﻿मार्क.
8.
आ दिनमुलाला वापस मंदीद फेद्दा समुदाय जमा आय्या इंगा वारदेगार तिनदेंक येमी लेकुंड्या. येशुड वान शिष्यलनी फिलच्या इंगा वारनी आन्या, 
“नाक इ मंदिद मैया वस्ताद, येनटीक की इबद मूड नाळ वार ना संगा उंडार इंगा वार देगार तिनदेंक येमीच लेद. 
नीन जर वारनी उपास इल्लुक आंपतीन तर वार दावाताने चक्कर वच्ची फड्यार इंगा वार दिंटल्या काही मंदी तर दुराम नुस वचीनार.” 
वान शिष्याल उत्तर इच्चीर, “इंदू सुनसान जागाला वार तृप्त आय्यार इन्नोट रोट्याल यानुस एका दावाला?” 
वाड वारनी आडग्या, “मी देगार येन्नी रोट्याल उंडाय?” वार आनीर, “योड.” 
वाड मंदीक किंदा कुसनेद आज्ञा इच्या. वाड योड रोट्याल तीस्कोन्या, आभार मानाश्या इंगा आय तेम्प्या इंगा वान शिष्यलाक आय फंचीदेंक इच्या इंगा वार आय मंदीक फनचीर. 
वार देगार शिन्नाय मिल उंड्या, आटलाक वाड आशीर्वाद इच्ची आय पण फंचीदेंक शेप्या. 
वार तिनी तृप आय्यीर इंगा मिलगीने योडं फुटकाल शिष्यल निम्पीर. 
वार सुमारे नालुंग हजार मनसूल उंडीर. इंगा येशुड वारनी इल्लुक आंप्या. 
इंगा लगेच वाड शिष्यल संगा जहाजला कुसन्या इंगा दल्मनुथा प्रदेशलोंक फोया. 
मग काही परुशील वच्ची वान संगा जगडाम आडदेंक आंटीर. वानदी परीक्षा सूडाला आंका वार वान स्वर्गनुस चिन्हल आडगीर. 
वान आत्माला फेद्दा श्वास इडशी वाड आन्या, “इदी पीढी चिन्ह येनटीक आडगुताद? नीन खरेम शेपतान की, इ पिढीक चिन्हल इयाक फोयार.” 
मग वाड वारनी इडशी इंगा जहाजला फोई कुसन्या इंगा सरोवर आतकुड बाजूक फोया. 
आप्पुड शिष्यल रोट्याल येकोचेद मरशी फोईर इंगा जहाजला वार देगार वगाटे रोट्या उंड्या. 
सुडांडा येशुड चेतावनी इच्ची आन्या “सांभाळींडा, परुशीला खमीर इंगा हेरोद खमीरनुस सावधान उंडांडा.” 
मग वार आपसला चर्चा शैयदूर की, “मना देगार रोट्याल लेव आंका वाड आन्या येम?” 
वार येम माटलाडदुर इदी ओळखाशी येशुड वारनी आन्या, “मी देगार रोट्याल लेव दिन बद्दल चर्चा येनटीक शेस्तार? इंगाना मी लक्षला दालेद येम इंगा मिक तेलची पण तेलवाले येम? मि अंतकरण कठोर आयनाद येम? 
कंडलु उंडी पण कमसाद येम? 
नीन पाच हजार मंदीक पाच रोट्याल फंचतीन आप्पुड मीर रोट्या तुकडाली येन्नी फुटकाल निंचकुंटीर.” शिष्यल उत्तर इच्चीर, “बारा.” 
“इंगा नालुंग हजार कस्रोम नीन सात रोट्याल तेन्पुतीन, आप्पुड मीर तुकडाली येणी टोपलील जमा शेस्तीर?” शिष्यल उत्तर इच्चीर, “योड.” 
मग येशुड वारनी आन्या, “मिक इप्पुड पण तेलवाद येम?” 
वार बेथसैदा इंदूक वच्चीर. आप्पुड मंदी वान देगार वगा गुड्ड्योन येकोचीर इंगा वाड वान मुट्टाला इल्ला विनंती शेशीर. 
मग वाड गुड्ड्योनदी शेय फट्टी वान उर बैटीक येका फोया येशुड आ गुड्ड्योन कंडला मिंदा उमश्या इंगा वान शेयला मिंदा शेईल फेट्टी आडग्या, “निक येमाना कमस्ताद येम?” 
वाड फईनिक सुश्या इंगा आन्या, “नाक मनसुल कमस्तुनार इल्ला वाटास्तुनाद येनटीक की वार नाक माकला गता कमस्तुनार, तरी पण वार नडस्तुनार.” 
मग येशुड वापस वानी शेईल मनशी कंडला मिंदा फेट्या. वाड कंडलु तेरश्या आप्पुड वानी कंडलु उघडाश्या इंगा वानकी आंता स्पष्ट कमशेदेंक आंट्या. 
येशुड वान आन्या, “आ उळ्या काल पण फेट्टाक” इल्ला शेप्पी इल्लुक आंप्या. 
मग येशुड इंगा वान शिष्यल फिलीप्प कैसरीया फेर प्रदेशकी फोयदेंक येल्लीर. दावाता वाड वान शिष्यलनी आडग्या, “मंदी नन्नु येम आंका ओळखास्तार?” 
वार वानकी उत्तर इच्चीर, “काही मंदी आंटार, नु बाप्तिस्मा इच्चेतोड योहान, तर काही मंदी एलीया समजास्तार, तर इंगोगोर काही मंदी नु संदेष्ट्याल पैकी वगाड उंडाव इल्ला आंटार.” 
मग येशुड वारनी आडग्या, “मिक नीन येवार उंडान इल्ला वाटास्ताद?” पेत्रड उत्तर इच्या, “नु ख्रिस्त उंडाव.” 
येशुड शिष्यलनी आन्या, “नीन यवार उंडान इदी यवारकीच शेप्पाकुंडा.” 
वाड वारकी नेरपेदेंक आंट्या, मनशी कोडकु शेंगेम दु:ख सहन शेय्याला. आब्बागार, मुख्य याजक मंदी, नियमशास्त्र शिक्षकलु इर तीकनुस नाकारादेंक दावाला, वान जेमफडा मत्ताला इंगा मुड नाळाक वाड इंगा जिवंत आय्यी इदी आय्येद नक्की उंडाद. 
वाड इदी स्पष्ट मनता शेप्या, आप्पुड पेत्रड येशुन बाजूक तीस्कुनी वान बेद्रीच्या. 
येशुड तीरगी वान शिष्यल तीकुड सुश्या इंगा पेत्रन बेद्रीची आन्या, “ये शैतान, ना देगार नुस येल्ली फो! येनटीक की नु द्यावार माटला तीकुड ध्यानाम इयाव, तर मनशी माटला तीकुड ध्यानाम इस्ताव.” 
मग येशुड मना शिष्यलान इंगा मंदीन फिलच्या इंगा वारनी आन्या, “जर यवारकी आना ना यंका वच्चेद उंटे तर वाड स्वताद नकार शेय्याला. स्वतःद क्रूस येतकेन नायंका दावाला. 
यवारकी पण स्वताद जेम वाचाय मतेदेंक सुशी वाड गमायमती इंगा यवार पण ना कस्रोम इंगा सुवार्ता कस्रोम जेम इडशी वाड स्वताद जेम वाचायमती. 
मणशी आंता दुन्याम जिंकाश्या इंगा स्वता जेमुद नाश शेश्या तर वांकी येम फायदा? 
जेमबदल मनशी येम इच्ची? 
व्यभिचारी इंगा पापी पिढीला यवार पण नाद इंगा ना वचनलाद शिगु फेटतार तर मनशी कोडकु येप्पुड मना आब्बान गौरवला पवित्र दुतला संगा वच्ची आप्पुड वारदी शिगु फट्टी.” 
