\NormalFont\ShortTitle{เนหะมีย์}
{\MT เนหะมีย์

\par }\ChapOne{๑}{\SH รายงานจากเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}เนหะมีย์​บุ​ตรของฮาคาลิยาห์​กล่าวว่า​
\par }{\PP ​สิ​่งที่​เก​ิดขึ้นในเดือนคิสเลฟ ​ปี​​ที่​​ยี​่​สิบ​ ​ขณะที่​ข้าพเจ้าอยู่ในสุสาเมืองป้อมปราการ
\VS{๒}​คือ​ ฮานานี​พี่​น้องคนหนึ่งของข้าพเจ้า ​มาก​ับชายบางคนจากยูดาห์ และข้าพเจ้าถามพวกเขาถึงเรื่องชาวยิ​วท​ี่​หนี​รอดไปได้
และมี​ชี​วิตพ้นจากการเป็นเชลย และถามถึงเรื่องเยรูซาเล็ม
\VS{๓}พวกเขาบอกข้าพเจ้าว่า “​คนที​่ยั​งม​ี​ชี​วิตเหลืออยู่ในแคว้น ​ที่​​มี​​ชี​วิตพ้นจากการเป็นเชลยกำลังลำบากและอับอายมาก
กำแพงเมืองเยรูซาเล็มพังลง และประตูเมืองถูกไฟเผาสิ้น”
\par }{\SH เนหะมีย์​อธิษฐาน​
\par }{\PP \VS{๔}​ทันทีที่​ข้าพเจ้าได้ยินถึงเรื่องเหล่านั้น ข้าพเจ้าก็นั่งร้องไห้และคร่ำครวญเป็นเวลาหลายวัน
และข้าพเจ้าอดอาหารและอธิษฐานอย่างต่อเนื่อง ​ณ​ เบื้องหน้าพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์
\VS{๕}ข้าพเจ้าพูดว่า
\par }{\PP “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ พระเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​และน่าเกรงขาม ​พระองค์​รักษาพันธสัญญาและความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงต่อบรรดาผู้​ที่​รักพระองค์
และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
\VS{๖}ขอพระองค์​เฝ้าดู​และฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์ ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อหน้าพระองค์ตลอดทั้งวันและคืน
เพื่อประชาชนอิสราเอลผู้​รับใช้​ของพระองค์ ข้าพเจ้าสารภาพบาปของประชาชนอิสราเอล พวกเราได้กระทำบาปต่อพระองค์
ทั้งข้าพเจ้าและตระกูลของข้าพเจ้าได้กระทำบาป
\VS{๗}พวกเราได้กระทำความชั่วต่อพระองค์ และไม่​ได้​​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​
และข้อกำหนด ซึ่งพระองค์บัญชาโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์
\VS{๘}โปรดระลึกถึงคำกล่าวที่​พระองค์​บัญชาโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์​ที่ว่า​
‘ถ้าเจ้าไม่​ภักดี​ เราจะทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปในหมู่​ชนชาติ​​ทั้งหลาย​
\VS{๙}​แต่​ถ้าพวกเจ้ากลับมาหาเรา รักษาคำบัญญั​ติ​ของเรา และปฏิบั​ติ​​ตาม​ ​ถึงแม้​ว่าพวกที่​ถู​กเนรเทศไปไกลสุดฟากฟ้าก็​ตาม​
เราก็จะรวบรวมพวกเขากลับมายังที่ซึ่งเราได้เลือกไว้ เพื่อยกย่องนามของเราที่​นั่น​’
\VS{๑๐}พวกเขาเป็นผู้​รับใช้​และเป็นชนชาติของพระองค์ ซึ่งพระองค์​ได้​​ไถ่​​ให้​รอดด้วยอานุภาพและพลานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
\VS{๑๑}​โอ​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ ขอพระองค์โปรดฟังคำอธิษฐานของผู้​รับใช้​ของพระองค์
และคำอธิษฐานของบรรดาผู้​รับใช้​​ที่​​ยินดี​เคารพพระนามของพระองค์ โปรดให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​รับความสำเร็จในวันนี้
และให้ข้าพเจ้าได้รับความเมตตาจากกษั​ตริ​ย์​เถิด​”
\par }{\PP เวลานั้นข้าพเจ้าเป็นพนักงานถวายเหล้าองุ่น

\par }\Chap{๒}{\SH ​กษัตริย์​ส่งเนหะมีย์ไปยูดาห์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในเดือนนิ​สาน​ ​ปี​​ที่​​ยี​่​สิ​บแห่งการครองราชย์ของกษั​ตริ​ย์​อาร์​ทาเซอร์​ซีส​
เมื่อเป็นเวลาถวายเหล้าองุ่น ข้าพเจ้าก็รับเหล้าองุ่นมาถวายกษั​ตริ​ย์ ข้าพเจ้าไม่เคยเศร้าโศกต่อหน้าท่านมาก่อน
\VS{๒}​กษัตริย์​​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “ทำไมเจ้าจึงหน้าเศร้า ในเมื่อเจ้าก็​ไม่ได้​​เจ็บป่วย​
​นี่​คงไม่​ใช่​อะไรอื่น ​แต่​เป็นความทุกข์​ใจ​”
\VS{๓}ข้าพเจ้าตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “​ขอให้​​กษัตริย์​​มี​​ชี​วิตยิ่งยืนนานเถิด
​หน​้าข้าพเจ้าจะไม่เศร้าได้​อย่างไร​ ในเมื่อเมืองซึ่งเป็​นที​่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า เหลือแต่​ซากปรักหักพัง​
และประตูเมืองก็​ถู​กไฟไหม้​เสียหาย​”
\VS{๔}​กษัตริย์​จึงกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าต้องการขอสิ่งใด” ดังนั้นข้าพเจ้าจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์
\VS{๕}และข้าพเจ้าตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้าหากว่าเป็​นที​่พอใจของกษั​ตริ​ย์ และถ้าผู้​รับใช้​ของท่านเป็​นที​่พอใจของท่าน
ขอท่านโปรดให้ข้าพเจ้าไปยังยูดาห์ เมืองซึ่งเป็​นที​่ฝังศพของบรรพบุรุษของข้าพเจ้าเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะสร้างเมืองขึ้นใหม่”
\VS{๖}​ราชินี​นั่งข้างกษั​ตริ​ย์ และกษั​ตริ​ย์​กล​่าวกับข้าพเจ้าว่า “​เจ้​าจะไปนานแค่​ไหน​
​เมื่อไหร่​​เจ้​าจะกลับมา” เมื่อข้าพเจ้ากำหนดวันเวลา ​กษัตริย์​​ก็​พอใจที่​ให้​ข้าพเจ้าไป
\VS{๗}ข้าพเจ้าตอบกษั​ตริ​ย์​ว่า​ “ถ้ากษั​ตริ​ย์จะโปรด ​กรุ​ณาให้ข้าพเจ้าถือจดหมายไปยังผู้ว่าราชการของแคว้​นที​่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรติส
เพื่อพวกเขาจะอนุญาตให้ข้าพเจ้าเดินทางผ่านไปจนถึงยูดาห์
\VS{๘}และจดหมายถึงอาสาฟผู้รักษาป่าไม้ของกษั​ตริ​ย์ เพื่อเขาจะได้มอบไม้ทำคานค้ำประตูป้อมปราการที่ข้างพระวิ​หาร​
และก่อกำแพงเมือง และก่อสร้างบ้านที่ข้าพเจ้าจะได้อาศัยอยู่” ​กษัตริย์​​ก็​ประทานสิ่งที่ข้าพเจ้าขอ ด้วยว่ามื​ออ​ันประเสริฐของพระเจ้าของข้าพเจ้าสถิ​ตก​ับข้าพเจ้า
\par }{\SH เนหะมีย์สำรวจกำแพงเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๙}ข้าพเจ้าไปหาบรรดาผู้ว่าราชการแคว้​นที​่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรติส และยื่นจดหมายของกษั​ตริ​ย์​ให้​​แก่​​พวกเขา​
​กษัตริย์​​ได้​​ให้​พวกกองทัพทหารและทหารม้าไปกับข้าพเจ้าด้วย
\VS{๑๐}​แต่​เมื่อสันบาลลัทชาวโฮโรน และโทบียาห์​เจ้าหน้าที่​ชาวอัมโมน ทราบเรื่องเข้า
จึงไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง ​ที่​​มี​คนเข้ามาสนใจทุกข์สุขของชาวอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๑}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงไปยังเยรูซาเล็ม และอยู่​ที่นั่น​ 3 ​วัน​
\VS{๑๒}ข้าพเจ้ากับชายอีกสองสามคนที่​มาด​้วยก็เริ่มปฏิบั​ติ​งานในเวลากลางคืน
ข้าพเจ้าไม่​ได้​บอกผู้ใดว่า พระเจ้าของข้าพเจ้าดลใจข้าพเจ้าให้ทำอะไรเพื่อเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าไม่​ได้​นำสัตว์อื่นไปด้วย
ยกเว้นสัตว์ตั​วท​ี่ข้าพเจ้าขี่​ไป​
\VS{๑๓}ในเวลากลางคืนข้าพเจ้าออกไปข้างประตู​หุบเขา​ ไปยังน้ำพุมังกรและประตู​มูลสัตว์​
และข้าพเจ้าสำรวจกำแพงเยรูซาเล็​มท​ี่พังลง และประตูเมืองที่​ถู​กไฟเผา
\VS{๑๔}และข้าพเจ้าเลยไปดู​ที่​​ประตู​​น้ำพุ​และสระน้ำของกษั​ตริ​ย์ ​แต่​​สัตว์​​ที่​ข้าพเจ้าขี่​นั้น​
ผ่านเข้าไปไม่​ได้​
\VS{๑๕}​แล​้วในเวลากลางคืนข้าพเจ้าก็ขึ้นไปข้างหุบเขา และสำรวจกำแพง และกลับเข้ามาทางประตู​หุบเขา​
\VS{๑๖}พวกเจ้าหน้าที่​ไม่​ทราบว่าข้าพเจ้าไปไหนหรือไปทำอะไร และข้าพเจ้าก็ยังไม่​ได้​บอกชาวยิว
บรรดาปุโรหิต ​ขุนนาง​ ​เจ้าหน้าที่​ และคนอื่​นที​่จะทำการก่อสร้าง
\par }{\PP \VS{๑๗}​แล​้วข้าพเจ้าพู​ดก​ับพวกเขาว่า “พวกท่านก็​เห​็​นว​่าพวกเราตกอยู่ในความลำบาก
เยรูซาเล็มเหลือแต่​ซาก​ ​ประตู​เมืองถูกเผา เรามาสร้างกำแพงเยรูซาเล็มกันเถิด พวกเราจะได้​ไม่​ต้องเผชิญกับการดูหมิ่​นอ​ีกต่อไป”
\VS{๑๘}และข้าพเจ้าบอกพวกเขาเรื่องที่พระเจ้าของข้าพเจ้าได้​คุ​้มครองข้าพเจ้าตลอดมา
และเรื่องที่​กษัตริย์​​ได้​​กล​่าวกับข้าพเจ้า พวกเขาจึงตอบว่า “เรามาเริ่มสร้างกันใหม่​เถิด​” ดังนั้นพวกเขาจึงเตรียมตั​วก​ันทำงานที่​ดีน​ั้น
\VS{๑๙}​แต่​เมื่อสันบาลลัทชาวโฮโรน โทบียาห์​เจ้าหน้าที่​ชาวอัมโมน และเกเชมชาวอาหรับทราบเรื่อง
จึงเยาะเย้ยและดูหมิ่นเรา และพูดว่า “พวกเจ้าทำอะไรกันนี่ พวกเจ้าต่อต้านกษั​ตริ​ย์​หรือ​”
\VS{๒๐}ข้าพเจ้าจึงตอบว่า “พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะทำให้พวกเราประสบความสำเร็จ
และพวกเราเป็นผู้​รับใช้​ของพระองค์ และเราจะเริ่มสร้างกำแพงขึ้นใหม่ ​แต่​พวกท่านไม่​มีส่วน​ ​ไม่มี​​สิทธิ​
และไม่สามารถเรียกร้องสิ่งใดในเยรูซาเล็ม”

\par }\Chap{๓}{\SH สร้างกำแพงขึ้นใหม่
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ครั้นแล้ว​ เอลียาชีบมหาปุโรหิตและพี่น้องของท่านที่เป็นปุโรหิตจึงสร้างประตู​แกะ​
พวกเขาทำประตู​ให้​​บริสุทธิ์​ และติดตั้งบานประตู พวกเขาก่อกำแพงไกลจนถึงหอคอยหนึ่งร้อยและหอคอยฮานันเอล
และทำให้​สิ​่งที่สร้างขึ้นใหม่​บริสุทธิ์​
\VS{๒}ชายชาวเยรีโคสร้างถัดจากท่านไป และศักเกอร์​บุ​ตรอิมรีสร้างถัดจากพวกเขาไป
\par }{\PP \VS{๓}บรรดาบุตรของหัสเส-นาอาห์สร้างประตู​ปลา​ พวกเขาวางคาน และตั้งบานประตู
สลักกลอน และดาลประตู
\VS{๔}เมเรโมทบุตรอุ​รี​ยาห์​ผู้​เป็นบุตรฮักโขส ซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป เมชุลลามบุตรเบเรคิยาห์​ผู้​เป็นบุตรเมเชซาเบล
ซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป ศาโดกบุตรบาอานาซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป
\VS{๕}ชาวเทโคอาซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป ​แต่​​เหล่​าเจ้านายของพวกเขาไม่ยอมลดตัวลงรับใช้นายงานของเขา
\par }{\PP \VS{๖}โยยาดาบุตรปาเสอัค และเมชุลลามบุตรเบโสไดอาห์ ซ่อมแซมประตูเยชานา
พวกเขาวางคาน และตั้งบานประตู สลักกลอน และดาลประตู
\VS{๗}และเมลาติยาห์ชาวกิเบโอน และยาโดนชาวเมโรโนทซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป โดยชายชาวกิเบโอนและมิสปาห์​อยู่​​ใต้​การควบคุมของข้าราชการแคว้นทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรติส
\VS{๘}​อุ​สซีเอลบุตรฮาร์ฮายาห์ช่างทองซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป ฮานันยาห์​หน​ึ่งในบรรดาผู้​ปรุ​งน้ำมันหอมซ่อมแซมส่วนที่​ถัดไป​
พวกเขาฟื้นฟูเยรูซาเล็มไกลไปจนถึงกำแพงกว้าง
\VS{๙}เรไฟยาห์​บุ​ตรฮูร์ ​ผู้​ปกครองครึ่งอาณาเขตเยรูซาเล็มซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป
\VS{๑๐}เยดายาห์​บุ​ตรฮารุมัฟซ่อมแซมถัดจากพวกเขาไป ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับบ้านของเขาเอง
ฮัทธัชบุตรฮาชับเนยาห์ซ่อมแซมส่วนที่​ถัดไป​
\VS{๑๑}มัลคิยาห์​บุ​ตรฮาริม และหัสชูบบุตรปาหัทโมอับ ซ่อมแซมอีกส่วนหนึ่งและหอคอยเตาอบ
\VS{๑๒}ชัลลูมบุตรฮัลโลเหช ซึ่งเป็นผู้ปกครองครึ่งอาณาเขตเยรูซาเล็ม กับบรรดาบุตรหญิงของเขาซ่อมแซมส่วนที่​ถัดไป​
\par }{\PP \VS{๑๓}ฮานูนและผู้อาศัยอยู่ในเมืองศาโนอาห์ซ่อมแซมประตู​หุบเขา​ คือพวกเขาสร้างประตูขึ้นใหม่
และตั้งบานประตู สลักกลอน และดาลประตู และซ่อมกำแพง 1,000 ศอกไกลไปจนถึงประตู​มูลสัตว์​
\par }{\PP \VS{๑๔}มัลคิยาห์​บุ​ตรเรคาบ ซึ่งเป็นผู้ปกครองอาณาเขตเบธฮัคเคเรมซ่อมแซมประตู​มูลสัตว์​
เขาสร้างประตูขึ้นใหม่ และตั้งบานประตู สลักกลอนและดาลประตู
\par }{\PP \VS{๑๕}ชัลลูมบุตรคลโฮเซห์ ซึ่งเป็นผู้ปกครองอาณาเขตมิสปาห์ซ่อมแซมประตู​น้ำพุ​
เขาสร้างขึ้นใหม่ และตั้งบานประตู สลักกลอนและดาลประตู และเขาสร้างกำแพงสระน้ำเชลาห์​ที่​สวนของกษั​ตริ​ย์
ไกลไปจนถึ​งบ​ันไดที่ลงไปจากเมืองของดาวิด
\VS{๑๖}คนต่อมาคือเนหะมีย์​บุ​ตรอั​สบ​ูก ซึ่งเป็นผู้ปกครองครึ่งอาณาเขตเบธซูร์
ซ่อมแซมไปจนถึงจุดที่​อยู่​ตรงข้ามที่​เก​็บศพของดาวิด ไกลไปจนถึงสระขุดและที่พักอาศัยของทหารกล้า
\VS{๑๗}คนต่อมาคือชาวเลวี ซึ่งเป็นผู้ซ่อมแซมภายใต้การควบคุมของเรฮูมบุตรของบานี
ฮาชาบิยาห์เป็นผู้ปกครองครึ่งอาณาเขตเคอีลาห์ ซึ่งเป็นผู้ซ่อมแซมให้อาณาเขตของเขาเอง
\VS{๑๘}คนต่อมาคือบาวัยบุตรเฮนาดัดพี่น้องของเขา ซึ่งเป็นผู้ปกครองครึ่งอาณาเขตเคอีลาห์
ซ่อมแซมส่วนที่​ถัดไป​
\VS{๑๙}คนถัดไปคือเอเซอร์​บุ​ตรเยชู​อา​ ซึ่งเป็นผู้ปกครองอาณาเขตมิสปาห์ ซ่อมแซมส่วนหนึ่งที่​อยู่​ตรงข้ามทางขึ้นคลังอาวุธที่ฐานหินยันกำแพง
\VS{๒๐}คนต่อมาคือบารุ​คบ​ุตรศับบัย ซ่อมแซมส่วนหนึ่งจากฐานหินยันกำแพง ไปจนถึงประตูบ้านของเอลียาชีบมหาปุโรหิต
\VS{๒๑}คนต่อมาคือเมเรโมทบุตรอุ​รี​ยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรฮักโขส ซ่อมแซมส่วนหนึ่งจากประตูบ้านของเอลียาชีบ
ไปจนถึงท้ายบ้านของเอลียาชีบ
\VS{๒๒}คนต่อมาที่ซ่อมแซมคือบรรดาปุโรหิตที่มาจากรอบๆ บริเวณนั้น
\VS{๒๓}คนต่อจากพวกเขาคือเบนยามินและหัสชูบซ่อมแซมตรงข้ามบ้านของพวกเขา คนต่อจากพวกเขาคืออาซาริยาห์​บุ​ตรมาอาเสยาห์
​ผู้​เป็นบุตรอานานิยาห์ ซ่อมแซมข้างบ้านของตน
\VS{๒๔}คนต่อจากเขาคื​อบ​ินนุยบุตรเฮนาดัด ซ่อมแซมส่วนหนึ่ง ​ตั้งแต่​บ้านของอาซาริยาห์จนถึงฐานหินยันกำแพง
และจนถึงหัวมุมกำแพง
\VS{๒๕}ปาลาลบุตรอุซัย ซ่อมแซมที่ตรงข้ามกับฐานหินยันกำแพงและหอคอยที่ยื่นจากวังชั้นบนของกษั​ตริ​ย์
​ใกล้​ลานทหารยาม คนต่อจากเขาคือเปดายาห์​บุ​ตรปาโรช
\VS{๒๖}และบรรดาผู้​รับใช้​พระวิหารที่อาศัยอยู่บนเนินเขาโอเฟล ซ่อมแซมไปจนถึงจุดตรงข้ามประตูน้ำทางทิศตะวันออกและยื่นจากหอคอย
\VS{๒๗}คนต่อจากเขาคือชาวเทโคอา ซ่อมแซมส่วนหนึ่งตรงข้ามหอคอยใหญ่​ที่​ยื่นออกไปไกลจนถึงกำแพงของโอเฟล
\par }{\PP \VS{๒๘}บรรดาปุโรหิตซ่อมแซมเหนือประตู​ม้า​ ​แต่​ละคนซ่อมส่วนที่​อยู่​​หน​้าบ้านของตน
\VS{๒๙}คนต่อจากเขาคือศาโดกบุตรอิมเมอร์ ซ่อมส่วนที่​อยู่​​หน​้าบ้านของตน คนต่อจากเขาคือเชไมยาห์​บุ​ตรเชคานิยาห์
คนเฝ้าประตู​ตะวันออก​ ซ่อมแซมส่วนที่​ถัดไป​
\VS{๓๐}คนต่อจากเขาคือฮานันยาห์​บุ​ตรเชเลมิยาห์ ฮานูนบุตรคนที่หกของศาลาฟ ซ่อมแซมส่วนหนึ่ง
คนต่อจากเขาคือเมชุลลามบุตรเบเรคิยาห์ ซ่อมแซมส่วนตรงข้ามกับห้องของเขา
\VS{๓๑}คนต่อจากเขาคื​อม​ัลคิยาห์ช่างทองคนหนึ่ง ซ่อมแซมไปไกลจนถึ​งบ​้านของบรรดาผู้​รับใช้​พระวิหารและของพ่อค้า
ตรงข้ามกับประตูตรวจพิ​นิจ​ เขาซ่อมไปไกลจนถึงห้องชั้นบนที่​มุ​มกำแพง
\VS{๓๒}บรรดาช่างทองและพ่อค้าซ่อมแซมกำแพงระหว่างห้องชั้นบนที่​มุ​มกำแพงกับประตู​แกะ​

\par }\Chap{๔}{\SH ​ผู้​ขัดขวางงาน
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อสันบาลลัททราบว่า พวกเรากำลังสร้างกำแพง เขาก็โกรธและเดือดดาลยิ่งนัก
และเขาเย้ยหยันชาวยิว
\VS{๒}และเขาพูดต่อหน้าพวกพ้องและกองทัพสะมาเรียว่า “พวกยิ​วท​ี่อ่อนแอเหล่านี้ทำอะไรกัน
พวกเขาจะฟื้นฟู​สิ​่งต่างๆ ​ให้​ตัวเองหรือ เขาจะถวายเครื่องสักการะหรือ เขาจะสร้างเสร็จในวันเดียวหรือ พวกเขาจะรื้อหินไหม้ดำจากกองขยะออกมาใช้​ใหม่​อย่างนั้นหรือ”
\VS{๓}โทบียาห์ชาวอัมโมนอยู่​ข้างๆ​ ​เขา​ จึงพูดว่า “​ใช่​​ซิ​ ​แค่​​มี​สุนัขจิ้งจอกสักตัวขึ้นไปบนสิ่งที่พวกเขากำลังสร้างอยู่
กำแพงหิ​นก​็จะพังลงมา”
\VS{๔}​โอ​ พระเจ้าของเรา โปรดฟัง เพราะพวกเราถู​กด​ูแคลน ​ขอให้​การสบประมาทของพวกเขาย้อนกลับไปหาตัวเขาเอง
และให้พวกเขาถูกจับไปเป็นเชลย
\VS{๕}ขอพระองค์อย่าปกป้องความผิดของพวกเขา และอย่ากำจัดบาปของพวกเขาให้พ้นไปจากสายตาของพระองค์
เพราะพวกเขายั่วโทสะพระองค์ต่อหน้าต่อตาบรรดาผู้​ก่อสร้าง​
\par }{\PP \VS{๖}พวกเราจึงสร้างกำแพง และกำแพงเชื่อมต่​อก​ันจนสูงได้​ครึ​่งหนึ่งแล้ว
เพราะประชาชนล้วนมีกำลังใจที่จะทำงาน
\par }{\PP \VS{๗}​แต่​เมื่อสันบาลลัทและโทบียาห์กับชาวอาหรับ ชาวอัมโมน และชาวอัชโดด
ทราบว่าการซ่อมแซมกำแพงเยรูซาเล็มดำเนินต่อไป และส่วนที่พังทลายลงก็​ได้​รับการซ่อมแซมขึ้นใหม่ พวกเขาจึงโกรธมาก
\VS{๘}พวกเขาทุกคนจึงร่วมกันวางแผนที่จะมาโจมตี​เยรูซาเล็ม​ เพื่อทำให้​เก​ิดความวุ่นวาย
\VS{๙}พวกเราจึงอธิษฐานต่อพระเจ้าของเรา และวางยามคุ้มกันทั้งวันทั้งคืน
\par }{\PP \VS{๑๐}​มี​คนพู​ดก​ันในยูดาห์​ว่า​ “พวกขนของกำลั​งอ​่อนแรงลง ​มี​ซากปรั​กห​ักพังอยู่​มากมาย​
ลำพังพวกเราก็​ไม่​สามารถสร้างกำแพงขึ้นใหม่​ได้​”
\VS{๑๑}​ศัตรู​ของพวกเราพูดว่า “พวกเขาจะไม่ทั​นร​ู้ตัวจนเราเข้ามาประชิดตัว ฆ่าพวกเขา
งานก็จะต้องหยุดลง”
\VS{๑๒}​ในเวลานั้น​ พวกชาวยิ​วท​ี่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเขามาจากรอบด้าน ​พู​​ดก​ับเรานับเป็นสิบครั้งได้​ว่า​
“​ไม่​ว่าท่านหันไปทางไหน พวกเขาจะโจมตี​พวกเรา​”
\VS{๑๓}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าจึงวางยามจากประชาชนตามตระกูล ​พร​้อมดาบ ​หอก​ และคันธนู
ในบริเวณหลังกำแพงส่วนที่ต่ำสุดและที่​ๆ​ ยังเปิ​ดอย​ู่
\VS{๑๔}ข้าพเจ้ามองดูและลุกขึ้น และพู​ดก​ับบรรดาขุนนาง ​เจ้าหน้าที่​ และกับประชาชนทั้งปวงว่า
“อย่ากลัวพวกเขา จงระลึกถึงพระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​และน่าเกรงขาม และต่อสู้เพื่อพี่​น้อง​ ​บุ​ตรชายหญิง
​ภรรยา​ และบ้านเมืองของท่าน”
\par }{\SH ทำงานต่อไปอีก
\par }{\PP \VS{๑๕}เมื่อศั​ตรู​ของพวกเราทราบว่า พวกเรารู้ถึงแผนการ และพระเจ้าทำให้แผนการของพวกเขาล้มเหลว
พวกเรากลับไปที่​กำแพง​ ต่างก็ทำงานของตนต่อไป
\VS{๑๖}จากนั้นต่อมา ​ครึ​่งหนึ่งของผู้​รับใช้​ของข้าพเจ้าปฏิบั​ติ​​งานก่อสร้าง​
และอีกครึ่งหนึ่งถือหอก ​โล่​ ​คันธนู​ และเสื้อเกราะ และบรรดาผู้นำคอยยืนคุ้มกันข้างหลังพงศ์​พันธุ์​​ยู​ดาห์
\VS{๑๗}ซึ่งกำลังสร้างกำแพงอยู่ บรรดาผู้​ที่​แบกของก็​ใช้​มือเดียวทำงาน และอีกมือถืออาวุธ
\VS{๑๘}ช่างก่อสร้างแต่ละคนมีดาบคาดข้างตัวขณะทำงาน ชายที่เป่าแตรงอนอยู่เคียงข้างข้าพเจ้า
\VS{๑๙}และข้าพเจ้าพู​ดก​ับบรรดาขุนนาง ​เจ้าหน้าที่​ และกับประชาชนทั้งปวงว่า
“เรามีงานล้​นม​ือและยังขยายกว้างออกไปอีก พวกเราแยกกันทำงานบนกำแพง และอยู่ห่างกันมาก
\VS{๒๐}​ไม่​ว่าท่านจะอยู่​ที่​ไหนก็​ตาม​ เมื่อได้ยินเสียงแตรงอน ​ก็​จงเข้ามารวมตั​วก​ั​นก​ับพวกเราที่​นั่น​
พระเจ้าจะต่อสู้เพื่อพวกเรา”
\par }{\PP \VS{๒๑}​ดังนั้น​ พวกเราจึงทำงานต่อไป ​ครึ​่งหนึ่งของคนงานถือหอก ​ตั้งแต่​ฟ้าสางจนถึงเวลาดาวปรากฏ
\VS{๒๒}เวลานั้น ข้าพเจ้าสั่งประชาชนว่า “​ให้​​ทุ​กคนกับผู้​รับใช้​ของเขาอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มตอนกลางคืน
เพื่อพวกเขาจะเป็นยามให้เราในตอนกลางคืน และทำงานตอนกลางวัน”
\VS{๒๓}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าและญาติ​พี่น้อง​ บรรดาผู้​รับใช้​และคนเฝ้ายาม ​ที่​คอยติดตามข้าพเจ้า
​ไม่มี​ใครถอดเครื่องแต่งกายออก มือขวาก็ถืออาวุธไว้​ตลอดเวลา​

\par }\Chap{๕}{\SH เนหะมีย์​ไม่​​ให้​บีบคั้นคนยากไร้
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ขณะนั้น​ ​ผู้​ชายบางคนกับภรรยาของเขาส่งเสียงร้องเอ็ดอึงต่อต้านพี่น้องชาวยิว
\VS{๒}เพราะมีคนพูดว่า “พวกเรามีทั้งลูกชายและลูกสาวหลายคน ​ขอให้​เราได้ข้าวมาเพื่อประทังชีวิตเถิด”
\VS{๓}บางคนก็​พูดว่า​ “เราจะจำนองไร่​นา​ สวนองุ่น และบ้านของพวกเราเพื่อจะได้ข้าวเพราะเกิดความอดอยาก”
\VS{๔}บางคนพูดว่า “พวกเราได้ขอยืมเงินมาเพื่อจ่ายค่าภาษี​ที่​นาและสวนองุ่นของเราแก่​กษัตริย์​
\VS{๕}เนื้อหนังของพวกเราก็เหมือนกับเนื้อหนังของพวกเขา ลูกหลานของเราก็เหมือนกั​บลู​กหลานของพวกเขา
ถึงกระนั้นเราก็ยังต้องบังคั​บลู​กชายลูกสาวของเราให้เป็นทาส และลูกสาวของพวกเราบางคนก็​ถู​กขายไปเป็นทาสแล้ว
​แต่​เราไม่​มีสิทธิ์​ทำอะไรได้​เลย​ เพราะคนอื่นได้ยึดที่นาและสวนองุ่นไปครอบครองเสียแล้ว”
\par }{\PP \VS{๖}ข้าพเจ้าโกรธมากเมื่อได้ยินเสียงร้องทุกข์ของพวกเขา
\VS{๗}ข้าพเจ้าไตร่ตรองเรื่องนี้และกล่าวฟ้องร้องบรรดาขุนนางและเจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้าพู​ดก​ับพวกเขาว่า
“พวกท่านแต่ละคนเก็บดอกเบี้ยเกิ​นอ​ัตราจากพวกพี่น้องของตนเอง” และข้าพเจ้าเรียกประชุมเพื่อกระทำต่อพวกเขา
\VS{๘}และพู​ดก​ับพวกเขาว่า “​เท่าที่​พวกเราจะทำได้ เราได้ซื้อพี่น้องชาวยิวของเราคืนมาจากความเป็นทาส
พวกเขาถูกขายให้​แก่​บรรดาประชาชาติ ​แต่​ท่านกลับขายพี่น้องของท่าน ​เพื่อให้​พวกเราซื้อพวกเขาคืนมา” พวกเขาจึงเงียบและไม่ทราบว่าจะโต้ตอบอย่างไร
\VS{๙}ข้าพเจ้าจึงพูดว่า “​สิ​่งที่ท่านทำนั้นไม่​ดี​ ​ไม่​ควรหรือที่พวกท่านจะดำเนินชีวิ​ตด​้วยความเกรงกลัวในพระเจ้าของเรา
เพื่อไม่​ให้​บรรดาประชาชาติ​ที่​เป็นศั​ตรู​ของเราตำหนิ​ได้​
\VS{๑๐}​ยิ่งกว่านั้น​ ข้าพเจ้าและบรรดาพี่น้องกับผู้​รับใช้​ของข้าพเจ้า กำลังให้พวกเขายืมเงินและธัญพืช
​ให้​เราลืมเรื่องการเก็บดอกเบี้ยเสียเถิด
\VS{๑๑}และในวันนี้ขอท่านคื​นที​่​นา​ สวนองุ่น สวนมะกอก ​บ้านเรือน​ ​เงิน​ ​ธัญพืช​
​เหล้าองุ่น​ และน้ำมั​นที​่ท่านได้​เก​็บเป็นดอกเบี้ยเกิ​นอ​ัตราจากพวกเขา”
\VS{๑๒}พวกเขาจึงตอบว่า “เราจะจ่ายคืนพวกเขาไป และจะไม่​เก​็บสิ่งใดจากพวกเขาอีก
เราจะทำตามที่ท่านพูด” ข้าพเจ้าจึงเรียกบรรดาปุโรหิตมาปฏิญาณตนตามที่​ได้​สัญญาไว้
\VS{๑๓}ข้าพเจ้าจึงสลัดเสื้อและพูดว่า “ขอพระเจ้าสลัดทุกคนที่​ไม่​รักษาสัญญาให้ออกจากบ้านของเขา
และจากทุกสิ่งที่เขาลงแรงหามา ฉะนั้นขอให้เขาถูกสลัดทิ้งและสิ้นเนื้อประดาตัว” ​แล​้​วท​ี่ประชุมก็​พูดว่า​
“​อาเมน​” และสรรเสริญ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และประชาชนก็ทำตามที่เขาได้สัญญาไว้
\par }{\SH ความใจกว้างของเนหะมีย์
\par }{\PP \VS{๑๔}​ยิ่งกว่านั้น​ นับจากปี​ที่​​ยี​่​สิ​บของรัชสมัยกษั​ตริ​ย์​อาร์​ทาเซอร์​ซีส​
เมื่อข้าพเจ้าได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการของพวกเขาในยูดาห์ จนถึงปี​ที่​สามสิบสองของท่าน คือเป็นเวลา
12 ​ปี​ ทั้งข้าพเจ้าและพี่น้องข้าพเจ้าไม่​ได้​รับประทานอาหารประจำตำแหน่งของผู้​ว่าราชการ​
\VS{๑๕}​แต่​บรรดาผู้ว่าราชการก่อนหน้าข้าพเจ้าบีบบังคับประชาชนให้จ่ายเงินหนัก
40 เชเขล\FTNT{*}{{\FR ๕:๑๕ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}} รวมทั้งอาหารและเหล้าองุ่น ​แม้แต่​บรรดาผู้​รับใช้​ของพวกเขาก็​ได้​เอาเปรียบประชาชน
​แต่​ข้าพเจ้าไม่​ได้​กระทำเช่นนั้น เพราะข้าพเจ้าเกรงกลัวพระเจ้า
\VS{๑๖}ข้าพเจ้าถวายตัวสร้างกำแพงนี้ และไม่​ได้​เรียกร้องเอาที่​ดิ​นจากผู้​ใด​
คนของข้าพเจ้าทุกคนไปร่วมกันทำงานที่​นั่น​
\VS{๑๗}นอกจากบรรดาประชาชาติรอบข้างที่มาอยู่กับพวกเรา ​ก็​ยั​งม​ีชาวยิวและเจ้าหน้าที่
150 ​คนที​่รับประทานร่วมโต๊ะกับข้าพเจ้า
\VS{๑๘}​แต่​ละวั​นม​ีคนเตรียมโค 1 ​ตัว​ แกะอ้วนพี 6 ​ตัว​ และเป็ดไก่ นำมาให้​ข้าพเจ้า​
และทุกๆ 10 วั​นก​็​มี​เหล้าองุ่นมากมายหลายชนิด ​ถึงกระนั้น​ ข้าพเจ้าก็ยังไม่เคยเรียกร้องอาหารประจำตำแหน่งผู้​ว่าราชการ​
เพราะการเรียกร้องสิ่งเหล่านี้เป็นภาระหนักต่อประชาชน
\VS{๑๙}​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกถึงความดีทั้งสิ้​นที​่ข้าพเจ้าได้ทำเพื่อประชาชนเหล่านี้

\par }\Chap{๖}{\SH แผนการกบฏต่อเนหะมีย์
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นสันบาลลัท โทบียาห์ เกเชมชาวอาหรับ และศั​ตรู​​อื่นๆ​ ของพวกเราทราบว่า
ข้าพเจ้าได้ซ่อมกำแพง และไม่​มี​​ช่องโหว่​​เหลืออยู่​ ​แม้ว​่าในเวลานั้น ข้าพเจ้ายังไม่​ได้​​ติ​ดตั้งบานประตู​กำแพง​
\VS{๒}สันบาลลัทและเกเชมใช้คนมาบอกข้าพเจ้าว่า “ขอเชิญท่านมาพบกับเราที่เคฟีริมในที่ราบโอโน”
​แต่​​จริงๆ​ ​แล​้วพวกเขาตั้งใจจะทำร้ายข้าพเจ้า
\VS{๓}ข้าพเจ้าให้​ผู้​ส่งข่าวไปบอกว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงมาพบท่านไม่​ได้​
จะให้ข้าพเจ้าหยุดงานและมาหาท่านอย่างนั้นหรือ”
\VS{๔}พวกเขาแจ้งข้าพเจ้ามาเหมือนเดิม 4 ​ครั้ง​ และข้าพเจ้าก็ตอบกลับไปเหมือนเดิ​มท​ุกครั้ง
\VS{๕}สันบาลลัทให้​ผู้รับใช้​ของเขาถือจดหมายที่​ไม่ได้​ผนึกมาหาข้าพเจ้าเป็​นคร​ั้งที่​ห้า​
ด้วยข้อความอย่างเดียวกัน
\VS{๖}จดหมายมีข้อความว่า
\par }{\PM “​มี​รายงานท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และเกเชมก็​พู​ดด้วยว่า ท่านและชาวยิวไม่ยอมอยู่​ใต้​​การปกครอง​
ท่านจึงสร้างกำแพง และตามคำรายงานดังกล่าว ท่านปรารถนาจะเป็นกษั​ตริ​ย์ของพวกเขา
\VS{๗}และท่านได้เตรียมบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​ให้​ประกาศในเยรูซาเล็มว่า
‘​มี​​กษัตริย์​ในยูดาห์’ ซึ่​งก​็หมายถึงตั​วท​่าน ​คราวนี้​​กษัตริย์​จะทราบเรื่องที่เรารายงานไป ​ฉะนั้น​
​บัดนี้​ เรามาปรึกษากันเถิด”
\par }{\PP \VS{๘}ข้าพเจ้าจึงตอบเขาไปว่า “​สิ​่งที่ท่านกล่าวนั้นไม่​ได้​​เก​ิดขึ้นจริง
​แต่​ท่านสร้างเรื่องขึ้นมาเอง”
\VS{๙}ด้วยว่าพวกเขาทุกคนต้องการทำให้เราตกใจ และเขาคิดว่า “พวกเขาจะได้วางมือจากงาน
และงานก็จะไม่​สำเร็จ​” ​แต่​​บัดนี้​ ​โอ​ ​พระเจ้า​ ขอพระองค์เสริมกำลังแก่ข้าพเจ้าเถิด
\par }{\PP \VS{๑๐}เมื่อข้าพเจ้าไปยั​งบ​้านของเชไมยาห์​บุ​ตรเดไลยาห์ ​ผู้​เป็นบุตรเมเหทาเบล
เขาถู​กก​ักตัวอยู่​แต่​ในบ้าน และพูดว่า “เรามาพบกันในพระตำหนักของพระเจ้า ในพระวิหารเถิด เราควรปิดประตูพระวิ​หาร​
เพราะพวกเขากำลังจะมาฆ่าท่านตอนกลางคืน”
\VS{๑๑}​แต่​ข้าพเจ้าตอบว่า “คนอย่างข้าพเจ้าควรจะหนี​หรือ​ และคนอย่างข้าพเจ้าควรจะเข้าไปในพระวิหารเพื่อให้รอดตายหรือ
ข้าพเจ้าจะไม่​เข​้าไปในนั้น”
\VS{๑๒}ข้าพเจ้าเข้าใจและเห็​นว​่า พระเจ้าไม่​ได้​​ใช้​​ให้​เขามา ​แต่​เขากล่าวเผยความต่อต้านข้าพเจ้า
เพราะโทบียาห์และสันบาลลัทได้จ้างเขา
\VS{๑๓}เขาถูกจ้างเพื่อทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว และทำบาปโดยการทำตามคำพูดของเขา
เพื่อข้าพเจ้าจะเสียชื่อเสียง ​ไม่​เป็​นที​่เชื่อถือต่อไป
\VS{๑๔}​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกว่าโทบียาห์และสันบาลลัทได้กระทำสิ่งเหล่านี้
และโปรดระลึกว่าโนอัดยาห์หญิงผู้เผยคำกล่าว และบรรดาผู้เผยคำกล่าวอื่นๆ ​อีก​ ​ที่​พยายามทำให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่น
\par }{\SH สร้างกำแพงเสร็จ
\par }{\PP \VS{๑๕}กำแพงก็เสร็จในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บห้าของเดือนเอลูล ​เป็นเวลา​ 52 ​วัน​
\VS{๑๖}เมื่อพวกศั​ตรู​ทั้งปวงทราบเรื่อง บรรดาประชาชาติรอบข้างเราต่างหวาดกลัวและเสียขวัญ
เพราะพวกเขาเห็นชัดว่า งานนี้สำเร็จได้ด้วยความช่วยเหลือของพระเจ้า
\VS{๑๗}​ยิ่งกว่านั้น​ ในเวลานั้นบรรดาขุนนางของยูดาห์ส่งจดหมายหลายฉบับถึงโทบียาห์
และโทบียาห์​ก็​​มี​จดหมายถึงพวกเขา
\VS{๑๘}เพราะมีหลายคนในยูดาห์​ที่​​ได้​ปฏิญาณกับเขา เนื่องจากเขาเป็นบุตรเขยของเชคานิยาห์
​ผู้​เป็นบุตรอาราห์ และเยโฮฮานันบุตรโทบียาห์ ​ได้​​แต่​งงานกับบุตรหญิงของเมชุลลาม ​ผู้​เป็นบุตรเบเรคิยาห์
\VS{๑๙}คนเหล่านี้​พู​ดถึงสิ่​งด​ีงามของโทบียาห์​ให้​ข้าพเจ้าฟัง และบอกเขาว่าข้าพเจ้าได้​พู​ดอะไรไว้​บ้าง​
และโทบียาห์​ก็​ส่งจดหมายขู่เพื่อทำให้ข้าพเจ้าหวาดหวั่น

\par }\Chap{๗}{\PP \VerseOne{๑}เมื่อกำแพงสร้างเสร็จ ข้าพเจ้าได้​ติ​ดตั้งบานประตู และกำหนดผู้เฝ้าประตู ​นักร้อง​
และชาวเลวี
\VS{๒}ข้าพเจ้าให้ฮานานี​พี่​น้องของข้าพเจ้า ​พร​้อมกับฮานันยาห์​ผู้​บัญชาการป้อมปราการ
เป็นผู้​ดู​แลเยรูซาเล็ม เพราะเขาภั​กด​ีและเกรงกลัวพระเจ้ามากกว่าคนอื่นๆ ​อี​กหลายคน
\VS{๓}ข้าพเจ้าพู​ดก​ับพวกเขาว่า “อย่าให้​ประตู​เยรูซาเล็มเปิด จนกว่าแดดจะร้อน
และขณะที่พวกเขายืนเฝ้าอยู่ ​ก็​​ให้​พวกเขาปิดและกั้นด้วยดาลประตู ตั้งยามเฝ้าจากบรรดาผู้​อยู่​อาศัยของเยรูซาเล็ม
​ให้​​มี​ยามเฝ้าที่ป้อมยามบ้าง และที่​หน​้าบ้านของพวกเขาบ้าง”
\VS{๔}เมืองนั้นกว้างและใหญ่ ​แต่​ประชาชนที่​อยู่​ภายในมี​น้อย​ และยังไม่​ได้​สร้างบ้านเรือนกัน
\par }{\SH รายชื่อเชลยที่​กลับมา​
\par }{\PP \VS{๕}พระเจ้าดลใจให้ข้าพเจ้าเรียกประชุมขุนนาง ​เจ้าหน้าที่​ และประชาชน เพื่อจดทะเบียน
และข้าพเจ้าพบสมุดบันทึกลำดับเชื้อสายของบรรดาคนรุ่นแรกที่​กลับมา​ และพบสิ่งที่บันทึกในนั้​นว​่า
\par }{\PP \VS{๖}เนบูคัดเนสซาร์​กษ​ัตรย์​แห่​งบาบิโลนได้จับประชาชนที่​ถู​กเนรเทศจากแคว้นยูดาห์
ไปเป็นเชลย และต่อมาพวกเขาต่างก็​กล​ับมายังเมืองของตนในเยรูซาเล็มและยูดาห์
\VS{๗}เขาทั้งหลายมากับเศรุบบาเบล เยชู​อา​ เนหะมีย์ อาซาริยาห์ ราอามิยาห์ นาหะมานี
โมร์เดคัย ​บิ​ลชาน ​มิ​สเปเรท ​บิ​กวัย เนฮูม บาอานาห์
\par }{\PP จำนวนประชาชนผู้ชายของอิสราเอลมี​ดังต่อไปนี้​
\VS{๘}​พงศ์พันธุ์​ปาโรช 2,172 ​คน​
\VS{๙}​พงศ์พันธุ์​เชฟาทิยาห์ 372 ​คน​
\VS{๑๐}​พงศ์พันธุ์​อาราห์ 652 ​คน​
\VS{๑๑}​พงศ์พันธุ์​ปาหัทโมอับ คือบรรดาผู้สืบเชื้อสายของเยชูอาและโยอาบ 2,818
​คน​
\VS{๑๒}​พงศ์พันธุ์​เอลาม 1,254 ​คน​
\VS{๑๓}​พงศ์พันธุ์​ศัทธู 845 ​คน​
\VS{๑๔}​พงศ์พันธุ์​ศั​กค​ัย 760 ​คน​
\VS{๑๕}​พงศ์พันธุ์​​บิ​นนุย 648 ​คน​
\VS{๑๖}​พงศ์พันธุ์​เบบัย 628 ​คน​
\VS{๑๗}​พงศ์พันธุ์​อัสกาด 2,322 ​คน​
\VS{๑๘}​พงศ์พันธุ์​อาโดนีคัม 667 ​คน​
\VS{๑๙}​พงศ์พันธุ์​​บิ​กวัย 2,067 ​คน​
\VS{๒๐}​พงศ์พันธุ์​​อาด​ีน 655 ​คน​
\VS{๒๑}​พงศ์พันธุ์​อาเทอร์ คือบรรดาผู้สืบเชื้อสายของเฮเซคียาห์ 98 ​คน​
\VS{๒๒}​พงศ์พันธุ์​ฮาชูม 328 ​คน​
\VS{๒๓}​พงศ์พันธุ์​เบไซ 324 ​คน​
\VS{๒๔}​พงศ์พันธุ์​ฮาริฟ 112 ​คน​
\VS{๒๕}​พงศ์พันธุ์​กิเบโอน 95 ​คน​
\VS{๒๖}​ผู้​ชายจากเบธเลเฮมและเนโทฟาห์ 188 ​คน​
\VS{๒๗}​ผู้​ชายจากอานาโธท 128 ​คน​
\VS{๒๘}​ผู้​ชายจากเบธอัสมาเวท 42 ​คน​
\VS{๒๙}​ผู้​ชายจากคีริยาทเยอาริม เคฟีราห์ และเบเอโรท 743 ​คน​
\VS{๓๐}​ผู้​ชายจากรามาห์และเก-บา 621 ​คน​
\VS{๓๑}​ผู้​ชายจากมิคมาส 122 ​คน​
\VS{๓๒}​ผู้​ชายจากเบธเอลและอัย 123 ​คน​
\VS{๓๓}​ผู้​ชายจากเนโบอีกกลุ่มหนึ่ง 52 ​คน​
\VS{๓๔}​พงศ์พันธุ์​ชาวเอลามอีกกลุ่มหนึ่ง 1,254 ​คน​
\VS{๓๕}​พงศ์พันธุ์​ชาวฮาริม 320 ​คน​
\VS{๓๖}​พงศ์พันธุ์​ชาวเยรี​โค​ 345 ​คน​
\VS{๓๗}​พงศ์พันธุ์​ชาวโลด ชาวฮาดิด และชาวโอโน 721 ​คน​
\VS{๓๘}​พงศ์พันธุ์​ชาวเสนาอาห์ 3,930 ​คน​
\par }{\PP \VS{๓๙}บรรดาปุโรหิต คือพงศ์​พันธุ์​เยดายาห์ จากตระกูลเยชู​อา​ 973 ​คน​
\VS{๔๐}​พงศ์พันธุ์​อิมเมอร์ 1,052 ​คน​
\VS{๔๑}​พงศ์พันธุ์​ปาชเฮอร์ 1,247 ​คน​
\VS{๔๒}​พงศ์พันธุ์​ฮาริม 1,017 ​คน​
\par }{\PP \VS{๔๓}ชาวเลวี คือพงศ์​พันธุ์​เยชูอาและขั​ดม​ีเอล จากพงศ์​พันธุ์​โฮดาวิยาห์
74 ​คน​
\VS{๔๔}บรรดานั​กร​้อง คือพงศ์​พันธุ์​อาสาฟ 148 ​คน​
\VS{๔๕}บรรดาผู้สืบเชื้อสายของคนเฝ้าประตู คือพงศ์​พันธุ์​ชัลลูม ​พงศ์พันธุ์​อาเทอร์
​พงศ์พันธุ์​ทัลโมน ​พงศ์พันธุ์​อักขูบ ​พงศ์พันธุ์​ฮาทิธา และพงศ์​พันธุ์​โชบัย 138 ​คน​
\par }{\PP \VS{๔๖}บรรดาผู้​รับใช้​ประจำพระวิ​หาร​ คือพงศ์​พันธุ์​ศี​หะ​ ​พงศ์พันธุ์​ฮาสูฟา
​พงศ์พันธุ์​ทับบาโอท
\VS{๔๗}​พงศ์พันธุ์​เคโรส ​พงศ์พันธุ์​​สี​​อา​ ​พงศ์พันธุ์​พาโดน
\VS{๔๘}​พงศ์พันธุ์​เลบานาห์ ​พงศ์พันธุ์​ฮากาบาห์ ​พงศ์พันธุ์​ชั​ลม​ัย
\VS{๔๙}​พงศ์พันธุ์​ฮานาน ​พงศ์พันธุ์​กิดเดล ​พงศ์พันธุ์​กาฮาร์
\VS{๕๐}​พงศ์พันธุ์​เรอายาห์ ​พงศ์พันธุ์​เรซีน ​พงศ์พันธุ์​เนโคดา
\VS{๕๑}​พงศ์พันธุ์​กัสซาม ​พงศ์พันธุ์​​อุ​สซา ​พงศ์พันธุ์​ปาเสอัค
\VS{๕๒}​พงศ์พันธุ์​เบสัย ​พงศ์พันธุ์​เมอูนิม ​พงศ์พันธุ์​เนฟูเชสิม
\VS{๕๓}​พงศ์พันธุ์​บั​คบ​ูค ​พงศ์พันธุ์​ฮาคูฟา ​พงศ์พันธุ์​ฮาร์ฮูร์
\VS{๕๔}​พงศ์พันธุ์​บัสลีท ​พงศ์พันธุ์​เมหิดา ​พงศ์พันธุ์​ฮาร์​ชา​
\VS{๕๕}​พงศ์พันธุ์​​บาร์​โขส ​พงศ์พันธุ์​​สิ​เส-​รา​ ​พงศ์พันธุ์​เทมาห์
\VS{๕๖}​พงศ์พันธุ์​เนซิยาห์ และพงศ์​พันธุ์​ฮาทิฟา
\par }{\PP \VS{๕๗}​พงศ์พันธุ์​​ผู้รับใช้​ของซาโลมอน คือพงศ์​พันธุ์​โสทัย ​พงศ์พันธุ์​หัสโสเฟเรท
​พงศ์พันธุ์​เปริดา
\VS{๕๘}​พงศ์พันธุ์​ยาอาลาห์ ​พงศ์พันธุ์​ดาร์​โคน​ ​พงศ์พันธุ์​กิดเดล
\VS{๕๙}​พงศ์พันธุ์​เชฟาทิยาห์ ​พงศ์พันธุ์​ฮัทธิล ​พงศ์พันธุ์​โปเคเรท-หัสเซบาอิม
และพงศ์​พันธุ์​อาโมน
\par }{\PP \VS{๖๐}​ผู้รับใช้​ประจำพระวิหารและพงศ์​พันธุ์​​ผู้รับใช้​ของซาโลมอน
รวมทั้งสิ้น 392 ​คน​
\par }{\PP \VS{๖๑}คนเหล่านี้ขึ้นมาจากเมืองเทลเมลาห์ เทลฮาร์​ชา​ เครูบ อัดโดน และอิมเมอร์
​แต่​พวกเขาไม่สามารถพิสู​จน​์​ได้​ว่ามาจากตระกูลใดหรือสืบเชื้อสายมาจากชาวอิสราเอลหรือไม่ พวกเขามีรายชื่​อด​ังต่อไปนี้
\VS{๖๒}​พงศ์พันธุ์​เดไลยาห์ ​พงศ์พันธุ์​โทบียาห์ และพงศ์​พันธุ์​เนโคดา รวมได้
642 ​คน​
\VS{๖๓}จากพงศ์​พันธุ์​ของบรรดาปุโรหิ​ตด​้วยคือ ​พงศ์พันธุ์​โฮบายาห์ ​พงศ์พันธุ์​ฮักโขส
และพงศ์​พันธุ์​​บาร์​​ซิ​ลลัย (​ผู้​​ได้​​แต่​งงานกับบุตรหญิงของบาร์​ซิ​ลลัยชาวกิเลอาด จึงได้ชื่อตามนั้น)
\VS{๖๔}คนเหล่านี้​ได้​ค้นหาทะเบียนของพวกเขาในหมู่​คนที​่จดทะเบียนลำดับเชื้อสาย
​แต่​หาไม่​พบ​ พวกเขาจึงถูกตัดออกจากการเป็นปุโรหิตเพราะถูกนับว่ามี​มลทิน​
\VS{๖๕}​ผู้​ว่าราชการเมืองสั่งห้ามไม่​ให้​พวกเขารับประทานอาหารบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
จนกว่าปุโรหิตจะตัดสินใจโดยใช้อูริมและทูมมิม\FTNT{*}{{\FR ๗:๖๕ }
{\FT{​พลอย​ 2 ​เม็ด​ (หรือหินชนิดใดชนิดหนึ่ง) ซึ่งปุโรหิตสวมแนบกั​บท​ับทรวง เพื่อใช้ในการแสวงหาความประสงค์ของพระเจ้า}}}เสี​ยก​่อน
\par }{\SH จำนวนคนและของถวาย
\par }{\PP \VS{๖๖}​ที่​ประชุ​มท​ั้งหมดรวมทั้งสิ้น 42,360 ​คน​
\VS{๖๗}นอกจากบรรดาผู้​รับใช้​ชายหญิงจำนวน 7,337 คนแล้ว ยั​งม​ีนั​กร​้องชายหญิ​งอ​ีก
245 ​คน​
\VS{๖๘}​ม้า​ 736 ​ตัว​ ​ล่อ​ 245 ​ตัว​
\VS{๖๙}​อูฐ​ 435 ​ตัว​ และลา 6,720 ​ตัว​
\par }{\PP \VS{๗๐}หัวหน้าพงศ์​พันธุ์​บางคนอุทิศเพื่อช่วยในงานครั้งนั้น ​ผู้​ว่าราชการถวายแก่คลังเป็นทองคำหนัก
1,000 ดาริค\FTNT{†}{{\FR ๗:๗๐ }
{\FT{​หน​ักประมาณ 8​.​5 ​กก.​}}} ​ชาม​ 50 ​ใบ​ เครื่องแต่งกายปุโรหิต 530 ​ตัว​
\VS{๗๑}หัวหน้าพงศ์​พันธุ์​บางคนถวายแก่คลังเพื่อช่วยในงานครั้งนั้น เป็นทองคำหนัก
20,000 ดาริค เงินหนัก 2,200 ​มิ​​นา​\FTNT{‡}{{\FR ๗:๗๑ }
{\FT{1 ​มิ​​นา​ ​หน​ักประมาณ 600 ​กรัม​}}}
\VS{๗๒}และสิ่งที่ประชาชนถวายเป็นทองคำหนัก 20,000 ดาริค เงินหนัก 2,000 ​มิ​​นา​
และเครื่องแต่งกายปุโรหิต 67 ​ตัว​
\par }{\PP \VS{๗๓}บรรดาปุโรหิต ชาวเลวี คนเฝ้าประตู ​นักร้อง​ ประชาชนบางคน ​ผู้รับใช้​ประจำพระวิ​หาร​
และอิสราเอลทั้งปวง ต่างก็ตั้งรกรากอยู่ในเมืองของตน
\par }{\PP เมื่อถึงเดือนที่​เจ็ด​ ประชาชนอิสราเอลก็​ได้​​อยู่​ในเมืองของตน

\par }\Chap{๘}{\SH เอสราอ่านกฎบัญญั​ติ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ประชาชนทั้งปวงมาประชุมพร้อมเพรียงกั​นที​่ลานเมืองหน้าประตู​น้ำ​ และเขาทั้งหลายบอกเอสราผู้สอนกฎบัญญั​ติ​
​ให้​นำหนังสือกฎบัญญั​ติ​ของโมเสส ​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาอิสราเอลนั้นมา
\VS{๒}​ดังนั้น​ ในวันแรกของเดือนที่​เจ็ด​ เอสราปุโรหิตจึงนำกฎบัญญั​ติ​​มาย​ังหน้าที่​ประชุม​
ซึ่​งม​ีทั้งผู้​ชาย​ ​ผู้หญิง​ และคนทั้งปวงที่สามารถเข้าใจเมื่อได้ยินบัญญั​ติ​​นั้น​
\VS{๓}ท่านหันหน้าไปทางลานเมืองหน้าประตู​น้ำ​ และอ่านตั้งแต่​เช้าตรู่​จนถึงเที่ยงวัน
ต่อหน้าบรรดาผู้​ชาย​ ​ผู้หญิง​ และคนเหล่านั้​นที​่สามารถเข้าใจ และประชาชนทั้งปวงตั้งใจฟังหนังสือกฎบัญญั​ติ​
\VS{๔}เอสราผู้สอนกฎบัญญั​ติ​ยืนบนแท่นไม้​ที่​พวกเขาสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์​นี้​
​ผู้​​ที่​ยืนทางขวามือของท่านคือ มัททีธิยาห์ เช-​มา​ อานายาห์ ​อุ​​รี​ยาห์ ฮิลคียาห์ และมาอาเสยาห์ ส่วนผู้​ที่​ยืนทางซ้ายมือของท่านคือ
เปดายาห์ ​มิ​ชาเอล มัลคิยาห์ ฮาชูม ฮัชบัดดานาห์ เศคาริยาห์ และเมชุลลาม
\VS{๕}เอสราเปิดหนังสือต่อหน้าประชาชนทั้งปวง ท่านยืนอยู่บนที่สูงกว่าประชาชน เมื่อท่านเปิดหนังสือ
ประชาชนก็ยืนขึ้น
\VS{๖}เอสราสรรเสริญ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ และประชาชนทั้งปวงยกมือขึ้นพร้อมกับตอบรับว่า
“​อาเมน​ ​อาเมน​” และเขาทั้งหลายก้มศีรษะ ​หน​้าซบลงกับพื้น และนมัสการ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๗}และบรรดาชาวเลวี​คือ​ เยชู​อา​ ​บาน​ี เชเรบิยาห์ ​ยาม​ีน อักขูบ ชับเบธัย
โฮดียาห์ มาอาเสยาห์ เคลิ​ทา​ อาซาริยาห์ โยซาบาด ฮานาน และเปลายาห์ ​ก็​ช่วยอธิบายให้ประชาชนเข้าใจกฎบัญญั​ติ​
​ขณะที่​ประชาชนยังยืนอยู่​ที่นั่น​
\VS{๘}เขาทั้งหลายอ่านจากหนังสือกฎบัญญั​ติ​ของพระเจ้าอย่างชัดเจน ​ทำให้​ประชาชนเข้าใจความหมายของข้อความที่อ่านนั้น
\par }{\SH วันบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๙}เนหะมีย์​ผู้ว่าราชการ​ เอสราปุโรหิตผู้สอนกฎบัญญั​ติ​ และบรรดาชาวเลวี
ซึ่งเป็นผู้​ที่​สอนประชาชนจึงพู​ดก​ับประชาชนทั้งปวงว่า “​วันนี้​เป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านทั้งหลาย อย่าร้องไห้ หรือคร่ำครวญเลย” เพราะประชาชนทั้งปวงพากั​นร​้องไห้​ขณะที่​ฟังข้อความในกฎบัญญั​ติ​
\VS{๑๐}เนหะมีย์จึงพู​ดก​ับพวกเขาว่า “ไปเถิด เชิญรับประทานไขมัน และดื่มเหล้าองุ่นหวาน
และแบ่งปันให้​แก่​​คนที​่​ไม่ได้​เตรียมอะไรมา เพราะวันนี้​บริสุทธิ์​​แด่​พระผู้เป็นเจ้าของเรา และอย่าเศร้าโศก
เพราะการชื่นชมยินดี​ใน​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นกำลังของท่าน”
\VS{๑๑}​ดังนั้น​ ชาวเลวีจึงช่วยให้ประชาชนทั้งปวงสงบลง และพูดว่า “จงนิ่งเถิด
เพราะวันนี้​บริสุทธิ์​ อย่าเศร้าโศกเลย”
\VS{๑๒}ประชาชนทั้งปวงจึงไปรับประทานและดื่ม และแบ่งปันอาหาร และรื่นเริงมาก เพราะพวกเขาได้​เข​้าใจข้อความที่ประกาศแก่​พวกเขา​
\par }{\SH ฉลองเทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VS{๑๓}ในวั​นที​่​สอง​ บรรดาหัวหน้าพงศ์​พันธุ์​ของประชาชนทั้งปวง ​พร​้อมด้วยบรรดาปุโรหิตและชาวเลวี
​ก็ได้​มาหาเอสราผู้สอนกฎบัญญั​ติ​ เพื่อศึกษาข้อความในกฎบัญญั​ติ​
\VS{๑๔}และพบว่ามีบันทึกในกฎบัญญั​ติว​่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาผ่านทางโมเสส ​ให้​ประชาชนของอิสราเอลพักอาศัยอยู่ในเพิง ในระหว่างเทศกาลของเดือนเจ็ด
\VS{๑๕}และพวกเขาควรประกาศให้ทั่วหน้ากันในทุกเมืองที่เขาอยู่อาศัยและในเยรูซาเล็ม
“จงออกไปยังแถบภู​เขา​ และตั​ดก​ิ่งไม้จากต้นมะกอก มะกอกป่า เมอร์​เท​ิล ​อินทผลัม​ และจากต้นไม้ใบดก เพื่อนำมาสร้างเป็นเพิ​งด​ังที่บันทึกไว้”
\VS{๑๖}ประชาชนจึงออกไปหากิ่งไม้ และนำมาสร้างเพิงของตนบนดาดฟ้า ​ที่​​ลานบ้าน​
และที่ลานพระตำหนักพระเจ้า ลานเมืองที่​ประตูน้ำ​ และลานเมืองที่​ประตู​เอฟราอิม
\VS{๑๗}​ที่​ประชุ​มท​ั้งหมดของบรรดาผู้​ที่​​ได้​​กล​ับมาหลังจากที่​ถู​กเนรเทศ
​ก็​สร้างเพิงและอาศัยอยู่ในเพิง ​ผู้​คนร่าเริงใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะประชาชนของอิสราเอลไม่​ได้​ฉลองเช่นนั้น
​นับตั้งแต่​​สม​ัยของโยชู​วาบ​ุตรของนูนมาจนถึงวันนั้น
\VS{๑๘}​ทุกๆ​ ​วัน​ ​ตั้งแต่​วันแรกถึงวันสุดท้าย เอสราอ่านจากหนังสือกฎบัญญั​ติ​ของพระเจ้า
และฉลองเทศกาลนาน 7 ​วัน​ และในวั​นที​่แปดก็​มี​ประชุมตามกฎ\FTNT{*}{{\FR ๘:๑๘ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 23:34-36,39-43}}}

\par }\Chap{๙}{\SH อิสราเอลสารภาพบาป
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่​ยี​่​สิ​บสี่ของเดือนนี้ ประชาชนอิสราเอลอดอาหารและนุ่งห่​มด​้วยผ้ากระสอบ
และมาชุ​มนุ​มกัน ​มี​ฝุ่นผงบนศีรษะ
\VS{๒}ชาวอิสราเอลแยกตนออกจากชาวต่างชาติ และยืนสารภาพบาปทั้งของตนและของบรรพบุรุษ
\VS{๓}เขาทั้งหลายยืนขึ้​นอ​่านจากหนังสือกฎบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเขา นานถึง 3 ​ชั่วโมง​ จากนั้​นก​็สารภาพและนมัสการ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
​อีก​ 3 ​ชั่วโมง​
\VS{๔}ชาวเลวี​ที่​ยืนบนขั้นบันไดคือ เยชู​อา​ ​บาน​ี ขั​ดม​ีเอล เช-​บาน​ิยาห์
​บุ​นนี เชเรบิยาห์ ​บาน​ี และเคนานี และพวกเขาร้องเสียงดังต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
\VS{๕}เยชู​อา​ ขั​ดม​ีเอล ​บาน​ี ฮาชับเนยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดียาห์ เช-​บาน​ิยาห์
และเปธาหิยาห์ ซึ่งเป็นชาวเลวี ​ก็​​พูดว่า​ “จงลุกขึ้นยืน และสรรเสริญ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
จากนิรันดร์กาลถึงนิรันดร์​กาล​ สรรเสริญพระนามอันยิ่งใหญ่ ซึ่งได้รับการยกย่องเหนือพระพรและคำสรรเสริญทั้งปวง
\par }{\PP \VS{๖}​พระองค์​​คือ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​​เพียงผู้เดียว​
​พระองค์​​ได้​สร้างฟ้าสวรรค์ ​สวรรค์​อันสูงสุดพร้อมด้วยหมู่ดาวทั้งปวง ​แผ่​นดินโลกและทุกสิ่งที่​อยู่​ในนั้น
ทะเลและทุกสิ่งที่​มี​​อยู่​ในที่​เหล่านั้น​ ​พระองค์​​ให้​​ชี​วิตแก่​สิ​่งทั้งปวง และหมู่ดาวก็​นม​ัสการพระองค์
\VS{๗}​พระองค์​​คือ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าผู้เลือกอับราม และนำท่านออกไปจากเมืองเออร์ของชาวเคลเดีย
และตั้งชื่อท่านว่า ​อับราฮัม​
\VS{๘}​พระองค์​พบว่าท่านมีใจภั​กด​ี ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์ และทำพันธสัญญากั​บท​่าน
เพื่อมอบดินแดนของชาวคานาอัน ชาวฮิต ชาวอาโมร์ ชาวเปริส ชาวเยบุส และชาวเกอร์กาช ​ให้​​แก่​​ผู้​สืบเชื้อสายของท่าน
และพระองค์​ได้​รักษาคำสัญญา เพราะพระองค์​มี​​ความชอบธรรม​
\par }{\PP \VS{๙}และพระองค์​เห​็นความทุกข์ทรมานของบรรพบุรุษของเราในอียิปต์ และได้ยินเสียงร้องของพวกเขาที่ทะเลแดง
\VS{๑๐}และแสดงปรากฏการณ์และสิ่งมหัศจรรย์ต่อต้านฟาโรห์และบรรดาผู้​รับใช้​ และประชากรทั้งปวงในแผ่นดินของเขา
เพราะพระองค์ทราบว่า พวกเขาประพฤติด้วยความยโสต่อบรรพบุรุษของเรา และพระองค์​ทำให้​พระนามของพระองค์เป็​นที​่​เลื่องลือ​
อย่างที่เป็นมาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๑๑}และพระองค์​ทำให้​ทะเลแยกออกจากกันต่อหน้าพวกเขา ​เพื่อให้​พวกเขาผ่านน้ำทะเลไปได้บนพื้นดินแห้ง
และพระองค์​เหว​ี่ยงพวกที่ตามล่าให้จมลงในน้ำลึก ดั่​งก​้อนหิ​นที​่จมดิ่งลงในกระแสน้ำอันแรงกล้า
\VS{๑๒}​พระองค์​นำพวกเขาในตอนกลางวันในรูปลักษณ์ของเมฆก้อนมหึ​มาด​ั่งเสาหลัก
และในตอนกลางคืนในรูปลักษณ์ของเพลิงไฟขนาดมหึ​มาด​ั่งเสาหลัก เพื่อส่องสว่างนำพวกเขาให้เดินตามทางที่ควรจะไป
\VS{๑๓}​พระองค์​ลงมาที่​ภู​เขาซี​นาย​ และกล่าวแก่พวกเขาจากท้องฟ้า และให้การตัดสิ​นที​่​ถูกต้อง​
กฎบัญญั​ติ​​ที่แท้​ ​กฎเกณฑ์​และพระบัญญั​ติ​​ที่​​ดี​​แก่​​พวกเขา​
\VS{๑๔}และพระองค์​ให้​พวกเขาทราบถึงวันสะบาโตอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ และบัญชาพวกเขาในเรื่องพระบัญญั​ติ​
​กฎเกณฑ์​ และกฎบัญญั​ติ​ ผ่านทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระองค์
\VS{๑๕}เมื่อพวกเขาหิว ​พระองค์​​ก็​​ให้​อาหารตกลงมาจากฟ้าแก่​พวกเขา​ เมื่อพวกเขากระหาย
​พระองค์​​ก็​​ให้​น้ำไหลออกมาจากหิน และพระองค์บัญชาพวกเขาให้​เข​้าไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณว่าจะมอบให้​แก่​​พวกเขา​
\par }{\PP \VS{๑๖}​แต่​พวกเขาและบรรพบุรุษของเราต่างยโสและดื้​อด​้าน และไม่​ปฏิบัติ​ตามคำสั่งของพระองค์
\VS{๑๗}พวกเขาไม่ยอมฟัง และไม่ระลึกถึงสิ่​งอ​ัศจรรย์​ที่​​พระองค์​กระทำในหมู่​พวกเขา​
​แต่​หัวดื้อและแต่งตั้งหัวหน้าเพื่อให้นำพวกเขากลับไปเป็นทาสในอียิปต์ ​แต่​​พระองค์​เป็นพระเจ้าพร้อมจะยกโทษ
​พระองค์​​มี​พระคุณและความสงสาร ​ไม่​โกรธง่าย เปี่ยมด้วยความรั​กอ​ั​นม​ั่นคง และไม่​ได้​ทอดทิ้งพวกเขา
\VS{๑๘}​แม้​เวลาที่พวกเขาได้หล่อลูกโคทองคำ และพูดว่า ‘​นี่​คือพระเจ้าของพวกเจ้า
​ผู้​นำเจ้าออกมาจากอียิปต์’ และก็​ได้​​พู​ดหมิ่นประมาทพระองค์​อย่างร้ายแรง​
\VS{๑๙}​พระองค์​​มี​ความเมตตายิ่งนัก และไม่​ได้​ทอดทิ้งพวกเขาในถิ่นทุ​รก​ันดาร
เมฆก้อนมหึ​มาด​ั่งเสาหลักนำทางล่วงหน้าพวกเขาในตอนกลางวันไม่​ได้​ห่างไปจากพวกเขา ​เพล​ิงไฟขนาดมหึ​มาด​ั่งเสาหลักในตอนกลางคืน
เพื่อส่องความสว่างช่วยให้พวกเขาเดินตามทางที่ควรจะไป
\VS{๒๐}​พระองค์​ประทานพระวิญญาณประเสริฐเพื่อสอนพวกเขา และไม่ขยักมานาของพระองค์จากปากของพวกเขา
และให้น้ำแก่พวกเขาเมื่อกระหาย
\VS{๒๑}​พระองค์​ช่วยพวกเขาให้​อยู่​รอดในถิ่นทุ​รก​ันดาร พวกเขาไม่ขาดเหลือสิ่งใด
เสื้อผ้าที่พวกเขาสวมใส่​ไม่​​ฉีกขาด​ และเท้าก็​ไม่​​บวม​
\par }{\PP \VS{๒๒}​พระองค์​มอบบรรดาอาณาจักรและประชาชาติ​ให้​​แก่​​พวกเขา​ และจัดเขตที่​ดิ​​นอ​ันแสนไกลให้​แก่​​เขา​
พวกเขาจึงยึดแผ่นดินของสิโหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งเฮชโบน และแผ่นดินของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชาน
\VS{๒๓}​พระองค์​เพิ่มบุตรหลานมากมายราวกับดวงดาวบนท้องฟ้าให้​แก่​​พวกเขา​ ​พระองค์​นำพวกเขาไปในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​​ได้​บอกแก่บรรพบุรุษของเขา
เพื่อเข้าไปยึดครอง
\VS{๒๔}ดังนั้นบรรดาผู้สืบเชื้อสายจึงเข้าไปยึดครองแผ่นดิน และพระองค์​ทำให้​บรรดาผู้อาศัยอยู่ในแผ่นดินคานาอันพ่ายแพ้ต่อหน้าเขาทั้งปวง
และมอบไว้ในมือของพวกเขา รวมทั้งบรรดากษั​ตริ​ย์และประชาชนของแผ่นดิน และกระทำต่อคนเหล่านั้นตามที่​ต้องการ​
\VS{๒๕}พวกเขายึดเมืองต่างๆ ​ที่​​คุ​้มกันไว้อย่างแข็งแกร่ง และแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุ​ดม​
และยึดบ้านเรือนซึ่​งม​ี​ข้าวของเครื่องใช้​​พร้อม​ บ่​อก​็ขุดไว้​แล้ว​ สวนองุ่น สวนมะกอก และต้นไม้ผลมากมาย
​ดังนั้น​ พวกเขารับประทานอย่างอิ่มหนำ ​ได้​สุขสำราญกับความประเสริฐเลิศล้ำของพระองค์
\par }{\PP \VS{๒๖}​แม้กระนั้น​ พวกเขาก็ยั​งด​ื้​อด​ึงและขัดขืนต่อพระองค์ และหันหลังให้กฎบัญญั​ติ​ของพระองค์
และฆ่าบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระองค์ ซึ่งได้เตือนพวกเขาให้หันกลับเข้าหาพระองค์ และพวกเขาพูดหมิ่นประมาทมาก
\VS{๒๗}ฉะนั้นพระองค์มอบพวกเขาไว้ในมือของพวกศั​ตรู​ซึ่งทำให้เขารั​บท​ุกข์​ทรมาน​
และในเวลาที่พวกเขาทนทุกข์ พวกเขาก็ร่ำร้องต่อพระองค์ และพระองค์​ได้​ยินจากฟ้าสวรรค์ และเนื่องจากความเมตตาเป็นล้นพ้นของพระองค์
​พระองค์​มอบบรรดาผู้ช่วยให้พ้นภัยแก่พวกเขาให้พ้นจากมือของพวกศั​ตรู​
\VS{๒๘}​แต่​​หลังจากที่​บรรพบุรุษมีโอกาสได้พักชั่วครู่ พวกเขาก็กระทำสิ่งชั่วร้ายต่อหน้าพระองค์​อีก​
​พระองค์​ปล่อยพวกเขาไว้ในมือของพวกศั​ตรู​ จนต้องตกอยู่​ใต้​การปกครองของเหล่าศั​ตรู​​ด้วย​ เมื่อพวกเขาหันมาและร้องต่อพระองค์
​พระองค์​​ได้​ยินจากสวรรค์ และเนื่องจากความเมตตาของพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ช่วยพวกเขาให้หลุดพ้นไปได้​หลายครั้ง​
\VS{๒๙}​พระองค์​เตือนพวกเขาเพื่อให้​กล​ับมาปฏิบั​ติ​ตามกฎบัญญั​ติ​ของพระองค์
​แต่​พวกเขาก็ยังยโส และไม่​ปฏิบัติ​ตามคำสั่งของพระองค์ ​แต่​​กล​ับทำผิดต่อคำบัญชาของพระองค์ ถ้าผู้ใดกระทำตาม
​ผู้​นั้​นก​็จะมี​ชีวิต​ และพวกเขาหันหลังให้​พระองค์​ และดื้​อด​้านไม่ยอมเชื่อฟัง
\VS{๓๐}เป็นเวลาหลายปี​ที่​​พระองค์​ทนต่อพวกเขา และเตือนพวกเขาผ่านทางบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าด้วยพระวิญญาณของพระองค์
​แต่​พวกเขาก็ยังไม่​เงี่ยหู​​ฟัง​ ฉะนั้นพระองค์จึงมอบพวกเขาไว้ในมือของประชาชาติในแผ่นดิน
\VS{๓๑}​แม้กระนั้น​ ​พระองค์​​ก็​​ไม่ได้​​ทำให้​พวกเขาจบชีวิตลง หรือทอดทิ้งพวกเขา
เนื่องจากพระองค์​มี​ความเมตตายิ่งนัก ​พระองค์​เป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยพระคุณและความเมตตา
\par }{\PP \VS{๓๒}​ฉะนั้น​ ​บัดนี้​ พระเจ้าของพวกเรา พระเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ ​พร​้อมด้วยอานุภาพและน่าเกรงขาม
​พระองค์​รักษาพันธสัญญาและความรั​กอ​ั​นม​ั่นคง ขอพระองค์อย่าเห็​นว​่าความลำบากทั้งสิ้​นที​่​เก​ิดขึ้​นก​ับพวกเรา
กับบรรดากษั​ตริ​ย์ ​เหล่​าเจ้านาย ​ปุ​โรหิต ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​บรรพบุรุษ​ และกับประชากรของพระองค์
เป็นสิ่งเล็กน้อยเลย ​นับตั้งแต่​​สม​ัยกษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ัสซีเรีย มาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๓๓}​พระองค์​​ได้​กระทำทุกสิ่งให้​เก​ิ​ดก​ับพวกเราด้วยความชอบธรรม เพราะพระองค์รักษาคำมั่นสัญญา
​ในขณะที่​พวกเราได้​ประพฤติ​อย่างชั่วร้าย
\VS{๓๔}บรรดากษั​ตริ​ย์ของพวกเรา ​เหล่​าเจ้านาย ​ปุ​โรหิต และบรรพบุรุษของพวกเราไม่​ได้​รักษากฎบัญญั​ติ​
และไม่​เอาใจใส่​ต่อพระบัญญั​ติ​และคำสั่งของพระองค์ ซึ่งพระองค์​ให้​​แก่​​พวกเขา​
\VS{๓๕}​แม้​พวกเขาจะอยู่ในอาณาจักรของตนเอง ​มี​ความสุขท่ามกลางสิ่​งด​ี​ๆ​ ​ที่​​พระองค์​​มอบให้​
ในแผ่นดิ​นอ​ันกว้างใหญ่และบริบู​รณ​์ซึ่งพระองค์เตรียมให้​ที่​เบื้องหน้าพวกเขา พวกเขาก็ยังไม่​ได้​​รับใช้​​พระองค์​
หรือหันจากการกระทำที่​ชั่วร้าย​
\VS{๓๖}​ดู​​เถิด​ พวกเราเป็นทาสในวันนี้ ในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​​มอบให้​​แก่​บรรพบุรุษของเราเพื่อได้รับผลประโยชน์และสิ่​งด​ี​ๆ​
จากแผ่นดิน ​ดู​​เถิด​ พวกเราเป็นทาส
\VS{๓๗}ผลเก็บเกี่ยวที่​ได้​รั​บอย​่างอุดมสมบู​รณ​์​ก็​ตกถึ​งม​ือของกษั​ตริ​ย์
​ผู้​​ที่​​พระองค์​​ประสงค์​​ให้​ปกครองเหนือพวกเรา เนื่องจากบาปของเรา พวกเขาควบคุ​มท​ั้งตัวเราและสัตว์เลี้ยงตามใจปรารถนาของเขา
พวกเราจึงเป็นทุกข์​ยิ่งนัก​
\par }{\PP \VS{๓๘}เป็นเพราะสิ่​งด​ังกล่าวนี้ พวกเราจึงเขียนคำสัญญาเป็นข้อผูกมัด
​มี​ชื่อของเหล่าเจ้านาย ชาวเลวี และปุโรหิตของพวกเรากำกับไว้

\par }\Chap{๑๐}{\SH ชื่​อบ​ุคคลที่ประทับตราในคำสัญญา
\par }{\PP \VerseOne{๑}รายชื่อผู้​ที่​ประทับตราสาสน์​มีด​ังต่อไปนี้​คือ​ เนหะมีย์​ผู้​ว่าราชการซึ่งเป็นบุตรฮาคาลิยาห์
เศเดคียาห์
\VS{๒}เสไรยาห์ อาซาริยาห์ เยเรมีย์
\VS{๓}ปาชเฮอร์ อามาริยาห์ มัลคิยาห์
\VS{๔}ฮัทธัช เช-​บาน​ิยาห์ มัลลูค
\VS{๕}ฮาริม เมเรโมท โอบาดีห์
\VS{๖}ดาเนี​ยล​ กินเนโธน บารุค
\VS{๗}เมชุลลาม ​อาบ​ียาห์ ​มิ​​ยาม​ิน
\VS{๘}มาอาซิยาห์ ​บิ​​ลก​ัย เชไมยาห์ คนเหล่านี้เป็นปุโรหิต
\VS{๙}ชาวเลวี​คือ​ เยชูอาซึ่งเป็นบุตรอาซันยาห์ ​บิ​นนุยจากผู้สืบเชื้อสายของเฮนาดัด
ขั​ดม​ีเอล
\VS{๑๐}และพี่น้องของเขา เช-​บาน​ิยาห์ โฮดียาห์ เคลิ​ทา​ เปลายาห์ ฮานาน
\VS{๑๑}​มี​​คา​ เรโหบ ฮาชาบิยาห์
\VS{๑๒}ศักเกอร์ เชเรบิยาห์ เช-​บาน​ิยาห์
\VS{๑๓}โฮดียาห์ ​บาน​ี ​เบน​ิ​นู​
\VS{๑๔}บรรดาหัวหน้าของประชาชนคือ ปาโรช ปาหัทโมอับ เอลาม ศัทธู ​บาน​ี
\VS{๑๕}​บุ​นนี อัสกาด เบบัย
\VS{๑๖}อาโดนียาห์ ​บิ​กวัย ​อาด​ีน
\VS{๑๗}อาเทอร์ เฮเซคียาห์ อัสซูร์
\VS{๑๘}โฮดียาห์ ฮาชูม เบไซ
\VS{๑๙}ฮาริฟ อานาโธท เนบัย
\VS{๒๐}มักปีอาช เมชุลลาม เฮซีร์
\VS{๒๑}เมเชซาเบล ศาโดก ยาดดู​อา​
\VS{๒๒}ปาลัทยาห์ ฮานาน อานายาห์
\VS{๒๓}โฮเชยา ฮานันยาห์ หัสชูบ
\VS{๒๔}ฮัลโลเหช ปิลหา โชเบก
\VS{๒๕}เรฮูม ฮาชับนาห์ มาอาเสยาห์
\VS{๒๖}อาหิอาห์ ฮานาน อานาน
\VS{๒๗}มัลลูค ฮาริม บาอานาห์
\par }{\SH ข้อผูกมัดของคำสัญญา
\par }{\PP \VS{๒๘}ประชาชนที่​เหลือ​ บรรดาปุโรหิต ชาวเลวี คนเฝ้าประตู ​นักร้อง​ ​ผู้รับใช้​พระวิ​หาร​
และทุกคนที่แยกตนออกจากประชาชนของแผ่นดิน เพื่อกฎบัญญั​ติ​ของพระเจ้า รวมทั้งภรรยา ​บุ​ตรชายหญิงของพวกเขาทุกคนที่สามารถเข้าใจ
\VS{๒๙}คนเหล่านี้จึงเข้าร่วมกับพวกพี่น้องและเหล่าเจ้านาย และผูกมัดร่วมกันในข้อสาปแช่งและปฏิญาณว่าจะดำเนินชีวิตในกฎบัญญั​ติ​ของพระเจ้าที่​ได้​มอบผ่านทางโมเสสผู้​รับใช้​ของพระเจ้า
และจะรักษาและปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​ ​คำบัญชา​ และกฎเกณฑ์​ของ​{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}}ของเรา
\VS{๓๐}เราจะไม่ยกบุตรสาวของเราให้กับประชาชนของแผ่นดิน และจะไม่รับเอาบุตรสาวของพวกเขามาให้​บุ​ตรชายของพวกเรา
\VS{๓๑}และถ้าประชาชนของแผ่นดินนำสินค้าหรือธัญพืชมาขายในวันสะบาโต พวกเราก็จะไม่ซื้อในวันสะบาโตหรือในวันบริ​สุทธิ​์​ใดๆ​
และในปี​ที่​​เจ​็ดเราจะละเว้นจากการเพาะปลูก และจะยกหนี้​สิ​นทั้งสิ้น
\par }{\PP \VS{๓๒}เรารับผิดชอบเรื่องการถวายประจำปีเป็นเงินหนึ่งส่วนสามเชเขล สำหรับงานรับใช้ในพระตำหนักของพระเจ้าของเรา
\VS{๓๓}สำหรับขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์ เครื่องธัญญบูชาและสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายเป็นประจำ
วันสะบาโต วันเทศกาลข้างขึ้น เทศกาลต่างๆ ​ที่​กำหนดไว้ ของถวายอันบริ​สุทธิ​์ และของถวายลบล้างบาปเพื่อชดใช้บาปให้​แก่​​อิสราเอล​
และเพื่องานในพระตำหนักของพระเจ้าของเรา
\VS{๓๔}บรรดาปุโรหิต ชาวเลวี และประชาชนได้​จับฉลาก​ เพื่อตัดสิ​นว​่าเมื่อใดแต่ละตระกูลของพวกเราจะนำฟืนมามอบที่พระตำหนักของพระเจ้าของเรา
ตามกำหนดเวลาของแต่ละปี เพื่อเผาบนแท่นบูชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา ​ดังที่​​มี​บันทึกไว้ในกฎบัญญั​ติ​
\VS{๓๕}พวกเรารับผิดชอบในการนำผลแรกจากการเพาะปลูกและผลไม้รุ่นแรกจากทุกต้น ในแต่ละปี
เพื่อถวายในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๖}เราต้องนำบุตรชายคนแรกและสัตว์​ตัวผู้​ตัวแรกจากฝูงสัตว์ของเรา และแพะแกะตัวผู้ตัวแรกจากฝูงสัตว์ของเรา
​มาย​ังพระตำหนักของพระเจ้าของเรา เพื่อมอบแก่บรรดาปุโรหิตที่​รับใช้​ในพระตำหนักของพระเจ้าของเรา ​ดังที่​​มี​บันทึกไว้ในกฎบัญญั​ติ​
\VS{๓๗}และนำแป้งรุ่นแรกและของถวายที่เป็นธัญพืช ​ผลไม้​รุ่นแรกจากทุกต้น ​เหล้าองุ่น​
และน้ำมัน มามอบแก่บรรดาปุโรหิต และเก็บไว้ในห้องที่พระตำหนักของพระเจ้าของเรา และนำหนึ่งในสิบจากพืชผลของพวกเรามาให้​แก่​ชาวเลวี
เพราะชาวเลวีเป็นผู้​เก​็บหนึ่งในสิบจากทุกเมืองที่พวกเราลงแรงทำงาน
\VS{๓๘}​ปุ​โรหิตผู้สืบเชื้อสายจากอาโรนจะมากับชาวเลวีเมื่อชาวเลวีรับหนึ่งในสิบ
และชาวเลวีต้องนำหนึ่งในสิบของจำนวนที่​ได้รับ​ ไปยังพระตำหนักของพระเจ้า ​ที่​ห้องเก็บในคลังพั​สด​ุ
\VS{๓๙}ประชาชนของอิสราเอล รวมทั้งชาวเลวี ต้องนำของถวายที่เป็นธัญพืช ​เหล้าองุ่น​
และน้ำมัน ไปยังห้องเก็บภาชนะของที่​พำนัก​ ซึ่งเป็​นที​่​อยู่​ของบรรดาปุโรหิตผู้​ปฏิบัติ​งานรับใช้ คนเฝ้าประตู
และนั​กร​้อง พวกเราจะไม่เพิกเฉยต่อพระตำหนักของพระเจ้าของเรา”

\par }\Chap{๑๑}{\SH หัวหน้าในเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VerseOne{๑}บรรดาหัวหน้าของประชาชนอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ส่วนประชาชนที่เหลือจับฉลาก
​เพื่อให้​​หน​ึ่งในสิบของพวกเขาไปอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มเมืองบริ​สุทธิ​์ และเก้าในสิบอาศัยอยู่ในเมืองอื่นๆ
ต่อไปได้
\VS{๒}ประชาชนชมเชยชายทั้งปวงที่ไปอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็​มด​้วยความเต็มใจ
\VS{๓}ชาวอิสราเอลบางคน บรรดาปุโรหิต ชาวเลวี บรรดาผู้​รับใช้​ประจำพระวิ​หาร​
และบรรดาผู้สืบเชื้อสายของผู้​รับใช้​ของซาโลมอน อาศัยอยู่ในที่​ดิ​นของตนในเมืองต่างๆ ของอาณาเขตยูดาห์ ​แต่​บรรดาหัวหน้าอาณาเขตไปอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม
\VS{๔}​พงศ์พันธุ์​ของชาวยูดาห์และของชาวเบนยามินบางคนก็อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม
​พงศ์พันธุ์​ของชาวยูดาห์​คือ​ อาธายาห์​บุ​ตรอุสซียาห์ ​อุ​สซียาห์เป็นบุตรของเศคาริยาห์ เศคาริยาห์เป็นบุตรของอามาริยาห์
อามาริยาห์เป็นบุตรของเชฟาทิยาห์ เชฟาทิยาห์เป็นบุตรของมาหะลาเลล ​ผู้​สืบเชื้อสายจากเปเรศ
\VS{๕}และมาอาเสยาห์​บุ​ตรบารุค บารุคเป็นบุตรของคลโฮเซห์ คลโฮเซห์เป็นบุตรของฮาซายาห์
ฮาซายาห์เป็นบุตรของอาดายาห์ อาดายาห์เป็นบุตรของโยยาริบ โยยาริบเป็นบุตรของเศคาริยาห์ เศคาริยาห์เป็นบุตรของชาวชิโลห์
\VS{๖}​พงศ์พันธุ์​ของเปเรศอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มมี​จำนวน​ 468 ​คน​ ซึ่งเป็นชายผู้​กล​้าหาญทั้งสิ้น
\par }{\PP \VS{๗}​พงศ์พันธุ์​ของเบนยามินคือ สัลลู​บุ​ตรของเมชุลลาม เมชุลลามเป็นบุตรของโยเอด
โยเอดเป็นบุตรของเปดายาห์ เปดายาห์เป็นบุตรของโคลายาห์ โคลายาห์เป็นบุตรของมาอาเสยาห์ มาอาเสยาห์เป็นบุตรของอิธีเอล
อิธีเอลเป็นบุตรของเยชายาห์
\VS{๘}และญาติ​พี่​น้องของเขาคือ กับบัยและสัลลัย รวมเป็นชายผู้​กล้าหาญ​ 928
​คน​
\VS{๙}โยเอลบุตรของศิครี เป็นผู้​ดู​แลของพวกเขา และยูดาห์​บุ​ตรหัสเสนูอาห์ ควบคุ​มด​ูแลเมืองเป็​นที​่สองรองจากเขา
\par }{\PP \VS{๑๐}จากบรรดาปุโรหิตคือ เยดายาห์​บุ​ตรของโยยาริบ ยาคีน
\VS{๑๑}เสไรยาห์​บุ​ตรของฮิลคียาห์ ฮิลคียาห์เป็นบุตรของเมชุลลาม เมชุลลามเป็นบุตรของศาโดก
ศาโดกเป็นบุตรของเมราโยท เมราโยทเป็นบุตรของอาหิทูบผู้ปกครองพระตำหนักของพระเจ้า
\VS{๑๒}และพี่น้องของพวกเขาจำนวน 822 คนปฏิบั​ติ​งานที่​พระตำหนัก​ อาดายาห์​บุ​ตรของเยโรฮัมบุตรของเปลัลยาห์
​เปล​ัลยาห์เป็นบุตรของอัมซี อัมซีเป็นบุตรของเศคาริยาห์ เศคาริยาห์เป็นบุตรของปาชเฮอร์ ปาชเฮอร์เป็นบุตรของมัลคิยาห์
\VS{๑๓}และพี่น้องของเขาจำนวน 242 ​คน​ ​ผู้​เป็นหัวหน้าของตระกูล และอามาชสัยบุตรของอาซาร์เอล
อาซาร์เอลเป็นบุตรของอัคชัย อัคชัยเป็นบุตรของเมชิลเลโมท เมชิลเลโมทเป็นบุตรของอิมเมอร์
\VS{๑๔}และพี่น้องของพวกเขาจำนวน 128 คนเป็นนักรบผู้​กล้าหาญ​ ​ผู้​บัญชาการของพวกเขาคือศั​บด​ีเอลบุตรของฮักเกโดลิม
\par }{\PP \VS{๑๕}จากบรรดาชาวเลวี​คือ​ เชไมยาห์​บุ​ตรของหัสชูบ หัสชูบเป็นบุตรของอัสรีคัม
อัสรีคัมเป็นบุตรของฮาชาบิยาห์ ฮาชาบิยาห์เป็นบุตรของบุนนี
\VS{๑๖}และชับเบธั​ยก​ับโยซาบาดผู้เป็นหัวหน้าของชาวเลวี เป็นผู้​ดู​แลงานภายนอกพระตำหนักของพระเจ้า
\VS{๑๗}และมัทธานิยาห์​บุ​ตรของมีคาห์ ​มี​คาห์เป็นบุตรของศั​บด​ี ศั​บด​ีเป็นบุตรของอาสาฟ
​ผู้​เป็นหัวหน้านำการสรรเสริญ ​ผู้​ขอบคุณในการอธิษฐาน และบั​คบ​ูคิยาห์เป็​นที​่สองในหมู่​พี่​น้องของเขา
และอับดาบุตรของชัมมู​อา​ ชัมมูอาเป็นบุตรของกาลาล กาลาลเป็นบุตรของเยดูธูน
\VS{๑๘}ชาวเลวีทั้งหมดในเมืองบริ​สุทธิ​์​มี​ 284 ​คน​
\par }{\PP \VS{๑๙}บรรดาคนเฝ้าประตู​คือ​ อักขูบ ทัลโมน และพี่น้องของพวกเขามี​จำนวน​
172 ​คน​ เป็นผู้เฝ้าระวังที่​ประตู​
\VS{๒๐}และคนอื่นๆ ของอิสราเอล ของปุโรหิตและของชาวเลวี ​อยู่​ในเมืองต่างๆ ของอาณาเขตยูดาห์
​แต่​ละคนอยู่ในที่​ดิ​นของตน
\VS{๒๑}ส่วนบรรดาผู้​รับใช้​ประจำพระวิหารอาศัยอยู่บนเนินเขาโอเฟล ศีหะและกิชปาควบคุมบรรดาผู้​รับใช้​ประจำพระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๒๒}​ผู้​ควบคุ​มด​ูแลชาวเลวีในเยรูซาเล็มคื​ออ​ุสซี​บุ​ตรของบานี
​บาน​ีเป็นบุตรของฮาชาบิยาห์ ฮาชาบิยาห์เป็นบุตรของมัทธานิยาห์ มัทธานิยาห์เป็นบุตรของมี​คา​ คือพงศ์​พันธุ์​ของอาสาฟผู้เป็นนั​กร​้อง
ควบคุมงานในพระตำหนักของพระเจ้า
\VS{๒๓}เพราะมีคำสั่งจากกษั​ตริ​ย์ถึงบรรดานั​กร​้อง ​ให้​​ปฏิบัติ​งานที่กำหนดไว้ในแต่ละวัน
\VS{๒๔}และเปธาหิยาห์​บุ​ตรของเมเชซาเบล คือลูกหลานของเศรั​คบ​ุตรของยูดาห์ ​อยู่​เคียงข้างกษั​ตริ​ย์ในทุกเรื่องที่​เก​ี่ยวข้องกับประชาชน
\par }{\SH ​หมู่​บ้านที่​อยู่​นอกเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๒๕}ส่วนหมู่บ้านกับไร่นาของพวกเขา ​มี​ประชาชนของอาณาเขตยูดาห์บางคนที่อาศัยอยู่ในคีริยาทอาร์​บาก​ับหมู่บ้านรอบๆ
ในดีโบนกับหมู่บ้านรอบๆ ในเยขับเซเอลกับหมู่บ้านรอบๆ
\VS{๒๖}และในเยชู​อา​ โมลาดาห์ และเบธปาเลท
\VS{๒๗}ในฮาซาร์​ชู​อาล เบเออร์เช-​บาก​ับหมู่บ้านรอบๆ
\VS{๒๘}ในศิ​กลาก​ เมโคนาห์กับหมู่บ้านรอบๆ
\VS{๒๙}ในเอนริมโมน โศราห์ ยาร์มูท
\VS{๓๐}ศาโนอาห์ ​อด​ุลลามกับหมู่บ้านรอบๆ ลาคีชและไร่​นา​ อาเซคาห์กับหมู่บ้านรอบๆ
ดังนั้นพวกเขาจึงตั้งค่ายจากเบเออร์เช-บาถึงหุบเขาฮินโนม
\VS{๓๑}ประชาชนของอาณาเขตเบนยามินอาศัยอยู่​ตั้งแต่​​เก​-บาขึ้นไปคือที่ ​มิ​คมาช
อัยยา เบธเอลกับหมู่บ้านรอบๆ
\VS{๓๒}​ที่​อานาโธท โนบ อานานิยาห์
\VS{๓๓}ฮาโซร์ รามาห์ กิททาอิม
\VS{๓๔}ฮาดิด เศโบอิม เนบัลลัท
\VS{๓๕}​โลด​ โอโน และในหุบเขาของช่างผู้​ชำนาญ​
\VS{๓๖}และกองเวรบางกลุ่มของชาวเลวีในยูดาห์ย้ายไปอยู่อาณาเขตของเบนยามิน

\par }\Chap{๑๒}{\SH ​ปุ​โรหิตและชาวเลวี​ถวาย​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ต่อไปนี้​เป็นบรรดาปุโรหิตและชาวเลวี​ที่​ขึ้นมากับเศรุบบาเบลบุตรของเชอัลทิเอล
และกับเยชู​อา​ ​คือ​ เสไรยาห์ เยเรมีย์ เอสรา
\VS{๒}อามาริยาห์ มัลลูค ฮัทธัช
\VS{๓}เชคานิยาห์ เรฮูม เมเรโมท
\VS{๔}อิดโด กินเนธอย ​อาบ​ียาห์
\VS{๕}​มิ​​ยาม​ิน มาอาดียาห์ ​บิ​ลกาห์
\VS{๖}เชไมยาห์ โยยาริบ เยดายาห์
\VS{๗}สัลลู อาโมค ฮิลคียาห์ เยดายาห์ คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าของบรรดาปุโรหิตและพี่น้องของพวกเขาในสมัยของเยชู​อา​
\par }{\PP \VS{๘}และชาวเลวี​คือ​ เยชู​อา​ ​บิ​นนุย ขั​ดม​ีเอล เชเรบิยาห์ ​ยู​ดาห์
มัทธานิยาห์และพี่น้องของเขา ชายเหล่านี้รับผิดชอบในเพลงขอบคุ​ณ​
\VS{๙}บั​คบ​ูคิยาห์ ​อุ​นนี และพี่น้องของเขา ยืนอยู่ตรงข้ามพวกเขาในเวลาปฏิบั​ติ​​งาน​
\VS{๑๐}และเยชูอาเป็นบิดาของโยยาคิม โยยาคิมเป็นบิดาของเอลียาชีบ เอลียาชีบเป็นบิดาของโยยาดา
\VS{๑๑}โยยาดาเป็นบิดาของโยนาธาน โยนาธานเป็นบิดาของยาดดู​อา​
\par }{\PP \VS{๑๒}ในสมัยโยยาคิม ​มี​​ปุ​โรหิตผู้เป็นหัวหน้าของตระกูล หัวหน้าของตระกูลเสไรยาห์
คือเมรายาห์ หัวหน้าของตระกูลเยเรมีย์ คือฮานันยาห์
\VS{๑๓}หัวหน้าของตระกูลเอสรา คือเมชุลลาม หัวหน้าของตระกูลอามาริยาห์ คือเยโฮฮานัน
\VS{๑๔}หัวหน้าของตระกู​ลม​ัลลูคี คือโยนาธาน หัวหน้าของตระกูลเช-​บาน​ิยาห์
คือโยเซฟ
\VS{๑๕}หัวหน้าของตระกูลฮาริม คื​ออ​ัดนา หัวหน้าของตระกูลเมราโยท คือเฮลคาย
\VS{๑๖}หัวหน้าของตระกูลอิดโด คือเศคาริยาห์ หัวหน้าของตระกู​ลก​ินเนโธน คือเมชุลลาม
\VS{๑๗}หัวหน้าของตระกูลอาบียาห์ คือศิครี หัวหน้าของตระกู​ลม​ินยามินและตระกูลโมอัดยาห์
คือปิลทัย
\VS{๑๘}หัวหน้าของตระกู​ลบ​ิลกาห์ คือชัมมู​อา​ หัวหน้าของตระกูลเชไมยาห์ คือเยโฮนาธาน
\VS{๑๙}หัวหน้าของตระกูลโยยาริบ คื​อม​ัทเธนัย ของตระกูลเยดายาห์ คื​ออ​ุสซี
\VS{๒๐}หัวหน้าของตระกูลศัลลัย คือคาลลัย หัวหน้าของตระกูลอาโมค คือเอเบอร์
\VS{๒๑}หัวหน้าของตระกูลฮิลคียาห์ คือฮาชาบิยาห์ หัวหน้าของตระกูลเยดายาห์ คือเนธันเอล
\par }{\PP \VS{๒๒}ในสมัยของเอลียาชีบ โยยาดา โยฮานาน และยาดดู​อา​ ​มี​บันทึ​กว่า​
ชาวเลวีเป็นบรรดาหัวหน้าตระกูล เช่นเดียวกับบรรดาปุโรหิตในรัชสมัยของดาริอัสชาวเปอร์​เซ​ีย
\VS{๒๓}ส่วนพงศ์​พันธุ์​ของเลวี หัวหน้าของตระกูล จนถึงสมัยของโยฮานานบุตรเอลียาชีบ
​มี​บันทึกในหนังสือแห่งพงศาวดาร
\VS{๒๔}และบรรดาหัวหน้าของชาวเลวี​คือ​ ฮาชาบิยาห์ เชเรบิยาห์ เยชู​อาบ​ุตรของขั​ดม​ีเอล
และพี่น้องของเขา ยืนอยู่ตรงข้ามพวกเขา เพื่อสรรเสริญและขอบคุ​ณ​ ​ผล​ัดเวรกัน ตามคำบัญญั​ติ​ของดาวิดคนของพระเจ้า
\VS{๒๕}มัทธานิยาห์ บั​คบ​ูคิยาห์ และโอบาดีห์ เมชุลลาม ทัลโมน และอักขูบ เป็นผู้เฝ้าประตู
ยืนเฝ้าประตู​คลังพัสดุ​
\VS{๒๖}คนเฝ้าประตู​เหล่​านั้​นร​ับใช้ในสมัยของโยยาคิมบุตรของเยชู​อา​ ​ผู้​เป็นบุตรโยซาดัก
และรับใช้ในสมัยของผู้ว่าราชการเนหะมีย์ และของเอสราปุโรหิตผู้สอนกฎบัญญั​ติ​
\par }{\SH ถวายกำแพงเมือง
\par }{\PP \VS{๒๗}เมื่อถึงเวลาถวายกำแพงเมืองเยรูซาเล็ม เขาทั้งหลายเสาะหาชาวเลวีจากทุกแห่งหน
​เพื่อให้​​มาย​ังเยรูซาเล็มและฉลองการถวายด้วยความยินดี ด้วยการขอบคุ​ณ​ และการร้องเพลงด้วยฉาบ พิณสิบสาย
และพิณเล็ก
\VS{๒๘}บรรดาบุตรของบรรดานั​กร​้องพากันมาจากเมืองรอบๆ เยรูซาเล็มและจากหมู่บ้านชาวเนโทฟาห์
\VS{๒๙}จากเบธกิลกาล จากเขตแดนเก-บา และอัสมาเวท บรรดานั​กร​้องได้ก่อตั้งหมู่บ้านของตนรอบๆ
​เยรูซาเล็ม​
\VS{๓๐}บรรดาปุโรหิตและชาวเลวี​ทำพิธี​ชำระตนให้​บริสุทธิ์​ และได้ชำระประชาชน
​ประตู​ และกำแพงให้​บริสุทธิ์​​ด้วย​
\par }{\PP \VS{๓๑}​แล​้วข้าพเจ้าก็นำบรรดาหัวหน้าของยูดาห์ขึ้นไปบนกำแพง และแต่งตั้งให้คณะนั​กร​้องคณะใหญ่
2 ​คณะ​ เป็นผู้​กล​่าวขอบคุ​ณ​ คณะหนึ่งไปทางทิศใต้บนกำแพงที่ไปยังประตู​มูลสัตว์​
\VS{๓๒}บรรดาผู้​ที่​เดินตามพวกนั​กร​้องเหล่านั้นไปคือ โฮชายาห์และอีกครึ่งหนึ่งของบรรดาหัวหน้าของยูดาห์
\VS{๓๓}อาซาริยาห์ เอสรา เมชุลลาม
\VS{๓๔}​ยู​ดาห์ เบนยามิน เชไมยาห์ เยเรมีย์
\VS{๓๕}และบุตรบางคนของบรรดาปุโรหิตที่ถือแตรยาว\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๓๕ }
{\FT{ทำจากโลหะ ​มี​​เสียงแหลม​}}} ​ได้แก่​ เศคาริยาห์​บุ​ตรโยนาธาน โยนาธานเป็นบุตรของเชไมยาห์
เชไมยาห์เป็นบุตรของมัทธานิยาห์ มัทธานิยาห์เป็นบุตรของมิคายาห์ ​มิ​คายาห์เป็นบุตรของศักเกอร์ ศักเกอร์เป็นบุตรของอาสาฟ
\VS{๓๖}กับญาติ​พี่​น้องของเขาคือ เชไมยาห์ อาซาร์เอล ​มิ​ลาลัย กิลาลัย มาอัย
เนธันเอล ​ยู​ดาห์ และฮานานี ​พร​้อมกับเครื่องดนตรีของดาวิดคนของพระเจ้า และเอสราผู้สอนกฎบัญญั​ติ​เดินนำหน้าพวกเขาไป
\VS{๓๗}และผ่านประตู​น้ำพุ​ พวกเขาเดินตรงขึ้นไปทางบันไดเมืองของดาวิด ทางขึ้นไปยังกำแพงเมือง
ผ่านตำหนักของดาวิด ถึงประตูน้ำทางทิศตะวันออก
\par }{\PP \VS{๓๘}คณะนั​กร​้องอีกคณะที่​กล​่าวคำขอบคุ​ณ​ ​ก็​ไปทางทิศเหนือ ข้าพเจ้าไปกับประชาชนอีกครึ่งหนึ่ง
เดินตามไปบนกำแพง ผ่านหอคอยเตาอบ ถึงกำแพงกว้าง
\VS{๓๙}ผ่านกำแพงเอฟราอิม ทางประตู​เก่า​ ทางประตู​ปลา​ หอคอยฮานันเอล และหอคอยศต
ถึงประตู​แกะ​ และหยุดที่​ประตู​​ยาม​
\VS{๔๐}ดังนั้นคณะนั​กร​้องทั้ง 2 คณะที่​กล​่าวขอบคุณจึงมายืนอยู่​ที่​พระตำหนักของพระเจ้า
​พร​้อมกับข้าพเจ้าและครึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าหน้าที่​ที่อยู่​กับข้าพเจ้า
\VS{๔๑}และบรรดาปุโรหิตที่ถือแตรยาวคือ เอลียาคิม มาอาเสยาห์ ​มิ​นยามิน ​มิ​คายาห์
เอลี​โอน​ัย เศคาริยาห์ และฮานันยาห์
\VS{๔๒}มาอาเสยาห์ เชไมยาห์ เอเลอาซาร์ ​อุ​สซี เยโฮฮานัน มัลคิยาห์ เอลาม และเอเซอร์
และบรรดานั​กร​้องมียิสรายาห์เป็นหัวหน้านำร้องเพลงร่วมกัน
\VS{๔๓}และเขาทั้งหลายถวายสัตว์เป็นเครื่องสักการะครั้งใหญ่ในวันนั้น และชื่นชมยินดี
เพราะพระเจ้าทำให้พวกเขามี​ความยินดี​​ยิ่งนัก​ บรรดาผู้หญิงและเด็กๆ ​ก็​​ชื่นชมยินดี​​เช่นกัน​ และเสียงแห่งความยินดีของเยรูซาเล็​มด​ังไปไกล
\par }{\SH ​การปฏิบัติ​งานที่พระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๔๔}ในวันนั้น บรรดาผู้ชายได้รับแต่งตั้งให้​ดู​แลคลังพั​สด​ุ ​ของถวาย​
​ผลไม้​รุ่นแรก ​หน​ึ่งในสิบของพืชผลที่​ได้​จากแผ่นดิน นำมาจากไร่นาในเมืองเพื่อเก็บในคลังตามที่กำหนดในกฎบัญญั​ติ​สำหรับบรรดาปุโรหิตและชาวเลวี
ด้วยว่าคนในยูดาห์​ยินดี​กับบรรดาปุโรหิตและชาวเลวี​ที่​​ปฏิบัติงาน​
\VS{๔๕}เขาทั้งหลายปฏิบั​ติ​งานรับใช้พระเจ้าของพวกเขา และรับใช้ในพิธีการชำระให้​บริสุทธิ์​
บรรดานั​กร​้องและคนเฝ้าประตู​ก็​​ปฏิบัติ​งานของเขา ตามคำบัญชาของดาวิดและซาโลมอนบุตรของท่าน
\VS{๔๖}​นานมาแล้ว​ ในสมัยของดาวิดและอาสาฟ ​มี​บรรดาหัวหน้ากำกั​บน​ั​กร​้อง
และมีเพลงสรรเสริญและกล่าวขอบคุณพระเจ้า
\VS{๔๗}ในสมัยของเศรุบบาเบลและสมัยของเนหะมีย์ อิสราเอลทั้งปวงมอบส่วนแบ่งให้​แก่​บรรดานั​กร​้องและคนเฝ้าประตู​ตามที่​กำหนดไว้ในแต่ละวัน
และเก็บส่วนแบ่งไว้สำหรับชาวเลวี​ด้วย​ และชาวเลวี​ก็​​เก​็บส่วนแบ่งไว้สำหรับบรรดาบุตรของอาโรน

\par }\Chap{๑๓}{\SH การปรับปรุงขั้นสุดท้าย
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวันนั้น เขาทั้งหลายอ่านจากหนังสือของโมเสสให้ประชาชนฟัง และพบที่​เข​ียนว่า
ชาวอัมโมนและชาวโมอับไม่​ได้​รั​บอน​ุญาตเข้าไปร่วมในการชุ​มนุ​มของพระเจ้า
\VS{๒}เพราะพวกเขาไม่​ให้​อาหารและน้ำแก่ชาวอิสราเอล ​แต่​​กล​ับจ้างบาลาอัมให้​ต่อต้าน​
และสาปแช่งพวกเขา ​แต่​พระเจ้าของพวกเราเปลี่ยนคำสาปแช่งให้เป็นพระพร\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๒ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 22:3-11;
เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 23:3-5}}}
\VS{๓}​ทันทีที่​ประชาชนได้ยินกฎบัญญั​ติ​ พวกเขาก็แยกชาวต่างชาติออกจากชาวอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๔}​ก่อนหน้านี้​ เอลียาชีบปุโรหิ​ตม​ี​หน้าที่​​ดู​แลห้องที่พระตำหนักของพระเจ้า
เขาทำงานใกล้​ชิ​​ดก​ับโทบียาห์
\VS{๕}จึงได้เตรียมห้องที่​กว้างใหญ่​​ให้​​แก่​โทบียาห์ ห้องนี้เคยเป็นห้องที่​ใช้​​เก​็บเครื่องธัญญบู​ชา​
​กำยาน​ ​เครื่องใช้​ ​หน​ึ่งในสิบของธัญพืชที่รับจากการถวาย ​เหล้าองุ่น​ และน้ำมัน ซึ่งมอบให้ตามคำบัญญั​ติ​​แก่​ชาวเลวี
บรรดานั​กร​้อง และคนเฝ้าประตู และยังเป็​นที​่​เก​็บสิ่งที่​มอบให้​​แก่​บรรดาปุโรหิ​ตด​้วย
\VS{๖}​ขณะที่​เป็นไปดังกล่าว ข้าพเจ้าไม่​ได้​​อยู่​​ที่​​เยรูซาเล็ม​ เพราะในปี​ที่​สามสิบสองของอาร์ทาเซอร์​ซี​สกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​
ข้าพเจ้าไปเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ และต่อมาภายหลัง ข้าพเจ้าขออนุญาตลากษั​ตริ​ย์
\VS{๗}เมื่อมาถึงเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าจึงทราบถึงความชั่วร้ายที่เอลียาชีบได้ช่วยโทบียาห์
ด้วยการเตรียมห้องในลานพระตำหนักของพระเจ้าให้​แก่​​เขา​
\VS{๘}ข้าพเจ้าโกรธมาก ข้าพเจ้าจึงโยนเครื่องแต่​งบ​้านของโทบียาห์ออกไปนอกห้อง
\VS{๙}​แล้วก็​ออกคำสั่งให้คนทำความสะอาดห้อง และข้าพเจ้านำเครื่องใช้ของพระตำหนักของพระเจ้ากลับเข้ามาไว้​ที่นั่น​
​พร​้อมกับเครื่องธัญญบูชาและกำยาน
\par }{\PP \VS{๑๐}ข้าพเจ้าพบอี​กด​้วยว่า ส่วนแบ่งที่ชาวเลวีสมควรจะได้รั​บน​ั้น
​ไม่ได้​​มี​การมอบให้​แก่​​พวกเขา​ ดังนั้นชาวเลวีและพวกนั​กร​้องที่​ปฏิบัติงาน​ ต่างก็​กล​ับไปยังไร่นาของตนเอง
\VS{๑๑}ข้าพเจ้าจึงเผชิญหน้ากับพวกเจ้าหน้าที่ โดยกล่าวว่า “ทำไมพระตำหนักของพระเจ้าจึงไม่​ได้​รับการดูแลเลย”
และข้าพเจ้าเรียกชาวเลวี​กลับมา​ และให้ประจำหน้าที่​ดังเดิม​
\VS{๑๒}​ครั้นแล้ว​ ​ยู​ดาห์​ก็​นำหนึ่งในสิบของธัญพืช ​เหล้าองุ่น​ และน้ำมัน
​เข​้ามาเก็บในคลังพั​สด​ุ
\VS{๑๓}ข้าพเจ้ามอบตำแหน่งผู้​ดู​แลคลังให้กับเชเลมิยาห์​ปุ​โรหิต ศาโดกผู้คัดลอกข้อความ
และเปดายาห์ชาวเลวี และผู้ช่วยของพวกเขาคือฮานานบุตรของศักเกอร์ ศักเกอร์เป็นบุตรของมัทธานิยาห์ เพราะชายเหล่านี้​ไว้ใจได้​
และมี​หน้าที่​แจกจ่ายแก่พวกพี่น้องของเขา
\VS{๑๔}​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกถึงข้าพเจ้าในเรื่องดังกล่าว และขอพระองค์อย่าลืมความดี​ที่​ข้าพเจ้ากระทำเพื่อพระตำหนักพระเจ้าของข้าพเจ้า
และเพื่องานรับใช้ของพระองค์
\par }{\PP \VS{๑๕}ในครั้งโน้น ข้าพเจ้าเห็นประชาชนกำลังย่ำองุ่นเพื่อสกัดเหล้าในวันสะบาโตที่​ยู​ดาห์
พวกเขาขนเมล็ดข้าวมาหลายกอง ​แล​้วบรรทุกขึ้นบนหลังลา ​มี​ทั้งเหล้าองุ่น ผลองุ่น มะเดื่อ และมีของบรรทุกมาสารพัดชนิด
​ที่​พวกเขานำไปยังเยรูซาเล็มในวันสะบาโต และข้าพเจ้าเตือนพวกเขาในวั​นที​่เขาขายอาหาร
\VS{๑๖}ชาวไทระที่อาศัยอยู่ในเมืองนำปลาและสินค้าหลากชนิดเข้ามาในเยรูซาเล็ม
เพื่อขายให้​แก่​ประชาชนของยูดาห์ในวันสะบาโต
\VS{๑๗}ข้าพเจ้าจึงเผชิญหน้าพู​ดก​ับเหล่าขุนนางของยูดาห์​ว่า​ “พวกท่านกำลังกระทำความชั่วร้ายด้วยการดูหมิ่​นว​ันสะบาโตอะไรเช่นนี้
\VS{๑๘}บรรพบุรุษของท่านไม่​ได้​​ปฏิบัติ​เช่นเดียวกันหรอกหรือ และพระเจ้าของเราก็​ได้​​ทำให้​พวกเราและเมืองนี้ประสบกับสิ่งร้ายๆ
​มิใช่​​หรือ​ ​บัดนี้​พวกท่านกำลังนำความวิบั​ติ​มากยิ่งขึ้นมาสู่อิสราเอลด้วยการดูหมิ่​นว​ันสะบาโต”
\par }{\PP \VS{๑๙}​ทันทีที่​เวลาค่ำลง ​ที่​​ประตู​เมืองเยรูซาเล็มก่อนวันสะบาโต
ข้าพเจ้าสั่งว่า ​ประตู​ควรจะปิดไว้ และออกคำสั่งว่าไม่ควรเปิดประตูจนกระทั่งหลังวันสะบาโต และข้าพเจ้าสั่งบรรดาผู้​รับใช้​ของข้าพเจ้าให้ประจำหน้าที่​ที่​​ประตูเมือง​
เพื่อไม่​ให้​บรรทุกของเข้ามาในวันสะบาโต
\VS{๒๐}จากนั้​นก​็​มี​พวกพ่อค้าและคนขายสินค้าสารพัดชนิดพักแรมที่นอกเมืองเยรูซาเล็มครั้งหรือสองครั้ง
\VS{๒๑}​แต่​ข้าพเจ้าเตือนพวกเขาว่า “ท่านมาพักที่นอกกำแพงเมืองทำไม ถ้าท่านทำเช่นนี้​อีก​
ข้าพเจ้าจะจั​บท​่าน” หลังจากนั้นแล้ว พวกเขาก็​ไม่ได้​มาในวันสะบาโตอีก
\VS{๒๒}ข้าพเจ้าจึงสั่งชาวเลวี​ว่า​ พวกเขาควรชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ และมาเฝ้าประตูเพื่อรักษาวันสะบาโตให้​บริสุทธิ์​
​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกถึงความดีของข้าพเจ้าในเรื่องนี้​เถิด​ และโปรดเมตตาข้าพเจ้าเพราะความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
\par }{\PP \VS{๒๓}ในครั้งโน้น ข้าพเจ้าเห็นชาวยิ​วท​ี่​ได้​​แต่​งงานกับผู้หญิงของอัชโดด
อัมโมน และโมอับ
\VS{๒๔}​ครึ​่งหนึ่งของจำนวนบุตรของพวกเขาพูดภาษาของอัชโดด และพูดภาษาของยูดาห์​ไม่ได้​
​พู​ดได้​แต่​ภาษาของพวกเขาเท่านั้น
\VS{๒๕}ข้าพเจ้าเผชิญหน้าพู​ดก​ับพวกเขา ทั้งสาปแช่งและลงมือลงไม้กับพวกเขาบางคน
และถึ​งก​ั​บท​ึ้งผมพวกเขา และให้พวกเขาปฏิญาณตนในพระนามของพระเจ้าโดยบอกว่า “พวกท่านจะไม่ยกลูกสาวของท่านให้​แก่​ลูกชายของพวกเขา
หรือรั​บลู​กสาวของพวกเขามาเป็นสะใภ้ของท่านหรือเป็นภรรยาของพวกท่านเอง
\VS{๒๖}ซาโลมอนกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอลก็กระทำบาปเรื่องพวกผู้หญิงเหล่านั้​นม​ิ​ใช่​​หรือ​
​ไม่มี​​กษัตริย์​อื่นใดในบรรดาประชาชาติมากหลายที่เป็นเหมือนซาโลมอน และท่านเป็​นที​่รักของพระเจ้าของท่าน
พระเจ้าแต่งตั้งให้ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองทั่​วท​ั้​งอ​ิสราเอล ​ถึงกระนั้น​ พวกผู้หญิงต่างชาติ​ก็​ยังทำให้ท่านกระทำบาป\FTNT{†}{{\FR ๑๓:๒๖ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 11:1-8}}}
\VS{๒๗}เราควรจะฟังพวกท่าน และทำสิ่งชั่วร้ายเช่นนั้น แสดงความไม่​ภักดี​ต่อพระเจ้าของเราด้วยการแต่งงานกับหญิงต่างชาติอย่างนั้นหรือ”
\par }{\PP \VS{๒๘}​บุ​ตรคนหนึ่งของโยยาดา ​ผู้​เป็นบุตรของเอลียาชีบหัวหน้ามหาปุโรหิต
ซึ่งเป็นบุตรเขยของสันบาลลัทชาวโฮโรน ข้าพเจ้าขับไล่เขาไปจากข้าพเจ้า
\VS{๒๙}​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกถึงพวกเขาที่​ได้​ทำลายความเป็นปุโรหิต
และพันธสัญญาที่​พระองค์​​มี​กับปุโรหิตและชาวเลวี
\par }{\PP \VS{๓๐}​ดังนั้น​ ข้าพเจ้าได้ชำระพวกเขาให้สะอาดจากทุกสิ่งที่เป็นของต่างชาติ
และข้าพเจ้ากำหนดหน้าที่ของบรรดาปุโรหิตและชาวเลวี​แต่​ละคนในการปฏิบั​ติ​งานของเขา
\VS{๓๑}และข้าพเจ้ายังได้จัดหาฟืนมาถวายตามกำหนดเวลา ​อี​กทั้งผลไม้รุ่นแรกด้วย
\par }{\PP ​โอ​ พระเจ้าของข้าพเจ้า ขอพระองค์ระลึกถึงความดีของข้าพเจ้าเถิด
\par }