोन्केल लेशिनाड इल्ला शुभवर्तमान शेपताम, तर सचिनोरदी पुनरुत्थान लेद इल्ला मी पैकी काही मंदी आंटार इदी यल्ला? 
जर सच्चीनोरदी पुनरुस्थान लेद तर ख्रिस्त पण सचीनोर लोन्केल लेय्यालेद, 
इंगा जर ख्रिस्त सचीनोर लोन्केल लेय्या लेद तर माद संदेश व्यर्थ उंडाद इंगा मिद विश्वास पण व्यर्थ उंडाद. 
इंगा मिम द्यावार खोटा साक्षील ठरास्तिम येनटीक की द्यावार ख्रिस्तन सचीनोर लोन्केल लेप्या इल्ला मिम वान बद्दल साक्ष इस्तीम. जर इदी इल्ला उंटे की, सचीनोर लेपदेंक दार तर द्यावार पण ख्रिस्तन लेपा लेद. 
इंगा जर सचीनोरणी लेपा दाद, तर ख्रिस्तड पण सचीनोर लोन्केल लेय्या लेद. 
इंगा, जर ख्रिस्त लेय्या लेद, तर मिद विश्वास व्यर्थ उंडाद इंगा मीर इंगाना पापला फडी उंडार. 
इंग्या इंगा येव्वार ख्रिस्तला सच्ची फोइनार, वारदी पण नाश आय फोइनाद. 
जर ख्रिस्त मिंदा उंडीनेद माद आशा, फक्त इद्दे जीवन कसोम उंटे, तर आन्नी मन्सुलाला मिम दयनीय उंडाम. 
पन इप्पुड खरेमे ख्रिस्त सावनुस लेशी जिवंत आयनाड. येव्वार सच्ची फोयतार आ मंदीला वाड प्रथमफळ उंडाड. 
येनटीक की दिनदी अर्थ उंडाद यल्ला मनशी तीकनुस साव वच्या आल्ले सच्चीनोरदी पुनरुत्थान पण मनशी तीकनुस वच्या. 
येनटीक की यल्ला आदाम पाप शेशीने कसोम आंदार सस्तार आल्ले ख्रिस्त मिंदा विश्वास फेट्टीन कसोम आंदार जित्ता शेशेदेंक वच्यार. 
पण प्रत्येकोर वार क्रमानुसार, ख्रिस्त जो प्रथम फळ उंडाड इंगा मग ख्रिस्त वचेद येळी वान्द उंडीन्द मंदी जिता शेशी फइ. 
आप्पुड इ संसारदी शेवट आय्यी, प्रत्येक अधिपतीन, प्रत्येक सत्तान, प्रत्येक सामर्थ्यन यप्पुड ख्रिस्त नष्ट शेशी, आप्पुड ख्रिस्तड द्यावार आब्बानकी राज्य इचकाडी. 
येनटीक की वाड आन्नी शत्रूलान वान काळाकिंदा फेट्टीनंताक वानकी राज्य शेय्याने बेक. 
यवाड आखरी शत्रू साव वाड नष्ट शेशेदेंक वच्ची. 
पवित्र शास्त्र शपताद, “येनटीक की द्यावार, वान काळाकिंदा आंताच येस्काडनाड.” पण यप्पुड वाड आंटाड की, “आंताच वान अधीन शेस्कामला वच्चीनाद,” आप्पुड येवाड आंताच वान अधीन शेश्या, वाड द्यावार स्वतः दांटल्या लेड. 
इंगा, यप्पुड द्यावार आंताच कोडकु शेतल्या इच्या तर कोडकु पण स्वतःन परमेश्वर शेतल्या इच्या दिन कसोम की द्यावारे आन्नी माटलामिंदा राज्य शेशेतोड कावाला. 
लेकाते, येव्वार मंदी सच्चीनोर कसोम बाप्तिस्मा तीस्कुंटार वार येम शेशार? जर सच्चीनोर लेय्यारुच तर वार मंदी वार बद्दल बाप्तिस्मा येनटीक तीस्कुंटार? 
इंगा मिम पण प्रत्येक वेळला संकटाला येनटीक फडताम? 
हे तम्मूडलु इंगा शेल्यांलू ख्रिस्त येशु मना प्रभूला, नीन मी बद्दल उंडीने घमंडदी वटू येस्केन इदी आंटान की, नीन दिना-दिनाम सस्तान. 
मनशी स्वभाव लेका इफीसला नीन रानटी प्राणीला संगा लढास्तीन, तर नाक येम फायदा आय्या? जर सच्चीनोर लेय्याकुंटे तर फदांडा “मनाम तिनदाम-तागदाम, येनटीक रेफाक तर सच्चेदे उंडाद!” 
इंगा येवाडाना इल्ला माटलाडताड तर वान माटलु इनी फसायाकुंडा, येनटीक की “वाईट संगती मचीं चरीत्रनी खराब शेस्ताद.” 
नितीमत्व कसोम लेयांडा इंगा पाप शेय्याकुंडा येनटीक की मिपैकी काही मंदी इल्ला उंडार येव्वार द्यावारनी गुरतू फट्टार. इदी नीन मिमलान शिग्गुना केडपाला आंकेन आंटान. 
इप्पुड येव्वाराना इल्ला आन्यार? “सच्चीनोर यल्ला लेशार? वार यल्लोन फयला वच्चार?” 
नु इंता अज्ञानी उंडाव येम? नु येम पेरास्ताव आदी पहिला सच्चीन शिवाय जित्ता काक फोई. 
इंगा नु येम पेरास्ताव दानदी फंटा आय्येद फय पेरायाव, तर फक्त बी पेरास्ताव ; आदी गोदमाद लेकाते इगोगोट येमाना उंडी. 
इंगा आंटे द्यावार निवडाशीन लेका वाड दानकी आकार इस्ताड. वाड प्रत्येक दानाक दानदी स्वताद “फय” इस्ताड. 
जित्ता प्राणीलाय आंदारीच फईल सारखा लेकुंटाय. दिन शिवाय मन्सुलाय फयलु वगा प्रकारी उंटाय. प्राणीलाय फइल इंगोगो प्रकारी उंटाय, गुव्वाल इंगोगो प्रकारी उंटाय; इंगा मिल अलग-अलग प्रकारी उंटाय. 
आल्ले स्वर्गीय फइल उंडाय इंगा पृथ्वी मिंदूड फइल उंडाय, पण स्वर्गीय फइद वैभव वगा प्रकारदी उंडाद, तर पृथ्वी मिंदूड फइद इंगोगोट उंडाद. 
सूर्याद येलगु वगा प्रकारदी तर चंद्रद येलगु वेगळा प्रकारदी उंटाद. सुक्काद येलगु वेगळा प्रकारदी उंटाद इंका चमकाशे दिंटला वगा सुक्का इंगोगो सुक्काकाना वेगळा उंटाद. 
आंकेन सच्चीनोर पुनरुत्थान संगा पण इल्ले आय्यी, फय याद भुमीला बुडशीनेद उंडाद आदी नाश आय्येद उंडाद, पण आदी फय यादान लेपेदेंक वस्ताद आदी अविनाशी उंडाद. 
याद अपमानता बुडशे दिंटल्या वस्ताद आदी गौरवाला लेपे दिंटल्या वस्ताद याद अशक्तपणाला बुडशे दिंटल्या वस्ताद आदि सामर्थ्याता लेस्ताद. 
याद भुमीला बुडशीदेंक वच्चीनाद आदी नैसर्गिक फय उंडाद याद पुनर्जीवित आयताद आदी आत्मिक फय उंडाद. जर नैसर्गिक फइल उंडाय तर आध्यात्मिक फइल सुद्धा उंडाद. 
इंगा पवित्रशास्त्र इद्दे शपताद, “पहिला मनशी, आदाम इड जिता प्राणी आय्या,” पण ख्रिस्त येवाड आखरी आदाम आय्या वाड जीवन इच्चेतोड आत्मा आय्या. 
याद फय मनाक पहिला इच्चीनार आदी संसारिक उंडाद पण याद फय मनाक यंकसार इच्चे दिंटल्या वच्ची आदी आत्मिक उंडी. 
पहिला मनशी भुमीलोन मन्नुता बनाशीन्या, तर इंगोगो मनशी स्वर्ग लोन्केल वच्या. 
यल्ला आ पहिला मनशीद रचना मन्नुनोट बनाशीन्या, आल्ले मनाम आंदार पण मन्नुता बनाशीनाम इंगा यल्ला इंगोगो मनशीद फय स्वर्गीय उंडाद आल्ले मनाद फय पण स्वर्गीय आय्यी. 
इंगा येवाड मन्नुता बनाशीन्या वानदी रूप मनाम धारण शेस्तीम, आल्ले येवाड स्वर्गीय उंडाड वानदी रूप मनाम धारण शेशाम. 
इप्पुड तम्मूडलु इंगा शेल्यांलू नीन इदी शपतान की, नंजूर इंगा रक्ताम द्यावार राज्यद अधिकारी आय्यी शेकायाद इंगा नाशवान अविनाशीक अधिकार आय्यी शेकायाड. 
सुडांडा! नीन मिक वगाट रहस्यमय सत्य शपतान. मनाम आंदार सच्चेतोर लेम. मनाम आंदार बदलाशी फोय्याम. 
इंगा इदी लगेच आय्यी, कन्नुद रेक्का आंटा काना मुंची, यप्पुड आखरी कर्णा वागी आप्पुड, येनटीक की कर्णा वागी तर येव्वार सच्चीनोर उंडार, वार नेहमी इचांग जिवंत आय्यार इंगा मनाम येव्वार जित्ता उंडार, मनाम पण बदलाशी फोयाम. 
येनटीक की इदी जे विनाशी उंडाद आदी अविनाशीन धारण शेशी इंगा इदी याद सच्चेदेंक उंडाद आदी अमरत्व धारण शेशी इदी नक्की उंडाद. 
इदी याद विनाशी आदी अविनाशीपण धारण शेशी इंगा इदी सच्चेद उंडाद आदी अमरत्व फेटकुनी, इल्ला यप्पुड आय्यी आप्पुड, पवित्रशास्त्रला राशिने लेका; “विजय सावनी मिंगी तीस्कुनीनाद.” 
“अरे साव नीद विजय यंदु उंडाद? साव नीद नांगी यंद उंडाद?” 
सावदी नांगी पाप उंडाद इंगा पापदी सामर्थ्य नियमशास्त्र तीकनुस वस्ताद. 
पण द्यावारकी धन्यवाद, येवाड मना प्रभू येशु ख्रिस्त तीकनुस मनाक पाप इंगा सावमिंदा विजय इस्ताड! 
दिनकसोम ना प्रिय तम्मूडलु इंगा शेल्यांलु प्रभूला स्थिर इंगा मजबूत निलवांडा. नेहमी स्वतःन प्रभुन फनी कसोम इच्काडना येनटीक की मीक येरका उंडादकी प्रभुला मिद कष्ट व्यर्थ लेद. 
