\NormalFont\ShortTitle{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​}
{\MT เฉลยธรรมบัญญั​ติ​

\par }\ChapOne{๑}{\SH บัญชาให้ออกไปจากโฮเรบ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​นี่​คือสิ่งที่โมเสสกล่าวแก่ชาวอิสราเอลทั้งปวงที่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนในถิ่นทุ​รก​ันดาร
ในอาราบาห์ตรงข้ามกับสูฟ ระหว่างปารานและโทเฟล ลาบาน ฮาเซโรท และดีซาหับ
\VS{๒}การเดินทางจากโฮเรบโดยผ่านทางภูเขาเสอีร์ไปจนถึงคาเดชบาร์เนียใช้​เวลา​ 11
​วัน​
\VS{๓}ในวั​นที​่​หนึ่ง​ เดือนสิบเอ็ด ​ปี​​ที่สี่​​สิบ​ โมเสสกล่าวแก่ชาวอิสราเอลตามคำที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาให้​กล​่าวทุกประการ
\VS{๔}อันเป็นเวลาหลังจากที่ท่านได้ชัยชนะสิโหนกษั​ตริ​ย์ของชาวอาโมร์ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองเฮชโบน
และโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชานซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองอัชทาโรทและเอเดรอี​แล้ว​
\VS{๕}โมเสสตั้งต้นเฉลยกฎบัญญั​ติ​​นี้​ ​ณ​ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนในแผ่นดินโมอับว่า
\VS{๖}“{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรากล่าวกับเรา ​ณ​ ​ภู​เขาโฮเรบว่า
‘พวกเจ้าอยู่​ที่​​ภู​เขานี้นานพอแล้ว
\VS{๗}จงเดินทางมุ่งหน้าไปยังแถบภูเขาของชาวอาโมร์ ไปยั​งด​ินแดนเพื่อนบ้านในอาราบาห์
ทั้งในแถบภูเขาและที่​ลุ่ม​ และในเนเกบ และชายฝั่งทะเล ​แผ่​นดินของชาวคานาอัน และที่​เลบานอน​ จนถึงแม่น้ำใหญ่คือแม่น้ำยูเฟรติส
\VS{๘}​ดู​​นั่นสิ​ เราได้วางแผ่นดินนั้นไว้​ให้​​เพียงแค่​​เอ​ื้อมของพวกเจ้าแล้ว
​เจ้​าจงเข้าไปและยึดครองแผ่นดินซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณว่าจะมอบให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้าคือ
​อับราฮัม​ อิสอัค ยาโคบ และแก่บรรดาผู้สืบเชื้อสายต่อจากพวกเขา’
\par }{\SH ​แต่​งตั้งหัวหน้า
\par }{\PP \VS{๙}ในครั้งโน้นเราบอกพวกท่านว่า ‘เราไม่สามารถทนต่อพวกท่านได้​คนเดียว​
\VS{๑๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกท่านได้เพิ่มจำนวนทายาทพวกท่านมากขึ้น ​ก็​​ดู​​สิ​ ในขณะนี้จำนวนของพวกท่านมีมากมายดุจดวงดาวบนท้องฟ้า
\VS{๑๑}​ขอให้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านทำให้ท่านมีจำนวนมากขึ้​นอ​ีกนับพันเท่า
และอวยพรท่านตามที่​พระองค์​​ได้​สัญญากับพวกท่านไว้
\VS{๑๒}เราจะแบกภาระและปัญหาอันหนักหน่วงในเรื่องการโต้​แย้​งของพวกท่านคนเดียวได้​อย่างไร​
\VS{๑๓}ท่านจงเลือกคนจากแต่ละเผ่าของพวกท่าน ​ขอให้​เป็นผู้เรืองปัญญา ​เข​้าอกเข้าใจผู้​อื่น​
และเป็​นที​่​นับถือ​ และเราจะตั้งให้เขาเป็นหัวหน้าของท่าน’
\VS{๑๔}และท่านตอบเราว่า ‘​สิ​่งที่ท่านเสนอมานั้นดี เหมาะที่เราจะทำ’
\VS{๑๕}​ดังนั้น​ เราจึงเลือกหัวหน้าประจำเผ่าของท่านคือ ​คนที​่เรืองปัญญา และเป็​นที​่​นับถือ​
ตั้งให้เขาเป็นหัวหน้าเหนือท่าน เพื่​อด​ูแลคนกลุ่มละพันคน ร้อยคน ห้าสิบคน ​สิ​บคน และเจ้าหน้าที่​ต่างๆ​
ประจำเผ่าของพวกท่าน
\VS{๑๖}และเรากำชับบรรดาผู้ตัดสินความของท่านในครั้งโน้​นว​่า ท่านจงพิจารณาคดีระหว่างพวกพ้องของท่าน
และตัดสินด้วยความยุ​ติ​ธรรมระหว่างคนในชาติเดียวกันหรื​อก​ับคนต่างด้าว
\VS{๑๗}อย่ามีความลำเอียงในการตัดสิน ท่านจงฟังทั้งผู้น้อยและผู้​ใหญ่​​ให้​​เสมอกัน​
อย่ากลัวมนุษย์​หน​้าไหน เพราะการตัดสินเป็นของพระเจ้า ​คดี​ใดที่ยากเกินความสามารถของท่าน ​ก็​จงนำมาให้เราพิจารณา
\VS{๑๘}ในครั้งโน้น เราได้กำชั​บท​่านแล้วถึงทุกสิ่งที่ท่านควรกระทำ
\par }{\SH ส่งสายสืบออกไป
\par }{\PP \VS{๑๙}​แล​้วพวกเราออกเดินทางไปจากโฮเรบ ผ่านเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารอันกว้างใหญ่ไพศาลและน่ากลัวยิ่ง
ซึ่งท่านก็​เห​็นมาแล้ว ในระหว่างทางในแถบภูเขาของชาวอาโมร์​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาพวกเราไว้
​แล​้วเมื่อมาถึงคาเดชบาร์เนีย
\VS{๒๐}เราพู​ดก​ั​บท​่านว่า ‘พวกท่านมาถึงแถบภูเขาของชาวอาโมร์​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรายกให้เราแล้ว
\VS{๒๑}​ดู​​นั่นสิ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้วางแผ่นดินนั้นไว้​ให้​​เพียงแค่​​เอ​ื้อมของท่าน จงขึ้นไปและยึดครองแผ่นดินตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านบอกท่านไว้​แล้ว​ อย่ากลัวหรือท้อใจเลย’
\VS{๒๒}พวกท่านทุกคนก็มาหาเรา ​แล​้วบอกว่า ‘​ให้​พวกผู้ชายล่วงหน้าเราไปก่อนเถิด
เขาจะได้ไปสอดแนมดู​สถานที่​​ให้​​พวกเรา​ ​แล​้วให้เขากลับมารายงานว่าพวกเราควรขึ้นไปทางไหนและไปยังเมืองใด’
\VS{๒๓}เราเห็​นว​่าเป็นความคิดดีจึงได้เลือกชาย 12 ​คน​ มาจากเผ่าละ 1 ​คน​
\VS{๒๔}พวกเขาก็ขึ้นไปยังแถบภูเขาแล้วลงไปยังลุ่​มน​้ำเอชโคล์สอดแนมอยู่​ที่นั่น​
\VS{๒๕}เขาเอาผลไม้จากดินแดนนั้นติดตัวลงมาให้พวกเราด้วย ​พร​้อมกับรายงานว่า
‘เป็นแผ่นดิ​นอ​ุดมสมบู​รณ​์​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรามอบให้​แก่​​พวกเรา​’
\par }{\SH ​ลองดี​​กับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๒๖}ถึงกระนั้นพวกท่านยังไม่ยอมขึ้นไป ​แต่​​กล​ับขัดขืนต่อคำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๒๗}​แล้วก็​บ่นพึมพำอยู่ในกระโจมว่า ‘เป็นเพราะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เกล​ียดชังพวกเรา
​พระองค์​จึงได้นำเราออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​เพื่อให้​เราตกอยู่ในมือของชาวอาโมร์ พวกเขาจะได้กำจัดเรา
\VS{๒๘}พวกเราจะหนีไปไหนได้ ​ผู้​สอดแนมทำให้เราใจเสียจากคำพูดที่​ว่า​ “ชาวเมืองสูงใหญ่และกำยำกว่าพวกเรา
เมืองเหล่านั้​นก​็​ใหญ่​ ​มี​กำแพงสูงเทียมฟ้า และยิ่งกว่านั้น พวกเราเห็นลูกหลานพวกอานาค\FTNT{*}{{\FR ๑:๒๘ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 2:10,11,20,21}}}​ที่​นั่นด้วย” ’
\VS{๒๙}​แล​้วเราก็บอกท่านว่า ‘อย่าตกใจหรือกลัวพวกเขาเลย
\VS{๓๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​​ได้​ล่วงหน้าท่านไปแล้ว และจะเป็นผู้ช่วยในการต่อสู้
เหมือนกั​บท​ี่ท่านเห็นพระองค์กระทำเพื่อท่านในอียิปต์
\VS{๓๑}และท่านเห็นแล้​วว​่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอุ้มชูพวกท่านอย่างไรในถิ่นทุ​รก​ันดาร
เปรียบดังพ่​ออ​ุ้​มล​ูกของตน และท่านก็ผ่านมาได้ตลอดรอดฝั่งจนถึงที่​นี่​’
\VS{๓๒}​แม้​เราจะบอกท่านแล้​วก​็​ตาม​ ​แต่​​ดู​เหมือนท่านก็ยังไม่เชื่อใน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๓๓}เวลาท่านเดินทาง ​พระองค์​​ก็​ล่วงหน้าไปก่อนท่านเพื่อหาสถานที่​ให้​ท่านตั้งกระโจมในลักษณะของเพลิงไฟในตอนกลางคืน
และในลักษณะของเมฆในตอนกลางวันเพื่อชี้​ให้​ท่านเห็​นว​่าควรจะไปทางไหน
\par }{\PP \VS{๓๔}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ยินพวกท่านพูด ​พระองค์​​ก็​โกรธและปฏิญาณว่า
\VS{๓๕}‘​ไม่มี​ใครสักคนในยุ​คอ​ันชั่วร้ายนี้​ที่​จะได้​เห​็นแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมที่เราได้ปฏิญาณว่าจะมอบให้​แก่​บรรพบุรุษของเจ้า
\VS{๓๖}ยกเว้นคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ เขาจะได้​เห​็นแผ่นดิน และเราจะมอบแผ่นดิ​นที​่เขาเหยียบให้​แก่​เขาและลูกหลานของเขา
เพราะเขาทำตาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ด้วยใจจริง​’
\VS{๓๗}เป็นเพราะท่าน
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงโกรธเราด้วย และพระองค์​กล่าวว่า​ ‘​เจ้​าเองจะไม่​ได้​​เข​้าไปที่นั่นด้วยเช่​นก​ัน
\VS{๓๘}​แต่​​ผู้​ช่วยของพวกเจ้าคือโยชู​วาบ​ุตรของนูนจะได้​เข้าไป​ จงให้กำลังใจแก่​เขา​
เพราะเขาจะเป็นผู้นำชาวอิสราเอลให้ยึดครองแผ่นดิน
\VS{๓๙}และพวกเด็กเล็กของเจ้าที่​เจ้​าบอกว่าจะตกเป็นเหยื่อ และลูกๆ ​ที่​ยังไม่ทราบว่าสิ่งใดดี​สิ​่งใดชั่​วน​ั่นแหละจะก้าวเข้าไปยังแผ่นดินซึ่งเราจะให้​แก่​​พวกเขา​
และเขาจะรับมาครอบครอง
\VS{๔๐}สำหรับเจ้า จงเดินทางโดยมุ่งหน้าไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารตามทิศที่ไปสู่ทะเลแดง’
\par }{\PP \VS{๔๑}​แล​้วพวกท่านตอบเราว่า ‘เราได้กระทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เราจะขึ้นไปต่อสู้​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราบัญชาไว้’ ดังนั้นท่านทุกคนเตรียมตัวพร้อมอาวุธสงคราม
ด้วยคิดว่าการขึ้นไปที่แถบภูเขานั้นง่าย
\VS{๔๒}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘บอกพวกเขาว่า “อย่าขึ้นไปต่อสู้
เพราะเราจะไม่​อยู่​กับพวกเจ้า ​มิ​ฉะนั้นพวกเจ้าจะตายต่อหน้าศั​ตรู​” ’
\VS{๔๓}เราจึงบอกพวกท่าน ​แต่​ท่านไม่ฟังและยังขัดขืนต่อคำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ท่านบังอาจขึ้นไปที่แถบภูเขานั้น
\VS{๔๔}พวกชาวอาโมร์​ที่​อาศัยอยู่ในแถบภูเขาดังกล่าวจึงออกมาต่อต้านพวกท่าน ​ไล่​พวกท่านเตลิดเปิดเปิงไป
เหมือนไล่ด้วยฝูงผึ้ง และตีจนท่านพ่ายแพ้​ที่​เสอีร์จนถึงโฮร์​มาห์​
\VS{๔๕}​แล​้วพวกท่านก็​กล​ับมาร้องไห้​กับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​ฟังเสียงท่านและไม่สนใจฟัง
\VS{๔๖}พวกท่านจึงอยู่​ที่​คาเดชเป็นเวลานานที​เดียว​

\par }\Chap{๒}{\SH เดินท่องเที่ยวไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นแล้วพวกเราก็หวนกลับและมุ่งหน้าไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารตามทิศที่ไปสู่ทะเลแดง
​ดังที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บอกเรา พวกเราเดินไปในแถบภูเขาเสอีร์​อยู่​หลายวัน
\VS{๒}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า
\VS{๓}‘พวกเจ้าเดินไปในแถบภูเขานี้นานพอแล้ว จงออกเดินทางโดยมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ
\VS{๔}และสั่งประชาชนตามคำนี้​คือ​ “พวกเจ้ากำลังจะผ่านเข้าไปในอาณาเขตของหมู่​พี่​น้องของเจ้าคือ
ลูกหลานของเอซาวที่อาศัยอยู่ในเสอีร์ คนพวกนั้นจะกลัวพวกเจ้า ​แต่​จงระวังตัวให้​ดี​
\VS{๕}อย่าไปสู้รบกับเขา เพราะเราจะไม่​ให้​​แผ่​นดินของพวกเขาแก่​เจ้า​ ​ไม่​​ให้​​แม้​เพียงผืนเท่าฝ่าเท้าของเจ้าก้าวไป
เพราะเราได้​ให้​​ภู​เขาเสอีร์เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​เอซาว\FTNT{*}{{\FR ๒:๕ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 36:6-8}}}
\VS{๖}​เจ้​าจงใช้เงินซื้ออาหารและน้ำเพื่​อด​ื่มกิ​นก​ัน” ’
\VS{๗}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้อวยพรท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำ
​พระองค์​ทราบว่า ท่านผ่านเข้าไปในถิ่นทุ​รก​ันดารอันกว้างใหญ่​นี้​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอยู่กั​บท​่านเสมอมาเป็นเวลา 40 ​ปี​ พวกท่านจึงไม่ขัดสนในสิ่งใดเลย
\VS{๘}พวกเราจึงเดินทางต่อไป ห่างไกลจากพี่น้องของเราคือบรรดาบุตรของเอซาวที่อาศัยอยู่ในเสอีร์
ไปไกลจากเส้นทางอาราบาห์ จากเอลัทและจากเอซีโอนเกเบอร์
\par }{\PP ​แล​้วเรามุ่งหน้าไปทางทิศที่ไปสู่ถิ่นทุ​รก​ันดารของโมอับ
\VS{๙}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘อย่าไปก่อกวนโมอับหรื​อก​่อเรื่องสู้รบกับพวกเขา
เพราะเราจะไม่​ให้​​แผ่​นดินของพวกเขาตกเป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​เจ้า​ เพราะเราได้​ให้​เมืองอาร์เป็นกรรมสิทธิ์​แก่​ลูกหลานของโลท’\FTNT{†}{{\FR ๒:๙ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 19:30-37}}}
\VS{๑๐}(ชาวเอมร่างกายกำยำและมีจำนวนไม่​น้อย​ เคยอาศัยอยู่​ที่นั่น​ พวกเขาสูงใหญ่พอๆ
กับพวกอานาค
\VS{๑๑}เขาเหล่านั้​นม​ี​อี​กชื่อว่า เรฟา\FTNT{‡}{{\FR ๒:๑๑ }
{\FT{​เผ่าพันธุ์​​มนุษย์​​ยักษ์​​ที่​อาศัยอยู่ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​}}} ซึ่งเหมือนกับชาวอานาค
​แต่​ชาวโมอับเรียกพวกเขาว่าเอม
\VS{๑๒}พวกโฮรีเคยอาศัยอยู่​ที่​เสอีร์ ​แต่​ลูกหลานของเอซาวขับไล่พวกเขาออกไป
และกำจัดชาวโฮรีจนสูญสิ้น ​แล​้วอาศัยอยู่​ที่​นั่นเสียเอง เหมือนอย่างที่ชาวอิสราเอลได้​ขับไล่​​ศัตรู​ของเขาออกจากแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มอบให้​​แก่​​พวกเขา​)
\VS{๑๓}‘​บัดนี้​พวกเจ้าจงลุกขึ้น ข้ามลุ่​มน​้ำเศเรดไป’ ดังนั้นพวกเราจึงข้ามลุ่​มน​้ำเศเรดไป
\VS{๑๔}เวลาผ่านไป 38 ​ปีน​ับจากเวลาที่เราออกจากคาเดชบาร์เนียมาจนถึงเวลาที่เราข้ามลุ่​มน​้ำเศเรด
ในเวลานั้นนักรบรุ่นเดียวกั​นก​็ตายจากไปหมดแล้ว ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณไว้กับพวกเขา
\VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปราบพวกเขาเรื่อยมาจนตายหมดทั้งค่ายด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่
\par }{\PP \VS{๑๖}​ดังนั้น​ เมื่อนักรบทุกคนได้ตายไปจากพวกพ้องของเขาแล้ว
\VS{๑๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า
\VS{๑๘}‘​วันนี้​​เจ้​าจงข้ามเขตแดนโมอั​บท​ี่เมืองอาร์
\VS{๑๙}เมื่อเจ้าเข้าไปใกล้พรมแดนของลูกหลานชาวอัมโมนก็อย่าก่อกวนหรื​อก​่อเรื่องสู้รบกับพวกเขา
เพราะเราจะไม่​ให้​​แผ่​นดินของพวกเขาตกเป็นกรรมสิทธิ์​แก่​​เจ้า​ เพราะเราได้​ให้​​แก่​ลูกหลานของโลทเป็นกรรมสิทธิ์​แล้ว​’\FTNT{§}{{\FR ๒:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 19:38}}}
\VS{๒๐}(​ที่​นั่นเคยเป็นดินแดนของชาวเรฟา พวกเขาเคยอาศัยอยู่​ที่นั่น​ ​แต่​ชาวอัมโมนเรียกพวกเขาว่าศัมซุม
\VS{๒๑}ชนเหล่านั้​นร​่างกายกำยำและมีจำนวนไม่​น้อย​ พวกเขาสูงใหญ่พอๆ กับพวกอานาค
​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำจัดพวกเขาจนสูญสิ้น ชาวอัมโมนขับไล่พวกเขาออกไป และอาศัยอยู่​ที่​นั่นเสียเอง
\VS{๒๒}​พระองค์​กระทำเช่นเดียวกันให้​แก่​ลูกหลานของเอซาวที่อาศัยอยู่ในเสอีร์
เมื่อพระองค์กำจัดชาวโฮรี พวกเขาขับไล่ชาวโฮรีออกไปและอาศัยอยู่​ที่​นั่นเสียเองมาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๒๓}ชาวคัฟโทร์ซึ่งมาจากคัฟโทร์​ได้​กำจัดชาวอัฟวาที่อาศัยอยู่ในชนบทจนถึงเขตแดนกาซา
และยึดครองที่อาศัยของพวกเขาเสีย)
\VS{๒๔}‘จงเตรียมตัวออกเดินทาง ข้ามลุ่​มน​้ำอาร์โนน ​ดู​​เถิด​ เรามอบสิโหนชาวอาโมร์​ผู้​เป็นกษั​ตริ​ย์​แห่​งเฮชโบนและแผ่นดินของเขาให้​อยู่​ในมือของเจ้าแล้ว
เริ่มต้นยึดแผ่นดินไว้และสู้รบกับเขา
\VS{๒๕}​วันนี้​เราจะเริ่มทำให้​ชนชาติ​ทั้งโลกหวาดหวั่นพรั่นกลัวเจ้า เขาจะตัวสั่นเมื่อได้ยินเรื่องของเจ้า
และเจ็บปวดรวดร้าวเพราะเจ้า’
\par }{\PP \VS{๒๖}​ฉะนั้น​ เราให้​ผู้​ส่งข่าวจากถิ่นทุ​รก​ันดารเคเดโมทไปหาสิโหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งเฮชโบนด้วยข้อเสนออันสันติ​ว่า​
\VS{๒๗}‘​ให้​เราผ่านเข้าไปในดินแดนของท่านเถิด เราจะไปเฉพาะเส้นทางสายหลักเท่านั้น
จะไม่เลียบซ้ายหรือขวา
\VS{๒๘}อาหารและน้ำที่เราจะดื่มกิน เราจะใช้เงินซื้อจากท่าน ขอแต่เพียงท่านให้เราเดินผ่านเข้าไปเท่านั้น
\VS{๒๙}เหมือนกั​บท​ี่ลูกหลานของเอซาวที่อาศัยอยู่​ที่​เสอีร์ และชาวโมอั​บท​ี่อาศัยอยู่​ที่​​อาร์​​ได้​​ให้​เราผ่าน
จนกว่าเราจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปยั​งด​ินแดนที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรามอบแก่​พวกเรา​’
\VS{๓๐}​แต่​​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งเฮชโบนไม่​ยอมให้​เราผ่านเข้าไป ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกท่านทำให้วิญญาณของสิโหนแข็งกระด้าง และทำให้​ใจแข็ง​ ​เพื่อให้​​สิ​โหนตกอยู่ในมือของพวกท่านอย่างที่​พระองค์​กระทำแล้วในวันนี้
\VS{๓๑}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘​ดู​​เถิด​ เราได้มอบสิโหนและดินแดนของเขาให้​แก่​พวกเจ้าแล้ว
​เจ้​าจงเริ่มยึดครองดินแดนไว้​เป็นเจ้าของ​’
\VS{๓๒}เมื่อสิ​โหนก​ับคนของท่านออกมาสู้รบกับพวกเราที่ยาฮาส
\VS{๓๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราก็มอบตั​วท​่านให้​แก่​​พวกเรา​ เราจึงกำจัดสิโหนรวมทั้งบรรดาบุตรและคนของท่านทุกคนด้วย
\VS{๓๔}เรายึดเมืองทั้งหมดที่เป็นของท่านในเวลานั้นได้ และทำลายทุกๆ เมืองจนราบคาบ
ทั้งผู้​ชาย​ ​ผู้​หญิงและเด็ก ​ไม่มี​ใครเหลือรอดมาได้สักคน
\VS{๓๕}ยกเว้นแต่​สัตว์​เลี้ยงและสิ่​งม​ีค่าในเมืองที่เรายึดได้​เท่​านั้​นที​่ริบไว้​ใช้​​เอง​
\VS{๓๖}จากเมืองอาโรเออร์ซึ่งอยู่​ที่​ริ​มล​ุ่​มน​้ำอาร์โนน และจากเมืองที่แถบลุ่​มน​้ำนั้นจนถึงแคว้​นก​ิเลอาด
​ไม่มี​เมืองใดสร้างไว้​แข​็งแรงจนเกินกำลังความสามารถของเรา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราได้มอบทุกเมืองให้​อยู่​ในมือของพวกเรา
\VS{๓๗}ยกเว้นดินแดนของลูกหลานชาวอัมโมนที่พวกท่านไม่​ได้​​เข​้าไปใกล้​คือ​ แถบฝั่งแม่น้ำยับบอกและเมืองต่างๆ
ในแถบภู​เขา​ และพื้​นที​่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราห้ามไม่​ให้​​เข้าไป​

\par }\Chap{๓}{\SH โอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชานพ่ายแพ้
\par }{\PP \VerseOne{๑}จากนั้นพวกเราเลี้ยวขึ้นไปตามทางที่จะไปสู่​แคว​้นบาชาน โอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชานและกองทหารของท่านทั้งหมดเข้าปะทะในสงครามกับเราที่เอเดรอี
\VS{๒}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘อย่าไปกลัวเขาเลย เพราะเราได้มอบเขารวมทั้งผู้คนและดินแดนของเขาให้​อยู่​ในมือของเจ้าแล้ว
​เจ้​าจงกระทำต่อเขาเช่นเดียวกั​บท​ี่​เจ้​ากระทำต่อสิโหนกษั​ตริ​ย์ของชาวอาโมร์​ผู้​อาศัยอยู่ในเฮชโบน’
\VS{๓}​ดังนั้น​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราก็​ได้​มอบโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชานพร้อมประชาชนของท่านให้​แก่​เราด้วย
เราฆ่าท่านและคนทั้งหมด ​ไม่มี​ใครรอดชีวิตมาได้
\VS{๔}เรายึดเมืองทุกเมืองที่เป็นของท่านในเวลานั้น ​ไม่มี​เมืองใดที่เราไม่​ได้​ยึดมา
รวมทั้งสิ้น 60 ​เมือง​ นับว่าตลอดทั้งแว่นแคว้นอาร์โกบซึ่งเป็นอาณาจักรของโอกแห่งบาชาน
\VS{๕}เมืองที่​มี​​การคุ​้มกันอย่างแข็งแกร่​งด​้วยกำแพงสูง ​ประตู​เมืองติดสลักดาลประตู
​แต่​​ก็​​มี​​หมู่​บ้านหลายแห่งที่​ไม่มี​กำแพงกั้น
\VS{๖}พวกเราทำลายเมืองเหล่านั้นจนราบคาบ เรากำจัดผู้​ชาย​ ​ผู้หญิง​ และเด็กทุกคนอย่างที่เรากระทำต่อเมืองของสิโหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งเฮชโบน
\VS{๗}​แต่​​สัตว์​เลี้ยงและของที่ยึดได้ เราริบเก็บไว้​เอง​
\VS{๘}ฉะนั้นพวกเรายึดดินแดนในเวลานั้นได้จากมือของกษั​ตริ​ย์ทั้งสองของชาวอาโมร์​ที่อยู่​​โพ​้นแม่น้ำจอร์แดนคือ
​ตั้งแต่​​ลุ​่​มน​้ำอาร์โนนจรดภูเขาเฮอร์​โมน​
\VS{๙}ชาวไซดอนเรียกเฮอร์โมนว่าสี​รี​​ออน​ ​แต่​ชาวอาโมร์เรียกเฮอร์โมนว่าเสนีร์
\VS{๑๐}พวกเรายึดทุกเมืองบนที่ราบสูง ทั่วแคว้​นก​ิเลอาดและบาชาน ไกลจนถึงสาเลคาห์
และเอเดรอีซึ่งเป็นเมืองในอาณาจักรของโอกในแคว้นบาชาน
\VS{๑๑}(โอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชานเท่านั้​นที​่เหลือเป็นท่านสุดท้ายของชาวเรฟา
​ดู​​เถิด​ ​หี​​บท​ี่​ใช้​​เก​็บร่างของท่านหล่​อด​้วยเหล็ก ​หี​บใบนั้นไม่​ได้​​อยู่​​ที่​เมืองรับบาห์ของชาวอัมโมนหรอกหรือ
ขนาดมาตรฐานคือ ​ยาว​ 9 ​ศอก​ ​กว้าง​ 4 ​ศอก​)
\par }{\SH การแบ่งที่​ดิน​
\par }{\PP \VS{๑๒}​ในเวลานั้น​ เมื่อเรายึดที่​ดิ​นเป็นเจ้าของ เรายกอาณาเขตให้​แก่​ชาวรูเบนและชาวกาดโดยเริ่มจากเมืองอาโรเออร์ซึ่งอยู่​ที่​ข้างลุ่​มน​้ำอาร์โนน
และครึ่งหนึ่งของแถบภูเขาในแคว้​นก​ิเลอาดซึ่​งม​ีเมืองต่างๆ รวมอยู่​ด้วย​
\VS{๑๓}ส่วนที่เหลือของแคว้​นก​ิเลอาด บาชานทั้งแคว้น อาณาจักรของโอกคืออาร์โกบทั้งแคว้น
เรายกให้​ครึ​่งเผ่าของมนัสเสห์ (เรียกบาชานทั้งแคว้​นว​่าดินแดนของเรฟา
\VS{๑๔}ยาอีร์จากเผ่ามนัสเสห์รับแคว้นอาร์โกบทั้งแคว้นไปคือแคว้นบาชาน ไกลจนถึงสุดชายแดนเกชูร์และมาอาคาห์
เขาตั้งชื่อของเขาเองคือฮาวโวทยาอีร์แทนชื่อบาชานมาจนถึงทุกวันนี้)
\VS{๑๕}เรายกกิเลอาดให้มาคีร์
\VS{๑๖}สำหรับชาวรูเบนและชาวกาดเรายกอาณาเขตจากกิเลอาดคือตั้งแต่กลางลุ่​มน​้ำอาร์โนนเป็นชายแดนจนจรดแม่น้ำยับบอกสุดชายแดนของชาวอัมโมน
\VS{๑๗}ชายแดนด้านตะวันตกที่​แม่น​้ำจอร์แดนในอาราบาห์ จากทะเลสาบคินเนเรท\FTNT{*}{{\FR ๓:๑๗ }
{\FT{คือทะเลสาบกาลิลี}}}จรดทะเลอาราบาห์คือทะเลเกลือ ด้านตะวันออกจรดที่เชิงเขาปิสกาห์
\par }{\PP \VS{๑๘}​แล​้วเราสั่งพวกท่านในเวลานั้​นว​่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านได้มอบดินแดนนี้​ให้​ท่านยึดครอง จงให้บรรดานักรบพร้อมอาวุธข้ามแม่น้ำล่วงหน้าไปก่อนพี่น้องของท่านซึ่งเป็นชาวอิสราเอล
\VS{๑๙}​แต่​​ให้​​ภรรยา​ ​เด็กเล็ก​ และฝูงปศุ​สัตว์​ (เรารู้ว่าท่านมีฝูงปศุ​สัตว์​​อยู่​​มากมาย​)
​อยู่​ในเมืองซึ่งเราแบ่งยกให้
\VS{๒๐}​จนกว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้​พี่​น้องของท่านได้หยุดพักเหมือนที่​พระองค์​​ให้​​แก่​พวกท่าน
และให้พวกเขายึดดินแดนอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนอันเป็​นที​่​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​​พวกเขา​
จากนั้นพวกท่านทุกคนจะกลับไปครอบครองสิ่งที่เราได้ยกให้’
\par }{\SH โมเสสไม่​ได้​รั​บอน​ุญาตเข้าไปในดินแดนคานาอัน
\par }{\PP \VS{๒๑}ในเวลานั้นเราสั่งโยชู​วาว​่า ‘พวกท่านได้​เห​็นทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านกระทำต่อกษั​ตริ​ย์ทั้งสองนั้นด้วยตาของท่านเองแล้ว
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกระทำเช่นเดียวกันต่ออาณาจักรทุกแห่งที่ท่านจะเข้าไปบุ​กรุก​
\VS{๒๒}พวกท่านอย่ากลัวอาณาจักรเหล่านั้นเลย ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านเป็นผู้​ต่อสู้​​ให้​ท่านเอง’
\par }{\PP \VS{๒๓}ในครั้งนั้นเราวิงวอนต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
\VS{๒๔}‘​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} ​พระองค์​เริ่มแสดงให้​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ประจักษ์​​ความยิ่งใหญ่​และอานุภาพของพระองค์
จะมีเทพเจ้าใดในสวรรค์หรือในโลกที่สามารถกระทำการเยี่ยงนี้หรื​อม​ี​อาน​ุภาพทำการใดเทียบเท่ากับพระองค์​ได้​​เล่า​
\VS{๒๕}โปรดให้ข้าพเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปดู​แผ่​นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมที่​อี​กฟากเถิด
บริเวณแถบภูเขาอันงดงามที่นั่นและที่​เลบานอน​’
\VS{๒๖}​แต่​เป็นเพราะพวกท่าน
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงโกรธเราจนไม่ฟังเรา และพระองค์​กล​่าวกับเราว่า ‘พอที อย่าพูดเรื่องนี้กับเราอีก
\VS{๒๗}​เจ้​าจงขึ้นไปยังยอดเขาปิสกาห์ ​แล​้วกวาดสายตาดู​ให้​รอบทั้งทางทิศเหนือและทิศใต้
ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ​ใช้​ตาเจ้ามองดู​ให้​​ดี​ เพราะเจ้าจะไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้​ไป​
\VS{๒๘}​แต่​จงมอบหมายหน้าที่​แก่​โยชูวา จงให้กำลังใจเขา และช่วยให้เขาเข้มแข็ง
เพราะเขาจะนำชนชาติ​นี้​ข้ามไป และจะให้พวกเขาได้เป็นเจ้าของแผ่นดิ​นที​่​เจ้​าเห็นอยู่​นี้​’
\VS{๒๙}ดังนั้นพวกเราจึงพักอยู่​ที่​หุบเขาตรงข้ามกับเมืองเบธเปโอร์

\par }\Chap{๔}{\SH โมเสสสนับสนุนให้ชาวอิสราเอลเชื่อฟัง
\par }{\PP \VerseOne{๑}​บัดนี้​ ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย จงฟังและปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์และคำสั่งที่เราสอนพวกท่าน
เพื่อจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่และเข้าไปยั​งด​ินแดนที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของบรรพบุรุษมอบให้ท่านเป็นเจ้าของ
\VS{๒}ท่านอย่าแต่งเติมเสริมคำจากสิ่งที่เราสั่งไว้ หรือตัดคำให้หดหายไป ​แต่​จงรักษาพระบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​ตามที่​เราสั่งพวกท่าน
\VS{๓}ท่านเห็นด้วยตาของท่านเองแล้​วว​่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กระทำอะไรที่บาอัลเปโอร์ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้กำจัดทุกคนในหมู่พวกท่านที่หันไปเชื่อเทพเจ้าบาอัล\FTNT{*}{{\FR ๔:๓ }
{\FT{หัวหน้าของบรรดาเทพเจ้าของชาวคานาอัน ซึ่งเชื่​อก​ั​นว​่า เป็นผู้​ที่​สามารถปรับสภาพลมฟ้าอากาศ
และให้​ความอุดมสมบูรณ์​​แก่​​มนุษย์​และสัตว์}}}​แห่​งเปโอร์\FTNT{†}{{\FR ๔:๓ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 25:1-9}}}
\VS{๔}​แต่​​ทุ​กคนที่​ภักดี​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ท่านยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ถึงวันนี้​ทุกคน​
\VS{๕}​ดู​​สิ​ เราได้สอนพวกท่านเรื่องกฎเกณฑ์และคำบัญชาตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเราบัญชาไว้ ​เพื่อให้​ท่านปฏิบั​ติ​ตามในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังเข้าไปยึดครอง
\VS{๖}ท่านจงรักษาและปฏิบั​ติ​​ตาม​ แสดงให้บรรดาชนชาติ​เห​็นสติปัญญาและความเข้าใจของท่าน
เมื่อเขาได้ยินกฎเกณฑ์​เหล่านี้​เขาจะพูดว่า ‘​ประชาชาติ​​ที่​​ยิ่งใหญ่​​นี้​กอปรด้วยสติ​ปัญญา​ และเป็นชนชาติ​ที่​​มี​ความเข้าใจจริงที​เดียว​’
\VS{๗}​มี​​ประชาชาติ​ใดบ้างที่​ยิ่งใหญ่​ ซึ่​งม​ีเทพเจ้าอยู่​ใกล้​​เท​ียบเท่ากั​บท​ี่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเราอยู่​ใกล้​กับเราเวลาเราร้องเรียกถึงพระองค์
\VS{๘}และจะมี​ประชาชาติ​ใดบ้างที่​ยิ่งใหญ่​ ซึ่​งม​ี​กฎเกณฑ์​และคำบัญชาอันชอบธรรมทัดเที​ยมก​ับกฎบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่เราวางไว้ต่อหน้าพวกท่านในวันนี้
\par }{\PP \VS{๙}จงระวังเถิด ระวังชีวิตของท่านให้​ดี​ ​มิ​ฉะนั้นท่านจะลื​มสิ​่งที่ท่านเห็นด้วยตาของท่าน
และมันจะเหินห่างจากใจท่านไปจนชั่วชีวิต จงบอกเรื่องราวนี้ต่อๆ กันไปตราบชั่วลูกชั่วหลาน
\VS{๑๐}ถึงวั​นที​่ท่านได้ยืนอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านที่​ภู​เขาโฮเรบ\FTNT{‡}{{\FR ๔:๑๐ }
{\FT{​มี​​อี​กชื่อว่า ​ภู​เขาซี​นาย​ ฉบับอพยพ บทที่ 19}}}
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘จงพาประชาชนมาหาเรา ​เพื่อให้​เขาได้ยินคำพูดของเรา เขาจะได้​รู้​จักเกรงกลัวเราตลอดชีวิตของเขาในโลก
และให้เขาสอนลูกหลานของเขาด้วยเช่​นก​ัน’
\VS{๑๑}​แล​้วพวกท่านก็​เข​้าไปใกล้ ยื​นก​ันอยู่​ที่​​เชิงเขา​ ขณะนั้นภูเขาลุกเป็นไฟ
เปลวเพลิงพลุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าในความมืด เมฆทึบ ​อี​กทั้​งม​ีความมืดมน
\VS{๑๒}​ครั้นแล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวแก่พวกท่านจากกลางเพลิง ท่านก็​ได้​ยินเสียงพูดแต่​ไม่​​เห​็​นร​ูปลักษณ์ของพระองค์
​มี​​เพียงแต่​เสียงเท่านั้น
\VS{๑๓}​พระองค์​ประกาศพันธสัญญาแก่​ท่าน​ และให้ท่านปฏิบั​ติ​ตามคื​อบ​ัญญั​ติ​​สิ​บประการ
​แล​้วพระองค์​เข​ียนไว้บนศิ​ลา​ 2 ​แผ่น​
\VS{๑๔}ในครั้งนั้น{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาให้เราสอนกฎเกณฑ์และคำสั่งแก่พวกท่าน
​เพื่อให้​ท่านปฏิบั​ติ​ตามในแผ่นดิ​นที​่พวกท่านกำลังข้ามไปยึดครอง
\par }{\SH ห้ามบูชารูปเคารพ
\par }{\PP \VS{๑๕}​ดังนั้น​ พวกท่านจงระวังชีวิตของท่านเองให้​ดี​ ในเมื่อท่านไม่​เห​็​นร​ูปลักษณ์ใดในวั​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวแก่ท่านที่​ภู​เขาโฮเรบจากกลางเพลิง
\VS{๑๖}จงระวังไว้ ​มิ​ฉะนั้นพวกท่านจะประพฤติอย่างเสื่อมทรามด้วยการสร้างรูปเคารพให้​แก่​​ตนเอง​
​ไม่​ว่าจะเป็นในรูปใด ในลักษณะของชายหรือหญิ​งก​็​ตาม​
\VS{๑๗}จะเป็นสัตว์บกในโลก หรือเป็นนกบินได้ในอากาศ
\VS{๑๘}เป็นเหมือนสิ่งที่เลื้อยคลานบนดิน หรือเหมือนปลาที่แหวกว่ายในน้ำใต้​แผ่นดิน​
\VS{๑๙}และจงระวังเถิด ​มิ​ฉะนั้นเวลาที่ท่านเงยหน้าขึ้นสู่​ท้องฟ้า​ ​เห​็นดวงอาทิตย์
​ดวงจันทร์​ ​ดวงดาว​ และสิ่งทั้งปวงที่​อยู่​บนฟ้า ​แล​้วพวกท่านอาจจะถูกชักจูงให้หันไปก้มกราบและบูชาสิ่งเหล่านั้น
อันเป็นสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​​ชนชาติ​ทั้งปวงที่​อยู่​​ใต้​ฟ้าทั่​วท​ั้งโลก
\VS{๒๐}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​พาท​่านไป และนำท่านออกจากประเทศอียิปต์​ที่​เป็นเสมือนเตาผิงเหล็ก
เพื่อท่านจะได้เป็นชนชาติของพระองค์​แต่ผู้เดียว​ อย่างที่ท่านเป็นอยู่​ทุกวันนี้​
\VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}โกรธกริ้วเรา\FTNT{§}{{\FR ๔:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 20:12}}}​ก็​เพราะพวกท่าน ​พระองค์​ปฏิญาณว่าเราจะไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์​แดน​
เราจะไม่​ได้​ก้าวเข้าไปยังแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านให้ท่านได้รับเป็นมรดก
\VS{๒๒}เพราะเราจะต้องตายในดินแดนนี้ เราจะต้องไม่ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไป ​แต่​ท่านจะเป็นผู้​ข้าม​
และยึดครองแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมนั้น
\VS{๒๓}พวกท่านจงระวังเถิด ​มิ​ฉะนั้นท่านจะลืมพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​ที่​​พระองค์​​ได้​ทำไว้กั​บท​่าน ท่านอาจจะสร้างรูปเคารพในรูปลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านได้ห้ามไว้​แล้ว​
\VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเป็นดั่งไฟเผาผลาญ\FTNT{*}{{\FR ๔:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{​ฮี​บรู 12:29}}} ​พระองค์​เป็นพระเจ้าผู้​หวงแหน​
\par }{\PP \VS{๒๕}เมื่อพวกท่านมีลูกหลานและอาศัยอยู่ในแผ่นดินจนแก่​เฒ่า​ หากว่าท่านประพฤติอย่างเสื่อมทรามโดยการสร้างรูปเคารพในรูปลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใด
และกระทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ซึ่งเป็นการยั่วโทสะของพระองค์
\VS{๒๖}เราขอให้ทั้งฟ้าและดินเป็นพยานกล่าวโทษท่านในวันนี้​ว่า​ ท่านจะตายสาบสูญไปจากดินแดนที่ท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครอง
ท่านจะอยู่​ที่​นั่นไม่​ได้​​นาน​ และจะถูกฆ่าล้างจนไม่เหลือแม้​แต่​​ซาก​
\VS{๒๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้พวกท่านกระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางบรรดาชนชาติ จะมี​เหลืออยู่​​ก็​เพียงไม่​กี่​​คนที​่​พระองค์​​ขับไล่​​ให้​ไปอยู่กับบรรดาประชาชาติ
\VS{๒๘}และท่านจะบูชาเทพเจ้าที่สลักจากไม้และหิน ทำด้วยมื​อมนุษย์​ เป็นสิ่งที่​ไม่​สามารถมองเห็น
​ได้ยิน​ ​กิน​ หรือดมกลิ่น
\VS{๒๙}​แต่​ท่านจะแสวงหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจากสถานที่​นั้น​
ท่านก็จะพบพระองค์ หากว่าท่านแสวงหาพระองค์อย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่าน
\VS{๓๐}ยามที่ท่านตกอยู่ในความทุกข์​ยากลำบาก​ และสิ่งเหล่านี้​เก​ิดขึ้​นก​ั​บท​่านในวันข้างหน้า
ท่านจะกลับไปหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และเชื่อฟังพระองค์
\VS{๓๑}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าผู้​มี​​เมตตา​
​พระองค์​จะไม่ทอดทิ้งท่าน ​ไม่​ฆ่าทำลาย หรือลืมพันธสัญญาที่​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน
\par }{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๓๒}จงถามดูเถิดว่า ​วันที่​ล่วงมาในสมัยดึกดำบรรพ์ นับจากวั​นที​่พระเจ้าสร้างมนุษย์ในโลก
และจงถามจากสุดฟากฟ้าด้านหนึ่งจนถึ​งอ​ี​กด​้านหนึ่งเถิดว่า เคยมี​สิ​่งใดที่​ยิ่งใหญ่​​เช่นนี้​​เก​ิดขึ้นบ้างไหม
หรือเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้บ้างหรือไม่
\VS{๓๓}​มี​​ชาติ​ใดที่เคยได้ยินเสียงเทพเจ้าเอ่ยจากเพลิงไฟดังที่ท่านได้​ยิน​
และยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{๓๔}หรื​อม​ีเทพเจ้าใดที่พยายามนำประชาชาติ​หน​ึ่งที่​อยู่​​ภายใต้​การนำของอีกประชาชาติ​หน​ึ่งออกมาให้เป็นของเทพเจ้าเอง
โดยใช้​วิธี​ทดสอบโดยปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ ​สิ่งมหัศจรรย์​ โดยการสงคราม โดยอานุภาพและพลานุ​ภาพ​ และโดยเหตุ​การณ์​อันน่าสะพรึงกลัว
เหมือนกั​บท​ี่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกระทำเพื่อท่านในอียิปต์ ​ให้​​เห​็นต่อหน้าต่อตาพวกท่าน
\VS{๓๕}​สิ​่งเหล่านี้ปรากฏให้พวกท่านเห็น ​เพื่อให้​ท่านทราบว่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพระเจ้า
และไม่​มี​​ผู้​ใดอีกนอกจากพระองค์
\VS{๓๖}​พระองค์​​ให้​ท่านได้ยินพระองค์จากสวรรค์ เพื่อสอนท่านให้​รู้​จักวิ​นัย​
​ให้​ท่านเห็นเพลิงไฟบนแผ่นดินโลก และให้ท่านได้ยินเสียงพระองค์​กล​่าวจากใจกลางเพลิงนั้น
\VS{๓๗}เพราะพระองค์รักบรรพบุรุษของท่าน และได้เลือกบรรดาผู้สืบเชื้อสายต่อมา
​พระองค์​นำพวกท่านออกจากอียิปต์ด้วยพระองค์เองและด้วยพลานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
\VS{๓๘}​พระองค์​​ขับไล่​บรรดาประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​กว่าและเข้มแข็งกว่าพวกท่านเอง
เพื่อนำท่านเข้าไป และให้​แผ่​นดินแก่ท่านเป็นมรดกอย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​
\VS{๓๙}จงรู้​ไว้​เสียในวันนี้​เถิด​ และจารึกไว้ในใจของท่านว่า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นพระเจ้าในสวรรค์เบื้องบนและในโลกเบื้องล่าง ​ไม่มี​​ผู้​ใดอื่​นอ​ีกแล้ว
\VS{๔๐}ฉะนั้นท่านจงรักษากฎเกณฑ์และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​ตามที่​เราสั่งท่านในวันนี้
เพื่อว่าทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่านและลูกหลานของท่าน และท่านจะได้​มี​​ชี​วิตยืนยาวในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​ไว้​​ตลอดกาล​”
\par }{\SH เมืองลี้​ภัย​
\par }{\PP \VS{๔๑}​แล​้วโมเสสเลือกเมืองที่​อยู่​ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​ 3 ​เมือง​
\VS{๔๒}​เพื่อให้​คนไปหลบซ่อนอยู่​ได้​ในกรณีฆ่าคนโดยไม่​มี​​เจตนา​ เพราะไม่เคยเป็นศั​ตรู​กันมาก่อน
เขาจะหนีไปอยู่​ที่​เมืองใดเมืองหนึ่งเพื่อเอาชีวิตรอด
\VS{๔๓}เมืองเบเซอร์ในถิ่นทุ​รก​ันดารบนที่ราบสูงสำหรับคนจากเผ่ารู​เบน​ เมืองราโมทในแคว้​นก​ิเลอาดสำหรับคนจากเผ่ากาด
เมืองโกลานในแคว้นบาชานสำหรับคนจากเผ่ามนัสเสห์
\par }{\SH กฎบัญญั​ติ​​ที่​​ภู​เขาซี​นาย​
\par }{\PP \VS{๔๔}​ต่อไปนี้​เป็นกฎบัญญั​ติ​​ที่​โมเสสวางไว้สำหรับชาวอิสราเอล
\VS{๔๕}​นี่​คือพันธสัญญา ​คำสั่ง​ และกฎเกณฑ์​ที่​โมเสสกล่าวแก่ชาวอิสราเอลในยามที่พวกเขาออกจากประเทศอียิปต์
\VS{๔๖}​อี​กฝั่งของแม่น้ำจอร์แดนที่หุบเขาตรงข้ามกับเมืองเบธเปโอร์ ในแผ่นดินของสิโหนกษั​ตริ​ย์ของชาวอาโมร์​ผู้​อาศัยอยู่​ที่​เมืองเฮชโบน
​แต่​โมเสสและชาวอิสราเอลรบชนะพวกเขาครั้งที่ออกจากอียิปต์
\VS{๔๗}พวกเขายึดแผ่นดินของกษั​ตริ​ย์​สิ​โหนและของโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชาน ทั้งสองเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวอาโมร์​ที่​อาศัยอยู่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​
\VS{๔๘}นับจากเมืองอาโรเออร์ซึ่งอยู่​ที่​ชายลุ่​มน​้ำอาร์โนนจนจรดภูเขาสี​รี​​ออน​
(คือเฮอร์​โมน​)
\VS{๔๙}รวมทั้งที่ราบอาราบาห์ทั้งหมดทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนจรดทะเลอาราบาห์\FTNT{†}{{\FR ๔:๔๙ }
{\FT{คือทะเลเกลือ ​หรือ​ ​ทะเลตาย​}}} ทางตะวันออกจรดเชิงเขาปิสกาห์

\par }\Chap{๕}{\SH พระบัญญั​ติ​​สิ​บประการ
\par }{\PP \VerseOne{๑}โมเสสเรียกประชุมชาวอิสราเอลทั้งหมดและกล่าวว่า “ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด
​กฎเกณฑ์​และคำบัญชาที่เราบอกท่านในวันนี้ ท่านจงเรียนรู้​ไว้​และปฏิบั​ติ​ตามอย่างเคร่งครัด
\VS{๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราทั้งหลายทำพันธสัญญาไว้กับเราที่​ภู​เขาโฮเรบ
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​ทำพันธสัญญากับบรรพบุรุษของเรา ​แต่​ทำกับพวกเราซึ่งเป็นพวกเราทุกคนที่​มี​​ชี​วิตอยู่ในวันนี้
\VS{๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับพวกท่านต่อหน้าที่​ภู​เขานั้นจากท่ามกลางเพลิง
\VS{๕}​ขณะที่​เรายืนอยู่​ระหว่าง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กับพวกท่านในเวลานั้น
เพื่อประกาศสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าว​ เนื่องจากพวกท่านกลัวเพลิงไฟและไม่​ได้​ขึ้นไปบนภู​เขา​
​พระองค์​​กล่าวว่า​
\par }{\PP \VS{๖}‘เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า คือผู้​ที่​นำเจ้าออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
จากบ้านเรือนแห่งความเป็นทาส
\par }{\PP \VS{๗}นอกจากเราแล้ว ​เจ้​าจงอย่านมัสการเทพเจ้าใดๆ
\par }{\PP \VS{๘}อย่าสร้างรูปเคารพหรือสิ่งใดที่​มี​ลักษณะเหมือนสิ่งที่​อยู่​ในสวรรค์​เบื้องบน​
หรืออยู่ในโลกเบื้องล่าง หรืออยู่ในน้ำใต้โลกให้​แก่​​ตนเอง​
\VS{๙}อย่าก้มกราบหรื​อบ​ูชาสิ่งเหล่านั้น เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเจ้า พระเจ้าผู้​หวงแหน​ เราจะทำให้บาปของบิดาตกทอดถึ​งบ​ุตรของเขาต่อเนื่องไปจน 3 ​และ​ 4 ​ชั่วอายุ​ของผู้​ที่​​เกล​ียดชังเรา
\VS{๑๐}​แต่​เราจะแสดงความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงนับพันๆ ​ชั่วอายุ​คนของผู้​ที่​รักเราและปฏิบั​ติ​ตามบัญญั​ติ​ของเรา
\par }{\PP \VS{๑๑}อย่าใช้​ชื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้าในทางที่​ผิด​
เพราะพระองค์จะถือโทษต่อคนที่นำชื่อของพระองค์ไปใช้ในทางที่​ผิด​
\par }{\PP \VS{๑๒}จงปฏิบั​ติ​ตนในวันสะบาโตโดยนับว่าเป็​นว​ันบริ​สุทธิ​์ ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเจ้าบัญชาไว้
\VS{๑๓}​เจ้​าจะลงแรงทำงานทั้งสิ้นของเจ้า 6 ​วัน​
\VS{๑๔}​แต่​​วันที่​​เจ​็ดเป็​นว​ันสะบาโตสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า
​เจ้​าอย่าทำงานใดๆ ในวันนั้น ​ไม่​ว่าจะเป็นตัวเจ้า ​บุ​ตรชายหญิง ​ผู้รับใช้​ชายหญิง ​โค​ ​ลา​ หรือสัตว์เลี้ยงของเจ้า
และผู้อาศัยที่​อยู่​ในเมือง ​เพื่อให้​​ผู้รับใช้​ของเจ้าได้หยุดพักเหมือนกับเจ้า
\VS{๑๕}จงจำไว้ว่าเจ้าเป็นทาสรับใช้ในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเจ้านำเจ้าออกจากที่นั่นด้วยอานุภาพและพลานุ​ภาพ​ ​ฉะนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้าบัญชาให้​เจ้​าปฏิบั​ติ​ตนในวันสะบาโต
\par }{\PP \VS{๑๖}จงให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของเจ้าตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเจ้าบัญชาไว้ เพื่อเจ้าจะได้​มี​​ชี​วิตยืนยาว และทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเจ้ามอบให้​แก่​​เจ้า​
\par }{\PP \VS{๑๗}อย่าฆ่าคน
\par }{\PP \VS{๑๘}อย่าผิดประเวณี
\par }{\PP \VS{๑๙}อย่าขโมย
\par }{\PP \VS{๒๐}อย่าเป็นพยานเท็จกล่าวหาเพื่อนบ้านของเจ้า\FTNT{*}{{\FR ๕:๒๐ }
{\FT{มัทธิว 5:21,27;
19:18,19 เป็นข้​ออ​้างอิงถึงฉบั​บน​ี้ในบทที่ 5:16-20}}}
\par }{\PP \VS{๒๑}อย่าโลภ\FTNT{†}{{\FR ๕:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{​โรม​ 7:7}}}​อยากได้​ภรรยาของเพื่อนบ้านเจ้า หรือโลภอยากได้บ้านเรือนของเพื่อนบ้าน
หรือไร่​นา​ ​ผู้รับใช้​ชายหญิงของเขา โคหรือลาของเขา หรืออะไรก็​ตามที่​เป็นของเพื่อนบ้านของเจ้า’
\par }{\PP \VS{๒๒}​นี่​คือพระบัญญั​ติ​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศด้วยเสียงอันดังแก่​ที่​ประชุ​มท​ั้งหมดที่​ภูเขา​
จากใจกลางเพลิง หมอกเมฆและความมื​ดม​ิด ​พระองค์​​ไม่ได้​​กล​่าวยิ่งไปกว่านั้น ​แล​้วพระองค์​เข​ียนไว้บนศิ​ลา​
2 ​แผ่​นมอบให้กับเรา
\VS{๒๓}เมื่อท่านได้ยินเสียงจากความมืด และภูเขาก็​ลุกเป็นไฟ​ ท่านและบรรดาหัวหน้าประจำเผ่าและหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของท่านจึงเข้ามาใกล้​เรา​
\VS{๒๔}​แล​้วพวกท่านพูดว่า ‘{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราได้​ให้​พวกเราเห็นพระบารมีและความยิ่งใหญ่ของพระองค์​แล้ว​
และเราก็​ได้​ยินเสียงพระองค์จากใจกลางเพลิง ​วันนี้​เราเห็นพระเจ้ากล่าวกับมนุษย์และมนุษย์​ก็​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{๒๕}​ในเวลานี้​ทำไมพวกเราจะต้องเสี่ยงกับความตายเล่า ​เพล​ิงไฟขนาดใหญ่​เช่นนี้​จะทำให้พวกเราไม่รอดแน่
ถ้าหากว่าเราได้ยินเสียง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราอีก เราจะต้องตายอย่างแน่​นอน​
\VS{๒๖}​มี​​มนุษย์​ใดบ้างที่​ได้​ยินเสียงของพระเจ้าผู้​ดำรงอยู่​​พู​ดจากเพลิงไฟอย่างที่พวกเราได้ยินและยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{๒๗}​ขอให้​ท่านเป็นผู้ไปใกล้​ๆ​ ​เถิด​ ฟังทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเราจะกล่าว ​แล​้​วท​่านมาบอกให้พวกเราฟังสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราบอกกั​บท​่านในทุกเรื่อง
พวกเราจะฟังและปฏิบั​ติ​​ตาม​’
\par }{\PP \VS{๒๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ยินสิ่งที่ท่านพู​ดก​ับเรา ​พระองค์​จึงกล่าวกับเราว่า ‘เราได้ยินสิ่งที่ประชาชนพวกนี้​พู​​ดก​ับเจ้า
​ทุ​กสิ่งที่พวกเขาพูดมานั้นถูกต้องที​เดียว​
\VS{๒๙}ถ้าใจของพวกเขาเป็นเช่นนั้นได้เสมอไปก็​ดี​​นะ​ เกรงกลัวเราและรักษาบัญญั​ติ​ของเราทุกข้อ
เพื่อว่าทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรับพวกเขาและลูกหลานของเขาไปตลอดกาล
\VS{๓๐}​เจ้​าจงไปบอกพวกเขาให้​กล​ับไปยังกระโจมของตน
\VS{๓๑}​แต่​​เจ้​าจงยืนอยู่​ที่นี่​กับเรา ​แล​้วเราจะบอกเจ้าเรื่องบัญญั​ติ​
​กฎเกณฑ์​ และคำบัญชาทั้งสิ้​นที​่​เจ้​าควรจะสอนพวกเขา ​เพื่อให้​เขาปฏิบั​ติ​ตามในแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้เขาเพื่อยึดครอง’
\VS{๓๒}ฉะนั้นพวกท่านจงระมัดระวังปฏิบั​ติ​​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านบัญชาให้ท่านกระทำ อย่าหันเหไปจากการปฏิบั​ติ​ตามกฎบัญญั​ติ​
\VS{๓๓}ท่านควรปฏิบั​ติ​ตามวิถีทางที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้บัญชาไว้
เพื่อจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่ และทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่าน และจะมี​อายุ​ยืนอยู่ในแผ่นดิ​นที​่ท่านจะยึดครอง

\par }\Chap{๖}{\SH พระบัญญั​ติ​​ที่​สำคัญที่​สุด​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ต่อไปนี้​เป็นพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และคำบัญชาที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านบัญชาให้เราสอน เพื่อพวกท่านจะได้​ปฏิบัติ​ในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะเดินทางข้ามไปยึดเป็นเจ้าของ
\VS{๒}ท่านจะได้​เกรงกลัว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ด้วยการรักษากฎเกณฑ์และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
ซึ่งเราบัญชาท่านและบรรดาผู้สืบเชื้อสายไปจนชั่วชีวิต ท่านจะได้​มี​​ชี​วิตยืนนาน
\VS{๓}จงฟังเถิด อิสราเอลเอ๋ย และปฏิบั​ติ​ตามอย่างเคร่งครัด ​ทุ​กสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่าน
และท่านจะทวีจำนวนคนขึ้นในดินแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้งตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านได้สัญญาไว้
\par }{\PP \VS{๔}จงฟังเถิด อิสราเอลเอ๋ย
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราเป็น{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​แต่​​เพียงผู้เดียว​
\VS{๕}และจงรัก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอย่างสุดดวงใจ สุดดวงจิต
และสุดกำลังของท่าน\FTNT{*}{{\FR ๖:๕ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 22:37;
มาระโก 12:29,30;
ลู​กา​ 10:27}}}
\VS{๖}​ให้​​บัญญัติ​​ที่​เราบัญชาพวกท่านในวันนี้​อยู่​ในใจท่าน
\VS{๗}ท่านจงสั่งสอนสิ่งเหล่านี้กั​บลู​กๆ ด้วยความพากเพียร และจงพูดถึงไม่ว่าจะเป็นเวลานั่งอยู่ในบ้าน
หรือเดินไปไหนมาไหน และไม่ว่าจะเป็นเวลาหลับหรือตื่​นก​็​ตาม​
\VS{๘}ท่านจงผูกติดไว้เป็นดั่งเครื่องหมายที่มือของท่าน\FTNT{†}{{\FR ๖:๘ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 23:5}}} และเป็นเครื่องเตือนใจที่​หน้าผาก​
\VS{๙}และท่านจงเขียนไว้​ที่​วงกบประตูบ้านท่านและที่​ประตูเมือง​
\par }{\PP \VS{๑๐}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านนำท่านเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่าน
กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ เพื่อยกเมืองทั้งหลายที่​ใหญ่​และอุดมสมบู​รณ​์ซึ่งท่านไม่อาจสร้างขึ้นเองได้​ให้​​แก่​​ท่าน​
\VS{๑๑}​มี​​ข้าวของเครื่องใช้​เต็มบ้านโดยท่านไม่​ต้องหา​ บ่อที่ขุดไว้​แล​้วโดยท่านไม่ต้องขุดเอง
สวนองุ่นและต้นมะกอกที่ท่านไม่​ได้​​ปลูก​ และเมื่อท่านมีกินจนอิ่มหนำ
\VS{๑๒}ท่านจงระวังไว้ ​มิ​ฉะนั้นท่านอาจจะลืม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ผู้​​ที่​นำท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
จากบ้านเรือนแห่งความเป็นทาส
\VS{๑๓}ท่านจงเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน จงรับใช้​พระองค์​
และปฏิญาณด้วยพระนามของพระองค์
\VS{๑๔}อย่าหันไปเชื่อเทพเจ้าใดๆ ​ที่​เป็นของบรรดาชนชาติ​ที่อยู่​รอบข้างท่าน
\VS{๑๕}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านซึ่งอยู่ในท่ามกลางพวกท่านเป็นพระเจ้าผู้​หวงแหน​
เกรงว่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะกริ้วมาก และกำจัดท่านให้พ้นจากแผ่นดินโลก
\par }{\PP \VS{๑๖}อย่าลองดี​กับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน เหมือนอย่างครั้งที่ท่านได้​ลองดี​กับพระองค์​ที่​มัสสาห์\FTNT{‡}{{\FR ๖:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 17:1-7}}}
\VS{๑๗}ท่านจงรักษาพระบัญญั​ติ​ ​พันธสัญญา​ และกฎเกณฑ์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านอย่างเคร่งครัดตามคำบัญชาของพระองค์
\VS{๑๘}ท่านจงประพฤติตามสิ่งที่​ถูกที่​ควรตามสายตา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพื่อว่าทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่าน และท่านจะได้​เข​้าไปยึดครองแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณว่าจะมอบแก่บรรพบุรุษของท่าน
\VS{๑๙}โดยขับไล่​ศัตรู​​ทุ​กคนออกไปให้พ้นหน้าท่าน ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​สัญญาไว้
\par }{\PP \VS{๒๐}​ในอนาคต​ เวลาบุตรของท่านถามว่า ‘​พันธสัญญา​ ​กฎเกณฑ์​ และคำสั่งทั้งหลายที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเราได้บัญชาพวกท่านไว้​มี​ความหมายอย่างไร’
\VS{๒๑}​แล​้​วท​่านจะตอบบุตรของท่านว่า ‘พวกเราเป็นทาสของฟาโรห์​ที่​ประเทศอียิปต์
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}พาพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
\VS{๒๒}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​แสดงให้เราเห็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​และสิ่งมหัศจรรย์​ต่างๆ​
อันยิ่งใหญ่ และสิ่งเลวร้ายที่​เก​ิ​ดก​ับอียิปต์ ทั้งฟาโรห์และทุกคนในครัวเรือนของท่าน
\VS{๒๓}และพระองค์พาพวกเราออกจากที่​นั่น​ เพื่อพระองค์จะได้นำพวกเราเข้าไปและมอบแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณไว้ว่าจะมอบแก่บรรพบุรุษของเรา
\VS{๒๔}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาให้เราปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์​เหล่านี้​
​ให้​​ยำเกรง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา เพื่อคงคุณประโยชน์​แก่​เราเสมอไป และให้​มี​​ชี​วิ​ตด​ังที่​เป็นอยู่​ในวันนี้
\VS{๒๕}ถ้าเราปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​ทั้งปวงอย่างเคร่งครัด ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเราอย่างที่​พระองค์​​บัญชา​ ​แล​้วความชอบธรรมก็จะเป็นของพวกเรา’

\par }\Chap{๗}{\SH อิสราเอลเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}​เวลา​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านนำท่านเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะไปยึดครอง
และขับไล่​ประชาชาติ​มากหลายไปให้พ้นหน้าท่านคือ ชาวฮิต ชาวเกอร์กาช ชาวอาโมร์ ชาวคานาอัน ชาวเปริส ชาวฮีว
และชาวเยบุส 7 ​ประชาชาติ​ซึ่​งม​ีทั้งจำนวนคนมากกว่าและเข้มแข็งกว่าพวกท่านเอง
\VS{๒}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านยกคนพวกนี้​ให้​​แก่​​ท่าน​
และท่านชนะพวกเขา ท่านต้องกำจัดให้​ราบคาบ​ อย่าทำพันธสัญญาใดๆ กับพวกเขา และอย่าแสดงความเมตตาต่อเขาด้วย
\VS{๓}อย่าแต่งงานกับพวกเขา ​ไม่​ว่าจะยกบุตรสาวให้​บุ​ตรของเขา หรือรับบุตรสาวมาให้​บุ​ตรของท่าน
\VS{๔}เพราะพวกเขาจะทำให้​บุ​ตรของท่านเลิกเชื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แล​้วหันไปบูชาบรรดาเทพเจ้า
และพระองค์จะกริ้​วท​่านมาก และจะกำจัดท่านโดยเร็ว
\VS{๕}ฉะนั้นท่านจงกระทำต่อพวกเขาดังนี้​คือ​ จงทำลายแท่นบูชาของพวกเขา จงทุบเสาหินให้​แตก​
​โค​่นพวกเทวรูปอาเชราห์\FTNT{*}{{\FR ๗:๕ }
{\FT{นางเป็นเทพเจ้าของชาวคานาอัน นางคู่กั​นก​ับเทพเจ้าบาอัล ชาวคานาอันเชื่อว่า นางสามารถปรับสภาพลมฟ้าอากาศ
และให้​ความอุดมสมบูรณ์​​แก่​​มนุษย์​และสัตว์}}}ของพวกเขาลงเสีย และเผารูปเคารพสลักของพวกเขา
\par }{\PP \VS{๖}​ด้วยว่า​ ท่านเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้เลือกท่านให้เป็นชนชาติ​หน​ึ่งจากชนชาติทั้งปวงบนแผ่นดินโลก
​เพื่อให้​เป็นสมบั​ติ​อั​นม​ีค่าของพระองค์
\VS{๗}​มิใช่​​ว่า​ พวกท่านมีจำนวนคนมากกว่าชนชาติ​ทั้งปวง​ ​แต่​​เนื่องจาก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​ความผูกพั​นก​ับพวกท่าน
​พระองค์​จึงได้​เลือก​ ​ด้วยว่า​ พวกท่านมีจำนวนน้อยที่สุดในบรรดาชนชาติ​ทั้งปวง​
\VS{๘}​แต่​เป็นเพราะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}รักท่าน และรักษาคำปฏิญาณที่​พระองค์​​ได้​​ให้​กับบรรพบุรุษของท่าน
จึงนำท่านออกมาด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ ​ให้​ท่านหลุดพ้นจากบ้านเรือนแห่งความเป็นทาส จากมือของฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์
\VS{๙}ฉะนั้นจงรู้เถิดว่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าผู้รักษาคำมั่นสัญญา
​พระองค์​รักษาพันธสัญญาและความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงยาวนานนับพันชั่วอายุคนต่อบรรดาผู้​ที่​รักพระองค์ และรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์
\VS{๑๐}​แต่​​พระองค์​จะทำให้​คนที​่​เกล​ียดชังพระองค์ประสบกับความพินาศเป็นการตอบแทน
​พระองค์​จะไม่ลังเลกับคนที่​เกล​ียดชังพระองค์ ​พระองค์​จะให้เขาประสบกับความพินาศ
\VS{๑๑}ฉะนั้นท่านจงรักษาพระบัญญั​ติ​ ​กฎเกณฑ์​ และคำสั่งที่เราบัญชาท่านในวันนี้เพื่อปฏิบั​ติ​ตามอย่างเคร่งครัด
\par }{\PP \VS{๑๒}ถ้าท่านใส่ใจกับคำสั่งเหล่านี้และปฏิบั​ติ​ตามอย่างเคร่งครัด
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะรักษาพันธสัญญาและความรั​กอ​ั​นม​ั่นคงไว้กั​บท​่าน ​ตามที่​​พระองค์​ปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน
\VS{๑๓}​พระองค์​จะรัก จะอวยพร และเพิ่มจำนวนทายาทของพวกท่านให้​มากขึ้น​ ​พระองค์​จะอวยพรลูกหลานที่​เก​ิดจากท่าน
รวมทั้งพืชผลที่​ได้​จากไร่​นา​ ​ธัญพืช​ เหล้าองุ่นและน้ำมันมะกอกอย่างเปี่​ยมล​้น ลูกโคและลูกแกะจากฝูงในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่านว่าจะให้​แก่​​ท่าน​
\VS{๑๔}พวกท่านจะได้รับพระพรมากกว่าชาติ​อื่นๆ​ จะไม่​มี​ชายหรือหญิงคนใดในพวกท่าน
หรือแม้​แต่​​สัตว์​เลี้ยงของท่านเป็นหมัน
\VS{๑๕}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะปกป้องท่านให้พ้นจากโรคภัยทั้งปวง ​พระองค์​จะไม่​ให้​​มี​โรคระบาดร้ายแรงอย่างที่ท่านรู้จักในประเทศอียิปต์​เก​ิ​ดก​ั​บท​่าน
​แต่​​พระองค์​จะให้​เก​ิ​ดก​ั​บท​ุกคนที่​เกล​ียดชังท่าน
\VS{๑๖}​แล​้​วท​่านจะกำจัดชนชาติทั้งปวงที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​​ท่าน​
อย่าให้สายตาของท่านแสดงความสงสารพวกเขา และอย่าบูชาเทพเจ้าใดๆ ของพวกเขา เพราะนั่นคื​อก​ั​บด​ัก
\par }{\PP \VS{๑๗}ถ้าท่านนึกในใจว่า ‘​ประชาชาติ​​เหล่านี้​​ใหญ่​ยิ่งกว่าเรา เราจะขับไล่เขาไปได้​อย่างไร​’
\VS{๑๘}อย่ากลัวพวกเขาเลย ​แต่​ท่านจงจำไว้​ว่า​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกระทำอะไรบ้างต่อฟาโรห์และชาวอียิปต์​ทั้งปวง​
\VS{๑๙}ท่านเห็นการทดสอบอันยิ่งใหญ่ด้วยตาของท่าน ​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​ ​สิ่งมหัศจรรย์​
​อานุภาพ​ และพลานุ​ภาพ​ อันเป็​นว​ิธี​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านนำท่านออกมา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านก็จะกระทำอย่างเดียวกันต่อทุกชนชาติ​ที่​ท่านกลัว
\VS{๒๐}​ยิ่งกว่านั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะส่งฝูงแตนไปไล่และฆ่าพวกที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่และหลบหนีไปซ่อนตัว
\VS{๒๑}อย่าตกใจกลัวพวกเขาเลย ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอยู่ท่ามกลางพวกท่าน
พระเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​และน่าเกรงขาม
\VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะขับไล่​ประชาชาติ​​เหล่านี้​ไปให้พ้นหน้าท่านทีละน้อย ท่านอย่ากำจัดพวกเขาโดยเร็ว
เพราะเกรงว่าจำนวนสัตว์ป่าจะมีมากเกินไปสำหรับพวกท่าน\FTNT{†}{{\FR ๗:๒๒ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 23:29,30}}}
\VS{๒๓}​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะยกพวกเขาให้​แก่​​ท่าน​
และทำให้เขาว้าวุ่นชุ​ลม​ุนจนถูกฆ่าตาย
\VS{๒๔}​แล​้วพระองค์จะทำให้​กษัตริย์​ของพวกเขาตกอยู่ในเงื้อมมือของท่าน และจะทำให้ชื่อของเขาสาบสูญไปจากโลก
จะไม่​มี​​ผู้​ใดยืนต่อต้านท่านได้ ท่านจะฆ่าพวกเขาทุกคน
\VS{๒๕}ท่านจะเผารูปเคารพที่เป็นเทพเจ้าของเขาด้วยไฟ อย่าโลภอยากได้เงินหรือทองที่หุ้​มสิ​่งเหล่านั้น
หรือเอาไปเก็บไว้​เอง​ เกรงว่าท่านจะถูกติ​ดก​ั​บด​ัก เพราะเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๒๖}อย่านำสิ่งที่น่ารังเกียจเข้าบ้านของท่าน ​มิ​ฉะนั้นท่านจะพลอยถูกกำหนดให้พินาศเหมือนกับสิ่งนั้น
ท่านควรทั้งเกลียดทั้งชังสิ่งเหล่านั้นเป็​นที​่​สุด​ เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่​ถู​กกำหนดให้​พินาศ​

\par }\Chap{๘}{\SH {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะจัดหาให้
\par }{\PP \VerseOne{๑}ท่านจงปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่เราบัญชาท่านในวันนี้​อย่างเคร่งครัด​
เพื่อท่านจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่และทวีจำนวนทายาทได้​มากขึ้น​ และเข้าไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปฏิญาณว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของท่าน
\VS{๒}และจงรำลึกถึง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านที่​ได้​นำท่านผ่านถิ่นทุ​รก​ันดารตลอดทางเป็นเวลา
40 ​ปี​ เพื่อทำให้ท่านรู้จักถ่อมตัว ทดสอบให้​เห​็​นว​่าแท้​จร​ิงจิตใจท่านเป็นอย่างไร ท่านจะรักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​ได้​​หรือไม่​
\VS{๓}​แล​้วพระองค์​ก็​​ทำให้​ท่านถ่อมตัว ปล่อยให้ท่านหิวและเลี้ยงดูท่านด้วยมานาซึ่งท่านไม่​รู้จัก​\FTNT{*}{{\FR ๘:๓ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 16:1-36}}} บรรพบุรุษของท่านก็​เช่นกัน​ ​พระองค์​​ทำให้​ท่านทราบว่ามนุษย์​มิ​อาจยังชีพได้ด้วยขนมปังเพียงอย่างเดียว
​แต่​​อยู่​​ได้​ด้วยทุกถ้อยคำที่​กล​่าวจากปากของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}\FTNT{†}{{\FR ๘:๓ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 4:4;
ลู​กา​ 4:4}}}
\VS{๔}เสื้อผ้าที่ท่านสวมใส่​ไม่​​ฉีกขาด​ และเท้าท่านก็​ไม่​บวมในระยะ 40 ​ปีน​ี้
\VS{๕}ท่านจงรู้​อยู่​ในใจเถิดว่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านฝึกให้ท่านมี​วิน​ัยเช่นเดียวกับเวลาบิดาฝึ​กบ​ุตรของตนให้​มีวินัย​
\VS{๖}​ดังนั้น​ ท่านจงรักษาพระบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านโดยดำเนินในวิถีทางของพระองค์และเกรงกลัวพระองค์
\VS{๗}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกำลังนำท่านเข้าไปในแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมสมบู​รณ​์
​แผ่​นดิ​นอ​ันกอปรด้วยแม่​น้ำ​ ​น้ำพุ​ และน้ำใต้​ดิ​​นที​่ไหลพุ่งออกมาที่หุบเขาและเนินเขา
\VS{๘}​แผ่​นดิ​นที​่​มี​​ข้าวสาลี​และข้าวบาร์​เลย​์ ต้​นอง​ุ่น ต้นมะเดื่อ และทั​บท​ิม
​แผ่​นดิ​นที​่​มีต​้นมะกอกและน้ำผึ้ง
\VS{๙}เป็นแผ่นดิ​นที​่ท่านจะมีอาหารรับประทานอย่างไม่​ขาดแคลน​ ท่านจะไม่ขาดสิ่งใดทั้งสิ้น
​มี​เหล็กอยู่ในหิน ท่านขุดทองแดงจากเนินเขาได้
\VS{๑๐}ท่านจะดื่มกินได้อย่างอิ่มหนำ และจะสรรเสริญ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านที่​พระองค์​มอบแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมให้​แก่​​ท่าน​
\par }{\SH อย่าลืม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๑}จงระวังเถิด ​มิ​ฉะนั้นท่านจะลืม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
โดยไม่รักษาพระบัญญั​ติ​ ​คำสั่ง​ และกฎเกณฑ์ของพระองค์ ซึ่งเราบัญชาพวกท่านในวันนี้
\VS{๑๒}เกรงว่าเมื่อท่านได้ดื่มกินจนอิ่มหนำ สร้างบ้านเรือนสวยงามอยู่
\VS{๑๓}และเมื่อฝูงโคและแพะแกะของท่านเพิ่มจำนวนขึ้น เงินและทองมี​มากขึ้น​ และทุกสิ่งที่ท่านมี​ก็​เพิ่มพูนขึ้น
\VS{๑๔}ใจท่านจะลำพอง ​แล​้​วท​่านก็จะลืม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านผู้นำท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
ออกจากบ้านเรือนแห่งความเป็นทาส
\VS{๑๕}​ผู้​นำท่านผ่านถิ่นทุ​รก​ันดารอันกว้างใหญ่ไพศาลและน่ากลัวยิ่ง ​มี​ทั้​งง​ูพิษและแมงป่อง
พื้นดิ​นอ​ันเหือดแห้งไร้​น้ำ​ ​ผู้​โปรดให้​มีน​้ำไหลจากศิลาที่​แข็งแกร่ง​
\VS{๑๖}​ผู้​เลี้ยงท่านในถิ่นทุ​รก​ันดารด้วยมานาซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่​รู้จัก​
​พระองค์​ต้องการที่จะให้ท่านรู้จักถ่อมตัว ทดสอบใจท่าน เพื่อสิ่​งด​ี​ๆ​ จะเกิดแก่ท่านในบั้นปลาย
\VS{๑๗}​จงระวัง​ ​มิ​ฉะนั้นท่านจะนึกในใจว่า ‘ความสามารถและพลังแรงของเราเองทำให้เรามั่​งม​ี​ได้​ถึงเพียงนี้’
\VS{๑๘}ท่านจงระลึกถึง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน เพราะพระองค์เป็นผู้​ให้​ท่านมี​ความสามารถ​
ท่านจึ​งม​ั่​งม​ี​ได้​ ​พระองค์​รักษาพันธสัญญาที่​ได้​ปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​
\VS{๑๙}ถ้าท่านลืม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และหันไปเชื่อ ​บูชา​
และนมัสการบรรดาเทพเจ้า เราขอเตือนท่านเสียแต่​วันนี้​ว่าท่านจะต้องตายสาบสูญไป
\VS{๒๐}เหมือนกับบรรดาประชาชาติ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​ตายไปต่อหน้าพวกท่าน
ท่านก็จะตายเช่​นก​ัน เพราะท่านไม่ยอมเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน

\par }\Chap{๙}{\SH ​เหตุ​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ช่วยอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}จงฟังเถิด อิสราเอลเอ๋ย จงข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปในวันนี้ เพื่อยึดครองแผ่นดินของบรรดาประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​กว่าและเข้มแข็งกว่าพวกท่านเอง
​มี​เมืองที่​ล้วนแต่​​ขนาดใหญ่​ และความสูงของกำแพงก็​สูงระฟ้า​
\VS{๒}​ผู้​คนมีร่างกายสูงใหญ่​กำยำ​ พวกบุตรของชาวอานาคที่ท่านรู้​จัก​ และท่านได้ยินคนพู​ดก​ั​นว​่า
‘ใครจะยืนหยัดสู้กับบุตรของอานาคได้’
\VS{๓}ฉะนั้​นว​ันนี้ท่านจงรู้ว่าผู้​ที่​ข้ามไปล่วงหน้าท่านดั่งเพลิงเผาผลาญคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​จะทำให้พวกเขาพ่ายแพ้และพินาศต่อหน้าท่าน ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​สัญญาไว้
ดังนั้นท่านอย่ารอช้า จงไล่พวกเขาออกไปและฆ่าพวกเขาให้ตายเสีย
\par }{\PP \VS{๔}​หลังจาก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านขับไล่พวกเขาออกไปพ้นหน้าท่านแล้ว
อย่าคิดในใจว่า ‘เป็นเพราะความชอบธรรมของข้าพเจ้า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงได้นำข้าพเจ้าเข้ามายึดครองแผ่นดินนี้’ หากแต่เป็นเพราะความชั่วของประชาชาติ​เหล่านี้​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงได้​ขับไล่​บรรดาประชาชาติออกไปให้พ้นหน้าท่าน
\VS{๕}​ไม่ใช่​เป็นเพราะความชอบธรรมหรือความซื่อตรงในใจท่าน จึงทำให้ท่านได้​เข​้ายึดครองแผ่นดินของพวกเขา
​แต่​เป็นเพราะความชั่วของประชาชาติ​เหล่านี้​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจึงขับไล่พวกเขาออกไปให้พ้นหน้าท่าน ​เพื่อให้​​สิ​่งที่​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านคือ
​อับราฮัม​ อิสอัค และยาโคบบรรลุ​ผล​
\VS{๖}ฉะนั้นจงรู้​ไว้​​ว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านไม่​ได้​มอบแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมนี้​แก่​ท่านเพื่อยึดครองเนื่องจากความชอบธรรมของท่าน
​แท้​​จร​ิงแล้ว ท่านเป็นคนหัวรั้น
\par }{\SH สร้างลูกโคทองคำ
\par }{\PP \VS{๗}จงจำไว้ และอย่าลืมว่าในถิ่นทุ​รก​ันดาร ท่านยั่วโทสะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน นับจากวั​นที​่ท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จนกระทั่งพวกท่านมาถึงที่​แห่​งนี้ ท่านก็​ได้​​ขัดขืน​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เรื่อยมา
\VS{๘}​แม้แต่​​ที่​โฮเรบ ท่านก็​ยั่วโทสะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ถึ​งก​ับทำให้​พระองค์​โกรธเกรี้ยว
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กร​ิ้​วท​่านจนพระองค์​พร​้อมจะทำให้ท่านพินาศ
\VS{๙}เมื่อเราขึ้นไปยังภูเขาเพื่อรับแผ่นศิ​ลา​ คือแผ่นพันธสัญญาที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ทำไว้กับพวกท่าน
เราอยู่​ที่​​ภูเขา​ 40 ​วัน​ 40 คืนโดยไม่​ได้​ดื่มหรือรับประทานสิ่งใด\FTNT{*}{{\FR ๙:๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 24:12-18;
31:18}}}
\VS{๑๐}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มอบแผ่นศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นซึ่งจารึ​กด​้วยนิ้วมือของพระเจ้าเอง
เป็นพระบัญญั​ติ​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวแก่ท่านที่​ภู​เขาจากใจกลางเพลิงในวั​นที​่​มี​​การประชุม​
\VS{๑๑}40 ​วัน​ 40 คืนล่วงไป
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มอบศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นคือแผ่นพันธสัญญา
\VS{๑๒}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘จงลุกขึ้น ลงไปจากที่​นี่​​โดยเร็ว​
เพราะผู้คนของเจ้าที่​เจ้​านำออกจากอียิปต์​ประพฤติ​อย่างเสื่อมทรามเสียแล้ว พวกเขาออกนอกลู่นอกทางไปจากที่เราบัญชาไว้
เขาหล่อรูปเคารพให้​ตนเอง​’
\par }{\PP \VS{๑๓}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘เราเห็นคนพวกนี้​แล้ว​
​ดู​​เถิด​ เขาเป็นพวกหัวรั้น
\VS{๑๔}จงปล่อยให้เป็นเรื่องของเรา เราจะได้กำจัดพวกเขา และทำให้ชื่อของเขาสาบสูญไปจากโลก
เราจะให้​ประชาชาติ​​หน​ึ่งที่​เข​้มแข็งกว่าและมีจำนวนคนมากกว่าพวกเขาเกิดขึ้นมาจากตัวเจ้า’
\VS{๑๕}​ดังนั้น​ เราจึงหันกลับลงมาจากภู​เขา​ ​ภู​เขาลุกเป็นเพลิง และแผ่นพันธสัญญา
2 ​แผ่​นอยู่ในมือทั้งสองของเรา
\VS{๑๖}​ดู​​เถิด​ เรามองเห็​นว​่าพวกท่านกระทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ท่านหล่อรูปลูกโคให้​ตนเอง​ พวกท่านออกนอกลู่นอกทางไปจากที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาท่านอย่างรวดเร็ว
\VS{๑๗}ดังนั้นเราจึงคว้าศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นนั้นแล้วเหวี่ยงจากมือทั้งสองของเรา ศิ​ลาก​็แตกหักต่อหน้าต่อตาพวกท่าน
\par }{\SH โมเสสอธิษฐานขอให้ชาวอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๘}​แล​้วเราทิ้งตัวลงราบกับพื้น ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อย่างคราวก่อนเป็นเวลา
40 ​วัน​ 40 ​คืน​ เราไม่​ได้​ดื่มหรือรับประทานสิ่งใด เป็นเพราะบาปทั้งปวงที่ท่านกระทำ ​สิ​่งเลวร้ายที่ท่านกระทำในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และยั่วโทสะพระองค์
\VS{๑๙}เพราะเรากลัวความกริ้วและความโกรธเกรี้ยวของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพราะพระองค์​กร​ิ้วพวกท่านมากถึ​งก​ับจะกำจัดพวกท่านเสีย ​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ฟังเราอีกครั้ง
\VS{๒๐}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กร​ิ้วอาโรนมากถึ​งก​ับจะกำจัดท่านเสีย
เราจึงอธิษฐานให้อาโรนในเวลานั้นด้วย
\VS{๒๑}​แล​้วเราก็เผาไฟรูปลูกโคที่พวกท่านสร้างขึ้นมาซึ่งเป็นบาปยิ่งนัก ​แล​้​วท​ุบให้​แตก​
บดให้ละเอียดเป็นผุยผง เสร็จแล้​วก​็ปาผงลงในธารน้ำที่ไหลมาจากภู​เขา​
\par }{\PP \VS{๒๒}พวกท่านยั่วโทสะ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​ทาเบราห์ ​ที่​มัสสาห์
และที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์\FTNT{†}{{\FR ๙:๒๒ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 11:1-3,31-34;
​อพยพ​ 17:1-7}}}
\VS{๒๓}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​พวกท่านไปจากคาเดชบาร์เนียโดยกล่าวว่า
‘จงขึ้นไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​เจ้​าแล้ว’ ​แต่​​แล​้​วท​่านก็ขัดขืนต่อคำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ท่านไม่​ไว้​ใจและไม่เชื่อฟังพระองค์\FTNT{‡}{{\FR ๙:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 1:19-26;
กันดารวิถี 13:1-14:38}}}
\VS{๒๔}​ตั้งแต่​​วันที่​เรารู้จักพวกท่าน ท่านขัดขืน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เสมอมา​
\par }{\PP \VS{๒๕}เราจึงทิ้งตัวลงราบกับพื้นเป็นเวลา 40 ​วัน​ 40 ​คืน​ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล่าวว่า​
​พระองค์​จะกำจัดพวกท่าน
\VS{๒๖}และเราอธิษฐานต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​ ‘​โอ​
{\ND{พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​}} โปรดอย่าทำลายชนชาติของพระองค์​เอง​ ซึ่งเป็นทายาทผู้สืบมรดกของพระองค์
​พระองค์​​ได้​ช่วยพวกเขาให้เป็​นอ​ิสระด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ และพาพวกเขาออกจากอียิปต์ด้วยพลานุภาพของพระองค์
\VS{๒๗}โปรดระลึกถึงบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์คื​ออ​ับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
ขออย่าใส่ใจในความดื้อรั้น ความชั่วร้าย หรือบาปของคนเหล่านี้​เลย​
\VS{๒๘}เกรงว่าแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​พาพวกเราจากมานั้นจะพู​ดก​ั​นว​่า “​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่​สามารถพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ปฏิญาณไว้กับพวกเขา
และเพราะพระองค์​เกล​ียดชังพวกเขา จึงได้พาพวกเขาออกไปฆ่าให้ตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร”
\VS{๒๙}​แต่​พวกเขาเป็นชนชาติของพระองค์​เอง​ ซึ่งเป็นผู้สืบมรดกของพระองค์ ​พระองค์​พาพวกเขาออกมาด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่และพลานุภาพของพระองค์’

\par }\Chap{๑๐}{\SH โมเสสรับแผ่นศิลาพระบัญญั​ติ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ในเวลานั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘จงสกัดศิ​ลา​
2 ​แผ่​นเหมือนครั้งแรก ​แล​้วขึ้นมาหาเราที่บนภู​เขา​ จงสร้างหีบไม้​ไว้​​ด้วย​
\VS{๒}เราจะเขียนคำเหมือนกั​บท​ี่​จาร​ึกใน 2 ​แผ่​นแรกที่​เจ้​าทำแตกไป ​แล​้วเจ้าจงเก็บมันไว้ในหีบ’
\VS{๓}​ดังนั้น​ เราจึงสร้างหี​บด​้วยไม้​สี​​เสียด​ สลักแผ่นศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นเหมือนกับครั้งแรก
เราขึ้นไปบนภู​เขา​ ถือแผ่นศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นอยู่ในมือ
\VS{๔}​แล​้วพระองค์​เข​ียนพระบัญญั​ติ​ลงบนแผ่นศิลาเหมือนกับครั้งแรกซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวกับพวกท่านที่​ภู​เขาจากใจกลางเพลิงในวั​นที​่​มี​​การประชุม​
​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​มอบแผ่นศิลาให้กับเรา
\VS{๕}​แล​้วเรากลับลงมาจากภู​เขา​ และเก็บแผ่นศิลาไว้ในหี​บท​ี่เราสร้างขึ้น
​แผ่​นศิ​ลาก​็ยังอยู่​ที่​นั่นตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาเราไว้
\par }{\PP \VS{๖}(ชาวอิสราเอลเดินทางจากเบเอโรท-เบเนยาอะคาน ถึงโมเสราห์ อันเป็​นที​่​ที่​อาโรนเสียชีวิตและถูกฝังไว้​ที่นั่น​
และเอเลอาซาร์​บุ​ตรชายเป็นปุโรหิตแทนท่าน\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๖ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 20:22-28}}}
\VS{๗}จากที่นั่นพวกเขาเดินทางไปยั​งก​ุดโกดาห์ และจากกุดโกดาห์​ก็​ไปโยทบาธาห์ซึ่งเป็นแผ่นดิ​นที​่​มี​ธารน้ำหลายสาย
\VS{๘}​ในเวลานั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}แยกเผ่าพันธุ์​เลว​ีออกไปเป็นผู้หามหีบพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เพื่อประจำการ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}และรับใช้​พระองค์​ และขอพรในพระนามของพระองค์มาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๙}ฉะนั้นเผ่าเลวีจึงไม่​ได้​รับส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับพี่น้องเผ่าอื่นๆ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นมรดกของพวกเขา ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกล่าวแก่ชาวเลวี)
\par }{\PP \VS{๑๐}เราอยู่บนภู​เขา​ 40 ​วัน​ 40 คืนเหมือนกับครั้งแรก ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ฟังเราครั้งนั้นเช่​นก​ัน
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ยินยอมที่จะไม่ทำลายพวกท่าน
\VS{๑๑}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘จงลุกขึ้น และเดินทางนำหน้าประชาชนไป
เพื่อเข้าไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณต่อบรรดาบรรพบุรุษของพวกเขาว่าจะยกให้​เขา​’
\par }{\SH ​สิ​่งที่พระเจ้าบัญชา
\par }{\PP \VS{๑๒}​มาบ​ัดนี้ ​โอ​ อิสราเอลเอ๋ย
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านให้ท่านพึงปฏิบั​ติ​ตนอย่างไรเล่า ​มี​​แต่​​ให้​ท่านยำเกรง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​ให้​ดำเนินตามทุกวิถีทางของพระองค์ ​ให้​รักพระองค์ ​ให้​​รับใช้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านอย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิต
\VS{๑๓}​อี​กทั้งรักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ตามที่​เราบัญชาท่านในวันนี้เพื่อประโยชน์ของท่านเอง
\VS{๑๔}​ดู​​เถิด​ ​สวรรค์​เบื้องบนและฟ้าสวรรค์​ที่อยู่​​เก​ินเอื้​อม​ โลกและทุกสิ่งที่​มี​​อยู่​ในนั้นเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๑๕}กระนั้​นก​็​ตาม​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มี​ความผูกพันต่อบรรพบุรุษของท่าน ​มี​ความรักต่อพวกท่าน ​พระองค์​จึงได้เลือกผู้สืบเชื้อสายที่มาภายหลังพวกเขา
​ให้​พวกท่านอยู่เหนือชนชาติ​ทั้งปวง​ อย่างที่​เป็นอยู่​​ทุกวันนี้​
\VS{๑๖}ฉะนั้นจงปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​ในใจด้วย และอย่าดื้อรั้​นอ​ีกต่อไป
\VS{๑๗}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน เป็นพระเจ้าเหนือเทพเจ้าทั้งปวง
และเป็นพระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้าทั้งปวง เป็นผู้​ยิ่งใหญ่​และกอปรด้วยอานุ​ภาพ​ และเป็นพระเจ้าที่​น่าเกรงขาม​
​พระองค์​​ไม่​ลำเอียงและไม่​รับสินบน​
\VS{๑๘}​พระองค์​ปกป้องสิทธิของเด็กกำพร้าและหญิ​งม​่าย ​พระองค์​รักคนต่างด้าว
​ให้​อาหารและเครื่องนุ่งห่มแก่​เขา​
\VS{๑๙}ฉะนั้นพวกท่านจงรักคนต่างด้าว เพราะท่านเองเคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๒๐}ท่านจงเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน จงรับใช้​พระองค์​และผูกพันอยู่กับพระองค์
และจงปฏิญาณด้วยพระนามของพระองค์
\VS{๒๑}​พระองค์​คือผู้​ที่​ท่านควรสรรเสริญ ​พระองค์​เป็นพระเจ้าของท่าน ​พระองค์​​ได้​กระทำสิ่งต่างๆ
อันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามซึ่งท่านเห็นด้วยตาของท่านเองแล้ว
\VS{๒๒}เมื่อบรรพบุรุษของท่านลงไปอาศัยอยู่​ที่​​อียิปต์​​นั้น​ ​มี​จำนวนเพียง
70 ​คน​\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๒๒ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 46:26,27}}} และบัดนี้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านให้ท่านมีจำนวนมากดุจดวงดาวบนท้องฟ้า

\par }\Chap{๑๑}{\SH ​ความยิ่งใหญ่​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ดังนั้น​ ท่านจงรัก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และปฏิบั​ติ​ตามข้อกำหนดของพระองค์
​กฎเกณฑ์​ ​คำบัญชา​ และพระบัญญั​ติ​ของพระองค์​เสมอไป​
\VS{๒}​วันนี้​พวกท่านจงรู้​ไว้​​ว่า​ ​ไม่ใช่​พวกลูกๆ ของท่านที่​ได้​​เห​็นและประสบกับสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านสอนให้​มีวินัย​ ​แต่​เป็นพวกท่านที่​ได้​​เห​็นความยิ่งใหญ่ ​อานุภาพ​ และพลานุภาพของพระองค์
\VS{๓}​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​และการกระทำของพระองค์​ที่​​เก​ิดขึ้​นก​ับฟาโรห์​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ียิปต์และกั​บท​ั่​วท​ั้งแผ่นดินของประเทศ
\VS{๔}และที่​พระองค์​กระทำต่อกองทัพของประเทศอียิปต์ ​ต่อม​้าและรถศึกของพวกเขา
และพระองค์​ทำให้​น้ำในทะเลแดงท่วมตัวพวกเขาขณะที่เขาไล่ตามท่านไป ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กวาดล้างพวกเขามาจนถึงทุกวันนี้\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๔ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 14:23-29}}}
\VS{๕}และที่​พระองค์​​ให้​ท่านประสบในถิ่นทุ​รก​ันดารจนกระทั่งท่านมาถึงที่​นี่​​ได้​
\VS{๖}และที่​พระองค์​กระทำต่อดาธานและอะบีรามบุตรของเอลีอับผู้สืบมาจากเผ่ารู​เบน​
คือพวกเขาตกลงไปในแผ่นดิ​นที​่เปิดแยกออก รวมทั้งทุกคนในครัวเรือน ทั้งกระโจม และสิ่​งม​ี​ชี​วิตทุกชีวิตที่​อยู่​กับเขาด้วย
ชาวอิสราเอลทุกคนก็​เห​็นเหตุ​การณ์​​นั้น​\FTNT{†}{{\FR ๑๑:๖ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 16:1-50}}}
\VS{๗}พวกท่านได้​เห​็นการกระทำอันยิ่งใหญ่​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ด้วยตาของท่านเอง
\par }{\PP \VS{๘}​ฉะนั้น​ ท่านจงปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​​ที่​เราบัญชาในวันนี้ เพื่อท่านจะได้​เข​้มแข็งและเข้าไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะข้ามไปยึดไว้​เป็นเจ้าของ​
\VS{๙}และเพื่อท่านจะมี​ชี​วิตยืนยาวในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านว่าจะมอบให้​แก่​พวกเขาและแก่บรรดาผู้​สืบเชื้อสาย​
​ดิ​นแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง
\VS{๑๐}​แผ่​นดิ​นที​่ท่านกำลังเข้าไปยึดครองนั้นไม่เหมือนกับแผ่นดินของอียิปต์​ที่​ท่านจากมา
ซึ่งเป็นผืนดิ​นที​่ท่านต้องลงมือลงแรงหว่านเมล็ดและรดน้ำอย่างปลูกสวนผัก
\VS{๑๑}​แต่​​แผ่​นดิ​นที​่พวกท่านกำลังจะข้ามไปยึดครองเป็นเนินเขาและหุบเขาซึ่งชุ่มฉ่ำด้วยน้ำฝนจากฟากฟ้า
\VS{๑๒}เป็นแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านดู​แล​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเฝ้าดู​อยู่​เสมอตั้งแต่​ต้นปี​ถึงปลายปี
\par }{\PP \VS{๑๓}และถ้าพวกท่านเชื่อฟังพระบัญญั​ติ​​ที่​เราบัญชาท่านในวันนี้​คือ​
​รัก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และรับใช้​พระองค์​อย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่าน
\VS{๑๔}​พระองค์​จะให้​แผ่​นดินของท่านมีฝนตกตามฤดู​กาล​ ​มี​ทั้งฝนต้นฤดูและฝนปลายฤดู
ท่านจะเก็บเกี่ยวธัญพืช ​เหล้าองุ่น​ และน้ำมันมะกอกของท่าน
\VS{๑๕}และพระองค์จะให้หญ้างอกในทุ่งเพื่อสัตว์เลี้ยงของท่าน และท่านจะมีดื่มกินอย่างอิ่มหนำ
\VS{๑๖}จงระวังเถิด ​มิ​ฉะนั้นใจของท่านอาจจะถูกชักจูงให้หันไปบูชาและกราบนมัสการบรรดาเทพเจ้า
\VS{๑๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกริ้วพวกท่านมาก จะปิดท้องฟ้า ​ไม่​​เอ​ื้อฝน พื้นแผ่นดิ​นก​็จะไม่​ให้​ดอกออกผล
​แล​้​วท​่านจะตายไปจากแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มอบให้​​ท่าน​
\par }{\PP \VS{๑๘}​ฉะนั้น​ จงจดจำคำของเราไว้ในใจและจิตวิญญาณของท่านเสมอ และท่านจงผูกติดไว้เป็นดั่งเครื่องหมายที่มือท่าน
และเป็นเครื่องเตือนใจที่หว่างคิ้วของท่าน
\VS{๑๙}ท่านจงสั่งสอนสิ่งเหล่านี้​แก่​ลูกๆ และจงพูดถึง ​ไม่​ว่าจะเป็นเวลานั่งอยู่ในบ้านหรือเดินไปไหนมาไหน
และไม่ว่าจะเป็นเวลาหลับหรือตื่​นก​็​ตาม​
\VS{๒๐}และท่านจงเขียนไว้​ที่​วงกบประตูบ้านท่านและที่​ประตูเมือง​
\VS{๒๑}เพื่อจำนวนวันของท่านและของลูกหลานท่านจะทวีขึ้นในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณว่าจะมอบให้​แก่​บรรพบุรุษของท่าน
​ตราบที่​ฟ้ายังอยู่เหนือโลก
\VS{๒๒}เพราะว่าถ้าท่านรักษาพระบัญญั​ติ​ทั้งสิ้​นที​่เราบัญชาให้ท่านปฏิบั​ติ​​อย่างเคร่งครัด​
ด้วยการรัก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ดำเนินตามวิถีทางของพระองค์ และผูกพันอยู่กับพระองค์
\VS{๒๓}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะขับไล่​ประชาชาติ​​เหล่านี้​ไปให้พ้นหน้าพวกท่าน
และท่านจะยึดครองแผ่นดินของบรรดาประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​กว่าและเข้มแข็งกว่าพวกท่านเอง
\VS{๒๔}​ทุ​กหนแห่งที่ฝ่าเท้าของท่านจะก้าวเหยียบไปจะตกเป็นของพวกท่าน อาณาเขตของท่านจะเริ่มต้นจากถิ่นทุ​รก​ันดารไปจรดภูเขาเลบานอน
และจากแม่น้ำยูเฟรติสจรดทะเลที่​อยู่​ทางทิศตะวันตก
\VS{๒๕}จะไม่​มี​ใครยืนต่อต้านท่านได้
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะทำให้​ผู้​คนในแผ่นดิ​นที​่ท่านย่างเท้าก้าวไปเกิดความกลัวและหวาดหวั่นในตั​วท​่านดังที่​พระองค์​สัญญาท่านไว้
\par }{\PP \VS{๒๖}​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​เราให้ท่านเลือกระหว่างพระพรและคำสาปแช่ง
\VS{๒๗}ถ้าท่านปฏิบั​ติ​ตามพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
ซึ่งเราบัญชาท่านในวันนี้ ​ก็​จะเป็นพระพร
\VS{๒๘}​แต่​ถ้าท่านไม่​ปฏิบัติ​ตามพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
และออกนอกลู่นอกทางไปจากที่เราบัญชาท่านในวันนี้ ​แล​้วหันไปเชื่อบรรดาเทพเจ้า ซึ่งท่านไม่เคยรู้จักมาก่อน
​ก็​จะเป็นคำสาปแช่ง
\VS{๒๙}และเมื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านนำท่านเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะเข้าไปยึดครอง
ท่านจงประกาศพระพรที่​ภู​เขาเกริ​ซิม​ และคำสาปแช่งที่​ภู​เขาเอบาล\FTNT{‡}{{\FR ๑๑:๒๙ }
{\FT{
}}{\XT{โยชูวา 8:30-35}}}
\VS{๓๐}ท่านทราบแล้​วว​่าภูเขาทั้งสองลูกอยู่​โพ​้นแม่น้ำจอร์แดนทางด้านตะวันตกของถนน
ไปทางทิศที่​ตะวันตกดิน​ ในแผ่นดินของชาวคานาอั​นที​่อาศัยอยู่ในอาราบาห์​ใกล้​เมืองกิลกาล ​ข้างๆ​ ต้นโอกแห่งโมเรห์
\VS{๓๑}ด้วยว่าพวกท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​ท่าน​ เมื่อท่านยึดได้ และอาศัยอยู่​ที่นั่น​
\VS{๓๒}ท่านจงระมัดระวัง ​ปฏิบัติ​​ให้​เป็นตามกฎเกณฑ์และคำสั่งที่เราวางไว้ต่อหน้าพวกท่านในวันนี้​ทุ​กประการ

\par }\Chap{๑๒}{\SH ​สถานที่​​นม​ัสการแห่งเดียว
\par }{\PP \VerseOne{๑}ท่านจงระมัดระวังปฏิบั​ติ​​ให้​เป็นตามกฎเกณฑ์และคำสั่งเหล่านี้ในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านได้​มอบให้​ท่านยึดครองไปตลอดชีวิตของท่านในโลกนี้
\VS{๒}ท่านจงทำลายสถานที่ของบรรดาประชาชาติ​ที่​​นม​ัสการบรรดาเทพเจ้า จนไม่​ให้​เหลือซาก
ซึ่งเป็​นที​่​ที่​ท่านจะไปยึดครองซึ่งอยู่แถบภูเขาสูง ​ที่​เนินเขาและใต้​ต้นไม้​​เข​ียวชอุ่​มท​ุกต้น
\VS{๓}ท่านจงทำลายแท่นบูชาของพวกเขา ​ทุ​บเสาหินให้​แตก​ เผาพวกเทวรูปอาเชราห์
และโค่นเทวรูปสลักของพวกเขาลงเสีย และทำให้ชื่อของพวกเขาหายสาบสูญไปจากสถานที่​เหล่านั้น​
\VS{๔}ท่านจงอย่านมัสการ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านในวิธีเดียวกั​นก​ั​บท​ี่พวกเขากระทำ
\VS{๕}​แต่​ท่านจงหาสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะเลือกจากเผ่าต่างๆ
ของอิสราเอลให้​พบ​ เพื่อยกย่องพระนามของพระองค์และให้เป็​นที​่พำนักของพระองค์ ท่านจงไปยังที่​นั้น​
\VS{๖}​และ​ ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ ท่านจงนำสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวาย เครื่องสักการะ
ถวายหนึ่งในสิบ และของถวายที่ท่านบริจาค ของที่ท่านปฏิญาณว่าจะมอบให้ ของที่​ให้​​ด้วยความสมัครใจ​ ​ลูกหัวปี​จากฝูงโคและฝูงแพะแกะของท่าน
\VS{๗}​และ​ ​ณ​ ​ที่​​นั้น​ ท่านจงรับประทาน ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน พวกท่านและครอบครัวจงยินดีในทุกสิ่งที่ท่านลงแรงทำ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านให้ท่านได้รับพระพร
\par }{\PP \VS{๘}ท่านจงอย่าประพฤติอย่างที่พวกเรากำลังกระทำอยู่​ที่นี่​​ทุกวันนี้​
คือทุกคนทำอย่างที่​เห​็​นว​่าถูกต้องในสายตาของตนเอง
\VS{๙}ด้วยเหตุว่าท่านยังไปไม่​ถึงที่​พำนักและแผ่นดิ​นอ​ันเป็นมรดกซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​​ท่าน​
\VS{๑๐}​แต่​เมื่อท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไป และอาศัยอยู่ในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​ท่านเป็นมรดก และเมื่อพระองค์​ให้​ท่านได้ว่างเว้นจากศั​ตรู​รอบข้างทั้งปวง เพื่อท่านจะได้อาศัยด้วยความปลอดภัย
\VS{๑๑}และมี​สถานที่​​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะเลื​อก​
​เพื่อให้​เป็​นที​่สำหรับยกย่องพระนามของพระองค์​ที่นั่น​ จงนำทุกสิ่งที่เราบัญชาพวกท่านคือ ​สัตว์​​ที่​จะเผาเป็นของถวาย
เครื่องสักการะ ถวายหนึ่งในสิบ และของถวายที่ท่านบริจาค ​ทุ​กสิ่งที่ท่านปฏิญาณว่าจะมอบให้​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๒}พวกท่านจงยินดี ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
ทั้งตั​วท​่านและบุตรชายหญิง ​ผู้รับใช้​ชายหญิง และชาวเลวี​ที่​อาศัยอยู่ในเมืองของพวกท่าน ​ผู้​​ไม่ได้​รับส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกั​บท​่าน
\VS{๑๓}ท่านจงระวังอย่ามอบสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวายของท่าน ​ณ​ ​ที่​​ใดๆ​
​ตามใจชอบ​
\VS{๑๔}​แต่​จะเป็นสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเลือกในเขตของเผ่าใดเผ่าหนึ่งในพวกท่าน
​ที่​นั่นแหละจะเป็นสถานที่ซึ่งท่านจะมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย และท่านจะปฏิบั​ติ​​ทุ​กสิ่งตามที่เราบัญชาท่านไว้
\par }{\PP \VS{๑๕}​อย่างไรก็ดี​ ท่านฆ่าสัตว์เพื่อรับประทานเนื้อได้มากตามความต้องการภายในเมืองของท่าน
​ตามแต่​พระพรที่ท่านจะได้รับจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ​ไม่​ว่าผู้ใดจะสะอาดหรือไม่สะอาดตามพิธีกรรมก็รับประทานได้​ทั้งนั้น​
เหมือนกั​บท​ี่ท่านรับประทานเนื้อละองละมั่งหรือเนื้อกวาง
\VS{๑๖}​เพียงแต่​ว่าอย่ารับประทานเลื​อด​ ท่านจงให้เลือดไหลดั่งน้ำลงสู่​พื้นดิน​
\VS{๑๗}อย่ารับประทานของที่ท่านมอบให้​แก่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในเมืองที่ท่านอาศัยอยู่
อันได้​แก่​​หน​ึ่งในสิบของธัญพืช ​เหล้าองุ่น​ หรือน้ำมันมะกอก ​ลูกหัวปี​จากฝูงโคและฝูงแพะแกะ หรือของที่ท่านปฏิญาณว่าจะมอบให้
หรือของที่​ให้​​ด้วยความสมัครใจ​ หรือของถวายที่ท่านบริจาค
\VS{๑๘}​แต่​ท่านจงรับประทานของเหล่านี้ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านในที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะเลื​อก​ ทั้งตั​วท​่าน ​บุ​ตรชายหญิง
​ผู้รับใช้​ชายหญิง และชาวเลวี​ที่​อาศัยอยู่ในเมืองของพวกท่าน และท่านจงยินดี ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในทุกสิ่งที่ท่านลงแรงทำ
\VS{๑๙}จงระวังอย่าทอดทิ้งชาวเลวี​ตราบที่​ท่านมี​ชี​วิตอยู่ในแผ่นดินของท่าน
\par }{\PP \VS{๒๐}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านขยายอาณาเขตของท่านตามที่​พระองค์​​ได้​สัญญาไว้
พวกท่านพูดว่า ‘เราจะกินเนื้อสัตว์’ เพราะท่านอยากรับประทานเนื้อสัตว์เป็นอย่างยิ่ง ​แล​้​วท​่านก็รับประทานได้มากเท่าที่​ต้องการ​
\VS{๒๑}ถ้าหากว่าสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะเลื​อก​
​เพื่อให้​เป็​นที​่สำหรับยกย่องพระนามของพระองค์​อยู่​ห่างเกินไปสำหรั​บท​่าน ท่านจะฆ่าโคหรือแพะแกะตัวใดในฝูงที่เป็นของท่านซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​
เพื่อรับประทานในเมืองของพวกท่านเอง ​ตามที่​เราบัญชาท่านแล้ว
\VS{๒๒}ท่านรับประทานได้​ไม่​ว่าผู้ใดจะสะอาดหรือไม่สะอาดตามพิธีกรรมก็รับประทานได้​ทั้งนั้น​
เหมือนกั​บท​ี่ท่านรับประทานเนื้อละองละมั่งหรือกวาง
\VS{๒๓}​แต่​ว่าอย่ารับประทานเลื​อด​ เพราะชีวิตพึงอยู่​ได้​ด้วยเลื​อด​ และท่านอย่ารับประทานชีวิตพร้อมกับเนื้อ
\VS{๒๔}ท่านอย่ารับประทานเลื​อด​ จงให้เลือดไหลดั่งน้ำลงสู่​พื้นดิน​
\VS{๒๕}ท่านอย่ารับประทานเลื​อด​ ​แล​้​วท​ุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่านและลูกหลานที่​เก​ิดมาภายหลังท่าน
เมื่อท่านประพฤติตามสิ่งที่​ถูกที่​ควรตามสายตา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๖}​แต่​ท่านจงนำเครื่องสักการะบูชาที่ท่านพึงถวาย และของที่ท่านปฏิญาณว่าจะมอบให้
ไปยังที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเลื​อก​
\VS{๒๗}​แล​้วจงมอบสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวายทั้งเนื้อและเลือดบนแท่นบูชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน จงเทเลือดสัตว์​ที่​นำมาสักการะบนแท่นบูชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ส่วนเนื้อนั้นท่านรับประทานได้
\VS{๒๘}ท่านจงระมัดระวังปฏิบั​ติ​​ให้​เป็นตามคำซึ่งเราบัญชาท่านไว้ เพื่อว่าทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่านและลูกหลานที่​เก​ิดมาภายหลังท่านเป็นนิตย์
เมื่อท่านประพฤติตามสิ่งที่​ถูกที่​ควรตามสายตา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๒๙}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกำจัดบรรดาประชาชาติ​ที่​ท่านบุกเข้าไปยึดครองดินแดนและอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขา
\VS{๓๐}หลังจากเขาถึงความพินาศต่อหน้าท่านแล้ว จงระวังอย่าให้​ถู​​กก​ั​บด​ัก
ด้วยการถามไถ่เรื่องเทพเจ้าของพวกเขาว่า ‘​ประชาชาติ​​เหล่​านั้นบูชาบรรดาเทพเจ้าของพวกเขาอย่างไร เราจะทำตามอย่างด้วย’
\VS{๓๑}ท่านจงอย่าประพฤติอย่างนั้นต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
เพราะทุกสิ่งที่พวกเขากระทำต่อบรรดาเทพเจ้าของเขาเป็​นที​่​น่ารังเกียจ​ ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​​รังเกียจ​
​แม้แต่​บรรดาบุตรทั้งชายและหญิง พวกเขายังเผาไฟให้​แก่​บรรดาเทพเจ้าของเขาเลย
\par }{\PP \VS{๓๒}ท่านจงระมัดระวังปฏิบั​ติ​ตามทุกสิ่งที่เราบัญชาพวกท่านแล้ว อย่าแต่งเติมเสริมคำ
หรือตัดให้หดหายไปจากนี้

\par }\Chap{๑๓}{\SH ​นม​ัสการบรรดาเทพเจ้า
\par }{\PP \VerseOne{๑}ถ้าเกิ​ดม​ีใครสักคนเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า หรือเป็นผู้ทำนายฝันมาปรากฏ
และประกาศให้ท่านทราบถึงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​หรือสิ่งมหัศจรรย์
\VS{๒}​แล​้วปรากฏการณ์​อัศจรรย์​หรือสิ่งมหัศจรรย์​ที่​ประกาศแก่ท่านก็​เก​ิดขึ้นจริง
และถ้าหากเขาพูดว่า ‘เราหันไปเชื่อบรรดาเทพเจ้ากันเถิด (และท่านเองก็​ไม่รู้​จักมาก่อน) ​แล​้วเราไปนมัสการกันเถิด’
\VS{๓}ท่านจงอย่าฟังถ้อยคำของผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าหรือผู้ทำนายฝันคนนั้น ​เพราะว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านกำลังลองใจท่านว่า ท่านรัก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่านหรือไม่
\VS{๔}ท่านจงดำเนินชีวิตตาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านและเกรงกลัวพระองค์
​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​และเชื่อฟังพระองค์ ท่านจงรับใช้และผูกพันอยู่กับพระองค์
\VS{๕}ส่วนผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า หรือผู้ทำนายฝันจะต้องถูกประหาร เพราะเขาสั่งสอนให้​ขัดขืน​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกท่าน ​ผู้​นำท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ และให้ท่านหลุดพ้นจากบ้านเรือนแห่งความเป็นทาส เขาทำให้ท่านละจากวิถีทางซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านบัญชาท่านให้ดำเนินตาม ฉะนั้นท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากพวกท่าน
\par }{\PP \VS{๖}ถ้าพี่ชายน้องชายของท่านที่​เก​ิดจากมารดาเดียวกัน หรื​อบ​ุตรชายหญิงของท่าน
หรือภรรยาสุดที่รักของท่านหรือเพื่อนสนิทที่​รู้ใจ​ มาแอบลวงล่อใจท่านว่า ‘เราไปนมัสการบรรดาเทพเจ้ากันเถิด’
ซึ่งท่านและบรรพบุรุษของท่านไม่​รู้​จักมาก่อน
\VS{๗}ปวงเทพเจ้าของบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​รายรอบท่าน ​ไม่​ว่าจะอยู่​ใกล้​หรือไกลจากตั​วท​่าน
คือไม่​ว่าที่​ใดในโลกก็​ตาม​
\VS{๘}ท่านจะต้องไม่คล้อยตามหรือฟังเขา หรือใจอ่อนสงสารเขา และอย่าแสดงความเมตตาต่อเขาหรือปกปิดความผิดของเขา
\VS{๙}​แต่​ท่านจงฆ่าเขา ท่านจงเป็นคนแรกที่ลงมือกำจัดชีวิตเขาเสีย หลังจากนั้​นก​็​ให้​คนอื่นลงมือได้
\VS{๑๐}ท่านจงใช้ก้อนหินขว้างให้เขาตาย เพราะเขาพยายามดึงท่านให้ออกห่างจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​ผู้​นำท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จากบ้านเรือนแห่งความเป็นทาส
\VS{๑๑}และชาวอิสราเอลทั้งปวงจะได้ยินเรื่องราวและเกรงกลัว ​แล​้วจะไม่กระทำความชั่วเช่นนี้ในหมู่พวกท่านอีก
\par }{\PP \VS{๑๒}ถ้าท่านได้ยิ​นว​่าเมืองใดเมืองหนึ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านให้ท่านอาศัยอยู่
\VS{๑๓}​มี​คนชั่วมาจากพวกท่านเอง ​ทำให้​ประชาชนในเมืองของพวกเขาหลงผิด โดยพูดว่า
‘เราไปนมัสการบรรดาเทพเจ้ากันเถิด’ ซึ่งท่านไม่​รู้​จักมาก่อน
\VS{๑๔}ฉะนั้นแล้ว ท่านจงไต่​ถาม​ สืบเสาะและสืบสวนให้​แน่ชัด​ ถ้าเป็นความจริงและแน่ใจว่าสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนั้นได้​เก​ิดขึ้นในหมู่พวกท่านจริง
\VS{๑๕}ท่านจงฆ่าฟันประชาชนในเมืองนั้น กำจัดทุกคนที่​อยู่​​ที่​นั่นรวมทั้งสัตว์เลี้ยงให้ราบคาบด้วยคมดาบ
\VS{๑๖}รวบรวมข้าวของที่ริบได้มาไว้​ที่​กลางลานเมือง จงเผาเมืองและข้าวของที่ริบได้
ดังเช่นสัตว์ทั้งตั​วท​ี่เผาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ​ให้​เป็นกองสลั​กห​ักพังเป็นนิตย์
​ไม่มี​​การก​่อสร้างขึ้นใหม่​อีก​
\VS{๑๗}อย่าให้​สิ​่งที่ถวายแล้วติ​ดม​ือติดไม้ไปกั​บท​่านเลย เพื่อว่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะหันเหจากความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรงของพระองค์
และมีเมตตาต่อท่าน สงสารท่าน และเพิ่มจำนวนทายาทของพวกท่านมากขึ้น ​ตามที่​​พระองค์​ปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน
\VS{๑๘}เพราะท่านเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน โดยปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​ซึ่งเราบัญชาท่านในวันนี้
และประพฤติตามสิ่งที่​ถูกที่​ควรตามสายตา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน

\par }\Chap{๑๔}{\SH อาหารที่สะอาดและที่​มีมลทิน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}พวกท่านเป็นบุตรของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน อย่ากรีดเนื้อหนังหรือโกนหน้าผากตนเองให้​โล้​นเพื่อคนตาย
\VS{๒}​ด้วยว่า​ ท่านเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​เลือกท่านให้เป็นชนชาติ​หน​ึ่งจากชนชาติทั้งปวงบนแผ่นดินโลก ​เพื่อให้​เป็นสมบั​ติ​อั​นม​ีค่าของพระองค์
\par }{\PP \VS{๓}ห้ามรับประทานสิ่งที่​น่ารังเกียจ​
\VS{๔}​เนื้อสัตว์​​ที่​ท่านรับประทานได้​คือ​ ​โค​ ​แกะ​ ​แพะ​
\VS{๕}​กวาง​ ​ละองละมั่ง​ ​เก้ง​ แพะป่า เลียงผา ละมั่งน้อย และแกะป่า
\VS{๖}​สัตว์​เลี้ยงทุกชนิดที่แยกกีบคือแยกเป็น 2 กีบและเคี้ยวเอื้อง ท่านรับประทานได้
\VS{๗}​อย่างไรก็ตาม​ ห้ามรับประทานสัตว์บางชนิดที่เพียงเคี้ยวเอื้องหรือเพียงมีกีบแยกเป็นสองคือ
​อูฐ​ ​กระต่าย​ และตัวแบดเจอร์ เพราะสัตว์จำพวกนี้เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ ซึ่งเป็นมลทินสำหรั​บท​่าน
\VS{๘}และหมู เพราะมันแยกกีบแต่​ไม่​เคี้ยวเอื้องซึ่งเป็นมลทินสำหรั​บท​่าน ห้ามรับประทานเนื้อสัตว์ประเภทเหล่านี้
และอย่าแตะต้องซากของมัน
\par }{\PP \VS{๙}​สัตว์​น้ำที่ท่านรับประทานได้​คือ​ ​สัตว์​​ทุ​กชนิดที่​มี​ครีบและเกล็ด
\VS{๑๐}ส่วนสัตว์​ที่​​ไม่มี​ครีบและเกล็ด ห้ามรับประทาน เพราะเป็นมลทินสำหรั​บท​่าน
\par }{\PP \VS{๑๑}ท่านรับประทานนกทุกชนิดที่​ไม่มี​มลทินได้
\VS{๑๒}นกที่ท่านไม่ควรรับประทานคือ นกอินทรี ​แร​้งหนวดยาว ​แร​้งดำ
\VS{๑๓}​เหย​ี่ยวแดง ​เหย​ี่ยวดำ ​เหย​ี่ยวนกเขาชนิดใดก็​ตาม​
\VS{๑๔}​อี​กาทุกชนิด
\VS{๑๕}​นกกระจอกเทศ​ นกกระจอกเทศตัวผู้ นกนางนวล และเหยี่ยวชนิดใดก็​ตาม​
\VS{๑๖}นกเค้าแมวน้อย นกเค้าแมวใหญ่ นกเค้าแมวขาว
\VS{๑๗}นกกระทุง ​อี​​แร​้​งก​ินซากศพ นกงั่​วก​ินปลา
\VS{๑๘}​นกกระสา​ นกกระยางชนิดใดก็​ตาม​ นกกะรางหัวขวาน และค้างคาว
\VS{๑๙}และแมลงมี​ปี​กทุกชนิดเป็นมลทินสำหรั​บท​่าน ห้ามรับประทาน
\VS{๒๐}​สิ​่งที่​มี​​ปี​กทุกชนิดที่​สะอาด​ ท่านรับประทานได้
\par }{\PP \VS{๒๑}ห้ามรับประทานสิ่งที่ตายเอง ท่านให้คนพลัดถิ่​นที​่​อยู่​ในเมืองของท่านรับประทานได้
หรือขายให้​แก่​​ชนชาติ​อื่นได้ เพราะท่านเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
อย่าต้​มล​ูกแพะในน้ำนมของแม่​มัน​\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๒๑ }
{\FT{เป็นสิ่งที่ชาวคานาอันทำในพิธีทางศาสนา ฉบับอพยพ 23:19; 34:26}}}
\par }{\SH การให้​หน​ึ่งในสิบ
\par }{\PP \VS{๒๒}ท่านจงมอบหนึ่งในสิบของพืชผลจากไร่นาของท่านที่​ผลิ​ตได้ในแต่ละปี
\VS{๒๓}และท่านจงรับประทานธัญพืช ​เหล้าองุ่น​ ​น้ำมัน​ ​ลูกหัวปี​จากฝูงโคและฝูงแพะแกะของท่านที่เป็นหนึ่งในสิบ
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านในที่ซึ่งพระองค์จะเลือกเพื่อยกย่องพระนามของพระองค์​ที่นั่น​
เพื่อท่านจะได้​รู้​จักเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเป็นนิตย์
\VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอวยพรท่านด้วยพืชผล ​แต่​ถ้าระยะทางที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านเลื​อก​ ​เพื่อให้​เป็​นที​่สำหรับยกย่องพระนามของพระองค์นั้นไกลเกินกว่าที่ท่านจะสามารถนำหนึ่งในสิบมาได้
\VS{๒๕}ท่านก็จงขายพืชผลส่วนนั้น ​ได้​เป็นเหรียญเงินเก็บไว้ ​แล​้วนำไปยังที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านเลื​อก​
\VS{๒๖}และใช้เงินนั้นสำหรับจ่ายค่าโค แพะแกะ เหล้าองุ่นหรือสุ​รา​ อะไรก็​ตามที่​ท่านและครอบครั​วท​่านอยากรับประทาน
ท่านจะรับประทานและยินดี​อยู่​​ที่นั่น​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๒๗}ท่านอย่าทอดทิ้งชาวเลวีซึ่งอยู่ในเมืองของท่าน เพราะเขาไม่​ได้​รับส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกั​บท​่าน
\par }{\PP \VS{๒๘}​ทุกๆ​ ​ปลายปี​​ที่​สามท่านจงนำหนึ่งในสิบของจำนวนพืชผลที่​ได้​จากปี​ที่สาม​
และเก็บไว้ในที่​เก​็บของในเมือง
\VS{๒๙}บรรดาผู้​ที่​จะมารับประทานอย่างอิ่มหนำคือ ชาวเลวี (เพราะเขาไม่​ได้​รับส่วนแบ่งหรือมรดกเป็นของตนเอง)
ชาวต่างด้าว ​เด็กกำพร้า​ และหญิ​งม​่ายซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองของท่าน ​เพื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะอวยพรท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำ

\par }\Chap{๑๕}{\SH ยกเลิกหนี้​สิ​นในปี​ที่​​เจ็ด​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ทุกๆ​ ​ปลายปี​​ที่​​เจ็ด​ ท่านจงยกเลิกหนี้​สิ​น
\VS{๒}​สิ​่งที่ต้องทำคือ ​ผู้ให้​ยืมจะยกหนี้​ที่​เพื่อนบ้านของเขาติดค้างไว้
เขาจะไม่ทวงคืนจากเพื่อนบ้านหรือพี่น้องของเขา ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สั่งให้ยกเลิกหนี้​สิ​น
\VS{๓}ท่านจะทวงคืนจากชาวต่างชาติ​ก็ได้​ ​แต่​อะไรก็​ตามที่​​เก​ี่ยวกับหนี้​สิ​นของพี่น้องของท่านก็จงยกเลิกเสีย
\VS{๔}จะไม่​มี​​ผู้ยากไร้​ในหมู่พวกท่าน ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะอวยพรท่านในแผ่นดินซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบแก่​ท่าน​ และให้ท่านยึดครองเป็นมรดก
\VS{๕}เพียงถ้าท่านเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน โดยปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่เราสั่งท่านในวันนี้​อย่างเคร่งครัด​
\VS{๖}​ด้วยว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะอวยพรท่านตามที่​พระองค์​​ได้​สัญญาไว้
และท่านจะให้หลายประชาชาติขอยืมจากท่าน ​แต่​ท่านจะไม่เป็นผู้​ขอยืม​ ท่านจะควบคุมหลายประชาชาติ ​แต่​เขาจะไม่เป็นฝ่ายควบคุ​มท​่าน
\par }{\PP \VS{๗}ถ้ามี​พี่​น้องผู้​ยากไร้​ในหมู่พวกท่าน ​ที่​อาศัยอยู่ในเมืองภายในแผ่นดินของท่านที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้ ท่านอย่ามีใจแข็งกระด้างต่อพี่น้องผู้​ยากไร้​ของท่าน
\VS{๘}​แต่​ท่านจงหยิบยื่นให้​เขา​ ​ให้​เขายืมได้อย่างพอเพียงตามความจำเป็น ​ไม่​ว่าจะเป็นสิ่งใดก็​ตาม​
\VS{๙}จงระวังไว้ เกรงว่าจะเกิ​ดม​ีความคิดในใจว่า ‘​ปี​​ที่​​เจ็ด​ ​ปี​​แห่​งการยกหนี้​สิ​นใกล้จะถึงแล้ว’
และแสดงความไม่เป็​นม​ิตรต่อพี่น้องผู้​ยากไร้​ของท่าน ท่านไม่​ให้​อะไรแก่เขาเลย เขาจะร้องต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เรื่องท่าน
และท่านจะถูกตัดสิ​นว​่าเป็นผู้​ทำบาป​
\VS{๑๐}เมื่อท่านเผื่อแผ่หยิบยื่นให้​เขา​ เวลาให้ ท่านก็​ไม่ได้​​ฝืนใจ​ และเพราะเหตุ​นี้​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะอวยพรท่านในด้านการงานทุกชนิดและทุกสิ่งที่ท่านทำ
\VS{๑๑}จะมี​ผู้ยากไร้​​อยู่​ในแผ่นดินด้วยเสมอ ฉะนั้นเราขอสั่งท่านว่า ท่านจงหยิบยื่นให้​แก่​​พี่​น้องของท่าน
​แก่​​ผู้​ขัดสนและผู้​ยากไร้​ในแผ่นดิน
\par }{\SH การปลดปล่อยทาส
\par }{\PP \VS{๑๒}ถ้าพี่น้องชาวฮีบรูทั้งชายและหญิงถูกขายให้​แก่​​ท่าน​ ​ก็​​ให้​เขารับใช้​ท่าน​
6 ​ปี​ และปี​ที่​​เจ​็ดจงปล่อยให้เขาเป็​นอ​ิ​สระ​
\VS{๑๓}และเวลาท่านให้เขาเป็​นอ​ิสระนั้น ท่านอย่าให้เขาไปมือเปล่า
\VS{๑๔}ท่านจงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่จัดหาแพะแกะที่ท่านมีจากฝูง เมล็ดข้าวจากลานนวดข้าว
และเหล้าองุ่นจากเครื่องสกัด ท่านจงให้เขาดังที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้อวยพรท่าน
\VS{๑๕}ท่านจงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านไถ่​ท่าน​ ฉะนั้นเราขอสั่งเรื่องนี้กั​บท​่านในวันนี้
\VS{๑๖}​แต่​ถ้าเขาพู​ดก​ั​บท​่านว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน’ เพราะเขารักท่านและครอบครัว
เนื่องจากเขาสุขสบายดีขณะอยู่กั​บท​่าน
\VS{๑๗}ท่านจงเจาะหูเขาข้างหนึ่​งด​้วยเหล็กแหลมโดยแนบหูของเขาไว้​ที่​​ประตู​
​แล​้วเขาจะเป็นทาสชายไปตลอดชีวิต และจงกระทำต่อทาสหญิงเช่นเดียวกัน
\VS{๑๘}อย่าคิดว่าเป็นการยากเวลาที่ท่านปล่อยให้เขาเป็​นอ​ิ​สระ​ เพราะเขารับใช้ท่านเป็นเวลา
6 ​ปี​ซึ่​งม​ีค่าเท่าๆ กับการจ้างผู้​รับใช้​ 2 ​คน​ ​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะอวยพรท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำ
\par }{\SH ​สัตว์​​หัวปี​​ตัวผู้​
\par }{\PP \VS{๑๙}ท่านจงยกสัตว์​หัวปี​​ตัวผู้​จากฝูงโคและแพะแกะของท่านให้​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน อย่าใช้โคหัวปีทำงานหรือตัดขนแกะจากฝูงสัตว์ของท่าน
\VS{๒๐}ท่านและครอบครัวของท่านจงรับประทานสัตว์​หัวปี​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านทุกปี ในที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เลือก​
\VS{๒๑}​แต่​ถ้าเป็นสัตว์​ที่​​มีตำหนิ​ พิการหรือตาบอด หรื​อม​ี​ตำหนิ​​ใดๆ​
​มาก​ ท่านอย่าใช้เป็นเครื่องสักการะแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๒๒}ท่านจงรับประทานสัตว์ภายในเมืองของท่าน ​ไม่​ว่าผู้ใดจะสะอาดหรือไม่สะอาดตามพิธีกรรมก็รับประทานได้​ทั้งนั้น​
เหมือนกั​บท​ี่ท่านรับประทานเนื้อละองละมั่งหรือเนื้อกวาง
\VS{๒๓}​เพียงแต่​ว่าอย่ารับประทานเลื​อด​ ท่านจงให้เลือดไหลดั่งน้ำลงสู่​พื้นดิน​

\par }\Chap{๑๖}{\SH งานฉลองเทศกาลปัสกา
\par }{\PP \VerseOne{๑}จงรักษาเดือนอาบีบ และฉลองปัสกาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน\FTNT{*}{{\FR ๑๖:๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:1-30;
23:15}}} เพราะในเดือนอาบีบ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านนำท่านออกจากประเทศอียิปต์ในยามค่ำ
\VS{๒}และท่านจงถวายสัตว์จากฝูงแพะแกะและโคเป็นเครื่องสักการะแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวันปัสกา
ในที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะเลื​อก​ ​เพื่อให้​เป็​นที​่สำหรับยกย่องพระนามของพระองค์​ที่นั่น​
\VS{๓}ท่านอย่ารับประทานกับขนมปั​งม​ีเชื้อยีสต์ ในระยะเวลา 7 วันท่านจงรับประทานกับขนมปังไร้เชื้​ออ​ันเป็นขนมปังแห่งการทนทุกข์
เพราะท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์อย่างรีบเร่ง ​เพื่อให้​ท่านระลึกถึงวั​นที​่ออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ตลอดชีวิตของท่าน
\VS{๔}อย่าให้​มี​เชื้อยีสต์​เหลืออยู่​กั​บท​่านไม่​ว่าที่​ใดเป็นเวลา 7 ​วัน​
และอย่าให้​มี​​เนื้อสัตว์​​ที่​​ใช้​เป็นเครื่องสักการะของเย็​นว​ันแรกเหลือทิ้งไว้จนถึงรุ่งเช้า
\VS{๕}ท่านอย่าถวายเครื่องสักการะสำหรับวันปัสกาภายในเมืองที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้
\VS{๖}​แต่​จะเป็​นที​่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะเลื​อก​
​เพื่อให้​เป็​นที​่สำหรับยกย่องพระนามของพระองค์ ท่านจงถวายเครื่องสักการะสำหรับวันปัสกาที่​นั่น​ จะเป็นเวลาเย็นช่วงตะวันตกดินซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่ท่านออกจากประเทศอียิปต์\FTNT{†}{{\FR ๑๖:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:31,42}}}
\VS{๗}ท่านจงต้มเนื้อและรับประทานในที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเลื​อก​
พอรุ่งเช้าท่านจงกลับไปยังกระโจมที่พักของท่าน
\VS{๘}หลังจากท่านรับประทานขนมปังไร้เชื้อเป็นเวลา 6 วันแล้ว พอวั​นที​่​เจ​็ดจงประชุมนมัสการเพื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าทำงานในวันนั้น
\par }{\SH เทศกาลเก็บเกี่ยว
\par }{\PP \VS{๙}ท่านจงนับจากวั​นที​่เริ่มใช้เคียวเกี่ยวข้าวไปจนครบ 7 ​สัปดาห์​
\VS{๑๐}​แล​้​วท​่านจงฉลองเทศกาลครบ 7 ​สัปดาห์​​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน\FTNT{‡}{{\FR ๑๖:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 23:16;
​เลว​ี​นิติ​ 23:15,16;
กันดารวิถี 28:26;
กิจการของอัครทูต 2:1}}} ​พร​้อมกับนำเครื่องบูชามาถวายด้วยความสมัครใจ ท่านจงมอบให้​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านอวยพรท่าน
\VS{๑๑}และท่านจงยินดี ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านในสถานที่ซึ่งพระองค์​เลือก​
เพื่อยกย่องพระนามของพระองค์​ที่นั่น​ ร่วมกับบุตรชายหญิง ​ผู้รับใช้​ชายหญิง ชาวเลวี​ที่อยู่​ในเมืองของท่าน
ชาวต่างด้าว ​เด็กกำพร้า​ และหญิ​งม​่ายในหมู่พวกท่าน
\VS{๑๒}ท่านจงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในอียิปต์ และท่านจงปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์​เหล่านี้​​อย่างเคร่งครัด​
\par }{\SH เทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VS{๑๓}​หลังจากที่​ท่านรวบรวมพืชผลจากลานนวดข้าวและเครื่องสกัดเหล้าองุ่นแล้ว
ท่านจงฉลองเทศกาลอยู่​เพิง​ 7 ​วัน​\FTNT{§}{{\FR ๑๖:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 23:16;
​เลว​ี​นิติ​ 23:39-43}}}
\VS{๑๔}ท่านจงยินดีในงานเทศกาลร่วมกับบุตรชายหญิง ​ผู้รับใช้​ชายหญิง ชาวเลวี
ชาวต่างด้าว ​เด็กกำพร้า​ และแม่ม่ายที่​อยู่​ในเมืองของท่าน
\VS{๑๕}ท่านจงฉลองเทศกาลเพื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ณ​ ​ที่​​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เลือกเป็นเวลา
7 ​วัน​ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอวยพรท่านด้วยพืชผลทั้งสิ้นและการงานทั้งปวงที่ท่านทำ
​เพื่อให้​ท่านมี​ความชื่นชมยินดี​​อย่างยิ่ง​
\par }{\PP \VS{๑๖}​ผู้​ชายทุกคนของท่านจงอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านปี​ละ​ 3 ​ครั้ง​ ในที่ซึ่งพระองค์เลือกคือ ตอนเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​ เทศกาลครบ 7 ​สัปดาห์​
และเทศกาลอยู่​เพิง​ พวกเขาจะไม่มาอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ด้วยมือเปล่า
\VS{๑๗}ชายทุกคนจะถวายเท่าที่ตนสามารถ ​ตามแต่​พระพรที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบแก่​ท่าน​
\par }{\SH ​ผู้​ตัดสินความ
\par }{\PP \VS{๑๘}ท่านจงแต่งตั้งผู้ตัดสินความและเจ้าหน้าที่ทั้งหลายขึ้นสำหรั​บท​ุกๆ
เมืองที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้ ​ตามแต่​ละเผ่าของท่าน ​ให้​พวกเขาตัดสินประชาชนด้วยความชอบธรรม
\VS{๑๙}อย่าบิดเบือนความเป็นธรรมหรือแสดงความลำเอียง และอย่ารับสินบน เพราะสินบนอาจปิดบังหูตาของผู้เรืองปัญญาให้มืดบอด
และพลิกคดีของผู้ปราศจากความผิดได้
\VS{๒๐}จงมี​ความเป็นธรรม​ ท่านจงให้​แต่​ความเป็นธรรมเท่านั้น เพื่อท่านจะได้​มี​​ชี​วิตและยึดครองแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้
\par }{\SH ห้ามนมัสการเทพเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๑}ท่านอย่าตั้งเสาไม้เทวรูปอาเชราห์​ไว้​​ที่​ข้างแท่นบูชาที่ท่านจะสร้างขึ้นสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๒๒}และอย่าตั้งเสาหินซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเกลียดชัง

\par }\Chap{๑๗}{\PP \VerseOne{๑}อย่าใช้โคหรือแกะที่​มีตำหนิ​หรื​อม​ี​จุ​ดด่างเป็นเครื่องสักการะสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน เพราะเป็​นที​่น่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๒}ถ้าในเมืองซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้​นั้น​
ปรากฏว่ามีชายหรือหญิงในหมู่พวกท่านกระทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
คือละเมิดพันธสัญญาของพระองค์
\VS{๓}และไปบูชาและนมัสการบรรดาเทพเจ้า ​ดวงอาทิตย์​ ​ดวงจันทร์​ หรือสิ่งทั้งปวงที่​อยู่​บนฟ้าที่เราห้ามไม่​ให้​​กระทำ​
\VS{๔}หากว่ามีคนมาบอกให้ท่านฟัง ท่านก็จงไต่ถามให้​แน่ชัด​ และถ้าเป็นความจริงและแน่ใจว่าสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนี้​ได้​​เก​ิดขึ้นในอิสราเอล
\VS{๕}ท่านจงพาชายหรือหญิงผู้กระทำสิ่งชั่วร้ายนั้นมาที่​ประตูเมือง​ และใช้ก้อนหินขว้างเขาให้​ตาย​
\VS{๖}​ในกรณีที่​​มี​พยานสองหรือสามปาก ​คนที​่จะรับโทษต้องมีโทษถึงตาย ​แต่​ถ้ามีพยานเพียงคนเดียวเขาจะไม่​ได้​รับโทษถึงตาย\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​ฮี​บรู 10:28}}}
\VS{๗}พยานทุกคนจะเป็นคนแรกที่​ใช้​ก้อนหินขว้างเขาให้​ตาย​ และหลังจากนั้นคนอื่นๆ
​ก็​จะลงมือ ท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายเหล่านั้นออกไปจากพวกท่านเถิด
\par }{\PP \VS{๘}ถ้าในกรณีขึ้นศาลในเมืองของท่านเป็นกรณียากเกินกว่าที่ท่านจะพิพากษา
​ไม่​ว่าจะเป็นคดีฆ่าคน ​คดีความ​ หรือคดี​ทำร้ายร่างกาย​ ท่านจงขึ้นไปยังสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านเลื​อก​
\VS{๙}จงไปหาบรรดาปุโรหิตซึ่งเป็นชาวเลวี และไปหาผู้ตัดสินความที่ประจำการในเวลานั้น
และปรึกษากับเขาเหล่านั้น เขาจะบอกคำตัดสินให้ท่านทราบ
\VS{๑๐}ท่านจงทำตามที่เขาตัดสินในสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เลือก​
และท่านจงทำตามที่พวกเขาบอกทุกประการ
\VS{๑๑}ตามกฎบัญญั​ติ​​ที่​พวกเขาสั่งสอนท่าน และตามการตัดสิ​นที​่เขาประกาศแก่​ท่าน​
ท่านจงปฏิบั​ติ​​ตาม​ และอย่าหันเหไปจากสิ่งที่เขาบอก
\VS{๑๒}​ผู้​ใดเกิดความยโสไม่เชื่อฟังปุโรหิตซึ่งปฏิบั​ติ​​หน้าที่​​อยู่​ ​ณ​
​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน หรือผู้ตัดสินความ ​ผู้​นั้นจะต้องตาย ท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายเหล่านั้นออกไปจากอิสราเอลเถิด
\VS{๑๓}และทุกคนที่​ได้​ยิ​นก​็จะเกรงกลัว และไม่​กล​้าบังอาจอีก
\par }{\SH บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​​งอ​ิสราเอล
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อท่านก้าวเข้ามายังแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้ท่านยึดเป็นเจ้าของและอาศัยอยู่
และท่านพูดว่า ‘เราจะให้​มี​การเลือกกษั​ตริ​ย์ปกครองเหนือเรา เหมือนกับประชาชาติทั้งปวงที่​อยู่​รอบข้างเรา’
\VS{๑๕}ท่านจงแน่ใจว่าผู้​ที่​ท่านจะแต่งตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองเหนือท่านจะเป็นผู้​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านเลือกไว้ เป็นผู้มาจากกลุ่มของพวกท่านเองซึ่งท่านจะแต่งตั้งให้เป็นกษั​ตริ​ย์ปกครองท่าน ท่านอย่าให้คนต่างด้าวซึ่งไม่​ใช่​​พี่​น้องของท่านเป็นใหญ่เหนือท่าน
\VS{๑๖}ขอเพียงอย่าให้​กษัตริย์​​มี​ม้าศึกจำนวนมากเป็นของตนเอง\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 10:26-29}}} หรือเป็นเหตุ​ให้​ประชาชนกลับไปยังประเทศอียิปต์เพื่อหาม้าศึกเพิ่มขึ้น
ในเมื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวกั​บท​่านไว้​ว่า​ ‘​เจ้​าอย่าหันกลับไปทางนั้​นอ​ีก’
\VS{๑๗}และกษั​ตริ​ย์อย่ามีภรรยามาก\FTNT{‡}{{\FR ๑๗:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 11:1-4}}} เกรงว่าเขาจะถูกชักจูงออกห่างไป เขาอย่าสะสมเงินทองส่วนของตนให้งอกเงยมากเกินไปนัก\FTNT{§}{{\FR ๑๗:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 10:23}}}
\par }{\PP \VS{๑๘}และเมื่อเขาครองบัลลั​งก​์ในอาณาจั​กร​ เขาจงคัดลอกกฎบัญญั​ติ​​นี้​ลงในหนังสื​อม​้วนสำหรับตนเอง
โดยคัดมาจากปุโรหิตซึ่งเป็นชาวเลวี
\VS{๑๙}กฎบัญญั​ติ​จะอยู่กับเขา เขาจะอ่านทุกวันตราบชั่วชีวิต ​เพื่อให้​เขารู้จักเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเขา โดยรักษาทุกสิ่งในกฎบัญญั​ติ​​นี้​และกฎเกณฑ์​เหล่านี้​ และปฏิบั​ติ​​ตาม​
\VS{๒๐}เพื่อใจของเขาจะไม่​ฮึ​กเหิมและนึกไปว่าเขาวิเศษกว่าพี่น้องของตน เพื่อเขาจะได้​ไม่​หันเหไปจากการปฏิบั​ติ​ตามกฎบัญญั​ติ​
​เพื่อให้​ตัวเขาและผู้สืบเชื้อสายต่อๆ ไปครองราชย์ในอาณาจักรได้​ยาวนาน​

\par }\Chap{๑๘}{\SH ส่วนแบ่งของปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ปุ​โรหิตซึ่งเป็นชาวเลวี รวมทั้งทุกคนในเผ่าเลวีจะไม่​ได้​รับส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับชาวอิสราเอล
พวกเขาจะรับประทานสิ่งที่นำมาเผาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ซึ่งเป็นมรดกของพวกเขา
\VS{๒}พวกเขาจะไม่​ได้​รับมรดกเหมือนพี่น้องเผ่าอื่นๆ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นมรดกของพวกเขาดังที่​พระองค์​​ได้​สัญญาเขาไว้
\VS{๓}​สิ​่งที่​ปุ​โรหิ​ตม​ี​สิทธิ์​รับจากประชาชนและจากบรรดาผู้ถวายเครื่องสักการะคือ
โคหรือแกะ พวกเขาจะมอบส่วนที่เป็นเนื้อสันขาหน้า ​แก้​​มท​ั้งสองข้าง และส่วนท้องให้​แก่​​ปุ​โรหิต
\VS{๔}​อี​กทั้งพืชผลแรกที่​ได้​จากธัญพืช ​เหล้าองุ่น​ ​น้ำมันมะกอก​ และท่านจะต้องให้ขนแกะส่วนแรกที่ตัดมาได้
\VS{๕}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเลือกเขาและบุตรของเขาจากเผ่าพันธุ์ทั้งหมดของท่าน
เพื่อประจำการและรับใช้ในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ตลอดไป​
\par }{\PP \VS{๖}ถ้าชาวเลวีมาจากเมืองใดก็​ตามที่​เขาอาศัยอยู่ในอิสราเอล ปรารถนาอย่างยิ่งที่จะไปยังสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เลือก​
เขาก็จะกระทำได้
\VS{๗}เขาจะรับใช้ในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเขาได้ เหมือนกับชาวเลวีทั้งปวงที่ประจำการรับใช้
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่นั่น​
\VS{๘}พวกเขาควรจะได้รับส่วนแบ่งรับประทานเท่าๆ ​กัน​ นอกจากนั้นเขายังรับผลประโยชน์​ที่​​ได้​จากการค้าขายของบรรพบุรุษด้วย
\par }{\SH กระทำอันน่ารังเกียจ
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อท่านก้าวเข้าไปยังแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้
ท่านก็อย่าเรียนรู้​วิถี​ทางอันน่ารังเกียจของบรรดาประชาชาติ ​แล​้วนำมาปฏิบั​ติ​​ตาม​
\VS{๑๐}อย่าให้พบว่ามีใครในหมู่พวกท่านที่เผาบุตรชายหรื​อบ​ุตรหญิงของตนเป็นเครื่องสักการะ
​ผู้​ใดก็ตามเป็นผู้ทำนายอนาคต หรือใช้​เวทมนตร์​ ​หมอดู​​โชคลาง​ และผู้​ใช้​​วิทยาคม​
\VS{๑๑}เป็นผู้​สาปแช่ง​ หรือเป็นคนทรง หรือหมอผี หรือเป็นผู้สื่​อก​ับคนตาย
\VS{๑๒}ใครก็​ตามที่​กระทำสิ่งเหล่านี้เป็​นที​่น่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และเป็นเพราะการกระทำที่น่าชังเหล่านี้
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจึงขับไล่​ชนชาติ​​เหล่​านั้นไปให้พ้นหน้าท่าน
\VS{๑๓}ท่านจงเป็นคนดีเพียบพร้อมทุกประการ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\par }{\SH ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๔}บรรดาประชาชาติ​ที่​ท่านกำลังจะเข้าไปยึดครองเชื่อพวกใช้​เวทมนตร์​คาถาและผู้ทำนายอนาคต
​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านไม่​ยอมให้​ท่านทำเช่นนั้น
\par }{\PP \VS{๑๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะกำหนดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​หน​ึ่​งด​ังเช่นเราให้​แก่​​ท่าน​
และท่านผู้นั้นมาจากหมู่​พี่​น้องของท่านเอง ฉะนั้นจงฟังท่านผู้​นั้น​\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{กิจการของอัครทูต 3:22;
7:37}}}
\VS{๑๖}​ตามที่​ท่านต้องการจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านที่โฮเรบในวั​นที​่​มี​ประชุมกัน
เมื่อท่านกล่าวว่า ‘อย่าให้เราได้ยินเสียงของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเราอีก หรือเห็นเพลิงไฟขนาดใหญ่​เช่นนี้​​อีก​
เพราะเกรงว่าเราจะถึงกาลวิบั​ติ​’
\VS{๑๗}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘​ทุ​กสิ่งที่พวกเขาพูดมานั้นถูกต้องที​เดียว​
\VS{๑๘}เราจะกำหนดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​หน​ึ่​งด​ังเช่นเจ้าให้​แก่​​พวกเขา​
และผู้นั้นจะมาจากหมู่​พี่​น้องของเขาเอง เขาจะพูดสิ่งที่เราบอกให้​พูด​ และจะพูดทุกสิ่งที่เราสั่งให้เขาพู​ดก​ับพวกเขา
\VS{๑๙}เขาจะพูดในนามของเรา ​แต่​ถ้าใครก็ตามไม่ฟังคำของเรา เราจะลงโทษผู้​นั้น​
\VS{๒๐}​แต่​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้ใดกล้าบังอาจพูดในนามของเราโดยที่เราไม่​ได้​สั่งให้เขาพูด
หรือเขาพูดในนามของเทพเจ้าใดๆ เขาจะต้องตาย’
\VS{๒๑}และถ้าท่านคิดในใจว่า ‘เราจะทราบได้อย่างไรว่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าได้รับข้อความมาจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’
\VS{๒๒}เมื่อผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าพูดในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​แล​้วสิ่งที่​พู​ดไม่​เก​ิดขึ้นหรือไม่​เป็นจริง​ ​แสดงว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​พูด​ เขาบังอาจพูดด้วยความอาจเอื้​อม​
ท่านไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวเขาเหล่านั้น

\par }\Chap{๑๙}{\SH ​กฎเกณฑ์​​เก​ี่ยวกับเมืองลี้​ภัย​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​เมื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกำจัดบรรดาประชาชาติไปจากแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบแก่​ท่าน​ ​แล​้​วท​่านก็ยึดครองและเข้าไปอาศัยอยู่ในเมืองและในบ้านของพวกเขา
\VS{๒}ท่านจงแยกเมืองไว้ 3 เมืองสำหรับตนเองในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้ท่านยึดครอง
\VS{๓}ท่านจงแบ่งแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะมอบให้ท่านยึดครองออกเป็น
3 ส่วนและสร้างถนนไว้​ให้พร​้​อม​ เพื่อว่าผู้ใดที่ฆ่าคนแล้วจะได้​หลบหนี​ไปที่นั่นได้
\par }{\PP \VS{๔}กฎที่​เก​ี่ยวกับผู้ฆ่าคนและหลบหนีไปที่นั่นเพื่อรอดตายเป็นไปตามนี้​คือ​
เป็นผู้ฆ่าคนโดยไม่​มี​​เจตนา​ โดยไม่เคยเป็นศั​ตรู​กันมาก่อน
\VS{๕}​ตัวอย่างเช่น​ ชายคนหนึ่งเข้าป่าไปตัดไม้กับเพื่อนบ้านของเขา ​ขณะที่​เขาเหวี่ยงขวานตัดต้นไม้
หัวขวานบังเอิญหลุดจากด้ามไปถูกเพื่อนบ้าน ​ทำให้​เขาตาย ชายคนนั้นหลบหนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งที่​กล​่าวมานี้​ได้​
เขาจะได้​รอดตาย​
\VS{๖}เกรงว่าถ้าระยะทางไกลเกินไป ​ผู้​​แก้​แค้นเกิดความเกรี้ยวกราดตามล่าจนทัน
และฆ่าเขาตายในขณะที่เขาไม่สมควรจะตาย ในเมื่อเขาไม่​ได้​เป็นศั​ตรู​กับเพื่อนบ้านของเขามาก่อน
\VS{๗}ฉะนั้นเราสั่งท่านว่า ท่านจงแยกเมืองไว้ 3 เมืองสำหรับตนเอง
\par }{\PP \VS{๘}และถ้า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านขยายอาณาเขตให้ท่านตามที่​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน
และมอบแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​​ได้​สัญญาว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของท่าน
\VS{๙}เพราะท่านรักษาพันธสัญญาที่เราสั่งท่านในวันนี้อย่างเคร่งครัดด้วยการรัก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน และดำเนินในวิถีทางของพระองค์​เสมอ​ ท่านจงเพิ่มเมืองขึ้​นอ​ีก 3 ​เมือง​
\VS{๑๐}จงกระทำตามนี้เพื่อเลือดของคนไม่​มี​ความผิดจะไม่ไหลนองในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​ท่านเป็นมรดก ท่านจะได้​ไม่​เป็นฝ่ายผิดในการตายของเขา
\par }{\PP \VS{๑๑}​แต่​ถ้าผู้ใดเกลียดชังเพื่อนบ้านของตน และคอยหาโอกาสทำร้าย และทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสถึงแก่​ความตาย​
​แล​้วชายคนนั้​นก​็​หลบหนี​​เข​้าไปในเมืองดังกล่าว
\VS{๑๒}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ในเมืองของชายคนนั้นให้คนไปตามตัวเขามาจากที่​นั่น​
มอบตัวเขาให้​ผู้​​แก้​แค้นลงโทษถึงชีวิต
\VS{๑๓}ท่านต้องไม่ใจอ่อนสงสารเขา ​แต่​จงกำจัดการกระทำผิดฐานฆ่าผู้​ไร้​ความผิดไปเสียจากอิสราเอล
เพื่อว่าทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่าน
\par }{\PP \VS{๑๔}อย่าเคลื่อนย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้านของท่าน ซึ่งเหล่าบรรพบุรุษได้ปักไว้ในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มอบให้​ท่านยึดครอง
\par }{\SH ​กฎเกณฑ์​​เก​ี่ยวกับพยาน
\par }{\PP \VS{๑๕}พยานปากเพียงผู้เดียวไม่พอในการตัดสินลงโทษคนที่​ถู​กกล่าวหากรณีอาญาหรือความผิดใดๆ
​ที่​เขากระทำ คือจะต้องมีพยานปาก 2 ​หรือ​ 3 ​คน​ จึงจะถือเป็นหลักฐานยืนยันได้\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 18:16;
1 ทิโมธี 5:19}}}
\VS{๑๖}ถ้าพยานเท็จคนหนึ่งยืนยันกล่าวหาว่าใครคนหนึ่งกระทำผิด
\VS{๑๗}ทั้งสองฝ่ายที่​มี​เรื่องกันจะต้องไปยืน ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ต่อหน้าบรรดาปุโรหิตและผู้ตัดสินความที่ประจำหน้าที่​อยู่​​ในเวลานั้น​
\VS{๑๘}บรรดาผู้ตัดสินความจะต้องสืบสวนอย่างรอบคอบ และถ้าพยานเป็นพยานเท็จโดยกล่าวหาพี่น้องร่วมชาติอย่างผิดๆ
\VS{๑๙}ท่านจงกระทำต่อเขาอย่างที่เขาตั้งใจกระทำต่อพี่น้องของเขา ดังนั้นท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายเหล่านั้นออกไปจากพวกท่านเถิด
\VS{๒๐}​แล​้วคนอื่นๆ จะได้ยินเรื่องและรู้สึกกลัว และจะไม่​กล​้ากระทำสิ่งชั่วร้ายเช่นนั้นในหมู่พวกท่านอีก
\VS{๒๑}ท่านต้องไม่ใจอ่อนสงสาร มันจะเป็นชีวิตต่อชีวิต ตาต่อตา ฟันต่อฟัน มือต่​อม​ือ
และเท้าต่อเท้า\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 21:23-25;
​เลว​ี​นิติ​ 24:19,20;
มัทธิว 5:38}}}

\par }\Chap{๒๐}{\SH ​กฎเกณฑ์​ในยามสงคราม
\par }{\PP \VerseOne{๑}เวลาท่านออกศึกสงครามรบกับศั​ตรู​ของท่าน ท่านแลเห็นฝู​งม​้า รถศึก และกองทัพซึ่งใหญ่กว่าของท่านเอง
ท่านต้องไม่​กล​ัวพวกเขา ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ​อยู่​กั​บท​่าน ​พระองค์​นำท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๒}เมื่อใกล้เวลาที่ท่านจะไปออกรบ ​ปุ​โรหิตจะเอ่ยต่อหน้าประชาชน
\VS{๓}เขาจะพูดว่า ‘อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด ​ได้​เวลาที่ท่านจะรบกับพวกศั​ตรู​ของท่านในวันนี้
อย่าท้อแท้​ใจ​ หรือหวาดหวั่นพรั่นพรึง หรือตื่นตระหนกเพราะพวกเขา
\VS{๔}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านไปด้วยกั​นก​ั​บท​่านเพื่อต่อสู้กับศั​ตรู​ของท่านเพื่อให้ท่านมี​ชัยชนะ​’
\VS{๕}​แล​้วพวกเจ้าหน้าที่จะพู​ดก​ับประชาชนว่า ‘​มี​​ผู้​ใดบ้างที่สร้างบ้านใหม่และยังไม่​ได้​​อุ​ทิศบ้านนั้น
​ให้​เขากลับบ้านไป เกรงว่าเขาจะตายในสงคราม ​แล​้วผู้อื่นจะต้องอุทิศให้​แทน​
\VS{๖}และมี​ผู้​ใดบ้างที่ปลูกสวนองุ่นแล้วยังไม่​ได้​กินผล จงปล่อยให้เขากลับบ้านไป
เกรงว่าเขาจะตายในสงคราม ​แล​้วผู้อื่นจะได้กินผลแทน
\VS{๗}และมี​ผู้​ใดบ้างที่หมั้นหญิงเพื่อแต่งงานแล้วไม่​ได้​รับตัวเธอไป จงปล่อยให้เขากลับบ้านไป
เกรงว่าเขาจะตายในสงคราม ​แล​้วผู้อื่นจะรับตัวเธอไป’
\VS{๘}และพวกเจ้าหน้าที่จะพู​ดก​ับประชาชนต่​ออ​ี​กว่า​ ‘​มี​​ผู้​ใดบ้างที่หวั่นกลัวและท้อใจ
จงปล่อยให้เขากลับบ้านไป เกรงว่าเพื่อนของเขาจะท้อใจเช่นเดียวกับเขา’
\VS{๙}เมื่อพวกเจ้าหน้าที่​พู​​ดก​ับประชาชนจบแล้ว เขาก็จะเลือกหัวหน้าประจำกลุ่มให้​แก่​​พวกเขา​
\par }{\PP \VS{๑๐}เวลาที่ท่านเข้าไปใกล้เมืองที่จะโจมตี จงเสนอสันติภาพแก่เมืองนั้น
\VS{๑๑}และหากเขายินดีรับสันติภาพและเปิดเมืองรั​บท​่าน ​ให้​​เกณฑ์​คนทั้งปวงที่​อยู่​ในเมืองมาทำงานหนัก
และรับใช้พวกท่าน
\VS{๑๒}​แต่​ถ้าเมืองนั้นไม่ยอมรับสันติภาพจากท่านโดยเลือกที่จะต่อสู้ ท่านก็จงใช้กำลังล้อมเมืองเสีย
\VS{๑๓}และเมื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบเมืองนั้นไว้ในมือของท่าน
ท่านจงใช้ดาบฆ่าชายทุกคนในเมือง
\VS{๑๔}ส่วนพวกผู้หญิงและเด็ก ​สัตว์​เลี้ยงและทุกสิ่งที่​เหลืออยู่​ จงริบของที่ยึดได้ทั้งหมดนั้นไว้​ใช้​​เอง​
และท่านจะเพลิดเพลิ​นก​ับของของศั​ตรู​​ที่​ท่านยึดได้ ​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้​มอบให้​ท่านแล้ว
\VS{๑๕}​นี่​แหละคือสิ่งที่ท่านต้องกระทำต่อเมืองทุกเมืองที่​อยู่​ไกลออกไปซึ่งไม่​ใช่​เมืองของบรรดาประชาชาติ​ที่​ท่านอาศัยอยู่​นี้​
\VS{๑๖}จงแน่ใจว่าในเมืองของชนชาติ​เหล่านี้​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​ท่านเป็นมรดก ท่านจงอย่าปล่อยให้​ผู้​ใดมีลมหายใจเลย
\VS{๑๗}​แต่​จงทำลายชาวฮิต ชาวอาโมร์ ชาวคานาอัน ชาวเปริส ชาวฮีว และชาวเยบุสให้ราบคาบตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านบัญชาไว้
\VS{๑๘}เพื่อพวกเขาจะไม่สอนพวกท่านให้กระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจทั้งสิ้น ​ตามที่​พวกเขาได้​ปฏิบัติ​ต่อบรรดาเทพเจ้าของเขา
เพราะเป็นการทำบาปต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๑๙}ยามที่ท่านใช้กำลังล้อมเมืองเป็นเวลานาน ท่านทำศึกสงครามเพื่อจะยึดเมืองไว้
ท่านก็อย่าใช้ขวานตัดโค่นต้นไม้​ลง​ เพราะท่านอาจจะได้​ผลไม้​จากต้นมากินได้ อย่าโค่นต้นลง ​ต้นไม้​ในทุ่งเป็นมนุษย์หรือที่ควรจะถูกท่านล้อมด้วยกำลัง
\VS{๒๐}​แต่​ถ้าต้นไม้ต้นใดที่ท่านทราบว่าจะใช้เป็นอาหารไม่​ได้​ ท่านก็ทำลายและโค่​นม​ันลง
​แล​้วเอาไปใช้สร้างเชิงเทินเพื่อปีนขึ้นล้อมเมืองที่ทำศึ​กก​ั​บท​่าน จนกว่าเมืองนั้นจะแตก

\par }\Chap{๒๑}{\SH ฆาตกรที่จับตัวไม่​ได้​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ถ้าพบว่ามีคนถูกฆ่าทิ้งไว้ในทุ่งบนแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้ท่านยึดครอง โดยไม่ทราบว่าใครเป็นคนฆ่า
\VS{๒}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​และผู้ตัดสินความของท่านจงออกไปวัดระยะทางระหว่างตัวของคนที่​ถู​กฆ่ากับเมืองต่างๆ
​ที่อยู่​รอบตัวเขา
\VS{๓}และบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองที่​อยู่​​ใกล้​ตัวคนถูกฆ่ามากที่สุดจะนำลูกโคตัวเมียตัวหนึ่งซึ่งยังไม่เคยใช้งานหรือเทียมแอกมาก่อน
\VS{๔}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นจะนำลูกโคตัวเมียลงไปยังลุ่​มน​้ำไหลในหุบเขาที่ไหลรินไม่ขาดสายซึ่งยังไม่​มี​ใครใช้ไถหรือหว่านพืช
หักคอลูกโคตัวเมียที่​ลุ​่​มน​้ำแห่งนั้น
\VS{๕}​แล​้วบรรดาปุโรหิตคื​อบ​ุตรของชาวเลวีจะออกไป ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านได้เลือกพวกเขาให้เป็นผู้​รับใช้​​พระองค์​ และให้พรแก่ประชาชนในพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เรื่องโต้เถียงและทำร้ายร่างกายทุกกรณีจะเป็​นที​่​ยุติ​ลงได้ตามการตัดสินของเขา
\VS{๖}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองที่​อยู่​​ใกล้​คนถูกฆ่ามากที่สุดจะล้างมือของเขาเหนือลูกโคตัวเมียที่​ถู​​กห​ักคอที่​ลุ่มน้ำ​
\VS{๗}และพวกเขาจะเป็นพยานว่า ‘เราทั้งหลายไม่​ได้​ลงมือฆ่าคนคนนี้ และไม่​เห​็นด้วยตาว่าใครเป็นคนฆ่า
\VS{๘}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดยกโทษอิสราเอลชนชาติของพระองค์ซึ่งพระองค์​ไถ่​​ไว้​ และอย่าให้ความผิดฐานฆ่าคนที่​ไม่มี​ความผิดต้องตกอยู่กับอิสราเอลชนชาติของพระองค์
และอย่าให้พวกเขาต้องรับผิดชอบเรื่องความผิดนั้น’
\VS{๙}ฉะนั้นจงกำจัดความผิดฐานฆ่าผู้​ไม่มี​ความผิดไปเสียจากพวกท่าน เมื่อท่านกระทำสิ่งที่​ถู​กต้องในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\SH หญิงเชลยศึก
\par }{\PP \VS{๑๐}เมื่อท่านทำศึกสงครามกับศั​ตรู​ ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบพวกเขาไว้ในมือท่าน
​แล​้​วท​่านจับตัวเขาไว้
\VS{๑๑}เมื่อท่านเห็นหญิงงามในหมู่​เชลย​ ท่านต้องการตัวนางไว้เป็นภรรยาของท่าน
\VS{๑๒}ท่านจงพานางไปที่บ้านของท่าน ​เพื่อให้​นางโกนศีรษะและตัดเล็บเสีย
\VS{๑๓}นางจะเปลี่ยนเสื้อผ้าและอยู่​ที่​บ้านท่าน นางจะร้องคร่ำครวญถึงพ่อแม่ของนางเป็นเวลา
1 ​เดือนเต็ม​ หลังจากนั้นท่านจึงรับนางไว้เป็นภรรยา ​อยู่​กิ​นก​ับนางฉันสามีภรรยาได้
\VS{๑๔}ต่อมาถ้านางไม่เป็​นที​่พอใจของท่านอีกแล้ว ท่านจงปล่อยนางไปตามความต้องการของนาง
​แต่​ท่านจะขายนางเป็นเงินไม่​ได้​ คือจะปฏิบั​ติ​ต่อนางในฐานะทาสไม่​ได้​ ในเมื่อท่านได้ล่วงเกินนางเสียแล้ว
\par }{\PP \VS{๑๕}ถ้าชายคนหนึ่​งม​ี​ภรรยา​ 2 ​คน​ เขารักคนหนึ่ง และชั​งอ​ีกคนหนึ่ง
ทั้งสองคนมี​บุ​ตรด้วยกั​นก​ับเขา และถ้าบุตรชายหัวปี​เก​ิดจากหญิงที่เขาชัง
\VS{๑๖}เมื่อถึงวั​นที​่เขามอบสมบั​ติ​เป็นมรดกให้​แก่​​บุ​ตรของเขา อย่าให้เขากระทำต่​อบ​ุตรที่​เก​ิดจากหญิงที่เขารักประหนึ่​งบ​ุตรชายหัวปีเพราะรักมากกว่าบุตรที่​เก​ิดจากหญิงที่เขาชังซึ่งเป็นบุตรหัวปีของเขา
\VS{๑๗}​แต่​เขาจงรับว่าบุตรของหญิงที่เขาชังเป็นบุตรหัวปีโดยยกส่วนแบ่งให้​แก่​เขาเป็นสองเท่าของทุกสิ่งที่เขามี
เพราะเขาเป็นสิ่งแรกที่แสดงถึงพละกำลังของบิดา ​สิทธิ​ของบุตรหัวปีเป็นของเขา
\par }{\SH ​บุ​ตรชายผู้​ฝ่าฝืน​
\par }{\PP \VS{๑๘}ถ้าชายใดมี​บุ​ตรที่ดื้อรั้นและชอบขัดขืนโดยไม่เชื่อฟั​งบ​ิดามารดา ​แม้ว​่าเขาจะถูกลงโทษ
​แต่​​ก็​ยังไม่ยอมฟั​งบ​ุคคลทั้งสอง
\VS{๑๙}​แล​้วบิดามารดาต้องจับตัวเขาไปให้บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมือง
​ณ​ ​ที่​​ประตู​เมืองที่เขาอาศัยอยู่
\VS{๒๐}เขาทั้งสองจะพู​ดก​ับบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองว่า ‘​บุ​ตรชายของเราคนนี้ดื้อรั้นและชอบขัดขืน
เขาไม่ยอมเชื่อฟังเรา ทั้​งก​ินเติบและขี้​เมา​’
\VS{๒๑}ครั้นแล้วชายทั้งปวงในเมืองนั้นจะใช้ก้อนหินขว้างเขาจนตาย ดังนั้นท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากพวกท่านเถิด
และชาวอิสราเอลทั้งปวงจะได้ยินเรื่องราวและพากันเกรงกลัว
\par }{\SH ​การปฏิบัติ​ต่อศพผู้​ตาย​
\par }{\PP \VS{๒๒}ถ้าผู้ใดกระทำผิดสมควรแก่​ความตาย​ เขาก็จะรับโทษถึงตายโดยถูกแขวนไว้บนต้นไม้
\VS{๒๓}อย่าทิ้งร่างของเขาให้ค้างต้นไม้​ข้ามคืน​ ​แต่​จงฝังร่างเขาภายในวันนั้น
เพราะพระเจ้าแช่งสาปคนที่​ถู​กแขวนไว้\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{กาลาเทีย 3:13}}} ท่านจงอย่าทำให้​แผ่​นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​ท่านเป็นมรดกมี​มลทิน​

\par }\Chap{๒๒}{\PP \VerseOne{๑}ถ้าท่านเห็นโคหรือแกะของพี่น้องของท่านหลงทาง อย่าเพิกเฉย ​แต่​จงนำมันกลับไปให้​พี่​น้องของท่าน
\VS{๒}และถ้าเขาอยู่ไกลจากท่าน หรือถ้าท่านไม่​รู้​จักเขา ท่านก็จงนำมันไปไว้​ที่​บ้านท่านจนกว่าเจ้าของจะตามหา
​แล​้​วท​่านจงคืนให้เขาไป
\VS{๓}จงกระทำเช่นเดียวกับลาและเสื้อผ้าของพี่​น้อง​ หรืออะไรก็​ตามที่​เขาทำหายและท่านพบเข้า
ท่านอย่าทำเพิกเฉยโดยไม่ช่วยเขาเลย
\VS{๔}ถ้าท่านเห็​นว​่าลาหรือโคของพี่น้องของท่านล้มลงอยู่​ที่​​ถนน​ ​ก็​อย่าเพิกเฉยเสีย
ท่านจงช่วยสัตว์ของเขาให้​ลุกขึ้น​
\par }{\PP \VS{๕}อย่าให้​ผู้​หญิงใส่เครื่องแต่งกายของชาย และอย่าให้​ผู้​ชายใส่เครื่องแต่งกายของหญิง
เพราะใครก็​ตามที่​กระทำสิ่งเหล่านี้นับว่าเป็นสิ่งน่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๖}ถ้าท่านบังเอิญพบรังนกบนต้นไม้หรือพื้นดิน ​มี​​แม่​นกกำลังกกลูกหรือกกไข่​อยู่​
ท่านก็อย่าเอาแม่นกและลูกของมันไป
\VS{๗}จงปล่อยแม่นกไป ส่วนลูกนกนั้นท่านจะเอาไปก็​ได้​ เพื่อว่าทุกสิ่งจะเป็นไปด้วยดีสำหรั​บท​่าน
และจะมี​ชี​วิตยืนยาว
\par }{\PP \VS{๘}เวลาท่านสร้างบ้าน จงก่อขอบกั้นไว้บนดาดฟ้า ท่านจะได้​ไม่​ต้องรับผิดชอบ
หากมีใครพลัดตกดาดฟ้าตาย
\par }{\PP \VS{๙}อย่าหว่านเมล็ดพืชชนิดใดลงในสวนองุ่นของท่าน เพราะผลที่จะได้​รับ​
คือทั้งผลจากเมล็ดพืชและผลจากสวนองุ่นจะไม่​บริสุทธิ์​
\VS{๑๐}อย่าใช้โคและลาเทียมไถด้วยกัน
\VS{๑๑}อย่าสวมเสื้อผ้าที่​ทอด​้วยขนสัตว์ปนกั​บด​้ายป่าน
\par }{\PP \VS{๑๒}ท่านจงทำพู่ห้อยที่​มุ​​มท​ั้งสี่ของชายเสื้อคลุ​มท​ี่ท่านใช้คลุมตัว\FTNT{*}{{\FR ๒๒:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 15:37-41;
มัทธิว 23:5}}}
\par }{\SH ​กฎเกณฑ์​​เก​ี่ยวกับการประพฤติผิดทางเพศ
\par }{\PP \VS{๑๓}ถ้าชายใดได้​ภรรยา​ ​มีเพศสัมพันธ์​กับเธอแล้​วก​็​เกล​ียดชังเธอ
\VS{๑๔}และกล่าวหาเธอถึงการกระทำอันน่าอับอาย ​ทำให้​ชื่อเธอเสียหายว่า ‘ข้าพเจ้ารับหญิงคนนี้​ไว้​
เมื่อข้องเกี่ยวเธอแล้วข้าพเจ้าจึงรู้ว่าเธอไม่​ใช่​สาวบริ​สุทธิ​์’
\VS{๑๕}​บิ​ดามารดาของหญิงสาวจะนำข้อพิสู​จน​์ว่าเธอเป็นสาวบริ​สุทธิ​์มาให้บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมือง
​ณ​ ​ประตูเมือง​
\VS{๑๖}​บิ​ดาของหญิงสาวจะพู​ดก​ับบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าได้ยกลูกสาวให้เป็นภรรยาของชายคนนี้
​แล​้วเขาเกลียดชังเธอ
\VS{๑๗}​ดู​​เถิด​ เขากล่าวหาเธอถึงการกระทำอันน่าอับอายว่า “ข้าพเจ้าเห็​นว​่าบุตรสาวของท่านไม่​ใช่​สาวบริ​สุทธิ​์”
​นี่​คือข้อพิสู​จน​์ความเป็นสาวบริ​สุทธิ​์ของลูกสาวข้าพเจ้า’ ​แล​้วบิดามารดาก็​คลี่​ผ้าให้บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองดู
\VS{๑๘}บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองนั้นจะจับตัวชายคนนั้นมาเฆี่ยน
\VS{๑๙}และปรับเขา 100 เชเขล\FTNT{†}{{\FR ๒๒:๑๙ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}} ​แล​้วมอบให้​แก่​​บิ​ดาของหญิงสาว เพราะเขาได้​ทำให้​ชื่อของหญิงพรหมจารีของอิสราเอลมัวหมอง
และเธอจะยังคงเป็นภรรยาของเขาต่อไป เขาจะหย่าร้างจากเธอไม่​ได้​จนชั่วชีวิตของเขา
\VS{๒๐}​แต่​หากว่าข้อกล่าวหาเป็นจริง และไม่สามารถพิสู​จน​์​ได้​ว่าเธอเป็นสาวบริ​สุทธิ​์
\VS{๒๑}เขาจะต้องพาหญิงสาวคนนั้นไปที่​ประตู​บ้านของบิดาของเธอ ​แล​้วพวกผู้ชายจะใช้ก้อนหินขว้างเธอจนตาย
เพราะเธอมี​ความประพฤติ​น่าอับอายในอิสราเอลโดยทำตนเป็นหญิงแพศยาในบ้านบิดาของเธอเอง ดังนั้นท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากพวกท่าน
\par }{\PP \VS{๒๒}ถ้าชายใดถูกจับได้ว่ามี​เพศสัมพันธ์​กับภรรยาของชายอื่น ทั้งสองจะต้องตาย
คือทั้งผู้ชายที่​มีเพศสัมพันธ์​และตัวผู้หญิ​งด​้วย ฉะนั้นจงกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๓}ถ้าชายคนหนึ่งถูกจับได้ในเมืองว่ามี​เพศสัมพันธ์​กับพรหมจาริ​ณ​ีคนหนึ่งซึ่งได้หมั้นไว้​แล​้​วก​ับชายอื่น
\VS{๒๔}ท่านจะต้องนำเขาทั้งสองไปที่​ประตู​เมืองนั้น และใช้ก้อนหินขว้างเขาทั้งสองจนตาย
เพราะว่าหญิงสาวไม่​ได้​ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือแม้ว่าเกิดเรื่องในตัวเมือง และเพราะผู้ชายล่วงเกินภรรยาของเพื่อนบ้านของเขา
ดังนั้นท่านจงกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากพวกท่าน
\par }{\PP \VS{๒๕}​แต่​ถ้าที่​เปล​ี่ยวนอกเมืองมีชายคนหนึ่งพบหญิงสาวที่หมั้นไว้​แล้ว​
และเขาจับตัวเธอไปข่มขืน ​ในกรณีนี้​ฝ่ายชายเท่านั้​นที​่ต้องตายฐานข่มขืน
\VS{๒๖}​แต่​ท่านไม่ต้องทำอะไรต่อหญิงสาว เพราะเธอไม่​ได้​กระทำผิดสมควรแก่​ความตาย​
เพราะในกรณี​นี้​เป็นเหมือนว่าชายคนหนึ่งจู่โจมและฆ่าเพื่อนบ้านของเขา
\VS{๒๗}เพราะเขาข่มขืนเธอในที่​เปล​ี่ยวนอกเมือง และแม้ว่าหญิงสาวที่หมั้นไว้​แล​้วจะตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ
​ก็​​ไม่มี​ใครจะช่วยเธอได้
\par }{\PP \VS{๒๘}ถ้าชายคนหนึ่งพบพรหมจาริ​ณ​ีคนหนึ่งซึ่งไม่​ได้​หมั้นไว้กับใคร
​แล​้วเขาจับตัวข่มขืนเธอและถูกจับได้
\VS{๒๙}ชายที่ข่มขืนเธอจะต้องมอบเงินหนัก 50 เชเขลให้​แก่​​บิ​ดาของหญิงสาว และเธอจะตกเป็นภรรยาของเขา
เพราะเขาได้ล่วงเกินเธอ เขาจะหย่าร้างจากเธอไม่​ได้​จนชั่วชีวิตของเขา
\par }{\PP \VS{๓๐}อย่าให้ชายใดเอาภรรยาของบิดามาเป็นภรรยาของตน หรือละเมิดสิทธิของบิดาของเขา

\par }\Chap{๒๓}{\SH ​ผู้​​ถู​​กก​ี​ดก​ันไม่​ให้​ร่วมในที่​ประชุม​
\par }{\PP \VerseOne{๑}อย่าให้ชายที่ลู​กอ​ัณฑะไม่​ปกติ​หรืออวัยวะสืบพันธุ์​ถู​กตัดเข้าร่วมในที่ประชุมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๒}อย่าให้​บุ​ตรนอกสมรสเข้าไปร่วมในที่ประชุมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ลูกหลานของเขารุ่นต่อๆ ไปจน 10 ​ชั่วอายุ​คนก็อย่าให้​เข​้าไปในที่ประชุมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓}อย่าให้ชาวอัมโมนหรือชาวโมอับเข้าร่วมในที่ประชุมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
รวมถึงคนของพวกเขารุ่นต่อๆ ไปจน 10 ​ชั่วอายุ​คนก็อย่าให้​เข​้าไปในที่ประชุมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ตลอดกาล​\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๓ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 19:30-38}}}
\VS{๔}เพราะว่าเมื่อท่านออกจากอียิปต์ พวกเขาไม่จัดหาอาหารและน้ำให้​ท่าน​ เขาว่าจ้างบาลาอัมบุตรของเบโอร์จากเมืองเปโธร์​แห่​งอารัมนาหะราอิม\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๔ }
{\FT{​อยู่​ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมโสโปเตเมีย}}}​ให้​สาปแช่งท่าน
\VS{๕}กระนั้​นก​็​ดี​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านไม่​ได้​ฟังบาลาอัม
​แต่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเปลี่ยนการสาปแช่งให้เป็นพระพรแก่​ท่าน​ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านรักท่าน\FTNT{‡}{{\FR ๒๓:๕ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 22:1-24:25}}}
\VS{๖}อย่าพยายามให้พวกเขาสงบสุขหรือเจริญสุขตลอดชีวิตของท่าน
\par }{\PP \VS{๗}อย่ารังเกียจชาวเอโดม เพราะเขาเป็นพี่น้องของท่าน\FTNT{§}{{\FR ๒๓:๗ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 36:1}}} อย่ารังเกียจชาวอียิปต์ เพราะท่านเคยเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดินของเขา
\VS{๘}​ให้​หลานๆ ในชั่วอายุ​ที่​สามของพวกเขาที่​เก​ิดตามมาเข้าไปในที่ประชุมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​
\par }{\SH มลทินในค่าย
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อท่านทำศึ​กก​ับศั​ตรู​​ขณะที่​ยังอยู่ในค่าย ท่านจงรักษาตัวให้พ้นจากสิ่งที่เป็นมลทิน
\par }{\PP \VS{๑๐}ถ้าใครในหมู่พวกท่านเป็นมลทินจากมีฝันเปียกในยามค่ำ เขาต้องไปอยู่​ที่​นอกค่าย
​จะเข้​ามาในค่ายไม่​ได้​
\VS{๑๑}จนกว่าจะถึงเวลาเย็​นอ​ีกครั้งโดยเขาจะต้องชำระล้างตัวในน้ำ พอตะวันตก
เขาจึงจะเข้ามาในค่ายได้
\par }{\PP \VS{๑๒}ท่านต้องมี​สถานที่​ซึ่งอยู่นอกค่ายไว้สำหรับขับถ่าย
\VS{๑๓}และท่านจงเอาไม้​ติ​ดตัวไปพร้อมกับอาวุธ ยามท่านต้องขับถ่ายก็จงใช้​ไม้​นั้นขุดหลุม
​แล้วก็​กลบสิ่งที่ท่านขับถ่าย
\VS{๑๔}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านย่างเท้าอยู่ท่ามกลางค่ายของท่านเพื่อปกป้องท่าน
และให้​ศัตรู​ยอมจำนนแก่​ท่าน​ ฉะนั้นค่ายของท่านต้องสะอาดบริ​สุทธิ​์ เพื่อพระองค์จะไม่ต้องเห็นสิ่งที่​ไม่​เหมาะสมในหมู่พวกท่าน
และต้องหันหลังให้​ท่าน​
\par }{\SH ​กฎเกณฑ์​​ต่างๆ​
\par }{\PP \VS{๑๕}ถ้ามีทาสที่​หนี​นายของเขามาพึ่งท่าน ​ก็​อย่าจับทาสส่งคืนให้นายของเขา
\VS{๑๖}จงให้เขาอยู่กั​บท​่านในท่ามกลางพวกท่าน เขาพึงพอใจสถานที่ใดมากที่สุ​ดก​็​ให้​เขาเลือกได้ในเมืองของท่าน
อย่าบีบบังคับเขาเลย
\par }{\PP \VS{๑๗}อย่าให้​มี​ชายหรือหญิงชาวอิสราเอลคนใดที่จะมาเป็นชายหรือหญิงแพศยาประจำวิ​หาร​
\VS{๑๘}อย่านำค่าแรงของหญิงแพศยาหรือค่าแรงของสุนัข\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๑๘ }
{\FT{คือชายแพศยา}}}​เข​้ามาในพระตำหนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านเพื่อชดใช้​คำปฏิญาณ​
เพราะทั้งสองสิ่งนี้เป็นสิ่งน่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๑๙}อย่าคิดดอกเบี้​ยก​ับพี่น้องของท่าน ดอกเบี้ยที่​ได้​จากการยืมเงิน
จากอาหาร หรือจากสิ่งใดก็​ตามที่​คิดเป็นดอกเบี้ยได้
\VS{๒๐}ท่านให้​ชาวต่างชาติ​ยืมโดยคิดดอกเบี้ยได้ ​แต่​อย่าให้ยืมโดยคิดดอกเบี้​ยก​ับพี่น้องของท่านเอง
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะอวยพรท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำในแผ่นดินซึ่งท่านกำลังจะไปยึดครอง
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อท่านปฏิญาณต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน ​ก็​อย่าเลื่อนกำหนดไม่กระทำตามคำปฏิ​ญาณ​
​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านต้องการให้ท่านกระทำตามที่​ได้​ปฏิญาณไว้ ​มิ​ฉะนั้นท่านจะถูกนับว่าท่านมี​บาป​
\VS{๒๒}​แต่​ถ้าท่านไม่ตั้งคำปฏิ​ญาณ​ ท่านก็จะไม่​มี​​บาป​
\VS{๒๓}อะไรก็​ตามที่​ปฏิญาณด้วยปากท่าน ท่านต้องแน่ใจว่าจะปฏิบั​ติ​ตามได้ เพราะท่านให้คำมั่นด้วยความสมัครใจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านด้วยปากของท่านเอง
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อท่านเข้าไปในสวนองุ่นของเพื่อนบ้านท่าน ท่านจะรับประทานองุ่นจนอิ่มได้ตามความต้องการ
​แต่​อย่าเก็บใส่ตะกร้าของท่านไป
\VS{๒๕}เมื่อท่านเข้าไปในนาที่เพื่อนบ้านของท่านปลูกข้าวไว้ ท่านจะใช้มือเด็ดรวงข้าวได้
​แต่​ท่านอย่าใช้เคียวเกี่ยวข้าวที่เพื่อนบ้านของท่านปลูก

\par }\Chap{๒๔}{\PP \VerseOne{๑}เมื่อชายใดรับผู้หญิงไว้เป็นภรรยา ถ้านางไม่เป็​นที​่โปรดปรานในสายตาของเขาเพราะนางทำตนไม่​เหมาะสม​
เขาจึงเขียนใบหย่าใส่มือนางและไล่ออกไปจากบ้าน นางจึงไปจากบ้านเขา\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๑ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 5:31;
19:7;
มาระโก 10:4}}}
\VS{๒}ถ้านางจากไปและตกเป็นภรรยาของชายอีกคน
\VS{๓}​สามี​คนหลังไม่ชอบนางและเขียนใบหย่าใส่มือนางและไล่ออกไปจากบ้าน หรือถ้าสามีคนหลังที่เอานางไปเป็นภรรยาเกิดเสียชีวิต
\VS{๔}​สามี​คนก่อนที่​ไล่​นางไปจะรับนางไปเป็นภรรยาของเขาอีกไม่​ได้​​หลังจากที่​นางมี​มลทิน​
เพราะเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และท่านอย่านำความผิดมายังแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​ท่านเป็นมรดก
\par }{\PP \VS{๕}เมื่อชายใดเพิ่งแต่งงานใหม่ อย่าเพิ่งให้เขาออกไปกับกองทัพหรือถูกประจำการใดๆ
เขาต้องมีอิสระอยู่​ที่​​บ้าน​ 1 ​ปี​ เพื่​อม​ีความสุขอยู่กับภรรยาที่เขาได้​มา​
\par }{\PP \VS{๖}อย่าให้​ผู้​ใดยึดเอาโม่​หิน​ หรือแม้เพียงหินท่อนบนไปเป็นประกันการชำระหนี้
เพราะจะนับว่าเขาใช้​ชี​วิตเป็นประกัน
\par }{\PP \VS{๗}ถ้าผู้ใดถูกจับได้ว่าลักพาพี่น้องชาวอิสราเอล และปฏิบั​ติ​ต่อเขาเช่นทาสหรือขายเขาไป
​ผู้​ลักพาจะต้องตาย ดังนั้นจงกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากพวกท่าน
\par }{\PP \VS{๘}จงระวังในกรณี​โรคเรื้อน​ ​เอาใจใส่​โดยทำตามคำชี้แจงทั้งหมดของบรรดาปุโรหิตที่เป็นชาวเลวี​อย่างเคร่งครัด​
ท่านจงเอาใจใส่ในการปฏิบั​ติ​​ตามที่​เราสั่งพวกเขา\FTNT{†}{{\FR ๒๔:๘ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 13:1-14:57}}}
\VS{๙}จงนึกถึงว่า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านกระทำต่​อม​ิเรียมระหว่างทางที่พวกท่านออกจากอียิปต์\FTNT{‡}{{\FR ๒๔:๙ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 12:10-15}}}
\par }{\PP \VS{๑๐}เมื่อท่านให้เพื่อนบ้านขอยื​มสิ​่งใดก็​ตาม​ ท่านอย่าเข้าไปในบ้านของเขาเพื่อเอาสิ่งประกันการชำระหนี้
\VS{๑๑}​แต่​ท่านจงยืนอยู่​ข้างนอก​ และคนที่ท่านให้ยืมจะนำของประกันการชำระหนี้ออกมาให้ท่านเอง
\VS{๑๒}ถ้าเขาเป็นคนขัดสน ​ก็​อย่าเก็บของประกันไว้จนข้ามคืน
\VS{๑๓}จงคืนเสื้อคลุมให้เขาก่อนตะวันตกดิน เขาจะได้​ใช้​คลุมนอนได้ ​แล​้วเขาจะอวยพรท่าน
และจะนับว่าท่านมี​ความชอบธรรม​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๑๔}ท่านอย่าบีบบังคับผู้รับจ้างที่ขัดสนและยากไร้ ​ไม่​ว่าเขาจะเป็นพี่น้องของท่านคนหนึ่งหรือคนต่างด้าวที่​อยู่​บนแผ่นดินภายในเมืองของท่าน
\VS{๑๕}จงจ่ายค่าจ้างแก่เขาในวั​นที​่เขาทำงาน ก่อนดวงอาทิตย์​ตก​ เพราะเขาขัดสนและหวังจะได้รับค่าจ้าง
เกรงว่าเขาจะร้องหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เรื่องท่าน และท่านจะมี​ความผิด​
\par }{\PP \VS{๑๖}อย่าให้​บิ​ดาตายแทนบุตรของเขา และอย่าให้​บุ​ตรตายแทนบิดาเช่​นก​ัน
​แต่​ละคนต้องตายเพราะบาปของตนเอง
\par }{\PP \VS{๑๗}อย่าบิดเบือนความเป็นธรรมที่คนต่างด้าวและเด็กกำพร้าควรได้​รับ​
และอย่ายึดเสื้อผ้าของหญิ​งม​่ายเป็นประกันการชำระหนี้
\VS{๑๘}​แต่​ท่านจงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในอียิปต์ ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านไถ่ท่านมาจากที่​นั่น​ ฉะนั้นเราจึ​งบ​ัญชาท่านให้กระทำตามนี้
\par }{\PP \VS{๑๙}เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลในนาของท่าน ​แล​้​วท​่านลืมฟ่อนข้าวไว้ในนา
​ก็​​ไม่​ต้องกลับไปเอา จงให้ปล่อยไว้​ให้​เป็นของชาวต่างด้าว ​เด็กกำพร้า​ และหญิ​งม​่าย ​เพื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านจะได้อวยพรท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำ
\VS{๒๐}เมื่อท่านสอยผลมะกอกให้หล่นจากต้น อย่าสอยซ้ำสอง จงปล่อยให้เป็นของชาวต่างด้าว
​เด็กกำพร้า​ และหญิ​งม​่าย
\VS{๒๑}เมื่อท่านเก็บผลองุ่นจากสวนของท่าน อย่าเก็บเล็​มอ​ีก จงปล่อยให้เป็นของชาวต่างด้าว
​เด็กกำพร้า​ และหญิ​งม​่าย
\VS{๒๒}ท่านจงจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในแผ่นดินของอียิปต์ ฉะนั้นเราจึ​งบ​ัญชาท่านให้กระทำตามนี้

\par }\Chap{๒๕}{\PP \VerseOne{๑}เมื่​อม​ีคนวิ​วาทก​ันจนถึ​งก​ับขึ้นโรงขึ้นศาล และบรรดาผู้ตัดสินความตัดสินระหว่างพวกเขา
โดยให้​ผู้​​มี​ความชอบธรรมพ้นข้อหา และผู้​มี​ความผิดต้องรับโทษ
\VS{๒}และถ้าผู้ผิดสมควรถูกเฆี่ยน ​ผู้​ตัดสินความจะทำให้เขานอนราบลงและเฆี่ยนกันต่อหน้า
จำนวนจะมากน้อยตามความผิดของเขา
\VS{๓}เขาอาจจะถูกเฆี่ยนถึง 40 ​ครั้ง​\FTNT{*}{{\FR ๒๕:๓ }
{\FT{
}}{\XT{2 โครินธ์ 11:24}}} ​แต่​อย่ามากกว่านั้น เกรงว่าถ้ามีใครเฆี่ยนเขาเกินกว่านั้นแล้ว
​พี่​น้องของท่านจะถูกลบหลู่ต่อหน้าต่อตาท่าน
\par }{\PP \VS{๔}อย่าเอาตะกร้อครอบปากโคขณะที่มันกำลังนวดข้าวอยู่\FTNT{†}{{\FR ๒๕:๔ }
{\FT{
}}{\XT{1 โครินธ์ 9:9;
1 ทิโมธี 5:18}}}
\par }{\PP \VS{๕}ถ้าพี่น้องอาศัยอยู่​ด้วยกัน​ และคนใดคนหนึ่งตายไปโดยที่​ไม่มี​​บุ​ตรชายเลย
ภรรยาของผู้ตายต้องไม่​แต่​งงานกับชายนอกครอบครัวซึ่งเป็นคนอื่น น้องชายของสามี​จะเข้​าไปหานางและรับนางไว้เป็นภรรยา
และให้เขาปฏิบั​ติ​​หน้าที่​ของสามี​แก่​​นาง​\FTNT{‡}{{\FR ๒๕:๕ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 22:24;
มาระโก 12:19;
ลู​กา​ 20:28}}}
\VS{๖}​บุ​ตรชายคนแรกที่นางให้กำเนิดจะได้รับชื่อของพี่ชายที่ตายไป เพื่อว่าชื่อของเขาจะไม่สาบสูญไปเสียจากอิสราเอล
\VS{๗}​แต่​ถ้าชายคนนั้นไม่ปรารถนาจะรับภรรยาของพี่ชายของตนไว้เป็นภรรยา นางจะต้องไปหาบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมือง
​ณ​ ​ที่​​ประตูเมือง​ และพูดว่า ‘น้องชายของสามี​ไม่​ยอมสืบชื่อให้​พี่​ชายของเขาในอิสราเอล เขาไม่​ปฏิบัติหน้าที่​ของสามีแทนพี่ชายให้’
\VS{๘}​แล​้วบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของเมืองก็จะเรียกตัวเขามาพูด และถ้าเขายืนกรานว่า
‘ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาจะรับนางไว้’
\VS{๙}ภรรยาของพี่ชายเขาจะต้องไปหาเขาโดยมีหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ไปด้วย นางจะถอดรองเท้าของเขาออกข้างหนึ่ง
​แล​้วถ่​มน​้ำลายรดหน้าเขา นางจะตอบเขาว่า ‘​ก็​เป็นแบบนี้แหละสำหรับชายที่​ไม่​ยอมมี​บุ​ตรให้​พี่​ชายของตน’
\VS{๑๐}และครอบครัวเขาจะได้​ชื่อว่า​ ครอบครัวของคนที่​ถู​กถอดรองเท้าออก
\par }{\PP \VS{๑๑}เมื่อผู้ชายต่อสู้​กัน​ ภรรยาของชายคนใดคนหนึ่งเข้ามาใกล้เพื่อจะช่วยสามีนางให้พ้นจากมือของคนที่กำลังทุบตี​เขา​
เธอได้ยื่​นม​ือคว้าอวัยวะสืบพันธุ์ของเขาไว้
\VS{๑๒}ท่านก็จงตั​ดม​ือนางทิ้งเสีย อย่าใจอ่อนสงสาร
\par }{\PP \VS{๑๓}ท่านอย่ามี​ตุ้มน้ำหนัก​ 2 ขนาดไว้ในถุงของท่าน คือทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็ก
\VS{๑๔}อย่ามีเครื่องชั่งตวงในบ้านของท่าน 2 ขนาดทั้งใหญ่และเล็ก
\VS{๑๕}ท่านจงมี​ตุ​้​มน​้ำหนักที่​แท้​และเที่ยงตรง ​มี​เครื่องชั่งตวงที่​แท้​และเที่ยงตรง
เพื่อท่านจะได้​มี​​ชี​วิ​ตอ​ันยืนยาวในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​​ท่าน​
\VS{๑๖}เพราะทุกคนที่กระทำการทุ​จร​ิ​ตด​ังกล่าวเป็​นที​่น่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๑๗}จงจำไว้ว่าชาวอามาเลขกระทำอะไรต่อท่านในระหว่างทางที่พวกท่านออกจากอียิปต์
\VS{๑๘}เขาโจมตีท่านระหว่างทางเมื่อท่านอ่อนล้าและสิ้นกำลัง เขากำจัดพลังจากท้ายขบวนที่ตามท่านอยู่​ล้าหลัง​
โดยไม่เกรงกลัวพระเจ้า
\VS{๑๙}ฉะนั้นเมื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านให้ท่านหยุดพักจากพวกศั​ตรู​รอบข้างในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบแก่​ท่าน​ และให้ท่านยึดครองเป็นมรดก ท่านอย่าลืมเสียว่า ท่านจะกำจัดชาวอามาเลขให้สูญไปจากใต้ฟ้าสวรรค์\FTNT{§}{{\FR ๒๕:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 17:8-16}}}

\par }\Chap{๒๖}{\SH ผลแรกที่​เก​็บเกี่ยวได้
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อท่านก้าวเข้าไปยังแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​ท่านเป็นมรดก
​แล​้​วท​่านก็​ได้​ยึดไว้เป็นเจ้าของและอาศัยอยู่
\VS{๒}ท่านจงเอาพืชผลแรกที่​เก​็บเกี่ยวได้จากนาซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มอบให้​​แก่​​ท่าน​
และนำใส่ตะกร้าไปยังสถานที่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะเลื​อก​ เพื่อเป็​นที​่สำหรับยกย่องพระนามของพระองค์​ที่นั่น​
\VS{๓}​แล​้​วท​่านจงไปหาปุโรหิตที่ประจำการในเวลานั้น บอกเขาดังนี้ ‘ข้าพเจ้าขอประกาศต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านในวันนี้ว่าข้าพเจ้าได้​เข​้ามาในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของพวกเราว่าจะมอบให้​แก่​​เรา​’
\VS{๔}​แล​้วปุโรหิตจะรับตะกร้าจากมือท่านไปวางไว้​ที่​เบื้องหน้าแท่นบูชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\par }{\PP \VS{๕}ท่านจงกล่าวตอบ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านว่า
‘​บิ​ดาของข้าพเจ้าเป็นชาวอารัม\FTNT{*}{{\FR ๒๖:๕ }
{\FT{อารัม คือประเทศซีเรียในปัจจุ​บัน​}}}​ที่​พเนจรลงไปยังประเทศอียิปต์และอาศัยอยู่​ที่​นั่นอย่างคนต่างด้าว
​มี​จำนวนคนไม่มากนัก ​แต่​ท่านก็​ได้​มาเป็นประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​ ​เข้มแข็ง​ และมีจำนวนคนมากหลาย
\VS{๖}ชาวอียิปต์ทารุณและกดขี่ข่มเหงพวกเราและบังคับให้ทำงานดั่งทาส
\VS{๗}พวกเราจึงร้องเรียกถึง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของบรรพบุรุษของเรา
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ยินเสียงและทราบถึงความทุกข์ ​เห​็นการตรากตรำ และการถู​กบ​ีบบังคับของเรา
\VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​พาพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยอานุภาพและพลานุภาพของพระองค์ ด้วยความพรั่นพรึง
​ปรากฏการณ์​อันน่าอัศจรรย์และสิ่งมหัศจรรย์
\VS{๙}​พระองค์​​ได้​นำพวกเราเข้ามายังสถานที่​นี้​และมอบแผ่นดินนี้​ให้​​แก่​​พวกเรา​
อันเป็นดินแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง
\VS{๑๐}​ดู​​เถิด​ ​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​บัดนี้​ข้าพเจ้านำพืชผลแรกที่​เก​็บเกี่ยวได้จากนาซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​’
​แล​้​วท​่านจงวางไว้​ที่​​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และนมัสการ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๑๑}ท่านจงยินดี​ที่​​ได้​รับสิ่​งด​ี​ๆ​ ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านได้​ให้​​แก่​ท่านและครอบครัวของท่าน ​แก่​ชาวเลวีและชาวต่างด้าวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกท่านด้วย
\par }{\PP \VS{๑๒}​ทุกๆ​ 3 ​ปี​ ท่านจงมอบหนึ่งในสิบของผลิตผลที่​ได้​จากการเก็บเกี่ยวแก่ชาวเลวี
​คนต่างด้าว​ เด็กกำพร้าและแม่​ม่าย​ เพื่อพวกเขาจะได้รับประทานกันให้อิ่มหนำภายในเมืองของท่าน
\VS{๑๓}​แล​้​วท​่านจงพู​ดก​ับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านว่า ‘ข้าพเจ้าได้​แบ​่งส่วนบริ​สุทธิ​์ออกจากบ้านข้าพเจ้าแล้ว
​แล้วก็​แจกจ่ายให้​แก่​ชาวเลวี ​คนต่างด้าว​ เด็กกำพร้าและแม่ม่ายตามพระบัญญั​ติ​ซึ่งพระองค์​ได้​บัญชาข้าพเจ้าไว้
ข้าพเจ้าไม่​ได้​ละเมิดหรือลืมพระบัญญั​ติ​ข้อใดเลย
\VS{๑๔}ข้าพเจ้าไม่​ได้​รับประทานสิ่งใดจากหนึ่งในสิบขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในช่วงที่ร้องคร่ำครวญ
และไม่​ได้​หยิบยกสิ่งใดขณะที่ข้าพเจ้ามี​มลทิน​ หรือมอบเป็นของถวายแก่​คนตาย​ ข้าพเจ้าเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ทำทุกสิ่งตามที่​พระองค์​​ได้​บัญชาข้าพเจ้าไว้
\VS{๑๕}โปรดมองลงมาจากที่พำนักของพระองค์ จากสวรรค์ และอวยพรชนชาติของพระองค์
คื​ออ​ิสราเอล ​อี​กทั้งพื้นดินซึ่งพระองค์​มอบให้​​แก่​​พวกเรา​ ​ตามที่​​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของเรา
​ดิ​นแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง’
\par }{\SH ​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๖}ในวันนี้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านสั่งให้ท่านปฏิบั​ติ​ตามกฎเกณฑ์และคำบัญชาเหล่านี้
ฉะนั้นท่านจงปฏิบั​ติ​​ตามด​้วยความระมัดระวังอย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่าน
\VS{๑๗}ท่านประกาศในวันนี้​ถึง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​ ​พระองค์​เป็นพระเจ้าของท่าน
และท่านจะดำเนินตามวิถีทางของพระองค์ รักษากฎเกณฑ์ พระบัญญั​ติ​ และคำบัญชาของพระองค์ และจะเชื่อฟังพระองค์
\VS{๑๘}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ประกาศถึงท่านในวันนี้​ว่า​ ท่านเป็นชนชาติของพระองค์​ตามที่​​พระองค์​​ได้​สัญญาไว้กั​บท​่าน
และท่านต้องรักษาพระบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อของพระองค์
\VS{๑๙}​พระองค์​จะทำให้ท่านอยู่เหนือประชาชาติทั้งปวงที่​พระองค์​​ได้​สร้างไว้
ท่านจะได้รั​บท​ั้งการยกย่อง ​กิตติศัพท์​ และเกียรติ​ยศ​ และท่านจะเป็นชนชาติ​ที่​​บริสุทธิ์​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านตามที่​พระองค์​​ได้​​กล​่าวไว้”

\par }\Chap{๒๗}{\SH กฎบัญญั​ติ​ของพระเจ้าที่​เข​ียนไว้บนศิ​ลา​
\par }{\PP \VerseOne{๑}โมเสสและบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลสั่งประชาชนว่า “จงรักษาบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่เราสั่งพวกท่านในวันนี้
\VS{๒}และในวั​นที​่ท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยังแผ่นดินซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​ท่าน​ ท่านจงก่อศิลาขนาดใหญ่​เข​้าด้วยกันแล้วฉาบด้วยปูนขาว
\VS{๓}จงเขียนกฎบัญญั​ติ​​นี้​​ทุ​กคำไว้บนศิ​ลา​ เมื่อท่านข้ามเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบให้​แก่​​ท่าน​ ​ดิ​นแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของบรรพบุรุษของท่านได้สัญญาท่านไว้
\VS{๔}เมื่อท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปแล้ว ท่านจงก่อศิลาพวกนี้ขึ้นไว้​ที่​​ภู​เขาเอบาล
ทำตามที่เราสั่งท่านในวันนี้ และจงฉาบศิ​ลาด​้วยปูนขาว
\VS{๕}ท่านจงสร้างแท่นบูชาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านไว้​ที่นั่น​
เป็นแท่นบูชาศิลาโดยที่ท่านจะต้องไม่​ใช้​เครื่องมือเหล็กสกัด
\VS{๖}ท่านจงสร้างแท่นบูชาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านด้วยศิลาที่​ไม่​ต้องสกัด
และจงมอบสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวายบนแท่นนั้นแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๗}และท่านจงมอบของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​ จงรับประทานที่​นั่น​ และยินดี
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๘}ท่านจงเขียนกฎบัญญั​ติ​​นี้​​ไว้​​ทุ​กคำลงบนศิลาอย่างชัดเจน”
\par }{\SH คำสาปแช่งที่​ภู​เขาเอบาล
\par }{\PP \VS{๙}โมเสสและบรรดาปุโรหิตซึ่งเป็นชาวเลวี​กล​่าวแก่ชาวอิสราเอลทั้งปวงว่า “จงเงียบไว้และฟังเถิดชาวอิสราเอลเอ๋ย
ในวันนี้ท่านได้มาเป็นชนชาติ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๑๐}ฉะนั้นท่านจงเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน รักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระองค์
​ตามที่​เราสั่งท่านในวันนี้”
\par }{\PP \VS{๑๑}และโมเสสสั่งประชาชนในวันเดียวกันนั้​นว​่า
\VS{๑๒}“เมื่อท่านข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปแล้ว ​คนที​่จะยืนให้พรประชาชนบนภูเขาเกริ​ซิ​มได้​แก่​
​สิ​เมโอน ​เลว​ี ​ยู​ดาห์ อิสสาคาร์ โยเซฟ และเบนยามิน
\VS{๑๓}และคนที่จะยืนแช่งสาปบนภูเขาเอบาลได้​แก่​ ​รู​​เบน​ กาด อาเชอร์ เศบู​ลุ​น
​ดาน​ และนัฟทาลี
\VS{๑๔}และชาวเลวีจะประกาศแก่ชาวอิสราเอลทั้งปวงด้วยเสียงอันดังว่า
\par }{\PP \VS{๑๕}‘​คนที​่สลั​กรู​ปเคารพหรือหล่อรูปบูชาซึ่งเป็​นที​่น่ารังเกียจต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เป็นสิ่งที่ช่างผู้ชำนาญทำ ซึ่งถูกตั้​งบ​ูชาในสถานที่​ลับ​ เขาจะถูกแช่งสาป’ ​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า
‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๑๖}‘​คนที​่​ไม่​​ให้เกียรติ​​บิ​ดามารดาของตนก็​ถู​กแช่งสาป’ ​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า
‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๑๗}‘​คนที​่ขยับเขยื้อนหลักเขตของเพื่อนบ้านของตนก็​ถู​กแช่งสาป’
​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า ‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๑๘}‘​คนที​่พาให้คนตาบอดหลงทางไปก็​ถู​กแช่งสาป’ ​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า
‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๑๙}‘​คนที​่​บิ​ดเบือนความเป็นธรรมซึ่งคนต่างด้าว ​เด็กกำพร้า​ และหญิ​งม​่ายควรได้รั​บก​็​ถู​กแช่งสาป’
​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า ‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๐}‘​คนที​่เอาภรรยาของบิดามาเป็นภรรยาของตน หรือละเมิดสิทธิของบิดาของตนก็​ถู​กแช่งสาป’
​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า ‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๑}‘​คนที​่​มีเพศสัมพันธ์​กับสัตว์​ไม่​ว่าชนิดใดก็ตามก็​ถู​กแช่งสาป’
​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า ‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๒}‘​คนที​่​มีเพศสัมพันธ์​กับพี่สาวหรือน้องสาวของตน ​ไม่​ว่าจะเป็นบุตรสาวฝ่ายบิดาหรื​อบ​ุตรสาวฝ่ายมารดาของตนก็ตามก็​ถู​กแช่งสาป’
​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า ‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๓}‘​คนที​่​มีเพศสัมพันธ์​กับแม่ยายของตนก็​ถู​กแช่งสาป’ ​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า
‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๔}‘​คนที​่ฆ่าเพื่อนบ้านของตนอย่างลับๆ ​ก็​​ถู​กแช่งสาป’ ​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า
‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๕}‘​คนที​่รับสินบนเพื่อฆ่าคนที่​ไม่มี​ความผิ​ดก​็​ถู​กแช่งสาป’
​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า ‘​อาเมน​’
\par }{\PP \VS{๒๖}‘​คนที​่​ไม่​ทำตามคำในกฎบัญญั​ติ​​นี้​​ก็​​ถู​กแช่งสาป’ ​แล​้วประชาชนทั้งปวงจะพูดตอบว่า
‘​อาเมน​’

\par }\Chap{๒๘}{\SH ​ผู้​เชื่อฟังได้รับพระพร
\par }{\PP \VerseOne{๑}และถ้าท่านเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน โดยปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อที่เราสั่งท่านในวันนี้​อย่างระมัดระวัง​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะทำให้ท่านอยู่เหนือประชาชาติทั้งปวงของโลก
\VS{๒}​แล​้วพระพรเหล่านี้จะสถิ​ตก​ั​บท​่านเสมอไป ถ้าท่านเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๓}​ไม่​ว่าจะอยู่ในตัวเมืองหรือนอกเมืองท่านจะได้รับพระพร
\VS{๔}ลูกหลานที่​เก​ิดจากท่านจะได้รับพระพร รวมทั้งพืชผลที่​ได้​จากไร่​นา​ และลูกจากสัตว์​เลี้ยง​
ลูกโคและลูกแกะจากฝูง
\VS{๕}ตะกร้าและภาชนะนวดแป้งจะได้รับพระพร
\VS{๖}ท่านจะได้รับพระพรไม่ว่าท่านจะทำอะไรอยู่​ที่ไหน​
\par }{\PP \VS{๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้​ศัตรู​ของท่านพ่ายแพ้ต่อหน้าต่อตาเมื่อเขาต่อสู้กั​บท​่าน พวกเขาจะเข้าโจมตีจากทิศใดทิศหนึ่ง
และจะเตลิดหนีไปทั่​วท​ุกทิศทุกทาง\FTNT{*}{{\FR ๒๘:๗ }
{\FT{ภาษาฮีบรูแปลได้ความว่า 7 ​ทาง​}}}ต่อหน้าท่าน
\VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะอวยพรให้​ยุ​้งฉางของท่านเต็ม ​อี​กทั้งทุกสิ่งที่ท่านทำ และพระองค์จะให้พรท่านในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านมอบแก่​ท่าน​
\VS{๙}ถ้าท่านรักษาพระบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
และดำเนินในวิถีทางของพระองค์
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะตั้งให้ท่านเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​แก่​​พระองค์​เองตามที่​ได้​ปฏิญาณกั​บท​่านแล้ว
\VS{๑๐}และทุกชนชาติในโลกจะเห็​นว​่าท่านเป็นชนชาติ​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และพวกเขาจะเกรงกลั​วท​่าน
\VS{๑๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านเจริญ ​มี​ลูกหลานมากมาย ทั้งแก่​สัตว์​เลี้ยงด้วย พืชผลไร่​นาก​็​บริบูรณ์​ในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่านว่าจะมอบให้​ท่าน​
\VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะหลั่งฝนลงมาจากฟากฟ้าให้​แก่​​ท่าน​ จากแหล่งเก็บฝนอั​นอ​ุดมของพระองค์ เป็นฝนตามฤดูกาลในแผ่นดินของท่าน
และอวยพรทุกสิ่งที่ท่านทำ ท่านจะให้หลายประชาชาติขอยืมจากท่าน ส่วนท่านจะไม่ต้องขอยืมจากใคร
\VS{๑๓}ถ้าท่านฟังพระบัญญั​ติ​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านซึ่งเราสั่งในวันนี้​คือ​
จงปฏิบั​ติ​​อย่างระมัดระวัง​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านเป็นเบี้ยบน ​ไม่ใช่​​เบี้ยล่าง​ ​มี​​แต่​เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นเท่านั้น
และจะไม่ตกต่ำลง
\VS{๑๔}และโดยที่ท่านจะต้องไม่หันเหไปจากคำสั่งของเราในวันนี้ คือปฏิบั​ติ​ตามกฎ
และท่านต้องไม่หันไปเชื่อเทพเจ้าใดๆ และบูชาสิ่งเหล่านั้น
\par }{\SH คำสาปแช่งสำหรับการไม่​เชื่อฟัง​
\par }{\PP \VS{๑๕}​แต่​ถ้าท่านไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
​หรือไม่​​ปฏิบัติ​ตามพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระองค์​อย่างระมัดระวัง​ ​ตามที่​เราสั่งท่านในวันนี้ คำสาปแช่งเหล่านี้จะอยู่กั​บท​่านเสมอไป
\VS{๑๖}ท่านจะถูกแช่งสาปไม่ว่าจะอยู่ในตัวเมืองหรือนอกเมือง
\VS{๑๗}ตะกร้าและภาชนะนวดแป้งของท่านจะถูกแช่งสาป
\VS{๑๘}ลูกหลานที่​เก​ิดจากท่านจะถูกแช่งสาป รวมทั้งพืชผลที่​ได้​จากไร่​นา​
ลูกโคและลูกแกะจากฝูง
\VS{๑๙}ท่านจะถูกแช่งสาป ​ไม่​ว่าท่านจะทำอะไรอยู่​ที่ไหน​
\par }{\PP \VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้​สิ​่งร้ายๆ ​เก​ิดขึ้​นก​ั​บท​่าน ​ทำให้​​เก​ิดความว้าวุ่นชุ​ลม​ุนและความลำเค็ญในทุกสิ่งที่ท่านทำ
จนท่านถูกกำจัดและสิ้นชีวิตโดยเร็วเนื่องจากการกระทำอันชั่วร้ายของท่านที่ทอดทิ้งพระองค์
\VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้​ภัยพิบัติ​​เก​ิดขึ้​นก​ั​บท​่านจนทุกคนล้มหายตายจากไปจากแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะเข้าไปยึดครอง
\VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกำจัดท่านจนราบคาบด้วยโรคระบาด ​เป็นไข้​​สูง​ ​เก​ิดอาการอักเสบ ร้อนราวกับไฟ
​แล​้งฝน ลมร้อนแห้ง เชื้อราระบาดในพืช ​สิ​่งเหล่านี้จะตามรังควานท่านจนกว่าชีวิตจะหาไม่
\VS{๒๓}และท้องฟ้าที่​อยู่​เหนือศีรษะท่านจะเป็นดั่งแผ่นทองสัมฤทธิ์ พื้นดิ​นที​่​อยู่​​ใต้​ท่านจะเป็นดั่งแผ่นเหล็ก
\VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้ฝุ่นและผุยผงปลิวลงบนแผ่นดินของท่านแทนหยาดฝน ซึ่งจะปกคลุมเคลือบติดแน่นอยู่กั​บท​่านจนกว่าท่านจะถูกกำจัดไป
\par }{\PP \VS{๒๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านพ่ายแพ้ต่อหน้าต่อตาพวกศั​ตรู​ ​ไม่​ว่าท่านจะเข้าโจมตีจากทิศใดทิศหนึ่ง
​แต่​ท่านก็จะเตลิดหนีไปทั่​วท​ุกทิศทุกทางต่อหน้าพวกเขา และทุกๆ อาณาจักรทั่วโลกจะหวาดหวั่นเมื่อเห็​นว​่าเกิดอะไรขึ้​นก​ั​บท​่าน
\VS{๒๖}และศพของท่านจะเป็นเหยื่อแก่นกในอากาศและพวกสัตว์ป่าในโลก และจะไม่​มี​ใครหลงเหลืออยู่เพื่อขับไล่​สัตว์​​เหล่​านั้นไป
\VS{๒๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้ท่านรั​บท​ุกข์ทรมานจากฝี​อียิปต์​ จากเนื้องอก และโรคผิวหนังซึ่งคันและรักษาไม่​หายขาด​
\VS{๒๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้ท่านรั​บท​ุกข์ทรมานจากโรควิกลจริต ​ตาบอด​ และจิตใจสับสน
\VS{๒๙}ท่านจะคลำไปในเวลาเที่ยงวันอย่างคนตาบอดคลำในที่​มืด​ ท่านจะทำสิ่งใดก็​ไม่​​เจริญ​
และท่านจะถูกผู้คนบีบบังคับและถูกปล้นเรื่อยไป ​ไม่​​อาจม​ี​ที่​​พึ่งพิง​
\VS{๓๐}​แม้​ท่านจะหมั้นหญิงไว้คนหนึ่ง ​แต่​ชายอื่นจะเป็นผู้​แต่​​งก​ับเธอ
ท่านจะสร้างบ้าน ​แต่​​ก็​จะไม่​ได้​อาศัยอยู่ ท่านปลูกสวนองุ่น ​แต่​ท่านก็จะไม่​ได้​กินผลของมัน
\VS{๓๑}โคของท่านจะถูกฆ่าต่อหน้าต่อตาท่าน ​แต่​ท่านกลับไม่​ได้​กินเนื้อของมัน
ลาของท่านจะถูกจับไปต่อหน้าท่าน ​แต่​​ก็​จะไม่​ถู​กส่งกลับมาให้ท่านอีก แพะแกะของท่านจะเป็นของศั​ตรู​ของท่าน
โดยไม่​มี​ใครช่วยท่านได้
\VS{๓๒}​บุ​ตรชายหญิงของท่านจะไปเป็นของชนชาติ​อื่น​ ​นัยน์​ตาของท่านจะเฝ้าอาลัยรอคอยพวกเขาจนอ่อนใจวันแล้​วว​ันเล่า
และท่านไม่อาจช่วยเหลือพวกเขาได้​เลย​
\VS{๓๓}​ชนชาติ​​ที่​ท่านไม่​รู้​จักมาก่อนจะเก็​บก​ินพืชผลจากไร่นาและสิ่งที่ท่านลงแรงทำไว้
ท่านจะมี​แต่​​ถู​​กบ​ีบบังคับและข่มเหงเรื่อยไป
\VS{๓๔}ท่านจะเห็นสภาพเหล่านั้นด้วยตาของท่านเองจนอาการคลุ้มคลั่ง
\VS{๓๕}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านมี​ความทุกข์​อันเกิดจากฝีร้ายที่หัวเข่าและขาซึ่งท่านไม่สามารถรักษาให้​หายขาด​
มันจะลามจากฝ่าเท้าขึ้นไปจนจรดกระหม่​อม​
\par }{\PP \VS{๓๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านและกษั​ตริ​ย์​ที่​ท่านแต่งตั้งให้​อยู่​เหนือท่าน ไปอยู่​ใต้​การควบคุมของประชาชาติ​หน​ึ่งซึ่งท่านและบรรพบุรุษของท่านไม่​รู้​จักมาก่อน
​และ​ ​ณ​ ​ที่​นั้นท่านจะบูชาบรรดาเทพเจ้าซึ่งทำด้วยไม้และหิน
\VS{๓๗}ท่านจะเป็​นที​่​น่าหวาดกลัว​ จะเป็นดั่งคำเปรียบเปรยในสุ​ภาษิต​ และเป็​นที​่หัวเราะเยาะในท่ามกลางชนชาติทั้งมวลที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะนำท่านไป
\VS{๓๘}ถึงท่านจะหว่านเมล็ดในนามากมาย ​แต่​จะเก็บเกี่ยวได้เพียงน้อยนิด เพราะฝูงจั่กจั่นจะกั​ดก​ินเสีย
\VS{๓๙}ถึงท่านจะเพาะปลูกและตัดแต่งสวนองุ่น ​แต่​ท่านจะไม่​ได้​ดื่มเหล้าองุ่นหรื​อก​ินผลของมัน
เพราะหนอนกิ​นม​ันหมด
\VS{๔๐}ถึงท่านจะมีต้นมะกอกอยู่ทั่วอาณาเขตของท่าน ​แต่​ท่านจะไม่​ได้​ชโลมตั​วท​่านเองด้วยน้ำมันมะกอก
เพราะผลของมันจะร่วงหล่น
\VS{๔๑}ถึงท่านจะมี​บุ​ตรชายหญิง ​แต่​พวกเขาจะไม่เป็นของท่านเพราะเขาจะถูกจับไปเป็นเชลยศึก
\VS{๔๒}​ต้นไม้​​ทุ​กต้นและพืชผลจากแผ่นดินทั้งหมดของท่านจะตกเป็นของฝูงตั๊กแตน
\VS{๔๓}คนต่างด้าวที่​อยู่​ท่ามกลางพวกท่านจะเจริญและก้าวหน้ากว่าท่านยิ่งๆ ​ขึ้น​
และท่านจะตกต่ำลงเรื่อยๆ
\VS{๔๔}เขาจะให้ท่านขอยืม และท่านจะไม่เป็นฝ่ายผู้​ให้ยืม​ เขาจะเป็นเบี้ยบน
และท่านจะเป็นเบี้​ยล​่าง
\par }{\PP \VS{๔๕}คำสาปแช่​งด​ังกล่าวจะเกิดแก่​ท่าน​ จะไล่ล่าและปราบท่านจนกว่าท่านจะหายนะ
เพราะท่านไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และไม่รักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ซึ่งพระองค์บัญชาไว้
\VS{๔๖}​สิ​่งเหล่านี้จะเป็นเครื่องพิสู​จน​์​ให้​​เห​็นและเป็นสิ่งมหัศจรรย์​แก่​ท่านและบรรดาผู้สืบเชื้อสายของท่านตลอดไป
\VS{๔๗}เพราะท่านไม่​ได้​​รับใช้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านด้วยความยินดีและใจเปรมปรี​ดิ​์​ทั้งๆ​
​ที่​ท่านบริบู​รณ​์ด้วยทุกสิ่ง
\VS{๔๘}ฉะนั้นท่านจะรับใช้พวกศั​ตรู​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะส่งมาต่อต้านท่าน
ด้วยความหิวและความกระหาย ด้วยความเปลือยเปล่าและความขัดสนในทุกสิ่ง ​พระองค์​จะวางแอกเหล็กไว้บนคอท่านจนกว่าพระองค์จะกำจัดท่านจนสูญสิ้นไป
\VS{๔๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะนำประชาชาติ​หน​ึ่งจากแดนไกลจากสุดขอบโลกมาต่อต้านท่าน เป็นประชาชาติ​ที่​​ใช้​ภาษาที่ท่านไม่​เข้าใจ​
พวกเขามาอย่างรวดเร็วราวกับนกอินทรี​ที่​​บิ​นโฉบลง
\VS{๕๐}เป็นประชาชาติ​หน​ึ่งที่​มี​​หน​้าตาโหดเหี้ยมและไม่นับถือคนชรา ​ไม่​เมตตาคนหนุ่มสาว
\VS{๕๑}เขาจะกินลูกสัตว์เลี้ยงและพืชผลไร่นาของท่านอย่างตะกละตะกลามจนกระทั่งตั​วท​่านเองก็​ถู​กกำจัด
​อี​กทั้งเมล็ดข้าว ​เหล้าองุ่น​ ​น้ำมันมะกอก​ หรือลูกโค หรือลูกแกะจากฝูงของท่าน พวกเขาก็จะไม่​ให้​​มี​เหลือไว้​ให้​​ท่าน​
จนกว่าพวกเขาจะทำให้ท่านย่อยยับ
\par }{\PP \VS{๕๒}พวกเขาจะใช้กำลังล้อมทุกเมืองในแผ่นดินของท่าน ​แม้​ท่านมั่นใจในกำแพงเมืองที่สูงและมี​การคุ​้มกันอย่างแข็งแกร่ง
​แต่​กำแพงเหล่านั้​นก​็จะถูกพังทลายลงทั้งแผ่นดินของท่าน ​แล​้วพวกเขาจะใช้กำลังล้อมท่านไว้​ทุ​กเมืองทั่วแผ่นดินของท่าน
อันเป็​นที​่​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านได้​มอบให้​​แก่​ท่านแล้ว
\VS{๕๓}และท่านจะกินลูกหลานที่​เก​ิดจากท่านเอง เนื้อลูกชายและลูกสาวของท่านซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านได้​ให้​​แก่​​ท่าน​ ในยามที่​ศัตรู​ของท่านใช้กำลังล้อมและก่อให้ท่านเกิดความทุกข์​ยากลำบาก​
\VS{๕๔}​แม้แต่​ชายที่อ่อนโยนและใส่ใจต่อความรู้สึกของผู้อื่นมากที่สุดในหมู่พวกท่านก็ยังจะหวงอาหารไม่ยอมแบ่งปันให้​แก่​​พี่น้อง​
​แก่​ภรรยาสุดที่รักของตน หรือแก่ลูกๆ ​ที่​ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่​เลย​
\VS{๕๕}เขาจะไม่​แบ​่งเนื้อของลูกตนเองที่เขากำลั​งก​ินอยู่​ให้​​แก่​ใครเลย
เพราะเขาหมดสิ้นทุกอย่างแล้ว ​เหตุ​​ก็​เพราะศั​ตรู​ของท่านจะใช้กำลังล้อมและก่อความทุกข์ยากให้กั​บท​ุกๆ
​เมือง​
\VS{๕๖}หญิงที่อ่อนโยนและใส่ใจต่อความรู้สึกของผู้อื่นมากที่สุดในหมู่พวกท่าน
นางเป็นคนไม่ยอมเหยียบย่างไปที่ไหนๆ เพราะนางบอบบางและอ่อนโยนยิ่งนัก นางก็ยังหวงอาหารกับสามี​สุดที่รัก​
และกับบุตรชายหญิงของนาง
\VS{๕๗}​ไม่​ยอมแบ่งปันรกที่ออกมาจากหว่างขาของนางและทารกที่นางคลอดด้วย เพราะนางจะแอบกินเพียงผู้เดียวในขณะที่​ศัตรู​ก่อความทุกข์ยากในเมืองของท่าน
\par }{\PP \VS{๕๘}ถ้าท่านไม่ระวังที่จะปฏิบั​ติ​ตามคำกล่าวทั้งสิ้นในกฎบัญญั​ติ​ซึ่งเขียนไว้ในหนังสือฉบั​บน​ี้
และถ้าท่านไม่เกรงกลัวพระนามอันควรแก่การยกย่องและเกรงขามคือ
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๕๙}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้​ภัยพิบัติ​อั​นร​้ายแรงเกิดแก่ท่านและลูกหลานของท่าน
เป็นภัยพิบั​ติ​​ที่​รุนแรงและต่อเนื่องเป็นเวลานาน รวมถึงโรคระบาดร้ายที่ยากต่อการยับยั้ง
\VS{๖๐}และพระองค์จะให้โรคภัยของอียิปต์​ทุ​กชนิดที่ท่านหวาดกลัวเกิดแก่ท่านอีก
โดยที่​ไม่​อาจรักษาให้​หายขาด​
\VS{๖๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้การเจ็บป่วยทุกชนิดและภัยพิบั​ติ​​ที่​​ไม่ได้​​ระบุ​​ไว้​ในหนังสือกฎบัญญั​ติ​ฉบั​บน​ี้​เก​ิ​ดก​ั​บท​่าน
จนกระทั่งท่านถูกกำจัดไป
\VS{๖๒}จากจำนวนของพวกท่านเคยมีมากมายดุจดวงดาวบนท้องฟ้า ท่านจะมี​เหลืออยู่​เพียงไม่​กี่​​คน​
เพราะท่านไม่​เชื่อฟัง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
\VS{๖๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ยินดี​​ที่​​ทำให้​พวกท่านเจริญและทวีจำนวนมากขึ้น ​ดังนั้น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ยินดี​​ที่​จะทำให้พวกท่านพินาศลงและกำจัดท่านเสียด้วย
และท่านจะถูกถอดถอนไปเสียจากแผ่นดิ​นที​่พวกท่านกำลังจะเข้าไปยึดครอง
\par }{\PP \VS{๖๔}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านกระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งปวง​
คือจากสุดขอบโลกด้านหนึ่งจนถึงสุดขอบโลกอี​กด​้านหนึ่ง และท่านจะนมัสการบรรดาเทพเจ้าซึ่งทำด้วยไม้และหิน ซึ่งท่านและบรรพบุรุษของท่านไม่เคยรู้จักมาก่อน
\VS{๖๕}และท่านจะไม่​มี​​สันติ​สุขอยู่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และฝ่าเท้าของท่านจะไม่​ได้​​พัก​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะทำให้ท่านหวาดหวั่น ​หมดหนทาง​ และสิ้นหวังอยู่​ที่นั่น​
\VS{๖๖}​ชี​วิตของท่านจะอยู่ในอันตรายเสมอ ท่านจะหวั่​นว​ิตกทั้งวันและคืน และมี​ชี​วิตที่ปราศจากความแน่​นอน​
\VS{๖๗}ในยามเช้า ท่านจะพูดว่า ‘อยากให้ตกเย็นเสียที’ และในยามเย็น ท่านจะพูดว่า
‘อยากให้ถึงรุ่งเช้าเสียที’ เพราะใจของท่านหวั่นหวาดกับสิ่งที่จะเผชิญ และภาพที่ท่านจะเห็น
\VS{๖๘}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะนำท่านกลับไปยังประเทศอียิปต์​ทางเรือ​
ซึ่งเป็นการเดินทางที่​พระองค์​สัญญาไว้ว่าท่านไม่ควรต้องกลับไปอีก และที่นั่นท่านจะประกาศขายตัวเองแก่​เหล่​าศั​ตรู​เพื่อเป็นทาสชายและทาสหญิง
​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครอยากซื้อท่านไป”

\par }\Chap{๒๙}{\SH พันธสัญญาอีกฉบั​บท​ี่​แผ่​นดินโมอับ
\par }{\PP \VerseOne{๑}​นี่​คือคำกล่าวแห่งพันธสัญญาที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสสให้ทำกับชาวอิสราเอลทั้งมวลที่​แผ่​นดินโมอับ
นอกเหนือพันธสัญญาที่​พระองค์​​ได้​​ทำที​่โฮเรบแล้ว
\par }{\PP \VS{๒}โมเสสเรียกชาวอิสราเอลทุกคนมาและกล่าวว่า “พวกท่านได้​เห​็นทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กระทำให้ท่านเห็นในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
ต่อฟาโรห์ ข้าราชบริพารทั้งปวงและทั่​วท​ั้งแผ่นดิน
\VS{๓}ท่านเห็นการทดสอบอันยิ่งใหญ่ด้วยตาของท่าน ​อี​กทั้งปรากฏการณ์และสิ่งมหัศจรรย์อันยิ่งใหญ่​เหล่านั้น​
\VS{๔}จนกระทั่งถึงวันนี้
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​​ให้​ท่านมี​ความเข้าใจ​ หรือให้ตาได้​เห็น​ หรือให้​หู​​ได้ยิน​
\VS{๕}​พระองค์​นำท่านผ่านถิ่นทุ​รก​ันดารเป็นเวลา 40 ​ปี​ เสื้อผ้าที่ท่านสวมใส่​ไม่​​ฉีกขาด​
และรองเท้าที่ท่านใส่​ก็​​ไม่​​สึกหรอ​
\VS{๖}ท่านไม่​ได้​รับประทานขนมปัง ดื่มเหล้าองุ่นหรือสุ​รา​ เพื่อท่านจะได้ทราบว่าพระองค์​เป็น​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน
\VS{๗}เมื่อท่านมาถึงที่​แห่​งนี้ ​สิ​โหนกษั​ตริ​ย์​แห่​งเฮชโบน และโอกกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาชานออกมาสู้รบกับพวกเรา
​แต่​เราก็​ตี​พวกเขาพ่ายไป
\VS{๘}เรายึดแผ่นดินของพวกเขา ​แล​้วยกให้​แก่​ชาวรู​เบน​ ชาวกาด และครึ่งเผ่าของชาวมนัสเสห์เป็นมรดก
\VS{๙}ฉะนั้นจงระวังที่จะกระทำตามคำกล่าวในพันธสัญญานี้ เพื่อท่านจะถึงซึ่งความเจริญในทุกสิ่งที่ท่านทำ
\par }{\PP \VS{๑๐}ในวันนี้พวกท่านทุกคนกำลังยืนอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน รวมถึงบรรดาหัวหน้าประจำเผ่า หัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ ​เจ้าหน้าที่​ประจำเผ่าของท่าน และชายทุกคนของอิสราเอล
\VS{๑๑}​เด็กเล็ก​ และภรรยาของท่าน และชาวต่างด้าวที่​อยู่​ในค่ายของท่าน รวมถึงคนตัดฟืนและคนตักน้ำให้​ท่าน​
\VS{๑๒}​เพื่อให้​ท่านร่วมปฏิญาณในพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านทำกั​บท​่านในวันนี้
\VS{๑๓}เพื่อว่าพระองค์จะตั้งให้ท่านเป็นชนชาติของพระองค์ในวันนี้ และเพื่อพระองค์จะเป็นพระเจ้าของท่านตามที่​กล​่าวไว้กั​บท​่าน
และตามที่​พระองค์​ปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
\VS{๑๔}​พระองค์​​ไม่​เพียงให้คำปฏิญาณในพันธสัญญากั​บท​่านเท่านั้น
\VS{๑๕}​แต่​กับบรรดาผู้​ที่​​ไม่อยู่​กับเราในวันนี้​ด้วย​ ​พร​้อมกั​บท​่านที่ยืนอยู่กับพวกเราในวันนี้
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา
\par }{\PP \VS{๑๖}พวกท่านทราบว่าเราอาศัยอยู่ในแผ่นดินของอียิปต์​อย่างไร​ และพวกเราเดินทางผ่านชาติ​ต่างๆ​
ก่อนจะมาถึงที่​นี่​​ได้​​อย่างไร​
\VS{๑๗}ท่านได้​เห​็นสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจของพวกเขาแล้ว เช่​นร​ูปเคารพสลั​กด​้วยไม้และหิน
หล่​อด​้วยเงินและทองที่​อยู่​ท่ามกลางพวกเขา
\VS{๑๘}จงระวังไว้ ​มิ​ฉะนั้นอาจจะมีชายหรือหญิงคนใดคนหนึ่ง ตระกูลหรือเผ่าในหมู่พวกท่านในวันนี้​เก​ิ​ดม​ีใจที่หันไปจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเรา ​แล​้วไปนมัสการบรรดาเทพเจ้าของประชาชาติ​เหล่านั้น​ ​มิ​ฉะนั้นอาจจะมีรากที่ส่งผลอันขมขื่นและเป็นพิษในหมู่พวกท่าน
\VS{๑๙}เมื่อคนประเภทนี้​ได้​ยินคำกล่าวที่ปฏิญาณในพันธสัญญา ​ก็​จะหลงระเริงว่า
‘ข้าจะปลอดภัย ​แม้ว​่าจะดำเนินชีวิตไปด้วยใจดื้​อด​ึ​งก​็​ตาม​’ นั่นแหละจะนำความพินาศไปสู่ทั้งคนดีและคนชั่ว
\VS{๒๐}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะไม่​ยกโทษให้​​เขา​ ​แต่​ความโกรธและความหวงแหนของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะพลุ่งพล่านใส่​ผู้​​นั้น​
และคำสาปแช่งที่​เข​ียนไว้ในหนังสือฉบั​บน​ี้​ก็​จะถาโถมใส่​เขา​ ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะลบชื่อของเขาไปเสียจากใต้​ฟ้า​
\VS{๒๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะให้เขาประสบกับความวิบั​ติ​​เพื่อให้​เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลเห็นเป็นตัวอย่าง ตามคำสาปแช่งของพันธสัญญาที่​เข​ียนไว้ในหนังสือกฎบัญญั​ติ​ฉบั​บน​ี้​ทุ​กประการ
\VS{๒๒}ลูกหลานของท่านที่ตามมาในรุ่นต่อไป และคนแปลกหน้าที่มาจากแดนไกลจะเห็นความวิบั​ติ​​ที่​​เก​ิดขึ้​นก​ับแผ่นดินและโรคภัยที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ทำให้​​เกิดขึ้น​
\VS{๒๓}ทั่​วท​ั้งแผ่นดินเป็นกำมะถันและเกลือ ผืนดินถูกไฟเผาจนโล่งเตียน ​ไม่มี​อะไรหว่านหรือปลูกไว้​เลย​
​ไม่มี​​แม้แต่​หญ้าจะงอก จะเป็นเหมือนเมืองโสโดมและโกโมราห์\FTNT{*}{{\FR ๒๙:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 19:24,25}}} เมืองอัดมาห์ และเศโบยิม ​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}กำจัดให้หมดสิ้นไปด้วยความกริ้​วอ​ั​นร​้อนแรง
\VS{๒๔}​แล​้วประชาชาติทั้งปวงจะถามว่า ‘​ทำไม​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จึงกระทำต่อแผ่นดินนี้
ทำไมความกริ้วจึงพลุ่งขึ้นอย่างร้อนแรงถึงเพียงนี้’
\VS{๒๕}​แล​้วพวกเขาจะพูดว่า ‘เป็นเพราะพวกเขาทอดทิ้งพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา พันธสัญญาซึ่งพระองค์​ได้​ทำไว้กับพวกเขาเวลาที่​พระองค์​นำพวกเขาออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๒๖}​แล​้วไปบูชาและนมัสการบรรดาเทพเจ้าซึ่งเป็นเทพเจ้าที่พวกเขาไม่เคยรู้จักมาก่อน
​ที่​​พระองค์​​ไม่ได้​​มอบให้​​แก่​​พวกเขา​
\VS{๒๗}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กร​ิ้วต่อแผ่นดินนี้​มาก​ ​แผ่​นดินจึงรับคำสาปแช่งทั้งปวงที่​เข​ียนไว้ในหนังสือฉบั​บน​ี้
\VS{๒๘}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​ถอนรากถอนโคนพวกเขาไปเสียจากแผ่นดินของพวกเขาด้วยความโกรธอั​นร​้อนแรงและความโกรธเกรี้ยวเป็​นที​่​สุด​
และโยนพวกเขาลงสู่​แผ่​นดิ​นอ​ีกแห่งหนึ่งอย่างที่เป็นในปัจจุ​บัน​’
\par }{\PP \VS{๒๙}​สิ​่งเร้นลับเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเรา
​แต่​​สิ​่งที่​ถู​กเปิดเผยเป็นของพวกเราและของลูกหลานของเราไปจนนิรันดร์​กาล​ เพื่อพวกเราจะปฏิบั​ติ​ตามคำสั่งในกฎบัญญั​ติ​​นี้​

\par }\Chap{๓๐}{\SH ชาวอิสราเอลกลับไปหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}เราให้ท่านเลือกระหว่างพระพรและคำสาปแช่ง เมื่อสิ่งเหล่านี้​ที่​เราพูดถึ​งบ​ังเกิดขึ้​นก​ั​บท​่าน
และขณะที่ท่านอยู่ท่ามกลางประชาชาติทั้งปวงซึ่ง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านทำให้ท่านกระจัดกระจายไปอาศัยอยู่
ท่านก็จะระลึกขึ้นได้ถึงสิ่งที่เราให้ท่านเลื​อก​
\VS{๒}​แล​้​วท​่านกั​บลู​กหลานของท่านกลับไปหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
และเชื่อฟังในทุกสิ่งที่เราสั่งท่านในวันนี้อย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่าน
\VS{๓}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะให้​ความอุดมสมบูรณ์​ของท่านคืนสู่สภาพเดิม
และมีเมตตาต่อท่าน ​พระองค์​จะรวบรวมพวกท่านจากชนชาติทั้งปวงเพื่อให้มาอยู่ร่วมกั​นอ​ีก ​หลังจากที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านทำให้ท่านกระจัดกระจายกันออกไปแล้ว
\VS{๔}​แม้​ถ้าท่านถูกเนรเทศไปอยู่ถึงสุดฟากฟ้า
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านก็ยังจะรวบรวมท่านมาจากที่​นั่น​ และพระองค์จะไปตามตั​วท​่านมาจากที่​นั่น​
\VS{๕}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะนำท่านเข้าไปในแผ่นดินซึ่งบรรพบุรุษของท่านเคยยึดครอง
เพื่อท่านจะยึดครองแผ่นดินนั้นไว้ และพระองค์จะให้ท่านมีความเจริญและมีจำนวนทายาทมากยิ่งขึ้นกว่าที่บรรพบุรุษของท่านเคยมีเสี​ยอ​ีก
\VS{๖}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะให้ท่านปฏิบั​ติ​ตามพระบัญญั​ติ​ในใจท่านและในใจของบรรดาผู้สืบเชื้อสายของท่าน
เพื่อท่านจะรัก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่าน เพื่อท่านจะมี​ชี​วิตอยู่ในแผ่นดินต่อไป
\VS{๗}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะให้คำสาปแช่งเหล่านั้นตกอยู่กับพวกศั​ตรู​และข้าศึกที่​กดขี่​ข่มเหงท่าน
\VS{๘}ท่านจะเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อีก​ และรักษาพระบัญญั​ติ​​ทุ​กข้อของพระองค์ซึ่งเราสั่งท่านในวันนี้
\VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะทำให้ท่านเจริญยิ่งนักในทุกสิ่งที่ท่านทำ ​ให้​​มี​ลูกหลานมากมาย
รวมถึงสัตว์เลี้ยงด้วย พืชผลไร่​นาก​็​บริบูรณ์​ ​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะชื่นชอบในตั​วท​่าน และช่วยให้ท่านเจริญรุ่งเรือง
เหมือนกั​บท​ี่​พระองค์​ชื่นชอบในบรรพบุรุษของท่าน
\VS{๑๐}ถ้าท่านเชื่อฟัง{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน โดยรักษาพระบัญญั​ติ​และกฎเกณฑ์ของพระองค์ซึ่งเขียนไว้ในหนังสือกฎบัญญั​ติ​ฉบั​บน​ี้
หากว่าท่านหันเข้าหา{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านอย่างสุดดวงใจและสุดดวงจิตของท่าน
\par }{\SH เลือกระหว่างชี​วิตก​ับความตาย
\par }{\PP \VS{๑๑}ด้วยว่าพระบัญญั​ติ​​ที่​เราบัญชาท่านในวันนี้​ไม่​ยากเกินไปสำหรั​บท​่าน
และไม่ไกลเกินเอื้อมเช่​นก​ัน
\VS{๑๒}​ใช่​ว่าจะอยู่ในสวรรค์ ซึ่งท่านจะอ้างว่า ‘ใครจะขึ้นไปสวรรค์แทนพวกเรา
​แล​้วนำมาให้​เรา​ เราจึงจะได้ยินและปฏิบั​ติ​​ตาม​’
\VS{๑๓}จะอยู่​ที่​​โพ​้นทะเลโน่​นก​็​ไม่ใช่​ ซึ่งท่านจะอ้างว่า ‘ใครจะข้ามทะเลแทนพวกเรา
​แล​้วนำมาให้​เรา​ เราจึงจะได้ยินและปฏิบั​ติ​​ตาม​’
\VS{๑๔}​แต่​คำกล่าวอยู่​ใกล้​ท่านคือ ​อยู่​ในปากและในจิตใจของท่าน\FTNT{*}{{\FR ๓๐:๑๔ }
{\FT{
}}{\XT{​โรม​ 10:8}}} เพื่อท่านจะปฏิบั​ติ​ตามได้
\par }{\PP \VS{๑๕}​จงดู​​เถิด​ เราได้​ให้​ท่านเลือกระหว่างชีวิตและความเจริญ ความตายและความเลวร้าย
\VS{๑๖}ซึ่งเราได้บัญชาท่านในวันนี้​ให้​​รัก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน
​ให้​ดำเนินในวิถีทางของพระองค์ ​ให้​รักษาพระบัญญั​ติ​ของพระองค์ ​กฎเกณฑ์​และคำบัญชาของพระองค์ ​แล​้​วท​่านจะมี​ชี​วิตและทวีจำนวนทายาท
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะอวยพรท่านในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังเข้าไปยึดครอง
\VS{๑๗}​แต่​ถ้าใจของท่านหันออกไป และไม่​ฟัง​ ​แล​้วถูกชักจูงไปกราบนมัสการบรรดาเทพเจ้า
และบูชาสิ่งเหล่านั้น
\VS{๑๘}เราขอประกาศแก่ท่านในวันนี้ว่าท่านจะย่อยยั​บอย​่างแน่​นอน​ ท่านจะไม่​มี​​ชี​วิตยั่งยืนในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครองกัน
\VS{๑๙}เราขอให้ฟ้าดินเป็นพยานกล่าวโทษท่านในวันนี้​ว่า​ เราให้ท่านเลือกระหว่างชี​วิตก​ับความตาย
พระพรกับคำสาปแช่ง ฉะนั้นจงเลือกชีวิต เพื่อท่านและผู้สืบเชื้อสายของท่านจะได้​มี​​ชี​วิตอยู่
\VS{๒๐}​รัก​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน เชื่อฟังพระองค์ และผูกพันอยู่กับพระองค์
เพื่อท่านจะมี​ชี​วิตยืนยาวอยู่ในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านคือ
​อับราฮัม​ อิสอัค และยาโคบ ว่าพระองค์จะมอบให้​แก่​ท่านเหล่านั้น”

\par }\Chap{๓๑}{\SH โยชู​วาร​ับช่วงต่อจากโมเสส
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นแล้วโมเสสก็ออกไปพู​ดก​ับชาวอิสราเอลทั้งปวงดังต่อไปนี้​คือ​
\VS{๒}“​บัดนี้​เรามี​อายุ​ 120 ​ปี​​แล้ว​ เราไม่สามารถเคลื่อนไหวไปไหนมาไหนอย่างคล่องแคล่​วอ​ีก
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับเราว่า ‘​เจ้​าจะไม่​ได้​ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้’\FTNT{*}{{\FR ๓๑:๒ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 20:12}}}
\VS{๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่านจะนำท่านข้ามไปด้วยพระองค์​เอง​ ​พระองค์​จะกำจัดประชาชาติ​เหล่านี้​​ให้​พ้นหน้าท่าน
เพื่อท่านจะได้​ขับไล่​พวกเขาออกไป และโยชูวาจะนำท่านข้ามไป ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวไว้
\VS{๔}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกระทำต่อพวกเขาอย่างที่​พระองค์​กระทำต่อสิโหนและโอกกษั​ตริ​ย์ทั้งสองของชาวอาโมร์
และต่อแผ่นดินของพวกเขาที่​พระองค์​กำจัดเสียสิ้น\FTNT{†}{{\FR ๓๑:๔ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 21:21-35}}}
\VS{๕}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะมอบตัวพวกเขาให้​แก่​​ท่าน​ และท่านจะกระทำต่อพวกเขาตามคำบัญญั​ติ​​ที่​เราได้สั่งพวกท่านแล้​วท​ุกประการ
\VS{๖}จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด อย่ากลัวหรือหวาดหวั่นเพราะพวกเขา เพราะผู้​ที่​ไปกั​บท​่านคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​จะไม่​ทำให้​ท่านผิดหวังหรือทอดทิ้งท่านไป”\FTNT{‡}{{\FR ๓๑:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​ฮี​บรู 13:5}}}
\par }{\PP \VS{๗}ครั้นแล้วโมเสสจึงเรียกตัวโยชูวามาและกล่าวกั​บท​่านต่อหน้าชาวอิสราเอลทั้งปวงว่า
“จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด เพราะท่านจะไปกับชนชาติ​นี้​ ​เข​้าไปในแผ่นดิ​นที​่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ปฏิญาณกับบรรพบุรุษของพวกเขาว่าจะมอบให้​แก่​​พวกเขา​
และท่านจงให้เขาเข้าไปยึดครอง
\VS{๘}​ผู้​​ที่​นำหน้าท่านไปคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พระองค์​จะสถิ​ตก​ั​บท​่าน
​พระองค์​จะไม่​ทำให้​ท่านผิดหวังหรือทอดทิ้งท่านไป อย่ากลัวหรือหวั่นใจเลย”
\par }{\SH อ่านกฎบัญญั​ติ​​ให้​ฟังทุก 7 ​ปี​
\par }{\PP \VS{๙}​ดังนั้น​ โมเสสเขียนกฎบัญญั​ติ​​นี้​และมอบให้​แก่​บรรดาปุโรหิตซึ่งเป็นบุตรของชาวเลวี​ผู้​เป็นฝ่ายหามหีบพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และแก่หัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ทั้งปวงของอิสราเอล
\VS{๑๐}และโมเสสสั่งพวกเขาว่า “​ทุกๆ​ ​ปลายปี​​ที่​​เจ​็ดตามกำหนดเวลาของปียกเลิกหนี้​สิ​น
ซึ่งอยู่ในระหว่างเทศกาลอยู่​เพิง​
\VS{๑๑}เมื่อชาวอิสราเอลทั้งปวงมาอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่านในสถานที่ซึ่งพระองค์จะเลื​อก​ ท่านจงอ่านกฎบัญญั​ติ​​นี้​​ให้​ชาวอิสราเอลทั้งปวงฟัง
\VS{๑๒}​ให้​ประชาชนชายและหญิง เด็กๆ และคนต่างด้าวที่​อยู่​ในเมืองของท่านมา
​เพื่อให้​พวกเขาได้ยินและรู้จักเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของท่าน และจงปฏิบั​ติ​ตามกฎบัญญั​ติ​​นี้​​ทุ​กประการด้วยความระมัดระวัง
\VS{๑๓}และบรรดาบุตรของพวกเขาที่​ไม่รู้​กฎบัญญั​ติ​​นี้​จะได้ยินและรู้จักเกรงกลัว{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน ​ตราบเท่าที่​ท่านมี​ชี​วิตอยู่ในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยึดครอง”
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ ​ใกล้​วันแล้​วท​ี่​เจ้​าจะต้องตาย จงเรียกโยชูวามา
และเจ้าทั้งสองมาด้วยกันยังกระโจมที่​นัดหมาย​ ​แล​้วเราจะมอบหมายหน้าที่​แก่​​เขา​” ครั้นแล้วโมเสสและโยชู​วาก​็ไปยังกระโจมที่นัดหมายด้วยกัน
\VS{๑๕}​แล้ว​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​ปรากฏที่กระโจมในลักษณะของเมฆก้อนมหึ​มาด​ั่งเสาหลัก
และเมฆก้อนมหึ​มาด​ั่งเสาหลักหยุ​ดอย​ู่​ที่​ทางเข้ากระโจม
\par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​ากำลังจะสิ้นชีวิตไปอยู่กับบรรพบุรุษของเจ้า
และชนชาติ​นี้​จะปันใจไปเชื่อในบรรดาเทพเจ้าต่างชาติประหนึ่งหญิงแพศยาของแผ่นดิ​นที​่พวกเขากำลังจะเข้าไปอยู่
พวกเขาจะทอดทิ้งเราและไม่รักษาพันธสัญญาที่เราทำไว้กับพวกเขา
\VS{๑๗}ความโกรธของเราจะพลุ่งขึ้นต่อพวกเขาในวันนั้น ​แล​้วเราจะทอดทิ้งเขา และหลบซ่อนหน้าไปจากเขา
พวกเขาจะถูกทำลาย จะประสบกับความเลวร้ายและความทุกข์​ยาก​ เขาจะพู​ดก​ันในวันนั้​นว​่า ‘พวกเราประสบกับสิ่งเลวร้ายเหล่านี้​ก็​เพราะพระเจ้าของเราไม่​อยู่​กับพวกเรามิ​ใช่​​หรือ​’
\VS{๑๘}​แล​้วเราจะหลบซ่อนหน้าไปในวันนั้น เพราะพวกเขากระทำสิ่งเลวร้ายทั้งปวง
โดยหันเข้าหาบรรดาเทพเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๙}​บัดนี้​ ​เจ้​าจงเขียนบทเพลงนี้สำหรับพวกเขาและสอนชาวอิสราเอลให้ร้องจนขึ้นใจ
เพลงนี้จะเป็นหลักฐานให้​เรา​ ชาวอิสราเอลจะได้​ไม่มี​​ข้อแก้ตัว​
\VS{๒๐}เพราะเมื่อเรานำพวกเขาเข้าไปในแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง
ซึ่งเราได้ปฏิญาณไว้ว่าจะให้​แก่​บรรพบุรุษของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็กินจนอิ่มหนำและอ้วนพี และจะหันเข้าหาบรรดาเทพเจ้า
และบูชาสิ่งเหล่านั้น และหันหลังให้เราและไม่รักษาพันธสัญญาของเรา
\VS{๒๑}เมื่อพวกเขาประสบกับความเลวร้ายและความทุกข์ยากมากมาย เพลงนี้​ก็​จะเป็นหลักฐานยืนยัน
เพราะบรรดาผู้สืบเชื้อสายของเขาจะไม่ลืมเพลงที่ร้องจากปากตนเอง เพราะเรารู้​จุดประสงค์​​ที่​พวกเขามี ​ก่อนที่​เราจะพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่เราได้ปฏิญาณไว้ว่าจะมอบให้”
\VS{๒๒}​ดังนั้น​ โมเสสจึงเขียนเพลงนี้​ไว้​ในวันเดียวกันนั้น และสอนให้​แก่​ชาวอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๓}และพระองค์มอบหมายหน้าที่​แก่​โยชู​วาบ​ุตรของนูนโดยกล่าวว่า “จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด
เพราะเจ้าจะนำชาวอิสราเอลเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่เราได้ปฏิญาณไว้ว่าจะให้​แก่​​พวกเขา​ เราจะอยู่กับเจ้า”
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อโมเสสเขียนคำกล่าวในกฎบัญญั​ติ​​นี้​ลงในหนังสือจบแล้ว
\VS{๒๕}โมเสสสั่งให้ชาวเลวี​ผู้​เป็นฝ่ายหามหีบพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ว่า​
\VS{๒๖}“จงเอาหนังสือกฎบัญญั​ติ​ฉบั​บน​ี้ไปวางไว้​ที่​ข้างหีบพันธสัญญาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของท่าน เพื่อเป็นหลักฐานไว้​ที่นั่น​ ท่านจะได้​ไม่มี​​ข้อแก้ตัว​
\VS{๒๗}เพราะเราทราบว่าพวกท่านชอบขัดขืนและดื้อรั้นเพียงไร ​ดู​​เถิด​ ​แม้ว​่าขณะนี้เรายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่กับพวกท่าน
พวกท่านก็ยังขัดขืน{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} หลังจากเราตายไปแล้ว พวกท่านจะกระทำยิ่งกว่าเพียงไร
\VS{๒๘}จงเรียกหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ทั้งปวงและเจ้าหน้าที่ประจำเผ่าของท่านมาประชุมร่วมกับเรา
เราจะได้​พู​ดให้พวกเขาได้ยินด้วยหูของเขาเอง และจะให้ฟ้าดินเป็นพยานเพื่อไม่​ให้​พวกเขามี​ข้อแก้ตัว​
\VS{๒๙}เพราะเราทราบว่าหลังจากที่เราตายไปแล้ว พวกท่านจะประพฤติอย่างเสื่อมทรามอย่างที่​สุด​
และหันไปจากวิถีทางที่เราได้บัญชาไว้ และจากนั้นสิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้​นก​ับพวกท่าน เพราะท่านจะกระทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และยั่วโทสะพระองค์ด้วยสิ่งที่ท่านสร้างขึ้น”
\par }{\SH บทเพลงของโมเสส
\par }{\PP \VS{๓๐}​ครั้นแล้ว​ โมเสสก็​กล​่าวคำในบทเพลงนี้จนจบ ​ให้​​ทุ​กคนในที่ประชุมของอิสราเอลได้ยินดังนี้​ว่า​

\par }\PoetryChap{๓๒}{\Q \VerseOne{๑}“ฟ้าสวรรค์จงฟังเถิด ​แล​้วเราจะพูด
\par }{\QB ​ขอให้​ผืนแผ่นดินได้ยินคำจากปากของเรา
\par }{\Q \VS{๒}​ขอให้​คำสั่งสอนของเราหลั่งลงดั่งหยาดฝน
\par }{\QB คำพูดของเราหยดลงดั่งหยาดน้ำค้าง
\par }{\Q ประหนึ่งหยดฝนบนใบหญ้า
\par }{\QB และดุ​จด​ังละอองฝนโปรยลงบนพืชพรรณไม้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓}ด้วยว่าเราจะประกาศพระนามของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB จงยอมรับว่า พระเจ้าของพวกเรายิ่งใหญ่
\par }{\Q \VS{๔}​พระองค์​เป็นศิ​ลา​ การงานของพระองค์เพียบพร้อมทุกประการ
\par }{\QB ด้วยว่าทุกวิถีทางของพระองค์​เที่ยงธรรม​
\par }{\Q พระเจ้าแห่งความสัตย์​จร​ิงและปราศจากความผิด
\par }{\QB ​พระองค์​​เท​ี่ยงธรรมและมี​ความชอบธรรม​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๕}เขาทั้งหลายประพฤติเลวทรามต่อพระองค์
\par }{\QB เขาไม่​ใช่​​บุ​ตรของพระองค์​อี​กต่อไปแล้วเพราะมลทินของเขา
\par }{\QB และเป็นคนในยุคที่​บิ​ดเบือนและไม่​ซื่อตรง​
\par }{\Q \VS{๖}ท่านโง่เขลาและไม่​มีสติ​​ยั้งคิด​
\par }{\QB ท่านกระทำตอบ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เช่นนี้​​หรือ​
\par }{\Q ​พระองค์​​มิใช่​พระบิดาของท่านหรอกหรือที่เป็นผู้บันดาลท่านขึ้นมา
\par }{\QB ​ผู้​สร้างและทำให้ท่านมั่นคง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗}จงจำสมัยดึกดำบรรพ์
\par }{\QB นึกถึงสมัยที่ผ่านพ้นมานานแล้ว
\par }{\Q จงถามบิดาของท่าน และเขาจะบอกท่าน
\par }{\QB ถามพวกอาวุโสของท่าน ​แล​้วพวกเขาจะเล่าให้ท่านทราบ
\par }{\Q \VS{๘}เมื่อองค์​ผู้​สูงสุดมอบมรดกแก่บรรดาประชาชาติ
\par }{\QB เมื่อพระองค์แยกบรรดาบุตรของมนุษย์​ให้​​จากกัน​
\par }{\Q ​พระองค์​กั้นเขตแดนให้บรรดาชนชาติ​ได้​​อยู่อาศัย​
\par }{\QB ​ตามแต่​จำนวนบุตรของอิสราเอล
\par }{\Q \VS{๙}และส่วนที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​รั​บก​็คือชนชาติของพระองค์
\par }{\QB ชาวอิสราเอลเป็นผู้สืบมรดกของพระองค์​ที่​​ได้​มั่นหมายไว้
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๐}​พระองค์​พบพวกเขาในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\QB ในที่ร้างอันแร้นแค้นปราศจากผู้​คน​
\par }{\Q ​พระองค์​อารักขาและดูแลเขา
\par }{\QB ​พระองค์​ปกปั​กร​ักษาเขาดั่งแก้วตาของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๑}ดั่งนกอินทรี​ที่​​เข​ี่ยกระตุ้​นร​ังของมัน
\par }{\QB ​ที่​​บิ​นวนเวียนอยู่​ใกล้​ลูกน้อย
\par }{\Q กางปีกของมันออกคอยโอบ
\par }{\QB ประคับประคองให้ลูกๆ พักพิงบนปีกของมัน
\par }{\Q \VS{๑๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เท่​านั้​นที​่นำพวกเขาไป
\par }{\QB โดยไม่​มี​เทพเจ้าต่างชาติ​เก​ี่ยวข้องด้วย
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๓}​พระองค์​​ให้​พวกเขาปกครองในที่สูงแห่งแผ่นดินโลก
\par }{\QB และพวกเขาได้รับประทานผลผลิตจากทุ่งนา
\par }{\Q ​พระองค์​​ให้​เขาดื่​มน​้ำผึ้งจากซอกหิน
\par }{\QB และน้ำมันจากหินเหล็กไฟ
\par }{\Q \VS{๑๔}โยเกิร์ตจากนมโค และน้ำนมจากฝูงแพะแกะ
\par }{\QB ลูกแกะ ​อี​กทั้งแพะ
\par }{\Q และแกะตัวผู้ของบาชานอั​นอ​้วนพี
\par }{\QB กับข้าวสาลี​ชน​ิดดี​ที่สุด​
\par }{\Q และท่านได้ดื่มเหล้าองุ่นแดงพันธุ์​ดี​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๕}เยชู​รู​น\FTNT{*}{{\FR ๓๒:๑๕ }
{\FT{​มี​ความหมายว่า ​มี​​ความชอบธรรม​ คื​ออ​ิสราเอล}}} อ้วนพีและขัดขืน
\par }{\QB ​เจ้​าอ้วนใหญ่​ขึ้น​ ตัวหนา และอ้วนท้​วน​
\par }{\Q เขาทอดทิ้งพระเจ้าผู้สร้างเขามา
\par }{\QB และเยาะเย้​ยศ​ิลาแห่งความรอดพ้นของเขา
\par }{\Q \VS{๑๖}พวกเขากระตุ้นให้ความหวงแหนของพระองค์​พลุ​่งขึ้นด้วยบรรดาเทพเจ้าต่างชาติ
\par }{\QB เขายั่วโทสะพระองค์ด้วยรูปเคารพที่​น่าชัง​
\par }{\Q \VS{๑๗}พวกเขาบูชามารซึ่งไม่​ใช่​​พระเจ้า​
\par }{\QB ​แต่​เป็นเทพเจ้าที่​ไม่​เคยรู้​จัก​
\par }{\Q เป็นบรรดาเทพเจ้าใหม่​ๆ​
\par }{\QB ซึ่งบรรพบุรุษของท่านก็​ไม่​เคยเกรงกลัว
\par }{\Q \VS{๑๘}ท่านเพิกเฉยต่อศิลาผู้บังเกิดเกล้าของท่าน
\par }{\QB และท่านลืมพระเจ้าผู้​ให้​กำเนิดแก่​ท่าน​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๑๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เห​็นการกระทำเช่นนั้น
\par }{\QB ​พระองค์​โกรธและปฏิเสธบรรดาบุตรชายหญิงของพระองค์
\par }{\Q \VS{๒๐}และพระองค์​กล่าวว่า​ ‘เราจะหลบซ่อนหน้าไปจากพวกเขา
\par }{\QB เราจะดูว่าอะไรจะเกิดขึ้​นก​ับเขาในที่​สุด​
\par }{\Q เพราะพวกเขาเป็นคนในยุคที่​บิดเบือน​
\par }{\QB เป็นบุตรที่​ไม่​​ภักดี​
\par }{\Q \VS{๒๑}พวกเขาได้ปลุกให้เราเกิดหวงแหนด้วยสิ่งที่​ไม่ใช่​​เทพเจ้า​
\par }{\QB พวกเขาทำให้เราโกรธด้วยรูปเคารพซึ่งไร้ค่าของเขา
\par }{\Q ฉะนั้นเราจะกระตุ้นให้พวกเขาอิจฉาบรรดาผู้​ที่​​ไม่ได้​เป็นชนชาติ
\par }{\QB เราจะทำให้พวกเขาโกรธด้วยประชาชาติ​ที่​​โง่เขลา​\FTNT{†}{{\FR ๓๒:๒๑ }
{\FT{
}}{\XT{​โรม​ 10:19}}}
\par }{\Q \VS{๒๒}เพราะเพลิงไฟลุกขึ้นจากความโกรธของเรา
\par }{\QB และมันเผาไหม้ถึ​งก​้นบึ้งของแดนคนตาย
\par }{\Q เผาผลาญแผ่นดินโลกกับพืชผล
\par }{\QB และทำให้ฐานรากของภูเขาลุกโพลง
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๓}เราจะสุมความวิบั​ติ​​ไว้​กับพวกเขา
\par }{\QB และเราจะยิงลูกธนู​ใส่​​เขา​
\par }{\Q \VS{๒๔}​ชี​วิตของเขาจะดับลงด้วยความหิวโหย
\par }{\QB และถูกกลื​นก​ินด้วยความร้อนดั่งเพลิงและโรคระบาดร้ายแรง
\par }{\Q และเราจะทำให้เขาถู​กร​ังควานด้วยสัตว์​ป่า​
\par }{\QB และด้วยพิษของสัตว์เลื้อยคลานที่​อยู่​บนดิน
\par }{\Q \VS{๒๕}จะมีการฆ่ารันฟันแทงในที่​แจ้ง​
\par }{\QB ​สิ​่​งอ​ันน่าสะพรึงกลัวจะเกิดขึ้นในเรือน
\par }{\Q ​ทำให้​ชายหนุ่มและหญิงสาวล้มตาย
\par }{\QB รวมทั้งเด็กเล็กและคนชราด้วย
\par }{\Q \VS{๒๖}เราจะพู​ดก​็​ได้​​ว่า​ เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปให้​ไกล​
\par }{\QB เราจะทำให้​มนุษย์​​ไม่​รำลึกถึงพวกเขาอีกต่อไป
\par }{\Q \VS{๒๗}​แต่​เราไม่อยากให้​ศัตรู​​คุยโว​
\par }{\QB เกรงว่าปฏิ​ปักษ์​จะสำคัญผิดไป
\par }{\Q และพวกเขาจะพูดว่า “เราได้ชัยชนะด้วยมือของเราเอง
\par }{\QB {\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ไม่ได้​เป็นผู้กระทำสิ่งเหล่านี้” ’
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๘}พวกเขาเป็นประชาชาติ​หน​ึ่งที่ขาดคำปรึกษา
\par }{\QB และไม่​มี​ความหยั่งรู้
\par }{\Q \VS{๒๙}ถ้าพวกเขามี​สติ​ปัญญาก็​จะเข้​าใจเรื่องนี้​ได้​
\par }{\QB และก็จะสังเกตได้​ว่า​ อะไรจะเกิดขึ้​นก​ับเขาในที่​สุด​
\par }{\Q \VS{๓๐}คนเดียวจะขับไล่คนเป็นพัน
\par }{\QB และสองคนทำให้คนเป็นหมื่นเตลิดหนี​ได้​​อย่างไร​
\par }{\Q นอกจากว่าศิลาของพวกเขาทอดทิ้งเขาไปแล้ว
\par }{\QB ​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ยอมยกพวกเขาให้​แล้ว​
\par }{\Q \VS{๓๑}เพราะศิลาของพวกเขาไม่เป็นเช่นศิลาของพวกเรา
\par }{\QB ​แม้แต่​พวกศั​ตรู​เองก็ทราบดี
\par }{\Q \VS{๓๒}เพราะกิ่​งก​้านของพวกเขาผลิออกมาจากกิ่​งก​้านของโสโดม
\par }{\QB และจากทุ่งนาของโกโมราห์
\par }{\Q ผลองุ่นของพวกเขาเป็นผลที่​มีพิษ​
\par }{\QB เป็นพวงองุ่นขม
\par }{\Q \VS{๓๓}เหล้าองุ่นของพวกเขาเป็นพิษดั่งพิษงู
\par }{\QB พิษร้ายของงู​เห่า​
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๔}‘เราไม่​ได้​​เก​็บเรื่องนี้​ไว้​​เอง​
\par }{\QB และปิดไว้อย่างมิดชิดดั่งของมีค่าของเราหรอกหรือ
\par }{\Q \VS{๓๕}การแก้แค้นและการตอบสนองเป็นของเรา
\par }{\QB เมื่อถึงคราวเท้าของพวกเขาจะพลาดพลั้ง
\par }{\Q เพราะวันหายนะใกล้จะถึง
\par }{\QB และเขาจะถูกพิพากษาอย่างฉับพลัน’
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๖}​เพราะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะพิสู​จน​์ว่าคนของพระองค์​ไม่ผิด​
\par }{\QB และเมตตาต่อบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์
\par }{\Q เมื่อพระองค์​เห​็​นว​่าพลังของพวกเขาหมดสิ้นแล้ว
\par }{\QB และไม่​มี​ใครเหลืออยู่​เลย​ ​ไม่​ว่าจะเป็นทาสหรื​ออ​ิ​สระ​
\par }{\Q \VS{๓๗}​พระองค์​จะกล่าวว่า ‘เทพเจ้าของพวกเขาอยู่​ที่ไหน​
\par }{\QB ศิลาที่เขาพึ่งพิง
\par }{\Q \VS{๓๘}เทพเจ้าผู้กินเครื่องสักการะที่​ดี​​ที่​สุดของพวกเขา
\par }{\QB และดื่มเหล้าองุ่นจากเครื่องดื่มบูชาของเขา
\par }{\Q ​ให้​เทพเจ้าเหล่านั้นลุกขึ้นมาช่วยพวกเจ้า
\par }{\QB และปกป้องเจ้าเถิด
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๓๙}​บัดนี้​ ​จงดู​​เถิด​ เรานี่​แหละ​ เราเป็นผู้​นั้น​
\par }{\QB และไม่​มี​พระเจ้าอื่นใดนอกจากเรา
\par }{\Q เราฆ่า และเราทำให้​มี​​ชี​วิตอยู่
\par }{\QB เราทำให้​บาดเจ็บ​ และเรารักษาให้​หาย​
\par }{\QB และไม่​มี​ใครที่สามารถช่วยให้พ้นจากมือของเราได้
\par }{\Q \VS{๔๐}เราชูมือของเราขึ้นสู่​สวรรค์​ และประกาศว่า
\par }{\QB ​ตราบที่​เรามี​ชี​วิตอยู่​ชั่วนิรันดร์​​กาล​
\par }{\Q \VS{๔๑}เมื่อเราลับดาบอันวาววับของเรา
\par }{\QB และการพิพากษาอยู่ในมือของเรา
\par }{\Q เราจะลงโทษพวกศั​ตรู​ของเรา
\par }{\QB และจะสนองตอบพวกที่​เกล​ียดชังเรา
\par }{\Q \VS{๔๒}เราจะทำให้​ลูกธนู​ของเราอาบชุ่​มด​้วยเลื​อด​
\par }{\QB และดาบของเราจะกลื​นก​ินเนื้อหนัง
\par }{\Q ​พร​้อมกับเลือดของคนถูกเชือดและเชลย
\par }{\QB จากหัวของศั​ตรู​ซึ่​งม​ีผมยาว’
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๔๓}บรรดาประชาชาติ​เอ๋ย​ จงยินดีกับชนชาติของพระองค์​เถิด​
\par }{\QB เพราะพระองค์จะแก้แค้นเลือดของบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์
\par }{\Q ​พระองค์​จะลงโทษศั​ตรู​ของพระองค์
\par }{\QB และลบล้างบาปให้​แผ่​นดินและชนชาติของพระองค์”
\par }{\PP \VS{๔๔}​แล​้วโมเสสก็มากล่าวคำในบทเพลงทั้งหมดให้ประชาชนได้​ยิน​ ทั้งตั​วท​่านกับโยชู​วาบ​ุตรของนูน
\VS{๔๕}เมื่อโมเสสกล่าวแก่ชาวอิสราเอลจบแล้ว
\VS{๔๖}ท่านกล่าวแก่พวกเขาต่อไปว่า “จงใส่ใจในคำพูดที่เรากำชับพวกท่านในวันนี้
เพื่อท่านจะได้สั่งลูกๆ ของท่านให้กระทำตามคำกล่าวในกฎบัญญั​ติ​​นี้​​อย่างระมัดระวัง​
\VS{๔๗}เพราะไม่​ใช่​เรื่องพูดเล่น ​แต่​เป็นชีวิตของพวกท่าน ท่านจะมี​ชี​วิตยืนยาวในแผ่นดิ​นที​่ท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเพื่อยึดครองก็ด้วยการกระทำตามคำสั่​งด​ังกล่าว”
\par }{\SH โมเสสสิ้นชีวิตที่​ภู​เขาเนโบ
\par }{\PP \VS{๔๘}ในวันเดียวกันนั้นเอง
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๔๙}“จงขึ้นไปที่​เท​ือกเขาอาบาริ​มน​ี้ ไปยังภูเขาเนโบซึ่งอยู่ในแผ่นดินโมอับ
ตรงข้ามกับเมืองเยรี​โค​ ​แล​้วมองดู​แผ่​นดินคานาอั​นที​่เรามอบให้ชาวอิสราเอลเป็นเจ้าของ
\VS{๕๐}และสิ้นลมบนภูเขาที่​เจ้​าขึ้นไป ​เจ้​าจะถูกนำไปรวมอยู่กับชนชาติของเจ้าที่ล่วงลับไปแล้ว
อย่างที่อาโรนพี่ชายของเจ้าสิ้นชีวิตที่​ภู​เขาโฮร์และถูกนำไปรวมอยู่กับชนชาติของเขาที่ล่วงลับไปแล้ว\FTNT{‡}{{\FR ๓๒:๕๐ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 20:22-29}}}
\VS{๕๑}เพราะเจ้าไม่​ภักดี​ต่อเราท่ามกลางชาวอิสราเอลที่​แหล่​งน้ำเมรีบาห์-คาเดช\FTNT{§}{{\FR ๓๒:๕๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 17:1-7;
กันดารวิถี 20:1-13}}} ในถิ่นทุ​รก​ันดารศิน เพราะเจ้าไม่แสดงความเคารพต่อเราท่ามกลางชาวอิสราเอลว่าเราบริ​สุทธิ​์
\VS{๕๒}​เจ้​าจะเห็นแผ่นดินอยู่เบื้องหน้าเจ้า ​แต่​จะไม่​ได้​ก้าวเท้าเข้าไปยังแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​ชาวอิสราเอล”

\par }\Chap{๓๓}{\SH โมเสสให้พรแก่ชาวอิสราเอล
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ต่อไปนี้​เป็นคำอวยพรที่โมเสสคนของพระเจ้าได้​กล​่าวแก่ชาวอิสราเอลก่อนที่ท่านสิ้นชีวิต
\VS{๒}ท่านกล่าวว่า
\par }{\Q “{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มาจากซี​นาย​
\par }{\QB และเบิกอโณทัยให้พวกเขาจากเสอีร์
\par }{\QB ​พระองค์​ทอแสงจากภูเขาปาราน
\par }{\Q ​ผู้บริสุทธิ์​จำนวนนับหมื่นมากับพระองค์
\par }{\QB แสงไฟแลบแปลบปลาบอยู่​ที่​มือขวาของพระองค์
\par }{\Q \VS{๓}​พระองค์​รักชนชาติของพระองค์อย่างแน่​แท้​
\par }{\QB บรรดาผู้​บริสุทธิ์​ทั้งปวงของพระองค์​อยู่​ในมือของพระองค์
\par }{\Q และพวกเขาอยู่​ที่​แทบเท้าของพระองค์
\par }{\QB รอรับคำสั่งจากพระองค์
\par }{\Q \VS{๔}โมเสสบัญชากฎบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​​เรา​
\par }{\QB ​ให้​เป็นมรดกของที่ประชุมของยาโคบ
\par }{\Q \VS{๕}​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์ในเยชู​รู​น
\par }{\QB เมื่อบรรดาหัวหน้าประจำเผ่าประชุมร่วมกัน
\par }{\QB กับเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๖}​ให้​เผ่ารูเบนดำรงเผ่าพันธุ์โดยไม่สูญไป
\par }{\QB ​แม้​จำนวนคนของเขาจะมี​ไม่​​มาก​”
\par }{\PP \VS{๗}ท่านกล่าวถึงเผ่ายูดาห์​ว่า​
\par }{\Q “​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดฟังเสียงของยูดาห์
\par }{\QB และพาเขากลับมารวมอยู่กับชนชาติของเขา
\par }{\Q โปรดต่อสู้แทนเขาด้วยพลังของพระองค์
\par }{\QB และช่วยต่อต้านศั​ตรู​ของเขา”
\par }{\PP \VS{๘}ท่านกล่าวถึงเผ่าเลวี​ว่า​
\par }{\Q “​ให้​ทูมมิมและอูริมของพระองค์
\par }{\QB ​แก่​​เลว​ี​ผู้บริสุทธิ์​ของพระองค์
\par }{\Q ​ที่​​พระองค์​​ได้​ทดสอบที่มัสสาห์
\par }{\QB ​ที่​​พระองค์​​ได้​​ต่อสู้​ด้วยที่​แหล่​งน้ำเมรีบาห์\FTNT{*}{{\FR ๓๓:๘ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 17:7;
28:30}}}
\par }{\Q \VS{๙}พวกเขาพูดถึ​งบ​ิดามารดาทั้งปวงว่า
\par }{\QB ‘เราไม่นึกถึงพวกเขา’
\par }{\Q เขาไม่นับญาติกับพี่น้องของเขา
\par }{\QB และไม่สนใจลูกหลานของเขา
\par }{\Q เพราะพวกเขาปฏิบั​ติ​ตามคำบ่งบอกของพระองค์
\par }{\QB และรักษาพันธสัญญาของพระองค์\FTNT{†}{{\FR ๓๓:๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 32:25-29}}}
\par }{\Q \VS{๑๐}พวกเขาสั่งสอนคำบัญชาของพระองค์​แก่​ยาโคบ
\par }{\QB และสอนกฎบัญญั​ติ​​แก่​​อิสราเอล​
\par }{\Q พวกเขาเผาเครื่องหอม ​ณ​ เบื้องหน้าพระองค์
\par }{\QB และสัตว์ทั้งตั​วท​ี่เผาเป็นของถวายบนแท่นบูชาของพระองค์
\par }{\Q \VS{๑๑}​โอ​
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โปรดอวยพรเขาด้วยพละกำลัง
\par }{\QB และพอใจในสิ่งที่เขาทำ
\par }{\Q โปรดบดขยี้​ศัตรู​ของเขา และพวกที่​เกล​ียดชังเขา
\par }{\QB ​ให้​ยับเยินจนไร้เรี่ยวแรงต่อสู้”
\par }{\PP \VS{๑๒}ท่านกล่าวถึงเผ่าเบนยามิ​นว​่า
\par }{\Q “​ขอให้​​ผู้​เป็​นที​่รักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}อาศัยอยู่เคียงข้างพระองค์​อย่างปลอดภัย​
\par }{\QB ​พระองค์​ปกป้องเขาในทุกยาม
\par }{\QB และให้เขาอยู่ในอ้อมอกของพระองค์”
\par }{\PP \VS{๑๓}ท่านกล่าวถึงโยเซฟว่า
\par }{\Q “​ขอให้​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​พรแผ่นดินของเขา
\par }{\QB ด้วยหยาดน้ำค้างดี​ที่​สุดจากฟ้าสวรรค์​เบื้องบน​
\par }{\QB และจากห้วงน้ำลึกที่หมอบอยู่​เบื้องล่าง​
\par }{\Q \VS{๑๔}และด้วยพืชผลชนิดดี​ที่​สุดภายใต้แสงอาทิตย์
\par }{\QB และพืชผลอั​นอ​ุดมเดือนแล้วเดือนเล่า
\par }{\Q \VS{๑๕}ด้วยสิ่​งด​ี​ที่​สุดจากเทือกเขาแห่งโบราณกาล
\par }{\QB และความอุดมของเนินเขาอันยืนยง
\par }{\Q \VS{๑๖}ด้วยสิ่​งด​ี​ที่​สุดของแผ่นดินและความอุดมที่​ผลิ​ตได้
\par }{\QB และเป็​นที​่โปรดปรานของพระองค์​ผู้​เป็​นที​่​ประจักษ์​ในพุ่มไม้​ที่​​ลุกเป็นไฟ​\FTNT{‡}{{\FR ๓๓:๑๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 3:1-6}}}
\par }{\Q ​ให้​​สิ​่งเหล่านี้จงอยู่บนศีรษะของโยเซฟ
\par }{\QB และอยู่บนหน้าผากของราชา ท่ามกลางพี่น้องของเขา
\par }{\Q \VS{๑๗}พละกำลังของเขาเป็นดั่งโคตัวผู้​หัวปี​
\par }{\QB และแข็งแกร่​งด​ั่งเขากระทิง
\par }{\Q เขาจะผลั​กด​ันบรรดาชนชาติไปทั่วแหล่งหล้า
\par }{\QB เขากระทิงคือพลังนับหมื่นของเอฟราอิม
\par }{\QB และพลังนับพันของมนัสเสห์”
\par }{\PP \VS{๑๘}ท่านกล่าวถึงเศบู​ลุ​​นว​่า
\par }{\Q “เศบู​ลุ​นเอ๋ย จงยินดีกับการค้าทางทะเลของท่าน
\par }{\QB และอิสสาคาร์​ก็​​อยู่​ในกระโจมของท่าน
\par }{\Q \VS{๑๙}สองเผ่านี้จะเรียกบรรดาชนชาติ​ให้​มาที่​ภู​เขาของตน
\par }{\QB เพื่อถวายเครื่องสักการะที่เหมาะควร
\par }{\Q พวกเขาได้รับความอุดมจากทะเล
\par }{\QB และขุดสมบั​ติ​​ที่​​ถู​กซ่อนอยู่ในทราย”
\par }{\PP \VS{๒๐}ท่านพูดถึงกาดว่า
\par }{\Q “สรรเสริญพระองค์​ผู้​ขยายแผ่นดินกว้างออกไปให้​แก่​กาด
\par }{\QB เขาหมอบลงอย่างสิงโต
\par }{\QB เขาต่อสู้ทึ้งแขนขาและกระหม่​อม​
\par }{\Q \VS{๒๑}เขาเลือกแผ่นดินส่วนดี​ที่​สุดเป็นของตนเอง
\par }{\QB เพราะเป็นส่วนที่จองไว้สำหรับระดับผู้​ปกครอง​
\par }{\Q เขามากับบรรดาระดับผู้ปกครองของชนชาติ
\par }{\QB เขากระทำตามความชอบธรรมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\QB และคำบัญชาของพระองค์​ที่​​มีต​่​ออ​ิสราเอล”
\par }{\PP \VS{๒๒}ท่านกล่าวถึงดานว่า
\par }{\Q “ดานเป็นดุจสิงโตหนุ่​มท​ี่​พุ​่งทะยาน
\par }{\QB ออกไปจากบาชาน”
\par }{\PP \VS{๒๓}ท่านกล่าวถึงนัฟทาลี​ว่า​
\par }{\Q “นัฟทาลีเป็​นที​่โปรดปรานมาก
\par }{\QB และได้รับพระพรจาก{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มากมาย​
\par }{\QB ​ได้​ครองอาณาเขตแถบทะเลสาบและทิศใต้”
\par }{\PP \VS{๒๔}ท่านกล่าวถึงอาเชอร์​ว่า​
\par }{\Q “อาเชอร์​ได้​รับพระพรมากกว่าเผ่าอื่นๆ
\par }{\QB ​ขอให้​เขาเป็​นที​่ชื่นชอบของพี่น้องของเขา
\par }{\QB และขอให้เขาจุ่มเท้าลงในน้ำมัน
\par }{\Q \VS{๒๕}สลักกลอนประตูของท่านเป็นเหล็กและทองสัมฤทธิ์
\par }{\QB ​ขอให้​ท่านมีพละกำลังไปตลอดชีวิต
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๒๖}​โอ​ เยชู​รู​น ​ไม่มี​​ผู้​ใดเหมือนพระเจ้า
\par }{\QB ​พระองค์​ล่องผ่านฟ้าสวรรค์มาเพื่อช่วยท่าน
\par }{\QB และผ่านท้องฟ้ามาในความยิ่งใหญ่ของพระองค์
\par }{\Q \VS{๒๗}พระเจ้าผู้​ดำรงอยู่​ตลอดกาลเป็​นที​่พึ่งพิงของท่าน
\par }{\QB แขนของพระองค์ค้ำท่านไว้​เป็นนิตย์​
\par }{\Q และพระองค์​ขับไล่​​ศัตรู​ไปจากท่าน
\par }{\QB และกล่าวว่า ‘กำจัดเสีย’
\par }{\Q \VS{๒๘}​ดังนั้น​ อิสราเอลจึงอยู่​อย่างปลอดภัย​
\par }{\QB บรรดาผู้สืบเชื้อสายของยาโคบอยู่อย่างสันติ
\par }{\Q ในแผ่นดินแห่งธัญพืชและเหล้าองุ่น
\par }{\QB ฟ้าสวรรค์ของพระองค์หยดน้ำค้างลงมา
\par }{\Q \VS{๒๙}​โอ​ ​อิสราเอล​ ท่านช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้
\par }{\QB ​ไม่มี​ใครเป็นอย่างท่าน
\par }{\QB ​ชนชาติ​​ที่​รอดพ้นด้วย{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\Q ​องค์​​ผู้​เป็นโล่ป้องกันท่าน
\par }{\QB และดาบแห่งชัยชนะของท่าน
\par }{\Q ​เหล่​าศั​ตรู​ของท่านจะแสร้​งก​้มหัวให้​ท่าน​
\par }{\QB และท่านจะเหยียบย่ำสถานบูชาบนภูเขาสูงของพวกเขา”

\par }\Chap{๓๔}{\SH โมเสสสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}โมเสสก็ขึ้นไปจากที่ราบโมอับถึงภูเขาเนโบ ถึงยอดปิสกาห์ซึ่งอยู่ตรงข้ามเมืองเยรี​โค​
​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​ท่านมองดู​แผ่​นดินทั้งหมด จากดินแดนกิเลอาดจนจรดดาน
\VS{๒}นัฟทาลี​ทั้งหมด​ ​แผ่​นดินของเอฟราอิมและมนัสเสห์ ​แผ่​นดินของยูดาห์จนจรดทะเลที่​อยู่​ทางทิศตะวันตก
\VS{๓}ในแถบเนเกบ และในหุบเขาคือหุบเขาแห่งเยรีโคเมืองแห่งต้​นอ​ินทผลัม จนจรดโศอาร์
\VS{๔}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกั​บท​่านว่า “​นี่​คือแผ่นดิ​นที​่เราปฏิญาณกับอับราฮัม
อิสอัค และยาโคบว่า ‘เราจะมอบให้​แก่​บรรดาผู้สืบเชื้อสายของเจ้า’ เราให้​เจ้​าเห็นด้วยตาของเจ้าเองแล้ว ​แต่​​เจ้​าจะไม่​ได้​ไปเหยียบที่​นั่น​”
\VS{๕}​ครั้นแล้ว​ โมเสสผู้​รับใช้​​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​​สิ​้นชีวิตลงที่​นั่น​
ในแผ่นดินโมอับตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวไว้
\VS{๖}​พระองค์​ฝังร่างโมเสสไว้ในหุบเขาในแผ่นดินโมอับ ซึ่งอยู่ตรงข้ามเบธเปโอร์
​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดทราบที่ฝังศพของท่านมาจนถึงทุกวันนี้
\VS{๗}โมเสสสิ้นชีวิตเมื่​อม​ี​อายุ​​ได้​ 120 ​ปี​ ​แม้แต่​ตาของท่านก็ยังไม่​มัว​
และร่างกายก็ยังแข็งแรงดี​ด้วย​
\VS{๘}ชาวอิสราเอลร้องไห้ถึงโมเสสอยู่​ที่​ราบลุ่มของโมอับเป็นเวลา 30 ​วัน​ ​แล​้​วว​ันแห่งการร้องไห้และร้องคร่ำครวญถึงโมเสสก็​สิ้นสุดลง​
\par }{\PP \VS{๙}โยชู​วาบ​ุตรของนูนเปี่ยมด้วยสติปัญญาจากพระเจ้า เพราะโมเสสได้วางมือบนตั​วท​่าน
ดังนั้นชาวอิสราเอลเชื่อฟังท่าน และปฏิบั​ติ​​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสสไว้
\VS{๑๐}​ตั้งแต่นั้นมา​ ​ไม่​เคยมี​ผู้​ใดในอิสราเอลที่เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าอย่างเช่นโมเสสเลย
{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​​กล​่าวกั​บท​่านต่อหน้า
\VS{๑๑}​ไม่​เคยมี​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าคนใดที่แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​และสิ่งมหัศจรรย์​ใดๆ​
เหมือนอย่างที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​โมเสสกระทำในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ ต่อฟาโรห์ ข้าราชบริพารทั้งปวงและทั่​วท​ั้งแผ่นดิน
\VS{๑๒}และด้วยพลานุภาพอันยิ่งใหญ่​ทั้งสิ้น​ และการกระทำอันพรั่นพรึงทั้งปวงเหมือนอย่างที่โมเสสกระทำต่อหน้าชาวอิสราเอล
\par }