ÖZDEYİŞLER
1
1 İsrael Kralı David oğlu Solomon'un özdeyişleri:
2 Bilgeliği ve terbiyeyi bilmek,
anlayış sözlerini fark etmek,
3 bilgece hareket etmek, terbiye edinip doğru,
haklı ve adil olanı yapmak,
4 saf insana sağduyu,
genç insana bilgi ve sağgörü vermek,
5 böylece sağlam öğüde ulaşabilmek için bilge kişi işitsin,
bilgisini artırsın,
6 özdeyişi ve benzetmeyi, bilgelerin sözlerini
ve bilmecelerini anlasın.
7 Yahve* korkusu bilginin başlangıcıdır,
ama akılsızlar bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.
8 Oğlum, babanın uyarısını dinle,
annenin öğretisini bırakma.
9 Çünkü bunlar başını süsleyecek bir çelenk,
boynun için zincir olacaktır.
10 Oğlum, eğer günahkârlar seni ayartmaya kalkarsa
razı olma.
11 Eğer derlerse, “Bizimle gel, kan için pusuya yatalım,
sebepsiz yere masumları gizlice bekleyelim,
12 onları Şeol† gibi diri diri, çukura inenler gibi
bütün olarak yutalım.
13 Her türden değerli mal bulur,
evlerimizi ganimetle doldururuz.
14 Aramızda senin de payın olsun.
Tek bir kesemiz olacak.”
15 Oğlum yolda onlarla yürüme.
Ayağını onların yolundan uzak tut.
16 Çünkü onların ayakları kötülüğe koşar.
Kan dökmek için acele ederler.
17 Ağ kuşun gözü önünde boşuna serilir,
18 bunların yatıp beklemesi kendi kanları içindir.
Gizlice pusuya yatmaları kendi yaşamları içindir.
19 Kazanca düşkün olan herkesin yolları böyledir.
Sahiplerinin canını alır.
20 Bilgelik yüksek sesle sokaktan çağırıyor.
Meydanlardan ses veriyor.
21 Gürültülü yerlerin başından çağırıyor.
Kent kapılarının girişinde sözlerini dile getiriyor:
22 “Ey saf adamlar, saflığı ne zamanda dek seveceksiniz?
Alaycılar ne zamana dek alaycılıktan zevk alacak,
akılsızlar bilgelikten nefret edecek?
23 Azarladığımda geri dönün. İşte,‡ Ruhumu üzerinize dökeceğim.
Size sözlerimi bildireceğim.
24 Çünkü sizi çağırdım ve siz reddettiniz,
elimi size uzattım ve kimse dikkate almadı,
25 ama bütün öğütlerimi görmezden geldiniz,
uyarılarımın hiçbirini istemediniz.
26 Ben de felaketinize güleceğim.
Bela sizi yakaladığında,
27 fırtına gibi bela sizi yakaladığında,
felaket kasırga gibi üzerinize geldiğinde,
sıkıntı ve endişe üzerinize indiğinde, sizinle alay edeceğim.
28 O zaman beni çağıracaksınız,
ama yanıtlamayacağım.
Beni canla başla arayacaksınız,
ama bulamayacaksınız,
29 Çünkü bilgiden nefret ettiler,
Yahve korkusunu seçmediler.
30 Hiçbir öğüdümü istemediler.
Bütün uyarılarımı küçümsediler.
31 Bu nedenle kendi yollarının ürününü yiyecekler,
kendi entrikalarına doyacaklar.
32 Çünkü saf insanların yoldan sapmaları
onları öldürecek.
Akılsızların dikkatsiz rahatlığı onları yok edecektir.
33 Ama kim beni dinlerse güvenlik içinde oturacak,
zarar görme korkusu duymadan rahat edecektir.”
* 1:7 “Yahve” Tanrı’nın asıl ismidir, diğer çevirilerde bazen “RAB=EFENDİ” (tamamı büyük harflerle) olarak çevrilir. † 1:12 Şeol ölüler diyarıdır. ‡ 1:23 “İşte”, “הִנֵּה” kelimesinden gelir ve bakmak, farkına varmak, gözlemlemek, görmek veya dik dik bakmak anlamına gelir. Genellikle bir ünlem olarak kullanılır.