﻿लूक.
21.
येशुड दृष्टी फयन्या शेशी श्रीमंताड मंदीक दानपेटीला दान येशेताप्पुड सुश्या. 
वाड वगा गरीब विधवा तांबाय रोंड कलदारलू इंका वगा दमडी येशेद सुशा. 
आप्पुड येशुड वान शिष्यलनी न आन्या, “नीन मिक खरेम शेपतान, इदी गरीब विधवेन्क इंगा आंदारकना शन्ना येश्या. 
अनकेन इर आंदार मना शन्ना संपप्तीनुट येम भाग दान आनकेन ऐशा. इंगा इदी गरीब उन्डीगेस मनाद जिवंत निल्चेद आन्ताचऐशा.” 
शिष्यालनुट, यवारना परमेश्वरान्द भवन विषयला इल्ला माटलाडशिन्द उंड्या की, “आदी बागा राळगोन इंका अपर्णागोन सुशोभित शेशिंद उंडाद.” येशुड आन्या, 
की “इल्ला दिनमलू वच्ची की, इदी जे मीर सुस्तार दाननुट आदी केडपी ऐशादांक आयेद काद इला राळमिंन्दा राळ इन्द निलचेद काद.” 
वार वानिक प्रश्न आडगीर, “गुरुजी इदी माटलू यप्पुड आयद? इंगा इ माटलू आयद उंडाद यासंबंधी याद चिन्हाल उंडाय?” 
येशुड आन्या, “मिरक यवार फसवारायाद अनकेन सावध निलना येनटिक की नाद फेरगोन शना वच्चार इंनका 'वाड नीन उंडान' इल्ला आन्यार, 'इंका वार आन्यार वेळ देग्गार वचीनाद. वार यंका फो कुंडा!' 
आप्पुड मीर लढाइल व दगाल इदी विषयला इन्यार आप्पुड एरस्कुनाक अनकेन इ माटलू काने बेक. पण इनताळा शेवट आयाद काद.” 
इंगा वाड वारनी आन्या “वगा राष्ट्र दुसऱ्या राष्ट्रा मिंदा लेशी, वगा राज्य दुसऱ्या राज्यमिंदा लेशी. 
फेदाद भूकंप आई, दुष्काळ फडी इंका इंगा वेग-वेगळा जागाल्ला पिडा उद्भवाशी, एरस्कुनेद इळां घटना आई इका आकाशाला फेदाद चिन्हे आई. 
गान इदी आंता आईनदन्का वार मिता शेय येशार इंका मिद छळ शेशार. चौकशी इच्चाका वार मिंगलान यहुदी सभास्थाना मुंदार नील केडप्यार इंका तुरुंगाल येशार. नाद इच्चाका वार मिंगलान राजे व राज्यपाल वानमुदारा यतकेन फयार. 
दिनकस्रोम मिरख नाद विषयला साक्ष इस्देन्क संधी शिक्की. 
आप्पुड उत्तर येल्ला इछेद इ विषयला मनचिद विचार शेशेद लेद इल्ला मनस्द तैयार शेयडा, 
कारण नीन मिख इल्ला शब्द इंगा इल्ला बुद्धी इच्चान की दान्कासरोम वान्क मिद विरोध शेसदेन्क इंका मीरविरुद्धला माटलाडसदेन्क मुळीच दाका फी. 
जर आम्मा आब्बा, तम्मुल, गणगोत इंका मित्राल मिरद विश्वास घात शेशार इंका मीरदिनटलोर इंगा काई मंदीक ठार मत्ती. 
नाद फेरगोर आनदार मिद द्वेष शेशार. 
गान मिद न्यतीमिन्दूट वगाटबी यंडकाल लेद इल्ला आय्यद काद. 
मीर मनाद धीरागोन मना जेमदी रक्षा शेयंडा. 
मीर यप्पुड यरुशलेम शहराला दुश्मन सैन्याल वेढा येसकुनीद सुशार, आप्पुड मिरख यरका आई कि दान्द नाश आयद वेळ वच्चीन्द, उंडाद. 
यव्वार यहुदीया प्रांताला उंडार वार कोन्डामिन्दा फारी फय्या बेक, जे शेणल्या उंडार वार शहराला फयद लेद. 
इदी आन्ता गोष्टील राशिंद उंडाय आदी पूर्ण आय्या इच्चाका इदी शिक्षाद दिनाल उनडाय. 
आ दिनुमला यवार रोंजलमनशी आंडेर उंडीर इंगा बिळाद पोषण शस्ताद आरवातलाद, खरेम दुर्दोशार आय्यी. इंका पृथ्वीमिंदा फेदाद संकट वच्ची इंका मंदी मिन्दा शिटटू वच्ची. 
वार तलवारीद धारगोन फड्यार इंका वार कैदला शेशी राष्ट्राला येतकेन फयार इंका परराष्ट्राल मंदीद काळ आईन दण्का परराष्ट्रीय यरूशलेम शहरान कालकिंदा तोक्यार. 
सूर्य, चंद्र, तारे वारला, चिन्हाल आय्यार पृथ्वीफैनुट राष्ट्रांला हतबल आय्यार व इंका समुद्रान्द गर्जाशिंद लाटागोन वार यरस्कुनी फोय्यार. 
यरप्पूगोन इंगा दुन्याममिंदा कोसळाशे माटलाद दावा सुशा इच्चाका मनशी शन्ना यरस्कुन्यार आकाशा लोद शक्ति तारल न योग्य जागा नुस एक फी वांन मार्ग तोंन संचालित शेशी. 
आनकेन वार मन्शी कोडकून सामर्थ्यागोन इंका वैभवागोन मोडामला वच्चीन्द आप्पुड सुशार. 
गान इ माटलू आय्यीदेन्क शुरुवात आय्यी, आप्पुड सखाका नीला फडन्डा इंका मिरद नत्ती फयण्या शयन्डा, अनकेन मीर सूटकाद वेळ दैगार वच्चेद उंडाद.” 
नंतर वाड वारक ओका दाखला शेप्या, “अंजीरद माक इंगा दुसऱ्या माककुन्तिक सूड. 
वारीक पालवी वचीदेन्क आंट्या की, मीर मिद समजास्तार कि, यंडाकालाम शेंगेम देग्गार वचीदेंक आंटीनाद. 
दानलेकाने इ माटलु आयद मीर सुशार आप्पुड ओळखाशेद कि द्यावारद राज्या दैग्गार वच्चीन्द उंडाद. 
नीन मिरक खरेम शेपतान की, इदी आन्ता माटा घडाशी वचीन दन्का इदी पिढी लेद आय्यदकाद. 
आकाश इंगा पृथ्वी नाश आय्यी पण नाद वचनल काका फोई. 
परंतु मीर स्वतः क सभालायंडा, दारूबाजी इंगा आधाशी पणा व या हालीन्द जेमुंद संबंधीला चिंताल इंग्या मिद अंतःकरणे भाराशिंद फव्वाराद, आदी दिनम पाशालका आकस्माला मीर मिंदा वच्ची. 
खरेम, वाड पृथ्वीमिंदा उंडीनोर आंदार मिंदा वच्ची. 
यास्तव मीर इ आंनी आयेड माटलान तपीदेन्क इंगा मन्शी कोडकू मुंदार नीला फद्देनक तय्यार उंडाला आनकेन आन्ता प्रसंगाला प्रार्थना शेसकेन मेलका निलू.” 
प्रत्येक दिनाल वाड परमेश्वर भवनला शिक्षण इस्तुन्डा इंका मबुकमात्र वाड जैतुनाद कोंडा आनीने कोंडामिंदा नीलस्तुन्ड्या. 
आन्ता मंदी भवनला फोदेंक इंगा वांदी इनिदेंकनसकुला लेशी वान देग्गारा वस्तून्डीर. 
