﻿लूक.
23.
इंगा वान्द आन्ता समुदाय लेशा इंगा वार येशुनकी पिलातान कडा येतकेन फिर. 
वार वान मिंदा आरोप शेसदेन्क आंटीर. वार आनीर, “मिम, इदी मन्शी मंदीद दिशाभूल शेस्तान फटतीम. वाड कैसरन्क कर इसदेंक इच्चाका इरोध शेस्ताड इन्का आनटाड की, वाड स्वतः ख्रिस्त, वगा राजा उंडाड.” 
आनकेन पिलातुड येशुनकी आडग्या, नू यहुदान राजा उंडाव येम? आन्या “मनाम आटाम आले.” 
आन्टे पिलात मुख्य याजकाड इन्का जमावाला आन्या, इ मन्शी मिंदा दोष फेटदेन्क नाक येम कारण आढळाशा लेद. 
गान वार आग्रह फट्या. वार आनीर, “यहुदिड प्रांतूड आन्ता मंदीद वाड मनाद शिकवणीगोन भडकायामतांड वाड गालील प्रांतानुट सुरुवात शेशी इन्का इडदन्का वच्चीन्द उंडाड.” 
पिलातुड इदी इन्या, आप्पुड वाड आडग्या की, “इड मन्शी गालील प्रांतूड उंडाड येम?” 
आप्पुड वान्क तेलच्चा की येशुड हेरोदाला अधिकार किंदा वस्ताड, आप्पुड वाड वान्क हेरोददानकडा आम्मशा. वाड आ दिनमला यरुशलेम शहराला उंड्या. 
हेरोदाड येशुनकी सुशा आप्पूड वान्क शना आनंद आय्या, आनकेन वाड वान विषयाला इनीन्द उंड्याव वान्क इळा वाटासतुन्ड्या की, वार वगाट चमत्कार शेशी व मनाक वाड सुसदेन्क शिक्की इल्ला आशा वानिक उन्डया. 
वाड येशुनकी इन्का प्रश्नाल आडग्या, पण येशुड वांकी उत्तर इयाक फोया. 
मुख्य याजकाड मंदी इन्का नियमशास्त्राद शिक्षक आंदू नीला फडीगेस वान विरोधला जोरदारपणागोन आरोप शेसस्तुंडीर. 
हेरोदाड वान शिपायासंगा येशुनकी अपमानस्पद वागणूक इच्चा, वानीद थट्टा शेशीर वाड वानमिंदा वगाट तलमात झगा येसकुन्या इंगा वार पिलातान तींक यन्का आम्मशा. 
हाच दिनमला हेरोद इन्का पिलात वगामिगारद सोबतील आईर दिन काना पहिले वगामिगारद दुश्मन उंडीर,. 
पिलातुड महायाजक मंदी, पुढाऱ्याला इन्का मंदीक वगातडा फिलच्या. 
“इड मन्शी मंदीक फितवाशातोड आनकेन वान मीर नातीक येकोस्तीर; इन्का सूड, हा गोष्टीलद आरोप मीर वान मिंदा फेटतार हाचसंबंधीला नीन समक्ष चौकशी शेशीन्का नाक इ मन्शीतीक यादपन दोष शिक्का लेद. 
हेरोदान्क आरोपइषयला येम बी आधार शिक्का लेद आनकेन वाड वान्क यंका मना तिकड यतकेन वस्तीम. मीर पण सुशार की, मातेशेद शिक्षा इसदेन्क योग्यइळा वाड यमच शय्या लेद. 
अनकेन नीन वानिक द्यब्बाल मत्ती इडशी इसतान.” 
येनटिक की वान आ फंडगाला वगा कैदीन इडा बेक आताद. 
पण वार आन्दार वगातडा वत्या किर्लीर, “इ मन्शिक मत्तेसकंडा! इंका मा इच्चाका बरब्बान्क इडुंडा!” 
बरब्बाड यरुशलेम शहरला खळबळ माजवाशिंदी उंड्या. वाड रव्वा मनशीक मत्तीशिंदी उंड्या, आनकेन वान्क तुरुंगला येशिंदी उंड्या 
इंगा पिलातड येशुंक इडशेद इच्चा फेट्टीगेस तीरगीगेस वारसंगा आन्या. 
पण वार किरलीगेसच नीलचीर, “वान्क वधस्तंभमिन्दा खिळायंडा, वान्क वधस्तंभमिन्दा खिळायंडा!” 
पिलातड तिसरादम वारणी आन्या, “येम? इ मन्शी इल्ला याद गुन्हा शेशिंद उंडाद? मत्तेशेद शिक्षा इच्चदेइच्चा का इल्ला नाक इडविरोधला येम बी शिक्कालेद. यास्तव नीन वान्क द्यबाल्द मत्तेद शिक्षा शप्पीगेस इडशी इस्तान.” 
गान वान वधस्तंभमिंदा खिळाच इल्ला वार वत्या किर्लीगेस आग्रह नडपिनडीर इंका वार्दी किर्लीदेंक यश वच्चा. 
आप्पुड पिलातुड वार्दी आडगिनल्यका आव्वा बेक इल्ला ठरवाशा. 
यवाड मन्शी दंगा इंका खून दिनइच्चाका तुरुंगला कुकिं फइन्द उंड्या इंका यवारद यवार मागणी शेशिंदी उंड्या वान्क वाड इडशी इच्चा पिलातड वारद इच्छाल्यका शेसदेनइच्चाका येशुंक वारद शेतला इच्चीर. 
वार वांकी पिलातुस महल नुस येतकेन फियेद अप्पुड, कुरेनेकर शिमोन फेरद यवाड वगा शेणमिंदूट वस्तुन्ड्या वार वान्क फट्टीर इंगा वाड येशुन यन्का नडशीगेस क्रूस येतकेन नडाला आनकेन आदी वानमिन्दा फेट्टीर. 
मंसलाद इंगा आंतीलाद फेद्दा समुदाय वान यंकाक न्यडशा, आ आरवतील वान इच्चाका यदा मत्तकेन शोक शेस्तुंडीर. 
येशुड वारकडा तीरगीगेस आन्या, “यरुशलेमेद आंडबिळानो, नाइच्चाका यडशेद लेद, तर मना स्वतःइच्चाका इंका बीळालइच्चाका येडूंडा. 
येनटीक की इल्ला दिनाल वच्चेद उंडाय, आप्पुड मान्शिल्द आन्यार, धन्य आ आरवातील वांझ उंडाय इंका धन्य आ गर्भाशय, यवार जन्म इय्या लेद इंका धन्य आदी स्तने, यवार यबद तापशा लेद. 
आप्पुड ‘वार पर्वतन्क आन्यार, मामिन्दा फड इंका वार कोंडालनी आनी. ममलान मुइंडा’ 
फच्ची माकुक इल्ला शेस्तार तर यंडी माकुद येम?” 
इन्का इदार मंदी अपराधी उंडीर वान्कबी वार सगा जीव मत्तदेन यतकेन फो. 
इन्का आप्पुड वाड गुन्हेगारासंगा “कवटी” आनिद ठिकान्या मिन्दा वच्चीर, आंदु वार वान्क हा अपराध्यांन्क, वगान्क वान उजवीतीकड व वगान्क डावितिकड इल्ला वधस्तंभामिन्दा खिळाशीर. 
आंटेका, येशुड आन्या, “हे अब्बा, वारनी क्षमा शेय इन्का वार येम शेस्तार इदी वारीक तेलवाद.” वार चिठ्ठ्याल येशीर वान्द बट्टाल फन्ची तीस्कुनीर. 
मंदी आंदु सुस्केन नीलाफडीडीर इन्का पुढाऱ्याल थट्टा शेसकेन आनीर, वाड इन्गोर्ण वाचायमत्या, तर वाड ख्रिसतोड, द्यावरद निवडाशिंन्द उंडया तर वाड स्वतान्क वाचायमती! 
शिपायोड वान थट्टा शेशा. वाड वान्तिक वच्चा वाड वानिक फुलाका इच्या. 
इंका वाड आनीर, “जर नु यहुदियांद राजा उंन्डाव तर स्वताण वाचवाय!” 
वान मिन्दा इळा राशींद उंड्या “इदी यहुदिया मंदिद राजा उंडाड.” 
आंदू खिळाशिंद वगा गुन्हेगारुड वान्द निन्दा शेशीर. वाड आन्या, नु ख्रीस्ताड लेद येम? स्वतः क व माम्लान भी वाचवाय! 
पण दुसराड गुन्हेगारड वानिक दटावाशा इंका आन्या, “नीक द्यावारक आद्र लेद येम? निक बी आदी शिक्षा आइन्डाद. 
पण मनाद शिक्षा योग्य उंडाद कारण मनाम जे शेस्तिम दान्द योग्य फळ मनाक शिक्कताद. पण इदी मन्शी यमबी अयोग्य शेशा लेद.” 
आंटे का वाड आन्या, “येशुड, नू मनाद राज्याद वच्चाव आप्पुड नाद आठवण शय.” 
येशुड वानिक आन्या, “नीन निक खरेम शपतान, इबद नू ना संगा सुखमंदीला उंडाद.” 
आ वेळला द्यग्गाद्यग्गारा मध्याणीव बारा वागीनड्या उन्ड्या इंका मूड वागीनदनका हन्नी देशमिंदा गड्दू फड्या हायाळेला सूर्याप्रकाशा लेद. 
इन्का परमेश्वरान्द भवन मिंदूडद पडदा नडमानडमा शिंनग्या इन्का दाणी रोन्ड भागुल आय्या. 
येशुड बैग्या किरल्या, “आब्बाड, ना आत्मा नी शेतल्या सोपवाशी इस्तान.” इळा माटलाडशी वाड जेम इड्षा. 
आप्पुड रोमी शताधिपतिंन्द एम घडाशा आदी सुशी आप्पुड वाड द्यावारद गौरव शेशा इंका आन्या, “खरेम-खरेम इड नीतिमान मन्शी उंड्या.” 
इदी सुशेदेंक कसरोम कुडीनोर मंदीक घडाशिणीव गोष्टील सुशीर, आप्पुड वाड यदामिन्दा मत्तकेन यन्का फोइर. 
परंतु वाड ओळखींद आंदार सुशदेन्क इच्चाका दुराम नीला फडीर. वाटलोन गालील प्रांतानुट वान इंका वाच्चींद आरवातल उंडीर. 
आंद योसेफ फेरद वगा मन्शी उंड्या. वाड यहुदी सभास्तानाद सभासद व बागा इंका नीतिमान मन्शी उंड्या. 
वाड उंगो धार्मिक पुढारी निर्णय इंगा वान्क फनीक व इच्चरासदेन्क समती इच्चींद लेकुंड्या. वाड याहुदिया प्रांतालद अरिमथाई नगरालद उंड्या. वाड द्यावारद राज्यंद दावा सुस्कुंड्या. 
इदी मन्शी पिलताकडा फो इंका वाड येशुंद फय आडग्या. 
आदी वार वधस्तंभांमिन्दानुट किंदा तीशीर इंका ताग्यात वस्त्राला गुड्लाशेर. आप्पुड नंतर वार खडकाला खोदाशिंद कबरेला फेटीर. इदी कबर इळा उंड्या कि, दानमिन्दा आडदणका यवारकबी फेटीन्द लेकुंड्या. 
आदी तयारिंद दिनम उंड्या इंका शब्बाथ सुरु आय्यद उंड्या. 
गालील प्रांतानुट येशू बराबर वच्चीन्द आरवतल योसेफानद यन्का फोयीर. वार आधी कबर व दानटल्या आधी फय यळा फेटीनार आधी सुसीर. 
इंगा वार इलक फय्यीर व वार सुगंधी मसालाल इंका लेप तयार शेशीर. शब्बाथ दिनम वार आज्ञा प्रमाणगोन विसावा तीस्कोनीर. 
