2
Chong béliqning qarnida turup dua qilish
1 Yunus béliqning qarnida turup Perwerdigargha mundaq dua qildi: —
2 «Men derd-elimimdin Perwerdigargha peryad kötürdum,
U manga ijabet qildi.
Men tehtisaraning tektidin peryad qildim,
Sen awazimgha qulaq salding. ◼ ◘
3 Chünki Sen méni déngiz tektige, déngiz qarnigha tashliwetting,
Kelkün éqinliri méni arisigha éliwaldi,
Séning barliq dolqunliring hem örkeshliring üstümdin ötüp ketti; ◘
4 We men: «Men neziringdin tashliwétilgenmen;
Biraq men yenila muqeddes ibadetxananggha qarap ümid bilen telmürimen» — dédim. ◼
5 Sular méni yutup ketküdek derijide oriwaldi,
Déngiz tekti méni qapsiwaldi;
Déngiz chöpliri béshimgha chirmishiwaldi.
6 Men taghlarning teglirigiche chüshüp kettim;
Yer-zémin tégidiki taqaqlar méni ebedil’ebedkiche qamap qoydi;
Halbuki, Sen jénimni hang ichidin chiqarding, i Perwerdigar Xudayim.
7 Jénim ichimde halidin ketkende Perwerdigarni ésimge keltürdum,
Duayim Sanga yétip,
Muqeddes ibadetxananggha kirip keldi.
8 Bimene erzimes butlargha choqun’ghanlar özige nésip bolghan méhribanliqtin mehrum bolidu. ◘
9 Biraq men bolsam teshekkür sadayim bilen Sanga qurbanliq qilimen;
Men ichken qesemlirimni Séning aldingda ada qilimen.
Nijat-qutquzush Perwerdigardindur!» ◘
10 Perwerdigar béliqqa buyrudi, béliq Yunusni quruqluqqa qey qildi.
◼ 2:2 «Tehtisara» — (ibraniy tilida «shéol») «yer astidiki saray» (yeni, «tekt sarayi»), ölgenlerning rohliri baridighan, qiyamet künini kütidighan jayni körsitidu. Yunus özini ölüp, tehtisaragha chüshkendek hés qilidu. Yene bir mumkinchiliki barki, u béliq qarnida heqiqeten ölgen, andin Xuda uni (béliqning aghzidin chiqqanda) tirildürgen. ◘ 2:2 Zeb. 120:1 ◘ 2:3 Zeb. 42:7 ◼ 2:4 «Biraq men ... telmürimen» — bashka birxil terjimisi: «Men qandaqmu muqeddes ibadetxananggha ümid bilen telmürep qaraymen?». ◘ 2:8 Zeb. 31:6 ◘ 2:9 Zeb. 3:8; 50:14,23; 116:17; Hosh. 14:3; Ibr. 13:15