﻿लूक.
22.
इंगा बेखमीर रोट्ट्याद फंडग्गा दान्क वल्हांडण आंटार, आदी दयगारा वच्च्या. 
मुख्य याजक मंदी इंगा नियमशास्त्रद शिक्षक, येशुन येल्ला मत्तेदेन्क वच्ची इ माटला बदल चर्चा शेस्तूडीर अनकेन वांकी मंदीद यरप्पू आव. 
आप्पुड बारा प्रेषितांकिंटा, वगाड, इंका यहूदायन्त इस्कर्योता मिंन्दा सैतान शिराशा. 
यहूदा मुख्य याजका मंदी इंगा परमेश्वारांन्द भवनाद अधिकारी वान कडा फो इंगा वांन्क शेट्टल्या येशुन येल्ला-येल्ला फटीगेस इस्देन्क वच्ची या इ विषयला माटा शेशीर. 
वार यहूदी प्रमुखुल वान्क शन्ना आनंद आय्या व वान्क वार दुडलू इछेद मान्य शेशीर. 
अनकेन वार संमती सुप्पा इंका वाड येशुन गर्दी लेकुन्या आप्पुड फटी वार शेतल्या इच्चेद संधी वटेदेंग आंट्या. 
बेखमीर रोट्ट्याद फंडगा, इदी दिनाम्क वल्हांडणाडनाद गोऱ्हा मत्तेयद इदी दिनाल वच्च्या. 
आप्पुड वाड पेत्र व योहान वारक शेपिगेस आमशा की, “फो इंका मनाइच्चाका वल्हांडण फंडग्गाद वंन्टा तैयार शेय इंन्का मनाम आदी तिनदाम.” 
पेत्र व योहान येशुन आन्या, “मीम दानद तयारी यन्द शयाला मिरद इच्चा उंडाद?” 
वाड वारीक आन्या, “मीर नगराला प्रवेश शेशार आप्पुड नेळाद भांड्याल येतकेन फेयातोर वगा आरवा मिरक भेटाशी. वाड ज्या इन्टल्या फई आंन्द फो. 
इंगा वाड घरमालकाक शेपंडा, ‘गुरुजीड मिरक आडगिंद उंडाद की, नाद शिष्यांसंगा वल्हांडण फंडग्गाद वंन्टा शेसदेन्क वच्ची आदी सुटालद खोली यन्द उंडाद?’ 
आ मणशी मिक माडीमिंदूडडी सजामतीनेद खोली सुपीची आंदू तयारी शेयन्डा.” 
आप्पुड पेत्र व योहान आंन्दनूट येल्लीर. इला येशुड शेप्या आल्ले आन्ता आय्या आप्पूड वार वल्हांडण वंन्टाद तैयारी शेशीर. 
वेळ आय्या आप्पूड येशु वान बार प्रेषित सगा तिनदेन्क कुसन्या. 
वाड वारीक आन्या, “नीन दू:ख भोगाशामुंची मीरसंगा वल्हांडण फंडग्गाद वंन्टा तीस्कुनेद इल्लानाद शना इच्छा उंड्या. 
अनकेन नीन मिक शपतान की, द्यावारद राज्याला इदी परिपूर्ण आइनदन्का नीन इंका इदी वंन्टा तिनेदोन कान.” 
नंतर येशुड पेला तिस्केन इंगा उपकार स्तुती शेसकेन वाड प्रेषित न आण्या, “इदी तिस्को इंन्का आपसाला दान्द वाटणी शेय. 
अनकेन नीन मिक शपतान की, द्यावारद राज्य वच्चीनद्क्का दिन मुदारा नीन द्राक्षरस तीस्कुनान.” 
इंका वाड रोट्ट्या तिस्केन इंगा उपकार स्तुती शेसकेन आदी इर्गामत्ती इंगा वारक इच्चीगेस आण्या, “इदी नाद फेय उंडाद इदी मीरइच्चाका इच्छी फईन्द उंडाद. नाआठवण इच्चाका इदी शेयडा.” 
वान्द प्रमाणगोन वान्द वंन्टा आईनक्का वाड प्याला तिस्कुन्या इंका आन्या, “इदी प्याला नाद रक्तामला कोता करार उंन्डाद, इदी मीरइच्चाका फोशा फईन उंडाद. 
इंगा सूड! नाद इस्वासघात शेशातोर्क शेय ना बराबरच मेजामिन्दा उंडाद. 
इंका मन्शी कोडकु ठरल्या प्रमाणगोन फोताड खरेम पण वार शेतगोन वाड फट्टी इच्ची फई मन्शीन्द येन्ता दुर्दशा आई.” 
इंन्का वार आपपासाला वगामेगार प्रश्न आड्गदेंन्क आंन्टीर, “इदी शेशातोर मापैकीं यवार उंडाला?” 
आले, वान्ता इळासंबधी माटाक माटा आया की, वारदान्टल्या आंदारकना फेदोड यवाड उंडाड. 
आप्पुड वाड वांकी आन्या, “यहुदीलेनोर राजाल वारमिंदा प्रभूत्व शेस्तार इंगा जे वारमिंदा अधिकार गाजवास्तार वारकी आदी परोपकारी इला वाटास्ताद. 
गान मीर इला लेद. दानबद्दल मीदीन्टल्योनकेल आन्दारकना फेदोड उडीनोड अंदारला शिन्नावड आय्येद जो अधिकाऱ्या उंन्डाद वाड सेवक आय्येद. 
आप्पुड फेदावड यवाड वाड मेजामिंन्दा कुसूनताड वाड जो सेवा शेस्ताड? जो मेजामिंन्दा कुसूनडाड वाड लेद येम? गान नीन मीरता सेवा शेशातोर लेका उंडान. 
गान ना परिक्षाला नाद पाठीशी निलाफडीनीर इला मीरच उंडार. 
दान प्रमाणगोन नाद आब्बाड नाद नियुक्ती शेशा इळा नीन मीर्द नियुक्ती राज्यामिंन्दा शेस्तान. 
अनकेन मीर ना राज्याला नाद मेजामिंन्दा तीनेद व तागेद इंन्का आसणामिंन्दा कुसणी इस्त्रालयान्द बारा वंशाला न्याय शेशेद.” 
“शिमोना, शिमोना, इन! सैतानाड मीर गोदमाललेखा चाळशेद अनकेन आडगीन्द उंडाद. 
गान शिमोना, निद विश्वास ढळाशेद लेद, अनकेन नीन मीर इच्चाका प्रार्थना शेशीन्द उंडाद इंका नू इगा ना कडा तिरग्याव आंटे निद तंम्मूलक स्थिर शेय.” 
इंका शिमोन पेत्र वांन्क आन्या, “प्रभू, नीन निबराबर तुरुंगाला फईनइच्चाका व सचीदेंक तयार उंडान.” 
पण येशुड आन्या, “पेत्रा, नीन निख शेपतान, नू नाक गुरुतु फेटताव इदी मूड दमूल नाकराशाव तो पर्यंत इबद फुन्जू आरशालेद.” 
येशुड शिष्यलनी आन्या, “यप्पूड नीन मीक थैली, तिति व शपूल शिवाय आमशिर, आप्पुड मिरक येम कड्मा फेट्या यम?” वार आनीर, “यमबी लेद.” 
वाड वान्क आन्या, “पण इप्पुड, वानद्ग्गारा थैली उंडाद वाड आदी तीस्कुनेद व वाड तितीसुदधा तीस्कुनेद इंन्का वानद्ग्गारा तलवार लेद वाड वान्द झगा आम्मेद इंन्का आदी कोनकेन तीस्कुनेद. 
नीन मिख शेपतान, वाड आपराधाला गणाशिंन्द उंड्या, इला इदी शास्त्रलेख उंडाद वाड नादठायी पूर्ण आव्वाबेक अनकेन नाद विषयला गोष्टील पूर्ण आय्येद उंडाद.” 
वार आनीर, “प्रभू, सूड, इदू रोन्ड तलवारलु उंडाय.” वाड वारनी आन्या, “आन्ता साल!” 
मग वाड येल्ली मना रीती प्रमाणगोन जैतुनांन्द कोंडा कडा फोव शिष्यालबी वान यन्का-यन्का फइर. 
आप्पुड आ ठिकाणा मिन्दा वच्चीनंन्का वाड वान्क आन्या, “मीर परिक्षाला फडेद लेद अनकेन प्रार्थना शेयंडा.” 
वाड वार कडानूट राळाला टप्पाइंता दुर फइन्का वाड मॅाकाल टेकवाश्य इळा प्रार्थना शेशा, 
“आब्बा, जर निद इच्चा उंडाद इदी प्याला ना कडानुट दुराम शय. इंगा नाद इच्छेप्रमाणगोन लेद इंका निद इच्छेप्रमाणगोन आव्वा बेक.” 
स्वर्गानूट वगाट द्यावरदूत वच्चा व वाड वान्क सामर्थ्य इस्केन नीलच्या 
दु:ख गोन ग्रासाशिन्द उंड्या वाड शना कळकळीगोन प्रार्थना शेशा इंका वान्द घमाम रक्तामंद थेंबूलका न्याला मिंदाफडतुन्ड्या. 
इंका यप्पुड प्रार्थना शेसकेन वाड लेशा इका शिष्यनकडा वच्चा वाड सूडाडा वार खिन्न आय्यागुना निदारक फइंन्द वानिक कम्पिच्या. 
वाड वारकी कम्पिच्याआन्या, “मीर येल्ला फंडार? लय इंगा परीक्षाला फडेद लेद आनकेन प्रार्थना शेयेंडा.” 
वाड माटलाडस्तुनडया आप्पुड मंदीद जमाव वच्च्या इंगा बारा शिष्यांलनुट यहुदा इस्कर्योत अनीनोर वगावड वानमुदारा नेडस्तुनडया. येशुनदी चुंबन तिस्कुनइच्चाका वाड वानदग्गारा वच्च्या. 
आंन्टे येशुड वांकी आन्या, “यहूदा, चुंबन तिस्केन मनशी कोडकुद इस्वासघात शेस ताव येम?” 
वानभोवती जे उनडी इदी येम आयेद इदी गुरतुगोन वान्क आन्या, “प्रभू, मीम तलवार न्यडशेद यम?” 
वानपैकी वगाड महायाजकान्द नोकरामिंन्दा वार शेशा इंका वान्द उजवा गुम्मा कोशा. 
येशुड उत्तर इच्या, “इदी साल उन्डान.” इंका वाड वान्द गुम्माक स्पर्श शेश्या व वान्क बागा शेश्या. 
आंन्टे येशुड मुख्य याजक मंदी, परमेश्वरान्द भवन द मुख्य अधिकारी इंका आब्बार इर वानमिंदा नेडशी वच्चीन्द उनडीर, वान आन्या, “मीर तलवारी इंका सोटे येतकेन नामिंन्दा नेडशीगेस वच्चीर, इल्ला येम नीन लुटारू उनडान. 
नीन इंगा मीसंगा दररोज परमेश्वरान्द भवनला इंका मीर नामिंन्दा शेय्य ययालेद लेद. अनकेन इदी मीरद वेळ इंका गड्दुद सत्ता उनडाद.” 
वार वान्क अटक शेशीर व वार वान्क महायाजकान्द इलूक येतकेन फोइर. पेत्र दुरामनूट वानयक्का नेडशा. 
वार अंगणाला मध्यभागांला दिग्ळ आनशा इंका वान्द भोवती कुसणीर व पेत्रबी वार ता कुसन्या. 
आप्पुड वगा यवारक दासीने आन्द वांकी दिग्ळद उजेडाला कूसणीन्द सुशा. आदी वानदग्गारा निरखून सुशा इंका आदी आन्या, “इदी मनशी वानसंगा उंडया.” 
पेत्र आदी नाकरास्केन आन्या, “बाई नीन वान्क गुर्तु फेट्या लेद.” 
थोडा येळगोन दुसऱ्या मनशी वान्क सुशा इंका आन्या, “नू सूदधा वानपैकी वगाट उंडाव!” इगा पेत्र आन्या, “गृहस्था, नीन लेद!” 
इंका सुमारे वगा तास आइनक्का इंगा वगाजण ठामगोन आन्या, “खात्रीगोन इ मणशी बी वानसंगा उंडया, अनकेन उड गालील प्रांतान्द उंडाड.” 
गान पेत्र आन्या, “मंची मनशी नू येम माटलाडस्ताव इदी नाक तेलच्या लेद!” वाड माटलाडस्तुनडया आप्पुड आ क्षणी फुंजू आरशा. 
इंका प्रभूड वळाशी पेत्रादग्गारा सुशा आप्पुड पेत्रान्क प्रभूडशापिनी माटल गुरतु वच्च्या, “इबद फुन्जू आरशा आप्पुड मूडदमूल नाक नाकराशाव,” इल्ला शपीन्द वांकी द्यान्नाम वचा. 
इंगा वाड बैयटया फई फेदाद दु:खागोन यड्शा. 
येशूमिंदा पहाराइच्यातोर मंदी वांदी उपहास शेसदेन्क व वान मतेदेंग आन्टीर. 
वार वान्द कंडलु कटीर इंगा व वान्क प्रश्न इच्याराशीर, वार आनीर, “गुरतु फेट! नीख यवार मत्तीर?” 
इंका वार वान्द निदा शेशेद इच्चाका इंका पुष्कळ येम माटलाडीर. 
फदू फुट्टया आप्पुड आब्बगार मंदी इंका वारता रोन्ड प्रकारद मंदी, मुख्य याजक मंदी व नियमशास्त्राद शिक्षक वारद सभा निटया इंका वार वान वार सभेला येतकेन फईर. 
वार आनीर, “इंगा नू ख्रिस्त उनडाव तर माक शेप” येशुड वांकी आन्या, इंका “नीन मिख शेपतान इंका मीर ना मिंन्दा विश्वास फेट्या लेद. 
इंका इल्ला नीन मिख प्रश्न आडग्ताण आंन्टे मीर उत्तर इच्यातोर लेद. 
आंन्टे इपुनूट मनशी कोडकु सर्व समर्थ द्यावार उजवी तिक कुसनी उंडी उनडी.” 
वार हानदार आनीर, आंन्टे इंगा नू द्यावार्द कोडकु उनडाव येम? वार वान्क उत्तर इच्चीर, “मीर आंतार की, नीन उंडान.” 
इंका वार आनीर, “इप्पुड मनाख इंका साक्षीन्द येम गरज उंडाद? मनाम स्वत:वान्द नोटलोन्द शब्द इनीद उंडाद.” 
