\NormalFont\ShortTitle{YUHANNA}

{\MT YUHANNA



\par }\ChapOne{1}{\PP \VerseOne{1}Başlangıçta Söz vardı ve Söz Tanrı'yla birlikteydi ve Söz Tanrı’ydı.

\VS{2}O, başlangıçta Tanrı’yla birlikteydi.

\VS{3}Her şey O’nun aracılığıyla oldu. Olmuş olanların hiçbiri O'nsuz olmadı.

\VS{4}Yaşam O’ndaydı ve yaşam insanların ışığıydı.

\VS{5}Işık karanlıkta parlar ve karanlık onu yenemedi.

\VS{6}Tanrı tarafından gönderilen Yuhanna adlı bir adam geldi.

\VS{7}O tanıklık amacıyla, ışık hakkında tanıklık edip herkes onun aracılığıyla iman etsin diye geldi.

\VS{8}Kendisi ışık değildi, ama ışık hakkında tanıklık etsin diye gönderildi.

\VS{9}Herkesi aydınlatan gerçek ışık dünyaya geldi.


\par }{\PP \VS{10}O, dünyadaydı, dünya O’nun aracılığıyla yaratıldı, ama dünya O’nu tanımadı.

\VS{11}Kendininkilere geldi, ama kendininkiler O’nu kabul etmedi.


\par }{\PP \VS{12}Ancak kendisini kabul edip adına iman edenlerin hepsine, Tanrı’nın çocukları olma hakkını verdi.

\VS{13}Onlar ne kandan, ne bedenin isteğinden ne de insan isteğinden değil, ama Tanrı’dan doğdular.

\VS{14}Söz beden olup aramızda yaşadı. Biz O’nun yüceliğini, Baba’nın, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğlu’un yüceliğini gördük.

\VS{15}Yuhanna O’nun hakkında tanıklık etti. Yüksek sesle şöyle dedi: “ ‘Benden sonra gelen benden üstündür. Çünkü O benden önce vardı’ dediğim kişi işte budur.”

\VS{16}O’nun doluluğundan hepimiz lütuf üzerine lütuf aldık.


\par }{\PP \VS{17}Çünkü Yasa Moşe aracılığıyla verildi. Lütuf ve gerçek Yeşua Mesih aracılığıyla gerçekleşti.

\VS{18}Tanrı’yı hiç kimse hiçbir zaman görmedi. Baba’nın bağrında olan biricik Oğul O’nu ilan etti.


\par }{\PP \VS{19}Yahudiler Yuhanna’ya, “Sen kimsin?” diye sormak için Yeruşalem’den kâhinlerle Levililer’i gönderdiklerinde Yuhanna’nın tanıklığı şöyleydi.


\par }{\PP \VS{20}İnkâr etmeden açıkça, “Ben Mesih değilim” dedi.


\par }{\PP \VS{21}“Öyleyse kimsin? Eliya mısın?” diye sordular

\par }{\PP o da, “Değilim” dedi.

\par }{\PP “Sen o peygamber misin?”

\par }{\PP “Hayır” diye karşılık verdi.


\par }{\PP \VS{22}Bunun üzerine ona, “Sen kimsin? Bizi gönderenlere geri götürebileceğimiz bir yanıt ver. Kendin hakkında ne diyorsun?” dediler.


\par }{\PP \VS{23}Yuhanna, “Peygamber Yeşaya’nın dediği gibi, ‘Efendi’nin yolunu düzleyin’ diye çölde haykıranın sesiyim ben” dedi.


\par }{\PP \VS{24}Gönderilenler Ferisiler’dendi.

\VS{25}Ona, “Eğer Mesih, Eliya ya da o peygamber değilsen, neden vaftiz ediyorsun?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{26}Yuhanna onlara şu karşılığı verdi: “Ben suyla vaftiz ediyorum, ama aranızda tanımadığınız biri duruyor.

\VS{27}Benden sonra gelen, benden üstündür. Ben O’nun çarığının bağını çözmeye layık değilim.”

\VS{28}Bu şeyler, Yuhanna’nın vaftiz ettiği Yarden'in ötesindeki Beytanya’da oldu.


\par }{\PP \VS{29}Yuhanna ertesi gün Yeşua’nın kendisine doğru geldiğini gördü ve şöyle dedi: “İşte, dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu!

\VS{30}Kendisi için, ‘Benden sonra benden üstün biri geliyor, çünkü O benden önce vardı’ diye bildirdiğim kişi budur.

\VS{31}Ben O’nu tanımıyordum, ama İsrael’in O’nu tanıması için suyla vaftiz ederek geldim.”

\VS{32}Yuhanna tanıklık edip dedi: “Ruh’un gökten güvercin gibi indiğini ve O’nun üzerinde durduğunu gördüm.

\VS{33}Ben O’nu tanımıyordum, ama suyla vaftiz etmem için beni gönderen bana, ‘Ruh’un kimin üzerine inip durduğunu görürsen, Kutsal Ruh’ta vaftiz eden O’dur’ dedi.

\VS{34}Ben de gördüm ve ‘Tanrı’nın Oğlu budur’ diye tanıklık ediyorum.”


\par }{\PP \VS{35}Yine ertesi gün Yuhanna iki öğrencisiyle birlikte ayakta duruyordu.


\par }{\PP \VS{36}Yeşua yürürken Yuhanna O'na bakıp, “İşte, Tanrı Kuzusu!” dedi.

\VS{37}Onun söylediğini duyan iki öğrenci Yeşua’nın ardından gittiler.

\VS{38}Yeşua dönüp onların ardından geldiklerini görünce,
{\WJ{“Ne arıyorsunuz?”}} dedi.

\par }{\PP O’na, “Rabbuni, nerede kalıyorsun?” dediler. ‘Rabbuni’ öğretmenim diye tercüme edilir.


\par }{\PP \VS{39}Onlara,
{\WJ{“Gelin ve görün”}} dedi.

\par }{\PP Gelip O’nun nerede kaldığını gördüler ve o gün O’nunla kaldılar. Yaklaşık onuncu vakitti.\FTNT{*}{{\FR 1:39 }{\FT{16:00.}}}

\VS{40}Yuhanna’yı duyup Yeşua’nın ardından giden iki kişiden biri Simon Petrus’un kardeşi Andreas’tı.

\VS{41}Andreas ilkin kendi kardeşi Simon’u buldu ve ona, “Mesih’i bulduk!” dedi. Mesih,\FTNT{†}{{\FR 1:41 }{\FT{“Mesih” (İbranice) ve “Mesih” (Grekçe) kelimelerinin her ikisi de “Meshedilmiş Olan” anlamına gelir..}}} meshedilmiş diye tercüme edilir.

\VS{42}Onu Yeşua’ya götürdü. Yeşua ona baktı,
{\WJ{“Sen Yuhanna oğlu Simon’sun. Adın Kefas olacak”}} dedi. Kefas kaya diye tercüme edilir.\FTNT{‡}{{\FR 1:42 }{\FT{“Kefas” (Aramice) ve “Petrus” (Grekçe) kelimelerinin her ikisi de “Kaya” anlamına gelir.}}}

\VS{43}Yeşua, ertesi gün Galile’ye gitmeye karar verdi. Filipus’u bulup ona,
{\WJ{“Ardımdan gel”}} dedi.

\VS{44}Filipus, Andreas ve Petrus’un kenti olan Beytsayda’dandı.

\VS{45}Filipus, Natanel’i buldu ve ona, “Moşe’nin Yasa’da bildirdiği ve peygamberlerin de hakkında yazdığı kişiyi, Yosef oğlu Nasıralı Yeşua’yı bulduk” dedi.


\par }{\PP \VS{46}Natanel ona, “Nasıra’dan iyi bir şey çıkabilir mi?” dedi.

\par }{\PP Filipus ona, “Gel de gör” dedi.


\par }{\PP \VS{47}Yeşua, Natanel’in kendisine doğru geldiğini gördü ve onun hakkında,
{\WJ{“İşte, kendisinde hile olmayan gerçek bir İsraelli!”}} dedi.


\par }{\PP \VS{48}Natanel O’na, “Beni nereden tanıyorsun?” dedi.

\par }{\PP Yeşua ona,
{\WJ{“Filipus seni çağırmadan önce incir ağacının altındayken seni gördüm”}} dedi.


\par }{\PP \VS{49}Natanael O’na, “Rabbuni, sen Tanrı’nın Oğlu’sun! Sen İsrael’in Kralı’sın!” dedi.


\par }{\PP \VS{50}Yeşua ona,
{\WJ{“Sana, ‘Seni incir ağacının altında gördüm’ dediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha büyük şeyler göreceksin!”}} dedi.


\par }{\PP \VS{51}Ona,
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, bundan sonra göğün açıldığını ve Tanrı’nın meleklerinin İnsanoğlu’nun üzerine yükselip indiklerini göreceksiniz”}} dedi.




\par }\Chap{2}{\PP \VerseOne{1}Üçüncü gün, Galile’nin Kana Kenti'nde bir düğün vardı. Yeşua’nın annesi de oradaydı.

\VS{2}Yeşua da öğrencileriyle birlikte düğüne davet edilmişti.

\VS{3}Şarap tükenince Yeşua’nın annesi O’na, “Şarapları yok” dedi.


\par }{\PP \VS{4}Yeşua ona,
{\WJ{“Kadın, bunun seninle benimle ne ilgisi var? Benim saatim henüz gelmedi”}} dedi.


\par }{\PP \VS{5}Annesi hizmetkârlara, “Size ne derse onu yapın” dedi.

\VS{6}Orada Yahudiler’in geleneksel temizliği için koyulmuş, her biri seksen ile yüz yirmi litre su alan altı taş küp vardı.

\VS{7}Yeşua onlara,
{\WJ{“Küpleri suyla doldurun”}} dedi. Böylece küpleri ağzına kadar doldurdular.

\VS{8}Onlara,
{\WJ{“Şimdi biraz çıkarıp şölen başkanına götürün”}} dedi. Onlar da götürdüler.

\VS{9}Şölen başkanı, şarap olmuş suyu tattığı zaman, bunun nereden geldiğini bilmiyordu ama suyu çıkarmış olan hizmetkârlar biliyordu.

\par }{\PP Şölen başkanı güveyi çağırdı.

\VS{10}Ona, “Herkes önce iyi şarabı sunar, konuklar bol bol içtikten sonra da kötü olanı. Ama sen iyi şarabı şu ana dek sakladın!” dedi.

\VS{11}Yeşua, bu ilk belirtisini Galile’nin Kana Kenti'nde yaptı ve yüceliğini gösterdi. Öğrencileri de O’na iman ettiler.


\par }{\PP \VS{12}Bundan sonra kendisi, annesi, kardeşleri ve öğrencileri Kafernahum’a gidip orada birkaç gün kaldılar.

\VS{13}Yahudiler’in Pesah'ı yakındı ve Yeşua Yeruşalem’e çıktı.

\VS{14}Yeşua sığır, koyun, güvercin satanları ve para bozanları tapınakta otururken buldu.

\VS{15}İpten bir kamçı yaparak koyunları da sığırları da, hepsini tapınaktan kovdu. Para bozanların paralarını döküp masalarını devirdi.

\VS{16}Güvercinleri satanlara,
{\WJ{“Bunları buradan çıkarın! Babam’ın evini pazar yeri yapmayın!”}} dedi.

\VS{17}Öğrencileri, “Senin evinin gayreti beni yiyip bitirecek”\XREF{✡}{{\XO 2:17 }{\XT{MEZMURLAR 69:9}}} diye yazılmış olduğunu hatırladılar.


\par }{\PP \VS{18}Bunun üzerine Yahudiler O’na, “Bunları yaptığına göre bize nasıl bir belirti göstereceksin?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{19}Yeşua onlara,
{\WJ{“Bu tapınağı yıkın, üç gün içinde onu ayağa kaldıracağım”}} diye yanıtladı.


\par }{\PP \VS{20}Bunun üzerine Yahudiler, “Bu tapınağı bina etmek kırk altı yıl sürdü! Sen onu üç günde mi ayağa kaldıracaksın?”

\VS{21}Oysa Yeşua beden tapınağı için söylemişti.

\VS{22}Bu nedenle Yeşua ölümden diriltildiğinde, öğrencileri O’nun bunu söylemiş olduğunu hatırladılar. Kutsal Yazı’ya ve Yeşua’nın söylemiş olduğu söze iman ettiler.


\par }{\PP \VS{23}Pesah'da, bayram sırasında, Yeruşalem’deyken, Yeşua’nın yaptığı belirtileri gören birçok kişi O’nun adına iman etti.

\VS{24}Ama Yeşua bütün insanları bildiği için kendisi onlara güvenmiyordu.

\VS{25}İnsana ilişkin kimsenin O’na tanıklık etmesine ihtiyacı yoktu. Çünkü insanda ne olduğunu O kendisi biliyordu.




\par }\Chap{3}{\PP \VerseOne{1}Yahudiler’in Ferisiler’den olan Nikodim adında bir önderi vardı.

\VS{2}Geceleyin Yeşua’ya gelip, “Rabbuni, senin Tanrı’dan gelen bir öğretmen olduğunu biliyoruz. Çünkü Tanrı kendisiyle birlikte olmadıkça, hiç kimse senin yaptığın bu belirtileri yapamaz” dedi.


\par }{\PP \VS{3}Yeşua ona,
{\WJ{“Sana doğrusunu söyleyeyim, bir kimse yeniden}}
\FTNT{*}{{\FR 3:3 }{\FT{Burada ve Grekçe 3:7’de “yeniden” olarak tercüme edilen sözcük (ἄνωθεν) aynı zamanda “yeniden” ve “yukarıdan” anlamına gelir.}}}{\WJ{doğmadıkça, Tanrı’nın Krallığı'nı göremez”}} dedi.


\par }{\PP \VS{4}Nikodim O'na, “Yaşlanmış bir adam nasıl doğabilir? Annesinin rahmine ikinci kez girip doğabilir mi?” dedi.


\par }{\PP \VS{5}Yeşua şöyle yanıt verdi:
{\WJ{“Sana doğrusunu söyleyeyim, bir kimse sudan ve Ruh’tan doğmadıkça, Tanrı’nın Krallığı'na giremez.}}

\VS{6}{\WJ{Bedenden doğan bedendir. Ruh’tan doğan ruhtur.}}

\VS{7}{\WJ{Sana, ‘Yeniden doğmalısın’ dediğime şaşma.}}

\VS{8}{\WJ{Rüzgâr}}
\FTNT{†}{{\FR 3:8 }{\FT{Aynı Grekçe kelime (πνεῦμα) rüzgâr, nefes ve ruh anlamına gelir.}}}
{\WJ{dilediği yerde eser, sesini duyarsın, ama nereden gelip nereye gittiğini bilemezsin. Ruh’tan doğan herkes de böyledir.”}}


\par }{\PP \VS{9}Nikodim Yeşua’ya, “Bu şeyler nasıl olabilir?” diye karşılık verdi.


\par }{\PP \VS{10}Yeşua ona şöyle yanıt verdi:
{\WJ{“Sen İsrael’in öğretmeniyken bu şeyleri anlamıyor musun?}}

\VS{11}{\WJ{Sana doğrusunu söyleyeyim, biz bildiğimizi söylüyoruz, gördüğümüze tanıklık ediyoruz ve siz bizim tanıklığımızı kabul etmiyorsunuz.}}

\VS{12}{\WJ{Size yeryüzüyle ilgili şeyleri söylediğimde inanmazsanız, gökle ilgili şeyleri söylediğimde nasıl inanacaksınız?}}


\par }{\PP \VS{13}{\WJ{Gökten inmiş olan, İnsanoğlu’ndan başka kimse göğe çıkmamıştır; O ki, göktedir.}}


\par }{\PP \VS{14}{\WJ{Moşe çölde yılanı nasıl yukarı kaldırdıysa, İnsanoğlu da öyle yukarı kaldırılmalıdır.}}

\VS{15}{\WJ{Öyle ki, O’na iman eden hiç kimse mahvolmasın, ancak sonsuz yaşama sahip olsun.}}

\VS{16}{\WJ{Çünkü Tanrı dünyayı o kadar sevdi ki, biricik}}
\FTNT{‡}{{\FR 3:16 }{\FT{“Tek doğan” ifadesi, bazen “tek doğmuş” veya “biricik ve biricik” olarak tercüme edilen Grekçe “μονογενη” kelimesinden gelir.}}}{\WJ{Oğlu’nu verdi. Öyle ki, O’na iman eden hiç kimse mahvolmasın, ancak sonsuz yaşama sahip olsun.}}

\VS{17}{\WJ{Çünkü Tanrı, Oğlu’nu dünyayı yargılamak için dünyaya göndermedi. Dünya O’nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi.}}

\VS{18}{\WJ{O’na iman eden yargılanmaz. İman etmeyen zaten yargılanmıştır, çünkü Tanrı’nın biricik Oğlu’nun adına iman etmemiştir.}}

\VS{19}{\WJ{Yargı da şudur: Dünyaya ışık geldi, ama insanlar ışıktan çok karanlığı sevdiler. Çünkü işleri kötüydü.}}

\VS{20}{\WJ{Çünkü kötülük yapan herkes ışıktan nefret eder ve yaptıkları açığa çıkmasın diye ışığa gelmez.}}

\VS{21}{\WJ{Ama gerçeği yerine getiren kişi, işlerinin Tanrı’da yapıldığı ortaya çıksın diye ışığa gelir.”}}


\par }{\PP \VS{22}Bundan sonra Yeşua, öğrencileriyle birlikte Yahudiye diyarına geldi. Orada onlarla kaldı ve vaftiz etti.

\VS{23}Yuhanna da Salim yakınlarındaki Aynon’da vaftiz ediyordu. Çünkü orada çok su vardı. Birçokları gelip vaftiz oldular.

\VS{24}Yuhanna henüz hapse atılmamıştı.


\par }{\PP \VS{25}Yuhanna’nın öğrencileriyle bazı Yahudiler arasında temizlenme konusunda bir tartışma çıktı.

\VS{26}Onlar Yuhanna’ya gelip ona şöyle dediler: “Rabbuni, Yarden'in ötesinde birlikte olduğun ve kendisi için tanıklık ettiğin kişi, işte, O vaftiz ediyor ve herkes O’na gidiyor.”


\par }{\PP \VS{27}Yuhanna şöyle yanıt verdi: “İnsan kendisine gökten verilmedikçe hiçbir şey alamaz.

\VS{28}‘Ben Mesih değilim, O’nun öncüsü olarak gönderildim’ dediğime siz kendiniz tanıksınız.

\VS{29}Gelin kiminse güvey odur. Ama güveyin yanında duran ve onu dinleyen dostu, güveyin sesinden çok sevinir. Böylece benim sevincim tamam oldu.


\par }{\PP \VS{30}O yükselmeli, bense küçülmeliyim.

\VS{31}Yukarıdan gelen herkesten üstündür. Yeryüzünden gelen, yeryüzüne aittir ve yeryüzünden söz eder. Gökten gelen herkesten üstündür.

\VS{32}Gördüğüne, duyduğuna tanıklık eder; ama hiç kimse O’nun tanıklığını kabul etmez.

\VS{33}O’nun tanıklığını kabul eden, Tanrı’nın gerçek olduğuna mührünü basmıştır.

\VS{34}Çünkü Tanrı’nın gönderdiği kişi Tanrı’nın sözlerini söyler. Çünkü Tanrı, Ruh’u ölçüsüz verir.

\VS{35}Baba Oğul’u sever ve her şeyi O’nun eline vermiştir.

\VS{36}Oğul’a iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Ama Oğul’un sözüne itaat etmeyen\FTNT{§}{{\FR 3:36 }{\FT{Aynı kelime bu bağlamda “söz dinlememek” veya “inanmamak” olarak da çevrilebilir.}}} yaşamı görmeyecektir. Tanrı’nın gazabı ise onun üzerinde kalır.”




\par }\Chap{4}{\PP \VerseOne{1}Efendi, Ferisiler’in, Yeşua’nın Yuhanna’dan daha çok öğrenci topladığını ve vaftiz ettiğini duyduğunu öğrendi.

\VS{2}Oysa Yeşua’nın kendisi değil, ama öğrencileri vaftiz ediyorlardı.

\VS{3}Yeşua Yahudiye’den ayrılıp Galile’ye gitti.

\VS{4}Samariya’dan geçmesi gerekiyordu.


\par }{\PP \VS{5}Böylece Samariya’nın Sihar denilen kentine geldi. Burası Yakov’un kendi oğlu Yosef’e vermiş olduğu toprağın yakınındaydı.

\VS{6}Yakov’un kuyusu oradaydı. Yolculuktan yorulmuş olan Yeşua kuyunun yanına oturdu. Altıncı vakit\FTNT{*}{{\FR 4:6 }{\FT{öğlen}}} sularıydı.

\VS{7}Samariyalı bir kadın su çekmeye geldi. Yeşua ona,
{\WJ{“Bana su ver içeyim”}} dedi.

\VS{8}Çünkü öğrencileri yiyecek almak için kente gitmişti.


\par }{\PP \VS{9}Samariyalı kadın O’na, “Sen bir Yahudi’sin. Nasıl olur da benden, Samariyalı bir kadından su istersin?” dedi. Yahudiler’in Samariyalılar’la ilişkileri yoktur.


\par }{\PP \VS{10}Yeşua ona,
{\WJ{“Eğer sen Tanrı’nın armağanını ve sana, ‘Bana su ver, içeyim’ diyenin kim olduğunu bilseydin, sen O’ndan isterdin, O da sana yaşam suyunu verirdi”}} dedi.


\par }{\PP \VS{11}Kadın O’na, “Efendim, su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin” dedi. “Peki bu yaşam suyunu nereden bulacaksın?

\VS{12}Sen, bu kuyuyu bize veren, kendisi, çocukları ve sığırları ondan içmiş olan atamız Yakov’tan daha mı büyüksün?”


\par }{\PP \VS{13}Yeşua ona şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Bu sudan her içen yine susar.}}

\VS{14}{\WJ{Ama benim vereceğim sudan içen bir daha asla susamaz. Benim vereceğim su, içende sonsuz yaşam için fışkıran bir kaynak olacak.”}}


\par }{\PP \VS{15}Kadın O'na, “Efendim, bu suyu bana ver ki, bir daha susamayayım, ne de buraya kadar su çekmeye geleyim” dedi.


\par }{\PP \VS{16}Yeşua ona,
{\WJ{“Git, kocanı çağır ve buraya gel”}} dedi.


\par }{\PP \VS{17}Kadın, “Kocam yok” diye yanıtladı.

\par }{\PP Yeşua ona,
{\WJ{“Kocam yok demekle iyi söyledin.}}

\VS{18}{\WJ{Çünkü beş kocaya vardın ve şimdi sende olan kocan değildir. Bununla gerçeği söyledin”}} dedi.


\par }{\PP \VS{19}Kadın O’na, “Efendim, anlıyorum ki, sen bir peygambersin.

\VS{20}Atalarımız bu dağda tapındılar ve siz Yahudiler, tapınılması gereken yerin Yeruşalem’de olduğunu söylüyorsunuz.”


\par }{\PP \VS{21}Yeşua ona şöyle dedi:
{\WJ{“Kadın, inan bana, öyle bir vakit geliyor ki, Baba’ya ne bu dağda, ne de Yeruşalem’de tapınacaksınız!}}

\VS{22}{\WJ{Siz bilmediğinize tapıyorsunuz. Biz bildiğimize tapıyoruz. Çünkü kurtuluş Yahudiler’dendir.}}

\VS{23}{\WJ{Ama doğru tapınanların Baba’ya ruhta ve gerçekte tapınacakları saat geliyor ve şimdidir. Çünkü Baba kendisine böyle tapınanları arıyor.}}

\VS{24}{\WJ{Tanrı ruhtur, O’na tapınanlar ruhta ve gerçekte tapınmaları gerektir.”}}


\par }{\PP \VS{25}Kadın O’na, “Mesih\FTNT{†}{{\FR 4:25 }{\FT{“Mesih” (İbranice) ve “Mesih” (Grekçe) kelimelerinin her ikisi de “Meshedilmiş Olan” anlamına gelir.}}} denen meshedilmiş Olan’ın geleceğini biliyorum” dedi. “Geldiği zaman bize her şeyi bildirecek.”


\par }{\PP \VS{26}Yeşua ona,
{\WJ{“Seninle konuşan ben, O’yum”}} dedi.

\VS{27}Bunun üzerine öğrencileri geldi. Bir kadınla konuşmakta olmasına şaştılar. Yine de hiçbiri “Ne arıyordun?” ya da “Neden o kadınla konuşuyordun?” diye sormadı.

\VS{28}Böylece kadın su testisini bırakıp kente gitti ve halka şöyle dedi:

\VS{29}“Gelin, yaptığım her şeyi bana söyleyen adamı görün. Acaba bu Mesih olabilir mi?”


\par }{\PP \VS{30}Onlar da kentten çıkıp Yeşua’ya geliyordu.

\VS{31}Bu arada öğrenciler, “Rabbuni, ye” diye ısrar ettiler.


\par }{\PP \VS{32}Ama O onlara,
{\WJ{“Benim sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var”}} dedi.


\par }{\PP \VS{33}Bunun üzerine öğrenciler birbirlerine, “Acaba biri O’na yiyecek mi getirdi?” dediler.


\par }{\PP \VS{34}Yeşua onlara,
{\WJ{“Benim yemeğim, beni gönderenin isteğini yerine getirmek ve O’nun işini tamamlamaktır”}} dedi.

\VS{35}{\WJ{“ ‘Hasata daha dört ay var’ demiyor musunuz? İşte, size söylüyorum, gözlerinizi kaldırın da hasat için çoktan ağarmış olan tarlalara bakın.}}

\VS{36}{\WJ{Biçen ücretini alır ve sonsuz yaşam için ürün toplar. Öyle ki, eken de, biçen de birlikte sevinsinler.}}

\VS{37}{\WJ{Çünkü, ‘Biri eker, diğeri biçer’ sözü bunda doğrudur.}}

\VS{38}{\WJ{Ben sizi, emek vermediğiniz şeyi biçmeye gönderdim. Başkaları emek verdiler, siz de onların emeğine girdiniz.”}}


\par }{\PP \VS{39}O kentten birçok Samariyalı, “Yaptığım her şeyi bana söyledi” diye tanıklık eden kadının sözünden dolayı O’na iman etti.

\VS{40}Samariyalılar yanına gelip yanlarında kalması için O’na yalvardılar. O da orada iki gün kaldı.

\VS{41}Daha birçokları O’nun sözünden dolayı iman ettiler.

\VS{42}Kadına, “Bizim iman etmemizin nedeni artık senin konuşman değil” dediler. “Çünkü kendimiz duyduk ve gerçekten dünyanın Kurtarıcısı olan Mesih'in bu olduğunu biliyoruz.”


\par }{\PP \VS{43}İki gün sonra Yeşua oradan çıkıp Galile’ye gitti.

\VS{44}Çünkü Yeşua’nın kendisi, bir peygamberin kendi ülkesinde saygınlığı olmadığına tanıklık etmişti.

\VS{45}Böylece Galile’ye geldiğinde, bayramda Yeruşalem’de yaptığı her şeyi gören Galileliler O’nu kabul ettiler. Çünkü onlar da bayrama gitmişlerdi.

\VS{46}Yeşua, suyu şarap yaptığı Galile’nin Kana Kenti'ne yeniden geldi. Oğlu Kafernahum’da hasta olan soylu bir adam vardı.

\VS{47}Adam Yeşua’nın Yahudiye’den Galile’ye geldiğini duyunca yanına gitti. Ölüm döşeğinde yatan oğlunu inip iyileştirmesi için O’na yalvardı.

\VS{48}Yeşua ona,
{\WJ{“Belirtiler ve harikalar görmedikçe, asla iman etmeyeceksiniz”}} dedi.


\par }{\PP \VS{49}Soylu adam O’na, “Efendim, çocuğum ölmeden in” dedi.

\VS{50}Yeşua ona,
{\WJ{“Yoluna git, oğlun yaşıyor”}} dedi. Adam, Yeşua’nın kendisine söylediği söze inandı ve yoluna gitti.

\VS{51}O daha yoldan inerken, hizmetkârları onu karşıladılar ve “Çocuğun yaşıyor!” dediler.

\VS{52}Oğlunun iyileşmeye başladığı saati onlara sordu. “Dün yedinci vakitte\FTNT{‡}{{\FR 4:52 }{\FT{13:00
}}} ateş onu bıraktı” dediler.

\VS{53}O zaman baba bunun, Yeşua’nın kendisine,
{\WJ{“Oğlun yaşıyor”}} dediği saat olduğunu anladı. Kendisi ve tüm ev halkı iman etti.

\VS{54}Bu, Yeşua’nın Yahudiye’den Galile’ye gelişinde yaptığı ikinci belirtiydi.




\par }\Chap{5}{\PP \VerseOne{1}Bu şeylerden sonra Yahudiler’in bir bayramı vardı ve Yeşua Yeruşalem’e çıktı.

\VS{2}Yeruşalem’de Koyun Kapısı’nın yanında, İbranice'de Beytesta denilen, beş verandası olan bir havuz vardı.

\VS{3}Bunların içinde, suyun çalkalanmasını bekleyen hasta, kör, topal ya da felçli çok sayıda insan yatardı.

\VS{4}Çünkü bir melek belirli zamanlarda havuza iner ve suyu çalkalardı. Suyun çalkalanmasından sonra havuza ilk giren hastalığı ne olursa olsun iyileşirdi.\FTNT{*}{{\FR 5:4 }{\FT{NU, 3. ayetteki “bekleme” kelimesini 4. ayetin sonuna kadar atlar.}}}

\VS{5}Orada otuz sekiz yıldır hasta olan bir adam vardı.

\VS{6}Yeşua onu orada yatmakta görünce, uzun zamandır hasta olduğunu da bilerek ona,
{\WJ{“İyileşmek ister misin?”}} diye sordu.


\par }{\PP \VS{7}Hasta adam O'na, “Efendim, su çalkalandığında beni havuza indirecek kimsem yok, ben gelmekte iken başka biri benden önce iniyor” dedi.


\par }{\PP \VS{8}Yeşua ona,
{\WJ{“Kalk, yatağını topla ve yürü”}} dedi.


\par }{\PP \VS{9}Adam hemen iyileşti ve yatağını kaldırıp yürüdü.

\par }{\PP O gün Şabat'dı.

\VS{10}Yahudiler iyileşen adama, “Bugün Şabat” dediler. “Yatağını toplaman Yasa’ya uygun değil.”


\par }{\PP \VS{11}Adam onlara şu karşılığı verdi: “Beni iyileştiren, bana,
{\WJ{‘Yatağını topla ve yürü’}} dedi.”


\par }{\PP \VS{12}Sonra ona, “Sana,
{\WJ{‘Yatağını topla ve yürü’}} diyen adam kim?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{13}Ama iyileşen adam O’nun kim olduğunu bilmiyordu. Bulunduğu yer kalabalıktı, Yeşua da çekilmişti.


\par }{\PP \VS{14}Sonra Yeşua adamı tapınakta buldu. Ona,
{\WJ{“İşte, iyileştin. Daha fazla günah işleme de, sana daha kötü bir şey olmasın”}} dedi.


\par }{\PP \VS{15}Adam gidip kendisini iyileştirenin Yeşua olduğunu Yahudi yetkililere bildirdi.

\VS{16}Bu nedenle Yahudi yetkililer Yeşua’ya zulmettiler ve O’nu öldürmenin bir yolunu aradılar. Çünkü Şabat'da bu şeyleri yapıyordu.

\VS{17}Ama Yeşua onlara,
{\WJ{“Babam hâlâ çalışıyor, bu yüzden ben de çalışıyorum”}} dedi.

\VS{18}Bu nedenle Yahudi yetkililer O’nu daha da çok öldürmek istediler. Çünkü yalnızca Şabat’ı bozmakla kalmamış, Tanrı’nın kendi Babası olduğunu da söyleyerek kendisini Tanrı’yla bir tutmuştu.

\VS{19}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, Oğul, kendiliğinden hiçbir şey yapamaz. Ancak Baba’nın yaptıklarını görüp onları yapar. Baba ne şeyler yaparsa Oğul da bunların aynısını yapar.}}

\VS{20}{\WJ{Çünkü Baba, Oğul’u sever ve kendisinin yaptığı her şeyi O’na gösterir. Şaşasınız diye O’na bunlardan daha büyük işler gösterecektir.}}

\VS{21}{\WJ{Baba nasıl ölüleri diriltip onlara yaşam veriyorsa, Oğul da dilediklerine yaşam verir.}}

\VS{22}{\WJ{Çünkü Baba kimseyi yargılamaz, ama bütün yargıyı Oğul’a vermiştir.}}

\VS{23}{\WJ{Öyle ki, herkes Baba’ya saygı duyduğu gibi, Oğul’a da saygı duysun. Oğul’a saygı duymayan, O’nu gönderen Baba’ya da saygı duymaz.”}}


\par }{\PP \VS{24}{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, sözümü işitip beni gönderene iman edenin sonsuz yaşamı vardır ve yargı içine girmez, ama ölümden yaşama geçmiştir.}}

\VS{25}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, ölülerin Tanrı Oğlu’nun sesini duyacakları ve duyanların yaşayacakları saat geliyor, geldi bile.}}

\VS{26}{\WJ{Baba’nın kendisinde yaşam olduğu gibi, böylece kendisinde yaşam olmasını Oğul'a da verdi.}}

\VS{27}{\WJ{O, İnsanoğlu olduğu için O’na yargılama yetkisi de verdi.}}

\VS{28}{\WJ{Buna şaşmayın, çünkü mezarlarda olanların hepsinin O’nun sesini duyacakları saat geliyor.}}

\VS{29}{\WJ{İyilik yapanlar yaşamak için dirilişe, kötülük yapanlar yargıya çıkacaklardır.}}

\VS{30}{\WJ{Ben kendiliğimden hiçbir şey yapamam. Duyduğum gibi yargılarım ve yargım doğrudur. Çünkü ben kendi isteğimi değil, beni gönderen Babam’ın isteğini ararım.}}


\par }{\PP \VS{31}{\WJ{“Kendim hakkında tanıklık edersem, tanıklığım geçerli olmaz.}}


\par }{\PP \VS{32}{\WJ{Benim hakkımda tanıklık eden başka biri vardır. O’nun benim hakkımdaki tanıklığının doğru olduğunu bilirim.}}

\VS{33}{\WJ{Yuhanna’ya adamlar gönderdiniz, o da gerçeğe tanıklık etti.}}

\VS{34}{\WJ{Ama benim almış olduğum tanıklık insandan değil. Ancak bunları siz kurtulasınız diye söylüyorum.}}

\VS{35}{\WJ{O, yanan ve parlayan bir kandildi ve sizler bir süre onun ışığında sevinmek istediniz.}}

\VS{36}{\WJ{Ama benim tanıklığım Yuhanna’nınkinden daha üstündür. Çünkü Baba’nın tamamlamam için bana verdiği işler, yaptığım şu işler, beni Baba’nın gönderdiğine tanıklık ediyor.}}

\VS{37}{\WJ{Beni gönderen Baba’nın kendisi benim için tanıklık etti. Hiçbir zaman ne O’nun sesini duydunuz ne de biçimini gördünüz.}}


\par }{\PP \VS{38}{\WJ{O’nun sözü içinizde yaşamıyor. Çünkü gönderdiği kişiye iman etmiyorsunuz.”}}


\par }{\PP \VS{39}{\WJ{“Kutsal Yazılar’ı araştırıyorsunuz. Çünkü sonsuz yaşamınızın onlarda olduğunu sanıyorsunuz. Benim hakkımda tanıklık eden de onlardır.}}

\VS{40}{\WJ{Yine de yaşam bulmak için bana gelmek istemiyorsunuz.}}

\VS{41}{\WJ{İnsanlardan övgü kabul etmiyorum.}}

\VS{42}{\WJ{Ama sizi tanıyorum ve kendinizde Tanrı sevgisi yoktur.}}

\VS{43}{\WJ{Babam’ın adıyla geldim ve beni kabul etmiyorsunuz. Ama başka biri kendi adıyla gelse, onu kabul edeceksiniz.}}

\VS{44}{\WJ{Birbirinizden övgüler kabul eden ve tek olan Tanrı’nın övgüsünü aramayan sizler bana nasıl iman edebilirsiniz?”}}


\par }{\PP \VS{45}{\WJ{“Sizi Baba’nın önünde suçlayacağımı sanmayın. Sizi suçlayan umut bağladığınız Moşe’dir.}}

\VS{46}{\WJ{Moşe’ye iman etmiş olsaydınız, bana da iman ederdiniz. Çünkü o benim hakkımda yazmıştır.}}

\VS{47}{\WJ{Ama onun yazdıklarına iman etmezseniz, benim sözlerime nasıl iman edeceksiniz?”}}




\par }\Chap{6}{\PP \VerseOne{1}Bu şeylerden sonra Yeşua, Taberiye Denizi olarak da adlandırılan Galile Denizi’nin karşı yakasına gitti.

\VS{2}Büyük bir kalabalık O’nu izliyordu. Çünkü O’nun hastalar üzerinde yapmış olduğu belirtileri görmüşlerdi.

\VS{3}Yeşua dağa çıkıp orada öğrencileriyle birlikte oturdu.

\VS{4}Yahudiler’in Pesah Bayramı yakındı.

\VS{5}Bu nedenle Yeşua gözlerini kaldırıp büyük bir topluluğun kendisine doğru geldiğini görünce Filipus’a,
{\WJ{“Bunlar yesin diye nereden ekmek satın alalım?”}} dedi.

\VS{6}Bunu onu sınamak için söyledi, çünkü ne yapacağını kendisi biliyordu.


\par }{\PP \VS{7}Filipus O’na, “Her biri biraz alsın diye iki yüz dinarlık\FTNT{*}{{\FR 6:7 }{\FT{Bir dinar, bir tarım işçisinin yaklaşık bir günlük ücretine denk gelen bir gümüş sikkeydi, dolayısıyla 200 dinar, bir işçinin 6 ila 7 aylık ücretine denk gelirdi.}}} ekmek bile onlara yetmez” diye yanıt verdi.


\par }{\PP \VS{8}Öğrencilerinden biri, Simon Petrus’un kardeşi Andreas O’na şöyle dedi:

\VS{9}“Burada beş arpa ekmeği ve iki balığı olan bir çocuk var. Ama bu kadar çok insana bunlar nedir?”


\par }{\PP \VS{10}Yeşua,
{\WJ{“İnsanları yere oturtun”}} dedi. O yerde bol çayır vardı. Böylece insanlar yere oturdu, yaklaşık beş bin erkek vardı.


\par }{\PP \VS{11}Yeşua ekmekleri aldı, şükrettikten sonra öğrencilerine dağıttı ve öğrenciler de halka dağıttı. Aynı şekilde balıklardan da istedikleri kadar verdi.

\VS{12}Onlar doyduktan sonra Yeşua öğrencilerine,
{\WJ{“Artakalan parçaları toplayın, hiçbir şey kaybolmasın”}} dedi.

\VS{13}Böylece onları topladılar. Beş arpa ekmeği yiyenlerden artakalan parçalarla on iki sepet doldurdular.

\VS{14}Bu nedenle halk, Yeşua’nın yapmış olduğu belirtiyi görünce, “Gerçekten dünyaya gelecek olan peygamber budur” dediler.

\VS{15}Bu nedenle Yeşua, onların gelip kendisini kral yapmak üzere zorla götüreceklerini bildiği için yalnız başına yine dağa çekildi.


\par }{\PP \VS{16}Akşam olunca öğrencileri denize indiler.

\VS{17}Bir tekneye girip denizin karşı yakasındaki Kafernahum’a gidiyorlardı. Artık hava kararmış, Yeşua henüz yanlarına gelmemişti.

\VS{18}Büyük bir rüzgârdan deniz kabardı.

\VS{19}Böylece öğrenciler yirmi beş ya da otuz stadia\FTNT{†}{{\FR 6:19 }{\FT{25 ila 30 stadia yaklaşık 5 ila 6 kilometre veya yaklaşık 3 ila 4 mildir}}} kadar kürek çektikten sonra, Yeşua’nın denizin üstünde yürüyerek\XREF{✡}{{\XO 6:19 }{\XT{İYOV 9:8
}}} tekneye yaklaştığını gördüler. Korkuya kapıldılar.

\VS{20}Ama onlara,
{\WJ{“Benim,}}
\FTNT{‡}{{\FR 6:20 }{\FT{veya BEN'İM
}}}
{\WJ{korkmayın”
}} dedi.

\VS{21}Bunun üzerine O’nu tekneye almak istediler. Tekne hemen gitmekte oldukları karaya ulaştı.


\par }{\PP \VS{22}Ertesi gün denizin öbür kıyısında duran kalabalık, orada öğrencilerinin bindiği tekneden başka tekne olmadığını ve Yeşua’nın öğrencileriyle birlikte tekneye girmediğini gördü. Öğrenciler ise yalnız gitmişlerdi.

\VS{23}Ancak Efendi’nin şükretmesinden sonra halkın yemek yediği yerin yakınına Taberiye’den tekneler geldi.

\VS{24}Kalabalık, Yeşua’nın ve öğrencilerinin orada olmadığını görünce, teknelere binip Yeşua’yı aramak için Kafernahum’a geldiler.

\VS{25}O’nu denizin karşı yakasında bulduklarında, “Rabbuni, buraya ne zaman geldin?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{26}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, beni belirtiler gördüğünüz için değil, ekmeklerden yiyip doyduğunuz için arıyorsunuz.}}

\VS{27}{\WJ{Çürüyen yiyecek için değil, İnsanoğlu’nun size vereceği sonsuz yaşam boyunca kalan yiyecek için çalışın. Çünkü Baba Tanrı O’na mührünü basmıştır.”}}


\par }{\PP \VS{28}Bu nedenle O’na, “Tanrı’nın işlerini işlemek için ne yapmalıyız?” dediler.


\par }{\PP \VS{29}Yeşua onlara,
{\WJ{“Tanrı’nın işi, O’nun gönderdiği kişiye iman etmenizdir”}} diye yanıtladı.


\par }{\PP \VS{30}Bunun üzerine O’na, “Öyleyse görüp sana iman edelim diye nasıl bir belirti yapacaksın? Ne iş yapacaksın?” dediler.

\VS{31}“Atalarımız çölde man yediler. Yazılmış olduğu gibi, ‘Yemeleri için onlara gökten\FTNT{§}{{\FR 6:31 }{\FT{Grekçe ve İbranicede “gök”, “gökler”, “gökyüzü” ve “hava” için aynı kelime kullanılır.}}} ekmek verdi.’ ”\XREF{✡}{{\XO 6:31 }{\XT{ÇIKIŞ 16:4; NEHEMYA 9:15; MEZMURLAR 78:24-25}}}


\par }{\PP \VS{32}Yeşua bunun üzerine onlara şöyle dedi:
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, size gökten ekmeği Moşe vermedi, gökten size gerçek ekmeği Babam verdi.}}

\VS{33}{\WJ{Çünkü Tanrı’nın ekmeği gökten inen ve dünyaya yaşam verendir.”}}


\par }{\PP \VS{34}Bunun üzerine O’na, “Efendimiz, bu ekmeği bize her zaman ver” dediler.


\par }{\PP \VS{35}Yeşua onlara,
{\WJ{“Yaşam ekmeği Ben’im. Bana gelen acıkmaz ve bana iman eden asla susamaz”}} dedi.

\VS{36}{\WJ{“Beni gördüğünüzü söyledim ama yine de iman etmiyorsunuz.}}

\VS{37}{\WJ{Baba’nın bana verdiklerinin hepsi bana gelecek. Bana geleni, hiçbir zaman dışarı atmam.}}

\VS{38}{\WJ{Çünkü ben kendi isteğimi değil, beni gönderenin isteğini yapmak için gökten indim.}}

\VS{39}{\WJ{Beni gönderen Babam’ın isteği şudur ki, bana verdiklerinden hiçbirini kaybetmeyeyim, son günde hepsini dirilteyim.}}

\VS{40}{\WJ{Beni gönderenin isteği şudur, Oğul’u gören ve O’na iman eden herkesin sonsuz yaşamı olsun. Ben de onu son günde dirilteceğim.”}}


\par }{\PP \VS{41}Bunun üzerine Yahudiler,
{\WJ{“Gökten inen ekmek Ben’im”}} dediği için Yeşua’ya karşı söylenip dediler.

\VS{42}“Babasını ve annesini tanıdığımız, Yosef’in oğlu Yeşua değil mi bu? O zaman nasıl oluyor da
{\WJ{‘Gökten indim’}} diyor?”


\par }{\PP \VS{43}Bu nedenle Yeşua onlara,
{\WJ{“Aranızda söylenmeyin.}}

\VS{44}{\WJ{Beni gönderen Babam bir kimseyi bana çekmedikçe kimse bana gelemez. Ben de o kişiyi son günde dirilteceğim.}}

\VS{45}{\WJ{Peygamberlerde, ‘Hepsi Tanrı tarafından eğitilicek’}}\XREF{✡}{{\XO 6:45 }{\XT{YEŞAYA 54:13}}}
{\WJ{diye yazılıdır. Bu nedenle, Baba’yı işiten ve O’ndan öğrenen herkes bana gelir.}}

\VS{46}{\WJ{Baba’yı kimse görmüş demek değildir, Baba’yı yalnızca Tanrı’dan olan görmüştür.}}

\VS{47}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, bana iman edenin sonsuz yaşamı vardır.}}

\VS{48}{\WJ{Yaşam ekmeği Ben’im.}}

\VS{49}{\WJ{Atalarınız çölde man yediler ve öldüler.}}

\VS{50}{\WJ{İşte, ondan yiyenler ölmesin diye gökten inmiş olan yaşam ekmeği budur.}}

\VS{51}{\WJ{Gökten inmiş olan diri ekmek benim. Kim bu ekmekten yerse, sonsuza dek yaşayacak. Evet, dünyanın yaşamı için vereceğim ekmek benim bedenimdir”}} dedi.


\par }{\PP \VS{52}Bunun üzerine Yahudiler, “Bu adam yememiz için bedenini bize nasıl verebilir?” diyerek birbirleriyle çekiştiler.


\par }{\PP \VS{53}Yeşua bunun için onlara şöyle dedi:
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, İnsanoğlu’nun bedenini yiyip O'nun kanını içmedikçe, sizde yaşam olmaz.}}

\VS{54}{\WJ{Bedenimi yiyip kanımı içenin sonsuz yaşamı vardır, ben de onu son günde dirilteceğim.}}

\VS{55}{\WJ{Çünkü benim bedenim gerçek yiyecek, kanım gerçek içecektir.}}

\VS{56}{\WJ{Bedenimi yiyip kanımı içen bende yaşar, ben de onda.}}

\VS{57}{\WJ{Diri olan Baba’nın beni gönderdiği, benim de O’nun sayesinde yaşadığım gibi, beni yiyen de benim sayemde yaşayacaktır.}}

\VS{58}{\WJ{Gökten inen ekmek budur. Atalarınızın yiyip öldüğü man gibi değildir. Bu ekmeği yiyen sonsuza dek yaşar.”}}

\VS{59}Yeşua bunları Kafernahum’da havrada öğretirken söyledi.


\par }{\PP \VS{60}Bunun üzerine öğrencilerinden birçoğu bunu duyunca, “Bu söz ağırdır! Onu kim duyabilir?” dediler.


\par }{\PP \VS{61}Yeşua içinden öğrencilerinin buna söylendiklerini bilerek, onlara şöyle dedi,
{\WJ{“Bu sizin tökezlemenize mi neden oluyor?”}} dedi.

\VS{62}{\WJ{“Ya eğer İnsanoğlu’nun önceden bulunduğu yere yükseldiğini görseydiniz?}}

\VS{63}{\WJ{Yaşam veren Ruh’tur. Beden hiçbir fayda sağlamaz. Size söylediğim sözler ruhtur ve yaşamdır.}}

\VS{64}{\WJ{Ama içinizde iman etmeyenler de var.”}} Çünkü Yeşua, iman etmeyenlerin ve kendisine ihanet edecek olanın kim olduğunu başından beri biliyordu.

\VS{65}{\WJ{“Bu nedenle size demiştim, Baba'dan kendisine verilmedikçe hiç kimse bana gelemez”}} dedi.


\par }{\PP \VS{66}Bunun üzerine öğrencilerinin çoğu geri döndü ve artık O’nunla yürümez oldu.

\VS{67}Yeşua bu nedenle Onikiler’e,
{\WJ{“Siz de mi gitmek istiyorsunuz?”}} dedi.


\par }{\PP \VS{68}Simon Petrus O’na, “Efendimiz, kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir.

\VS{69}Senin diri Tanrı’nın Oğlu Mesih olduğuna iman ettik ve bunu biliyoruz” diye karşılık verdi.


\par }{\PP \VS{70}Yeşua onlara şöyle yanıt verdi:
{\WJ{“Siz Onikiler’i ben seçmedim mi? Yine de biriniz iblis değil mi?”}}

\VS{71}Simon İskariot’un oğlu Yahuda’dan söz ediyordu. Çünkü kendisine ihanet edecek olan Onikiler’den birisi oydu.




\par }\Chap{7}{\PP \VerseOne{1}Bu şeylerden sonra Yeşua Galile’de dolaşıyordu. Çünkü Yahudiler O’nu öldürmeye çalıştıkları için Yahudiye’de dolaşmak istemiyordu.

\VS{2}O sırada Yahudiler’in Çardak Bayramı yakındı.

\VS{3}Bu nedenle kardeşleri O’na, “Buradan ayrıl ve Yahudiye’ye git, öğrencilerin de yaptığın işleri görsünler” dediler.

\VS{4}“Çünkü kendini açıkça tanıtmak isteyen biri gizlice yapmaz. Eğer bu şeyleri yapıyorsan kendini dünyaya göster.”

\VS{5}Kardeşleri bile O’na iman etmiyordu.


\par }{\PP \VS{6}Bu nedenle Yeşua onlara,
{\WJ{“Benim zamanım daha gelmedi, ama sizin için zaman hep uygundur”}} dedi.

\VS{7}{\WJ{“Dünya sizden nefret edemez, ama benden nefret ediyor. Çünkü ben dünya hakkında, işlerinin kötü olduğuna tanıklık ediyorum.}}

\VS{8}{\WJ{Siz bayrama çıkın. Ben henüz çıkmayacağım. Çünkü zamanım henüz dolmadı.”}}


\par }{\PP \VS{9}Yeşua bunları onlara söyledikten sonra Galile’de kaldı.

\VS{10}Ama kardeşleri bayrama çıkınca, O da çıktı. Ama açıkça değil, gizlice idi.

\VS{11}Bu nedenle Yahudiler bayramda O’nu arayıp, “Nerede O?” diyorlardı.

\VS{12}Kalabalıklar arasında O’nun hakkında çok söylenti vardı. Bazıları, “O iyi bir adamdır” diyordu. Bazıları ise, “Öyle değil, ama halkı saptırıyor” diyorlardı.

\VS{13}Yine de Yahudiler'den korktukları için kimse O’nun hakkında açıkça konuşmuyordu.

\VS{14}Artık Bayramın ortası olunca, Yeşua tapınağa çıkıp öğretiyordu.

\VS{15}Bunun üzerine Yahudiler, “Hiç eğitim görmemiş bu adam, yazıları nasıl biliyor?” diyerek şaştılar.


\par }{\PP \VS{16}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Benim öğretim benim değil, beni gönderenindir.}}

\VS{17}{\WJ{Kim Tanrı’nın isteğini yerine getirmek isterse, öğretimin Tanrı’dan mı olduğunu, yoksa kendiliğimden mi konuştuğumu bilecektir.}}

\VS{18}{\WJ{Kendiliğinden konuşan kendi yüceliğini arar, ama kendisini göndereni yüceltmek isteyen doğrudur ve O’nda haksızlık yoktur.}}

\VS{19}{\WJ{Moşe size Yasa’yı vermedi mi? Oysa hiçbiriniz Yasa’yı tutmuyorsunuz. Neden beni öldürmeye çalışıyorsunuz?”}}


\par }{\PP \VS{20}Kalabalık, “Sende iblis var! Kim seni öldürmeye çalışıyor?” diye karşılık verdi.


\par }{\PP \VS{21}Yeşua onlara şöyle yanıt verdi:
{\WJ{“Ben bir iş yaptım, hepiniz onun yüzünden şaştınız.}}

\VS{22}{\WJ{Moşe size sünneti verdi - ki Moşe’den değil, atalardandır - Şabat'da bir erkek çocuğu sünnet ediyorsunuz.}}

\VS{23}{\WJ{Madem Moşe’nin Yasası bozulmasın diye Şabat'da bir erkek çocuğu sünnet ediyorsunuz da, Şabat'da bir adamı tamamen sağlıklı ettim diye bana neden kızıyorsunuz?}}

\VS{24}{\WJ{Dış görünüşe göre yargılamayın, ama doğru yargılayın.”}}


\par }{\PP \VS{25}Bunun üzerine Yeruşalem’den bazıları, “Öldürmeye çalıştıkları adam bu değil mi?” dediler.

\VS{26}“İşte, açıkça konuşuyor ve O’na hiçbir şey söylemiyorlar. Yoksa önderler O’nun gerçekten Mesih olduğunu bildiler mi?

\VS{27}Ama biz bu adamın nereden geldiğini biliyoruz. Oysa Mesih geldiğinde kimse O’nun nereden geldiğini bilmeyecek.”


\par }{\PP \VS{28}Yeşua bunun üzerine tapınakta yüksek sesle öğretip şöyle söyledi:
{\WJ{“Hem beni tanıyorsunuz, hem de nereden geldiğimi biliyorsunuz. Ben kendiliğimden gelmedim. Ama beni gönderen gerçektir. Siz O’nu tanımıyorsunuz.}}

\VS{29}{\WJ{Ben O’nu tanıyorum, çünkü ben O’ndanım ve beni O gönderdi.”}}


\par }{\PP \VS{30}Bunun üzerine Yeşua’yı tutmak istediler, ama saati henüz gelmediği için kimse O’na el sürmedi.

\VS{31}Kalabalıktan birçok kişi O’na iman etti. “Mesih geldiği zaman, bu adamın yaptığı belirtilerden daha fazlasını mı yapacak?” diyorlardı.

\VS{32}Ferisiler, kalabalığın Yeşua hakkında bu şekilde fısıldaştıklarını duydular. Başkâhinlerle Ferisiler O’nu tutuklamak için görevliler gönderdiler.


\par }{\PP \VS{33}O zaman Yeşua,
{\WJ{“Bir süre daha sizinleyim, sonra beni gönderene gideceğim”}} dedi.

\VS{34}{\WJ{“Beni arayacaksınız, bulmayacaksınız. Benim olduğum yere siz gelemezsiniz.”}}


\par }{\PP \VS{35}Bunun üzerine Yahudiler kendi aralarında, “Bu adam nereye gidecek de O’nu bulamayacağız?” dediler. “Grekler arasına dağılmış olanlara mı gidip Greklere mi öğretecek?

\VS{36}{\WJ{‘Beni arayacaksınız, bulmayacaksınız’}} ve
{\WJ{‘olduğum yere siz gelemezsiniz’}} dediği bu söz nedir?”


\par }{\PP \VS{37}Bayramın son ve en büyük gününde, Yeşua ayağa kalkıp yüksek sesle,
{\WJ{“Eğer bir kimse susadıysa, bana gelsin ve içsin!}}

\VS{38}{\WJ{Kutsal Yazı’nın dediği gibi, bana iman edenin içinden diri su ırmakları akacaktır”}} dedi.

\VS{39}Bunu, kendisine iman edenlerin alacağı Ruh’la ilgili olarak söylüyordu. Çünkü Kutsal Ruh henüz verilmemişti. Çünkü Yeşua henüz yüceltilmemişti.


\par }{\PP \VS{40}Bunun üzerine kalabalığın çoğu bu sözleri duyunca, “Gerçekten bu o peygamberdir” dedi.

\VS{41}Başkaları, “Bu Mesih’tir” diyordu. Ama bazıları, “Ne! Mesih Galile’den mi çıkacak?” dediler.

\VS{42}“Kutsal Yazı, Mesih’in David’in soyundan,\FTNT{*}{{\FR 7:42 }{\FT{veya tohum}}} David’in\XREF{✡}{{\XO 7:42 }{\XT{2. SAMUEL 7:12}}} köyü Beytlehem’den\XREF{✡}{{\XO 7:42 }{\XT{MİKA 5:2}}} gelecek demedi mi?”

\VS{43}Böylece Yeşua’nın yüzünden halk arasında ayrılık doğdu.

\VS{44}Bazıları O’nu yakalamak istediler, ama kimse O’na el sürmedi.

\VS{45}Bunun üzerine, görevliler geri gelince, başkâhinlerle Ferisiler onlara, “O’nu neden getirmediniz?” dediler.


\par }{\PP \VS{46}Görevliler, “Hiç kimse bu adam gibi konuşmamıştır!” diye karşılık verdiler.


\par }{\PP \VS{47}Bunun üzerine Ferisiler onlara, “Siz de mi yoldan saptınız?

\VS{48}Önderlerden ya da Ferisiler’den O’na iman eden oldu mu hiç?

\VS{49}Yasa’yı bilmeyen bu kalabalık lanetlidir” diye karşılık verdiler.


\par }{\PP \VS{50}Onlardan biri olup geceleyin ve Yeşua’ya gelmiş olan Nikodim onlara,

\VS{51}“Yasamız, önce kendisini dinleyip ne yaptığını bilmedikçe, bir kişiyi yargılar mı?” dedi.


\par }{\PP \VS{52}Ona, “Sen de mi Galilelisin? Araştır bak, Galile’den hiç peygamber çıkmaz” diye karşılık verdiler.\XREF{✡}{{\XO 7:52 }{\XT{YEŞAYA 9:1; MATTA 4:13-16}}}


\par }{\PP \VS{53}Herkes kendi evine gitti.




\par }\Chap{8}{\PP \VerseOne{1}Yeşua, Zeytin Dağı’na gitti.

\VS{2}Sabah çok erkenden yine tapınağa geldi. Bütün halk O’na geliyordu. Oturup onlara öğretti.

\VS{3}Yazıcılar ve Ferisiler zinada tutulmuş bir kadını getirdiler.

\VS{4}Kadını orta yere dikip, “Öğretmen, bu kadını tam zina ederken bulduk” dediler.

\VS{5}“Yasa’da Moşe bize böyle kadınların taşlanmasını buyurmuştur.\XREF{✡}{{\XO 8:5 }{\XT{LEVİLİLER 20:10; YASA'NIN TEKRARI 22:22}}} Bu kadın hakkında sen ne diyorsun?”

\VS{6}Bunu, Yeşua’yı suçlu çıkarabilmek için, O’nu denemek amacıyla söylediler.

\par }{\PP Ama Yeşua yere eğilmiş parmağıyla yere yazı yazıyordu.

\VS{7}Ama onlar kendisine sormayı sürdürmeleri üzerine doğrulup onlara,
{\WJ{“İçinizde günahsız olan, ilk taşı ona atsın”}} dedi.

\VS{8}Yine eğildi ve parmağıyla yere yazı yazdı.


\par }{\PP \VS{9}Bunu duydukları zaman, vicdanları tarafından mahkûm edilmiş olarak, en yaşlısından başlayarak en sonuncusuna kadar birer birer dışarı çıktılar. Yeşua'yı yalnız bıraktılar, kadın da bulunduğu yerde, ortadaydı.

\VS{10}Yeşua doğrulunca kadını gördü ve ona
{\WJ{“Kadın, seni suçlayanlar nerede? Kimse seni yargılamadı mı?”}} dedi.


\par }{\PP \VS{11}O, “Hiç kimse, Efendimiz” dedi.

\par }{\PP Yeşua,
{\WJ{“Ben de seni yargılamıyorum. Yoluna git. Bundan böyle, artık günah işleme!”}}
\FTNT{*}{{\FR 8:11 }{\FT{NU, Yuhanna 7: 53 - Yuhanna 8:11 içerir, ancak metin eleştirmenlerinin bunun orijinal olduğuna daha az güven duyduğunu belirtmek için etrafına parantez koyar.}}} dedi.


\par }{\PP \VS{12}Bundan sonra Yeşua yine onlara şöyle dedi:
{\WJ{“Ben dünyanın ışığıyım.}}\XREF{✡}{{\XO 8:12 }{\XT{YEŞAYA 60:1}}}
{\WJ{Benim ardımdan gelen karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.”}}


\par }{\PP \VS{13}Bunun üzerine Ferisiler O’na, “Sen kendin hakkında tanıklık ediyorsun. Tanıklığın geçerli değil” dediler.


\par }{\PP \VS{14}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Kendim hakkında tanıklık etsem bile, tanıklığım doğrudur. Çünkü nereden geldiğimi ve nereye gittiğimi biliyorum. Ama siz nereden geldiğimi, nereye gittiğimi bilmiyorsunuz.}}


\par }{\PP \VS{15}{\WJ{Siz bedene göre yargıda bulunuyorsunuz. Ben kimseyi yargılamam.}}


\par }{\PP \VS{16}{\WJ{Yargılasam bile benim yargım doğrudur; çünkü yalnız değilim, beni gönderen Baba ile birlikteyim.}}

\VS{17}{\WJ{Yasanızda da iki kişinin tanıklığının geçerli olduğu yazılıdır.}}
\XREF{✡}{{\XO 8:17 }{\XT{YASA'NIN TEKRARI 17:6; 19:15}}}

\VS{18}{\WJ{Bir ben kendim için tanıklık ediyorum, beni gönderen Baba da benim için tanıklık ediyor.”}}


\par }{\PP \VS{19}Bunun üzerine O’na, “Baban nerede?” dediler.

\par }{\PP Yeşua onlara,
{\WJ{“Siz ne beni ne de Babam’ı bilirsiniz. Eğer beni bilseydiniz, Babam’ı da bilirdiniz”}} dedi.

\VS{20}Yeşua bu sözleri tapınakta öğretirken, hazinede söyledi. Yine de kimse O’nu tutuklamadı. Çünkü saati henüz gelmemişti.

\VS{21}Bundan sonra Yeşua yine onlara,
{\WJ{“Ben gidiyorum, beni arayacaksınız ve günahlarınız içinde öleceksiniz. Benim gittiğim yere siz gelemezsiniz”}} dedi.


\par }{\PP \VS{22}Bunun üzerine Yahudiler, “{\WJ{‘Benim gittiğim yere siz gelemezsiniz’}} diyor. Yoksa kendini mi öldürecek?” dediler.


\par }{\PP \VS{23}Yeşua onlara,
{\WJ{“Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım. Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim.}}

\VS{24}{\WJ{Bu nedenle size günahlarınız içinde öleceksiniz dedim. Çünkü benim}}\FTNT{†}{{\FR 8:24 }{\FT{veya BEN'İM}}}
{\WJ{O olduğuma iman etmezseniz, günahlarınızın içinde öleceksiniz”}} dedi.


\par }{\PP \VS{25}Bunun üzerine O’na, “Sen kimsin?” dediler.

\par }{\PP Yeşua onlara,
{\WJ{“Başlangıçtan beri size söylüyorum.}}

\VS{26}{\WJ{Sizinle ilgili söyleyecek ve yargılayacak çok şeyim var. Ancak beni gönderen gerçektir ve ben O’ndan duyduklarımı dünyaya söylüyorum”}} dedi.


\par }{\PP \VS{27}Onlara Baba’dan söz ettiğini anlamadılar.

\VS{28}Bu nedenle Yeşua onlara,
{\WJ{“İnsanoğlu’nu yukarı kaldırdığınız zaman, benim O olduğumu, kendiliğimden hiçbir şey yapmadığımı, ancak Babam’ın bana öğrettiği gibi bu şeyleri söylediğimi bileceksiniz.}}

\VS{29}{\WJ{Beni gönderen benimledir. Baba beni yalnız bırakmadı, çünkü ben her zaman O’nu hoşnut eden şeyleri yapıyorum”}} dedi.


\par }{\PP \VS{30}Yeşua bu şeyleri söylerken birçokları O’na iman etti.

\VS{31}Yeşua, kendisine iman etmiş olan Yahudiler’e şöyle dedi:
{\WJ{“Eğer benim sözümde kalırsanız, gerçekten benim öğrencilerim olursunuz.}}

\VS{32}{\WJ{Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacaktır.”}}
\XREF{✡}{{\XO 8:32 }{\XT{MEZMURLAR 119:45}}}


\par }{\PP \VS{33}O’na, “Biz Avraham’ın soyundanız ve hiçbir zaman kimseye kölelik etmedik” diye karşılık verdiler. Nasıl olur da sen bize,
{\WJ{‘Özgür kılınacaksınız’}} diyorsun?”


\par }{\PP \VS{34}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, günah işleyen herkes günahın kölesidir.}}

\VS{35}{\WJ{Hizmetçi daima evde yaşamaz. Ama oğul daima durur.}}

\VS{36}{\WJ{Bu nedenle Oğul sizi özgür kılarsa, gerçekten özgür olursunuz.}}

\VS{37}{\WJ{Avraham’ın soyundan olduğunuzu biliyorum. Buna karşın beni öldürmeye çalışıyorsunuz. Çünkü benim sözüm sizde yer bulmuyor.}}

\VS{38}{\WJ{Ben Babam’la gördüğüm şeyleri söylüyorum, siz de babanızla gördüklerinizi yapıyorsunuz.”}}


\par }{\PP \VS{39}O’na, “Bizim babamız Avraham’dır” diye yanıt verdiler.

\par }{\PP Yeşua onlara,
{\WJ{“Eğer Avraham'ın çocukları olsaydınız, Avraham’ın işlerini yapardınız.}}

\VS{40}{\WJ{Ama şimdi beni, Tanrı’dan duyduğum gerçeği size bildiren adamı öldürmeye çalışıyorsunuz. Avraham bunu yapmadı.}}

\VS{41}{\WJ{Siz babanızın işlerini yapıyorsunuz”}} dedi.

\par }{\PP O’na “Biz zinadan doğmadık. Bizim bir Babamız var, O da Tanrı'dır” dediler.


\par }{\PP \VS{42}Bunun üzerine Yeşua onlara,
{\WJ{“Tanrı Babanız olsaydı, beni severdiniz, çünkü ben Tanrı’dan çıkıp geldim. Çünkü kendiliğimden gelmedim, ama beni O gönderdi.}}

\VS{43}{\WJ{Söylediğimi neden anlamıyorsunuz? Çünkü sözümü dinleyemiyorsunuz.}}

\VS{44}{\WJ{Siz babanız İblis’tensiniz ve babanızın isteklerini yapmak istiyorsunuz. O başlangıçtan beri katildi. Gerçekte durmadı, çünkü onda gerçek yoktur. Yalan söylediğinde kendininkinden söyler. Çünkü o yalancıdır ve yalanların babasıdır.}}

\VS{45}{\WJ{Ama ben gerçeği söylediğim için bana inanmıyorsunuz.}}


\par }{\PP \VS{46}{\WJ{Hangi biriniz beni günahla suçluyor? Eğer gerçeği söylüyorsam, neden bana iman etmiyorsunuz?}}

\VS{47}{\WJ{Tanrı’dan olan, Tanrı’nın sözlerini duyar. Bunun için siz duymuyorsunuz, çünkü siz Tanrı’dan değilsiniz”}} dedi.


\par }{\PP \VS{48}Bunun üzerine Yahudiler O’na, “Sen bir Samariyalı’sın ve sende iblis var demekle iyi dememiş miyiz?” dediler.


\par }{\PP \VS{49}Yeşua,
{\WJ{“Bende iblis yok”}} dedi.
{\WJ{“Ancak ben Babam’ı onurlandırıyorum ve siz beni aşağılıyorsunuz.}}

\VS{50}{\WJ{Ben kendi yüceliğimi aramıyorum, ama bunu arayan ve yargılayan biri var.}}

\VS{51}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, bir kimse sözümü tutarsa, ölümü asla görmeyecektir.”}}


\par }{\PP \VS{52}O zaman Yahudiler O’na, “Şimdi sende iblis olduğunu biliyoruz” dediler. “Avraham da öldü, peygamberler de öyle ve sen diyorsun ki,
{\WJ{‘Bir kişi sözümü tutarsa, ölümü asla tatmayacak’}}.

\VS{53}Yoksa sen, ölmüş olan babamız Avraham’dan daha mı büyüksün? Peygamberler öldü. Sen kendini kim sayıyorsun?”


\par }{\PP \VS{54}Yeşua şöyle yanıt verdi:
{\WJ{“Eğer ben kendimi yüceltirsem, yüceliğim bir hiçtir. Beni yücelten, ‘Tanrımız’ dediğiniz Babam’dır.}}

\VS{55}{\WJ{Siz O’nu bilmiyorsunuz, ama ben O'nu biliyorum. ‘O’nu bilmiyorum’ dersem sizin gibi yalancı olurum. Ama O’nu biliyor ve sözünü tutuyorum.}}


\par }{\PP \VS{56}{\WJ{Babanız Avraham benim günümü göreceği için sevinmişti. Gördü ve sevindi.”}}


\par }{\PP \VS{57}Bunun üzerine Yahudiler, “Sen henüz elli yaşında bile değilsin! Avraham’ı da mı gördün?” dediler.


\par }{\PP \VS{58}Yeşua onlara,
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, Avraham var olmadan önce ‘BEN VARIM
}}\XREF{✡}{{\XO 8:58 }{\XT{ÇIKIŞ 3:14}}}{\WJ{’ ”}} dedi.


\par }{\PP \VS{59}Bunun üzerine O’nu taşlamak için yerden taş aldılar. Yeşua kendini gizledi; ortalarından gelip geçerek tapınaktan çıktı.




\par }\Chap{9}{\PP \VerseOne{1}Yeşua geçerken doğuştan kör bir adam gördü.

\VS{2}Öğrencileri O’na, “Rabbuni, kim günah işledi de bu adam kör doğdu? Kendisi mi, yoksa annesi babası mı?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{3}Yeşua,
{\WJ{“Ne o günah işledi, ne de anne babası”}} diye yanıtladı.
{\WJ{“Tanrı’nın işleri onda açığa çıksın diye oldu.}}

\VS{4}{\WJ{Beni gönderenin işlerini gündüzken yapmalıyım. Kimsenin çalışamayacağı, gece geliyor.}}

\VS{5}{\WJ{Ben dünyada oldukça, dünyanın Işığı’yım.”}}

\VS{6}Bunu söyledikten sonra yere tükürdü, tükürükle çamur yaptı ve körün gözlerine sürdü.

\VS{7}Ona,
{\WJ{“Git, Şiloah Havuzu’nda yıkan”}} dedi. Şiloah gönderilmiş anlamına gelir. Böylece adam gidip yıkandı ve gözleri açılmış olarak geri döndü.

\VS{8}Bunun üzerine komşuları ve onun daha önceden kör olduğunu görenler, “Oturup dilenen adam bu değil mi?” dediler.

\VS{9}Bazıları, “Bu odur” diyordu. Bazıları da, “Hayır ona benziyor” diyordu.

\par }{\PP Adam, “Ben oyum” dedi.

\VS{10}Bu nedenle ona, “Gözlerin nasıl açıldı?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{11}O, “Yeşua adında bir adam çamur yapıp gözlerime sürdü ve bana,
{\WJ{‘Şiloah Havuzu’na gidip yıkan’}} dedi. Ben de gidip yıkandım ve gözlerim açıldı” dedi.


\par }{\PP \VS{12}Sonra ona, “Nerede O?” diye sordular. “Bilmiyorum” dedi.


\par }{\PP \VS{13}Önceden kör olan adamı Ferisiler’e getirdiler.

\VS{14}Yeşua’nın çamur yapıp gözlerini açtığı gün Şabat'dı.

\VS{15}Bu nedenle Ferisiler de ona gözlerinin nasıl açıldığını yine sordular. Onlara, “Yeşua gözlerime çamur sürdü, yıkadım ve görüyorum” dedi.


\par }{\PP \VS{16}Bu nedenle Ferisiler’den bazıları, “Bu adam Tanrı’dan değil, çünkü Şabat'ı tutmuyor” dediler. Diğerleri, “Günahkâr bir adam nasıl böyle belirtiler yapabilir?” dediler. Bu nedenle aralarında ayrılık oldu.

\VS{17}Bu yüzden köre tekrar sordular: “Gözlerini açan bu adam için sen ne diyorsun?”

\par }{\PP “O bir peygamberdir” dedi.


\par }{\PP \VS{18}Bu nedenle Yahudi yetkililer, ta ki gözleri açılan adamın annesiyle babasını çağırana dek, onun önceden kör olduğuna ve gözlerinin açıldığına inanmadılar.

\VS{19}Onlara, “Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? O halde şimdi nasıl görüyor?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{20}Annesiyle babası onlara, “Bunun bizim oğlumuz olduğunu ve doğuştan kör olduğunu biliyoruz.

\VS{21}Ama şimdi nasıl gördüğünü ve gözlerini kimin açtığını bilmiyoruz. Kendisi yaşını almıştır, ona sorun. Kendisi için konuşsun” diye karşılık verdiler.

\VS{22}Annesiyle babası Yahudiler'den korktukları için bu şeyleri söylediler. Çünkü Yahudiler, her kim Yeşua’nın Mesih olduğunu açıkça söylerse, havra dışı edilecek diye anlaşmışlardı.

\VS{23}Bu nedenle adamın anne babası, “Yaşını almıştır, kendisine sorun” demişlerdi.


\par }{\PP \VS{24}Böylece önceden kör olan adamı ikinci kez çağırıp, “Tanrı'yı yücelt. Bu adamın bir günahkâr olduğunu biz biliyoruz” dediler.


\par }{\PP \VS{25}Bunun üzerine adam, “Günahkâr olup olmadığını bilmiyorum. Bildiğim bir şey var, kördüm, şimdi görüyorum” dedi.


\par }{\PP \VS{26}Ona yine, “Sana ne yaptı? Gözlerini nasıl açtı?” dediler.


\par }{\PP \VS{27}Onlara şu karşılığı verdi: “Size zaten söyledim, ama dinlemiyorsunuz. Neden tekrar duymak istiyorsunuz? Siz de mi O’nun öğrencisi olmak istiyorsunuz?”


\par }{\PP \VS{28}Onu aşağılayarak, “Sen O’nun öğrencisisin, biz Moşe’nin öğrencileriyiz” dediler.

\VS{29}“Tanrı’nın Moşe ile konuştuğunu biliyoruz. Ama bu adama gelince, O’nun nereden geldiğini bilmiyoruz.”


\par }{\PP \VS{30}Adam onlara, “Ne kadar hayret verici! Nereden geldiğini bilmiyorsunuz ama gözlerimi O açtı.

\VS{31}Tanrı’nın günahkârları dinlemediğini biliyoruz. Tanrı kendisine tapan ve isteğini yerine getiren insanı dinler.\XREF{✡}{{\XO 9:31 }{\XT{MEZMURLAR 66:18; ÖZDEYİŞLER 15:29; 28:9}}}

\VS{32}Dünya var olduğundan beri, bir kimsenin doğuştan kör olan birinin gözlerini açtığı hiç duyulmamıştır.

\VS{33}Bu adam Tanrı’dan olmasaydı, hiçbir şey yapamazdı” dedi.


\par }{\PP \VS{34}Ona, “Tamamen günah içinde doğmuş birisin, sen mi bize öğreteceksin?” diye karşılık verdiler. Sonra onu dışarı attılar.


\par }{\PP \VS{35}Yeşua, adamı dışarı attıklarını duydu. Onu bulup,
{\WJ{“Tanrı’nın Oğlu’na iman ediyor musun?”}} diye sordu.


\par }{\PP \VS{36}Adam, “Ey Efendimiz, O kimdir ki, kendisine iman edeyim” diye yanıtladı.


\par }{\PP \VS{37}Yeşua ona,
{\WJ{“Hem O’nu gördün, hem de seninle konuşan O’dur”}} dedi.


\par }{\PP \VS{38}“Efendimiz, iman ediyorum!” dedi. Ve Yeşua’ya tapındı.


\par }{\PP \VS{39}Yeşua,
{\WJ{“Görmeyenler görsün, görenler kör olsun diye yargıçlık etmek üzere bu dünyaya geldim”}} dedi.


\par }{\PP \VS{40}Yanında duran Ferisiler'den olanlar bunu duyunca, “Yoksa biz de mi körüz?” dediler.


\par }{\PP \VS{41}Yeşua onlara,
{\WJ{“Eğer kör olsaydınız, günahınız olmazdı; ama şimdi ‘Görüyoruz’ dediğiniz için günahınız yerinde duruyor”}} dedi.




\par }\Chap{10}{\PP \VerseOne{1}{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, koyun ağılına kapıdan girmeyip de başka yoldan tırmanan kişi hırsız ve hayduttur.}}

\VS{2}{\WJ{Ama kapıdan giren koyunların çobanıdır.}}

\VS{3}{\WJ{Kapıyı bekleyen ona kapıyı açar ve koyunlar onun sesini dinler. Kendi koyunlarını adıyla çağırır ve onları dışarı çıkarır.}}

\VS{4}{\WJ{Kendi koyunlarını dışarı çıkardığında önlerinden gider ve koyunları onu izler. Çünkü onun sesini bilirler.}}

\VS{5}{\WJ{Hiçbir şekilde bir yabancının ardından gitmezler, ondan kaçarlar. Çünkü yabancıların sesini tanımazlar.”}}

\VS{6}Yeşua bu benzetmeyi onlara söyledi, ama onlar O’nun kendilerine ne söylediğini anlamadılar.


\par }{\PP \VS{7}Bunun üzerine Yeşua yine onlara,
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim”}} dedi.
{\WJ{“Ben koyunların kapısıyım.}}

\VS{8}{\WJ{Benden önce gelenlerin hepsi hırsız ve hayduttu, ama koyunlar onları dinlemedi.}}

\VS{9}{\WJ{Ben kapıyım. Eğer bir kişi benim aracılığımla girerse kurtulur. Girer, çıkar ve otlak bulur.}}

\VS{10}{\WJ{Hırsız yalnızca çalıp, öldürmek ve yok etmek için gelir. Ben insanlar yaşama, bolca yaşama sahip olsunlar diye geldim.}}

\VS{11}{\WJ{Ben iyi çobanım.}}\XREF{✡}{{\XO 10:11 }{\XT{YEŞAYA 40:11; HEZEKİEL 34:11-12,15,22}}}
{\WJ{İyi çoban koyunları için yaşamını verir.}}

\VS{12}{\WJ{Koyunların çobanı ve sahibi olmayan ücretli adam, kurdun geldiğini görünce, koyunları bırakıp kaçar. Kurt, koyunları kapar ve onları dağıtır.}}

\VS{13}{\WJ{Ücretli adam kaçar, çünkü ücretlidir ve koyunları umursamaz.}}

\VS{14}{\WJ{Ben iyi çobanım. Benimkileri bilirim, benimkiler de beni bilir.}}

\VS{15}{\WJ{Baba’nın beni bildiği, benim de Baba’yı bildiğim gibi. Koyunlarım için yaşamımı veririm.}}

\VS{16}{\WJ{Bu ağıldan olmayan başka koyunlarım var.}}\XREF{✡}{{\XO 10:16 }{\XT{YEŞAYA 56:8
}}}
{\WJ{Onları da getirmeliyim. Sesimi işitecekler, böylece tek çobanla tek sürü olacaklar.}}

\VS{17}{\WJ{Yaşamımı, yeniden geri almak üzere veririm.}}
\XREF{✡}{{\XO 10:17 }{\XT{YEŞAYA 53:7-8}}}
{\WJ{Bunun için Baba beni sever.}}

\VS{18}{\WJ{Onu kimse benden almaz, ama onu ben kendim veririm. Onu vermeye de yeniden geri almaya da gücüm var. Bu buyruğu Babam’dan aldım.”}}


\par }{\PP \VS{19}Bunun üzerine, bu sözlerden dolayı Yahudiler arasında yine ayrılık doğdu.

\VS{20}Birçoğu, “O'nda iblis var, delidir” dedi. “Neden O’nu dinliyorsunuz?”

\VS{21}Başkaları ise, “Bunlar iblise tutulmuş bir adamın sözleri değil” dedi. “İblis, körlerin gözlerini açabilir mi hiç?”\XREF{✡}{{\XO 10:21 }{\XT{ÇIKIŞ 4:11}}}


\par }{\PP \VS{22}Yeruşalem’de Adama Bayramı'ydı\FTNT{*}{{\FR 10:22 }{\FT{“Adama Bayramı”, tapınağın yeniden yapılanmasının bir kutlaması olan “Hanuka” için Grekçe adıdır.}}}.


\par }{\PP \VS{23}Mevsim kıştı. Yeşua tapınakta Solomon’un Eyvanı’nda yürüyordu.


\par }{\PP \VS{24}Bunun üzerine Yahudiler O’nun çevresini sardılar ve O’na, “Bizi daha ne kadar kuşku içinde bırakacaksın? Eğer Mesih isen, bize açıkça söyle” dediler.


\par }{\PP \VS{25}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Size söyledim, ama inanmıyorsunuz. Babam’ın adıyla yaptığım işler benim hakkımda tanıklık ediyor.}}


\par }{\PP \VS{26}{\WJ{Ama siz iman etmiyorsunuz. Çünkü size söylediğim gibi benim koyunlarımdan değilsiniz.}}

\VS{27}{\WJ{Koyunlarım sesimi işitir, ben onları bilirim, onlar da ardımdan gelir.}}

\VS{28}{\WJ{Onlara sonsuz yaşam veririm. Asla mahvolmayacaklar ve hiç kimse onları elimden kapamaz.}}

\VS{29}{\WJ{Onları bana veren Babam her şeyden büyüktür. Onları Babam’ın elinden kapmaya kimsenin gücü yetmez.}}

\VS{30}{\WJ{Ben ve Baba biriz.”}}


\par }{\PP \VS{31}Bunun üzerine Yahudiler O’nu taşlamak için yine yerden taş kaldırdılar.

\VS{32}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Size Babam’dan birçok iyi işler gösterdim. Bu işlerden hangisi için beni taşlıyorsunuz?”}}


\par }{\PP \VS{33}Yahudiler O’na, “Seni iyi işlerden dolayı değil, ettiğin küfür için taşlıyoruz. Çünkü insanken kendini Tanrı yaptın” dediler.


\par }{\PP \VS{34}Yeşua onlara şöyle karşılık verdi:
{\WJ{“ ‘Siz ilâhlarsınız dedim’ diye yasanızda yazılı değil mi?}}\XREF{✡}{{\XO 10:34 }{\XT{MEZMURLAR 82:6}}}

\VS{35}{\WJ{Eğer O, kendilerine Tanrı'nın sözü gelenlere, ilâhlar dediyse ve Kutsal Yazı bozulamaz,}}

\VS{36}{\WJ{‘Ben Tanrı’nın Oğlu’yum’ dediğim için, Baba'nın ayırıp dünyaya gönderdiği kişiye mi, ‘Küfrediyorsun’ diyorsunuz?}}

\VS{37}{\WJ{Eğer Babam’ın işlerini yapmıyorsam, bana iman etmeyin.}}

\VS{38}{\WJ{Yok eğer yapıyorsam, bana iman etmeseniz bile, yapılan işlere inanın. Öyle ki Baba’nın bende, benim de Baba’da olduğumu bilip iman edesiniz.”}}


\par }{\PP \VS{39}O’nu yine yakalamaya çalıştılar. Ama Yeşua onların elinden çıkıp gitti.

\VS{40}Yine Yarden'in ötesine, Yuhanna’nın başlangıçta vaftiz ettiği yere gitti ve orada kaldı.

\VS{41}Birçokları O’na geldi. “Gerçi Yuhanna hiç belirti yapmadı. Ama Yuhanna’nın bu adam hakkında söylediği her şey doğru” diyorlardı.

\VS{42}Orada birçokları O’na iman etti.




\par }\Chap{11}{\PP \VerseOne{1}Mariyam ve kız kardeşi Marta’nın köyü olan Beytanya’dan Lazar adında bir adam hastaydı.

\VS{2}Hasta olan Lazar, Efendi’ye güzel kokulu yağ sürüp saçlarıyla ayaklarını silen Mariyam’ın kardeşiydi.

\VS{3}Bunun üzerine kız kardeşler, “Efendimiz, çok sevdiğin kişi hasta” diyerek Yeşua’ya haber gönderdiler.

\VS{4}Yeşua bunu duyunca,
{\WJ{“Bu hastalık ölüm için değil; Tanrı Oğlu bununla yücelsin diye, Tanrı'nın yüceliği içindir.”}} dedi.

\VS{5}Yeşua Marta’yı, kız kardeşini ve Lazar’ı severdi.


\par }{\PP \VS{6}Öyleyken hasta olduğunu duyunca bulunduğu yerde iki gün daha kaldı.

\VS{7}Bundan sonra öğrencilerine,
{\WJ{“Yine Yahudiye’ye gidelim”}} dedi.


\par }{\PP \VS{8}Öğrencileri O’na, “Rabbuni, Yahudiler seni taşlamaya kalkıştılar. Yine mi oraya gidiyorsun?” diye sordular.


\par }{\PP \VS{9}Yeşua onlara,
{\WJ{“Gün ışığının on iki saati yok mu? Gündüz yürüyen sendelemez. Çünkü bu dünyanın ışığını görür.}}

\VS{10}{\WJ{Ama gece yürüyen sendeler. Çünkü kendisinde ışık yoktur.”}}

\VS{11}Bunları söyledikten sonra onlara şöyle dedi,
{\WJ{“Dostumuz Lazar uyudu, ama ben onu uykudan uyandırmaya gidiyorum.”}}


\par }{\PP \VS{12}Bunun üzerine öğrenciler, “Efendimiz, uyuyorsa iyileşecektir” dediler.


\par }{\PP \VS{13}Yeşua onun ölümünden söz etmişti. Ama onlar uykuda dinlendiğinden söz ettiğini sandılar.

\VS{14}O zaman Yeşua onlara açıkça,
{\WJ{“Lazar öldü”}} dedi.

\VS{15}{\WJ{“İman edesiniz diye orada bulunmadığıma sizin adınıza seviniyorum. Yine de, şimdi ona gidelim.”}}


\par }{\PP \VS{16}Bunun üzerine Didimos\FTNT{*}{{\FR 11:16 }{\FT{““Didimos” “İkiz” anlamına gelir.}}} diye anılan Tomas diğer öğrencilere, “Biz de gidelim, onunla birlikte ölelim” dedi.


\par }{\PP \VS{17}Böylece Yeşua geldiğinde, Lazar’ın dört gündür mezarda yatmakta buldu.

\VS{18}Beytanya Yeruşalem yakınlarında, yaklaşık on beş stadia\FTNT{†}{{\FR 11:18 }{\FT{15 stadia yaklaşık 2,8 kilometre veya 1,7 mildir}}} uzaklıktaydı.

\VS{19}Yahudiler’den birçoğu, erkek kardeşleri için Marta ile Mariyam’ı avutmaya gelmişti.

\VS{20}O zaman Marta Yeşua’nın geldiğini duyunca O’nu karşılamaya çıktı, ama Mariyam evde kaldı.

\VS{21}Marta Yeşua’ya, “Efendimiz, sen burada olsaydın, kardeşim ölmezdi” dedi.

\VS{22}“Şimdi bile, Tanrı’dan ne dilersen, Tanrı’nın sana vereceğini biliyorum.”

\VS{23}Yeşua ona,
{\WJ{“Kardeşin dirilecek”}} dedi.


\par }{\PP \VS{24}Marta O’na, “Son gün, dirilişte onun yeniden dirileceğini biliyorum” dedi.


\par }{\PP \VS{25}Yeşua ona,
{\WJ{“Diriliş ve yaşam Ben’im”}} dedi.
{\WJ{“Bana iman eden kişi ölse bile yaşayacaktır.}}

\VS{26}{\WJ{Yaşayan ve bana iman eden asla ölmeyecek. Buna iman ediyor musun?”}}


\par }{\PP \VS{27}Marta O'na, “Evet, Efendimiz” dedi. “Senin, dünyaya gelecek olan Tanrı’nın

\par }{\PP Oğlu Mesih olduğuna iman ettim.”


\par }{\PP \VS{28}Bunu söyledikten sonra gidip kız kardeşi Mariyam’ı gizlice çağırdı. “Öğretmen burada, seni çağırıyor” dedi.


\par }{\PP \VS{29}Mariyam bunu duyunca hemen kalkıp Yeşua’nın yanına gitti.

\VS{30}Yeşua henüz köye gelmemişti, hala Marta’nın O’nu karşıladığı yerdeydi.

\VS{31}Mariyam’la birlikte evde bulunan ve onu avutan Yahudiler, Mariyam’ın hızlıca kalkıp dışarı çıktığını görünce, “Orada ağlamak için mezara gidiyor” diyerek onun peşinden gittiler.

\VS{32}Mariyam, Yeşua’nın bulunduğu yere gelince O'nu gördü ve ayaklarına kapanıp O'na, “Efendimiz, burada olsaydın, kardeşim ölmezdi” dedi.


\par }{\PP \VS{33}Yeşua, Mariyam’ın ve onunla gelen Yahudiler’in ağladığını görünce, ruhunda inledi ve sıkıntı çekti.

\VS{34}{\WJ{“Onu nereye yatırdınız?”}} dedi.

\par }{\PP O’na, “Efendimiz, gel de gör” dediler.


\par }{\PP \VS{35}Yeşua ağladı.


\par }{\PP \VS{36}Bunun üzerine Yahudiler, “Bakın, onu ne kadar seviyormuş!” dediler.


\par }{\PP \VS{37}Bazıları, “Körün gözlerini açan bu adam, Lazar’ın ölmesine de engel olamaz mıydı?” dediler.


\par }{\PP \VS{38}Bunun üzerine Yeşua yine içinden inleyerek mezara geldi. Mezar bir mağaraydı ve önünde bir taş duruyordu.

\VS{39}Yeşua,
{\WJ{“Taşı kaldırın”}} dedi.

\par }{\PP Ölmüş olanın kız kardeşi Marta, “Efendimiz, bu zamana dek artık kokmuştur, öleli dört gün oldu” dedi.


\par }{\PP \VS{40}Yeşua ona,
{\WJ{“Eğer iman edersen Tanrı’nın yüceliğini göreceğini sana söylemedim mi?”}} dedi.


\par }{\PP \VS{41}Böylece ölünün yattığı yerden\FTNT{‡}{{\FR 11:41 }{\FT{NU, “ölnün yattığı yerden” ifadesini atlar.”}}} taşı kaldırdılar. Yeşua gözlerini kaldırıp,
{\WJ{“Baba, beni dinlediğin için sana şükrediyorum.}}

\VS{42}{\WJ{Beni her zaman dinlediğini biliyorum. Ama bunu etrafımda duran kalabalık için, beni senin gönderdiğine iman etsinler diye söyledim”}} dedi.

\VS{43}Bunu söyledikten sonra yüksek sesle,
{\WJ{“Lazar, dışarı gel!”}} diye bağırdı.


\par }{\PP \VS{44}Ölmüş olan dışarı çıktı. Eli ve ayağı sargılarla bağlı ve yüzü bir bezle sarılıydı.

\par }{\PP Yeşua onlara,
{\WJ{“Onu çözün, bırakın gitsin”}} dedi.


\par }{\PP \VS{45}Bunun üzerine, Mariyam’a gelip Yeşua’nın yaptıklarını gören Yahudiler’den birçoğu O’na iman etti.

\VS{46}Ama onlardan bazıları Ferisiler’e gidip Yeşua’nın yaptıklarını onlara anlattı.

\VS{47}Bunun üzerine başkâhinler ve Ferisiler Yüksek Kurul’u toplayıp, “Ne yapacağız? Bu adam birçok belirti gerçekleştiriyor” dediler.

\VS{48}“O’nu böylece bırakırsak, herkes O’na iman edecek. Romalılar da gelip hem yerimizi hem de ulusumuzu kaldıracaklar.”


\par }{\PP \VS{49}Ama içlerinden biri, o yıl başkâhin olan Kayafa, “Hiçbir şey bilmiyorsunuz” dedi.

\VS{50}“Bütün ulus yok olmasın diye halk için bir adamın ölmesi bizim yararımıza olduğunu görmüyor musunuz?”

\VS{51}Bunu kendiliğinden söylememişti. O yılın başkâhini olarak, Yeşua’nın ulus için,

\VS{52}Yalnızca ulus için değil, Tanrı’nın dağılmış çocuklarını bir araya toplamak için de öleceğini peygamberlik etti.

\VS{53}O günden itibaren O’nu öldürmek için öğütleştiler.

\VS{54}Bu nedenle Yeşua artık Yahudiler arasında açıktan dolaşamaz oldu. Oradan çöle yakın bir yere, Efraim adlı kente gitti. Öğrencileriyle birlikte orada kaldı.


\par }{\PP \VS{55}Yahudiler’in Pesah'ı yakındı. Taşradan birçok kişi kendilerini arındırmak üzere Pesah'dan önce Yeruşalem’e çıktılar.

\VS{56}Sonra Yeşua’yı aradılar, tapınaktayken birbirlerine, “Ne dersiniz, bayrama hiç gelmeyecek mi?” diye konuşuyorlardı.

\VS{57}Başkâhinler ve Ferisiler, O’nun nerede olduğunu bilen varsa haber versin diye buyurmuşlardı. Öyle ki, O’nu yakalayabilsinler.




\par }\Chap{12}{\PP \VerseOne{1}O zaman Pesah'tan altı gün önce Yeşua, ölümden dirilttiği Lazar’ın bulunduğu Beytanya’ya geldi.

\VS{2}Böylece orada O'na bir ziyafet verdiler. Marta hizmet ediyordu. Lazar da Yeşua’yla birlikte masada oturanlardan biriydi.

\VS{3}Bunun üzerine Mariyam, çok değerli saf hintsümbülü yağından bir litre alıp Yeşua’nın ayaklarına sürdü ve saçlarıyla ayaklarını sildi. Ev yağın güzel kokusuyla doldu.

\VS{4}O zaman öğrencilerinden biri, Yeşua’ya ihanet edecek olan Simon’un oğlu Yahuda İskariot,

\VS{5}“Bu yağ neden üç yüz dinara\FTNT{*}{{\FR 12:5 }{\FT{300 dinar bir tarım işçisinin yaklaşık bir yıllık ücretiydi.}}} satılıp yoksullara verilmedi?” dedi.

\VS{6}Bunu, yoksullarla ilgilendiği için değil, hırsız olduğu için söylüyordu. Para kutusu ondaydı ve içine konulandan çalıyordu.

\VS{7}Yeşua,
{\WJ{“Kadını rahat bırak. Bunu gömüleceğim gün için sakladı.}}

\VS{8}{\WJ{Çünkü yoksullar her zaman sizinle birliktedir, ama ben her zaman sizinle birlikte değilim.”}}


\par }{\PP \VS{9}Yahudiler’den büyük bir kalabalık Yeşua’nın orada olduğunu öğrendi ve yalnızca Yeşua için değil, ölümden dirilttiği Lazar’ı da görmek için geldiler.

\VS{10}Başkâhinler Lazar’ı da öldürmek için bir düzen kurdular.

\VS{11}Çünkü onun yüzünden birçok Yahudi gidip Yeşua’ya iman ediyordu.


\par }{\PP \VS{12}Ertesi gün, büyük bir kalabalık bayrama geldi. Yeşua’nın Yeruşalem’e gelmekte olduğunu duyduklarında,

\VS{13}Palmiye dallarını alıp O’nu karşılamaya çıktılar. “Hozana!\FTNT{†}{{\FR 12:13 }{\FT{“Hozana” “bizi kurtar” veya “bize yardım et, dua ediyoruz” anlamına gelir.}}} Efendi’nin adıyla gelene,\XREF{✡}{{\XO 12:13 }{\XT{MEZMURLAR 118:25-26
}}} İsrael Kralı’na övgüler olsun!” diye bağırıyorlardı.


\par }{\PP \VS{14}Yeşua bir sıpa bulup üzerine bindi.

\VS{15}Yazılmış olduğu gibi, “Korkma, Siyon kızı! İşte, Kralın sıpaya binmiş geliyor.”\XREF{✡}{{\XO 12:15 }{\XT{ZEKARiYA 9:9}}}

\VS{16}Öğrencileri ilk başta bu şeyleri anlamadılar. Ama Yeşua yüceltildikten sonra bu şeylerin O’nun hakkında yazıldığını ve onların bu şeyleri O’nun için yaptığını hatırladılar.


\par }{\PP \VS{17}Lazar’ı mezardan çağırıp ölümden dirilttiğinde yanında bulunan kalabalık buna tanıklık etti.

\VS{18}Bu nedenle Yeşua’nın yapmış olduğu bu belirtiyi duyan kalabalık da O’nu karşılamaya çıktı.

\VS{19}Bunun üzerine Ferisiler kendi aralarında, “Bakın, bir şey yapamıyorsunuz. İşte, dünya O’nun peşinden gitti” dediler.


\par }{\PP \VS{20}Bayramda tapınmak için çıkanlar arasında bazı Grekler de vardı.


\par }{\PP \VS{21}Bunlar, Galile’nin Beytsayda Kenti’nden olan Filipus’a gelip ona, “Efendimiz, Yeşua’yı görmek istiyoruz” dediler.

\VS{22}Filipus gelip Andreas’a söyledi. Andreas’la Filipus gelip Yeşua’ya bildirdiler.

\VS{23}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“İnsanoğlu’nun yüceltileceği zaman geldi.}}

\VS{24}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, buğday tanesi toprağa düşüp ölmedikçe, tek başına yalnız kalır. Ama ölürse, bol ürün verir.}}

\VS{25}{\WJ{Hayatını seven onu kaybedecek. Bu dünyada hayatından nefret eden onu sonsuz yaşam için saklar.}}

\VS{26}{\WJ{Eğer biri bana hizmet edecekse, ardımdan gelsin. Ben neredeysem, hizmetkârım da orada olacaktır. Eğer biri bana hizmet ederse, Baba onu onurlandıracaktır.”}}


\par }{\PP \VS{27}{\WJ{“Şimdi canım sıkıntı çekiyor. Ne diyeyim? ‘Baba, kurtar beni bu zamandan’ mı diyeyim? Ama ben bu amaç için bu zamana geldim.}}

\VS{28}{\WJ{Baba, adını yücelt!”}}

\par }{\PP O zaman gökyüzünden bir ses geldi: “Adımı hem yücelttim, hem de yücelteceğim.” dedi.


\par }{\PP \VS{29}Bunun üzerine, orada duran ve bunu duyan kalabalık, “Gök gürledi” dedi. Diğerleri, “O’nunla bir melek konuştu” dedi.


\par }{\PP \VS{30}Yeşua şöyle karşılık verdi,
{\WJ{“Bu ses benim için değil, sizin için geldi”}}

\VS{31}{\WJ{“Bu dünyanın yargısı şimdidir. Şimdi bu dünyanın hükümdarı kovulacak.}}

\VS{32}{\WJ{Ben yerden yukarı kaldırılırsam, bütün insanları kendime çekeceğim.”}}

\VS{33}Yeşua ne tür ölümle öleceğini işaret ederek, bunu söyledi.

\VS{34}Kalabalık O’na şöyle yanıt verdi: “Kutsal Yasa’dan duyduk ki, Mesih sonsuza dek kalacaktır.\XREF{✡}{{\XO 12:34 }{\XT{YEŞAYA 9:7; DANİEL 2:44; YEŞAYA 53:8}}} Sen nasıl,
{\WJ{‘İnsanoğlu’nun yukarı kaldırılması gerekiyor’}} diyorsun? Kimdir bu İnsanoğlu?”


\par }{\PP \VS{35}Bunun üzerine Yeşua onlara,
{\WJ{“Kısa bir süre daha ışık sizinle birliktedir”}} dedi.
{\WJ{“Işığınız varken yürüyün ki, karanlık sizi yakalamasın. Karanlıkta yürüyen nereye gittiğini bilmez.}}

\VS{36}{\WJ{Işığınız varken, ışığa iman edin. Öyle ki ışık çocukları olasınız.”}} Yeşua bunları söyledikten sonra oradan ayrılıp onlardan gizlendi.

\VS{37}Önlerinde bunca belirti gerçekleştirmesine karşın O’na iman etmediler.

\VS{38}Bunlar Peygamber Yeşaya’nın söylediği şu söz yerine gelsin diye oldu:

\par }{\Q “Efendimiz, verdiğimiz habere kim inandı?

\par }{\QB Efendi’nin kolu kime gösterildi?”\XREF{✡}{{\XO 12:38 }{\XT{YEŞAYA 53:1}}}


\par }{\PP \VS{39}Bu nedenle iman edemiyorlardı. Yine Yeşaya şöyle demişti:


\par }{\Q \VS{40}“Onların gözlerini kör etti, Yüreklerini katılaştırdı,

\par }{\QB gözleriyle görmesinler,

\par }{\QB ve yürekleriyle anlamasınlar,

\par }{\QB ve dönmesinler.

\par }{\QB Ben de onları iyileştirmeyeyim.”\XREF{✡}{{\XO 12:40 }{\XT{YEŞAYA 6:10}}}


\par }{\PP \VS{41}Yeşaya, Yeşua’nın yüceliğini görmüş ve O’nun hakkında bu şeyleri söylemiştir.\XREF{✡}{{\XO 12:41 }{\XT{YEŞAYA 6:1}}}

\VS{42}Yine de önderlerden birçoğu O’na iman etti. Ama Ferisiler’den korktuklarından, havra dışı edilmemek için bunu açıkça söylemediler.

\VS{43}Çünkü insanın övgüsünü, Tanrı’nın övgüsünden çok sevdiler.


\par }{\PP \VS{44}Yeşua yüksek sesle,
{\WJ{“Bana iman eden bana değil, beni gönderene iman eder”}} dedi.

\VS{45}{\WJ{“Beni gören de, beni göndereni görür.}}


\par }{\PP \VS{46}{\WJ{Bana iman eden hiç kimse karanlıkta kalmasın diye dünyaya ışık olarak geldim.}}

\VS{47}{\WJ{Sözlerimi işitip de inanmayanı ben yargılamam. Çünkü ben dünyayı yargılamaya değil, kurtarmaya geldim.}}

\VS{48}{\WJ{Beni reddedip sözlerimi kabul etmeyeni yargılayacak olan biri vardır. O kişiyi son günde yargılayacak olan söylediğim sözdür.}}

\VS{49}{\WJ{Çünkü ben kendiliğimden konuşmadım. Beni gönderen Baba’nın kendisi ne söylemem ve ne konuşmam gerektiğini bana buyurdu.}}

\VS{50}{\WJ{O’nun buyruğu sonsuz yaşamdır. Bunun için söylediğim şeyleri, Baba’nın bana bildirdiği gibi söylüyorum.”}}




\par }\Chap{13}{\PP \VerseOne{1}Pesah Bayramı’ndan önceydi. Yeşua, bu dünyadan Baba’ya gitme vaktinin gelmiş olduğunu biliyordu. Dünyada kendisinin olanları sevmişti ve onları sonuna dek sevdi.

\VS{2}Akşam yemeği sırasında, İblis, Simon oğlu Yahuda İskariot’un yüreğine Yeşua’yı ele vermeyi çoktan koymuştu.

\VS{3}Yeşua, Baba’nın her şeyi kendi eline verdiğini, Tanrı’dan geldiğini ve Tanrı’ya gitmekte olduğunu biliyordu.


\par }{\PP \VS{4}Yemekten kalktı, giysisinin üstlüğünü bir kenara koydu, bir havlu alıp beline sardı.

\VS{5}Sonra leğene su koyup öğrencilerin ayaklarını yıkamaya ve beline sardığı havluyla silmeye başladı.

\VS{6}Ondan sonra Simon Petrus’a geldi. Simon, “Efendimiz, ayaklarımı sen mi yıkayacaksın?” dedi.


\par }{\PP \VS{7}Yeşua ona,
{\WJ{“Şimdi ne yaptığımı bilmiyorsun, ama sonra anlayacaksın”}} diye yanıtladı.


\par }{\PP \VS{8}Petrus, “Benim ayaklarımı asla yıkamayacaksın!” dedi.

\par }{\PP Yeşua ona,
{\WJ{“Eğer seni yıkamazsam, benimle bir payın olmaz”}} diye yanıtladı.


\par }{\PP \VS{9}Simon Petrus O’na, “Efendimiz, o zaman yalnız ayaklarımı değil, ama ellerimi ve başımı da yıka!” dedi.


\par }{\PP \VS{10}Yeşua ona,
{\WJ{“Yıkanmış birinin yalnızca ayaklarının yıkanması gerekir, ama tamamen temizdir”}} dedi.
{\WJ{“Siz temizsiniz, ama hepiniz değil.”}}


\par }{\PP \VS{11}Kendisine ihanet edecek kişiyi bildiği için,
{\WJ{“Hepiniz temiz değilsiniz”}} demişti.

\VS{12}Böylece onların ayaklarını yıkadıktan sonra üstlüğünü giyip yine sofraya oturdu. Onlara,
{\WJ{“Size ne yaptığımı biliyor musunuz?}}

\VS{13}{\WJ{Siz bana ‘Öğretmen’ ve ‘Efendi’ diyorsunuz. Doğru söylüyorsunuz, çünkü ben öyleyim.}}

\VS{14}{\WJ{Eğer ben Efendi ve Öğretmen’ken ayaklarınızı yıkadığıma göre, siz de birbirinizin ayaklarını yıkamalısınız.}}

\VS{15}{\WJ{Size yaptığım gibi, siz de yapasınız diye size bir örnek verdim.}}

\VS{16}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, hizmetkâr efendisinden, gönderilen de kendisini gönderenden daha büyük değildir.}}

\VS{17}{\WJ{Eğer bildiğiniz bu şeyleri yaparsanız, ne mutlu size!”}} dedi.

\VS{18}{\WJ{“Hepiniz için söylemiyorum, ben kimleri seçtiğimi biliyorum. Ama Kutsal Yazı yerine gelmeliydi, ‘Benimle ekmek yiyen bana karşı alçaklığını kaldırdı.’}}
\XREF{✡}{{\XO 13:18 }{\XT{MEZMURLAR 41:9}}}


\par }{\PP \VS{19}{\WJ{Bunları size gerçekleşmeden önce, şimdiden söylüyorum. Öyle ki, gerçekleştiğinde benim O olduğuma iman edesiniz.}}

\VS{20}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, gönderdiğim kişiyi kabul eden, beni kabul eder. Beni kabul eden de beni göndereni kabul eder.”}}


\par }{\PP \VS{21}Bunları söyledikten sonra Yeşua ruhunda sıkıntı duydu. Şöyle tanıklık etti:
{\WJ{“Size doğrusunu söyleyeyim, biriniz bana ihanet edecek.”}}


\par }{\PP \VS{22}Öğrenciler kimin hakkında konuştuğunu merak edip birbirlerine baktılar.

\VS{23}Öğrencilerinden biri, Yeşua’nın sevdiği öğrenci, Yeşua’nın göğsüne yaslanmıştı.

\VS{24}Simon Petrus, kimden söz ettiğini Yeşua’ya sorsun diye, ona işaret etti.


\par }{\PP \VS{25}O da Yeşua’nın göğsüne yaslanmış vaziyette, “Efendimiz, kimdir o?” diye sordu.


\par }{\PP \VS{26}Bunun üzerine Yeşua,
{\WJ{“Bu lokmayı batırıp kendisine vereceğim kim ise, odur”}} dedi. Böylece lokmayı batırdıktan sonra, onu Simon İskariot’un oğlu Yahuda’ya verdi.


\par }{\PP \VS{27}Lokmadan sonra, o vakit Şeytan onun içine girdi.

\par }{\PP Sonra Yeşua ona,
{\WJ{“Yapacağını çabuk yap”}} dedi.


\par }{\PP \VS{28}Sofrada oturanlardan hiç kimse Yeşua’nın ona bunu neden söylediğini anlamadı.

\VS{29}Para kutusu Yahuda’da olduğundan bazıları Yeşua’nın ona, “Bayram için gerekli şeyleri satın al” ya da “Yoksullara bir şey ver’’ dediğini sandılar.

\VS{30}Yahuda lokmayı alınca hemen dışarı çıktı. Geceydi.


\par }{\PP \VS{31}Yahuda dışarı çıkınca Yeşua,
{\WJ{“Şimdi İnsanoğlu yüceltildi ve Tanrı O’nda yüceltildi”}} dedi.

\VS{32}{\WJ{“Eğer Tanrı O’nda yüceltildiyse, Tanrı da O’nu kendinde yüceltecektir. Hem de O’nu hemen yüceltecektir.}}

\VS{33}{\WJ{Çocuklar, bir süre daha sizinle olacağım. Beni arayacaksınız, Yahudiler’e, ‘Gideceğim yere gelemezsiniz’ dediğim gibi, şimdi size söylüyorum.}}

\VS{34}{\WJ{Size yeni bir buyruk veriyorum: Birbirinizi sevin. Benim sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin.}}

\VS{35}{\WJ{Birbirinize sevginiz olursa, bununla herkes benim öğrencilerim olduğunuzu bilecektir.”}}


\par }{\PP \VS{36}Simon Petrus O’na, “Efendimiz, nereye gidiyorsun?” diye sordu.

\par }{\PP Yeşua,
{\WJ{“Gideceğim yere şimdi ardımdan gelemezsiniz, ama sonra ardımdan geleceksiniz”}} diye yanıtladı.


\par }{\PP \VS{37}Petrus O’na, “Efendimiz, neden şimdi senin ardından gelemeyeyim? Senin için hayatımı veririm!” dedi.


\par }{\PP \VS{38}Yeşua ona şöyle yanıt verdi,
{\WJ{“Benim için hayatını mı vereceksin? Sana doğrusunu söyleyeyim, sen beni üç kez inkâr edene kadar, horoz ötmeyecektir.”}}




\par }\Chap{14}{\PP \VerseOne{1}{\WJ{“Yüreğiniz sıkılmasın, Tanrı’ya iman edin. Bana da iman edin.}}

\VS{2}{\WJ{Babam’ın evinde çok evler var. Öyle olmasaydı, size söylerdim. Size yer hazırlamaya gidiyorum.}}

\VS{3}{\WJ{Gidip size yer hazırlarsam, siz de benim olduğum yerde olasınız diye yine gelip sizi kendi yanıma alacağım.}}

\VS{4}{\WJ{Gittiğim yeri ve yolu biliyorsunuz.”}}


\par }{\PP \VS{5}Tomas, “Efendimiz, nereye gittiğini bilmiyoruz” dedi. “Yolu nasıl bilebiliriz?”


\par }{\PP \VS{6}Yeşua ona,
{\WJ{“Yol, gerçek ve yaşam Ben’im”}} dedi.
{\WJ{“Benim aracılığım olmadan kimse Baba’ya gelemez.}}

\VS{7}{\WJ{Eğer beni tanımış olsaydınız, Babam’ı da tanırdınız. Bundan böyle artık O’nu tanıyorsunuz ve O’nu gördünüz.”}}


\par }{\PP \VS{8}Filipus O’na, “Efendimiz, bize Baba’yı göster, bu bize yeter” dedi.


\par }{\PP \VS{9}Yeşua ona,
{\WJ{“Filipus bunca zamandır sizinle birlikteyim ve beni tanımadın mı?”}} dedi.
{\WJ{“Beni görmüş olan, Baba’yı görmüştür. Sen nasıl ‘Bize Baba’yı göster’ diyorsun?}}

\VS{10}{\WJ{Benim Baba’da, Baba’nın bende olduğuna inanmıyor musun? Size söylediğim sözleri kendiliğimden söylemiyorum, ama bende yaşayan Baba kendi işlerini yapıyor.}}

\VS{11}{\WJ{Bana iman edin; ben Baba’dayım, Baba da bendedir. Hiç olmazsa bu işlerden dolayı iman edin.}}

\VS{12}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, benim yaptığım işleri bana iman eden de yapacaktır. Bunlardan daha büyüklerini de yapacaktır. Çünkü ben Babam’a gidiyorum.}}

\VS{13}{\WJ{Baba Oğul’da yüceltilsin diye benim adımla her ne dilerseniz yapacağım.}}

\VS{14}{\WJ{Benim adımla ne dilerseniz yapacağım.}}

\VS{15}{\WJ{Beni seviyorsanız, buyruklarımı tutarsınız.}}

\VS{16}{\WJ{Baba’ya dua edeceğim, O da daima sizinle birlikte olsun diye size başka bir Yardımcı,}}
\FTNT{*}{{\FR 14:16 }{\FT{Grekçe παρακλήτον: Danışman, Yardımcı, Şefaatçi, Savunucu ve Teselli Edici.}}}
{\WJ{Gerçeğin Ruhu’nu verecek.}}

\VS{17}{\WJ{O'nu, dünya kabul edemez, O'nu görmez ve O'nu bilmez. Siz O’nu biliyorsunuz. Çünkü sizinle yaşıyor ve içinizde olacaktır.}}


\par }{\PP \VS{18}{\WJ{Sizi yetim bırakmayacağım. Size geleceğim.}}

\VS{19}{\WJ{Kısa bir süre sonra artık dünya beni görmeyecek ama siz beni göreceksiniz. Çünkü ben yaşıyorum, siz de yaşayacaksınız.}}

\VS{20}{\WJ{O gün bileceksiniz ki, ben Babam’dayım, siz bendesiniz, ben de sizdeyim.}}

\VS{21}{\WJ{Beni seven kişi, buyruklarım kendisinde olup onları tutandır. Beni seven, Babam tarafından sevilecektir. Ben de onu seveceğim ve kendimi ona göstereceğim.”}}


\par }{\PP \VS{22}Yahuda (İskariot değil) O’na, “Efendimiz, ne oldu ki, kendini dünyaya değil, bize göstereceksin?” dedi.


\par }{\PP \VS{23}Yeşua ona şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Kim beni severse, sözümü tutar. Babam onu sever. Biz de ona gelir, onunla evimizi yaparız.}}

\VS{24}{\WJ{Beni sevmeyen sözlerimi tutmaz. Duyduğunuz söz benim değil, beni gönderen Baba’nındır.}}

\VS{25}{\WJ{Bu şeyleri size daha sizinle yaşarken söyledim.}}


\par }{\PP \VS{26}{\WJ{Ama Baba’nın benim adımla göndereceği Tesellici, Kutsal Ruh size her şeyi öğretecek ve söylediklerimin hepsini size hatırlatacak.}}

\VS{27}{\WJ{Size esenlik bırakıyorum. Size kendi esenliğimi veriyorum. Ben size dünyanın verdiği gibi vermiyorum. Yüreğiniz sıkılmasın ve korkmasın.}}


\par }{\PP \VS{28}{\WJ{‘Gidiyorum ama yine size geleceğim’ dediğimi duydunuz. Eğer beni sevseydiniz, Baba’ya gideceğim için sevinirdiniz. Çünkü Baba benden büyüktür.}}

\VS{29}{\WJ{Gerçekleşmeden önce bunu şimdi size söyledim. Öyle ki, bu gerçekleştiğinde iman edesiniz.}}

\VS{30}{\WJ{Artık sizinle daha fazla konuşmayacağım. Çünkü dünyanın hükümdarı geliyor ve onun bende hiçbir şeyi yoktur.}}

\VS{31}{\WJ{Ama dünya bilsin ki, ben Baba’yı severim ve Baba'nın bana buyurduğu gibi, öyle yaparım. Kalkın, buradan gidelim.”}}




\par }\Chap{15}{\PP \VerseOne{1}{\WJ{“Ben gerçek asmayım ve Babam çiftçidir.}}

\VS{2}{\WJ{Bende ürün vermeyen her çubuğu alıp götürür. Ürün veren her çubuğu ise daha çok ürün versin diye budar.}}

\VS{3}{\WJ{Size söylediğim sözden dolayı siz zaten temizsiniz.}}


\par }{\PP \VS{4}{\WJ{Bende kalın, ben de sizde kalayım. Çubuk asmada kalmadıkça kendiliğinden ürün veremeyeceği gibi, siz de bende kalmazsanız ürün veremezsiniz.}}

\VS{5}{\WJ{Ben asmayım, siz çubuklarsınız. Bende kalan ve benim kendisinde kaldığım kişi bol ürün verir. Çünkü bensiz hiçbir şey yapamazsınız.}}

\VS{6}{\WJ{Bir kimse bende kalmazsa, çubuk gibi dışarı atılır ve kurur. Bunları toplayıp ateşe atarlar, onlar da yanar.}}

\VS{7}{\WJ{Eğer bende kalırsanız ve sözlerim sizde kalırsa, ne isterseniz dileyin, sizin için yapılacaktır.”}}


\par }{\PP \VS{8}{\WJ{“Babam, bol ürün vermenizle, bununla yüceltilir. Böylece öğrencilerim olursunuz.}}

\VS{9}{\WJ{Baba’nın beni sevdiği gibi, ben de sizi sevdim. Sevgimde kalın.}}

\VS{10}{\WJ{Buyruklarımı tutarsanız, sevgimde kalırsınız. Tıpkı benim de Baba’nın buyruklarını tutup O’nun sevgisinde kaldığım gibi.}}

\VS{11}{\WJ{Bu şeyleri size, sevincim sizde kalsın ve sevinciniz tamamlansın diye söyledim.”}}


\par }{\PP \VS{12}{\WJ{“Benim buyruğum şudur: Sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin.}}

\VS{13}{\WJ{Hiç kimsede, birinin dostları uğruna hayatını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur.}}

\VS{14}{\WJ{Size buyurduklarımı yaparsanız, benim dostlarım olursunuz.}}

\VS{15}{\WJ{Artık size hizmetkâr demiyorum, çünkü hizmetkâr efendisinin ne yaptığını bilmez. Ama ben size dostlar dedim, çünkü Babam’dan duyduğum her şeyi size bildirdim.}}

\VS{16}{\WJ{Siz beni seçmediniz, ben sizi seçtim. Gidip ürün veresiniz ve ürününüz kalıcı olsun diye sizi ben atadım. Öyle ki, benim adımla Baba’dan ne dilerseniz, size versin.”}}


\par }{\PP \VS{17}{\WJ{“Birbirinizi sevesiniz diye bu şeyleri size buyuruyorum.}}

\VS{18}{\WJ{Eğer dünya sizden nefret ederse, sizden önce benden nefret etmiş olduğunu bilin.}}

\VS{19}{\WJ{Eğer dünyadan olsaydınız, dünya kendinin olanı severdi. Çünkü dünyadan değilsiniz, ancak ben sizi dünyadan seçtim. Bu nedenle dünya sizden nefret ediyor.}}


\par }{\PP \VS{20}{\WJ{Size söylediğim sözü hatırlayın: ‘Hizmetkâr efendisinden büyük değildir.’}}\XREF{✡}{{\XO 15:20 }{\XT{YUHANNA 13:16}}}
{\WJ{Eğer bana zulmettilerse, size de zulmedecekler. Eğer benim sözümü tuttularsa, sizinkini de tutacaklar.}}

\VS{21}{\WJ{Ama bütün bu şeyleri benim adım uğruna size yapacaklar. Çünkü onlar beni göndereni tanımıyorlar.}}


\par }{\PP \VS{22}{\WJ{Gelmemiş ve onlarla konuşmamış olsaydım, günahları olmazdı. Ama şimdi günahları için hiçbir özürleri yoktur.}}

\VS{23}{\WJ{Benden nefret eden, Babam’dan da nefret eder.}}

\VS{24}{\WJ{Eğer başka hiç kimsenin yapmadığı işleri onların arasında yapmamış olsaydım, günahları olmazdı. Ama şimdi yaptıklarımı gördükleri halde hem benden hem de Babam’dan nefret ettiler.}}

\VS{25}{\WJ{Bu, yasalarında yazılı, ‘Benden sebebsiz yere nefret ettiler’ sözü yerine gelsin diye oldu.”}}\XREF{✡}{{\XO 15:25 }{\XT{MEZMURLAR 35:19; 69:4}}}


\par }{\PP \VS{26}{\WJ{“Baba’dan size göndereceğim Yardımcı,}}
\FTNT{*}{{\FR 15:26 }{\FT{Grekçe Parakletos: Danışman, Yardımcı, Savunucu, Şefaatçi ve Teselli Edici.}}}
{\WJ{Baba’dan çıkan Gerçeğin Ruhu geldiği zaman, bana tanıklık edecek.}}

\VS{27}{\WJ{Siz de tanıklık edeceksiniz, çünkü başlangıçtan beri benimle birliktesiniz.”}}




\par }\Chap{16}{\PP \VerseOne{1}{\WJ{“Bu şeyleri size, tökezletilmeyesiniz diye söyledim.}}

\VS{2}{\WJ{Sizi havra dışı edecekler. Evet, öyle bir zaman geliyor ki, her kim sizi öldürürse Tanrı’ya hizmet ettiğini sanacak.}}

\VS{3}{\WJ{Bu şeyleri yapacaklar,}}\FTNT{*}{{\FR 16:3 }{\FT{TR “size” ekler}}}
{\WJ{çünkü ne Baba’yı ne de beni tanıyorlar.}}

\VS{4}{\WJ{Ama bu şeyleri size söylüyorum. Öyle ki, zamanı gelince bunları size söylediğimi hatırlayasınız. Bu şeyleri size başlangıçta söylemedim çünkü sizinle birlikteydim.}}

\VS{5}{\WJ{Ama şimdi beni gönderene gidiyorum ve hiçbiriniz bana, ‘Nereye gidiyorsun?’ diye sormuyor.}}

\VS{6}{\WJ{Ama bu şeyleri size söylediğim için yüreğinizi keder doldurdu.}}

\VS{7}{\WJ{Bununla birlikte size gerçeği söylüyorum, benim gitmem sizin yararınızadır. Çünkü ben gitmezsem Tesellici size gelmez. Ama gidersem, O’nu size gönderirim.}}


\par }{\PP \VS{8}{\WJ{O gelince günah hakkında, doğruluk hakkında ve yargı hakkında dünyayı ikna edecek.}}


\par }{\PP \VS{9}{\WJ{Günah hakkında, çünkü bana iman etmezler.}}

\VS{10}{\WJ{Doğruluk hakkında, çünkü ben Babam’a gidiyorum ve artık beni görmeyeceksiniz.}}

\VS{11}{\WJ{Yargı hakkında, çünkü bu dünyanın hükümdarı yargılandı.”}}


\par }{\PP \VS{12}{\WJ{“Size anlatacak daha çok şeyim var, ama şimdi bunlara dayanamazsınız.}}

\VS{13}{\WJ{Ancak O, Gerçeğin Ruhu gelince, sizi tüm gerçeğe yöneltecek. Çünkü kendiliğinden konuşmayacak, ama her ne duyarsa söyleyecek. Size gelecekte olacakları bildirecek.}}

\VS{14}{\WJ{O beni yüceltecek, çünkü benim olandan alacak ve size bildirecek.}}

\VS{15}{\WJ{Baba’nın sahip olduğu her şey benimdir. Bu nedenle benim olandan alacak ve size bildirecek dedim.}}

\VS{16}{\WJ{Kısa bir süre sonra beni görmeyeceksiniz. Yine kısa bir süre sonra beni göreceksiniz.”}}


\par }{\PP \VS{17}Bunun üzerine öğrencilerinden bazıları birbirlerine, “Bize,
{\WJ{‘Kısa bir süre sonra beni görmeyeceksiniz ve yine kısa bir süre sonra beni göreceksiniz’}} diyerek söylediği bu nedir?” dediler. “Bununla birlikte
{\WJ{‘Çünkü Baba’ya gidiyorum’}} diyor.

\VS{18}{\WJ{‘Kısa bir süre’}} söylediği bu nedir? Ne dediğini anlamıyoruz” dediler.


\par }{\PP \VS{19}Yeşua kendisine soru sormak istediklerini anladı ve onlara,
{\WJ{“ ‘Kısa bir süre sonra beni görmeyeceksiniz ve yine kısa bir süre sonra beni göreceksiniz’ dediğim bu sözümü mü tartışıyorsunuz?}}

\VS{20}{\WJ{Size doğrusunu söyleyeyim, siz ağlayıp yas tutacaksınız, ama dünya sevinecek. Kederleneceksiniz ama kederiniz sevince dönecektir.}}

\VS{21}{\WJ{Kadın doğum vakti ağrı çeker. Çünkü zamanı gelmiştir. Ama doğurduktan sonra, dünyaya bir insan doğması sevinciyle çektiği acıyı hatırlamaz.}}

\VS{22}{\WJ{Sizin de şimdi kederiniz var. Ama sizi yeniden göreceğim ve yüreğiniz sevinecektir. Sevincinizi kimse sizden alamaz”}} dedi.


\par }{\PP \VS{23}{\WJ{“O gün gelince bana hiçbir soru sormayacaksınız. Size doğrusunu söyleyeyim, benim adımla Baba’dan ne dilerseniz, onu size verecektir.}}

\VS{24}{\WJ{Şimdiye dek benim adımla hiçbir şey dilemediniz. Dileyin ve alacaksınız, öyle ki sevinciniz tam olsun.}}

\VS{25}{\WJ{Bu şeyleri size benzetmelerle anlattım. Ama benzetmelerle konuşmayacağım, size Baba’yı açıkça anlatacağım zaman geliyor.}}

\VS{26}{\WJ{O gün benim adımla dileyeceksiniz. Sizin için Baba’ya dua edeceğimi söylemiyorum.}}


\par }{\PP \VS{27}{\WJ{Çünkü Baba kendisi sizi seviyor; çünkü beni sevdiniz ve benim Baba’dan geldiğime iman ettiniz.}}

\VS{28}{\WJ{Ben Baba’dan dünyaya geldim. Yine dünyadan ayrılıp Baba’ya dönüyorum.”}}


\par }{\PP \VS{29}Öğrencileri O’na, “Bak, şimdi açıkça konuşuyorsun, hiç benzetmeler kullanmıyorsun” dediler.

\VS{30}“Artık senin her şeyi bildiğini ve kimsenin sana soru sormasına gerek olmadığını anlıyoruz. Bu nedenle Tanrı’dan geldiğine iman ediyoruz.”


\par }{\PP \VS{31}Yeşua onlara şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Şimdi iman ediyor musunuz?}}

\VS{32}{\WJ{İşte, şimdi, hepinizin kendi yerine gitmek üzere dağılacağı ve beni yalnız bırakacağınız zaman geliyor, evet geldi bile. Ama ben yalnız değilim, çünkü Baba benimle birliktedir.}}

\VS{33}{\WJ{Bu şeyleri size, bende esenliğiniz olsun diye söyledim. Dünyada sıkıntınız olacak. Ama cesur olun, ben dünyaya galip geldim!”}}




\par }\Chap{17}{\PP \VerseOne{1}Yeşua bunları söyledikten sonra gözlerini göğe kaldırıp,
{\WJ{“Baba, zaman geldi”}} dedi.
{\WJ{“Oğlun’u yücelt ki, Oğlun da seni yüceltsin.}}

\VS{2}{\WJ{O’na tüm insanlık üzerinde yetki verdin. Öyle ki, O da kendisine verdiklerinin hepsine sonsuz yaşam versin.}}

\VS{3}{\WJ{Sonsuz yaşam, tek gerçek Tanrı olan seni ve gönderdiğin Yeşua Mesih’i bilmeleridir.}}

\VS{4}{\WJ{Seni yeryüzünde yücelttim. Yapmam için bana verdiğin işi tamamladım.}}

\VS{5}{\WJ{Şimdi, Baba, dünya var olmadan önce seninleyken sahip olduğum yücelikle beni yanında yücelt.}}


\par }{\PP \VS{6}{\WJ{Adını dünyadan bana verdiğin insanlara açıkladım. Onlar senindi, sen onları bana verdin ve sözünü tuttular.}}

\VS{7}{\WJ{Şimdi bana verdiğin her şeyin senden olduğunu biliyorlar.}}

\VS{8}{\WJ{Çünkü bana verdiğin sözleri onlara verdim. Onlar da kabul ettiler. Senden geldiğimi gerçekten biliyorlar. Onlar beni senin gönderdiğine iman ettiler.}}

\VS{9}{\WJ{Onlar için dua ediyorum. Dünya için değil, bana verdiklerin için dua ediyorum. Çünkü onlar senindir.}}

\VS{10}{\WJ{Benim olan her şey senindir, seninkiler de benim. Ve ben onlarda yüceltildim.}}

\VS{11}{\WJ{Ben artık dünyada değilim, ama bunlar dünyadadır. Ben sana geliyorum. Kutsal Baba, onları bana verdiğin adınla koru ki, bizim gibi bir olsunlar.}}

\VS{12}{\WJ{Dünyada onlarla birlikteyken, adınla onları korudum. Bana verdiklerini korudum. Kutsal Yazı yerine gelsin diye, mahv oğlundan başkası mahvolmadı.}}

\VS{13}{\WJ{Ama şimdi sana geliyorum ve sevincim onlarda tamamlansın diye bunları dünyadayken söylüyorum.}}

\VS{14}{\WJ{Onlara senin sözünü bildirdim. Dünya onlardan nefret etti, çünkü ben dünyadan olmadığım gibi onlar da dünyadan değiller.}}

\VS{15}{\WJ{Onları dünyadan alman için değil, kötü olandan koruman için dua ediyorum.}}

\VS{16}{\WJ{Ben dünyadan olmadığım gibi onlar da dünyadan değiller.}}

\VS{17}{\WJ{Onları gerçeğinde kutsal kıl. Senin sözün gerçektir.}}
\XREF{✡}{{\XO 17:17 }{\XT{MEZMURLAR 119:142}}}

\VS{18}{\WJ{Beni dünyaya gönderdiğin gibi, ben de onları dünyaya gönderdim.}}

\VS{19}{\WJ{Onlar da gerçekte kutsal kılınsınlar diye, kendimi onların uğruna adıyorum.}}


\par }{\PP \VS{20}{\WJ{Yalnız onlar için değil, onların sözüyle bana iman edecek olanlar için de dua ediyorum.}}

\VS{21}{\WJ{Hepsi bir olsunlar. Baba, senin bende, benim sende olduğum gibi, onlar da bizde bir olsunlar. Dünya da beni senin gönderdiğine iman etsin.}}

\VS{22}{\WJ{Bana verdiğin yüceliği ben de onlara verdim. Öyle ki, bizim bir olduğumuz gibi onlar da bir olsunlar.}}

\VS{23}{\WJ{Ben onlarda, sen bende olmak üzere tamamlanmış birlik içinde olsunlar ki, dünya beni senin gönderdiğini, beni sevdiğin gibi onları da sevdiğini bilsin.}}

\VS{24}{\WJ{Baba, bana verdiğin kişilerin de bulunduğum yerde benimle birlikte olmalarını istiyorum. Öyle ki, bana vermiş olduğun yüceliğimi görsünler. Çünkü sen beni dünyanın kuruluşundan önce sevdin.}}

\VS{25}{\WJ{Ey adil Baba, dünya seni bilmedi, ama ben seni biliyorum. Bunlar da beni senin gönderdiğini biliyorlar.}}

\VS{26}{\WJ{Adını onlara bildirdim ve bildireceğim. Öyle ki, bana olan sevgin onlarda olsun, ben de onlarda olayım.”}}




\par }\Chap{18}{\PP \VerseOne{1}Yeşua bu sözleri söyledikten sonra öğrencileriyle birlikte dışarı çıkıp Kidron Deresi’nin ötesine geçti. Orada bir bahçe vardı, kendisi ve öğrencileri bu bahçeye girdiler.

\VS{2}O’na ihanet eden Yahuda da o yeri biliyordu. Çünkü Yeşua sık sık orada öğrencileriyle buluşurdu.

\VS{3}Yahuda da başkâhinlerden ve Ferisilerden bir bölük asker ve görevliler alıp fenerler, meşaleler ve silahlarla oraya geldi.

\VS{4}Yeşua başına gelecekleri bilerek dışarı çıktı ve onlara,
{\WJ{“Kimi arıyorsunuz?”}} dedi.


\par }{\PP \VS{5}O’na, “Nasıralı Yeşua” diye yanıt verdiler. Yeşua onlara,
{\WJ{“Ben O’yum”}} dedi.

\par }{\PP O’na ihanet eden Yahuda da onlarla birlikte duruyordu.

\VS{6}Onlara,
{\WJ{“Ben O’yum”}} deyince, geriye gidip yere düştüler.


\par }{\PP \VS{7}Bunun üzerine yine onlara,
{\WJ{“Kimi arıyorsunuz?”}} diye sordu.

\par }{\PP “Nasıralı Yeşua” dediler.


\par }{\PP \VS{8}Yeşua,
{\WJ{“Size benim dedim. Madem beni arıyorsunuz, bırakın bunları gitsinler!”}}

\VS{9}Söylediği,
{\WJ{“Bana verdiklerinden hiçbirini kaybetmedim”}}
\XREF{✡}{{\XO 18:9 }{\XT{YUHANNA 6:39}}} sözü yerine gelsin diye böyle konuştu.


\par }{\PP \VS{10}Bunun üzerine Simon Petrus taşıdığı kılıcı çekti, başkâhinin Malkus adındaki hizmetkârının sağ kulağını kesti.

\VS{11}O zaman Yeşua Petrus’a,
{\WJ{“Kılıcı kınına koy”}} dedi.
{\WJ{“Baba’nın bana verdiği kâseden gerçekten içmeyeyim mi?”}}


\par }{\PP \VS{12}Böylece komutanla buyruğundaki asker bölüğü ve Yahudi görevliler Yeşua’yı tutup bağladılar.

\VS{13}O’nu ilk olarak, o yıl başkâhin olan Kayafa’nın kayınbabası Hanan’a götürdüler.

\VS{14}Yahudiler'e halkın yararına bir tek adamın ölmesinin daha uygun olacağını öğütleyen Kayafa’ydı.

\VS{15}Simon Petrus, başka bir öğrenciyle birlikte Yeşua’nın ardından gidiyordu. Bu öğrenci başkâhinin tanıdığı olduğundan Yeşua’yla birlikte başkâhinin avlusuna girdi;

\VS{16}Petrus dışarıda kapının yanında duruyordu. Başkâhinin tanıdığı diğer öğrenci dışarı çıkıp kapıyı tutan hizmetçi kızla konuştu ve Petrus’u içeri getirdi.


\par }{\PP \VS{17}Kapıyı tutan kız Petrus’a, “Sen de bu adamın öğrencilerinden biri değil misin?” dedi.

\par }{\PP Petrus, “Değilim” dedi.


\par }{\PP \VS{18}Hizmetkârlar ve nöbetçiler kömür ateşi yakmış duruyorlardı, çünkü hava soğuktu. Petrus'da onlarla birlikte durmuş ısınıyordu.

\VS{19}Bunun üzerine başkâhin Yeşua’ya öğrencileri ve öğretisi hakkında sorular sordu.

\VS{20}Yeşua ona şu karşılığı verdi:
{\WJ{“Ben dünyaya açıkça konuştum. Her zaman havralarda ve bütün Yahudiler’in toplandıkları tapınakta öğrettim. Gizli bir şey söylemedim.}}

\VS{21}{\WJ{Neden beni sorguluyorsunuz? Kendilerine ne söylediğimi beni işitenlere sorun. İşte, onlar söylediğim şeyleri biliyorlar.”}}


\par }{\PP \VS{22}Yeşua bunu söyleyince, yanında duran görevlilerden biri, “Başkâhine böyle mi yanıt veriyorsun?” diyerek O’na bir tokat attı.


\par }{\PP \VS{23}Yeşua ona,
{\WJ{“Eğer kötü söyledimse, kötülüğüne tanıklık et!”}} dedi.
{\WJ{“Ancak iyiyse, neden bana vuruyorsun?”}}


\par }{\PP \VS{24}Hanan O’nu bağlı olarak başkâhin Kayafa’ya gönderdi.

\VS{25}Simon Petrus ayakta durmuş ısınıyordu. Ona, “Sen de O'nun öğrencilerinden birisin değil mi?” dediler.

\par }{\MM Petrus, “Değilim” diyerek inkâr etti.


\par }{\PP \VS{26}Başkâhinin hizmetkârlarından biri, Petrus’un kulağını kestiği kişinin akrabasıydı. Bu hizmetkâr, “Seni bahçede O’nunla birlikte görmedim mi?” dedi.


\par }{\PP \VS{27}Petrus yine inkâr etti ve hemen horoz öttü.


\par }{\PP \VS{28}Yeşua’yı Kayafa’nın yanından alıp vali konağına götürdüler. Sabah erkendi, Yahudi yetkililer dinsel açıdan kendilerini kirletmemek ve Pesah yemeğini yiyebilmek için vali konağına girmediler.

\VS{29}Bu nedenle Pilatus dışarı çıkıp onların yanına geldi. “Bu adamı neyle suçluyorsunuz?” dedi.


\par }{\PP \VS{30}Ona, “Bu adam kötülük eden biri olmasaydı, O’nu sana getirmezdik” diye karşılık verdiler.


\par }{\PP \VS{31}Bunun üzerine Pilatus onlara, “O'nu alın ve kendi yasanıza göre yargılayın” dedi.

\par }{\PP Yahudi yetkililer, “Bizim kimseyi ölüm cezasına çarptırmamız yasal değildir” dediler.

\VS{32}Öyle ki bu, Yeşua’nın ne tür bir ölümle öleceğini işaret etmiş olduğu sözü yerine gelsin diye oldu.


\par }{\PP \VS{33}Bunun üzerine Pilatus yeniden vali konağına girdi. Yeşua’yı çağırıp O’na, “Sen Yahudiler’in Kralı mısın?” diye sordu.


\par }{\PP \VS{34}Yeşua ona,
{\WJ{“Bunu kendiliğinden mi söylüyorsun, yoksa başkaları mı benim için sana dediler?”}} dedi.


\par }{\PP \VS{35}Pilatus, “Ben Yahudi miyim? Kendi ulusun ve başkâhinler seni bana teslim ettiler. Ne yaptın?” dedi.


\par }{\PP \VS{36}Yeşua,
{\WJ{“Benim krallığım bu dünyadan değil. Eğer krallığım bu dünyadan olsaydı, o zaman hizmetkârlarım Yahudiler'e teslim edilmeyeyim diye savaşırlardı. Ama benim krallığım buradan değil”}} karşılığını verdi.


\par }{\PP \VS{37}Bunun üzerine Pilatus O’na, “Öyleyse bir kral mısın?” dedi.

\par }{\PP Yeşua,
{\WJ{“Kral olduğumu sen söylüyorsun. Ben bunun için doğdum, gerçeğe tanıklık etmek için dünyaya geldim. Gerçekten olan herkes sesimi duyar”}} karşılığını verdi.


\par }{\PP \VS{38}Pilatus O’na, “Gerçek nedir?” dedi.

\par }{\PP Bunu söyledikten sonra Pilatus yine dışarıya, Yahudiler'in yanına gidip onlara, “Ben O’nu suçlayacak hiçbir dayanak bulmuyorum” dedi.

\VS{39}“Ama sizin bir adetiniz var, her Pesah'da sizin için birini salıvermeliyim. Bu nedenle, size Yahudiler’in Kralı’nı salıvermemi ister misiniz?”


\par }{\PP \VS{40}Sonra hepsi bir ağızdan, “Bu adamı değil, Barabba’yı” diyerek yeniden bağırdılar. Oysa Barabba bir hayduttu.




\par }\Chap{19}{\PP \VerseOne{1}Bunun üzerine, Pilatus Yeşua’yı tutup kamçılattı.

\VS{2}Askerler dikenlerden bir taç örüp başına koydular. O’na mor bir giysi giydirdiler.

\VS{3}“Selam, ey Yahudiler’in Kralı!” diyorlar, yüzüne tokat atıyorlardı.


\par }{\PP \VS{4}Pilatus yine dışarı çıkıp onlara, “İşte, kendisinde hiçbir suç bulmadığımı bilesiniz diye O’nu size getiriyorum” dedi.


\par }{\PP \VS{5}Böylece Yeşua, başında dikenli taç ve üstündeki mor giysiyle dışarı çıktı. Pilatus onlara, “İşte, o adam!” dedi.


\par }{\PP \VS{6}Başkâhinler ve görevliler O’nu görünce, “Çarmıha ger! Çarmıha ger!” diye bağırdılar.

\par }{\PP Pilatus onlara, “O’nu kendiniz alıp çarmıha gerin” dedi. “Çünkü ben O’nu suçlamak için hiçbir dayanak bulmuyorum.”


\par }{\PP \VS{7}Yahudiler ona, “Bizim bir yasamız var ve bu yasaya göre O’nun ölmesi gerekiyor. Çünkü kendini Tanrı’nın Oğlu yaptı” diye karşılık verdiler.


\par }{\PP \VS{8}Pilatus bu sözü duyunca daha çok korktu.

\VS{9}Yine vali konağına girip Yeşua’ya, “Sen neredensin?” dedi. Ama Yeşua ona yanıt vermedi.

\VS{10}O zaman Pilatus, “Bana karşılık vermeyecek misin? Seni salıvermeye de, çarmıha germeye de gücüm olduğunu bilmiyor musun?” dedi.


\par }{\PP \VS{11}Yeşua,
{\WJ{“Sana yukarıdan verilmeseydi, benim üzerimde hiçbir gücün olmazdı”}} diye karşılık verdi.
{\WJ{“Bu yüzden beni sana teslim edenin günahı daha büyüktür.”}}


\par }{\PP \VS{12}Bunun için Pilatus O’nu salıvermek istedi. Ama Yahudiler bağırıp şöyle dediler, “Bu adamı salıverirsen, Sezar’ın dostu değilsin! Kendini kral yapan herkes Sezar’a karşı konuşur!” diye bağırdılar.


\par }{\PP \VS{13}Pilatus bu sözleri duyunca, Yeşua’yı dışarı çıkardı. Taş Döşeme, İbranice’de “Gabbata” denilen yerde yargı kürsüsüne oturdu.

\VS{14}Pesah'ın Hazırlık Günü’ydü. Altıncı vakit sularıydı.\FTNT{*}{{\FR 19:14 }{\FT{“Altıncı saat” o zamanlar Roma zaman sistemine göre sabah 6:00, Yahudi zaman sistemine göre ise öğlen vakti anlamına gelirdi.
}}} Yahudiler’e, “İşte, Kralınız!” dedi.


\par }{\PP \VS{15}Onlar, “Uzaklaştır O'nu! Uzaklaştır O'nu! O’nu çarmıha ger!” diye bağırdılar.

\par }{\PP Pilatus onlara, “Kralınızı çarmıha gereyim mi?” dedi.

\par }{\PP Başkâhinler, “Bizim Sezar’dan başka kralımız yok!” diye karşılık verdiler.

\VS{16}Sonunda Pilatus Yeşua’yı, çarmıha gerilmek üzere onlara teslim etti. Böylece O’nu alıp götürdüler.

\VS{17}Yeşua çarmıhını kendisi taşıyarak Kafatası -İbranice’de Golgota- denilen yere çıktı.

\VS{18}Orada O’nu ve iki kişiyi daha çarmıha gerdiler. Biri bir yanda, öbürü diğer yanda, Yeşua ise ortadaydı.

\VS{19}Pilatus bir yafta da yazıp çarmı üzerine koydu. “NASIRALI YEŞUA - YAHUDİLER’İN KRALI” yazıyordu.

\VS{20}İbranice,

\par }{\PP Latince ve Grekçe yazılan bu yazıyı Yahudiler’in birçoğu okudu. Çünkü Yeşua’nın çarmıha gerildiği yer kente yakındı.

\VS{21}Bu nedenle Yahudi başkâhinler Pilatus’a, “ ‘Yahudiler’in Kralı’ diye yazma” dediler. “Kendisi ‘Ben Yahudiler’in Kralı’yım dedi’ diye yaz.”


\par }{\PP \VS{22}Pilatus, “Ne yazdıysam yazdım” diye karşılık verdi.


\par }{\PP \VS{23}Askerler, Yeşua’yı çarmıha gerdikten sonra giysilerini aldılar. Her birine bir pay düşecek şekilde dört parçaya böldüler. Üstlüğünü de aldılar. Üstlüğü tek parçadan oluşan dikişsiz bir dokumaydı.

\VS{24}Sonra birbirlerine, “Bunu yırtmayalım, kimin olacağına karar vermek için kura çekelim” dediler. Böylelikle şöyle diyen Kutsal Yazı yerine gelmiş oldu:

\par }{\Q “Örtümü aralarında paylaştılar.

\par }{\QB Giysimin üzerine kura çektiler.”\XREF{✡}{{\XO 19:24 }{\XT{MEZMURLAR 22:18}}}

\par }{\PP Bunu yapan askerlerdi.


\par }{\PP \VS{25}Yeşua’nın çarmıhının yanında annesi, teyzesi, Klopas’ın karısı Mariyam ve Magdalalı Mariyam duruyordu.

\VS{26}Yeşua, annesiyle sevdiği öğrencisinin orada durduğunu görünce annesine,
{\WJ{“Kadın, işte oğlun!”}} dedi.

\VS{27}Sonra öğrenciye,
{\WJ{“İşte annen!”}} dedi. O saatten itibaren bu öğrenci onu kendi evine aldı.


\par }{\PP \VS{28}Bundan sonra Yeşua, her şeyin artık tamamlandığını görerek,\FTNT{†}{{\FR 19:28 }{\FT{NU, TR “görmek” yerine “bilmek” der}}} Kutsal Yazı yerine gelsin diye,
{\WJ{“Susadım”}} dedi.

\VS{29}Orada sirke dolu bir kap konulmuştu. Sirke ile süngeri doldurup mercanköşküne takarak ağzına tuttular.

\VS{30}Yeşua sirkeyi alınca,
{\WJ{“Tamamlandı”}} dedi. O zaman başını eğip ruhunu teslim etti.


\par }{\PP \VS{31}Bunun üzerine Yahudiler, Hazırlık Günü olması nedeniyle, cesetlerin Şabat'da çarmıhta kalmasını istemiyorlardı. Pilatus’tan çarmıha gerilenlerin bacaklarının kırılmasını ve cesetlerinin kaldırılmasını istediler. Çünkü o Şabat büyük olanıydı.

\VS{32}O zaman askerler gelip birinci adamın ve O'nunla birlikte çarmıha gerilmiş olan öbür adamın bacaklarını kırdılar.

\VS{33}Ama Yeşua’nın yanına geldiklerinde O’nu çoktan ölmüş olduğunu görünce bacaklarını kırmadılar.

\VS{34}Yine de askerlerden biri mızrakla böğrünü deldi. Yeşua’nın böğründen hemen kan ve su aktı.

\VS{35}Bunu görmüş olan adam tanıklık etmiştir ve tanıklığı doğrudur. Kendisi doğruyu söylediğini bilir, taki, siz de iman edesiniz.

\VS{36}Çünkü bu şeyler, “O'nun hiçbir kemiği kırılmayacak”\XREF{✡}{{\XO 19:36 }{\XT{ÇIKIŞ 12:46; SAYILAR 9:12; MEZMURLAR 34:20
}}} diyen Kutsal Yazı yerine gelsin diye oldu.

\VS{37}Yine başka bir Yazı’da, “Bedenini deştiklerine bakacaklar”\XREF{✡}{{\XO 19:37 }{\XT{ZEKARiYA 12:10}}} der.


\par }{\PP \VS{38}Bu şeylerden sonra, Yeşua’nın öğrencisi olup Yahudiler'den korktuğu için kendini gizleyen Aramatyalı Yosef, Yeşua’nın cesedini kaldırmak için Pilatus’tan istekte bulundu. Pilatus izin verdi. Yosef gelip Yeşua’nın cesedini kaldırdı.

\VS{39}Önceden gece vakti Yeşua’nın yanına gelmiş olan Nikodim de otuz litre kadar karışık mür ve sarısabır özü getirdi.

\VS{40}Böylece Yeşua’nın cesedini alıp Yahudiler’in ölü gömme geleneğine göre baharatlarla keten beze sardılar.

\VS{41}Yeşua’nın çarmıha gerildiği yerde bir bahçe vardı. Bu bahçede henüz hiç kimsenin gömülmediği yeni bir mezar vardı.

\VS{42}O zaman Yahudiler’in Hazırlık Günü’ydü. Mezar da yakın olması nedeniyle Yeşua’yı oraya yatırdılar.




\par }\Chap{20}{\PP \VerseOne{1}Haftanın ilk günü erkenden, hava hâlâ karanlıkken Magdalalı Mariyam mezara gitti. Taşın mezardan kaldırılmış olduğunu gördü.


\par }{\PP \VS{2}Bunun üzerine koşup Simon Petrus’a ve Yeşua’nın sevdiği diğer öğrenciye geldi. Onlara, “Efendimiz’i mezardan almışlar ve nereye koyduklarını bilmiyoruz!” dedi.


\par }{\PP \VS{3}Bunun üzerine Petrus’la öteki öğrenci çıkıp mezara doğru gittiler.

\VS{4}İkisi birlikte koşuyorlardı. Diğer öğrenci Petrus’u geride bırakıp mezara ilk gelen oldu.

\VS{5}Eğilip içeri baktığında keten bezlerin yerde serili olduğunu gördü ama içeri girmedi.

\VS{6}Sonra Simon Petrus onun ardından geldi ve mezara girdi. Serili duran keten bezleri gördü.

\VS{7}Yeşua’nın başına sarılmış olan peşkir de oradaydı. Peşkir keten bezlerle birlikte değildi, ayrı bir yerde sarılmış duruyordu.

\VS{8}O zaman mezara ilk gelen diğer öğrenci de içeri girip gördü ve iman etti.

\VS{9}Çünkü Yeşua’nın ölümden dirilmesi gerektiğine ilişkin Kutsal Yazı’yı henüz bilmiyorlardı.

\VS{10}Böylece öğrenciler yine kendi evlerine döndüler.


\par }{\PP \VS{11}Mariyam dışarıda, mezarın başında durmuş ağlıyordu. Ağlarken eğilip mezarın içine baktı.

\VS{12}Yeşua’nın bedeninin yattığı yerde, biri başında, biri ayaklarında oturan beyazlar içinde iki melek gördü.

\VS{13}Ona, “Kadın, niçin ağlıyorsun?” diye sordular.

\par }{\PP Onlara, “Çünkü Efendim’i alıp götürmüşler ve O’nu nereye koyduklarını bilmiyorum” dedi.

\VS{14}Bunu söyledikten sonra arkasına döndü ve Yeşua’nın durduğunu gördü. O’nun Yeşua olduğunu bilmiyordu.


\par }{\PP \VS{15}Yeşua ona,
{\WJ{“Kadın, niçin ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?”}} dedi.

\par }{\PP O’nu bahçıvan sanıp, “Efendim, eğer O’nu sen alıp götürdüysen, nereye koyduğunu bana söyle de gidip O’nu alayım” dedi.


\par }{\PP \VS{16}Yeşua ona,
{\WJ{“Mariyam!”}} dedi.

\par }{\PP Mariyam döndü ve O’na, “Rabbuni!”\FTNT{*}{{\FR 20:16 }{\FT{Rabbuni, İbranice'de “büyük öğretmen” anlamına gelen kelimenin harf tercümesidir.}}} dedi. Öğretmenim\FTNT{†}{{\FR 20:16 }{\FT{veya Efendi}}} demektir.


\par }{\PP \VS{17}Yeşua ona,
{\WJ{“Bana dokunma! Çünkü henüz Babam’ın yanına çıkmadım. Ama kardeşlerime git ve onlara de ki, ‘Benim Babam’ın ve sizin Babanız’ın, benim Tanrım’ın ve sizin Tanrınız’ın yanına çıkıyorum’ ”}} dedi.


\par }{\PP \VS{18}Magdalalı Mariyam öğrencilere gelip Efendi’yi gördüğünü ve Efendi’nin kendisine bu şeyleri söylediğini onlara bildirdi.

\VS{19}Haftanın o ilk günü akşam olunca, öğrenciler Yahudiler'den korktukları için bulundukları yerin kapıları kilitli vaziyette toplanmışlardı. Yeşua gelip ortada durdu ve onlara
{\WJ{“Size esenlik olsun!”}} dedi.


\par }{\PP \VS{20}Bunu söyledikten sonra onlara ellerini ve böğrünü gösterdi. Öğrenciler Efendi’yi görünce sevindiler.

\VS{21}Yeşua bunun üzerine yine onlara,
{\WJ{“Size esenlik olsun!”}} dedi.
{\WJ{“Baba beni nasıl gönderdiyse, ben de sizi gönderiyorum.”}}

\VS{22}Bunu söyledikten sonra üzerlerine üfleyerek onlara şöyle dedi,
{\WJ{“Kutsal Ruh’u alın!}}

\VS{23}{\WJ{Kimin günahlarını bağışlarsanız, bağışlanmış olur. Kimin günahlarını alıkoyarsanız, alıkonmuş olur.”}}


\par }{\PP \VS{24}Ancak Onikiler’den biri olup “Didimos”\FTNT{‡}{{\FR 20:24 }{\FT{veya ikiz}}} denilen Tomas, Yeşua geldiğinde yanlarında değildi.

\VS{25}Bunun üzerine diğer öğrenciler ona, “Biz Efendi’yi gördük!” dediler.

\par }{\PP Ama Tomas onlara, “Ellerindeki çivilerin izini görmedikçe, çivilerin deldiği yerlere parmağımla dokunmadıkça ve elimi O’nun böğrüne sokmadıkça, inanmam” dedi.


\par }{\PP \VS{26}Aradan sekiz gün geçmişti. Yeşua’nın öğrencileri yine içerideydi ve Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kilitliyken Yeşua gelip ortada durdu.
{\WJ{“Size esenlik olsun”}} dedi.

\VS{27}Sonra Tomas’a,
{\WJ{“Parmağını buraya uzat ve ellerimi gör” dedi. “Elini uzat böğrüme koy. İnançsızlık etme, inan!”}}


\par }{\PP \VS{28}Tomas O’na, “Efendim ve Tanrım!” diye yanıt verdi.


\par }{\PP \VS{29}Yeşua ona,
{\WJ{“Beni gördüğün için mi}}
\FTNT{§}{{\FR 20:29 }{\FT{TR “Tomas”ı ekler}}}
{\WJ{iman ettin?”
}} dedi.
{\WJ{“Görmeden iman edenlere ne mutlu.”}}


\par }{\PP \VS{30}Yeşua, öğrencilerinin önünde bu kitapta yazılı olmayan daha birçok belirtiler yaptı.

\VS{31}Ama bunlar, Yeşua’nın Tanrı’nın Oğlu Mesih olduğuna iman edesiniz ve iman ederek O’nun adıyla yaşama sahip olasınız diye yazılmıştır.




\par }\Chap{21}{\PP \VerseOne{1}Bu şeylerden sonra Yeşua, Taberiye Denizi’nin kıyısında öğrencilerine yine kendisini gösterdi. O kendisini böyle gösterdi.

\VS{2}Simon Petrus, “Didimos”\FTNT{*}{{\FR 21:2 }{\FT{veya ikiz}}} denilen Tomas, Galile Kana’lı Natanel, Zebedi’nin oğulları ve diğer iki öğrencisi birlikteydiler.

\VS{3}Simon Petrus onlara, “Ben balık tutmaya gidiyorum” dedi.

\par }{\PP Diğerleri, “Biz de seninle geliyoruz” dediler. Hemen çıkıp tekneye bindiler. O gece hiçbir şey tutamadılar.

\VS{4}Artık gün doğarken, Yeşua kıyıda duruyordu. Ancak öğrenciler O’nun Yeşua olduğunu bilmediler.

\VS{5}O zaman Yeşua onlara,
{\WJ{“Çocuklar, yiyecek bir şeyiniz var mı?”}} dedi.

\par }{\PP O’na “Hayır” diye yanıt verdiler.


\par }{\PP \VS{6}Onlara,
{\WJ{“Ağı teknenin sağ tarafına atın, bir miktar bulacaksınız”}} dedi.

\par }{\PP Bunun üzerine, ağı attılar. Ama balık bolluğundan ağı çekemiyorlardı.

\VS{7}O zaman Yeşua’nın sevdiği öğrenci Petrus’a, “Bu Efendi’dir!” dedi.

\par }{\PP Simon Petrus O’nun Efendi olduğunu duyunca üstlüğünü sarınıp (çünkü çıplaktı) denize atladı.

\VS{8}Diğer öğrenciler de balık dolu ağı çekerek küçük bir tekneyle geldiler. Çünkü karadan uzakta değildiler, ancak iki yüz arşın\FTNT{†}{{\FR 21:8 }{\FT{200 arşın yaklaşık yaklaşık 91 metredir}}} açıkta idiler.

\VS{9}Karaya çıktıklarında, orada kömür ateşi, ateşin üzerinde duran balık ve ekmek gördüler.

\VS{10}Yeşua onlara,
{\WJ{“Az önce tuttuğunuz şu balıklardan getirin”}} dedi.


\par }{\PP \VS{11}Simon Petrus tekneye çıktı ve tam yüz elli üç büyük balıkla dolu ağı karaya çekti. O kadar çok balık olmasına rağmen, ağ yırtılmamıştı.


\par }{\PP \VS{12}Yeşua onlara,
{\WJ{“Gelin ve sabah yemeği yiyin!”}} dedi.

\par }{\PP Öğrencilerinden hiçbiri O’na, “Sen kimsin?” diye sormaya cesaret edemedi. Çünkü Efendi olduğunu biliyorlardı.


\par }{\PP \VS{13}Sonra Yeşua gidip ekmeği aldı, onlara verdi. Aynı şekilde balıkları da verdi.

\VS{14}Bu, Yeşua’nın ölümden dirildikten sonra öğrencilerine üçüncü kez görünüşüydü.

\VS{15}Böylece sabah yemeğini yedikten sonra Yeşua, Simon Petrus’a,
{\WJ{“Ey Yona oğlu Simon, beni bunlardan daha çok seviyor musun?”}} dedi.

\par }{\PP Petrus, “Evet, Efendimiz, seni sevdiğimi biliyorsun” dedi.

\par }{\PP Ona,
{\WJ{“Kuzularımı otlat”}} dedi.

\VS{16}Ona ikinci kez,
{\WJ{“Yona oğlu Simon, beni seviyor musun?”}} dedi.

\par }{\PP Petrus O'na, “Evet, Efendimiz, seni sevdiğimi biliyorsun” deyince, Yeşua ona,
{\WJ{“Koyunlarıma bak”}} dedi.


\par }{\PP \VS{17}Ona üçüncü kez, “{\WJ{Yona oğlu Simon, beni seviyor musun?”}} dedi.

\par }{\PP Petrus, Yeşua’nın kendisine üçüncü kez “Beni seviyor musun?” diye sormasına kederlendi. O’na, “Efendimiz, sen her şeyi bilirsin. Seni sevdiğimi biliyorsun” dedi.

\par }{\PP Yeşua ona,
{\WJ{“Koyunlarımı otlat.}}

\VS{18}{\WJ{Sana doğrusunu söyleyeyim, gençken kendini giydirip, istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın ve bir başkası seni giydirip gitmek istemediğin yere götürecek”}} dedi.


\par }{\PP \VS{19}Bunu, ne tür bir ölümle Tanrı’yı yücelteceğini işaret etmek için söyledi. Bunu söyledikten sonra ona,
{\WJ{“Ardımdan gel”}} dedi.


\par }{\PP \VS{20}Sonra Petrus arkasını dönünce bir öğrencinin takip ettiğini gördü. Bu, Yeşua’nın sevdiği, akşam yemeğinde Yeşua’nın göğsüne yaslanmış, “Efendimiz, sana kim ihanet edecek?” diye soran öğrenciydi.

\VS{21}Petrus onu görünce Yeşua’ya, “Efendimiz, bu adama ne olacak?” dedi.


\par }{\PP \VS{22}Yeşua ona,
{\WJ{“Ben gelinceye dek onun kalmasını istiyorsam, bundan sana ne?”}} dedi.
{\WJ{“Sen ardımdan gel.”}}

\VS{23}Bu nedenle, kardeşler\FTNT{‡}{{\FR 21:23 }{\FT{Burada “kardeşler” için kullanılan kelime aynı zamanda “kardeşler ve kız kardeşler” veya “kardeşler” olarak da doğru şekilde çevrilebilir.}}} arasında bu öğrencinin ölmeyeceğine dair bir söz çıktı. Ama Yeşua ona ölmeyeceğini söylememişti,
{\WJ{“Eğer ben gelinceye dek kalmasını istiyorsam, bundan sana ne?”}} demişti.

\VS{24}Bu şeylere tanıklık eden ve bu şeyleri yazan öğrenci budur. Biz onun tanıklığının doğru olduğunu biliyoruz.

\VS{25}Yeşua’nın yaptığı başka çok şeyler daha vardı. Bunların hepsi bir bir yazılmış olsaydı, sanırım yazılan kitaplar dünyaya bile sığmazdı.


\par }