- ZEKARiYA
- <
- 1
- >

ZEKARİYA
1
1 Darius'un ikinci yılında, sekizinci ayda, İddo oğlu Berekya oğlu Peygamber Zekariya'ya Yahve'nin*“Yahve” Tanrı’nın asıl ismidir, diğer çevirilerde bazen “RAB=EFENDİ” (tamamı büyük harflerle) olarak çevrilir. şu sözü geldi: 2 “Yahve atalarınızdan çok hoşnutsuzdu. 3 Bu nedenle onlara söyle, Ordular Yahvesi şöyle diyor: Ordular Yahvesi diyor ki, 'Bana dönün, ben de size dönerim,' diyor Ordular Yahvesi. 4 Atalarınız gibi olmayın. Önceki peygamberler onlara bildirip dediler, 'Ordular Yahvesi şöyle diyor, 'Kötü yollarınızdan ve kötü işlerinizden dönün'. Ama onlar bana kulak vermediler ve dinlemediler, diyor Yahve. 5 Atalarınız, onlar nerede? Peygamberler, onlar sonsuza dek yaşar mı? 6 Ama peygamber hizmetkârlarıma buyurduğum sözlerim ve kurallarım atalarınıza ulaşmadı mı?
“O zaman tövbe edip, ‘Ordular Yahvesi, yollarımıza ve uygulamalarımıza göre bize nasıl davranmayı kararlaştırdıysa, bize öyle davrandı’ dediler.”
7 Darius’un ikinci yılında, Şevat ayının on birinci ayının yirmi dördüncü günü, Yahve'nin şu sözü İddo oğlu Berekya oğlu Peygamber Zekariya’ya geldi: 8 “Geceleyin bir görüm gördüm ve işte,†“İşte”, “הִנֵּה” kelimesinden gelir ve bakmak, farkına varmak, gözlemlemek, görmek veya dik dik bakmak anlamına gelir. Genellikle bir ünlem olarak kullanılır. kızıl ata binmiş bir adam, vadide bulunan mersin ağaçlarının arasında duruyordu. Arkasında kızıl, kahverengi ve beyaz atlar vardı. 9 O zaman, ‘Efendim, bunlar ne?’ diye sordum.”
Benimle konuşan melek, “Bunlar ne, sana göstereyim” dedi.
10 Mersin ağaçlarının arasında duran adam, “Onlar Yahve'nin yeryüzünde gidip gelmek üzere gönderdikleridir” diye yanıtladı.
11 Mersin ağaçlarının arasında duran Yahve'nin meleğine, “Yeryüzünde dolaştık, işte bütün yeryüzü rahat ve esenlik içinde” dediler.
12 O zaman Yahve'nin meleği, “Ey Ordular Yahvesi, bu yetmiş yıldır öfkelenmiş olduğun Yeruşalem'e ve Yahuda kentlerine ne zamana dek merhamet etmeyeceksin?” diye karşılık verdi.
13 Yahve, benimle konuşan meleğe hoş ve avutucu sözlerle karşılık verdi. 14 Bunun üzerine benimle konuşan melek, “Şunu duyur” dedi: “Ordular Yahvesi şöyle diyor: Yeruşalem ve Siyon için büyük bir kıskançlıkla kıskanıyorum. 15 Kaygısız olan uluslara çok öfkeleyim; çünkü ben birazcık hoşnutsuzdum, ama onlar felakete katkıda bulundular.” 16 Bu nedenle Yahve, “Yeruşalem'e merhametle döndüm” diyor. “Evim orada yapılacak,” diyor Ordular Yahvesi, “Ve Yeruşalem’in üzerine ölçü ipi çekilecektir.”
17 “Dahası şunu duyurup söyle, Ordular Yahvesi şöyle diyor: ‘Kentlerim yine bollukla taşacak ve Yahve Siyon’u yine avutacak ve Yeruşalem’i yine seçecek.’ ”
18 Gözlerimi kaldırıp baktım ve işte dört boynuz.
19 Benimle konuşan meleğe, “Bunlar ne?” diye sordum.
Bana, “Bunlar Yahuda’yı, İsrael’i ve Yeruşalem’i dağıtmış olan boynuzlardır.” diye yanıt verdi.
20 Yahve bana dört usta gösterdi. 21 O zaman, “Bunlar ne yapmaya geliyor?” diye sordum. “Bunlar Yahuda’yı dağıtmış olan boynuzlardır; öyle ki, kimse başını kaldırmadı; ama bunlar onları dehşete düşürmek, Yahuda ülkesini dağıtmak için boynuzlarını kaldıran ulusların boynuzlarını yere çalmak için geldiler.” dedi.

- ZEKARiYA
- <
- 1
- >

*1:1 “Yahve” Tanrı’nın asıl ismidir, diğer çevirilerde bazen “RAB=EFENDİ” (tamamı büyük harflerle) olarak çevrilir.

†1:8 “İşte”, “הִנֵּה” kelimesinden gelir ve bakmak, farkına varmak, gözlemlemek, görmek veya dik dik bakmak anlamına gelir. Genellikle bir ünlem olarak kullanılır.

© 2023-2025 İsmail Serinken and eBible.org