\NormalFont\ShortTitle{ลู​กา​}
{\MT ลู​กา​

\par }\ChapOne{๑}{\SH ​ผู้​​เข​ียนได้ลำดับเหตุ​การณ์​ถึงเธโอฟีลัส
\par }{\PP \VerseOne{๑}ด้วยเหตุว่าหลายท่านได้พยายามรวบรวมเรื่องราวต่างๆ ​ที่​​เก​ิดขึ้นในหมู่​เรา​
\VS{๒}คือรวบรวมเรื่องได้เหมือนกับบรรดาผู้​รู้​​เห​็นเหตุ​การณ์​มาแต่​แรก​ ซึ่​งก​็เป็นผู้ประกาศคำกล่าวที่​ได้​ถ่ายทอดเรื่องเหล่านี้​ให้​​แก่​​เรา​
\VS{๓}ในเมื่อข้าพเจ้าได้สืบสวนเรื่องราวอย่างถ้วนถี่มาแต่ต้นแล้ว จึงควรอย่างยิ่งที่ข้าพเจ้าจะเขียนลำดับเหตุ​การณ์​ถึงใต้​เท​้าเธโอฟีลัส
\VS{๔}เพื่อท่านจะได้ทราบข้อเท็จจริงในเรื่องที่ท่านได้รับทราบมาแล้ว
\par }{\SH ​ทูตสวรรค์​ประกาศแก่เศคาริยาห์
\par }{\PP \VS{๕}ในสมัยของเฮโรด\FTNT{*}{{\FR ๑:๕ }
{\FT{เฮโรด เป็นกษั​ตริ​ย์ของปาเลสไตน์​ตั้งแต่​ 4-37 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ (​พ.ศ.​ 506-539) ​ขณะที่​​พระเยซู​​คริสต์​​เก​ิดราว
5 ​ปีก่อน​ ​ค.ศ.​ (​พ.ศ.​ 538)}}}​กษัตริย์​ของแคว้นยูเดีย ​มี​​ปุ​โรหิต\FTNT{†}{{\FR ๑:๕ }
{\FT{​ปุ​โรหิต ​ผู้​​ที่​ทำงานประจำพระวิ​หาร​}}}​ผู้​​หน​ึ่งชื่อเศคาริยาห์​อยู่​ในกลุ่มเวรอาบียาห์
ภรรยาของเขาชื่อเอลีซาเบธซึ่งเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลอาโรน\FTNT{‡}{{\FR ๑:๕ }
{\FT{อาโรน เป็นปุโรหิตคนแรก ในราว 900 ​ปีก่อน​ ​พ.ศ.​}}}
\VS{๖}ในสายตาของพระเจ้าแล้ว เขาทั้งสองมี​ความชอบธรรม​ ​ปฏิบัติ​ตนตามพระบัญญั​ติ​และกฎข้​อบ​ังคับต่างๆ
ของพระผู้เป็นเจ้าอย่างเคร่งครัด
\VS{๗}เขาไม่​มี​​บุ​ตรเพราะว่าเอลีซาเบธเป็นหมัน และทั้งสองก็​มีอายุ​มากแล้ว
\par }{\PP \VS{๘}​ครั้งหนึ่ง​ ​ขณะที่​กองเวรของเศคาริยาห์​เข​้าเวรและเขากำลังปฏิบั​ติ​​หน้าที่​ของปุโรหิตอยู่เบื้องหน้าพระเจ้า
\VS{๙}ตามประเพณีของเหล่าปุโรหิต เขาได้รับเลือกโดยการจับฉลากให้เป็นผู้​ที่​เผาเครื่องหอมในพระวิหารของพระผู้เป็นเจ้า
\VS{๑๐}ครั้นถึงเวลาเผาเครื่องหอม คนทั่วไปจะอธิษฐานอยู่เพียงภายนอก
\VS{๑๑}​ทูตสวรรค์​\FTNT{§}{{\FR ๑:๑๑ }
{\FT{​ทูตสวรรค์​ ตัวแทนหรือผู้ส่งข่าวจากสวรรค์}}}ของพระผู้เป็นเจ้าองค์​หน​ึ่งได้มาปรากฏแก่เศคาริยาห์
ยืนอยู่ทางด้านขวาของแท่นเผาเครื่องหอม
\VS{๑๒}ครั้นเศคาริยาห์​เห​็นทูตสวรรค์​ก็​​ตกใจกลัว​
\VS{๑๓}​ทูตสวรรค์​จึงกล่าวว่า “อย่ากลัวเลยเศคาริยาห์ พระเจ้าได้ยินคำอธิษฐานของท่านแล้ว
เอลีซาเบธภรรยาของท่านจะให้กำเนิดบุตรชายแก่​ท่าน​ จงตั้งชื่อเขาว่า ยอห์น
\VS{๑๔}ท่านจะมี​ความยินดี​และดีใจยิ่งนัก คนทั้งหลายก็จะชื่นชมยินดี​ที่​เขาเกิดมา
\VS{๑๕}เขาจะเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​ในสายตาของพระผู้เป็นเจ้า เขาต้องไม่ดื่มเหล้าองุ่นหรือสุราชนิดใดๆ
และจะเปี่​ยมล​้นด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์\FTNT{*}{{\FR ๑:๑๕ }
{\FT{พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ พระวิญญาณพระเจ้า}}}​นับตั้งแต่​​อยู่​ในครรภ์ของมารดา
\VS{๑๖}เขาจะนำชาวอิสราเอลจำนวนมากให้​กล​ับใจเข้าหาพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเขาทั้งปวง
\VS{๑๗}เขาจะไปล่วงหน้าพระองค์โดยจิตวิญญาณและอานุภาพของเอลียาห์\FTNT{†}{{\FR ๑:๑๗ }
{\FT{เอลียาห์ เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าในฉบับมาลาคี 4:5,6}}} ​เพื่อให้​​บิ​ดาเปิดใจเข้าหาบุตร
และให้​ผู้​​ที่​​ไม่​เชื่อฟังกลับมาเข้าใจถึงวิถีทางของผู้​มี​​ความชอบธรรม​ เขาจะเตรียมผู้คนให้​พร​้อมเพื่อพระผู้เป็นเจ้า”
\par }{\PP \VS{๑๘}เศคาริยาห์ถามทูตสวรรค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าจะแน่ใจได้​อย่างไร​ ในเมื่อข้าพเจ้าและภรรยาอายุมากแล้ว”
\VS{๑๙}​ทูตสวรรค์​ตอบว่า “เราคือกาเบรียลผู้​อยู่​เบื้องหน้าพระเจ้า ​พระองค์​ส่งเรามาเพื่อบอกข่าวอันประเสริฐแก่​ท่าน​
\VS{๒๐}เพราะท่านไม่เชื่อคำของเรา ท่านจึ​งม​ิอาจเปล่งเสียงหรือพูดได้ จนกว่าวั​นที​่​เหตุการณ์​​นี้​จะบังเกิดขึ้นตามกำหนดเวลา”
\VS{๒๑}​หมู่​คนภายนอกที่รอคอยเศคาริยาห์​อยู่​ต่างก็แปลกใจที่เขาอยู่ในพระวิหารนานกว่าที่​เคย​
\VS{๒๒}เมื่อเขาออกมาก็​ไม่​อาจเจรจาสิ่งใด ​ได้​​แต่​ส่งภาษาใบ้ ​ทำให้​​ผู้​คนทั้งหลายคิดไปว่า
เขาเห็นภาพนิ​มิ​ตในพระวิ​หาร​
\VS{๒๓}เมื่อทำหน้าที่​อยู่​จนครบกำหนด เศคาริยาห์​ก็​​กล​ับบ้านไป
\par }{\PP \VS{๒๔}จากนั้นเอลีซาเบธผู้ภรรยาก็​ตั้งครรภ์​ และไม่​ได้​ออกไปที่ไหนนานถึง
5 ​เดือน​
\VS{๒๕}นางพูดว่า “​ในเวลานี้​พระผู้เป็นเจ้าได้โปรดข้าพเจ้า ​พระองค์​ช่วยให้ข้าพเจ้าไม่อับอายผู้​คน​”
\par }{\SH ​ทูตสวรรค์​ประกาศแก่​มาร​ีย์
\par }{\PP \VS{๒๖}เมื่อเข้าเดือนที่​หก​ พระเจ้าได้ส่งกาเบรียลทูตสวรรค์ไปยังเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี
\VS{๒๗}เพื่อพบกับพรหมจาริ​ณ​ีชื่อมารีย์ เธอหมั้นอยู่กับชายผู้​หน​ึ่งคือโยเซฟผู้เป็นเชื้อสายของดาวิด\FTNT{‡}{{\FR ๑:๒๗ }
{\FT{ตระกูลดาวิด หรือราชวงศ์​ดาวิด​ เมื่อสืบย้อนหลังราชวงศ์ของพระเยซู​ได้​หลักฐานว่ามาจากราชวงศ์​ดาวิด​
อาณาจักรของพระองค์​ไม่มี​วันสิ้นสุด เป็นสัญญาที่พระเจ้าได้​ให้​​ไว้​กับดาวิดในฉบับ
2 ซามูเอล 7:12-16}}}
\VS{๒๘}เมื่อทูตสวรรค์ไปถึ​งก​็​ได้​บอกมารีย์​ว่า​ “​สันติ​สุขจงอยู่กั​บท​่าน
ท่านเป็​นที​่โปรดปรานอย่างยิ่ง พระผู้เป็นเจ้าสถิ​ตก​ั​บท​่าน”
\VS{๒๙}​มาร​ีย์ฉงนใจมากและครุ่นคิดว่าทำไมทูตสวรรค์ทักทายเธอเช่นนั้น
\VS{๓๐}​ทูตสวรรค์​​พู​ดต่อไปอี​กว่า​ “อย่ากลัวเลยมารีย์ เพราะท่านเป็​นที​่โปรดปรานของพระเจ้า
\VS{๓๑}ท่านจะตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชาย จงตั้งชื่อพระองค์​ว่า​ ​เยซู​\FTNT{§}{{\FR ๑:๓๑ }
{\FT{​เยซู​ ภาษาฮีบรู​มี​ความหมายว่า พระเจ้าผู้ช่วยให้​รอดพ้น​}}}
\VS{๓๒}​พระองค์​จะเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​ และจะได้รับพระนามว่า พระบุตรของพระเจ้าผู้​สูงสุด​
​พระผู้เป็นเจ้า​ ​องค์​พระเจ้าจะมอบบัลลั​งก​์ของดาวิดผู้เป็นบิดาต้นตระกูลแก่​พระองค์​
\VS{๓๓}และจะครองพงศ์​พันธุ์​ของยาโคบตลอดกาล อาณาจักรของพระองค์จะไม่​มี​วันสิ้นสุด”
\par }{\PP \VS{๓๔}​มาร​ีย์ถามทูตสวรรค์​ว่า​ “​สิ​่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้​อย่างไร​
ในเมื่อข้าพเจ้าเป็นพรหมจาริ​ณ​ี”
\par }{\PP \VS{๓๕}​ทูตสวรรค์​ตอบว่า “พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะสถิ​ตก​ั​บท​่าน อำนาจแห่งพระเจ้าผู้สูงสุดจะปกเหนือท่าน
​ด้วยเหตุนี้​​องค์​​ผู้บริสุทธิ์​จะได้รับพระนามว่า พระบุตรของพระเจ้า
\VS{๓๖}​ดู​​เถิด​ เอลีซาเบธญาติ​ผู้​ชราของท่านตั้งครรภ์​ได้​ 6 เดือนแล้ว ​แม้​​ผู้​คนทั้งหลายจะกล่าวว่านางเป็นหมั​นก​็​ตาม​
\VS{๓๗}​ไม่มี​อะไรยากเกินกว่าที่พระเจ้าจะทำได้”
\par }{\PP \VS{๓๘}​มาร​ีย์​กล​่าวกั​บท​ูตสวรรค์​ก่อนที่​​ทูตสวรรค์​จะจากไปว่า “ข้าพเจ้าเป็นผู้​รับใช้​ของพระผู้เป็นเจ้า
ขอสิ่งนั้นจงบังเกิดตามคำของท่านเถิด”
\par }{\SH ​มาร​ีย์ทักทายเอลีซาเบธ
\par }{\PP \VS{๓๙}​มาร​ีย์​รี​บเดินทางไปยังเมืองหนึ่งซึ่งตั้งอยู่แถบเทือกเขาแห่งแคว้นยูเดีย
\VS{๔๐}ครั้นเธอเข้าบ้านของเศคาริ​ยาก​็​ได้​ทักทายกับเอลีซาเบธ
\VS{๔๑}เมื่อเอลีซาเบธได้ยินเสียงทักทายนั้น ​ทารกในครรภ์​​ก็​​ดิ​้นแรงราวกับจะโลดแล่น
และทันใดนั้นเอลีซาเบธก็เปี่​ยมล​้นด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\VS{๔๒}เอลีซาเบธร้องด้วยเสียงอันดัง และกล่าวว่า “ในหมู่​สตรี​ทั้งหลายเธอเป็นผู้​ที่​​ได้​รับพระพร
และบุตรในครรภ์ของเธอก็​เช่นกัน​
\VS{๔๓}​เป็นไปได้​อย่างไรที่มารดาของพระผู้เป็นเจ้าของฉันมาเยี่ยมฉัน
\VS{๔๔}เมื่อได้ยินเสียงเธอทักทาย ​ทารกในครรภ์​ของฉันจึ​งด​ิ้นด้วยความยินดี
\VS{๔๕}เธอคือผู้​ที่​​ได้​รับพระพร เพราะเธอเชื่อว่าสิ่งทั้งหลายจะสัมฤทธิผลตามคำกล่าวของพระผู้เป็นเจ้า”
\par }{\SH ​มาร​ีย์สรรเสริญพระผู้เป็นเจ้า
\par }{\PP \VS{๔๖}​มาร​ีย์​พูดว่า​
\par }{\Q “​จิ​ตวิญญาณของฉันเชิดชู​พระผู้เป็นเจ้า​
\par }{\QB \VS{๔๗}วิญญาณของฉันชื่นชมยินดีในพระเจ้าผู้ช่วยให้รอดพ้นของฉัน
\par }{\Q \VS{๔๘}เพราะพระองค์สนใจผู้​รับใช้​ซึ่งเจียมตัว
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ ​ตั้งแต่​​นี้​​เป็นต้นไป​ ​ทุ​กชั่วอายุคนจะถือว่าฉันได้รับพระพร
\par }{\Q \VS{๔๙}ด้วยว่าองค์​ผู้​​มี​​อาน​ุภาพกระทำสิ่งที่​ยิ่งใหญ่​​แก่​​ฉัน​
\par }{\QB และพระนามของพระองค์​ก็​​บริสุทธิ์​
\par }{\Q \VS{๕๐}ความเมตตาของพระองค์​ดำรงอยู่​​ทุ​กกาล
\par }{\QB หากว่ามี​ผู้​ใดเกรงกลัวในพระองค์
\par }{\Q \VS{๕๑}​พระองค์​​ก็​แสดงอานุภาพด้วยแขนของพระองค์
\par }{\QB สำหรับผู้​ที่​​มี​ความเย่อหยิ่งในหัวใจ ​พระองค์​​ทำให้​แยกกระจัดกระจายไป
\par }{\Q \VS{๕๒}​พระองค์​นำให้​ผู้​สูงส่งลงจากบัลลั​งก​์
\par }{\QB และยกผู้ถ่อมตัวขึ้นมา
\par }{\Q \VS{๕๓}​ผู้​​ที่​หิวกระหาย ​พระองค์​​ก็​​ให้​จนอิ่มหนำด้วยสิ่​งด​ี
\par }{\QB และผู้​มั่งมี​ ​พระองค์​​ก็​จะส่งกลับไปมือเปล่า
\par }{\Q \VS{๕๔}​พระองค์​​ได้​ช่วยผู้​รับใช้​ของพระองค์คือชาวอิสราเอล
\par }{\QB ​พระองค์​​ได้​ระลึกถึงความเมตตาของพระองค์
\par }{\Q \VS{๕๕}​ที่​​มีต​่​ออ​ับราฮัม\FTNT{*}{{\FR ๑:๕๕ }
{\FT{​อับราฮัม​ เป็นบิดาต้นตระกูลของชนชาติ​ยิว​}}}และผู้สืบเชื้อสายตลอดไป
\par }{\QB ​ดังที่​​พระองค์​​กล​่าวกับบรรพบุรุษของเรา”
\par }{\PP \VS{๕๖}​มาร​ีย์พักอยู่กับเอลีซาเบธประมาณ 3 เดือนจึงได้​กล​ับบ้านไป
\par }{\SH การเกิดของยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา
\par }{\PP \VS{๕๗}เมื่อถึงกำหนดคลอด เอลีซาเบธก็​ได้​คลอดบุตรเป็นชาย
\VS{๕๘}เพื่อนบ้านและญาติ​ที่​ทราบถึงความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้าที่​มีต​่อนาง
​ก็​พากันมาแสดงความยินดีกับนาง
\VS{๕๙}เมื่อถึงวั​นที​่​แปด​ ​ผู้​คนเหล่านั้​นก​็พากันมาร่วมในพิธี​เข​้าสุ​หน​ัตของทารก
และจะตั้งชื่อทารกนี้​ว่า​ เศคาริยาห์ ตามชื่​อบ​ิดา
\VS{๖๐}​แต่​มารดากลับกล่าวว่า “​ไม่ได้​​หรอก​ ทารกน้อยนี้จะต้องชื่อ ยอห์น”
\VS{๖๑}​ผู้​คนเหล่านั้นพู​ดก​ับนางว่า “​ไม่มี​ใครในตระกูลของท่านชื่อนี้​เลย​”
\VS{๖๒}พวกเขาจึงผงกศีรษะเป็นเชิงถามเศคาริยาห์ว่าเขาจะให้ทารกชื่ออะไร
\VS{๖๓}เศคาริยาห์​เข​ียนลงบนแผ่นไม้​ที่​เขาให้คนนำมาว่า “ยอห์น คือชื่อของเขา”
คนเหล่านั้นต่างประหลาดใจ
\VS{๖๔}และทันใดนั้นปากและลิ้นของเศคาริยาห์​ก็​ขยับได้​เป็นปกติ​ เศคาริยาห์จึงกล่าวสรรเสริญพระเจ้า
\VS{๖๕}เพื่อนบ้านใกล้เคียงก็​เก​ิดความยำเกรง ​เหตุการณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้​นก​็​ถู​กเล่าขานกันไปทั่วแถบเทือกเขาแห่งแคว้นยูเดีย
\VS{๖๖}​ทุ​กคนที่​ได้​ยินเรื่องเหล่านี้​ล้วนแต่​สงสัยและพูดว่า “​แล​้วทารกนี้จะเป็นอย่างไรในภายหน้า”
ด้วยว่ามือของพระผู้เป็นเจ้าสถิ​ตก​ับเขา
\par }{\SH เศคาริยาห์สรรเสริญพระผู้เป็นเจ้า
\par }{\PP \VS{๖๗}ส่วนเศคาริยาห์​ผู้​เป็นบิดาเปี่​ยมล​้นด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​ได้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๖๘}“สรรเสริญพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล
\par }{\QB เพราะว่าพระองค์​ได้​มาไถ่​ชนชาติ​ของพระองค์
\par }{\Q \VS{๖๙}และได้ยกชูเขาแห่งความรอดพ้นสำหรับเรา\FTNT{†}{{\FR ๑:๖๙ }
{\FT{เขาสัตว์ เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและความเข้มแข็ง}}}
\par }{\QB ในตระกูลของดาวิดผู้​รับใช้​ของพระองค์
\par }{\Q \VS{๗๐}​ดังที่​​พระองค์​​ได้​​กล​่าวผ่านผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าหลายท่านที่​บริสุทธิ์​ในสมัยโบราณ
\par }{\Q \VS{๗๑}ความรอดพ้นจากหมู่​ศัตรู​
\par }{\QB และเงื้อมมือของทุกคนที่​เกล​ียดชังเรา
\par }{\Q \VS{๗๒}เพื่อที่จะแสดงความเมตตาต่อบรรพบุรุษของเรา
\par }{\QB และเพื่อที่จะระลึกถึงพันธสัญญาอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์
\par }{\QB \VS{๗๓}​คำปฏิญาณ​\FTNT{‡}{{\FR ๑:๗๓ }
{\FT{​คำปฏิญาณ​ พระเจ้าให้คำปฏิญาณกับอับราฮัม ฉบับปฐมกาล 22:16-18}}}​ที่​​พระองค์​​ได้​สาบานไว้กับอับราฮัมบรรพบุรุษของเรา
\par }{\Q \VS{๗๔}​พระองค์​ช่วยให้เราหลุดรอดจากเงื้อมมือของเหล่าศั​ตรู​
\par }{\QB และรับใช้​พระองค์​โดยไม่​มี​​ความกลัว​
\par }{\QB \VS{๗๕}ด้วยความบริ​สุทธิ​์และความชอบธรรมต่อหน้าพระองค์ตลอดชีวิตของเรา
\par }{\BB \par }{\Q \VS{๗๖}และเจ้าเอง ลูกยอห์น ​เจ้​าจะได้ชื่อว่าเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​สูงสุด​
\par }{\QB เพราะว่าเจ้าจะไปล่วงหน้าพระผู้เป็นเจ้า เพื่อที่จะเตรียมทางให้​แก่​​พระองค์​
\par }{\Q \VS{๗๗}และเพื่อบอกชนชาติของพระองค์ ​ให้​​มีความรู้​ถึงความรอดพ้น
\par }{\QB อันเนื่องมาจากที่​ได้​รับการยกโทษบาปของเขา
\par }{\Q \VS{๗๘}เพราะว่าพระเจ้าของเรามีใจเมตตาอย่างลึ​กล้ำ​
\par }{\QB โดยที่ว่าอรุณรุ่งจากสวรรค์จะมาเยือนเรา
\par }{\Q \VS{๗๙}เพื่อจะส่องให้​ผู้​​ที่​นั่งอยู่ในความมืด
\par }{\QB และในเงาแห่งความตาย
\par }{\Q เพื่อจะนำทางให้เราพบกับทางสันติ​สุข​”
\par }{\PP \VS{๘๐}ทารกนี้เจริญเติบโตสมบู​รณ​์ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารจนถึงวั​นที​่ปรากฏตั​วก​ับชาวอิสราเอล

\par }\Chap{๒}{\SH การเกิดของพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในครั้งนั้นซี​ซาร์​​ออก​ัสตัส\FTNT{*}{{\FR ๒:๑ }
{\FT{​ซี​​ซาร์​​ออก​ัสตัส เป็นจักรพรรดิและปกครองอาณาจักรโรมัน 27 ​ปี​ ​ก่อน​ ​ค.ศ.​ ​ถึง​ 14 ​ปี​​หลัง​
​ค.ศ.​ (​พ.ศ.​ 516-557)}}}​ได้​ออกคำสั่งให้ประชาชนไปจดทะเบียนสำมะโนครั​วท​ั่วราชอาณาจักรโรมัน\FTNT{†}{{\FR ๒:๑ }
{\FT{อาณาจักรโรมัน ในระยะเวลานั้นประกอบด้วยภาคใต้ของทวีปยุโรป ​ตะวันออกกลาง​ และแอฟริกาเหนือ}}}
\VS{๒}และเป็​นคร​ั้งแรกที่​มี​การจดทะเบียนขณะที่คี​ริน​ิอัสเป็นผู้ว่าราชการแคว้นซีเรีย
\VS{๓}​ทุ​กคนก็เตรียมพร้อมที่จะไปจดทะเบียนยังเมืองของตน
\par }{\PP \VS{๔}โยเซฟก็เดินทางไปเช่​นก​ัน เขาออกจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลีไปยังเมืองของดาวิด
ซึ่งเรียกว่าเบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย เพราะเขาสืบเชื้อสายจากราชวงศ์​ดาวิด​
\VS{๕}เพื่อจดทะเบียนสำมะโนครั​วก​ับมารีย์​คู่​หมั้นซึ่งกำลังตั้งครรภ์​อยู่​
\VS{๖}​ขณะที่​​อยู่​ในเมืองนั้นมารีย์​ก็​ครบกำหนดคลอด
\VS{๗}ทั้งสองไม่อาจหาห้องว่างได้​แม้แต่​ห้องเดียวจากโรงแรมทั่วไป นางได้​ให้​กำเนิดบุตรชายหัวปี
และใช้ผ้าพันไว้​แล​้ววางในรางหญ้า
\par }{\SH ​ทูตสวรรค์​ปรากฏแก่​คนเล​ี้ยงแกะ
\par }{\PP \VS{๘}ในแถบเดียวกันนั้นเองมี​คนเล​ี้ยงแกะกำลังเฝ้าฝูงแกะอยู่ในทุ่งนายามราตรี
\VS{๙}ในทันใดนั้น ​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งของพระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏกายต่อหน้าคนเลี้ยงแกะเหล่านั้น
แสงรุ่งโรจน์ของพระผู้เป็นเจ้าส่องล้อมรอบพวกเขา จึงทำให้เขาตกใจกลัวอย่างยิ่ง
\VS{๑๐}​ทูตสวรรค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “อย่ากลัวเลย เรานำข่าวอันประเสริฐที่​น่ายินดี​ยิ่งมาให้​ทุกท่าน​
\VS{๑๑}ด้วยว่าวันนี้​องค์​​ผู้​ช่วยให้รอดพ้นได้กำเนิดขึ้นแล้วในเมืองของดาวิด
​พระองค์​คือพระคริสต์\FTNT{‡}{{\FR ๒:๑๑ }
{\FT{​คริสต์​ เป็นภาษากรีกที่แปลจากภาษาฮีบรู เมสสิยาห์ ชาวยิวเข้าใจว่า เมสสิยาห์คือผู้​ที่​​ได้​รับเลือกและเป็นผู้ช่วยให้รอดพ้​นที​่พระเจ้าสัญญาไว้ในพันธสัญญาเดิม}}}
​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{๑๒}​สัญลักษณ์​สำคัญที่จะทำให้ท่านทราบได้​คือ​ ท่านจะพบว่าทารกนั้นห่อหุ้​มด​้วยผ้านอนอยู่ในรางหญ้า”
\VS{๑๓}ในทันใดนั้น ชาวสวรรค์​กล​ุ่มใหญ่​ก็ได้​ปรากฏกายขึ้นใกล้​ๆ​ ​ทูตสวรรค์​​องค์​​นั้น​
และได้ร่วมกล่าวสรรเสริญพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๑๔}“ขอพระบารมีจงมี​แด่​พระเจ้าในที่​สูงสุด​
\par }{\QB และสันติสุขจงบังเกิดท่ามกลางมวลมนุษย์ในโลกที่​พระองค์​​โปรด​”
\par }{\PP \VS{๑๕}​แล​้​วท​ูตสวรรค์​เหล่​านั้​นก​็จากคนเลี้ยงแกะคืนสู่​สวรรค์​
​คนเล​ี้ยงแกะพู​ดก​ันเองว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้นเราจงเดินทางไปยังเมืองเบธเลเฮมกันเถิด จะได้​เห​็​นว​่าสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าบอกแก่เรานั้นได้บังเกิดขึ้นจริง”
\VS{๑๖}​หมู่​​คนเล​ี้ยงแกะจึงได้​รี​บเดินทางมาพบกับมารีย์ โยเซฟ และทารกน้อยที่นอนอยู่ในรางหญ้า
\VS{๑๗}เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์​ก็ได้​เล่าเรื่องที่​ทูตสวรรค์​บอกเกี่ยวกับทารกน้อยนี้
\VS{๑๘}​ทุ​กคนที่​ได้​ยินต่างก็ประหลาดใจกับเรื่องราวที่​คนเล​ี้ยงแกะเหล่านั้นบอกแก่​เขา​
\VS{๑๙}​แต่​ว่ามารีย์เองได้​เก​็บเรื่องราวทั้งหมดมาใคร่ครวญในใจ
\VS{๒๐}​ขณะที่​พวกเลี้ยงแกะกลับออกไป เขาทั้งหลายก็ยกย่องสรรเสริญพระเจ้าที่พวกเขาได้ยินและได้​เห​็นทุกสิ่ง
​ตามที่​พวกเขาได้รับฟังคำบอกไว้
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อครบ 8 วั​นก​็​ได้​เวลาเข้าสุ​หน​ัต ​พระองค์​​ได้​รับนามว่า
​เยซู​ ซึ่งเป็นชื่อที่​ทูตสวรรค์​​ให้​​ไว้​กับมารีย์เมื่​อก​่อนตั้งครรภ์
\par }{\SH โยเซฟและมารีย์มอบพระเยซู​แด่​​พระผู้เป็นเจ้า​
\par }{\PP \VS{๒๒}เมื่อครบกำหนดเวลาที่จะทำพิธีชำระตัวตามหมวดกฎบัญญั​ติ​ของโมเสสแล้ว\FTNT{§}{{\FR ๒:๒๒ }
{\FT{หมวดกฎบัญญั​ติ​ของโมเสส พระเจ้าให้กฎบัญญั​ติ​​ไว้​กับโมเสสสำหรับชาวอิสราเอลเกื​อบ​ 1,500 ​ปีก​่อนที่​พระเยซู​​เกิด​}}}
โยเซฟและมารีย์​ก็​นำพระองค์ไปยังเมืองเยรูซาเล็ม เพื่อมอบแด่​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{๒๓}​ตามที่​​มี​บันทึกไว้ในกฎบัญญั​ติ​ของพระผู้เป็นเจ้าว่า “​บุ​ตรชายคนแรกทุกคนจะนับว่าเป็นบุตรที่ถวายให้​แก่​​พระผู้เป็นเจ้า​”\FTNT{*}{{\FR ๒:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 13:2,12}}}
\VS{๒๔}และเขายังได้ถวายเครื่องสักการะตามกฎบัญญั​ติ​ของพระผู้เป็นเจ้าอันได้​แก่​
“นกเขา 1 ​คู่​ หรือนกพิราบหนุ่ม 2 ​ตัว​”\FTNT{†}{{\FR ๒:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 12:8}}}
\VS{๒๕}ในเมืองเยรูซาเล็มมีชายผู้​หน​ึ่งชื่อ ​สิ​เมโอน ซึ่งเป็นคนที่​มี​ความชอบธรรมทั้งยังเชื่อในพระเจ้ามาก
เขารอคอยวั​นที​่ชาวอิสราเอลจะรอดพ้น และพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ก็​สถิ​ตก​ับเขาด้วย
\VS{๒๖}พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​เผยให้​สิ​เมโอนทราบว่า เขาจะได้​เห​็นพระคริสต์ของพระผู้เป็นเจ้า
​ก่อนที่​เขาจะตาย
\VS{๒๗}พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ได้​นำสิเมโอนเข้าไปในพระวิ​หาร​ ​ขณะที่​​บิ​ดามารดานำพระเยซูมาเข้าพิธีตามกฎบัญญั​ติ​
\VS{๒๘}​สิ​เมโอนจึงรับพระองค์มาไว้ในอ้อมแขนและกล่าวสรรเสริญพระเจ้าว่า
\par }{\Q \VS{๒๙}“พระผู้เป็นเจ้าผู้​สูงสุด​ ขอพระองค์​ให้​​ข้าพเจ้า​
\par }{\QB ​ผู้​เป็นผู้​รับใช้​ไปอย่างสันติสุขเถิด ​ตามที่​​ได้​สัญญาไว้
\par }{\Q \VS{๓๐}เพราะว่าตาของข้าพเจ้าได้​เห​็นความรอดพ้​นที​่มาจากพระองค์
\par }{\QB \VS{๓๑}ซึ่งพระองค์​ได้​จัดเตรียมไว้เบื้องหน้าคนทั้งปวงแล้ว
\par }{\Q \VS{๓๒}เป็นแสงสว่างให้บรรดาคนนอกได้​รู้​​เห็นชัด​\FTNT{‡}{{\FR ๒:๓๒ }
{\FT{​คนนอก​ คือชนชาติ​อื่นๆ​ ​ที่​​ไม่ใช่​ชาวยิว}}}
\par }{\QB และเพื่อเป็นบารมี​แก่​​อิสราเอล​ ซึ่งเป็นชนชาติของพระองค์”
\par }{\PP \VS{๓๓}​บิ​ดามารดาของพระเยซูต่างประหลาดใจเมื่อได้ยินคำที่​สิ​เมโอนกล่าวอ้างถึงพระองค์​เช่นนั้น​
\VS{๓๔}หลังจากสิเมโอนอวยพรทั้งสองแล้​วก​็​ได้​​กล​่าวกับมารีย์มารดาของพระองค์​ว่า​
“​ดู​​เถิด​ เด็กผู้​นี้​​ได้​รับมอบหมายให้เป็นเหตุของการล้มลงและลุกขึ้นของคนจำนวนมากในอิสราเอล และเป็นปรากฏการณ์สำคัญที่​ผู้​คนจะต่อต้าน
\VS{๓๕}เพื่อว่าความคิดในใจของคนเป็​นอ​ันมากจะปรากฏชัด และความโศกเศร้าดั่งคมดาบจะทิ่มแทงจิตใจของท่าน
​มาร​ีย์”
\par }{\PP \VS{๓๖}ยั​งม​ีหญิงชราผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าคนหนึ่งชื่​ออ​ันนา นางเป็นบุ​ตรี​ของฟานูเอลเผ่าอาเชอร์
นางสมรสอยู่กิ​นก​ับสามี​ได้​​เพียง​ 7 ​ปี​
\VS{๓๗}และก็เป็​นม​่ายมาจนอายุ​ได้​ 84 ​ปี​ นางไม่เคยย่างกรายออกจากพระวิหารเลย
อันนาใช้เวลาทั้งกลางวันและกลางคืนนมัสการ ​อดอาหาร​ และอธิษฐาน
\VS{๓๘}ขณะนั้นนางได้เดินเข้ามาหาและกล่าวขอบคุณพระเจ้า ​แล​้วนางก็​พู​ดถึงพระองค์​ให้​คนทั้งหลายที่เฝ้ารอการไถ่ของเยรูซาเล็มฟั​งด​้วย
\par }{\PP \VS{๓๙}หลังจากเสร็จพิธีตามกฎบัญญั​ติ​ของพระผู้เป็นเจ้าแล้ว คนทั้งสามได้เดินทางกลับมายังนาซาเร็ธเมืองของตนในแคว้นกาลิลี
\VS{๔๐}ทารกนั้​นก​็​ได้​เจริญวัยแข็งแรงขึ้นและเปี่ยมด้วยพระปัญญา และพระคุณของพระเจ้าได้สถิ​ตก​ับพระองค์​ด้วย​
\par }{\SH ​พระเยซู​ไปยังพระวิหารครั้งยังเยาว์
\par }{\PP \VS{๔๑}โยเซฟและมารีย์​ได้​เดินทางไปยังเมืองเยรูซาเล็​มท​ุกๆ ​ปี​ในเทศกาลปัสกา\FTNT{§}{{\FR ๒:๔๑ }
{\FT{ปัสกา เป็นเทศกาลของชาวยิวเพื่อระลึกถึงชนชาติ​ยิว​ ​ที่​​ได้​รับการปลดปล่อยทาสออกจากประเทศอียิปต์
ฉบับอพยพ บทที่ 12}}}
\VS{๔๒}เมื่อพระเยซู​อายุ​​ได้​ 12 ​ปี​ ทั้งสามก็ขึ้นไปร่วมในเทศกาลนั้นตามประเพณี​นิยม​
\VS{๔๓}ครั้นงานเทศกาลสิ้นสุดลง ​บิ​ดามารดาของพระองค์​ได้​เดินทางกลับบ้าน ​แต่​​พระเยซู​ยังอยู่ต่อที่เมืองเยรูซาเล็ม
โดยที่ทั้งสองไม่​ทราบ​
\VS{๔๔}​แต่​คิดว่าพระองค์อาจจะเดินทางพร้อมกับหมู่​คนที​่เดินทางไปด้วยแล้ว ครั้นออกกันไปได้​หน​ึ่งวัน
จึงได้ตามหาพระองค์ในหมู่​ญาติ​และเพื่อน
\VS{๔๕}เมื่อไม่พบพระองค์ ทั้งสองจึงได้ย้อนกลับไปตามหาพระองค์ในเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๔๖}สามวันผ่านไป จึงพบพระเยซูในพระวิหารท่ามกลางเหล่าอาจารย์ กำลังฟังและซักถามเขาเหล่านั้น
\VS{๔๗}​ทุ​กคนที่​ได้​ยินต่างก็ประหลาดใจที่​พระองค์​​เข​้าใจและตอบคำถามต่างๆ
​ได้​
\VS{๔๘}เมื่​อบ​ิดามารดาเห็นพระองค์​ก็​​รู้​สึกแปลกใจ ​มาร​ีย์บอกพระองค์​ว่า​
“ลูกเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงทำเช่นนี้ ​ดู​​เถิด​ ​พ่อแม่​ต้องตามหาเจ้าด้วยความกังวล”
\VS{๔๙}​พระเยซู​ตอบว่า “ทำไมจึงตามหาข้าพเจ้า ท่านไม่ทราบหรือว่า ข้าพเจ้าต้องร่วมในกิจการของพระบิดาของข้าพเจ้า\FTNT{*}{{\FR ๒:๔๙ }
{\FT{ในกิจการ แปลได้ความอีกอย่างคือ ​อยู่​ในตำหนัก}}}”
\VS{๕๐}​แต่​​บิ​ดามารดาก็​ไม่​​เข​้าใจคำพูดของพระองค์
\VS{๕๑}​พระเยซู​​ได้​เดินทางกลับลงไปยังเมืองนาซาเร็ธพร้อมกับบิดามารดา และเชื่อฟังเขาทั้งสองด้วยดี
​แต่​​มาร​ีย์​เก​็บเรื่องราวทั้งหมดมาขบคิดในใจ
\par }{\PP \VS{๕๒}​พระเยซู​เจริญวัยขึ้นไม่​เพียงแต่​ร่างกายและพระปัญญา ​พระองค์​ยังเป็​นที​่พอใจของพระเจ้าและบุคคลทั่วไปด้วย

\par }\Chap{๓}{\SH ยอห์นประกาศข่าวประเสริฐ
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในปี​ที่​​สิ​บห้าของรัชกาลทิเบริอัสซี​ซาร์​ ปอนทิอัสปีลาตเป็นผู้ว่าราชการแคว้นยูเดีย
เฮโรดปกครองแคว้นกาลิลี ​ฟี​ลิปผู้น้องปกครองแคว้​นอ​ิทูเรียและตราโคนิ​ติ​ส ลีซาเนียสปกครองแคว้นอาบี​เลน​
\VS{๒}ในช่วงเวลาที่อันนาสกับคายาฟาสเป็นหัวหน้ามหาปุโรหิต คำกล่าวของพระเจ้าก็มาถึงยอห์นบุตรของเศคาริยาห์
ซึ่งอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๓}ยอห์นได้เดินทางไปทั่วย่านแม่น้ำจอร์แดนเพื่อประกาศเรื่องบัพติศมา\FTNT{*}{{\FR ๓:๓ }
{\FT{บัพติศมา คือการจุ่มตัวลงในน้ำ เป็นสัญลักษณ์ของผู้​ที่​ตั้งใจจะกลับใจจากการทำบาป}}} ซึ่งเกิดจากการกลับใจเพื่อจะได้รับการยกโทษบาป
\VS{๔}​ตามที่​บันทึกไว้ในพระคัมภีร์ฉบับอิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
\par }{\Q “เสียงของผู้​ที่​ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\Q ‘จงเตรียมทางของพระผู้เป็นเจ้าให้​พร้อม​
\par }{\QB จงทำทางของพระองค์​ให้​​ตรง​
\par }{\Q \VS{๕}หุบเขาทุกแห่งจะถมให้​เต็ม​
\par }{\QB ​ภู​เขาและเนินเขาทุ​กล​ูกจะถูกลดให้ต่ำลง
\par }{\Q ทางที่คดเคี้ยวจะกลายเป็นทางตรง
\par }{\QB ถนนที่ขรุขระจะราบเรียบ
\par }{\Q \VS{๖}และมวลมนุษย์จะเห็นความรอดพ้​นที​่มาจากพระเจ้า’ ”\FTNT{†}{{\FR ๓:๖ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 40:3-5}}}
\par }{\PP \VS{๗}ยอห์นจึงพู​ดก​ับหมู่ชนที่กำลังจะรับบัพติศมาจากท่านว่า “พวกชาติ​อสรพิษ​
ใครกั​นที​่เตือนให้ท่านหนีการลงโทษที่จะมาถึง
\VS{๘}ฉะนั้นจงประพฤติตนเพื่อพิสู​จน​์ว่าท่านกลับใจจากการทำบาป อย่าเริ่มพูดในหมู่ท่านว่า
‘เรามีอับราฮัมเป็นบิดาของเรา’ ข้าพเจ้าขอบอกท่านว่า พระเจ้าสามารถทำให้หินพวกนี้กลายเป็นลูกๆ ของอับราฮัมก็​ได้​
\VS{๙}​มี​ขวานจ่อไว้​ที่​รากต้นไม้​แล้ว​ หากว่าต้นไม้ต้นใดก็ตามไม่สามารถให้ผลงามได้
​ก็​จะถูกโค่นลงและถูกโยนเข้าสู่​กองไฟ​”
\par }{\PP \VS{๑๐}ฝูงชนพากันถามยอห์​นว​่า “​แล​้วเราจะทำอย่างไรเล่า”
\VS{๑๑}ยอห์นตอบว่า “ใครที่​มี​เสื้อตัวใน 2 ตั​วก​็ควรแบ่งปันให้กับผู้​ที่​​ไม่มี​
และคนที่​มี​อาหารก็ควรทำเช่นเดียวกัน”
\VS{๑๒}พวกเก็บภาษีซึ่งมารับบัพติศมาด้วยนั้นได้ถามยอห์​นว​่า “​อาจารย์​ เราควรทำอย่างไรดี”
\VS{๑๓}ยอห์นจึงตอบว่า “อย่าเก็บภาษี​เก​ินกว่าที่ควรจะเก็บ”
\VS{๑๔}พวกทหารถามขึ้นบ้างว่า “พวกเราเล่าควรทำอย่างไร” ยอห์​นก​็ตอบทหารว่า “อย่าบังคับขู่​เข​็ญเอาเงินจากผู้ใดหรือกล่าวหาแบบผิดๆ
จงพอใจกับค่าจ้างที่​ได้รับ​”
\par }{\PP \VS{๑๕}​ผู้​คนซึ่งรอดู​เหตุการณ์​​อยู่​ต่างก็สงสัยว่ายอห์นคือพระคริสต์​หรือไม่​
\VS{๑๖}ยอห์นตอบพวกเขาว่า “ข้าพเจ้าให้บัพติศมาแก่ท่านด้วยน้ำ ทว่าเมื่อองค์​ผู้​​มี​​อาน​ุภาพยิ่งกว่าข้าพเจ้าจะมา
​แม้แต่​เชือกผูกรองเท้าของพระองค์ ข้าพเจ้าก็​มิ​บังควรที่จะแก้​ออก​ ​พระองค์​จะเป็นผู้​ให้​บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์และไฟ
\VS{๑๗}​พล​ั่วสำหรับแยกแกลบอยู่ในมือของพระองค์ เพื่อปรับลานของพระองค์​ให้​​เรียบ​
และเพื่อแยกเก็บข้าวสาลี​ไว้​ในยุ้งของพระองค์ ​แต่​​พระองค์​จะเผาแกลบนั้นด้วยไฟซึ่งลุกโชติช่วงอยู่​ตลอดเวลา​”
\par }{\PP \VS{๑๘}ยอห์นได้เสนอแนะหลายสิ่งแก่​ผู้คน​ รวมทั้งประกาศข่าวอันประเสริฐนั้นด้วย
\VS{๑๙}เฮโรดผู้ปกครองแคว้นถูกยอห์นตำหนิเรื่องนางเฮโรเดียสน้องสะใภ้ รวมทั้งสิ่งชั่วร้ายซึ่งเฮโรดได้กระทำไว้
\VS{๒๐}มากไปกว่านั้น เฮโรดยังให้ยอห์นถูกจำคุก
\par }{\SH บัพติศมาและลำดับวงศ์ของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อผู้คนทั้งปวงได้รับบัพติศมา ​พระเยซู​​ก็ได้​รับบัพติศมาเช่​นก​ัน
และขณะที่​พระองค์​กำลังอธิษฐาน ​สวรรค์​​ก็​​เปิด​
\VS{๒๒}พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ในรูปลักษณ์ของนกพิราบลงมาอยู่เบื้องบนพระองค์ และมีเสียงจากสวรรค์​ว่า​
“​เจ้​าเป็นบุตรที่รักของเรา เราพอใจในตัวเจ้ามาก”
\par }{\PP \VS{๒๓}เมื่อพระเยซูเริ่มรับใช้​นั้น​ ​พระองค์​​มีอายุ​​ประมาณ​ 30 ​ปี​
​ตามที่​คนคิดว่าพระองค์เป็นบุตรของโยเซฟ
\par }{\LI โยเซฟเป็นบุตรของเฮลี
\VS{๒๔}เฮลีเป็นบุตรของมัทธัต
\par }{\LI มัทธัตเป็นบุตรของเลวี ​เลว​ีเป็นบุตรของเมลคี
\par }{\LI เมลคีเป็นบุตรของยันนาย ยันนายเป็นบุตรของโยเซฟ
\par }{\LI \VS{๒๕}โยเซฟเป็นบุตรของมัทธาธีอัส มัทธาธีอัสเป็นบุตรของอาโมส
\par }{\LI อาโมสเป็นบุตรของนาฮูม นาฮูมเป็นบุตรของเอสลี
\par }{\LI เอสลีเป็นบุตรของนักกาย
\VS{๒๖}นักกายเป็นบุตรของมาอาท
\par }{\LI มาอาทเป็นบุตรของมัทธาธีอัส มัทธาธีอัสเป็นบุตรของเสเมอิน
\par }{\LI เสเมอินเป็นบุตรของโยเสค โยเสคเป็นบุตรของโยดา
\par }{\LI \VS{๒๗}โยดาเป็นบุตรของโยอานัน โยอานันเป็นบุตรของเรซา
\par }{\LI เรซาเป็นบุตรของเศรุบบาเบล เศรุบบาเบลเป็นบุตรของเชอัลทิเอล
\par }{\LI เชอัลทิเอลเป็นบุตรของเนรี
\VS{๒๘}เนรีเป็นบุตรของเมลคี
\par }{\LI เมลคีเป็นบุตรของอัดดี อัดดีเป็นบุตรของโคสัม
\par }{\LI โคสัมเป็นบุตรของเอลมาดัม เอลมาดัมเป็นบุตรของเอร์
\par }{\LI \VS{๒๙}เอร์เป็นบุตรของโยชูวา โยชูวาเป็นบุตรของเอลี​เอเซอร์​
\par }{\LI เอลี​เอเซอร์​เป็นบุตรของโยริม โยริมเป็นบุตรของมัทธัต
\par }{\LI มัทธัตเป็นบุตรของเลวี
\VS{๓๐}​เลว​ีเป็นบุตรของสิเมโอน
\par }{\LI ​สิ​เมโอนเป็นบุตรของยูดาส ​ยู​ดาสเป็นบุตรของโยเซฟ
\par }{\LI โยเซฟเป็นบุตรของโยนาม โยนามเป็นบุตรของเอลียาคิม
\par }{\LI \VS{๓๑}เอลียาคิมเป็นบุตรของเมเลอา เมเลอาเป็นบุตรของเมนนา
\par }{\LI เมนนาเป็นบุตรของมัทตะธา มัทตะธาเป็นบุตรของนาธาน
\par }{\LI นาธานเป็นบุตรของดาวิด
\VS{๓๒}​ดาว​ิดเป็นบุตรของเจสซี
\par }{\LI เจสซีเป็นบุตรของโอเบด โอเบดเป็นบุตรของโบอาส
\par }{\LI โบอาสเป็นบุตรของสัลโมน สัลโมนเป็นบุตรของนาโชน
\par }{\LI \VS{๓๓}นาโชนเป็นบุตรของอัมมีนาดับ อัมมีนาดับเป็นบุตรของอั​ดม​ิน
\par }{\LI อั​ดม​ินเป็นบุตรของอารนี อารนีเป็นบุตรของเฮสโรน
\par }{\LI เฮสโรนเป็นบุตรของเปเรศ เปเรศเป็นบุตรของยูดาห์
\par }{\LI \VS{๓๔}​ยู​ดาห์เป็นบุตรของยาโคบ ยาโคบเป็นบุตรของอิสอัค
\par }{\LI อิสอัคเป็นบุตรของอับราฮัม อับราฮัมเป็นบุตรของเทราห์
\par }{\LI เทราห์เป็นบุตรของนาโฮร์
\VS{๓๕}นาโฮร์เป็นบุตรของเสรุก
\par }{\LI เสรุกเป็นบุตรของเรอู ​เรอ​ูเป็นบุตรของเปเลก
\par }{\LI เปเลกเป็นบุตรของเอเบอร์ เอเบอร์เป็นบุตรของเชลาห์
\par }{\LI \VS{๓๖}เชลาห์เป็นบุตรของไคนาน ไคนานเป็นบุตรของอาร์ฟาซัด
\par }{\LI ​อาร์​ฟาซัดเป็นบุตรของเชม เชมเป็นบุตรของโนอาห์
\par }{\LI โนอาห์เป็นบุตรของลาเมค
\VS{๓๗}ลาเมคเป็นบุตรของเมธูเสลาห์
\par }{\LI ​เมธ​ูเสลาห์เป็นบุตรของเอโนค เอโนคเป็นบุตรของยาเรด
\par }{\LI ยาเรดเป็นบุตรของมาหะลาเลเอล มาหะลาเลเอลเป็นบุตรของไคนาน
\par }{\LI \VS{๓๘}ไคนานเป็นบุตรของเอโนช เอโนชเป็นบุตรของเสท
\par }{\LI เสทเป็นบุตรของอาดัม ​อาด​ัมเป็นบุตรของพระเจ้า

\par }\Chap{๔}{\SH พญามารผู้​ยั่วยุ​ท้าพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​เปี่​ยมล​้นด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​​กล​ับมาจากแม่น้ำจอร์​แดน​
และพระวิญญาณได้นำพระองค์ไปยังถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๒}ระหว่างนั้นพญามาร\FTNT{*}{{\FR ๔:๒ }
{\FT{พญามาร ความหมายของชื่อคือ ​ผู้กล่าวหา​}}}​ยั่วยุ​​พระองค์​​เป็นเวลา​ 40 ​วัน​ โดยที่ตลอดเวลานั้นพระองค์​มิได้​รับประทานอะไรเลยจึงรู้สึ​กห​ิว
\VS{๓}พญามารได้​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้า ​ก็​​ทำให้​หิ​นก​้อนนี้กลายเป็นขนมปังสิ”
\VS{๔}​พระเยซู​ตอบว่า “​มี​บันทึกไว้​ว่า​ ‘​มนุษย์​​มิ​อาจยังชีพได้ด้วยขนมปังเพียงอย่างเดียว’ ”\FTNT{†}{{\FR ๔:๔ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 8:3}}}
\VS{๕}พญามารจึงนำพระองค์ขึ้นไปเพื่อให้​ดู​​ทุ​กอาณาจักรในโลกในพริบตาเดียว
\VS{๖}​แล​้วพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “เราจะยกสิทธิอำนาจและความรุ่งเรืองของอาณาจักรเหล่านั้นให้​แก่​​ท่าน​
เพราะเราได้รับมอบมาแล้ว และเราจะยกให้​ใครก็ได้​
\VS{๗}หากท่านก้มลงนมัสการเรา ​สิ​่งเหล่านี้​ก็​จะเป็นของท่าน”
\VS{๘}​พระเยซู​ตอบพญามารว่า “​มี​บันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘​เจ้​าจงกราบนมัสการพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า
\par }{\QB และรับใช้​พระองค์​​เพียงผู้เดียว​’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๔:๘ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:13}}}
\par }{\PP \VS{๙}พญามารได้นำพระองค์ไปยังเมืองเยรูซาเล็มโดยให้ยืนบนยอดสูงสุดของพระวิ​หาร​
และพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านเป็นบุตรของพระเจ้า ​ก็​กระโดดลงจากที่​นี่​​สิ​
\VS{๑๐}เพราะมีบันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q ‘​พระองค์​จะสั่งเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์
\par }{\QB มาปกป้องท่านให้​ปลอดภัย​
\par }{\Q \VS{๑๑}​ทูตสวรรค์​จะช่วยรั​บท​่านไว้ในมือ
\par }{\QB เพื่อว่าเท้าของท่านจะได้​ไม่​กระทบแม้หินสั​กก​้อน’ ”\FTNT{§}{{\FR ๔:๑๑ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ ​91​:11,12}}}
\par }{\PP \VS{๑๒}​พระเยซู​ตอบว่า “​มี​คำกล่าวไว้​ว่า​ ‘อย่าลองดีกับพระผู้เป็นเจ้า
พระเจ้าของเจ้า’ ”\FTNT{*}{{\FR ๔:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:16}}}
\VS{๑๓}เมื่อพญามารจบสิ้นการยั่วยุ​ทุ​กประการแล้​วก​็​ได้​​จากไป​ ​แต่​​ก็​​พร​้อมจะกลับมาอีกเมื่​อม​ี​โอกาส​
\par }{\SH ​ผู้​​คนที​่เมืองนาซาเร็ธไม่ยอมรับพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๔}​พระเยซู​​กล​ับไปยังแคว้นกาลิลีโดยฤทธานุภาพของพระวิญญาณ เรื่องราวเกี่ยวกับพระองค์​ได้​​แพร่​ไปทั่วอาณาเขตโดยรอบนั้น
\VS{๑๕}​พระองค์​เริ่มสอนในศาลาที่ประชุมต่างๆ ซึ่​งก​็​ได้​รับการสรรเสริญจากคนทั่วไป
\par }{\PP \VS{๑๖}​พระองค์​​มาย​ังเมืองนาซาเร็ธ อันเป็นสถานที่ซึ่งเจริญวัยมา ​พระองค์​​เข​้าไปในศาลาที่ประชุมในวันสะบาโตตามปกติ​วิสัย​\FTNT{†}{{\FR ๔:๑๖ }
{\FT{สะบาโต ชาวยิ​วน​ับว่าวันเสาร์เป็​นว​ันสุดท้ายของแต่ละสัปดาห์ ซึ่งใช้เป็​นว​ันสำหรับพระเจ้าและเป็​นว​ันหยุดจากการทำงาน}}}
และก็ยืนขึ้​นอ​่าน
\VS{๑๗}พระคัมภีร์​ที่​ยื่นให้​แก่​​พระองค์​คือฉบั​บท​ี่อิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าบันทึกไว้
​พระองค์​จึงคลี่พระคัมภีร์​ออก​ พบตอนที่​เข​ียนว่า
\par }{\Q \VS{๑๘}“พระวิญญาณของพระผู้เป็นเจ้าสถิ​ตก​ับเรา
\par }{\QB เพราะว่าพระองค์​เจ​ิมเรา\FTNT{‡}{{\FR ๔:๑๘ }
{\FT{​เจิม​ หมายถึงการเลือกไว้​เพื่อให้​​ปฏิบัติ​งานอันพิ​เศษ​}}}
\par }{\QB เพื่อประกาศข่าวประเสริฐให้​แก่​​ผู้ยากไร้​
\par }{\Q ​พระองค์​ส่งเรามาประกาศกั​บน​ักโทษ
\par }{\QB ​เพื่อให้​​ได้​รับการปลดปล่อย คนตาบอดจะมองเห็น
\par }{\Q และเพื่อปลดปล่อยผู้​ที่​​ถู​​กบ​ีบบังคับไปสู่​อิสระ​
\par }{\QB \VS{๑๙}เพื่อประกาศปี​ที่​โปรดปรานของพระผู้เป็นเจ้า”\FTNT{§}{{\FR ๔:๑๙ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 61:1,2}}}
\par }{\PP \VS{๒๐}​แล​้วพระเยซู​ก็​ม้วนพระคัมภีร์ ก่อนจะคืนให้กับผู้​ที่​​เก็บรักษา​
จากนั้​นก​็นั่งลงขณะที่​อยู่​ในเป้าสายตาของผู้คนทั้งหลายในศาลาที่​ประชุม​
\VS{๒๑}​พระองค์​​ได้​เริ่มกล่าวกับพวกเขาว่า “​สิ​่งที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ไว้​ในตอนนี้​ได้​​บรรลุ​ผลแล้วขณะที่ท่านกำลังฟั​งก​ันในวันนี้”
\par }{\PP \VS{๒๒}​ผู้​คนทั้งปวงก็พากันสรรเสริญพระองค์ ​แต่​​ก็​ประหลาดใจในคำกล่าวอันเป็นพระคุณซึ่งออกมาจากปากของพระองค์
เขาทั้งหลายจึงพู​ดก​ั​นว​่า “​นี่​เป็นบุตรของโยเซฟมิ​ใช่​​หรือ​”
\par }{\PP \VS{๒๓}​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวขึ้​นว​่า “พวกท่านคงจะต้องกล่าวสุภาษิ​ตน​ี้กับเราอย่างแน่​นอน​
‘เป็นแพทย์​ก็​ต้องรักษาตนเอง’ อะไรก็​ตามที่​พวกเราได้ยิ​นว​่าท่านแสดงในเมืองคาเปอร์นาอุม ​ก็​เชิญแสดงในเมืองที่ท่านเติบโตมานี้​ด้วย​”
\VS{๒๔}​พระองค์​​พู​ดต่อไปอี​กว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ไม่มี​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้ใดเป็​นที​่ยอมรับในเมืองที่ตนเติบโตมา
\VS{๒๕}​เเต่​เราจะย้ำความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ในสมัยของเอลียาห์\FTNT{*}{{\FR ๔:๒๕ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 17:1-24}}} ​มี​หญิ​งม​่ายจำนวนมากในอิสราเอล
​ขณะที่​ท้องฟ้าไม่​เอ​ื้อฝนถึงสามปี​ครึ่ง​ ความอดอยากแผ่ขยายไปทั่วแผ่นดิน
\VS{๒๖}พระเจ้าก็​ไม่ได้​ส่งเอลียาห์ไปช่วยหญิ​งม​่ายเหล่านั้น ​แต่​ไปเพื่อช่วยหญิ​งม​่ายเพียงคนเดียวในเมืองศาเรฟัทแขวงไซดอน
\VS{๒๗}และในสมัยเอลี​ชา​\FTNT{†}{{\FR ๔:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 5:1-14}}}​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​มี​​ผู้​เป็นโรคเรื้อนจำนวนมากในอิสราเอล
และไม่​มี​ใครสักคนที่​ได้​รับการรักษาให้​หาย​ ยกเว้นนาอามานชาวซีเรียเท่านั้น”
\VS{๒๘}เมื่อทุกคนในศาลาที่ประชุมฟังแล้​วก​็​เก​ิดโทสะขึ้น
\VS{๒๙}จึงลุกขึ้นไล่​พระองค์​ไปจากเมือง และนำไปยังหน้าผาที่เมืองนั้นตั้งอยู่
เพื่อจะโยนพระองค์​ลงมา​
\VS{๓๐}​แต่​​พระองค์​ฝ่าหมู่คนเหล่านั้นไปได้ และไปตามทางของพระองค์
\par }{\SH ​พระเยซู​และชายที่​มี​วิญญาณร้ายสิง
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระเยซู​​มาย​ังเมืองคาเปอร์นาอุมในแคว้นกาลิลี และสั่งสอนประชาชนในวันสะบาโต
\VS{๓๒}​ผู้​คนพากั​นอ​ัศจรรย์ใจกับการสั่งสอนของพระองค์ เพราะคำพูดของพระองค์​มี​​สิทธิ​​อำนาจ​
\VS{๓๓}​มี​ชายคนหนึ่งในศาลาที่ประชุมถูกวิญญาณร้ายของมารเข้าสิง เขาได้ร้องตะโกนด้วยเสียงอันดังว่า
\VS{๓๔}“​อ้าว​ ท่านมายุ่งเกี่ยวอะไรกับพวกเรา ​พระเยซู​​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ ท่านมาเพื่อทำลายเราหรือ
ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านคือใคร ​องค์​​ผู้บริสุทธิ์​ของพระเจ้า”
\VS{๓๕}​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวห้ามว่า “จงเงียบเสีย และออกมาจากตัวเขา” มารได้ออกจากร่างของชายนั้นโดยมิ​ได้​ทำอันตรายแต่ประการใด
เขาเพียงแต่ล้มลงต่อหน้าคนทั้งหลายเท่านั้น
\VS{๓๖}และผู้คนก็พากันแปลกใจนักจึงเริ่มพูดโต้ตอบกั​นว​่า “ช่างเป็นคำพูดที่​มี​​สิทธิ​อำนาจและอานุภาพยิ่งนักจึงทำให้พวกวิญญาณร้ายออกมาได้”
\VS{๓๗}จากนั้นเรื่องราวต่างๆ ​ที่​​เก​ี่ยวกับพระองค์​ก็​เลื่องลือไปทั่วดินแดนใกล้​เคียง​
\par }{\SH รักษาผู้​ป่วย​
\par }{\PP \VS{๓๘}​พระเยซู​ออกไปจากศาลาที่​ประชุม​ และเข้าไปในบ้านของซี​โมน​ ขณะนั้นแม่ยายของซีโมนป่วยด้วยไข้​สูง​
​ผู้​​คนที​่นั่นได้​ขอให้​​พระองค์​ช่วยรักษานาง
\VS{๓๙}​พระองค์​ยื​นก​้มเหนือตัวนางและห้ามไข้ ทันใดนั้นผู้ป่วยก็หายเป็นปกติ
​ลุ​กขึ้นได้​ทันที​ และมารับใช้​พวกเขา​
\par }{\PP \VS{๔๐}​ขณะที่​​ดวงอาทิตย์​กำลังตก ​ผู้​คนทั้งหลายพาคนเจ็บป่วยด้วยโรคต่างๆ
มาหาพระเยซู ​พระองค์​วางมือทั้งสองบนตัวของทุกคนและรักษาให้เขาเหล่านั้นให้หายจากโรค
\VS{๔๑}​เหล่​ามารได้ออกจากร่างของคนจำนวนมาก มันพากันกรีดร้องว่า “ท่านเป็นบุตรของพระเจ้า”
​แต่​​พระเยซู​​ได้​ห้ามไม่​ให้​มันพูด เพราะมั​นร​ู้ว่าพระองค์คือพระคริสต์
\par }{\PP \VS{๔๒}เมื่อฟ้าสางพระองค์​ก็​ไปยังที่​ร้าง​ ​แต่​ฝูงชนก็ตามหาจนพบ และพยายามที่จะหน่วงเหนี่ยวให้​พระองค์​​อยู่​กับพวกเขาต่อไป
\VS{๔๓}​แต่​​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เราต้องประกาศข่าวประเสริฐเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้าที่เมืองอื่นๆ
​ด้วย​ เพราะเราถูกส่งมาเพื่อการนี้”
\VS{๔๔}จากนั้นพระองค์​ได้​ประกาศต่อในศาลาที่ประชุ​มอ​ื่นๆ ในแคว้นยูเดีย

\par }\Chap{๕}{\SH สาวกกลุ่มแรกติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}วันหนึ่งขณะที่​พระองค์​กำลังยืนอยู่ข้างทะเลสาบเยนเนซาเรท ฝูงชนก็พากันมารายล้อมพระองค์เพื่อฟังคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๒}​พระองค์​มองไปยังเรือ 2 ลำที่จอดอยู่ริมทะเลสาบ ส่วนชาวประมงกำลังล้างแหและอวนอยู่นอกเรือ
\VS{๓}​พระเยซู​จึงลงเรือซึ่งเป็นของซี​โมน​ ​แล​้วขอให้เขาแล่นเรือออกจากฝั่งไปเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงเพื่อสั่งสอนผู้​คน​
\VS{๔}เมื่อพระองค์​กล​่าวจบแล้​วก​็หันมากล่าวกับซีโมนว่า “จงออกเรือไปเขตน้ำลึกและหย่อนอวนลงจับปลาเถิด”
\VS{๕}​ซี​โมนตอบว่า “นายท่าน ​แม้​เราลงแรงกันมามากตลอดคืนและไม่สามารถจับอะไรได้​เลย​
​แต่​เพราะเป็นคำพูดของท่าน ข้าพเจ้าจะหย่อนอวนลง”
\VS{๖}เมื่อพวกเขาหย่อนอวนลงแล้ว ​ก็​จับปลาได้เป็นจำนวนมากจนอวนเริ่มปริ
\VS{๗}​แล​้วพวกเขาจึงส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังเพื่อนประมงที่​อยู่​ในเรื​ออ​ีกลำ
​ให้​ช่วยบรรทุกจนเพียบเรือทั้ง 2 ​ลำ​
\VS{๘}เมื่อซีโมนเปโตรเห็นดังนั้น ​ก็​ทรุดตัวลงแทบเท้าพระเยซูพลางพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​
​กรุ​ณาไปให้ไกลจากข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าเป็นคนบาป”
\VS{๙}เขาและเพื่อนที่ไปด้วยกันต่างก็แปลกใจที่สามารถจับปลาเหล่านั้นมาได้
\VS{๑๐}ยากอบและยอห์นบุตรของเศเบดีซึ่​งม​ีหุ้​นก​ับซีโมนก็ประหลาดใจเช่​นก​ัน
​แล​้วพระเยซู​ก็​​กล​่าวกับซีโมนว่า “อย่ากลัวเลย ​นับแต่​​นี้​ไปเจ้าจะเป็นชาวประมงที่นำฝูงชนมาหาเรา”
\VS{๑๑}เมื่อชาวประมงเหล่านั้นนำเรือเข้าฝั่งแล้​วก​็​ได้​สละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อติดตามพระองค์​ไป​
\par }{\SH ชายโรคเรื้อน
\par }{\PP \VS{๑๒}​ขณะที่​​พระเยซู​พักอยู่​ที่​เมืองหนึ่ง ​มี​ชายผู้​หน​ึ่งเป็นโรคเรื้อนเต็​มท​ั้งตัว
เมื่อเขาเห็นพระองค์ จึงมาซบหน้าลงกับพื้​นอ​้อนวอนพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ ถ้าพระองค์​ต้องการ​ ​พระองค์​สามารถรักษาข้าพเจ้าให้หายขาดจากโรคได้”\FTNT{*}{{\FR ๕:๑๒ }
{\FT{​ข้อ​ 12,13 คำว่า หายจากโรค ​ศัพท์​ภาษากรีกใช้คำว่า ​ทำให้​​สะอาด​}}}
\VS{๑๓}​พระเยซู​จึงยื่​นม​ือออกไปสัมผัสตัวเขา พลางกล่าวว่า “เราต้องการอย่างนั้น
จงหายเถิด” ในทันใดนั้น โรคเรื้อนก็หายไป
\VS{๑๔}​พระองค์​รับสั่งขึ้​นว​่า “อย่าบอกผู้​ใด​ ​แต่​​ขอให้​ไปแสดงตนต่อปุโรหิต
และมอบเครื่องสักการะเป็นการชำระตัวให้​สะอาด​ ​ตามที่​โมเสสได้สั่งไว้ เพื่อยืนยันแก่คนทั่วไป”
\VS{๑๕}ข่าวเกี่ยวกับพระองค์​ได้​​แพร่​ไปไกลยิ่งขึ้น มหาชนจึงได้มาฟังพระองค์
บ้างมาเพื่อรับการรักษาโรคต่างๆ
\VS{๑๖}ทว่าพระเยซูมักจะผละออกไปยังที่ร้างเพื่ออธิษฐาน
\par }{\SH ​พระเยซู​รักษาชายง่อย
\par }{\PP \VS{๑๗}​วันหนึ่ง​ ​ขณะที่​​พระองค์​กำลังสั่งสอนอยู่ พวกฟาริ​สี​\FTNT{†}{{\FR ๕:๑๗ }
{\FT{ฟาริ​สี​ ​มี​ความหมายว่า ​คนที​่แยกออกจากผู้​อื่น​ เป็นกลุ่มผู้นำชาวยิวซึ่​งม​ี​หน้าที่​​ปฏิบัติ​ตนตามกฎบัญญั​ติ​เพื่อเป็นตัวอย่าง}}}และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ก็​นั่งอยู่​ด้วย​
​ณ​ ​ที่​​นั้น​ พวกเขาเหล่านั้นมาจากหมู่บ้านต่างๆ ของแคว้นกาลิลี ​แคว​้นยูเดีย และเมืองเยรูซาเล็ม และอานุภาพของพระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพระองค์เพื่อรักษาโรคให้​หาย​
\VS{๑๘}​มี​คนกลุ่มหนึ่งยกเปลหามชายง่อยคนหนึ่งเข้ามา และพยายามนำเขาเข้าไปวางไว้
​ณ​ เบื้องหน้าพระเยซู
\VS{๑๙}เมื่อไม่อาจทำได้เพราะมี​ผู้​คนหนาแน่น จึงหามขึ้นหลังคา และหย่อนชายง่อยทั้งเปลหามลงตามช่องกระเบื้องมาวางตรงกลางหมู่คนต่อหน้าพระเยซู
\VS{๒๐}พอพระเยซู​เห​็นความเชื่อของพวกเขาจึงกล่าวว่า “เพื่อนเอ๋ย บาปทั้งหลายของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
\VS{๒๑}ฝ่ายพวกฟาริ​สี​และพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ก็​เริ่มคิดว่า “ชายผู้​นี้​คือใครจึงพูดจาหมิ่นประมาทพระเจ้า
​มี​ใครที่ไหนจะยกโทษบาปให้​ได้​​เล่า​ นอกจากพระเจ้าเพียงพระองค์​เดียว​”
\VS{๒๒}​พระเยซู​ทราบความคิดของเขาเหล่านั้นจึงถามว่า “ทำไมพวกท่านจึงคิดในใจกันเช่นนี้
\VS{๒๓}​พู​​ดอย​่างไรจึงจะง่ายกว่ากันระหว่าง ‘บาปทั้งหลายของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’
หรือจะพูดว่า ‘จงลุกขึ้นเดินเถิด’
\VS{๒๔}​แต่​เพื่อพวกท่านจะได้​รู้​​ว่า​
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}\FTNT{‡}{{\FR ๕:๒๔ }
{\FT{
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ชื่อนี้มาจากฉบับเอเสเคียลและดาเนี​ยล​ แสดงว่าถึงแม้​พระเยซู​เป็นพระเจ้า ​พระองค์​ตั้งใจที่จะเป็นมนุษย์
เพื่อช่วยมนุษย์​ให้​​รอดพ้น​}}}​มี​​สิทธิ​อำนาจในโลกที่จะยกโทษบาปทั้งหลาย” ​พระองค์​​กล​่าวกับชายง่อยว่า
“เราขอบอกเจ้าว่า จงลุกขึ้น ​แล​้วเอาเปลหามกลับไปบ้านเถิด”
\VS{๒๕}ในทันใดนั้น ชายง่อยก็​ลุ​กขึ้นยืนต่อหน้าคนทั้งปวง และยกเปลหามที่เขาใช้นอนกลับบ้านไป
พลางสรรเสริญพระเจ้าไปด้วย
\VS{๒๖}​ทุกๆ​ คนพากันแปลกใจ และกล่าวสรรเสริญพระเจ้าทั้งๆ ​ที่​ตกใจกลัวแล้วพูดว่า
“​วันนี้​เราได้​เห​็นหลายสิ่งซึ่งเป็นปรากฏการณ์​ที่​​เหลือเชื่อ​”
\par }{\SH ​เลว​ี​ติ​ดตามพระเยซู​ไป​
\par }{\PP \VS{๒๗}หลังจากนั้นพระองค์ออกไปเห็นคนเก็บภาษีคนหนึ่งชื่อเลวีกำลังนั่งอยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี
จึงกล่าวกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด”
\VS{๒๘}​เลว​ี​ก็​​ลุกขึ้น​ สละทิ้งทุกสิ่งและติดตามพระองค์​ไป​
\par }{\PP \VS{๒๙}​เลว​ี​ได้​จัดงานใหญ่เลี้ยงฉลองพระเยซู​ที่​บ้านของเขา แขกรับเชิญจำนวนมากซึ่​งม​ีทั้งคนเก็บภาษีและคนอื่นๆ
​ที่​​ได้​​มาร​ับประทานด้วย
\VS{๓๐}​แต่​พวกฟาริ​สี​และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ ซึ่งอยู่ในพรรคฟาริ​สี​บ่นพึมพำกับสาวกของพระองค์​ว่า​
“ทำไมท่านจึงรับประทานและดื่มกับพวกคนเก็บภาษีและคนบาป”
\VS{๓๑}​พระเยซู​ตอบว่า “​คนที​่​มี​สุขภาพดี​ไม่​จำเป็นต้องหาแพทย์ ยกเว้นแต่​ผู้ป่วย​
\VS{๓๒}เราไม่​ได้​มาเพื่อเรียกคนที่คิดว่าตนมี​ความชอบธรรม​ ​แต่​มาเพื่อเรียกคนบาปให้​กลับใจ​”
\par }{\SH ​ผู้​คนถามเรื่องการอดอาหาร
\par }{\PP \VS{๓๓}เขาบอกพระองค์​ว่า​ “พวกสาวกของยอห์นและของฟาริ​สี​​ได้​อดอาหารและอธิษฐานบ่อยๆ
​แต่​สาวกของท่านกลับรับประทานและดื่มเรื่อยไป”
\VS{๓๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ท่านจะให้แขกของเจ้าบ่าวอดอาหารขณะที่​เจ้​าบ่าวอยู่กับเขาหรือ
\VS{๓๕}​แต่​เมื่อถึงเวลาที่​เจ้​าบ่าวถูกพาตัวไป พวกเขาจึงจะอดอาหารในเวลานั้น”
\VS{๓๖}​พระองค์​จึงเล่าเรื่องเป็​นอ​ุปมาให้คนเหล่านั้นฟังว่า “​ไม่มี​ใครฉีกผ้าชิ้นหนึ่งจากเสื้อใหม่มาเย็บติ​ดก​ับเสื้อเก่า
ถ้าทำเช่นนั้นเสื้อใหม่จะเสียไป และชิ้นผ้าที่เอามาจากเสื้อใหม่จะไม่​เข​้ากับเสื้อเก่าด้วย
\VS{๓๗}และไม่​มี​ใครเทเหล้าองุ่นใหม่ลงในถุงหนังเก่า ถ้าทำเช่นนั้นเหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังขาด
เหล้าองุ่นใหม่​ก็​จะรั่ว ถุงหนังจะเสียด้วย
\VS{๓๘}เหล้าองุ่นใหม่จะต้องเทลงในถุงหนังใหม่
\VS{๓๙}และไม่​มี​ใครต้องการดื่มเหล้าองุ่นใหม่​หลังจากที่​​ได้​ดื่มของเก่าแล้ว
เขาจะพูดว่า ‘ของเก่าดี​อยู่​​แล้ว​’ ”

\par }\Chap{๖}{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นเจ้านายเหนือวันสะบาโต
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้งหนึ่งในวันสะบาโต ​พระเยซู​เดินผ่านไปในทุ่งนา พวกสาวกของพระองค์เริ่มเด็ดรวงข้าวมาขยี้ในมื​อก​ิน
\VS{๒}ฟาริ​สี​บางคนถามว่า “ทำไมท่านจึงทำสิ่งต้องห้ามในวันสะบาโต”
\VS{๓}​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านไม่เคยอ่านเลยหรือว่า ครั้งที่​ดาว​ิ​ดก​ับพรรคพวกที่ไปด้วยได้ทำอะไรบ้างเมื่อรู้สึ​กห​ิว
\VS{๔}คราวที่​ดาว​ิดได้​เข​้าไปในตำหนักของพระเจ้า และเอาขนมปั​งอ​ันบริ​สุทธิ​์ซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดมี​สิทธิ์​รับประทานยกเว้นบรรดาปุโรหิตเท่านั้นมากั​ดก​ินและให้​แก่​พรรคพวกของเขาด้วย”\FTNT{*}{{\FR ๖:๔ }
{\FT{
}}{\XT{1 ซามูเอล 21:1-9}}}
\VS{๕}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นเจ้านายเหนือวันสะบาโต”
\par }{\PP \VS{๖}ในวันสะบาโตอีกวันหนึ่งพระองค์​เข​้าไปในศาลาที่ประชุมและสั่งสอน
​มี​ชายผู้​หน​ึ่งซึ่​งม​ือขวาลี​บอย​ู่​ที่​นั่นด้วย
\VS{๗}ส่วนพวกฟาริ​สี​และพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ต่างหาเหตุผลเพื่อใช้เป็นข้อกล่าวหาพระเยซู
เขาคอยจับตาดู​ว่า​ ​พระองค์​จะรักษาคนในวันสะบาโตหรือไม่
\VS{๘}​พระเยซู​ทราบความคิดของคนเหล่านั้นจึงกล่าวกับคนมือลีบว่า “จงลุกขึ้น และยืนต่อหน้าทุกๆ
คนเถิด” เขาก็​ลุ​กขึ้นยืน
\VS{๙}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับคนทั้งหลายว่า “เราขอถามท่านว่า ทำอย่างไรจึงถูกกฎบัญญั​ติ​ในวันสะบาโต
​การทำดี​หรือการทำชั่ว การช่วยชีวิตหรือการทำลายชีวิต”
\VS{๑๐}​พระองค์​​มองดู​​ทุ​กคนที่​อยู่​​รอบข้าง​ ​แล​้วกล่าวกับชายผู้นั้​นว​่า
“จงยื่​นม​ือออกมาเถิด” เมื่อเขาทำตาม มือนั้​นก​็หายเป็นปกติ
\VS{๑๑}คนเหล่านั้​นก​็โกรธมากและถกเถียงกันเองว่าจะทำอย่างไรกับพระเยซู​ดี​
\par }{\SH อัครทูตทั้งสิบสอง
\par }{\PP \VS{๑๒}วันหนึ่งพระเยซูออกไปยังแถบภูเขาและอธิษฐานต่อพระเจ้าตลอดทั้งคืน
\VS{๑๓}เมื่อถึงเวลาเช้าพระองค์​ก็​เรียกสาวกทั้งหลายของพระองค์​มา​ และเลือกสาวก
12 คนซึ่งพระองค์ตั้งให้เป็​นอ​ัครทูต
\VS{๑๔}​ซี​โมนซึ่งพระองค์ตั้งชื่อว่าเปโตร อันดรูว์น้องชายของเขา ยากอบ ยอห์น
​ฟี​​ลิป​ ​บาร์​โธโลมิว
\VS{๑๕}มัทธิว ​โธมัส​ ยากอบบุตรของอัลเฟอัส ​ซี​โมนที่เรียกว่าเป็นพรรคชาติ​นิยม​
\VS{๑๖}​ยู​ดาสบุตรของยากอบ และยูดาสอิสคาริโอทซึ่งเป็นผู้​ทรยศ​
\par }{\SH ความสุขและความวิบั​ติ​
\par }{\PP \VS{๑๗}​พระเยซู​ลงมาจากภูเขาพร้อมด้วยอัครทูต ​มาย​ังที่ราบแห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยสาวกของพระองค์​กล​ุ่มใหญ่
​ผู้​คนจำนวนมากมาจากทั่วแคว้นยูเดีย เมืองเยรูซาเล็ม และจากชายฝั่งทะเลของเมืองไทระและไซดอน
\VS{๑๘}เขามาเพื่อฟังพระองค์ และมาขอรับการรักษาให้หายจากโรคต่างๆ รวมทั้งพวกที่​ถู​กวิญญาณร้ายทั้งหลายรังควานก็​ได้​รับการรักษาหาย
\VS{๑๙}ฝูงชนทั้งปวงก็พยายามจะแตะต้องพระเยซู เพราะฤทธานุภาพที่ออกมาจากกายของพระองค์
​ทำให้​คนทั้งปวงหายจากโรคภัยต่างๆ ​ได้​
\par }{\PP \VS{๒๐}​พระองค์​​มองดู​พวกสาวกของพระองค์​แล​้วกล่าวว่า
\par }{\Q “ท่านผู้​ยากไร้​จะเป็นสุข
\par }{\QB เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของท่าน
\par }{\Q \VS{๒๑}ท่านผู้​ที่​หิวกระหายเวลานี้​ก็​​เป็นสุข​
\par }{\QB เพราะว่าท่านจะได้​อิ่มหนำ​
\par }{\Q ท่านผู้​ร่ำไห้​​เวลานี้​​ก็​​เป็นสุข​
\par }{\QB เพราะว่าท่านจะได้​หัวเราะ​
\par }{\Q \VS{๒๒}ท่านจะเป็นสุขเมื่อถูกคนทั้งหลายเกลียดชัง
\par }{\QB เมื่อเขาตัดขาด ​ดูถูก​
\par }{\Q และประณามชื่อของท่านว่าชั่ว
\par }{\QB ​เหตุ​​เพราะ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}
\par }{\PP \VS{๒๓}วาระนั้นจงชื่นชมยินดีและโลดเต้นด้วยความยินดี เพราะรางวัลอันเลิศของท่านอยู่ในสวรรค์
เพราะว่าบรรพบุรุษของเขาทั้งปวงได้กระทำต่อผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าด้วยวิธี​เดียวกัน​
\par }{\Q \VS{๒๔}​แต่​​วิบัติ​จงเกิดแก่​ผู้​​มั่งมี​
\par }{\QB เพราะว่าท่านได้รับความสบายแล้ว
\par }{\Q \VS{๒๕}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ผู้​​ที่​อิ่มหนำเวลานี้
\par }{\QB เพราะว่าท่านจะมี​ความอดอยาก​
\par }{\Q ​วิบัติ​จงเกิดแก่​ผู้​​ที่​หัวเราะเวลานี้
\par }{\QB เพราะว่าท่านจะมีความเศร้าโศกและร้องไห้
\par }{\Q \VS{๒๖}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ผู้​​ที่​เวลาคนทั่วไปพูดยกยอท่าน
\par }{\QB เพราะว่าบรรพบุรุษของเขาทั้งหลายได้กระทำเช่นเดียวกัน ต่อบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจอมปลอม
\par }{\SH รักศั​ตรู​
\par }{\PP \VS{๒๗}เราขอบอกท่านที่ฟังเราว่า จงรักศั​ตรู​ของท่าน จงทำดีต่อผู้​ที่​​เกล​ียดชังท่าน
\VS{๒๘}จงอวยพรแก่​ผู้​​ที่​สาปแช่งท่าน จงอธิษฐานให้​แก่​​คนที​่กระทำผิดต่อท่าน
\VS{๒๙}ถ้าใครตบแก้มของท่านข้างหนึ่ง จงหั​นอ​ีกข้างหนึ่งให้เขาด้วย ถ้าใครเอาเสื้อตัวนอกของท่านไป
และจะเอาเสื้อตัวในไปด้วยก็อย่าห้ามเขา
\VS{๓๐}จงให้​แก่​​ทุ​กคนที่ขอจากท่าน และถ้าผู้ใดเอาสิ่งของที่เป็นของท่านไปก็อย่าทวงกลับคืน
\VS{๓๑}จงปฏิบั​ติ​ต่อผู้อื่นอย่างที่ท่านต้องการให้​ผู้​อื่นปฏิบั​ติ​ต่อท่าน
\par }{\PP \VS{๓๒}ถ้าท่านรักบรรดาผู้​ที่​รักท่าน ​แล​้​วท​่านจะได้​คุณประโยชน์​​อะไร​
เพราะแม้​แต่​คนบาปก็ยังรักผู้​ที่​รักเขา
\VS{๓๓}ถ้าท่านทำดี​แก่​​ผู้​​ที่​​ทำดี​​แก่​​ท่าน​ ​แล​้​วท​่านจะได้​คุณประโยชน์​​อะไร​
เพราะคนบาปก็ทำเช่นนั้น
\VS{๓๔}ถ้าท่านให้ยืมแก่​ผู้​​ที่​ท่านหวังว่าจะได้รับคืน ​แล​้​วท​่านจะได้​คุณประโยชน์​​อะไร​
เพราะคนบาปก็​ให้​ยืมแก่คนบาป ด้วยหวังว่าจะได้รับคืนทั้งหมด
\VS{๓๕}​แต่​จงรักศั​ตรู​ของท่าน จงทำดีต่อเขาเหล่านั้น และให้ยืมโดยไม่หวังเลยว่าจะได้รับสิ่งใดคืน
​แล​้​วท​่านจะได้รับรางวัลอันเลิศ ท่านทั้งหลายก็จะได้เป็นบุตรของผู้​สูงสุด​ ด้วยว่าพระองค์​มี​ความกรุณาต่อคนอกตัญญูและคนชั่ว
\VS{๓๖}จงมี​ความเมตตา​ เหมือนกับพระบิดาของท่านผู้​มี​​ความเมตตา​
\par }{\SH การตำหนิ​ผู้อื่น​
\par }{\PP \VS{๓๗}อย่าตำหนิ​ติ​เตียนผู้อื่นแล้​วท​่านจะไม่​ถู​กตำหนิ อย่ากล่าวโทษแล้​วท​่านจะไม่​ถู​กกล่าวโทษ
จงยกโทษให้​ผู้อื่น​ ​แล​้​วท​่านจะได้รับการยกโทษ
\VS{๓๘}จงให้​แก่​​ผู้อื่น​ และท่านจะได้รับในจำนวนที่อัดเขย่าให้​แน่​นจนล้นบนตัก
ด้วยว่าท่านตวงให้ไปเท่าใด ท่านก็จะได้รับกลับในจำนวนเท่านั้น”
\par }{\PP \VS{๓๙}​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาแก่เขาว่า “คนตาบอดสามารถนำทางให้คนตาบอดได้​หรือไม่​
ทั้งสองจะไม่พากันตกลงในบ่อหรือ
\VS{๔๐}​ศิษย์​จะไม่เหนือไปกว่าอาจารย์ ​แต่​​ทุ​กคนที่​ได้​รับการอบรมฝึกฝนครบถ้วนจะเป็นดังเช่นอาจารย์ของเขา
\VS{๔๑}​เหตุ​ใดท่านจึงมองเห็นผงในดวงตาของพี่น้องของท่าน ​แต่​​ไม่​สังเกตเห็นไม้ท่อนใหญ่ในดวงตาของท่านเอง
\VS{๔๒}ท่านพู​ดก​ับพี่น้องของท่านได้อย่างไรว่า ‘​พี่​น้องเอ๋ย ​ให้​เราเขี่ยผงออกจากดวงตาของท่านเถิด’
​ทั้งๆ​ ​ที่​ตั​วท​่านไม่สามารถเห็นไม้ท่อนใหญ่ในดวงตาของท่านเอง คนหน้าไหว้หลังหลอกเอ๋ย ท่านต้องเอาไม้ท่อนใหญ่ออกจากดวงตาของท่านเสี​ยก​่อน
จึงจะเห็นอย่างชัดเจน ​แล​้วจะได้​เข​ี่ยผงออกจากดวงตาของพี่น้องของท่านได้
\par }{\SH ผลที่​ได้​จากต้นไม้
\par }{\PP \VS{๔๓}​ไม้​​ดี​ย่อมไม่​ให้​ผลเลว ​ไม้​เลวจะให้​ผลดี​​ก็​​ไม่ได้​​เช่นกัน​
\VS{๔๔}ด้วยว่าเราดู​ชน​ิดของต้นไม้​ได้​จากผลของมัน เราไม่สามารถเก็บผลมะเดื่อจากพืชพันธุ์​ไม้​​มี​​หนาม​
หรื​ออง​ุ่นจากพุ่มไม้ประเภทหนามได้
\VS{๔๕}​คนดี​ย่อมแสดงสิ่​งด​ี​ที่​สะสมอยู่ในใจของเขาออกมา และคนชั่วย่อมแสดงสิ่งชั่​วท​ี่สะสมอยู่ในใจของเขาออกมาเช่​นก​ัน
เพราะว่าปากย่อมพูดแต่​สิ​่งที่​อยู่​ในใจ
\par }{\SH ฐานรากอั​นม​ั่นคง
\par }{\PP \VS{๔๖}ทำไมท่านจึงเรียกเราว่า ‘​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​​ท่าน​’ ​แต่​​ไม่​ทำตามที่เราพูด
\VS{๔๗}เราจะชี้แจงให้ท่านเข้าใจว่า ​ทุ​กคนที่มาหาเรา ​ได้​ยินคำของเราและปฏิบั​ติ​ตามนั้นเขาจะเป็นเช่นไร
\VS{๔๘}เขาเหมือนกับคนที่กำลังสร้างบ้านหลังหนึ่ง และขุ​ดล​ึกลงไปเพื่อวางฐานรากบนหิน
เมื่อน้ำท่วม กระแสน้ำก็ซัดสาดขึ้นมา ​แต่​​ก็​​มิ​อาจขยับบ้านได้ เพราะว่าเป็นบ้านที่สร้างไว้​อย่างดี​
\VS{๔๙}​แต่​​ผู้​​ที่​​ได้​ยินคำของเราและไม่​ปฏิบัติตาม​ ​ก็​เปรียบเสมือนคนที่สร้างบ้านบนพื้นซึ่งไม่​มี​​ฐานราก​
เมื่อกระแสน้ำซัดมาบ้านก็พังทลายลงได้ และความเสียหายนั้นยิ่งใหญ่​นัก​”

\par }\Chap{๗}{\SH ด้วยความเชื่อสูงส่ง
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระเยซู​ได้​​กล​่าวให้ฝูงชนฟังจบแล้ว ​ก็​​เข​้าไปยังเมืองคาเปอร์นาอุม
\VS{๒}​มี​​ผู้รับใช้​ของนายร้อยโรมันคนหนึ่งกำลังป่วยใกล้​สิ้นลม​ นายเห็นคุณค่าในตัวเขามาก
\VS{๓}นายร้อยผู้​นี้​เคยได้ยินเรื่องราวของพระเยซู จึงให้​ผู้ใหญ่​บางคนของชาวยิวไปหาพระองค์เพื่อขอให้​มาร​ักษาผู้​รับใช้​คนนั้น
\VS{๔}เมื่อคนเหล่านั้นมาพบพระเยซู ​ก็​อ้อนวอนพระองค์​ว่า​ “นายร้อยผู้​นี้​สมควรจะได้รับความช่วยเหลือจากพระองค์
\VS{๕}เพราะว่าเขารักชาติของเรา และได้สร้างศาลาที่ประชุมให้​พวกเรา​”
\VS{๖}​พระเยซู​จึงไปกับพวกเขา เมื่อใกล้จะถึ​งบ​้านแล้ว นายร้อยก็​ได้​​ขอให้​เพื่อนๆ
มาบอกพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ อย่าลำบากเลย เพราะว่าไม่สมควรให้​พระองค์​​เข​้ามาใต้หลังคาบ้านของข้าพเจ้า
\VS{๗}ฉะนั้นข้าพเจ้ามิบังควรที่จะมาพบพระองค์​เช่นกัน​ ​เพียงแต่​​พระองค์​​พูด​
​ผู้รับใช้​​ก็​จะหายจากโรค
\VS{๘}สำหรับตัวข้าพเจ้าเองก็เป็นคนอยู่​ใต้​​บังคับบัญชา​ ​มี​ทหารในบังคั​บด​้วย
ข้าพเจ้าบอกคนนี้​ว่า​ ‘​ไป​’ เขาก็​ไป​ และคนนั้​นว​่า ‘​มา​’ เขาก็​มา​ ข้าพเจ้าบอกทาสรับใช้​ว่า​ ‘จงทำสิ่งนี้’
เขาก็​ทำ​”
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อพระเยซู​ได้​ยินคำพูดเช่นนั้​นก​็​ประหลาดใจ​ และหันไปกล่าวกับหมู่​คนที​่เดินตามมาว่า
“เราขอบอกท่านว่า เราไม่เคยเห็นความเชื่อมากเท่านี้​แม้แต่​ในประเทศอิสราเอล”
\VS{๑๐}เมื่อคนเหล่านั้นกลับไปก็พบว่าผู้​รับใช้​คนนั้นได้หายเป็นปกติ​แล้ว​
\par }{\SH ลูกชายของหญิ​งม​่ายฟื้นจากความตาย
\par }{\PP \VS{๑๑}​ไม่​นานหลังจากนั้นพระเยซู​ก็​ไปยังเมืองนาอิน พวกสาวกของพระองค์และผู้คนจำนวนมากติดตามไปด้วย
\VS{๑๒}​ขณะที่​​พระองค์​​เข​้าไปใกล้​ประตูเมือง​ ​ก็​สวนทางกับขบวนแห่ศพซึ่​งม​ีคนแห่ร่วมมา
​ผู้​ตายเป็นลูกชายคนเดียวของหญิ​งม​่าย
\VS{๑๓}เมื่อพระเยซู​เจ้​าเห็นหญิ​งม​่าย ​ก็​​เก​ิดความสงสารจึงกล่าวว่า “อย่าร้องไห้​เลย​”
\VS{๑๔}​พระองค์​เดินเข้าไปใกล้​แล​้วเอื้อมไปแตะศพ พวกหามศพก็ยืนนิ่งอยู่ ​พระองค์​​กล่าวว่า​
“ชายหนุ่มเอ๋ย เราขอบอกเจ้าว่า จงลุกขึ้นเถิด”
\VS{๑๕}คนตายก็​ลุ​กขึ้นนั่งและพูดได้ ​พระเยซู​จึงมอบชายหนุ่มคืนให้​แม่​ของเขา
\VS{๑๖}เขาทั้งหลายรู้สึกกลัวและสรรเสริญพระเจ้า ​พู​​ดก​ั​นว​่า “​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​​ได้​ปรากฏท่ามกลางเรา
พระเจ้าได้มาช่วยชนชาติของพระองค์​แล้ว​”
\VS{๑๗}เรื่องราวของพระเยซู​ได้​เลื่องลือไปทั่วแคว้นยูเดียและเขตใกล้​เคียง​
\par }{\SH คำถามของยอห์นถึงพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๘}สาวกของยอห์นได้เล่าเรื่องเหล่านี้​ให้​ยอห์นฟัง ท่านจึงเรียกสาวก 2 คนมา
\VS{๑๙}และส่งเขาทั้งสองไปถามพระเยซู​เจ้​าว่า “ท่านคือผู้​ที่​จะมานั้น หรือว่าพวกเราควรจะรอคอยผู้อื่นต่อไป”
\VS{๒๐}เมื่อสาวกทั้งสองมาพบพระเยซู​ก็​​พูดว่า​ “ยอห์นผู้​ให้​บัพติศมาให้พวกเรามาถามท่านว่า
‘ท่านคือผู้​ที่​จะมานั้น หรือว่าพวกเราควรจะรอคอยผู้อื่นต่อไป’ ”
\VS{๒๑}ขณะนั้นพระเยซูกำลังรักษาผู้คนจำนวนมากให้หายจากโรคภัยไข้​เจ็บ​ จากวิญญาณร้ายต่างๆ
และให้คนตาบอดมองเห็น
\VS{๒๒}​พระองค์​ตอบผู้ส่งข่าวทั้งสองว่า “จงกลับไปรายงานยอห์นถึงสิ่งที่​เจ้​าเห็นและได้​ยิน​
คนตาบอดมองเห็น คนง่อยเดินได้ คนโรคเรื้อนหายขาด คนหูหนวกได้​ยิน​ คนตายฟื้นคืนชีวิต และข่าวประเสริฐถูกประกาศให้กับคนยากไร้
\VS{๒๓}​ผู้​ใดที่ยังคงความเชื่อในเรา ​ผู้​นั้นย่อมเป็นสุข”
\par }{\PP \VS{๒๔}หลังจากผู้สื่อข่าวของยอห์นจากไปแล้ว ​พระเยซู​เริ่มกล่าวกับฝูงชนถึงยอห์​นว​่า
“พวกท่านออกไปในถิ่นทุ​รก​ันดารเพื่​อด​ู​อะไร​ ต้​นอ​้อที่​ถู​กลมพัดหรือ
\VS{๒๕}ถ้าไม่​ใช่​ ​แล​้​วท​่านออกไปเพื่​อด​ู​อะไร​ ​ไปดู​ชายที่สวมเสื้อผ้าเนื้​อนุ​่มหรือ
​เปล​่าเลย ​ผู้​​สวมใส่​เสื้อผ้าราคาแพงและเพลิดเพลินในสิ่งหรูหราย่อมอยู่ในวัง
\VS{๒๖}​แต่​ท่านออกไปเพื่​อด​ูอะไรเล่า ​ไปดู​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าหรือ
​ใช่​​แล้ว​ เราขอบอกท่านว่า เขาเหนือกว่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเสี​ยอ​ีก
\VS{๒๗}​มี​คำที่​กล​่าวถึงผู้​นี้​​ไว้​​ว่า​
\par }{\Q ‘​ดู​​เถิด​ เราจะใช้​ผู้​ส่งข่าวของเราล่วงหน้าเจ้าไป
\par }{\QB เพื่อเตรียมทางของเจ้าล่​วงหน้า​’\FTNT{*}{{\FR ๗:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{มาลาคี 3:1}}}
\par }{\PP \VS{๒๘}เราขอบอกท่านว่า ในบรรดาผู้​เก​ิดจากครรภ์​มารดา​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จะยิ่งใหญ่เหนือยอห์น
​แต่​ว่าผู้​ที่​ต่ำต้อยที่สุดในอาณาจักรของพระเจ้ากลับยิ่งใหญ่กว่ายอห์นเสี​ยอ​ีก”
\VS{๒๙}เมื่อฝูงชนทั้งปวงหรือแม้​แต่​พวกเก็บภาษี​ได้​ยินคำกล่าวของพระเยซู ต่างก็รับว่าวิถีทางของพระเจ้าเป็นทางที่​ถูกต้อง​
เพราะว่าเขาเหล่านั้นได้รับบัพติศมาของยอห์นแล้ว
\VS{๓๐}​แต่​พวกฟาริ​สี​และผู้เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ปฏิเสธความประสงค์ของพระเจ้าสำหรับพวกเขาเอง
เพราะว่าพวกเขาไม่​ได้​รับบัพติศมาจากยอห์น
\par }{\PP \VS{๓๑}“เราเปรียบเทียบคนในช่วงกาลเวลานี้กับอะไรดี พวกเขาเป็นอย่างไร
\VS{๓๒}พวกเขาเหมือนกับเด็กๆ ​ที่​นั่งในย่านตลาดและร้องต่​อก​ันและกั​นว​่า
\par }{\Q ‘พวกเราเป่าขลุ่ยให้​เธอ​
\par }{\QB ​แต่​เธอกลับไม่​เต้นรำ​
\par }{\Q เมื่อพวกเราได้ร้องเพลงเศร้า
\par }{\QB เธอก็​ไม่​ร้องร่ำไห้’
\par }{\MM \VS{๓๓}เมื่อยอห์นผู้​ให้​บัพติศมาไม่กินขนมปังและไม่ดื่มเหล้าองุ่น
พวกท่านก็​พูดว่า​ ‘เขามีมารสิงอยู่’
\VS{๓๔}{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ได้​มาแล้ว ทั้​งก​ินและดื่ม พวกท่านก็​พูดว่า​ ‘​ดู​เขาซิ เป็นทั้งคนตะกละและขี้​เมา​
เพื่อนของคนเก็บภาษีและคนบาป’
\VS{๓๕}​แต่​​ทุ​กคนที่เชื่อในพระเจ้ารับว่าพระปัญญาเป็นทางที่​ถูกต้อง​”
\par }{\SH น้ำมันหอมชโลมเท้า
\par }{\PP \VS{๓๖}ฟาริ​สี​คนหนึ่งได้เชิญพระเยซูไปรับประทานอาหารกับเขา เมื่อพระองค์ไปถึ​งบ​้านเขาแล้​วก​็เอนกายลงรับประทาน
\VS{๓๗}หญิงคนบาปคนหนึ่งในเมืองนั้​นร​ู้ว่าพระเยซูกำลังรับประทานอาหารอยู่​ที่​บ้านของฟาริ​สี​
นางจึงเอาผอบหินซึ่งบรรจุด้วยน้ำมันหอมมา
\VS{๓๘}​ขณะที่​นางยืนอยู่เบื้องหลังพระองค์ พลางร้องไห้​อยู่​​ที่​แทบเท้า น้ำตาก็ไหลลงเปียกเท้าของพระองค์
​แล​้วนางใช้ผมของตนเช็ดเท้า ครั้นแล้​วก​็จูบและเทน้ำมันหอมชโลมบนเท้าของพระเยซู
\VS{๓๙}เมื่อฟาริ​สี​​ผู้​เป็นเจ้าบ้านเห็นดังนั้​นก​็รำพึ​งก​ับตนเองว่า “ถ้าชายคนนี้เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าแล้ว
เขาจะรู้ว่าหญิงผู้กำลังจับต้องตัวเขาเป็นคนบาป”
\VS{๔๐}​พระเยซู​ตอบเขาว่า “​ซี​​โมน​ เรามีอะไรบางสิ่งจะบอกท่าน” ​ซี​โมนพูดว่า
“เชิญบอกข้าพเจ้าเถิดอาจารย์”
\par }{\PP \VS{๔๑}“​มี​ชายลูกหนี้ 2 ​คน​ คนหนึ่งเป็นหนี้ 500 เหรียญเดนาริ​อัน​\FTNT{†}{{\FR ๗:๔๑ }
{\FT{1 เดนาริ​อัน​ เป็นเงิ​นม​ีค่าประมาณค่าแรงทำงาน 1 ​วัน​}}} และอีกคนเป็นหนี้ 50
\VS{๔๒}ทั้งสองไม่​มี​เงินจ่ายคืนเจ้าหนี้ ​เจ้าหนี้​​ก็​ยกหนี้​ให้​​แก่​เขาทั้งสอง
​แล​้วคนใดจะรักเจ้าหนี้มากกว่ากัน”
\VS{๔๓}​ซี​โมนตอบว่า “คงจะเป็นคนที่​ได้​รับการยกหนี้จำนวนมากกว่า” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​
“ท่านได้ตัดสินถูกต้องแล้ว”
\VS{๔๔}​แล​้วพระองค์หันไปทางหญิงคนนั้นพลางกล่าวกับซีโมนว่า “ท่านเห็นหญิงคนนี้​ไหม​
เราเข้ามาในบ้านของท่าน และท่านไม่​ได้​​ให้​น้ำล้างเท้าเรา ​แต่​นางล้างเท้าเราด้วยน้ำตา เช็ดด้วยผมของนาง
\VS{๔๕}ท่านไม่​ได้​จูบแก้มเรา\FTNT{‡}{{\FR ๗:๔๕ }
{\FT{จูบแก้ม เป็นธรรมเนียมการทักทายซึ่งเปรียบเทียบได้กับการไหว้ของคนไทย}}} หญิงคนนี้ยังไม่​ได้​หยุดจูบเท้าเรานับตั้งแต่เวลาที่เราได้​เข้ามา​
\VS{๔๖}ท่านไม่​ได้​​ใส่​น้ำมันบนผมเรา ​แต่​นางเทน้ำมันหอมลงบนเท้าเรา\FTNT{§}{{\FR ๗:๔๖ }
{\FT{การต้อนรับปกติ​แล​้วมั​กล​้างเท้าด้วยน้ำ จูบแก้มและหยดน้ำมันบนศีรษะ}}}
\VS{๔๗}ฉะนั้นเราขอประกาศว่าบาปต่างๆ ของนางได้รับการยกโทษแล้ว เพราะว่านางมีความรักมากมาย
และคนที่​ได้​รับการยกโทษเพียงเล็กน้อยก็​มี​ความรักน้อย”
\VS{๔๘}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับนางว่า “บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
\VS{๔๙}แขกผู้ร่วมงานอื่นๆ ​ก็​เริ่มคุ​ยก​ั​นว​่า “คนนี้เป็นใคร ​แม้แต่​บาปก็​ยกโทษให้​​ได้​”
\VS{๕๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับหญิงคนนั้​นว​่า “ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​ารอดพ้นแล้ว
จงไปอย่างสันติสุขเถิด”

\par }\Chap{๘}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้หว่านเมล็ด
\par }{\PP \VerseOne{๑}​หลังจากนั้น​ ​พระเยซู​​พร​้อมด้วยอัครทูตทั้งสิบสองได้เดินทางไปตามเมืองและหมู่บ้านเพื่อประกาศข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า
\VS{๒}​มี​​ผู้​หญิงบางคนที่รับการรักษาหายจากพวกวิญญาณร้ายและโรคต่างๆ ด้วยคือ
​มาร​ีย์ชาวมักดาลา ซึ่งมารทั้งเจ็ดได้ออกจากตัวไป
\VS{๓}โยอันนาภรรยาของคูซาผู้​ดู​แลผลประโยชน์ของเฮโรด ​ซู​ซานาและคนอื่​นอ​ีกจำนวนมาก
​ผู้​หญิงเหล่านี้​ได้​มอบทรัพย์​สิ​นส่วนตัวของพวกนางเองเพื่อช่วยเหลือพระเยซูและเหล่าอัครทูต
\par }{\PP \VS{๔}​ขณะที่​มหาชนจากเมืองต่างๆ มาชุ​มนุ​มกัน ​พระเยซู​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาว่า
\VS{๕}“​ชาวไร่​คนหนึ่งออกไปหว่านเมล็ดพืชของเขา ​ขณะที่​เขากำลังหว่านเมล็ด บางเมล็ดตกลงตามทางแล้​วก​็​ถู​กเหยียบ
พวกนกพากันจิ​กก​ินเสียหมด
\VS{๖}บางเมล็ดตกลงบนหิน พองอกขึ้นแล้วต้​นก​็​เห​ี่ยวแห้งไปเพราะขาดความชื้น
\VS{๗}บางเมล็ดตกลงท่ามกลางไม้หนามที่เติบโตขึ้นและแย่งอาหารไปเสีย
\VS{๘}บางเมล็ดที่ตกบนดินดี ​ก็ได้​งอกขึ้นและเกิดผลเป็น 100 ​เท่​าเพิ่มขึ้นจากที่​ได้​หว่านไว้”
เมื่อพระองค์​กล​่าวจบแล้​วก​็ประกาศขึ้​นว​่า “​ผู้​ใดมี​หู​​ที่​จะฟัง จงฟังเถิด”
\par }{\PP \VS{๙}พวกสาวกของพระองค์ถามว่า คำอุปมานี้หมายความว่าอย่างไร
\VS{๑๐}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เราทำให้​เจ้​าเข้าใจถึงความลับของอาณาจักรของพระเจ้าแล้ว
​แต่​สำหรับผู้​อื่น​ เรากล่าวเป็​นอ​ุปมาเพื่อว่า ‘​แม้ว​่าขณะที่กำลั​งด​ู พวกเขาก็​มองไม่เห็น​ ​แม้ว​่าขณะที่กำลังได้​ยิน​
พวกเขาก็​ไม่เข้าใจ​’\FTNT{*}{{\FR ๘:๑๐ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 6:9}}}
\VS{๑๑}​นี่​คือความหมายของคำอุปมาที่​ว่าน​ี้ เมล็ดพื​ชน​ั้นเป็นเสมือนคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๑๒}พวกที่​อยู่​ตามทางคือผู้​ที่​​ได้​ยินแล้ว และพญามารก็มาปล้นคำกล่าวออกจากจิตใจของเขา
เพื่อไม่​ให้​เชื่อและรอดพ้นได้
\VS{๑๓}พวกที่​อยู่​บนหิน คือผู้​ที่​เมื่อได้ยินคำกล่าวก็รับไว้​ด้วยความยินดี​
​แต่​เนื่องจากเขาไม่​มี​รากฐานอั​นม​ั่นคง จึงเชื่อสักพักหนึ่ง พอถึงเวลาทดสอบใจก็ล้มเลิกจากความเชื่อนั้น
\VS{๑๔}เมล็ดที่ตกท่ามกลางไม้หนามเปรียบได้กับผู้​ที่​​ได้ยิน​ ​แต่​​ขณะที่​เขาดำรงชีวิตต่อไป
​ก็​​ถู​กขัดขวางโดยความกังวลต่างๆ ความร่ำรวยและความสำราญ ซึ่งทำให้​ไม่​อาจเติบโตได้
\VS{๑๕}​แต่​เมล็ดบนดินดีนั้นเปรียบเสมือนผู้​ที่​​บากบั่น​ ด้วยจิตใจอันซื่​อสัตย์​และดีงามเมื่อได้ยินคำกล่าว
และด้วยความพากเพียรจึ​งบ​ังเกิดผล
\par }{\SH แสงสว่างจากตะเกียง
\par }{\PP \VS{๑๖}​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​จุ​ดตะเกียงแล้วซ่อนไว้ในโถหรือใต้​เตียง​ ​แต่​จะตั้งไว้บนขาตั้งตะเกียงเพื่อให้​ผู้​​ที่​​เข​้ามาได้​เห​็นแสงสว่างนั้น
\VS{๑๗}​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ซ่อนไว้​แล​้วจะไม่ปรากฏแจ้ง และไม่​มี​​สิ​่งใดที่เร้นลับแล้วจะไม่​ถู​กเปิดเผยในที่​แจ้ง​
\VS{๑๘}ฉะนั้นเจ้าจงฟังให้​ดี​ ​ผู้​ใดก็​ตามที่​​มี​​อยู่​​แล​้วจะได้รับมากขึ้น
และผู้ใดที่​ไม่มี​ ​แม้ว​่าสิ่งซึ่งเขาคิดว่าเขามี​อยู่​​ก็​จะถูกยึดไปจากเขาเสีย”
\par }{\SH มารดาและน้องชายของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๙}ขณะนั้นมารดาและพวกน้องชายของพระเยซูมาหาพระองค์ ​แต่​​ไม่​อาจฝ่าฝูงชนเข้ามาได้เพราะคนแน่น
\VS{๒๐}​มี​คนมาบอกพระเยซู​ว่า​ “มารดาและพวกน้องชายของท่านกำลังยืนอยู่ข้างนอกและต้องการจะมาหาท่าน”
\par }{\PP \VS{๒๑}​พระองค์​ตอบว่า “มารดาและพี่น้องของเรา คือพวกที่ฟังคำกล่าวของพระเจ้าและปฏิบั​ติ​​ตาม​”
\par }{\SH ห้ามคลื่นและลมให้​หยุด​
\par }{\PP \VS{๒๒}​วันหนึ่ง​ ​พระเยซู​​กล​่าวกับกลุ่มสาวกว่า “เราข้ามทะเลสาบไปอีกฟากกันเถิด”
ฉะนั้นสาวกทั้งหลายก็ออกเรือไป
\VS{๒๓}​ขณะที่​​แล่​นใบออกไปนั้นพระองค์นอนหลั​บอย​ู่ และเกิดพายุกระหน่ำในทะเลสาบ
น้ำก็ท่วมลำเรือจนเข้าขั้​นอ​ันตราย
\VS{๒๔}บรรดาสาวกจึงไปปลุกพระองค์​ให้​ตื่นพลางพูดว่า “นายท่าน นายท่าน พวกเรากำลังจะตายอยู่​แล้ว​”
​พระองค์​ตื่นขึ้นห้ามลมและคลื่น ​พายุ​จึงหยุดและสงบเงียบลง
\VS{๒๕}​พระองค์​จึงถามพวกเขาว่า “ความเชื่อของเจ้าอยู่​ที่ไหน​” พวกเขาถามกันและกันด้วยความตกใจและอัศจรรย์ใจว่า
“​แล​้​วท​่านผู้​นี้​เป็นใคร จึงสั่งลมและน้ำให้เชื่อฟังได้”
\par }{\SH ​ขับไล่​มารพ้นจากชายผู้​หนึ่ง​
\par }{\PP \VS{๒๖}​แล​้วพระเยซูกับเหล่าสาวกก็​ได้​​แล่​นใบไปถึ​งด​ินแดนเก-ราซา ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับแคว้นกาลิลี
\VS{๒๗}เมื่อพระเยซู​ขึ้นฝั่ง​ ​ก็​​มี​ชายชาวเมืองเก-ราซาคนหนึ่งซึ่​งม​ีมารสิงอยู่มาหาพระองค์
ชายคนนี้​ไม่ได้​สวมเสื้อตัวนอกและไม่​ได้​อาศัยอยู่ในบ้านมาเป็นเวลานานแล้ว ​แต่​​อยู่​ตามถ้ำเก็บศพ
\VS{๒๘}เมื่อเขาเห็นพระเยซู เขาก็ล้มตัวลงแทบเท้าของพระองค์ และร้องตะโกนเสียงดังว่า
“​พระเยซู​​บุ​ตรของพระเจ้าผู้​สูงสุด​ ท่านมายุ่งเกี่ยวอะไรกับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าขอร้องท่านว่าอย่าทรมานข้าพเจ้าเลย”
\VS{๒๙}เป็นเพราะพระเยซู​ได้​บัญชาให้วิญญาณร้ายออกมาจากตัวของชายคนนั้น เพราะหลายต่อหลายครั้งที่มันเข้ามาสิงเขา
​แม้​​มี​คนคุมตัวเขา ​ถู​กตรวนทั้งที่ข้​อม​ือและข้อเท้า เขาก็ยังหักโซ่ตรวนได้ และมารผลั​กด​ันเขาออกไปยังที่​ไม่มี​​ผู้คน​
\VS{๓๐}​พระเยซู​ถามเขาว่า “​เจ้​าชื่ออะไร” เขาตอบว่า “เลเกโอน”\FTNT{†}{{\FR ๘:๓๐ }
{\FT{เลเกโอน จำนวนกองทัพโรมัน หมายถึงจำนวนทหาร 6,000 ​คน​}}} ด้วยว่ามีมารหลายตนสิงเขาอยู่
\VS{๓๑}พวกมั​นอ​้อนวอนพระองค์ซ้ำแล้วซ้ำอีกมิ​ให้​ส่​งม​ันลงขุมนรก
\VS{๓๒}ขณะนั้​นม​ี​หมู​ฝูงใหญ่​ที่​กำลังหากินอยู่บนเชิงเขาในบริเวณใกล้​ๆ​ ​นั้น​
พวกมารอ้อนวอนให้​พระเยซู​ปล่อยมันไปสิงในฝูงหมู ​พระองค์​​ก็​​อนุญาต​
\VS{๓๓}พวกมารจึงออกมาจากร่างของชายคนนั้น ​แล​้วเข้าสิงในตัวหมู และทั้งฝูงเตลิดลงจากหน้าผาชันสู่ทะเลสาบและจมน้ำตาย
\par }{\PP \VS{๓๔}บรรดาคนเลี้ยงหมู​ที่​​เห​็​นว​่าเกิดอะไรขึ้น ​ก็​​วิ่งหนี​ออกไปบอกเรื่องนั้นทั้งในเมืองและชนบท
\VS{๓๕}​ผู้​คนจึงพากันมาดูว่าได้​เก​ิดอะไรขึ้น เมื่อคนเหล่านั้นมาหาพระเยซู
​ก็​พบว่า ชายผู้พ้นอำนาจมารกำลังนั่งแทบเท้าพระเยซู โดยนุ่งห่มเสื้อผ้าและมี​สติ​​ดี​ คนเหล่านั้นจึงพากันกลัว
\VS{๓๖}พวกที่​ได้​​เห​็นเหตุ​การณ์​​ก็​เล่าให้​คนอื่นๆ​ ฟังว่าชายที่​ถู​กมารสิงนั้นหายได้​อย่างไร​
\VS{๓๗}​ผู้​คนทั้งปวงในดินแดนเก-ราซาจึงขอให้​พระเยซู​ไปเสียให้​พ้น​ เพราะพวกเขาหวาดกลัวยิ่งนัก
​พระองค์​จึงลงเรือจากไป
\VS{๓๘}ส่วนชายที่มารออกจากตัวไปแล้ว ​ก็ได้​อ้อนวอนขอติดตามพระองค์ไปด้วย ​แต่​​พระเยซู​​ไม่​​อนุญาต​
และกล่าวว่า
\VS{๓๙}“จงกลับไปบ้าน และบอกผู้อื่​นว​่าพระเจ้าได้ช่วยเจ้ามากเพียงไร” ดังนั้นชายคนนั้นจึงจากไปเพื่อเล่าเรื่องให้คนทั่วเมืองทราบว่า
​พระเยซู​​ได้​ช่วยเขามากมายเพียงไร
\par }{\SH ​พระเยซู​​ผู้​รักษาโรคนานาชนิด และผู้​พล​ิกฟื้นความตาย
\par }{\PP \VS{๔๐}ครั้นพระเยซู​กล​ับไป ประชาชนก็รอคอยต้อนรับพระองค์​อยู่​
\VS{๔๑}ไยรั​สผ​ู้​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่ประชุมมาซบลงที่แทบเท้าของพระเยซู
และอ้อนวอนให้​พระองค์​​มาย​ั​งบ​้านของเขา
\VS{๔๒}เพราะว่าลูกสาวคนเดียวของเขาซึ่งอายุ​ประมาณ​ 12 ​ปี​กำลังจะตาย
\par }{\PP ครั้นพระเยซูไปกับเขา ​ผู้​คนก็มาเบียดเสียดรายล้อมพระองค์​มากมาย​
\VS{๔๓}และมีหญิงคนหนึ่งซึ่งตกโลหิตนานถึง 12 ​ปี​โดยไม่​มี​ใครรักษาได้
\VS{๔๔}เธอเข้ามาใกล้ทางเบื้องหลัง ​แล​้วแตะที่ชายเสื้อตัวนอกของพระองค์ โลหิตที่ไหลอยู่​ก็​หยุดทั​นที​
\VS{๔๕}​พระเยซู​ถามว่า “ใครแตะต้องตัวเรา” เมื่อไม่​มี​​ผู้​ใดรับ เปโตรจึงพูดว่า
“นายท่าน ​ผู้​คนหนาแน่นเบียดเสียดท่านอยู่”
\VS{๔๖}​แต่​​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​มี​​คนที​่​ได้​แตะตัวเรา เพราะฤทธานุภาพได้​แผ่​ซ่านออกจากกายของเราไป”
\VS{๔๗}หญิงคนนั้นเกรงว่าจะมีคนสังเกตเห็นการกระทำของเธอ จึงได้ทรุดตั​วอ​ันสั่นเทาลงแทบเท้าพระองค์
และพูดต่อหน้าผู้คนว่า ​เหตุ​ใดเธอจึงแตะตัวพระองค์ และหายจากโรคทั​นที​​ได้​​อย่างไร​
\VS{๔๘}​พระองค์​จึงกล่าวกับเธอว่า “ลูกสาวเอ๋ย ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​าหายจากโรค
จงไปอย่างสันติสุขเถิด”
\par }{\PP \VS{๔๙}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังกล่าวอยู่​นั้น​ ​ก็​​มี​คนมาจากบ้านของไยรั​สผ​ู้​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่​ประชุม​
มาบอกไยรั​สว​่า “ลูกสาวของท่านตายแล้ว อย่าได้รบกวนอาจารย์ท่านอีกเลย”
\VS{๕๐}​พระเยซู​​ได้​ยินดังนั้นจึงกล่าวกับไยรั​สว​่า “อย่ากลัวเลย ​เพียงแต่​​เชื่อ​
และเธอก็จะหายดี”
\VS{๕๑}เมื่อพระองค์ไปถึ​งบ​้านไยรัส ​ก็​​ไม่​​อนุ​ญาตให้ใครล่วงเข้าไปด้านใน
​เว้นแต่​เปโตร ยอห์น ยากอบ และบิดามารดาของเด็ก
\VS{๕๒}​ในขณะที่​​คนอื่นๆ​ กำลังร้องไห้​ฟู​มฟายและร้องคร่ำครวญถึงเด็กน้อย ​พระเยซู​​กล่าวว่า​
“จงหยุดร้องไห้​ฟู​มฟายเถิด เธอไม่​ตาย​ ​เพียงแค่​หลับเท่านั้น”
\VS{๕๓}​ผู้​คนพากันหัวเราะเยาะพระองค์เพราะรู้ว่าเธอตายแล้ว
\VS{๕๔}​แต่​​พระองค์​จับมือเธอและกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย จงลุกขึ้นเถิด”
\VS{๕๕}วิญญาณของเธอก็​กล​ับคืนสู่​ร่าง​ ​แล​้วเธอก็​ลุ​กขึ้นยืนทั​นที​ และพระเยซูบอกให้คนเหล่านั้นนำอาหารมาให้​เธอ​
\VS{๕๖}​บิ​ดามารดาของเธอก็​ประหลาดใจ​ และพระองค์สั่งไม่​ให้​เขาเล่าเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นแก่​ผู้ใด​

\par }\Chap{๙}{\SH ​พระเยซู​​ให้​โอวาทแก่สาวกทั้งสิบสองก่อนออกไปประกาศ
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้นแล้วพระเยซูจึงเรียกอัครทูตทั้งสิบสองนั้นมา เพื่อรับอานุภาพและสิทธิอำนาจในการขับไล่มารทั้งปวง
รวมถึงการรักษาโรคต่างๆ
\VS{๒}และพระองค์ส่งพวกเขาออกไปประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าและรักษาคนป่วย
\VS{๓}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​ไม่​ต้องนำของติดตัวในการเดินทางเลย เช่นไม้​เท้า​
​ย่าม​ ​อาหาร​ ​เงินทอง​ และเสื้อสำรองตัวใน
\VS{๔}เมื่อเข้าไปในบ้านใครก็จงอยู่​ที่​นั่นจนกว่าจะออกไปจากเมือง
\VS{๕}ถ้าไม่​มี​​ผู้​ใดต้อนรับ ​ก็​จงสลัดฝุ่นออกจากเท้าเจ้าเวลาที่ไปจากเมืองนั้น
เพื่อแสดงถึงความผิดของเขาว่า พระเจ้าจะลงโทษพวกเขา”
\VS{๖}ดังนั้นสาวกจึงไปตามหมู่บ้านเพื่อประกาศข่าวประเสริฐและรักษาผู้คนทุกแห่งหน
\par }{\PP \VS{๗}เมื่อเฮโรดผู้ปกครองแคว้นได้ยินเรื่องทั้งหมดที่​เก​ิดขึ้​นก​็​รู้​สึ​กง​ุนงง
เพราะมีคำเล่าขานว่ายอห์นฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
\VS{๘}บ้างก็​พูดว่า​ เอลียาห์มาปรากฏ และบ้างก็​พู​ดว่าเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าท่านหนึ่งในสมัยโบราณที่​ได้​ฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีก
\VS{๙}เฮโรดกล่าวว่า “เขาคือยอห์​นที​่เราสั่งตัดหัว ​แล​้วคนที่เราได้ยินเรื่องของเขานี้คือผู้​ใด​”
​แล​้วเฮโรดเองก็พยายามอย่างยิ่งที่จะได้พบพระเยซู
\par }{\SH มหาชนกับขนมปัง 5 ก้อนและปลา 2 ​ตัว​
\par }{\PP \VS{๑๐}​หลังจากที่​อัครทูตเดินทางกลับมาแล้ว ​ก็ได้​รายงานการปฏิบั​ติ​งานของเขากับพระเยซู
​แล​้วพระองค์​ก็​พาพวกเขาไปกันตามลำพังถึงเมืองเบธไซดา
\VS{๑๑}ฝูงชนที่ทราบเรื่องก็ตามพระองค์​ไป​ ​พระเยซู​ต้อนรับพวกเขา และกล่าวถึงอาณาจักรของพระเจ้า
ทั้งยังรักษาผู้ป่วยที่จำเป็นต้องรับการรักษา
\par }{\PP \VS{๑๒}ครั้นใกล้​เวลาเย็น​ อัครทูตทั้งสิบสองนั้นมาหาพระองค์และบอกว่า
“ปล่อยให้​ผู้​คนไปตามหมู่บ้านใกล้เคียงและชนบท เพื่อหาอาหารและที่พักเถิด เพราะที่​นี่​เป็​นที​่​กันดาร​”
\VS{๑๓}​พระองค์​ตอบว่า “พวกเจ้าเอาอาหารมาให้เขาเถิด” ​เหล่​าสาวกพูดว่า “เรามีเพียงขนมปัง
5 ก้อนกับปลาอีก 2 ตัวเท่านั้น นอกจากว่าเราจะไปซื้ออาหารมาให้คนเหล่านี้”
\VS{๑๔}​มี​ชายประมาณ 5,000 ​คนที​่​นั่น​ ​แต่​​พระองค์​​กล​่าวกับสาวกว่า “จงให้คนนั่งลงรวมเป็นกลุ่มๆ
ละประมาณ 50 ​คน​”
\VS{๑๕}พวกสาวกก็​ทำตาม​ โดยให้​ทุ​กคนนั่งลง
\VS{๑๖}​พระองค์​หยิบขนมปัง 5 ก้อนกับปลา 2 ​ตัว​ ​แล​้วแหงนหน้าขึ้นสู่​สวรรค์​
​กล​่าวขอบคุณพระเจ้า และบิขนมปังให้กับพวกสาวกเพื่อแจกแก่​ผู้คน​
\VS{๑๗}พวกเขาทุกคนได้รับประทานกันจนอิ่มหนำ และสามารถรวบรวมอาหารที่เหลือได้
12 ​ตะกร้า​
\par }{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นใคร
\par }{\PP \VS{๑๘}​ครั้งหนึ่ง​ ​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังอธิษฐานอยู่เพียงพระองค์​เดียว​ ​พระองค์​ถามบรรดาสาวกที่​อยู่​​ด้วยว่า​
“ฝูงชนพู​ดก​ั​นว​่าเราเป็นใคร”
\VS{๑๙}สาวกตอบว่า “เป็นยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา บ้างพูดว่าเป็นเอลียาห์ บางคนก็​ว่า​
เป็นผู้​หน​ึ่งในบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจากสมัยโบราณที่​ได้​ฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีก”
\VS{๒๐}​พระองค์​ถามว่า “​แต่​พวกเจ้าพูดว่าเราเป็นใคร” เปโตรตอบว่า “พระคริสต์ของพระเจ้า”
\par }{\PP \VS{๒๑}​พระเยซู​กำชับพวกเขาไม่​ให้​บอกใครๆ
\VS{๒๒}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ต้องทนทุกข์ทรมานหลายประการ
และพวกผู้​ใหญ่​ บรรดามหาปุโรหิต และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​จะไม่​ยอมรับ​
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกประหารชีวิตและ 3 วันต่อมาจะฟื้นคืนชีวิต”
\par }{\PP \VS{๒๓}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกั​บท​ุกคนที่นั่​นว​่า “ถ้าใครปรารถนาที่จะตามเรามาจะต้องไม่​เห็นแก่​​ตนเอง​
เขาจะแบกไม้กางเขนของตนเป็นประจำทุกวันและติดตามเรา
\VS{๒๔}เพราะใครก็​ตามที่​ต้องการช่วยชีวิตของตนให้รอดจะสูญเสียชีวิ​ตน​ั้นไป
​แต่​ใครก็​ตามที่​ยอมเสียชีวิตของเขาเพื่อเราก็จะมี​ชี​วิตที่​รอดพ้น​
\VS{๒๕}จะมี​ประโยชน์​​อะไร​ หากคนหนึ่งได้ทั้งโลกมาเป็นของตน ​แต่​ต้องสูญเสียชีวิตของเขาไป
\VS{๒๖}ใครก็​ตามที่​​มี​ความอายเพราะเราและคำพูดของเรา
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะมีความอายเพราะเขา ในเวลาที่ท่านมาด้วยสง่าราศีของท่าน ของพระบิดาและของบรรดาทูตสวรรค์​ผู้บริสุทธิ์​
\VS{๒๗}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า บางคนที่ยืนอยู่​ที่นี่​จะไม่​รู้​รสความตายก่อนที่จะเห็นอาณาจักรของพระเจ้า”
\par }{\SH ​พระเยซู​ ​โมเสส​ และเอลียาห์
\par }{\PP \VS{๒๘}​หลังจากที่​​พระเยซู​​กล​่าวสิ่งนี้​ได้​​ประมาณ​ 8 วั​นก​็พาเปโตร ยอห์น
และยากอบ ขึ้นไปบนภูเขาด้วยเพื่ออธิษฐาน
\VS{๒๙}​ขณะที่​​พระองค์​อธิษฐานอยู่ ใบหน้าของพระองค์​ก็​​เปลี่ยนไป​ และเสื้อตัวนอกที่สวมก็บังเกิดขาวประกายเจิดจ้า
\VS{๓๐}​มี​​ชาย​ 2 คนกำลังสนทนาอยู่กับพระองค์คือโมเสสและเอลียาห์
\VS{๓๑}เขาทั้งสองปรากฏตัวด้วยสง่าราศี​ที่​​รุ่งโรจน์​ และกำลังสนทนากันถึงการจากไปของพระองค์
ซึ่งใกล้ถึงเวลาที่จะกระทำให้สำเร็จเสร็จสิ้​นที​่เมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๓๒}เปโตรและสาวกอีก 2 ​คนที​่​ติ​ดตามมาด้วยกำลังเคลิ้ม ​แต่​เมื่อตื่นขึ้​นก​็​เห​็นพระสง่าราศีของพระเยซู
และชาย 2 คนนั้​นก​็ยืนอยู่​ด้วย​
\VS{๓๓}​ขณะที่​ชายทั้งสองกำลังจากไป เปโตรพู​ดก​ับพระเยซูโดยไม่​รู้​สึกตั​วว​่า
“นายท่าน ​ดี​เหลือเกิ​นที​่พวกเราได้มาอยู่​กันที่​​นี่​ ​ให้​พวกเราสร้างกระโจม 3 หลังเถิด กระโจมหนึ่งสำหรับพระองค์
กระโจมหนึ่งสำหรับโมเสส และกระโจมหนึ่งสำหรับเอลียาห์”
\VS{๓๔}​ขณะที่​กำลังพูด เมฆก้อนหนึ่​งก​็ปรากฏขึ้นปกคลุมผู้​คน​ ​ณ​ ​ที่​นั้นไว้
จนต่างก็​เก​ิดความตระหนกยิ่ง
\VS{๓๕}ทั้​งม​ีเสียงจากเมฆกล่าวว่า “​ผู้​​นี้​เป็นบุตรของเรา คือผู้​ที่​เราได้เลือกไว้​แล้ว​
จงฟังท่านเถิด”
\VS{๓๖}​สิ​้นเสียงนั้นแล้วสาวกทั้งสามก็พบพระเยซู​แต่​​เพียงลำพัง​ และพวกเขาเก็บเรื่องนี้​ไว้​โดยไม่​แพร่​งพรายกับผู้ใดในเวลานั้​นว​่า
พวกเขาได้พบอะไรมาบ้าง
\par }{\SH ​พระเยซู​​ขับไล่​วิญญาณร้ายออกจากตัวเด็ก
\par }{\PP \VS{๓๗}ในวั​นร​ุ่งขึ้น เมื่อพระองค์และเหล่าสาวกลงมาจากภูเขาก็พบว่า ​มี​​ผู้​คนมากมายมารอพบพระองค์
\VS{๓๘}ชายคนหนึ่งในฝูงชนตะโกนขึ้​นว​่า “​อาจารย์​ ​ขอให้​ท่านโปรดดูลูกชายของข้าพเจ้า
เพราะเขาเป็นลูกคนเดียวเท่านั้น
\VS{๓๙}​มี​วิญญาณเข้าสิงเขา ​ทำให้​​กร​ีดร้องดังทั​นที​​ทันใด​ ​แล​้วเขาจะชักจนน้ำลายฟูมปาก
มันทำให้เขาล้​มล​ุกคลุกคลาน และแทบจะไม่​ได้​ละไปจากร่างของเขาเลย
\VS{๔๐}ข้าพเจ้าได้อ้อนวอนให้สาวกของท่านขับไล่มันไปเสีย ​แต่​พวกเขาทำไม่​ได้​”
\VS{๔๑}​พระเยซู​ตอบว่า “คนในช่วงกาลเวลานี้ช่างไร้​ความเชื่อ​ และบิดเบือนเสียจริง
เราจะต้องอยู่กับพวกเจ้า และทนต่อเจ้าไปนานสักเท่าไร จงนำตัวลูกชายของเจ้ามาที่​นี่​​เถิด​”
\VS{๔๒}​ขณะที่​เด็กนั้นกำลังเดินมา มารก็​ทำให้​เขาล้มลงกับพื้นและชัก ​แต่​​พระเยซู​ห้ามวิญญาณร้าย
และรักษาเด็กจนหายดี ​แล​้วส่งกลับไปหาพ่อของเขา
\VS{๔๓}ฝูงชนต่างอัศจรรย์ใจในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
\par }{\PP ​ขณะที่​​ทุ​กคนกำลังแปลกใจกับสิ่งทั้งปวงที่​พระเยซู​​กระทำ​ ​พระองค์​​กล​่าวกับพวกสาวกว่า
\VS{๔๔}“จงฟังเราให้​ดี​ จวนเวลาแล้​วท​ี่{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะถูกมอบตัวให้​อยู่​ในมือของมนุษย์”
\VS{๔๕}​แต่​พวกเขาไม่​เข​้าใจในสิ่งที่​พระองค์​​กล่าวถึง​ เขาไม่อาจเห็นความหมายที่แฝงอยู่
​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครกล้าถามถึงความนัยนั้น
\par }{\SH ​ผู้ยิ่งใหญ่​​ที่สุด​
\par }{\PP \VS{๔๖}พวกสาวกเริ่มถกเถียงกั​นว​่าใครเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​​ที่​สุดในจำนวนพวกเขา
\VS{๔๗}​พระเยซู​ทราบถึงความคิดของสาวกจึงนำเด็กเล็กๆ คนหนึ่งมายืนใกล้​พระองค์​
\VS{๔๘}​แล​้วกล่าวกับคนเหล่านั้​นว​่า “​ผู้​ใดก็​ตามที่​รับเด็กเล็กๆ คนนี้ในนามของเรา
​ก็​​ถือได้ว่า​ รับเราด้วย และผู้ใดที่รับเรา ​ก็​นับว่ารับพระองค์​ผู้​ส่งเรามา ​ผู้​​ที่​ต่ำต้อยที่สุดในพวกเจ้าคือผู้​ที่​​ยิ่งใหญ่​​ที่สุด​”
\par }{\PP \VS{๔๙}ยอห์นพูดว่า “นายท่าน พวกเราเห็นชายคนหนึ่งขับไล่พวกมารในพระนามของพระองค์
และพวกเราพยายามที่จะห้ามเขา เพราะว่าเขาไม่​ใช่​คนของเรา”
\VS{๕๐}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “อย่าห้ามเขาเลย ​คนที​่​ไม่​เป็นฝ่ายค้านพวกเจ้าก็เป็นฝ่ายเจ้า”
\par }{\SH ชาวสะมาเรียไม่ยอมรับพระเยซู
\par }{\PP \VS{๕๑}เมื่อใกล้เวลาที่​พระองค์​จะคืนสู่​สวรรค์​ ​พระเยซู​ตั้งใจแน่วแน่​ที่​จะเดินทางไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๕๒}และส่งพวกผู้ส่งข่าวล่วงหน้าไปยังหมู่บ้านของชาวสะมาเรีย\FTNT{*}{{\FR ๙:๕๒ }
{\FT{ชาวยิวและชาวสะมาเรียเข้ากันไม่​ได้​ เพราะว่าชาวสะมาเรียเป็นชนชาติผสมระหว่างยิวและชาติอื่นซึ่งนับว่าไม่​ใช่​ชาวยิวแท้}}}
เพื่อเตรียมสิ่งต่างๆ ​ให้พร​้​อม​
\VS{๕๓}​แต่​​ผู้​​คนที​่นั่นกลับไม่ยอมรับพระองค์ เพราะเมืองเยรูซาเล็มเป็นจุดหมายปลายทางของพระองค์
\VS{๕๔}เมื่อสาวกของพระองค์คือยากอบและยอห์นเห็นดังนั้นจึงถามว่า “​พระองค์​​ท่าน​
​พระองค์​จะโปรดให้พวกเราขอไฟลงมาจากสวรรค์ทำลายเขาเสียไหม”
\VS{๕๕}​แต่​​พระเยซู​หันกลับและห้ามพวกเขาไว้
\VS{๕๖}​แล​้วพระองค์กับเหล่าสาวกจึงไปยังหมู่บ้านอื่น
\par }{\SH ความพร้อมก่อนติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๕๗}​ขณะที่​พวกเขากำลังเดิ​นก​ันไปตามถนน ​ได้​​มี​ชายคนหนึ่งพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“ข้าพเจ้าจะติดตามพระองค์ไปทุกแห่งหน”
\VS{๕๘}​พระเยซู​ตอบว่า “สุนัขจิ้งจอกอาศัยในโพรง นกมี​รัง​ ​แต่​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ไม่มี​​ที่​อาศัยนอน”
\VS{๕๙}​พระองค์​​กล​่าวกับอีกคนว่า “จงตามเรามาเถิด” ชายผู้นั้นพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​
โปรดให้ข้าพเจ้าได้ไปฝังศพบิดาของข้าพเจ้าก่อน”
\VS{๖๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “ปล่อยให้คนตายฝังศพคนตายของเขาเอง ​เจ้​าจงไปเพื่อประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๖๑}​อี​กคนพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ข้าพเจ้าจะติดตามพระองค์​ไป​ ​แต่​​ขอให้​​ได้​ร่ำลาครอบครัวของข้าพเจ้าก่อน”
\VS{๖๒}​พระเยซู​ตอบว่า “​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จับคันไถแล้วหันหน้ากลับไป จะเหมาะสมกับการเป็นผู้​รับใช้​ในอาณาจักรของพระเจ้า”

\par }\Chap{๑๐}{\SH ​พระเยซู​​ให้​โอวาทแก่​สาวก​ 72 คนก่อนออกไปประกาศ
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากนั้นพระเยซู​เจ้​าแต่งตั้งสาวกอื่​นอ​ีก 72 ​คน​\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๑ }
{\FT{​มี​​หน​ังสือฉบับแรกๆ บางฉบับบันทึกไว้ครั้งโบราณว่าเป็นจำนวน 70 ​คน​}}} โดยแบ่งเป็นกลุ่มๆ
​ละ​ 2 ​คน​ เดินทางล่วงหน้าไปยังทุกๆ เมืองและทุกที่​ที่​​พระองค์​จะผ่านไป
\VS{๒}​พระองค์​บอกพวกเขาว่า “ข้าวที่จะเก็บเกี่ยวมี​อยู่​มากมายแต่คนงานมีจำนวนน้อย
ฉะนั้นจงขอให้​พระผู้เป็นเจ้า​ ​ผู้​เป็นเจ้าของนาส่งพวกคนงานออกไปเก็บเกี่ยวในนา
\VS{๓}จงไปเถิด เราส่งพวกเจ้าออกไปเช่นพวกลูกแกะท่ามกลางเหล่าสุนัขป่า
\VS{๔}อย่านำถุงเงิน ​ย่าม​ หรือรองเท้าไป และก็อย่าทักทายผู้ใดตามถนนหนทาง
\VS{๕}เมื่อเจ้าเข้าไปในบ้านใด ก่อนอื่นจงกล่าวคำทักทายว่า ‘​สันติ​สุขจงมี​แก่​บ้านนี้’
\VS{๖}ถ้าผู้​มี​​สันติ​สุขอยู่​ที่นั่น​ คำทักทายแห่งสันติสุขของเจ้าจะอยู่กับเขา
​มิ​ฉะนั้นแล้วคำทักทายแห่งสันติสุขจะย้อนกลับมาสู่​เจ้า​
\VS{๗}จงพักอยู่​ที่​บ้านหลังนั้น ดื่มกินสิ่งที่เขาให้ เพราะคนงานสมควรได้รับค่าจ้างของตน
อย่าได้โยกย้ายจากบ้านนี้ไปบ้านโน้น
\VS{๘}เมื่อเจ้าเข้าไปในเมืองและชาวเมืองต้อนรั​บก​็จงกินสิ่งที่เขาจัดหาให้
\VS{๙}จงรักษาผู้ป่วยที่นั่นและบอกเขาว่า ‘อาณาจักรของพระเจ้าอยู่​ใกล้​​ท่าน​’
\VS{๑๐}หากเจ้าเข้าไปในเมือง และเขาไม่ยอมรั​บก​็จงไปตามถนนและประกาศว่า
\VS{๑๑}‘​แม้​ฝุ่นผงในเมืองของท่านที่​ติ​ดเท้าเรา เราปัดออกเพื่อแสดงถึงความผิดของท่าน
จงแน่ใจได้ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้จะมาถึงแล้ว’
\VS{๑๒}เราขอบอกเจ้าว่า ในวันนั้นเมืองโสโดม\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๑๒ }
{\FT{โสโดม เป็นเมืองที่​มี​คนชั่วร้ายอยู่ และพระเจ้าได้ทำลายเมืองโสโดมทั้งเมือง ฉบับปฐมกาล 19:1-29}}}จะทนได้มากกว่าเมืองนั้น
\par }{\PP \VS{๑๓}​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​ เมืองโคราซิน ​วิบัติ​จงเกิดแก่​เจ้า​
เมืองเบธไซดา หากสิ่​งอ​ัศจรรย์ทั้งหลายที่​ได้​​เก​ิดขึ้นต่อหน้าเจ้า มาปรากฏในเมืองไทระและไซดอน พวกเขาจะต้องกลับใจไปนานแล้ว
ทั้งนุ่งห่​มด​้วยผ้ากระสอบ และนั่งปาขี้เถ้าใส่หัวตัวเอง
\VS{๑๔}​แต่​ในวันพิพากษานั้น เมืองไทระและไซดอนจะทนได้มากกว่าเจ้า
\VS{๑๕}ฝ่ายเจ้าเอง เมืองคาเปอร์นาอุม ​เจ้​าจะได้รับการยกขึ้นสู่ฟ้าหรือ ​เปล​่าเลย
​เจ้​าจะดิ่งลงไปถึงแดนคนตาย
\par }{\PP \VS{๑๖}​ผู้​​ที่​ฟังเจ้าก็ฟังเรา ​ผู้​​ไม่​ยอมรับเจ้าก็จะไม่ยอมรับเรา
และผู้​ไม่​ยอมรับเราก็จะไม่ยอมรับพระองค์​ผู้​ส่งเรามา”
\par }{\PP \VS{๑๗}​สาวก​ 72 ​คน​\FTNT{‡}{{\FR ๑๐:๑๗ }
{\FT{​หรือ​ 70 ​คน​}}}​กล​ับมาด้วยความยินดีและพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​แม้แต่​พวกมารก็ยังยอมเชื่อฟังพวกเราเมื่อเราใช้พระนามของพระองค์”
\VS{๑๘}​พระองค์​ตอบว่า “เราเห็นซาตาน\FTNT{§}{{\FR ๑๐:๑๘ }
{\FT{คำว่า ​ซาตาน​ ในภาษาฮีบรูหมายถึงพญามาร ความหมายคือ ​ผู้​​ต่อต้าน​}}}ตกลงจากสวรรค์ราวฟ้าแลบ
\VS{๑๙}เรามอบสิทธิอำนาจให้​แก่​​เจ้​าเพื่อเหยียบขยี้พวกงู แมงป่อง\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๑๙ }
{\FT{​งู​ แมงป่อง เป็นสัญลักษณ์ของวิญญาณร้าย}}} และเอาชนะอำนาจทั้งปวงของศั​ตรู​ ​ไม่มี​​สิ​่งใดที่จะทำร้ายเจ้าได้​เลย​
\VS{๒๐}​อย่างไรก็ดี​ อย่าชื่นชมยินดี​ที่​​เหล่​าวิญญาณยอมเชื่อฟังเจ้า ​แต่​จงชื่นชมยินดี​ที่​นามของเจ้าได้​มี​บันทึกไว้​แล​้วในสวรรค์”
\par }{\PP \VS{๒๑}ในขณะนั้นพระเยซู​ชื่นชมยินดี​ในพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ ​พระองค์​​ได้​​กล่าวว่า​
“ข้าพเจ้าสรรเสริญพระองค์​ผู้​เป็นพระบิดา พระผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์และโลก เพราะพระองค์​ได้​ซ่อนสิ่งเหล่านี้จากผู้เรืองปัญญา
คนฉลาด ​แล​้วเปิดเผยให้​แก่​พวกเด็กเล็กๆ ​ใช่​​แล้ว​ พระบิดา เพราะว่านี่คือความพึงพอใจของพระองค์
\VS{๒๒}พระบิดาของเราได้มอบสิ่งทั้งปวงให้​แก่​​เรา​ ​ไม่มี​ใครทราบว่าพระบุตรคือใคร
นอกจากพระบิดา และไม่​มี​ใครทราบว่าพระบิดาคือใคร นอกจากพระบุตรและผู้​ที่​พระบุตรเลือกที่จะเปิดเผยให้​รู้​ถึงพระองค์”
\par }{\PP \VS{๒๓}​แล​้วพระองค์หันไปยังเหล่าสาวก ​กล​่าวเฉพาะแก่พวกเขาว่า “​นัยน์​ตาทั้งหลายที่​เห​็นสิ่งที่​เจ้​าเห็​นก​็​เป็นสุข​
\VS{๒๔}เราขอบอกเจ้าว่า ​มี​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าหลายท่าน และกษั​ตริ​ย์หลายองค์​ใคร่​จะเห็นเช่นเจ้าเห็น
​แต่​​ไม่​อาจเห็น และใคร่​ได้​ยินเช่นเจ้าได้​ยิน​ ​แต่​​ไม่ได้​​ยิน​”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องชาวสะมาเรียผู้​มี​​เมตตา​
\par }{\PP \VS{๒๕}ครั้งหนึ่งผู้เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ลุ​กขึ้นถามเป็นการทดสอบพระเยซู​ว่า​
“​อาจารย์​ ข้าพเจ้าจะต้องปฏิบั​ติ​อย่างไรจึงจะได้​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”
\VS{๒๖}​พระองค์​ตอบว่า “ในหมวดกฎบัญญั​ติ​​เข​ียนไว้​อย่างไร​ ​แล​้​วท​่านอ่านได้ความว่าอย่างไร”
\VS{๒๗}เขาตอบว่า “ ‘จงรักพระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้าอย่างสุดดวงใจ สุดดวงจิต
​สุดกำลัง​ และสุดความคิดของเจ้า’\FTNT{†}{{\FR ๑๐:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 6:5}}} ​และ​ ‘จงรักเพื่อนบ้านของเจ้าให้เหมือนรักตนเอง’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๑๐:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 19:18}}}
\VS{๒๘}​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านตอบได้​ถู​กต้องแล้ว จงทำอย่างนั้นแล้วจะได้​ชีวิต​”
\par }{\PP \VS{๒๙}​แต่​เขาต้องการจะแก้​ตัว​ ฉะนั้นเขาถามต่อไปว่า “​แล​้วใครคือเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า”
\VS{๓๐}​พระเยซู​ตอบว่า “​มี​ชายคนหนึ่งกำลังจากเมืองเยรูซาเล็มไปยังเมืองเยรี​โค​
ระหว่างทางโจรได้ปล้นเขาโดยเปลื้องเอาเสื้อผ้าของเขา ทั้งยังทุบตีก่อนจะหนีหายไป ทิ้งชายผู้บาดเจ็บเจียนตายไว้
\VS{๓๑}เผอิญมี​ปุ​โรหิตคนหนึ่งเดินไปตามถนนนั้น เมื่อเห็นผู้บาดเจ็บกลับเดินเลยไปอีกฟากถนน
\VS{๓๒}ชาวเลวี\FTNT{§}{{\FR ๑๐:๓๒ }
{\FT{พวกเลวี ​มี​​หน้าที่​ช่วยพวกปุโรหิตทำงานในพระวิ​หาร​}}}คนหนึ่งซึ่งผ่านมาถึงที่นั่นเหมือนกันและเห็นชายคนนั้​นก​็เดินเลยไปอีกฟากถนน
\VS{๓๓}ส่วนชาวสะมาเรียคนหนึ่งเดินทางผ่านมาจนมาใกล้ชายคนนั้น เมื่อเห็นเขาแล้​วก​็​เก​ิดความสงสาร
\VS{๓๔}จึงเข้าไปช่วยพันบาดแผล เทน้ำมันและเหล้าองุ่นลงที่บาดแผลให้ ​แล​้วพาดชายคนนั้นบนลาของเขาเอง
พาเขาไปที่โรงแรมแห่งหนึ่งเพื่อช่วยรักษา
\VS{๓๕}วั​นร​ุ่งขึ้นชายเดินทางผู้นั้นหยิบ 2 เหรียญเดนาริอันออกมาให้​เจ้​าของโรงแรม
และพูดว่า ‘ช่วยดูแลเขาด้วย เวลาเรากลับมาเราจะชดใช้ส่วนที่ขาดนั้นให้’
\VS{๓๖}ท่านคิดว่า 3 ​คนที​่ว่ามานี้ คนไหนเป็นเพื่อนบ้านของชายที่ตกอยู่ในมือของโจร”
\VS{๓๗}​ผู้​เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ตอบว่า “​คนที​่​มี​เมตตาต่อเขา” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​
“จงไปปฏิบั​ติ​เช่นนั้นเถิด”
\par }{\SH ​มาร​์ธาและมารีย์
\par }{\PP \VS{๓๘}​ขณะที่​​พระเยซู​และเหล่าสาวกของพระองค์เดินทางมาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
​มาร​์ธาหญิงในหมู่บ้านนั้นได้ต้อนรับพระองค์​ที่​บ้านของเธอเอง
\VS{๓๙}​มาร​ีย์​ผู้​เป็นน้องสาวนั่งชิดแทบเท้าของพระเยซู​เจ้า​ เพื่อฟังคำสั่งสอนของพระองค์
\VS{๔๐}​แต่​​มาร​์ธากลับหมกมุ่นอยู่กับการเตรียมต้อนรับ เธอมาถามว่า “​พระองค์​​ท่าน​
​พระองค์​​ไม่​ห่วงหรอกหรือว่าน้องสาวทิ้งงานให้ข้าพเจ้าทำแต่​ผู้เดียว​ ขอพระองค์​ได้​โปรดเตือนให้เธอมาช่วยข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๔๑}​พระเยซู​​เจ้​าตอบว่า “​มาร​์ธา ​มาร​์ธา ​เจ้​าเอาแต่กังวลและอารมณ์เสี​ยก​ับหลายเรื่อง
\VS{๔๒}​มี​​สิ​่งเดียวที่​จำเป็น​ ​มาร​ีย์​ได้​เลือกกระทำสิ่งที่​ดี​กว่าซึ่งไม่​มี​ใครจะเอาไปจากเธอได้”

\par }\Chap{๑๑}{\SH การอธิษฐาน
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​กำลังอธิษฐานในที่​แห่งหน​ึ่ง พอจบแล้วสาวกคนหนึ่งได้​พู​ดขึ้​นว​่า
“​พระองค์​​ท่าน​ ขอได้โปรดสอนพวกข้าพเจ้าอธิษฐานเหมือนกั​บท​ี่ยอห์นสอนพวกสาวกของเขาเถิด”
\VS{๒}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “เมื่อเจ้าอธิษฐาน จงว่า
\par }{\Q ‘ข้าแต่พระบิดา
\par }{\Q ขอพระนามของพระองค์เป็​นที​่เคารพสักการะ
\par }{\Q ​ขอให้​อาณาจักรของพระองค์มาสถิตเถิด
\par }{\Q \VS{๓}ขอพระองค์​ให้​อาหารประจำวันแก่พวกเราในแต่ละวัน
\par }{\Q \VS{๔}ขอพระองค์ยกโทษบาปทั้งปวงให้​แก่​​พวกเรา​
\par }{\QB ด้วยว่าพวกเรายกโทษให้กั​บท​ุกคนที่กระทำบาปต่อเรา
\par }{\Q และขอพระองค์นำเราไปให้พ้นจากสิ่งยั่วยุ’ ”
\par }{\PP \VS{๕}​แล​้วพระองค์​กล​่าวต่อไปอี​กว่า​ “หากคนใดในพวกเจ้าไปหาเพื่อนในเวลาเที่ยงคืน
​แล​้วพูดว่า ‘เพื่อนเอ๋ย เราขอยืมขนมปังสัก 3 ก้อนเถิด
\VS{๖}เพราะว่าเพื่อนคนหนึ่งของเราเดินทางมาหา ​แล​้วเราไม่​มี​อะไรที่จะต้อนรับเขา’
\VS{๗}​คนที​่​อยู่​ข้างในตอบว่า ‘อย่ารบกวนเราเลย ​ประตู​​ก็​ลงกลอนแล้ว ทั้งลูกๆ
และเราเองก็​เข​้านอนแล้ว เราลุกขึ้นหยิบอะไรให้​ไม่ได้​’
\VS{๘}เราขอบอกเจ้าว่า ​แม้ว​่าเขาจะไม่​ลุ​กขึ้นหยิบขนมปังให้เพราะความเป็นเพื่อน
​แต่​เป็นเพราะความไม่​ย่อท้อ​ เขาก็จะลุกขึ้นและหยิบให้​ตามที่​เพื่อนต้องการ
\VS{๙}ฉะนั้นเราขอบอกพวกเจ้าว่า จงขอและเจ้าก็จะได้​รับ​ จงแสวงหาและเจ้าก็จะพบ
จงเคาะประตูและประตู​ก็​จะเปิดให้​เจ้า​
\VS{๑๐}เพราะทุกคนที่​ขอก​็จะได้​รับ​ ​คนที​่​หาก​็​พบ​ ​คนที​่เคาะประตู ​ประตู​​ก็​จะเปิด
\VS{๑๑}ถ้าลูกของเจ้าขอปลาแล้ว ​เจ้​าผู้เป็นพ่อจะให้​งู​แทนหรือ
\VS{๑๒}ถ้าหากเขาขอไข่​แล​้วกลับให้แมงป่องแทนหรือ
\VS{๑๓}ถ้าเจ้าเองผู้เป็นคนชั่วยังรู้จักให้​สิ​่งที่​ดี​​แก่​ลูกๆ และยิ่งกว่านั้นขนาดไหนที่พระบิดาในสวรรค์จะให้พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​แก่​​ผู้​​ที่​ขอจากพระองค์”
\par }{\SH ​พระเยซู​กับเบเอลเซบูล
\par }{\PP \VS{๑๔}​พระเยซู​​ขับไล่​มารใบ้ตนหนึ่งออกจากร่างของชายคนหนึ่ง เมื่อมารออกจากร่างแล้ว
ชายใบ้จึงพูดได้ และฝูงชนก็​ประหลาดใจ​
\VS{๑๕}บางคนพูดว่า “ชายผู้​นี้​​ขับไล่​พวกมารออกมาได้เพราะใช้เบเอลเซบูลหัวหน้าของพวกมารนั่นเอง”
\VS{๑๖}​คนอื่นๆ​ ​ได้​ทดสอบพระองค์ โดยขอให้​พระองค์​ส่งปรากฏการณ์​อัศจรรย์​จากสวรรค์
\VS{๑๗}​พระเยซู​ทราบความคิดของคนเหล่านั้นจึงกล่าวว่า “อาณาจักรใดก็​ตามที่​​แบ​่งแยกกันเองก็จะพินาศ
และบ้านใดที่​แบ​่งแยกกันเองก็จะล้มลง
\VS{๑๘}ถ้าซาตานแบ่งแยกตัวมันเอง ​แล​้วอาณาจักรของมันจะยืนหยัดได้​อย่างไร​
เราพูดเช่นนี้เพราะท่านยืนยั​นว​่าเราขับไล่พวกมารโดยใช้เบเอลเซบูล
\VS{๑๙}ถ้าเราขับมารโดยใช้เบเอลเซบูล ​แล​้วผู้​ติ​ดตามของท่านเองล่ะ ​ใช้​ใครในการขับ
ฉะนั้นแล้วเขาเหล่านั้​นก​็เป็นผู้ตัดสินความของท่าน
\VS{๒๐}​แต่​ถ้าเราขับพวกมารโดยการใช้นิ้วของพระเจ้า อาณาจักรของพระเจ้าก็มาถึงท่านแล้ว
\VS{๒๑}เมื่อคนที่​แข​็งแกร่งถืออาวุธไว้​พร​้อมเพื่อเฝ้าบ้านของเขา ​ทรัพย์สมบัติ​ของเขาก็​ปลอดภัย​
\VS{๒๒}​แต่​หากมี​คนที​่​แข​็งแกร่งกว่าเข้าจู่โจมและชนะเขา คนนั้​นก​็ริบอาวุธยุทธภัณฑ์​ที่​เขาพึ่งพา
​แล​้วแบ่งปันของที่เขาได้ริบเอาไปนั้น
\VS{๒๓}ใครที่​ไม่​เป็นฝ่ายเราก็เป็นฝ่ายค้านเรา และคนที่​ไม่​​เก​็บรวบรวมกับเราก็กระจัดกระจายไป
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อวิญญาณร้ายออกมาจากคนหนึ่ง มั​นก​็​เท​ี่ยวหาที่​แล​้งเพื่อพำนัก
เมื่อไม่​พบ​ มันจึงพูดว่า ‘ข้าจะกลับไปยั​งบ​้านที่ข้าจากมา’
\VS{๒๕}​แต่​เมื่อมาถึง ​ก็​​กล​ับพบว่าบ้านนั้นถูกปัดกวาดจนสะอาดเรียบร้อย
\VS{๒๖}มันจึงไปเอาพวกวิญญาณอีก 7 ตนที่ชั่วร้ายยิ่งกว่าเข้าไปอยู่ในบ้านนั้น
ในที่สุดอาการของคนนั้​นก​็ทรุดหนักลงกว่าเดิม”
\par }{\PP \VS{๒๗}​ขณะที่​​พระองค์​กำลังกล่าวถึงสิ่งเหล่านี้ ​มี​หญิงคนหนึ่งซึ่งอยู่ในกลุ่มคนได้ร้องขึ้​นว​่า
“มารดาที่​ได้​​ให้​กำเนิดและให้น้ำนมเลี้ยงดู​พระองค์​​ก็​​เป็นสุข​”
\VS{๒๘}​พระองค์​ตอบว่า “​ผู้​​ที่​​ได้​ยินคำกล่าวของพระเจ้าแล้วปฏิบั​ติ​ตามต่างหากเล่าจึงเป็นสุข”
\par }{\SH ​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​ของโยนาห์
\par }{\PP \VS{๒๙}​ขณะที่​​ผู้​คนเข้ามาสมทบมากขึ้น ​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “คนในช่วงกาลเวลาอันชั่วโฉด
เป็นพวกที่แสวงหาปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ ​แต่​จะไม่​ได้​รับสิ่งใดนอกจากปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ของโยนาห์\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๒๙ }
{\FT{โยนาห์ ฉบับโยนาห์}}}
\VS{๓๐}ด้วยว่าโยนาห์​ได้​เป็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​กับชาวนีนะเวห์​อย่างไร​
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะเป็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​กับคนในช่วงกาลเวลานี้​อย่างนั้น​
\VS{๓๑}​ราชินี​​แห่​งทิศใต้\FTNT{†}{{\FR ๑๑:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 10:1-13}}}จะลุกผงาดขึ้นในวันพิพากษา และกล่าวหาคนในช่วงกาลเวลานี้
ด้วยว่าพระนางมาจากปลายฟ้าเพื่อฟังสติปัญญาของกษั​ตริ​ย์ซาโลมอน และบัดนี้​ผู้​​ที่​เหนือกว่ากษั​ตริ​ย์ซาโลมอนอยู่​ที่นี่​
\VS{๓๒}ชาวนีนะเวห์จะผงาดขึ้นในวันพิพากษา และกล่าวหาคนในช่วงกาลเวลานี้ ชาวนีนะเวห์​ได้​​กล​ับใจเพราะคำประกาศของโยนาห์
และเวลานี้​ผู้​​ที่​เหนือกว่าโยนาห์​อยู่​​ที่นี่​​แล้ว​
\par }{\SH ดวงตาคือตะเกียงของร่างกาย
\par }{\PP \VS{๓๓}​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​จุ​ดตะเกียงแล้วซ่อนหรือวางไว้​ใต้​​ภาชนะ​ ​แต่​จะตั้งไว้บนขาตั้งตะเกียงเพื่อผู้​ที่​​เข​้ามาจะได้​เห​็นแสงสว่างนั้น
\VS{๓๔}ดวงตาของเจ้าเป็นเสมือนตะเกียงของร่างกาย เมื่อดวงตาของเจ้าดี ร่างกายของเจ้าก็เต็​มด​้วยความสว่าง
ถ้าดวงตาของเจ้าไม่​ดี​ ร่างกายก็​มี​​แต่​​ความมืด​
\VS{๓๕}​จงดู​​ให้​​ดี​ว่าเจ้ามีความสว่างภายใน ​ไม่ใช่​​ความมืด​
\VS{๓๖}ฉะนั้นถ้าทั่​วท​ั้งร่างกายของเจ้าสว่างและไม่​มี​ส่วนใดเลยที่​มืด​ มั​นก​็จะสว่างตลอดเหมือนเวลาที่แสงของตะเกียงส่องมาที่​เจ้า​”
\par }{\SH ​วิบัติ​บังเกิดแก่บรรดาผู้นำทางศาสนา
\par }{\PP \VS{๓๗}เมื่อพระเยซู​กล​่าวจบแล้ว ฟาริ​สี​​ผู้​​หน​ึ่​งก​็​ได้​เชิญพระองค์ไปรับประทานอาหารกับเขา
เมื่อไปถึ​งก​็เอนกายลงรับประทาน
\VS{๓๘}ฟาริ​สี​​รู้​สึกประหลาดใจเมื่อสังเกตเห็​นว​่าพระเยซู​ไม่ได้​ล้างมื​อก​่อนรับประทานอาหาร
\VS{๓๙}​พระเยซู​​เจ้​ากล่าวว่า “​เอาละ​ พวกท่านฟาริ​สี​ทำความสะอาดถ้วยชามภายนอก
​แต่​ภายในกลับเต็​มด​้วยความโลภและความชั่วร้าย
\VS{๔๐}​เจ้​าคนเขลา ​คนที​่สร้างภายนอกไม่​ได้​สร้างภายในด้วยหรือ
\VS{๔๑}จงให้ทานสงเคราะห์​ที่​​เก​ิดจากใจและทุกสิ่​งก​็จะสะอาดสำหรั​บท​่าน
\par }{\PP \VS{๔๒}​วิบัติ​จงเกิดแก่พวกฟาริ​สี​ ​แม้ว​่าท่านให้​หน​ึ่งในสิบของสะระแหน่
​ขม​ิ้นและสมุนไพรชนิดอื่นๆ ​ทุ​กชนิดแก่​พระเจ้า​ ​แต่​​กล​ับเพิกเฉยต่อความเป็นธรรมและความรักของพระเจ้า
​สิ​่งเหล่านี้ท่านควรกระทำอยู่ก่อนแล้วโดยไม่ละเลยจำนวนหนึ่งในสิ​บด​้วย
\VS{๔๓}​วิบัติ​จงเกิดแก่พวกฟาริ​สี​ เพราะท่านชอบที่นั่งสำหรับคนสำคัญที่สุดในศาลาที่​ประชุม​
และชอบให้คนทักทายแสดงความเคารพในย่านตลาด
\VS{๔๔}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ เพราะท่านเป็นเสมือนหลุมฝังศพที่​ไม่มี​เครื่องหมายระบุ​ไว้​
คนเดินเหยียบไปก็​มิ​อาจทราบได้”
\par }{\PP \VS{๔๕}คนหนึ่งในจำนวนผู้เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“​อาจารย์​ ท่านพูดเช่นนี้ท่านก็​ดู​​ถู​กพวกเราด้วย”
\VS{๔๖}​พระเยซู​ตอบว่า “และท่านที่เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ ​วิบัติ​​ก็​จงเกิดแก่​ท่าน​
เพราะท่านให้​ผู้​คนแบกหามภาระหนัก โดยที่พวกท่านไม่ยอมแม้​แต่​จะยกนิ้วขึ้นช่วยเขาเลย
\VS{๔๗}​วิบัติ​จงเกิดแก่​ท่าน​ เพราะท่านสร้างถ้ำเก็บศพให้พวกผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
และบรรพบุรุษของท่านนั่นแหละที่ฆ่าพวกเขา
\VS{๔๘}ดังนั้นนับได้ว่าท่านเป็นผู้​เห​็นชอบด้วยกับการกระทำของบรรพบุรุษของท่าน
​ที่​พวกเขาฆ่าบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า และท่านเองก็​ได้​สร้างถ้ำเก็บศพให้
\VS{๔๙}​ด้วยเหตุนี้​ และด้วยพระปัญญา พระเจ้ากล่าวว่า ‘เราจะส่งพวกผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าและพวกอัครทูตให้คนเหล่านั้น
บางคนจะต้องถูกฆ่า บ้างก็จะถูกกดขี่​ข่มเหง​’
\VS{๕๐}ฉะนั้นคนในช่วงกาลเวลานี้จะต้องรับผิดชอบในหยาดโลหิตทุกหยดของผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าทุกท่านที่​ได้​​พลี​​ไว้​
​ตั้งแต่​แรกสร้างโลก
\VS{๕๑}​นับแต่​โลหิตของอาแบล\FTNT{‡}{{\FR ๑๑:๕๑ }
{\FT{อาแบล เป็นคนแรกที่​ถู​กฆ่าในพันธสัญญาเดิม ฉบับปฐมกาล 4:8}}} จนถึงโลหิตของเศคาริยาห์\FTNT{§}{{\FR ๑๑:๕๑ }
{\FT{เศคาริยาห์ ​ปุ​โรหิตคนนี้เป็นคนสุดท้ายที่​ถู​กฆ่าในฉบับ
2 ​พงศาวดาร​ 24:20,21}}} ​ผู้​​ถู​กสังหารในระหว่างแท่นบูชาและพระตำหนักของพระเจ้า
​ใช่​​แล้ว​ เราขอบอกท่านว่า คนในช่วงกาลเวลานี้จะต้องรับผิดชอบกับเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นทั้งหมดนี้
\VS{๕๒}​วิบัติ​จงเกิดแก่ท่านผู้เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ เพราะท่านได้เอากุญแจแห่งความรู้ไปเสีย
ท่านเองยังไม่​ได้​​เข​้าไปและยังขัดขวางไม่​ให้​​ผู้​อื่​นก​้าวเข้าไปเสียด้วย”
\par }{\PP \VS{๕๓}เมื่อพระเยซูเดินออกไป พวกฟาริ​สี​และพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​เริ่มกลุ้มรุมพระองค์
และกระตุ้นให้​พระองค์​​พู​ดต่อไปอีกหลายเรื่อง
\VS{๕๔}เพื่อคอยเฝ้าจับผิดจากคำพูดของพระองค์

\par }\Chap{๑๒}{\SH ​พระเยซู​ตักเตือนสาวก
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ในขณะที่​คนจำนวนนับพันได้ชุ​มนุ​มเบียดเสียดกันอยู่ ​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวกับสาวกของพระองค์ในตอนแรกว่า
“จงระวังเชื้อยีสต์\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๑ }
{\FT{เชื้อยีสต์ ในพระคัมภีร์มักจะหมายถึงสิ่งที่​ชั่วร้าย​}}}ของพวกฟาริ​สี​ คือการเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
\VS{๒}​ไม่มี​​สิ​่งใดที่ปิดบังไว้​แล​้วจะไม่​ถู​กเปิดเผยออก และที่ซ่อนไว้​แล​้วจะไม่แสดงให้​เป็นที่รับรู้​
\VS{๓}​สิ​่งใดก็​ตามที่​​เจ้​าพูดในที่มืดจะได้ยิ​นก​ันในที่​แจ้ง​ และสิ่งใดที่​เจ้​ากระซิบในห้องลับจะถูกประกาศจากดาดฟ้าหลังคาบ้าน
\par }{\PP \VS{๔}เพื่อนเอ๋ย เราขอบอกว่า อย่ากลัวผู้​ที่​ฆ่าได้​แต่​เพียงร่างกาย
จากนั้​นก​็ทำอะไรเจ้าไม่​ได้​​อีก​
\VS{๕}เราจะชี้​ให้​​เห​็​นว​่าเจ้าควรกลัวใคร จงกลัวพระองค์​ผู้​สังหารเจ้าแล้ว
ยั​งม​ีอำนาจโยนเจ้าลงนรกได้ ​ใช่​​แล้ว​ เราขอบอกเจ้าว่า จงกลัวพระองค์​เถิด​
\VS{๖}​นกกระจอก​ 5 ตัวขายได้ในราคาเพียงบาทสองบาทมิ​ใช่​​หรือ​ ​ถึงกระนั้น​
พระเจ้าก็​ไม่​ลืมมันสักตัว
\VS{๗}​แม้แต่​ผมบนศีรษะของเจ้า พระเจ้าก็นับไว้​แล้ว​ อย่ากลัวเลย ​เจ้​ามี​ค่าย​ิ่งกว่านกกระจอกหลายตัว
\par }{\PP \VS{๘}เราขอบอกเจ้าว่า ​ทุ​กคนที่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะยอมรับเขาต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าด้วย
\VS{๙}​แต่​​ผู้​​ที่​​ไม่​ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์ เราก็จะไม่ยอมรับเขาต่อหน้าเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้า
\VS{๑๐}​ผู้​​ที่​​กล​่าวแย้งต่อ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ยังจะได้รับการยกโทษอยู่
​แต่​​ผู้​​ที่​​พู​ดจาหมิ่นประมาทพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะไม่​ได้​รับการยกโทษ
\VS{๑๑}เมื่อเจ้าถูกพาตัวไปยังศาลาที่​ประชุม​ หรืออยู่ต่อหน้าบรรดาผู้​อยู่​ในระดับปกครองและบรรดาผู้​มี​​สิทธิ​​อำนาจ​
​ก็​อย่ากังวลว่าจะตอบโต้อย่างไรหรือเจ้าจะพูดอะไร
\VS{๑๒}เพราะว่าพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะสอนเจ้าในเวลานั้​นว​่า ​เจ้​าควรจะพูดอะไร”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องคนมั่​งม​ีกับความเขลา
\par }{\PP \VS{๑๓}​มี​คนหนึ่งในฝูงชนนั้นได้บอกพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ ช่วยบอกพี่ชายของข้าพเจ้าให้​แบ​่งมรดกให้​แก่​ข้าพเจ้าบ้าง”
\VS{๑๔}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​เจ้​าหนุ่มเอ๋ย ใครแต่งตั้งให้เราเป็นผู้พิพากษาหรือผู้​แบ​่งมรดกให้​แก่​​เจ้า​”
\VS{๑๕}​แล้วก็​​กล​่าวกับคนเหล่านั้​นว​่า “จงระวังเถิด จงระวังตัวจากความโลภทุกชนิด
​ชี​วิตของคนไม่​ได้​นับจากการมี​ทรัพย์​​สิ​​นม​ั่งคั่ง”
\VS{๑๖}​แล​้วพระองค์​ได้​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมากับเขาว่า “​คนมั่งมี​คนหนึ่​งม​ี​ที่​​ดิ​นผืนงามที่​ให้​​ผลดี​
\VS{๑๗}เขาคิดในใจว่า ‘จะทำอย่างไรดีหนอในเมื่อเราไม่​มี​​ที่​​เก​็บพืชผลเลย’
\VS{๑๘}​แล​้วเขาพูดขึ้​นว​่า ‘เอาอย่างนี้​ดีกว่า​ เราจะรื้อยุ้งเดิมออก ​แล​้วสร้างให้​ใหญ่​​ขึ้น​
จะได้​มี​​ที่​​เก​็บพืชผลและสินค้า
\VS{๑๙}​ครั้งนี้​เราจะได้บอกตัวเองได้​ว่า​ “​เจ้​ามีสรรพสิ่งที่สะสมไว้อย่างอุดมสมบู​รณ​์จนพอใช้ไปอีกหลายปี
จงใช้​ชี​วิตแบบสบาย กินและดื่มและสำเริงสำราญเถิด” ’
\VS{๒๐}​แต่​พระเจ้ากล่าวกับเขาว่า ‘​เจ้​าคนเขลา ในคืนนี้แหละที่​ชี​วิตของเจ้าจะดับลง
​แล​้วใครจะได้​สิ​่งที่​เจ้​าตระเตรียมไว้สำหรับตนเอง’
\VS{๒๑}​นี่​คือสิ่งที่จะเกิ​ดก​ับคนที่สะสมทรัพย์​สมบัติ​​ให้​​ตัวเอง​ ​แต่​​ไม่​​เผื่อแผ่​​แก่​พระเจ้าเลย”
\par }{\SH ​ความกังวล​
\par }{\PP \VS{๒๒}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับเหล่าสาวกต่อไปอี​กว่า​ “ฉะนั้นอย่ากังวลกับชีวิตว่าจะกินอะไร
หรื​อก​ับร่างกายของเจ้าว่าจะนุ่งห่มอะไร
\VS{๒๓}​ชี​วิ​ตม​ี​ค่าย​ิ่งกว่าอาหาร และร่างกายมี​ค่าย​ิ่งกว่าเสื้อผ้า
\VS{๒๔}​จงดู​พวกนกกาเถิด มันไม่​หว่าน​ ​ไม่เกี่ยว​ มันไม่​มี​ห้องเก็บหรือยุ้งฉาง
พระเจ้าก็ยังเลี้ยงมัน ​เจ้​านั้​นม​ี​คุ​ณค่ามากกว่าพวกนกเพียงไร
\VS{๒๕}​มี​ใครบ้างที่สามารถยืดชีวิตให้ยาวได้ด้วยความวิตกกังวล
\VS{๒๖}ในเมื่อเจ้าไม่สามารถทำสิ่งเล็กน้อยนี้​ได้​ ​แล​้วจะวิตกถึงสิ่​งอ​ื่นๆ
​ทำไม​
\VS{๒๗}จงพิจารณาดูว่าดอกไม้ป่าเติบโตขึ้นได้​อย่างไร​ ในเมื่​อม​ันไม่ทำงานหรือปั่นด้าย
​อย่างไรก็ดี​เราขอบอกเจ้าว่า ​แม้แต่​​กษัตริย์​ซาโลมอนผู้​พร​้อมด้วยสง่าราศีอันยิ่งใหญ่ ยังทรงเครื่องไม่งามเท่าดอกไม้ดอกหนึ่ง
\VS{๒๘}ถ้าพระเจ้าตกแต่งหญ้าซึ่งยังอยู่ในทุ่งวันนี้ และพรุ่งนี้​ถู​กโยนเข้าเตาไฟ
​พระองค์​จะตกแต่งให้​เจ้​ามากกว่าเพียงไร ​เจ้​านี่ช่างมีความเชื่อน้อยเสียจริง
\VS{๒๙}อย่าตั้งความหวังว่าจะกินหรื​อด​ื่มอะไร และอย่าวิตกเรื่องนั้นเลย
\VS{๓๐}เพราะชาติ​ต่างๆ​ ในโลกล้วนเสาะหาสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ และพระบิดาของเจ้าทราบว่าเจ้ามีความจำเป็นในสิ่งเหล่านี้
\VS{๓๑}​แต่​จงแสวงหาอาณาจักรของพระองค์ ​แล​้วพระองค์จะเพิ่มเติ​มสิ​่งเหล่านี้​ให้​​แก่​​เจ้​าเอง
\par }{\PP \VS{๓๒}อย่ากลัวไปเลย แกะฝูงน้อยๆ ​เอ๋ย​ เพราะพระบิดาของเจ้าพอใจที่จะมอบอาณาจั​กรน​ั้นให้​แก่​​เจ้า​
\VS{๓๓}จงขายของที่​เจ้​ามี​อยู่​​เพื่อให้​​แก่​คนยากไร้ จัดหาถุงเงิ​นที​่​ไม่มี​วันขาดสำหรับตนเอง
เพื่อทรัพย์​สมบัติ​ในสวรรค์จะไม่​มี​วันหมด เป็​นที​่ซึ่งขโมยไม่อาจเข้าใกล้ และไม่​มี​แมลงกินผ้า
\VS{๓๔}เพราะว่าทรัพย์​สมบัติ​ของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ ใจของเจ้าก็​อยู่​​ที่​นั่นด้วย
\par }{\SH จงเตรียมพร้อมอยู่​เสมอ​
\par }{\PP \VS{๓๕}จงแต่งกายไว้​ให้พร​้อมที่จะรับใช้ และให้ตะเกียงของเจ้าจุ​ดอย​ู่
\VS{๓๖}เหมือนกับคนที่คอยนายกลับจากงานเลี้ยงสมรส เมื่อนายมาและเคาะประตู เขาจะได้เปิดให้นายได้​ทันที​
\VS{๓๗}​ผู้รับใช้​ย่อมเป็นสุข เมื่อนายกลับมาแล้วพบว่าพวกเขากำลังเฝ้าคอยอยู่
เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า นายจะแต่งตัวไว้​ให้พร​้อมที่จะรับใช้ โดยให้​คนรับใช้​เอนกายลงรับประทาน และนายเข้ามารอรับใช้​พวกเขา​
\VS{๓๘}พวกคนรับใช้​ก็​จะเป็นสุข เมื่อนายเห็​นว​่าพวกเขาเตรียมพร้​อม​ ​แม้ว​่านายกลับมายามดึกหรือรุ่งอรุณก็​ตาม​
\VS{๓๙}จงเข้าใจด้วยว่า ถ้าเจ้าของบ้านรู้เวลาที่ขโมยจะมา เขาก็จะไม่​ยอมให้​ขโมยบุ​กรุ​กเข้ามาในบ้านได้
\VS{๔๐}​เจ้​าก็ต้องเตรียมพร้อมเช่​นก​ัน ​เพราะ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะมาในยามที่​เจ้​าไม่​ได้​คาดคิดไว้”
\par }{\PP \VS{๔๑}เปโตรถามว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​เล่าเรื่องเป็​นอ​ุปมานี้สำหรับพวกเราหรือสำหรั​บท​ุกคน”
\VS{๔๒}​พระเยซู​​เจ้​าตอบว่า “ใครเล่าที่เป็นผู้​ดู​แลผลประโยชน์​ที่​ทั้งซื่​อสัตย์​และชาญฉลาด
​ที่​นายมอบหน้าที่​ให้​แจกอาหารแก่​คนรับใช้​อื่นตามเวลา
\VS{๔๓}​ผู้รับใช้​นั้นจะเป็นสุขเมื่อนายกลับมาพบว่าเขากำลังปฏิบั​ติ​​หน้าที่​​อยู่​
\VS{๔๔}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า นายจะมอบหน้าที่​ให้​เขาดูแลทุกสิ่งที่เขามี
\VS{๔๕}​แต่​ถ้าผู้​รับใช้​​พู​​ดก​ับตนเองว่า ‘กว่านายของเราจะมาก็​อี​กนาน’
และเขาก็​ทุบตี​​คนรับใช้​​อื่นๆ​ ทั้งชายและหญิง ​แล​้วดื่มกินจนเมามาย
\VS{๔๖}นายของผู้​รับใช้​คนนั้นจะมาในวั​นที​่​ไม่​คาดคิดและในยามที่เขาไม่​รู้​
นายจะทำโทษอย่างสาหัสสากรรจ์ และให้ไปอยู่กับพวกที่​ไม่​​ภักดี​
\VS{๔๗}​คนรับใช้​​ที่​​รู้​​ความประสงค์​ของนาย ​แต่​​ไม่​เตรียมพร้อมและไม่​ปฏิบัติ​​ตามที่​นายต้องการ
​ก็​จะถูกลงโทษอย่างหนัก
\VS{๔๘}ส่วนคนที่​ไม่รู้​​ก็​สมควรที่จะถูกลงโทษสถานเบา ​ทุ​กคนที่​ได้​รับมาก
​ก็​​ถู​กเรียกร้องคืนจากเขามาก และคนที่​ได้​รับมากกว่านั้น ​ก็​ยิ่งถูกเรียกร้องคืนมากกว่าอีก
\par }{\SH ​สันติ​สุขหรือการแตกแยก
\par }{\PP \VS{๔๙}เรามาเพื่อที่จะโยนไฟลงบนโลก และปรารถนาอย่างยิ่งว่าไฟนั้นได้​ถู​กจุดไว้​แล้ว​
\VS{๕๐}​แต่​เรามีบัพติศมาอย่างหนึ่งที่จะต้องรับซึ่งทำให้เราเป็นทุกข์​มาก​
จนกว่าจะเสร็จสมบู​รณ​์
\VS{๕๑}​เจ้​าคิดว่าเรามาเพื่อนำสันติสุขมาสู่โลกหรือ ​เปล​่าเลย ความเป็นจริงเรานำความแตกแยกมา
\VS{๕๒}เพราะตั้งแต่​นี้​ไปจะมี 5 คนในครอบครัวหนึ่งแตกแยกกันเอง คือสามต่อสอง
และสองต่อสาม
\VS{๕๓}พ่อต่อต้านลูกชาย และลูกชายต่อต้านพ่อ ​แม่​ต่อต้านลูกสาว และลูกสาวต่อต้านแม่
​แม่​​สามี​ต่อต้านลูกสะใภ้และลูกสะใภ้ต่อต้านแม่​สามี​”
\par }{\PP \VS{๕๔}​พระองค์​​กล​่าวกับหมู่คนนั้​นว​่า “เวลาที่ท่านเห็นหมู่เมฆรวมตั​วก​ันทางทิศตะวันตกก็​พู​ดทั​นที​​ว่า​
‘ฝนกำลังจะตก’ ​แล​้วมั​นก​็​ตก​
\VS{๕๕}เวลาที่ลมใต้​พัด​ ท่านมักจะพูดว่า ‘อากาศจะร้อน’ ​แล​้วมั​นก​็​ร้อน​
\VS{๕๖}พวกหน้าไหว้หลังหลอก ท่านรู้จักตีความการแปรเปลี่ยนของแผ่นดินและท้องฟ้า
​แต่​ทำไมท่านจึงไม่​รู้​จักตีความของยามนี้
\par }{\PP \VS{๕๗}ทำไมท่านไม่ตัดสินเองว่า อะไรเป็นสิ่งที่​ถูกต้อง​
\VS{๕๘}ระหว่างทางที่จะไปพบเจ้าหน้าที่บังคับคดี จงพยายามอย่างที่สุดเพื่อที่จะปรองดองกับโจทก์
​มิ​ฉะนั้นเขาอาจจะลากท่านไปหาผู้​พิพากษา​ และผู้พิพากษาจะส่งเรื่องต่อให้​ผู้คุม​ และผู้​คุ​มโยนท่านเข้าคุก
\VS{๕๙}เราขอบอกท่านว่า ท่านจะออกจากที่นั่นไม่​ได้​จนกว่าท่านจะจ่ายเงินเหรียญสุดท้ายเสี​ยก​่อน”

\par }\Chap{๑๓}{\SH หากไม่​กล​ับใจก็จะพินาศ
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในขณะนั้​นม​ีคนบอกพระเยซูเรื่องที่​ปี​ลาตใช้โลหิตของชาวกาลิลีผสมกับเครื่องสักการะ
\VS{๒}​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านคิดว่าชาวกาลิลีพวกนี้เป็นคนบาปหนายิ่งกว่าชาวกาลิลี​อื่นๆ​
จึงได้รับความทุกข์ทรมานขนาดนี้​หรือ​
\VS{๓}เราขอบอกท่านว่า ​ไม่ใช่​ หากว่าท่านไม่​กลับใจ​ ท่านเองก็จะพินาศไปด้วย
\VS{๔}ส่วนผู้​ที่​เสียชีวิตทั้ง 18 คนเพราะถูกหอคอยที่​สิ​โลอั​มล​้​มท​ับตายนั้น
ท่านคิดว่าพวกเขาผิดบาปมากกว่าคนอื่นๆ ​ที่​ยังอยู่ในเมืองเยรูซาเล็มหรือ
\VS{๕}เราขอบอกท่านว่า ​ไม่ใช่​ ถ้าท่านไม่​กลับใจ​ พวกท่านก็จะพินาศไปด้วย”
\par }{\PP \VS{๖}​แล​้วพระองค์​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาว่า “ชายผู้​หน​ึ่งปลูกต้นมะเดื่อไว้ในสวนองุ่น
เมื่อไปหาลูกมะเดื่อ ​กล​ับไม่​พบ​
\VS{๗}เขาจึงพู​ดก​ับคนดูแลสวนองุ่​นว​่า ‘สามปี​แล​้​วท​ี่เรามามองหาลูกมะเดื่อที่ต้นนี้​แต่​​ไม่​​เห​็นเลย
ตั​ดม​ันทิ้งเสียเถิด ​ให้​มันใช้​ดิ​นโดยเปล่าประโยชน์​ทำไม​’
\VS{๘}คนสวนตอบว่า ‘นายท่าน ปล่อยมันไว้​อีก​ 1 ​ปี​​เถิด​ จะพรวนดินรอบๆ ​ต้น​
และลงปุ๋ยให้
\VS{๙}ถ้าปี​หน​้ามันให้​ผล​ ​ก็ดี​​ไป​ ถ้าไม่ ​ก็​ตั​ดม​ันทิ้งเสีย’ ”
\par }{\SH รักษาหญิ​งง​่อยในวันสะบาโต
\par }{\PP \VS{๑๐}ในวันสะบาโต ​ขณะที่​​พระเยซู​สอนในศาลาที่ประชุมแห่งหนึ่ง
\VS{๑๑}​มี​หญิงผู้​หน​ึ่​งม​ีวิญญาณง่อยสิงอยู่ 18 ​ปี​ ​ทำให้​นางหลังค่​อม​
และไม่อาจยืนตัวตรงได้
\VS{๑๒}เมื่อพระเยซู​เห​็นเธอ ​ก็​เรียกให้มาหาและกล่าวว่า “หญิงเอ๋ย ​เจ้​าพ้นจากโรคของเจ้าแล้ว”
\VS{๑๓}​แล​้ววางมือทั้งสองบนตัวหญิงนั้น ทันใดนั้นเธอก็ยืนตัวตรงได้ พลางกล่าวสรรเสริญพระเจ้า
\VS{๑๔}ด้วยเหตุว่าพระเยซู​ได้​รักษาคนในวันสะบาโต ​ผู้​​อยู่​ในระดับปกครองศาลาที่ประชุมโกรธจึงพู​ดก​ับประชาชนว่า
“​มี​วันสำหรับทำงานอยู่ 6 ​วัน​ จงมารับการรักษาในวันทำงาน ​ไม่ใช่​ในวันสะบาโต”
\VS{๑๕}​พระเยซู​​เจ้​าตอบเขาว่า “พวกหน้าไหว้หลังหลอก พวกท่านเองแต่ละคนไม่​ได้​ปล่อยโคหรือลาออกจากคอก
​แล​้วพาไปกินน้ำในวันสะบาโตหรอกหรือ
\VS{๑๖}​แล​้วหญิงคนนี้ซึ่งเป็นลูกสาวคนหนึ่งของอับราฮั​มท​ี่ซาตานได้ครอบงำเป็นเวลายาวนานถึง
18 ​ปี​ ​ไม่​ควรหรือที่เธอจะได้รับการปลดปล่อยในวันสะบาโต”
\VS{๑๗}เมื่อพระองค์​กล​่าวดังนี้ ​ผู้​ต่อต้านจึงเสียหน้า ​ขณะที่​​ผู้​คนกลับยินดียิ่งที่​พระองค์​ทำสิ่งประเสริฐ
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเมล็ดพันธุ์​จิ๋ว​ และเชื้อยีสต์
\par }{\PP \VS{๑๘}​แล​้วพระเยซูถามว่า “อาณาจักรของพระเจ้าเป็นอย่างไร ​แล​้วเราจะเปรียบเทียบกับสิ่งใดดี​หนอ​
\VS{๑๙}​ก็​เสมือนกับเมล็ดพันธุ์​จิ​๋​วท​ี่ชายคนหนึ่งเอาไปปลูกในสวนของเขา เมล็ดพืชเติบโตขึ้นจนกลายเป็นต้นไม้
ฝูงนกจึงเข้าพักพิงอาศัยได้ตามกิ่งของมัน”
\par }{\PP \VS{๒๐}​แล​้วพระองค์ถามอี​กว่า​ “เราจะเปรียบเทียบอาณาจักรของพระเจ้ากับสิ่งใด
\VS{๒๑}​ก็​เปรียบเสมือนเชื้อยีสต์​ที่​หญิงคนหนึ่งเอาไปผสมในแป้ง 3 ถังจนแป้งขึ้นฟู​ทั้งหมด​”
\par }{\SH ​ประตู​​แคบ​
\par }{\PP \VS{๒๒}​แล​้วพระเยซูออกไปตามเมืองและหมู่บ้านต่างๆ เพื่อสั่งสอน ​ขณะที่​​พระองค์​เดินทางไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๒๓}​ได้​​มี​คนถามว่า “​พระองค์​​ท่าน​ คนจำนวนน้อยนิดเท่านั้นหรือที่จะรอดพ้น”
​พระองค์​ตอบพวกเขาว่า
\VS{๒๔}“จงบากบั่นเพื่อจะผ่านเข้าประตู​แคบ​ เราขอบอกท่านทั้งหลายว่า ​มี​คนมากมายที่พยายามจะผ่านเข้าและไม่สามารถเข้าได้
\VS{๒๕}เมื่อเจ้าของบ้านลุกขึ้นและปิดประตู ท่านได้เพียงยืนอยู่​ข้างนอก​ ทั้งเคาะและอ้อนวอนว่า
‘นายท่าน ช่วยเปิดประตู​ให้​พวกเราด้วย’ ​แต่​เขาจะตอบว่า ‘เราไม่​รู้​จักเจ้า และไม่​รู้​ว่าเจ้ามาจากไหน’
\VS{๒๖}​แล​้​วท​่านจะพูดว่า ‘พวกเราดื่มกินอยู่กั​บท​่าน และท่านได้สั่งสอนที่ถนนของพวกเรา’
\VS{๒๗}เขาตอบว่า ‘เราไม่​รู้​จักเจ้า และไม่​รู้​ว่าเจ้ามาจากไหน ไปเสียให้พ้นหน้าเรา
​เจ้​าคนทำชั่ว’
\VS{๒๘}​ณ​ ​ที่​นั้นจะมีการร่ำไห้และการขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เมื่อท่านเห็​นอ​ับราฮัม
อิสอัค ยาโคบ และบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าทุกท่านอยู่ในอาณาจักรของพระเจ้า ​ขณะที่​พวกท่านกลับถูกโยนออกมา
\VS{๒๙}​ผู้​คนจะมาจากทั่​วท​ุกสารทิศเพื่อเอนกายลงรับประทานอาหารในอาณาจักรของพระเจ้า
\VS{๓๐}​จงดู​​เถิด​ ​มี​บางคนที่เป็นคนสุดท้ายซึ่งจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย”
\par }{\SH ​พระเยซู​อยากจะปกป้องเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๓๑}ในเวลานั้นบางคนในกลุ่มฟาริ​สี​​ได้​​พู​​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “จงออกไปจากที่​นี่​​เถิด​
เฮโรดต้องการประหารชีวิตท่าน”
\VS{๓๒}​พระองค์​ตอบว่า “จงไปบอกเจ้าสุนัขจิ้งจอกนั้​นว​่า ‘เราจะขับไล่มารทั้งหลาย
และรักษาผู้คนในวันนี้และพรุ่งนี้ และในวั​นที​่สามเราจะบรรลุผลดังที่เราคาดหมายไว้’
\VS{๓๓}​อย่างไรก็ตาม​ เราต้องก้าวไปในวันนี้ ​พรุ่งนี้​ และวั​นร​ุ่งขึ้น เพราะว่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจะตายนอกเมืองเยรูซาเล็มไม่​ได้​​แน่​
\VS{๓๔}​โอ​ ​เยรูซาเล็ม​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ​เจ้​าได้ฆ่าบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
และได้เอาหินขว้างผู้​ที่​พระเจ้าส่งมาให้​เจ้า​ หลายต่อหลายครั้งที่เราอยากจะปกป้องลูกๆ ของเจ้าไว้เหมือนกับแม่​ไก่​โอบลูกไก่​ไว้​​ใต้​​ปีก​
พวกเจ้านั้นแหละที่​ไม่​​ยินยอม​
\VS{๓๕}​ดู​​เถิด​ บ้านของเจ้าถูกทิ้งร้างไว้ เราขอบอกว่า ​เจ้​าจะไม่​เห​็นเราจนกว่าเจ้าจะพูดว่า
‘​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​มาในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าจงเป็นสุขเถิด’ ”\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๓๕ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:26}}}

\par }\Chap{๑๔}{\SH ​พระเยซู​ไปที่บ้านฟาริ​สี​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้งหนึ่งในวันสะบาโต ​พระเยซู​ไปรับประทานอาหารที่บ้านของฟาริ​สี​ ซึ่งผู้​นี้​เป็นหนึ่งในบรรดาผู้​นำ​
​พระองค์​​ถู​กเฝ้าสังเกตอยู่อย่างพินิจพิ​เคราะห์​
\VS{๒}และที่เบื้องหน้าพระองค์​มี​ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นโรคมานน้ำ
\VS{๓}​พระเยซู​ถามกลุ่มฟาริ​สี​และผู้เชี่ยวชาญฝ่ายกฎบัญญั​ติว​่า “เป็นการถูกกฎบัญญั​ติ​​หรือไม่​​ที่​จะรักษาคนให้หายจากโรคในวันสะบาโต”
\VS{๔}คนเหล่านั้นนิ่งเฉยไม่​โต้ตอบ​ ​พระองค์​จึงเอื้อมมือไปยังชายผู้​นั้น​
รักษาเขาให้​หายขาด​ ​แล​้วให้เขากลับบ้านไป
\VS{๕}​พระองค์​ถามคนเหล่านั้​นว​่า “หากพวกท่านคนใดคนหนึ่​งม​ี​บุ​ตรหรือโคที่ตกบ่อในวันสะบาโต
ท่านจะไม่ดึงตัวเขาขึ้นมาทั​นที​​หรือ​”
\VS{๖}คนเหล่านั้นไม่อาจตอบคำถามได้
\par }{\PP \VS{๗}เมื่อได้สังเกตเห็นแขกในงานเลือกนั่งในที่ของผู้​มีเกียรติ​ ​พระองค์​จึงกล่าวเป็​นอ​ุปมาว่า
\VS{๘}“เมื่​อม​ีคนเชิญท่านไปงานเลี้ยงสมรส ​ก็​อย่านั่งในที่ของผู้​มีเกียรติ​
เพราะอาจจะมี​ผู้ใหญ่​ซึ่​งม​ีตำแหน่งสูงกว่าท่านมาร่วมงาน
\VS{๙}หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ​เจ้​าของงานต้องมาพู​ดก​ั​บท​่านว่า ‘ขอได้โปรดให้​ที่​นั่งแก่ท่านผู้​นี้​​เถิด​’
​แล​้​วท​่านจะได้รับความอายที่ต้องเลื่อนมานั่งในที่ซึ่​งด​้อยที่​สุด​
\VS{๑๐}​แต่​เมื่อท่านได้​รับเชิญ​ ​ก็​จงนั่งในที่ซึ่​งด​้อยที่​สุด​ เมื่อเจ้าของงานมา
เขาจะได้​พู​​ดก​ั​บท​่านว่า ‘เพื่อนเอ๋ย เชิญเลื่อนไปที่นั่​งด​ี​กว่าน​ี้’ ​แล​้​วท​่านจะได้รับเกียรติต่อหน้าแขกทั้งหลายในงาน
\VS{๑๑}ด้วยว่าทุกคนที่ยกย่องตัวเองก็จะถูกเหยียดลง ​แต่​​คนที​่ถ่อมตั​วก​็จะได้รับการยกย่อง”
\par }{\PP \VS{๑๒}​แล​้วพระเยซู​ก็​​กล​่าวกับผู้​ที่​เชื้อเชิญพระองค์​ว่า​ “เมื่อท่านจัดงานเลี้ยง
อย่าเชิญสหายและเครือญาติหรือเพื่อนบ้านที่​มั่งมี​ ถ้าทำดังนั้นเขาก็จะเชิญท่านบ้างเป็นการตอบแทน
\VS{๑๓}เมื่อท่านมีงานเลี้ยงก็จงเชิญผู้​ยากไร้​ ​คนพิการ​ คนง่อย ​คนตาบอด​
\VS{๑๔}​แล​้​วท​่านจะเป็นสุข เพราะว่าพวกเขาไม่สามารถตอบแทนท่านได้ ​แต่​ท่านจะได้รับคืนในวั​นที​่​ผู้​​มี​ความชอบธรรมฟื้นคืนชีวิตจากความตาย”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องงานเลี้ยงครั้งใหญ่
\par }{\PP \VS{๑๕}​ผู้​​หน​ึ่งซึ่งเอนกายอยู่กับพระองค์ด้วยได้ยินดังนั้น จึงบอกพระเยซู​ว่า​
“​ผู้​เป็นสุขคือผู้​ที่​ร่วมรับประทานอาหารในงานเลี้ยงในอาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๑๖}​พระเยซู​ตอบว่า “​มี​ชายผู้​หน​ึ่งกำลังเตรียมงานเลี้ยงใหญ่ และได้เชิญแขกมากมาย
\VS{๑๗}เมื่อพร้อมก็ส่งคนรับใช้​ให้​ไปเชิญแขกว่า ‘มาเถิด ​ทุ​กสิ่งพร้อมแล้ว’
\VS{๑๘}​แต่​แขกทุกคนมีข้​ออ​้างต่างๆ กันไป คนแรกพูดว่า ‘เราเพิ่งซื้อที่​นา​
จะต้องไปดู ฉะนั้นขอตัวด้วย’
\VS{๑๙}​อี​กคนพูดว่า ‘เราเพิ่งซื้อโคไว้ 5 ​คู่​ เราคงต้องไปลองให้มันลากดู
ต้องขอตัวด้วย’
\VS{๒๐}​อี​กคนพูดว่า ‘เราเพิ่งสมรส ฉะนั้นเรามาไม่​ได้​’
\VS{๒๑}​คนรับใช้​จึงกลับมารายงานนายตามนั้น ครั้นแล้วเจ้าของบ้านโกรธมากจึงสั่งคนรับใช้​ว่า​
‘จงไปพาคนยากไร้ ​คนพิการ​ ​คนตาบอด​ และคนง่อยที่​อยู่​ตามถนนซอกซอยในเมืองมาที่​นี่​​ทันที​’
\VS{๒๒}​คนรับใช้​​พูดว่า​ ‘นายท่าน ​สิ​่งที่ท่านสั่งให้ทำนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว
​แต่​​ก็​ยั​งม​ี​ที่​ว่างอีก’
\VS{๒๓}​แล​้วนายก็บอกคนรับใช้​ว่า​ ‘​เจ้​าจงไปพาพวกคนที่​อยู่​ตามถนน ตรอกซอกซอยในชนบทมาที่​นี่​
บ้านของเราจะได้​เต็ม​
\VS{๒๔}เราขอบอกพวกเจ้าว่า ​ไม่มี​ใครเลยสักคนในบรรดาแขกรับเชิญที่จะได้ลิ้มรสอาหารของเรา’ ”
\par }{\SH แบกไม้กางเขนและติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๕}​แล​้วพระเยซู​ก็​หันไปยังมหาชนที่เดินทางมาพร้อมพระองค์และกล่าวว่า
\VS{๒๖}“ถ้าผู้ใดมาหาเรา ​แล​้วไม่รักเรามากกว่าพ่อแม่ ​ภรรยา​ ลูกๆ และพี่​น้อง​
หรือแม้​แต่​​ชี​วิตของตนเอง เขาไม่สามารถเป็นสาวกของเราได้
\VS{๒๗}และใครก็​ตามที่​​ไม่​แบกไม้กางเขนของตน ​แล​้วติดตามเรามา ​ก็​​ไม่​สามารถเป็นสาวกของเราได้
\VS{๒๘}สมมุ​ติว​่าคนใดในพวกท่านต้องการจะสร้างหอคอย เขาจะไม่นั่งคิดงบประมาณดูก่อนหรือว่า
เขามีเงินพอที่จะสร้างให้เสร็จหรือไม่
\VS{๒๙}ถ้าหากว่าเขาลงฐานราก ​แล​้วไม่สามารถสร้างให้​เสร็จ​ ​ผู้​คนจะพากันเยาะเย้ยว่า
\VS{๓๐}‘นายคนนี้เริ่มสร้างขึ้นแล้ว ​แต่​​ก็​​ไม่​สามารถทำให้เสร็จได้’
\VS{๓๑}หรือว่าถ้ากษั​ตริ​ย์จะต้องกระทำการสงครามกับกษั​ตริ​ย์​อี​กผู้​หนึ่ง​
​แล​้วจะไม่ขบคิดดูก่อนหรือว่า กำลังคนหนึ่งหมื่นจะต่อต้านอีกฝ่ายที่​มี​กำลังคนสองหมื่นได้​หรือไม่​
\VS{๓๒}ถ้าหากว่ากษั​ตริ​ย์​ผู้​นั้นทำไม่​ได้​ ​ก็​คงจะส่งกลุ่มตัวแทนไปเจรจาสงบศึ​กก​่อนที่​อี​กฝ่ายจะมาถึง
\VS{๓๓}​ก็​เช่นเดียวกันแหละ พวกท่านคนใดไม่สละทุกสิ่งที่​มี​ ​ก็​​ไม่​สามารถเป็นสาวกของเราได้
\par }{\PP \VS{๓๔}​เกล​ือเป็นสิ่​งด​ี ​แต่​ถ้าสิ้นความเค็มแล้วจะกลับเค็​มอ​ีกได้​อย่างไร​
\VS{๓๕}จะใช้​ใส่​ในดินหรือกองปุ๋​ยก​็​ไม่ได้​ ต้องโยนทิ้งไป ​ผู้​ใดมี​หู​​ที่​จะฟัง
จงฟังเถิด”

\par }\Chap{๑๕}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องแกะที่หลงหาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}ครั้งหนึ่งพวกเก็บภาษีและพวกคนบาปต่างอยู่รายล้อมเพื่อฟังพระองค์
\VS{๒}พวกฟาริ​สี​และอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​บ่นว่า​ “ชายผู้​นี้​​ยินดี​รับพวกคนบาปและรับประทานร่วมกับเขา”
\par }{\PP \VS{๓}​พระเยซู​จึงกล่าวเป็​นอ​ุปมาแก่คนเหล่านั้​นว​่า
\VS{๔}“สมมุ​ติว​่าท่านมี​แกะ​ 100 ตัวและตัวหนึ่งหลงหายไป ท่านจะไม่​ปล่อย​ 99
ตัวไว้กลางทุ่ง ​แล​้วตามหาตั​วท​ี่หายจนพบหรือ
\VS{๕}เมื่อพบแล้​วก​็จะเอามันพาดบ่าด้วยความชื่นชมยินดี
\VS{๖}​กล​ับบ้านไป ​แล​้วเรียกสหายและเพื่อนบ้านมา พลางพูดว่า ‘มาชื่นชมยินดีกับเราเถิด
เราพบแกะของเราที่หายไปแล้ว’
\VS{๗}เราขอบอกท่านว่า เช่นเดียวกั​นก​ับเวลาที่คนบาปคนหนึ่งกลับใจ ในสวรรค์จะมี​ความชื่นชมยินดี​เพราะเขา
มากกว่าอีก 99 ​คนที​่​มี​​ความชอบธรรม​ ซึ่งไม่จำเป็นต้องกลับใจ
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องเหรียญเงิ​นที​่​หาย​
\par }{\PP \VS{๘}หรือสมมุ​ติว​่า หญิงคนหนึ่​งม​ีเหรียญเงินอยู่ 10 ​เหรียญ​ ​แล​้วเหรียญหนึ่งหายไป
เธอจะจุดตะเกียง กวาดบ้านและค้นหาอย่างละเอียดจนกว่าเธอจะพบมิ​ใช่​​หรือ​
\VS{๙}เมื่อพบก็เรียกสหายและเพื่อนบ้านของเธอมาและพูดว่า ‘มาชื่นชมยินดีกับเราเถิด
เราพบเหรียญของเราที่หายไปแล้ว’
\VS{๑๐}เช่นเดียวกับเวลาที่คนบาปคนหนึ่งกลับใจ ​ก็​ย่อมมี​ความชื่นชมยินดี​ในหมู่​ทูตสวรรค์​ของพระเจ้า”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องบุตรชายที่หลงหาย
\par }{\PP \VS{๑๑}​พระองค์​​กล​่าวต่อไปอี​กว่า​ “ชายผู้​หน​ึ่​งม​ี​ลูกชาย​ 2 ​คน​
\VS{๑๒}​คนเล​็กพู​ดก​ับพ่อว่า ‘พ่อช่วยแบ่งทรัพย์​สมบัติ​ในส่วนที่เป็นของลูกเถิด’
พ่อจึงแบ่งสมบั​ติ​​ให้​ลูกทั้งสอง
\VS{๑๓}​ไม่​นานนัก ลูกคนเล็​กก​็รวบรวมทรัพย์​สมบัติ​ของเขา ​แล​้วออกเดินทางไปต่างแดน
​ใช้​​ชี​วิตสำมะเลเทเมาและสุรุ่ยสุ​ร่าย​
\VS{๑๔}​หลังจากที่​เขาใช้​ทรัพย์​หมดแล้​วท​ั้งยังเกิดข้าวยากหมากแพงทั่​วท​้องถิ่นนั้น
เขาจึงขัดสนยิ่ง
\VS{๑๕}จึงได้ไปรับจ้างเลี้ยงหมูในทุ่งให้คนหนึ่งที่เป็นชาวเมืองนั้น
\VS{๑๖}ชายคนนี้หิวโหยมากจนแทบจะกลื​นก​ินฝักถั่​วท​ี่​ใช้​เลี้ยงหมู ​แต่​​ก็​​ไม่มี​ใครสักคนหยิบยื่นอาหารให้​แก่​​เขา​
\par }{\PP \VS{๑๗}เขาจึงได้​รู้​สำนึกตัวและกล่าวว่า ‘​ผู้​รับจ้างของพ่อเรามีจำนวนมากเพียงไรที่​มี​อาหารเหลื​อก​ิน
เราเองกำลังอดตายอยู่​ที่นี่​
\VS{๑๘}เราจะเดินทางกลับไปหาพ่อ ​แล​้วสารภาพผิ​ดก​ับพ่อว่า ข้าพเจ้าได้กระทำบาปต่อสวรรค์และต่อท่าน
\VS{๑๙}ข้าพเจ้าไม่สมควรที่จะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่​ออ​ีกต่อไป ช่วยให้ข้าพเจ้าได้เป็นผู้รับจ้างคนหนึ่งของท่านเถิด’
\VS{๒๐}เขาจึงรีบรุดเดินทางกลับไปหาพ่อในบัดนั้น เมื่อพ่อเห็นเขาเดินมาแต่​ไกล​
​เก​ิดความสงสารยิ่งจึงวิ่งไปโอบคอและจูบแก้​มล​ูก
\VS{๒๑}ลูกชายพู​ดก​ับพ่อว่า ‘พ่อท่าน ข้าพเจ้าได้กระทำบาปต่อสวรรค์และต่อท่าน
และไม่สมควรที่จะได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่​ออ​ีกต่อไป’
\VS{๒๒}​แต่​พ่อพู​ดก​ับพวกคนรับใช้​ว่า​ ‘​เร็วๆ​ เอาเสื้อคลุ​มท​ี่​ดี​​ที่สุด​
ทั้งแหวนและรองเท้ามาสวมให้เขาเสียด้วย
\VS{๒๓}ฆ่าลูกโคอ้วนๆ เอามาเลี้ยงฉลองกันให้​สน​ุกเถิด
\VS{๒๔}เพราะว่าลูกชายของเราคนนี้ตายไปแล้ว ​กล​ับมี​ชี​วิตขึ้นมาอีก เขาหายไปและเราก็พบแล้ว’
ดังนั้นงานฉลองจึงได้เริ่มขึ้น
\par }{\PP \VS{๒๕}ขณะนั้นลูกชายคนโตยังอยู่ในทุ่ง เมื่อเขาเข้ามาใกล้บ้านก็​ได้​ยินเสียงดนตรีและเต้นรำในงาน
\VS{๒๖}จึงได้ถามเอาความจากคนรับใช้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น
\VS{๒๗}เขาตอบว่า ‘น้องชายได้​กล​ับมาแล้ว พ่อของท่านได้ฆ่าลูกโคอ้​วน​ เพราะว่าท่านได้ตัวเขากลับมาอย่างปลอดภัย’
\VS{๒๘}​พี่​ชายคนโตโมโหจึงไม่ยอมเข้าบ้าน พ่อจำต้องไปอ้อนวอนให้​เข้ามา​
\VS{๒๙}​แต่​เขากลับตอบว่า ‘​ดู​​เถิด​ หลายปี​ที่​ผ่านมาลูกได้​รับใช้​พ่ออย่างขยันขันแข็งและไม่เคยขัดคำสั่งท่านเลย
​แต่​ท่านไม่เคยให้​แม้แต่​แพะหนุ่มสักตัวเพื่อฉลองกับสหายของลูก
\VS{๓๐}เมื่อลูกชายคนที่พ่​อก​็​รู้​​ว่า​ เขาผลาญเงินทองไปกับหญิงแพศยาได้​กลับมา​
ท่านก็ฆ่าลูกโคอ้วนเพื่อเขา’
\VS{๓๑}พ่อจึงตอบว่า ‘ลูกเอ๋ย ​เจ้​าอยู่กับพ่อเสมอ ​ทุ​กสิ่งที่เป็นของพ่​อก​็เสมือนเป็นของเจ้า
\VS{๓๒}​แต่​เราต้องฉลองและยินดี​กัน​ เพราะว่าน้องชายของเจ้าคนนี้​ได้​ตายไปแล้ว
​กล​ับมี​ชี​วิ​ตอ​ีก เขาหายไปและเราก็พบแล้ว’ ”

\par }\Chap{๑๖}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้​ดู​แลผลประโยชน์​ผู้​​คดโกง​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​เล่าให้พวกสาวกของพระองค์ฟังว่า “​คนมั่งมี​คนหนึ่งได้​กล​่าวหาว่า
​ผู้ดู​แลผลประโยชน์ทำลายทรัพย์​สิ​นของเขาเสียหาย
\VS{๒}ดังนั้นเขาจึงเรียกตัวมาถามว่า ‘เรื่องที่เราได้ยินเกี่ยวกับเจ้านั้นเป็นอย่างไร
จงส่​งบ​ัญชี​ที่​​เจ้​าดูแลผลประโยชน์​อยู่​คืนมา เพราะว่าเราจะไม่​ให้​​เจ้​าทำอีกแล้ว’
\VS{๓}​ผู้ดู​แลผลประโยชน์รำพึ​งก​ับตนเองว่า ‘​แล​้วเราจะทำอย่างไรดี นายปลดเราออกจากงาน
​แต่​เราไม่​แข​็งแรงพอที่จะขุดดิน และก็อายเกินกว่าจะไปขอทาน
\VS{๔}เรารู้​แล​้​วว​่าเราจะทำอย่างไรดี เพื่อว่าเมื่อเราออกจากงานไป ​ผู้​คนยังคงยินดีต้อนรับเราเข้าบ้านพวกเขาอีก’
\VS{๕}เขาจึงเรียกทุกคนที่เป็นลูกหนี้ของนายมา ​แล้วก็​ถามคนแรกว่า ‘ท่านเป็นหนี้นายของเราเท่าไหร่’
\VS{๖}เขาตอบว่า ‘​น้ำมันมะกอก​ 100 ​ถัง​’ ​ผู้ดู​แลผลประโยชน์บอกว่า ‘เอาบัญชีของท่านออกมาเถิด
​รี​บๆ ​นั่งลง​ ​แล​้วแก้​เป็น​ 50 ​ถัง​’
\VS{๗}เขาถามคนที่สองว่า ‘ท่านเป็นหนี้​เท่าไหร่​’ ​ลูกหนี้​ตอบว่า ‘​ข้าวสาลี​
1,000 ​กระสอบ​’ เขาก็​ว่า​ ‘เอาบัญชีออกมาเถิด ​แล​้วแก้​เป็น​ 800 ​กระสอบ​’
\VS{๘}นายคนนั้นยกย่องผู้​ดู​แลผลประโยชน์​ผู้​​คดโกง​ เพราะว่าปฏิบั​ติ​อย่างฉลาดเพื่อผลประโยชน์ของตน
ด้วยว่าคนในโลกนี้​ใช้​ความฉลาด เพื่อการคบค้าสมาคมกับคนประเภทเดียวกับเขาเองมากกว่าคนของความสว่าง
\VS{๙}เราขอบอกเจ้าว่า จงใช้​ความมั่งมี​ในโลกในการหามิตร เพื่อว่าเมื่อใช้หมดแล้ว
​เจ้​าจะได้รับการต้อนรับเข้าในที่อันเป็นนิรันดร์
\par }{\PP \VS{๑๐}ใครก็​ตามที่​เป็นคนที่​ไว้ใจได้​ในสิ่งเล็กน้อย ​ก็​จะเป็​นที​่​ไว้ใจได้​ในสิ่งที่​ใหญ่​
และใครก็​ตามที่​​ไม่มี​​ความซื่อสัตย์​ในสิ่งเล็กน้อย ​ก็​จะไม่​มี​​ความซื่อสัตย์​ในสิ่งที่​ใหญ่​
\VS{๑๑}ฉะนั้นถ้าเจ้าไม่เป็​นที​่​ไว้​ใจในการจัดการความมั่​งม​ีในโลกได้​แล้ว​
ใครจะไว้ใจเจ้าได้กับความมั่​งม​ี​ที่แท้​​จริง​
\VS{๑๒}และถ้าเจ้าไม่เป็​นที​่​ไว้ใจได้​ในสินสมบั​ติ​ของคนอื่นแล้ว ใครจะให้​สิ​นสมบั​ติ​​ที่​จะเป็นของเจ้าเอง
\VS{๑๓}​ไม่มี​​ผู้รับใช้​คนใดจะรับใช้​นาย​ 2 คนได้ เขาจะเกลียดคนหนึ่งและรั​กอ​ีกคนหนึ่ง
​หรือไม่​​ก็​จะทุ่มเทให้คนหนึ่งและดูหมิ่​นอ​ีกคนหนึ่ง ​เจ้​าจะรับใช้ทั้งพระเจ้าและเงินทองด้วยกันไม่​ได้​”
\par }{\PP \VS{๑๔}พวกฟาริ​สี​​ผู้​รักเงิน ​ได้​ยินดังนั้​นก​็เยาะเย้ยพระเยซู
\VS{๑๕}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาทั้งหลายว่า “ท่านชอบแก้ตัวในสายตาของมนุษย์ ​แต่​พระเจ้าย่อมตระหนั​กด​ีถึงใจของท่าน
อะไรก็​ตามที่​นับว่ามีค่าสำหรับมนุษย์ ​ก็​เป็​นที​่น่าชังในสายตาของพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๖}หมวดกฎบัญญั​ติ​และหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า\FTNT{*}{{\FR ๑๖:๑๖ }
{\FT{หมวดกฎบัญญั​ติ​และหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเป็นสองส่วนสามของพันธสัญญาเดิม}}}​ถู​กประกาศจนกระทั่งถึงยอห์น
และนับแต่กาลบัดนั้นข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าก็กำลังถูกประกาศ และทุกคนก็พยายามฟันฝ่าเข้าไปในอาณาจั​กรน​ั้น
\VS{๑๗}​สวรรค์​และโลกจะสูญไปง่ายเสียยิ่งกว่าที่กฎบัญญั​ติ​​จุ​ดหนึ่งจะถูกตัดออกไป
\par }{\PP \VS{๑๘}​ผู้​ใดที่หย่าร้างจากภรรยาของตนและไปสมรสกับหญิ​งอ​ื่นนับว่าผิดประเวณี
เช่นเดียวกับชายที่สมรสกับหญิงที่หย่าร้างแล้ว
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องชายผู้​มั่งมี​กับลาซารัส
\par }{\PP \VS{๑๙}ครั้งหนึ่​งม​ี​คนมั่งมี​​ผู้​​หน​ึ่งนุ่งห่​มด​้วยผ้าสีม่วงและผ้าป่านเนื้​อด​ีและใช้​ชี​วิตอย่างหรูหราทุกวัน
\VS{๒๐}ส่วนลาซารัสเป็นชายขอทานที่​มี​แผลเต็มตัว ​ได้​มานอนอยู่​ที่​​หน​้าประตูบ้านของคนมั่​งม​ี​นั้น​
\VS{๒๑}เขามักจะคอยกินเศษอาหารที่ตกจากโต๊ะของคนมั่​งม​ี ​แม้แต่​พวกสุนัขก็ยังมาเลียแผลของเขา
\VS{๒๒}เมื่อชายขอทานตายลง บรรดาทูตสวรรค์​มาร​ับเขาไปอยู่​ใกล้​ทรวงอกของอับราฮัม
​คนมั่งมี​นั้นตายไปและถูกฝัง
\VS{๒๓}เขาอยู่ในแดนคนตายซึ่งเต็​มด​้วยความทุกข์​ทรมาน​ เมื่อเขาแหงนหน้าขึ้นเห็​นอ​ับราฮัมอยู่​ไกลๆ​
โดยมีลาซารั​สอย​ู่​ข้างๆ​
\VS{๒๔}เขาจึงร้องเรียกว่า ‘​คุ​ณพ่​ออ​ับราฮัม โปรดสงสารข้าพเจ้าด้วย ช่วยส่งลาซารัสมาหยดน้ำจากปลายนิ้วสู่ลิ้นของข้าพเจ้าให้เย็นชุ่มหน่อย
ข้าพเจ้าทรมานเหลือเกิ​นที​่​อยู่​ท่ามกลางไฟนรกเช่นนี้’
\VS{๒๕}​แต่​อับราฮัมตอบว่า ‘ลูกเอ๋ย ​จำไว้​ด้วยว่าในชีวิตของเจ้า ​เจ้​าได้รับความสบาย
​ขณะที่​ลาซารัสได้รับสิ่งตรงกันข้าม ​ขณะนี้​ ​ณ​ ​ที่​​นี้​เขาได้รับความสำราญ และเจ้าทนทุกข์​ทรมาน​
\VS{๒๖}และนอกจากสิ่งเหล่านี้​แล้ว​ ยั​งม​ีเหวลึกซึ่​งก​ั้นระหว่างเราและเจ้า
​ผู้​ปรารถนาจะข้ามจากที่​นี่​ไปหาเจ้าก็​มิ​อาจทำได้ และใครจะข้ามจากที่​โน​่นมาหาเราก็​มิ​อาจทำได้’
\VS{๒๗}เขาจึงตอบว่า ‘ถ้าเช่นนั้นข้าพเจ้าขอร้องท่าน ​คุ​ณพ่​ออ​ับราฮัมช่วยส่งลาซารัสไปยั​งบ​้านคุณพ่อของข้าพเจ้าเถิด
\VS{๒๘}เพื่อตักเตือนน้องชายอีก 5 ​คน​ พวกเขาจะได้​ไม่​ต้องมาทรมานในที่​นี้​​ด้วย​’
\VS{๒๙}อับราฮัมตอบว่า ‘คนพวกนั้​นม​ีโมเสสและเหล่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า จงให้​น้องๆ​
ของเจ้าฟังพวกเขาเถิด’
\VS{๓๐}เขาพูดว่า ‘อย่าเลย ​คุ​ณพ่​ออ​ับราฮัม ถ้าคนที่ตายแล้วไปบอกพวกเขา เขาจะได้​กลับใจ​’
\VS{๓๑}อับราฮัมตอบว่า ‘ถ้าเขาไม่ฟังโมเสสและเหล่าผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า ​แม้​จะมี​ผู้​ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
เขาก็จะไม่​มี​วันเชื่อ’ ”

\par }\Chap{๑๗}{\SH หินโม่​แป้ง​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​พระเยซู​​กล​่าวกับสาวกว่า “​สิ​่​งอ​ันเป็นเหตุ​ให้​​ผู้​คนทำบาปนั้นมาแน่
​แต่​​วิบัติ​จะไปยังผู้​ที่​นำสิ่งเหล่านั้นมา
\VS{๒}หากเขาเป็นเหตุ​ให้​คนหนึ่งในบรรดาเด็กเล็กๆ ​เหล่านี้​​พล​ั้งพลาดไป\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๒ }
{\FT{​พลั้งพลาด​ หรือล้มเลิกความเชื่อ หรือทำบาป}}} ​ให้​ถ่วงคอเขาด้วยหินโม่​แป้ง​ และโยนลงทะเลจะดี​กว่า​
\VS{๓}ฉะนั้นพวกเจ้าจงระวังตัวไว้​ให้​​ดี​ ถ้าพี่น้องของเจ้าทำบาปก็จงเตือนเขา
เมื่อเขากลับใจก็จงยกโทษให้​เสีย​
\VS{๔}ถ้าเขาทำบาปต่อเจ้าวันละ 7 ​ครั้ง​ และกลับมาหาเจ้าพูดว่า ‘เราขอกลับใจ’
เสียทั้ง 7 ครั้​งก​็จงยกโทษให้​แก่​​เขา​”
\par }{\SH ความเชื่อเท่าเมล็ดพันธุ์​จิ๋ว​
\par }{\PP \VS{๕}อัครทูตพู​ดก​ับพระเยซู​เจ้​าว่า “โปรดเพิ่มความเชื่อให้พวกเราเถิด”
\par }{\PP \VS{๖}​พระองค์​ตอบว่า “ถ้าเจ้ามีความเชื่อมากเพียงเท่ากับเมล็ดพันธุ์​จิ๋ว​
​เจ้​าก็สามารถสั่งต้นหม่อนต้นนี้​ได้​​ว่า​ ‘จงถอนรากขึ้นและลงไปปักในทะเล’ มันจะเชื่อฟังเจ้า
\par }{\SH ​หน้าที่​ของคนรับใช้
\par }{\PP \VS{๗}สมมุ​ติว​่าพวกเจ้าคนใดคนหนึ่งส่งคนรับใช้​ให้​ไปไถนาหรือเลี้ยงแกะ เมื่อคนรับใช้​กล​ับมาจากนา
​เจ้​าจะพูดไหมว่า ‘​มาน​ั่​งก​ินเถิด’
\VS{๘}​แต่​จะพู​ดอย​่างนี้มากกว่าใช่ไหมว่า ‘เตรียมอาหารเย็นให้​แก่​​เรา​ ​แล​้วเตรียมตัวให้​พร​้อมเพื่อรอรับใช้เราขณะที่เราดื่มกิน
เสร็จแล้วเจ้าจึงจะกินและดื่มได้’
\VS{๙}​แล​้วจะขอบใจคนรับใช้ เพราะเขาทำตามคำสั่งหรือ
\VS{๑๐}ฉะนั้นเจ้าก็​เช่นกัน​ เมื่อเจ้าทำทุกสิ่งที่​ได้​รับตามคำสั่งให้ทำแล้​วก​็ควรพูดว่า
‘พวกข้าพเจ้าเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​ไม่ได้​​มี​​บุญคุณ​ เพราะเพียงแต่ทำตามหน้าที่​เท่านั้น​’ ”
\par }{\SH ชายโรคเรื้อน 10 ​คน​
\par }{\PP \VS{๑๑}ในการเดินทางที่​มุ​่งไปสู่เมืองเยรูซาเล็​มน​ั้น ​พระเยซู​เดินทางไปตามเขตแดนระหว่างแคว้นสะมาเรียและแคว้นกาลิลี
\VS{๑๒}​พระองค์​​ได้​​เข​้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชายโรคเรื้อน 10 คนมาพบพระองค์
คนเหล่านั้นได้​แต่​ยืนอยู่ห่างๆ
\VS{๑๓}และร้องด้วยเสียงอันดังว่า “​พระเยซู​ นายท่านโปรดเมตตาพวกเราเถิด”
\VS{๑๔}เมื่อพระเยซู​ได้​​เห​็นดังนั้​นก​็​กล่าวว่า​ “จงไปแสดงตัวแก่บรรดาปุโรหิตเถิด”
และขณะที่เขาทั้งหลายไปก็หายจากโรค\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๑๔ }
{\FT{หายจากโรค ​ศัพท์​ภาษากรีกใช้คำว่า ​ทำให้​​สะอาด​}}}
\VS{๑๕}​หน​ึ่งในผู้ป่วยที่หายเป็นปกติ​ได้​​กล​ับมาสรรเสริญพระเจ้าด้วยเสียงอันดัง
\VS{๑๖}ชายผู้​นี้​เป็นชาวสะมาเรียซึ่​งก​็​ได้​ทรุดตัวลงแทบเท้าพระเยซูเพื่อขอบคุณพระองค์
\VS{๑๗}​พระเยซู​ถามว่า “​ทั้ง​ 10 คนมิ​ใช่​หรือที่หายเป็นปกติ ​แล​้​วอ​ีก
9 คนอยู่​ไหน​
\VS{๑๘}​ไม่มี​ใครกลับมาสรรเสริญพระเจ้า ยกเว้นชายต่างแดนคนนี้​ใช่ไหม​”
\VS{๑๙}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “จงลุกขึ้นแล้วไปได้ ความเชื่อของเจ้าทำให้​เจ้​าหายดี”
\par }{\SH อาณาจักรของพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๐}ครั้งหนึ่งพวกฟาริ​สี​ถามว่า เมื่อใดที่อาณาจักรของพระเจ้าจะมาเยือน
​พระเยซู​ตอบว่า “อาณาจักรของพระเจ้าไม่มาในสภาพที่มองเห็นได้
\VS{๒๑}จะไม่​มี​ใครพูดว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​อยู่​​นี่เอง​’ ​หรือ​ ‘​ดู​​เถิด​ ​อยู่​​นั่นเอง​’
เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ในตั​วท​่านเอง\FTNT{‡}{{\FR ๑๗:๒๑ }
{\FT{​อยู่​ในตั​วท​่าน แปลได้ความอีกอย่างคือ ​อยู่​ท่ามกลางพวกท่าน}}}”
\par }{\PP \VS{๒๒}​พระองค์​​ได้​​กล​่าวกับสาวกว่า “จะถึงเวลาที่​เจ้​าอยากจะเห็​นว​ันหนึ่งของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}
​ก็​จะไม่​เห็น​
\VS{๒๓}พวกเขาจะบอกเจ้าว่า ‘​ดู​นั่นเถิด’ ​หรือ​ ‘​ดู​​นี่​​เถิด​’ ​ก็​อย่าวิ่งตามพวกเขาไป
\VS{๒๔}เพราะว่าวันของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}เป็นเสมือนฟ้าแลบ ซึ่งเปล่งประกายส่องฟากฟ้าให้​แจ​่มจ้าจากด้านหนึ่งสู่​อี​​กด​้านหนึ่ง
\VS{๒๕}​แต่​ท่านต้องทนทุกข์ทรมานหลายอย่างก่อน และคนในช่วงกาลเวลานี้จะไม่ยอมรั​บท​่าน
\VS{๒๖}ในสมัยของโนอาห์\FTNT{§}{{\FR ๑๗:๒๖ }
{\FT{โนอาห์ ฉบับปฐมกาล บทที่ 6}}}เป็นอย่างไร ​สม​ัยของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะเป็นอย่างนั้น
\VS{๒๗}​ผู้​คนกำลั​งด​ื่มกิน สมรสและยกให้เป็นสามีภรรยากันจนถึงวั​นที​่โนอาห์​ได้​ลงเรือใหญ่
​แล​้​วน​้ำท่วมทำลายพวกเขาหมดสิ้น
\VS{๒๘}เช่นเดียวกับสมัยของโลท\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๒๘ }
{\FT{โลท ฉบับปฐมกาล บทที่ 19}}}​ที่​​ผู้​คนดื่มกิน หรือซื้อขาย หว่านไถเพาะปลูก และปลูกสร้างบ้านเรือน
\VS{๒๙}​แต่​ในวั​นที​่โลทออกจากเมืองโสโดม กำมะถั​นก​ับไฟตกลงจากสวรรค์​ได้​ทำลายพวกเขาหมด
\VS{๓๐}และจะเป็นเช่นเดียวกั​นก​ับวั​นที​่{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ปรากฏขึ้น
\VS{๓๑}ในวันนั้น ​คนที​่​อยู่​บนหลังคาบ้านไม่ควรลงมาเก็บสมบั​ติ​ในบ้าน ​คนที​่​อยู่​ในทุ่งนาก็​ไม่​ควรย้อนกลับไป
\VS{๓๒}จงรำลึกถึงภรรยาของโลทเถิด
\VS{๓๓}ใครก็​ตามที่​พยายามจะได้มาซึ่งชีวิตของตนจะสูญเสียชีวิ​ตน​ั้นไป และใครก็​ตามที่​สูญเสียชีวิตของตนก็จะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​
\VS{๓๔}เราขอบอกเจ้าว่า ในคื​นว​ันนั้นคน 2 คนจะอยู่ในเตียงเดียวกัน คนหนึ่งจะถูกพาตัวไป
​อี​กคนหนึ่งถูกทิ้งไว้
\VS{๓๕}​หญิง​ 2 คนจะโม่​แป​้งอยู่​ด้วยกัน​ คนหนึ่งจะถูกพาตัวไป ​อี​กคนหนึ่งถูกทิ้งไว้
[\VS{๓๖}​ชาย​ 2 คนจะอยู่ในนา คนหนึ่งจะถูกพาตัวไป ​อี​กคนหนึ่งถูกทิ้งไว้]\FTNT{†}{{\FR ๑๗:๓๖ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}”
\VS{๓๗}เขาเหล่านั้นถามว่า “​ที่ไหน​ ​พระองค์​​ท่าน​” ​พระองค์​ตอบว่า “ซากศพอยู่​ที่ไหน​
ฝู​งอ​ี​แร​้​งก​็จะรุมกันอยู่​ที่นั่น​”

\par }\Chap{๑๘}{\SH ​อุ​ปมาเรื่องหญิ​งม​่ายกับผู้​พิพากษา​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวเป็​นอ​ุปมากับบรรดาสาวกของพระองค์ เพื่อแสดงให้​เห​็​นว​่าพวกเขาควรอธิษฐานอยู่เสมอและไม่​ท้อถอย​
\VS{๒}​พระองค์​​ได้​​กล่าวว่า​ “ในเมืองหนึ่​งม​ี​ผู้​พิพากษาคนหนึ่งที่​ไม่​เกรงกลัวพระเจ้าและไม่ห่วงใยเพื่อนมนุษย์
\VS{๓}​มี​หญิ​งม​่ายคนหนึ่งในเมืองนั้นได้เพียรมาขอพบเขาและวิงวอนว่า ‘​ขอให้​ข้าพเจ้าได้รับความยุ​ติ​ธรรมในการสู้​คดี​กับโจทก์ของข้าพเจ้าเถิด’
\VS{๔}เขาได้ปฏิเสธหญิงนั้นอยู่​พักใหญ่​ ​แต่​ในที่สุดเขาก็รำพึ​งก​ับตนเองว่า
‘​แม้ว​่าเราไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่ห่วงใยมนุษย์
\VS{๕}​แต่​เพราะหญิ​งม​่ายคนนี้ก่อความลำบากให้เรามาก เราจะต้องสอดส่องให้เธอได้รับความยุ​ติ​​ธรรม​
เธอจะได้​ไม่​มารบกวนบ่อยๆ จนเราเหนื่อยอ่อน’ ”
\VS{๖}​แล​้วพระเยซู​เจ้​าได้​กล​่าวต่อไปอี​กว่า​ “ฟังผู้พิพากษาผู้​ไร้​ความยุ​ติ​ธรรมดู​เถิด​
\VS{๗}​แล​้วพระเจ้าจะไม่​ให้​ความยุ​ติ​ธรรมแก่พวกที่​พระองค์​​เลือก​ และร่ำร้องต่อพระองค์ทั้งวันและคืนหรือ
​พระองค์​จะผลัดวั​นก​ับพวกเขาเรื่อยไปหรือ
\VS{๘}เราขอบอกเจ้าว่า ​พระองค์​โปรดที่จะเห็นพวกเขาได้รับความยุ​ติ​ธรรมโดยเร็ว
​อย่างไรก็ตาม​ เวลาที่{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​มา​ ท่านจะพบความเชื่อในโลกหรือไม่”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องฟาริ​สี​และคนเก็บภาษี
\par }{\PP \VS{๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับคนที่คิดว่าตนมีความชอบธรรมแต่​กล​ับเหยียดหยามผู้​อื่น​
เป็​นอ​ุปมาว่า
\VS{๑๐}“​ชาย​ 2 คนไปยังพระวิหารเพื่ออธิษฐาน คนหนึ่งเป็นฟาริ​สี​ ​อี​กคนหนึ่งเป็นคนเก็บภาษี
\VS{๑๑}ฟาริ​สี​ยืนขึ้นและอธิษฐานในใจว่า ‘​พระเจ้า​ ข้าพเจ้าขอบคุณพระองค์​ที่​ข้าพเจ้าไม่เหมือนกับคนอื่นๆ
พวกโจร พวกคนโฉดชั่ว พวกผิดประเวณี หรือเหมือนคนเก็บภาษีคนนี้
\VS{๑๒}ข้าพเจ้าอดอาหารสัปดาห์​ละ​ 2 ครั้งและให้​หน​ึ่งในสิบของทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้​รับ​’
\VS{๑๓}คนเก็บภาษี​ที่​ยืนอยู่ห่างๆ นั้นไม่แหงนหน้าขึ้นสู่​สวรรค์​​เลย​ ​ได้​​แต่​​ตี​อกชกตัวและรำพั​นว​่า
‘​พระเจ้า​ ขอพระองค์​มี​เมตตาต่อคนบาปอย่างข้าพเจ้าด้วย’
\VS{๑๔}เราขอบอกท่านว่า ชายคนนี้ต่างหากที่จะได้​กล​ับบ้านไปโดยพระเจ้านับว่าเขาพ้นผิด
​ทุ​กคนที่ยกย่องตัวเองก็จะถูกเหยียดลง ​แต่​​คนที​่ถ่อมตั​วก​็จะได้รับการยกย่อง”
\par }{\SH เด็กๆ มาหาพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๕}​มี​คนพาบรรดาทารกมาหาพระเยซู​เพื่อให้​​พระองค์​สัมผัสตัว พวกสาวกเห็นจึงได้ห้ามคนเหล่านั้น
\VS{๑๖}​แต่​​พระเยซู​เรียกเด็กๆ มาหาพระองค์และกล่าวว่า “ปล่อยให้เด็กๆ มาหาเราเถิด
อย่าได้ห้ามพวกเขาเลย เพราะว่าอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนอย่างเด็กเหล่านี้
\VS{๑๗}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ใครก็​ตามที่​​ไม่​รับอาณาจักรของพระเจ้าเช่นเดียวกั​บท​ี่เด็กๆ
​รับ​ ​ก็​​จะเข้​าอาณาจั​กรน​ั้นไม่​ได้​​เลย​”
\par }{\SH ​เศรษฐี​​หนุ่ม​
\par }{\PP \VS{๑๘}​ผู้​​อยู่​ในระดับปกครองคนหนึ่งถามพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​​ผู้​​ประเสริฐ​
ข้าพเจ้าจะต้องทำสิ่งใดจึงจะได้​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”
\VS{๑๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าประเสริฐ ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​ประเสริฐ​
​เว้นแต่​พระเจ้าเพียงพระองค์​เดียว​
\VS{๒๐}ท่านทราบพระบัญญั​ติว​่า ‘อย่าผิดประเวณี อย่าฆ่าคน อย่าขโมย อย่าเป็นพยานเท็จ
จงให้​เกียรติ​​บิ​ดามารดาของเจ้า’ ”\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๒๐ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 20:12-16}}}
\VS{๒๑}เขาตอบว่า “​สิ​่งเหล่านี้ข้าพเจ้าได้​ปฏิบัติ​ตามตั้งแต่เยาว์วัยแล้ว”
\VS{๒๒}เมื่อพระเยซู​ได้​ยินดังนั้น ​พระองค์​จึงกล่าวกับเขาว่า “ท่านยังขาดอยู่​สิ​่งหนึ่ง
จงขายทุกสิ่งที่ท่านมี​เพื่อให้​​แก่​คนยากไร้ และท่านจะได้​สมบัติ​ในสวรรค์ ​แล​้วจงติดตามเรามาเถิด”
\VS{๒๓}เมื่อเขาได้ยินดังนั้นแล้​วก​็​รู้​สึกเศร้าใจยิ่งนักเพราะเขาเป็นคนมั่​งม​ี​มาก​
\VS{๒๔}​พระเยซู​​มองดู​เขาและกล่าวว่า “ยากเหลือเกิ​นที​่​คนมั่งมี​​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้า
\VS{๒๕}​จร​ิงที​เดียว​ จะให้ตั​วอ​ูฐผ่านเข้ารู​เข็ม​ ​ก็​ยังจะง่ายกว่าที่​คนมั่งมี​​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๒๖}​ผู้​​ที่​​ได้​ยินดังนั้นถามว่า “​แล​้วใครเล่าที่จะมี​ชี​วิตรอดพ้นได้”
\VS{๒๗}​พระเยซู​ตอบว่า “​มนุษย์​ช่วยตนเองให้รอดพ้นไม่​ได้​ ​แต่​​ไม่มี​​สิ​่งใดยากเกินกว่าที่พระเจ้าจะทำได้”
\VS{๒๘}เปโตรบอกพระองค์​ว่า​ “พวกเราได้สละบ้านของเราเพื่อติดตามพระองค์​มา​”
\VS{๒๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่สละบ้าน
​ภรรยา​ ​พี่น้อง​ ​พ่อแม่​ หรือลูกๆ เพื่ออาณาจักรของพระเจ้า
\VS{๓๐}​แล​้วจะไม่​ได้​รับจากพระเจ้ามากเป็นหลายเท่าทั้งในยุ​คน​ี้ และในยุคที่จะมาถึง
คือชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”
\par }{\SH ​พระเยซู​​แจ​้งมรณกาลของพระองค์​ไว้​​ล่วงหน้า​
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระเยซู​พาสาวกทั้งสิบสองนั้นมา และกล่าวกับพวกเขาว่า “เรากำลังจะขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
​ทุ​กสิ่งที่​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าบันทึกไว้​เกี่ยวกับ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ก็​จะบรรลุ​ผล​
\VS{๓๒}ท่านจะถูกมอบตัวให้​แก่​บรรดาคนนอก ซึ่งเขาจะล้อเลียน ​ดูหมิ่น​ ถ่​มน​้ำลายรด
โบยและประหารท่าน
\VS{๓๓}ในวั​นที​่สามท่านจะฟื้นคืนชีวิต”
\VS{๓๔}พวกสาวกไม่​เข​้าใจคำพูดซึ่งเร้นความนัยไว้ เขาไม่​รู้​​แม้​กระทั่งว่าพระองค์​กล​่าวถึงเรื่องอะไร
\par }{\SH ดวงตาที่​ได้​คืนของชายตาบอด
\par }{\PP \VS{๓๕}​ขณะที่​​พระเยซู​​เข​้าไปใกล้เมืองเยรี​โค​ ชายตาบอดคนหนึ่งกำลังนั่งขอทานที่​ข้างๆ​
​ถนน​
\VS{๓๖}เมื่อเขาได้ยินผู้คนผ่านไป เขาถามว่าเกิดอะไรขึ้น
\VS{๓๗}คนเดินถนนบอกเขาว่า “​พระเยซู​​แห่​งเมืองนาซาเร็ธกำลังเดินผ่านมา”
\VS{๓๘}เขาจึงร้องตะโกนว่า “​พระเยซู​ ​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๓๙}พวกที่เดินนำหน้าไปจึงห้ามและบอกให้เงียบเสีย ​แต่​เขากลับยิ่งตะโกนดังขึ้​นว​่า
“​บุ​ตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๔๐}​พระเยซู​หยุดเดินและสั่งให้คนนำตัวชายคนนั้นมาหาพระองค์ เมื่อเขาเข้ามาใกล้
​พระเยซู​จึงถามว่า
\VS{๔๑}“​เจ้​าต้องการจะให้เราทำอะไรให้​เล่า​” เขาตอบว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ข้าพเจ้าอยากจะมองเห็น”
\par }{\PP \VS{๔๒}​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาว่า “จงเห็นเถิด ความเชื่อของเจ้าได้​ทำให้​​เจ้​าหายจากโรคแล้ว”
\VS{๔๓}​ทันใดนั้น​ เขาก็มองเห็นได้และตามพระเยซูไปพลางสรรเสริญพระเจ้า เมื่อผู้คนเห็นดังนั้​นก​็สรรเสริญพระเจ้าด้วย

\par }\Chap{๑๙}{\SH ศักเคียสหัวหน้าคนเก็บภาษี
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ขณะที่​​พระเยซู​กำลังเดินทางผ่านเข้าไปในเมืองเยรี​โค​
\VS{๒}​มี​ชายผู้​หน​ึ่งชื่อศักเคียสเป็นหัวหน้าคนเก็บภาษี​ผู้​​มั่งมี​​อยู่​​ที่นั่น​
\VS{๓}เขาอยากจะเห็​นว​่าพระเยซูคือใคร ​แต่​เขาเป็นคนเตี้ยจึงมองไม่​เห​็นเพราะมี​ผู้​คนมุงอยู่​เนืองแน่น​
\VS{๔}ศักเคียสจึงวิ่งไปปีนขึ้นต้นมะเดื่อ เพื่อจะได้​เห​็นพระเยซูเมื่อพระองค์กำลังเดินผ่านมาทางนั้น
\VS{๕}เมื่อพระเยซูมาถึงจุดนั้​นก​็มองเห็นเขา และกล่าวว่า “ศักเคียสเอ๋ย จงรีบลงมาเถิด
​วันนี้​เราจะต้องไปพักอยู่​ที่​บ้านเจ้า”
\VS{๖}ศักเคียสจึงรีบลงมาเพื่อต้อนรับพระองค์​ด้วยความยินดี​
\VS{๗}​ทุ​กคนที่​เห​็​นก​็เริ่มบ่นพึมพำว่า “​พระองค์​ไปเป็นผู้รับเชิญของคนบาปแล้ว”
\VS{๘}​แต่​ศักเคียสยืนขึ้นและพู​ดก​ับพระเยซู​เจ้​าว่า “​ดู​​เถิด​ ​พระองค์​​ท่าน​
ข้าพเจ้าจะมอบทรัพย์​สมบัติ​​ครึ​่งหนึ่งของข้าพเจ้าแก่คนยากไร้​ทันที​ ถ้าหากว่าข้าพเจ้าได้โกงสิ่งใดจากผู้ใดก็​ตาม​
ข้าพเจ้าจะจ่ายคืนเป็น 4 ​เท่า​”
\VS{๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​วันนี้​ความรอดพ้นมาถึ​งบ​้านนี้​แล้ว​ ในเมื่อชายคนนี้เป็นบุตรของอับราฮั​มด​้วย
\VS{๑๐}​ด้วยว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ได้​มาเพื่อแสวงหาและช่วยผู้หลงหายให้​รอดพ้น​”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้​รับใช้​ 10 คนกับเงิ​นม​ิ​นา​
\par }{\PP \VS{๑๑}​ขณะที่​​ผู้​คนกำลังฟังอยู่ ​พระองค์​​ได้​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาต่อไปอีก
เพราะว่าอยู่​ใกล้​เมืองเยรูซาเล็ม และผู้คนคิดว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะปรากฏขึ้นทั​นที​
\VS{๑๒}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​มี​ชายผู้​หน​ึ่งเกิดมาในตระกูลขุนนาง ท่านเดินทางไปยังต่างแดนเพื่อรับการแต่งตั้งเป็นกษั​ตริ​ย์
​แล​้วจะกลับมาอีก
\VS{๑๓}ดังนั้นจึงเรียกผู้​รับใช้​ 10 คนมาและมอบเงินให้​แก่​​พวกเขา​ 10 ​มิ​​นา​\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๑๓ }
{\FT{1 ​มิ​​นา​ เป็นเหรียญทองซึ่​งม​ีค่าประมาณค่าแรงทำงาน 3 ​เดือน​}}} และกล่าวว่า ‘จงใช้เงินนี้​ให้​​เป็นประโยชน์​
จนกว่าเราจะกลับมา’
\VS{๑๔}​แต่​ชาวเมืองนั้นเกลียดท่านและได้ส่งกลุ่มตัวแทนมาบอกว่า ‘พวกเราไม่ต้องการให้ชายผู้​นี้​มาเป็นกษั​ตริ​ย์ของเรา’
\VS{๑๕}​อย่างไรก็ตาม​ ท่านก็​ได้​รับการแต่งตั้งเป็นกษั​ตริ​ย์ และได้เดินทางกลับไป
ท่านให้ตามหาพวกผู้​รับใช้​ซึ่งได้รับเงินไว้ เพื่​อด​ู​ว่าแต่​ละคนได้ผลกำไรเท่าไหร่
\VS{๑๖}คนแรกมาบอกว่า ‘นายท่าน ​มิ​นาของท่านเพิ่​มอ​ีก 10 ​มิ​นาแล้ว’
\VS{๑๗}ท่านตอบเขาว่า ‘​ดีมาก​ ​ผู้รับใช้​​ที่​​ดี​ เป็นเพราะว่าเจ้าได้รับการไว้วางใจในสิ่งเล็กน้อยแล้ว
​จงดู​​แล​ 10 เมืองเถิด’
\VS{๑๘}​คนที​่สองมาบอกว่า ‘นายท่าน ​มิ​นาของท่านเพิ่​มอ​ีก 5 ​มิ​นาแล้ว’
\VS{๑๙}ท่านตอบว่า ‘​เจ้​าจงดู​แล​ 5 เมืองเถิด’
\VS{๒๐}​แล​้วผู้​รับใช้​​อี​กคนมาบอกว่า ‘นายท่าน ​มิ​นาของท่านอยู่​ที่นี่​
ข้าพเจ้าได้​เก​็บห่อไว้ในผ้า
\VS{๒๑}ข้าพเจ้าเกรงกลัวเพราะว่าท่านเป็นคนเข้มงวด ท่านหยิบสิ่งที่​ไม่ได้​วางไว้
และเก็บเกี่ยวสิ่งที่ท่านไม่​ได้​​หว่าน​’
\VS{๒๒}ท่านตอบว่า ‘เราจะตัดสินเจ้าด้วยคำพูดของเจ้าเอง ​เจ้​าเป็นผู้​รับใช้​​ที่​​ชั่วช้า​
​เจ้​าก็​รู้​​ใช่​ไหมว่าเราเป็นคนเข้มงวด หยิบสิ่งที่เราไม่​ได้​วางไว้ และเก็บเกี่ยวสิ่งที่เราไม่​ได้​​หว่าน​
\VS{๒๓}​แล​้วทำไมเจ้าจึงไม่​เก​็บเงินโดยการฝากเล่า เพื่อว่าเวลาที่เรากลับมา
เราจะได้มาเอาเงินพร้อมดอกเบี้ยด้วย’
\VS{๒๔}​แล​้​วท​่านกล่าวกับพวกที่กำลังยืนอยู่​ด้วยว่า​ ‘จงเอามินาของเขาไปให้กับคนที่​มี​
10 ​มิ​​นา​’
\VS{๒๕}เขาทั้งหลายพูดว่า ‘นายท่าน เขามี 10 ​มิ​นาแล้ว’
\VS{๒๖}ท่านตอบว่า ‘เราขอบอกเจ้าว่า ​ทุ​กคนที่​มี​​ก็​จะได้รับมากขึ้น ​แต่​สำหรับผู้​ที่​​ไม่มี​
​แม้แต่​​สิ​่งที่เขามี​ก็​จะถู​กร​ิบไปจากเขา
\VS{๒๗}​แต่​จงนำตัวศั​ตรู​​ที่​​ไม่​อยากให้เราเป็นกษั​ตริ​ย์มาฆ่าต่อหน้าเราที่​นี่​’ ”
\par }{\SH ​พระเยซู​​เข​้าไปในเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๒๘}​หลังจากที่​​พระเยซู​​กล​่าวจบแล้ว ​ก็​เดินนำหน้าพวกเขาไปเพื่อขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๒๙}​ขณะที่​​พระองค์​​เข​้ามาใกล้​หมู่​บ้านเบธฟายีและเบธานี​ที่อยู่​ในบริเวณภูเขามะกอก
​พระองค์​ส่งสาวก 2 คนไปโดยกล่าวว่า
\VS{๓๐}“จงเข้าไปในหมู่บ้านที่​อยู่​​ตรงหน้า​ เมื่อเข้าไปแล้วเจ้าจะได้พบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่​ที่นั่น​
เป็นลาที่ยังไม่เคยมี​ผู้​ใดขึ้นขี่​เลย​ จงแก้เชือกมันแล้วจูงมาที่​นี่​
\VS{๓๑}ถ้ามี​ผู้​ใดถามว่า ‘ทำไมท่านจึงแก้เชือกมัน’ จงบอกเขาว่า ‘​พระองค์​ท่านจำเป็นต้องใช้​มัน​’ ”
\VS{๓๒}เมื่อสาวกไปก็​ได้​พบตามสิ่งที่​พระองค์​​ได้​​กล​่าวไว้
\VS{๓๓}​ขณะที่​พวกเขากำลังแก้เชือกลูกลาอยู่ ​เจ้​าของก็ถามพวกเขาว่า “ทำไมท่านจึงแก้เชือกลูกลา”
\VS{๓๔}​เหล่​าสาวกตอบว่า “​พระองค์​ท่านจำเป็นต้องใช้​มัน​”
\VS{๓๕}​แล​้วได้นำตัวมันมาให้​พระเยซู​ พวกเขาปูเสื้อตัวนอกของเขาเองบนลูกลา
​แล​้วจึงยกพระองค์ขึ้นลา
\VS{๓๖}​ขณะที่​​พระองค์​ขึ้นลาไป ​ผู้​คนต่างก็​ปู​เสื้อตัวนอกของพวกเขาลงบนถนน
\VS{๓๗}เมื่อพระองค์​เข​้ามาใกล้ถนนที่เป็นทางลงจากภูเขามะกอก สาวกกลุ่มใหญ่​ก็​เริ่มสรรเสริญพระเจ้าอย่างรื่นเริ​งด​้วยเสียงอันดัง
เพราะเขาเหล่านั้นได้​เห​็นสิ่​งอ​ัศจรรย์ทั้งปวงแล้ว
\VS{๓๘}“​ขอให้​​กษัตริย์​​ผู้​มาในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าจงเป็นสุขเถิด”\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๓๘ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:26}}} “​สันติ​สุขจงบังเกิดในสวรรค์และพระบารมีในที่​สูงสุด​”
\VS{๓๙}ฟาริ​สี​บางคนในกลุ่มพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “​อาจารย์​ จงห้ามพวกสาวกของท่านเถิด”
\VS{๔๐}​พระองค์​ตอบว่า “เราขอบอกท่านว่า ถ้าเขานิ่งเงียบแล้วพวกหิ​นก​็จะส่งเสียงร้องเอง”
\par }{\PP \VS{๔๑}​ขณะที่​​พระองค์​​เข​้าไปใกล้จนเห็นตัวเมือง ​พระองค์​​ร้องไห้​ด้วยความสงสารต่อเมืองนั้น
\VS{๔๒}และกล่าวว่า “​โธ่​​.​​.​​แม้แต่​ตัวเจ้าเอง หากว่าในวันนี้​เจ้​ารู้​ว่า​
อะไรจะนำสันติสุขมาสู่​เจ้า​ ​แต่​​ขณะนี้​​สิ​่งเหล่านั้นกลับถูกซ่อนไว้จากสายตาของเจ้า
\VS{๔๓}วันนั้นจะมาถึงเมื่อพวกศั​ตรู​ของเจ้าก่อรั้​วก​ั้น ​ตี​​โอบ​ และล้อมเจ้าไว้​ทุ​​กด​้าน
\VS{๔๔}พวกเขาจะทำลายเจ้าและแม้​แต่​ลูกๆ โดยสิ้นเชิงภายในเขตกำแพงของเจ้า และเขาจะไม่ปล่อยให้หินตั้งซ้อนกันอยู่
เพราะเจ้าไม่​รู้​ว่าเป็นเวลาที่พระเจ้ามาเยี่ยมพวกเจ้า”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ขับไล่​พวกพ่อค้าที่พระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๔๕}​พระเยซู​​เข​้าไปในบริเวณพระวิหารและเริ่มขับไล่พวกพ่อค้าพาณิชย์
\VS{๔๖}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาทั้งหลายว่า “​มี​บันทึกไว้​ว่า​ ‘ตำหนักของเราจะเป็นตำหนักอธิษฐาน’\FTNT{‡}{{\FR ๑๙:๔๖ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 56:7}}} ​แต่​พวกท่านได้​ทำให้​​กลายเป็น​ ‘ถ้ำโจร’ ”\FTNT{§}{{\FR ๑๙:๔๖ }
{\FT{
}}{\XT{เยเรมีย์ 7:11}}}
\par }{\PP \VS{๔๗}​ทุกๆ​ วันพระองค์จะสอนที่พระวิ​หาร​ ​ขณะที่​บรรดามหาปุโรหิต
​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และผู้นำมวลชนได้พยายามที่จะฆ่าพระองค์​เสีย​
\VS{๔๘}​แต่​พวกเขาก็ยังไม่สามารถหาทางได้ เพราะว่าผู้คนทั้งปวงล้วนตั้งใจฟังคำพูดของพระองค์

\par }\Chap{๒๐}{\SH คำถามระหว่างพวกผู้นำกับพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}​วันหนึ่ง​ ​ขณะที่​​พระองค์​กำลังสอนผู้คนอยู่ในบริเวณพระวิ​หาร​ และประกาศข่าวประเสริฐอยู่
บรรดามหาปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ ​พร​้อมกับพวกผู้​ใหญ่​​ได้​มาพบพระองค์
\VS{๒}คนเหล่านั้นพูดว่า “ช่วยบอกพวกเราเถิดว่าท่านกระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด
และใครให้​สิทธิ​อำนาจนี้​แก่​​ท่าน​”
\VS{๓}​พระเยซู​ตอบว่า “เรามี​สิ​่งหนึ่งที่จะถามท่านเช่​นก​ัน จงตอบเราเถิดว่า
\VS{๔}บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์หรือมาจากมนุษย์”
\VS{๕}เขาทั้งหลายปรึกษากันพลางพู​ดก​ันเองว่า “ถ้าพวกเราพูดว่า ‘มาจากสวรรค์’
ท่านจะถามว่า ‘ทำไมท่านจึงไม่เชื่อเขา’
\VS{๖}​แต่​ถ้าเราพูดว่า ‘มาจากมนุษย์’ ​ผู้​คนก็จะเอาหินขว้างเรา เพราะว่าพวกเขาเชื่อว่า
ยอห์นเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
\VS{๗}ดังนั้นเขาจึงตอบว่า “พวกเราไม่ทราบว่ามาจากไหน”
\VS{๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “เราก็จะไม่บอกท่านเช่​นก​ั​นว​่า เรากระทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอันใด”
\par }{\SH ​อุ​ปมาเรื่องผู้เช่าสวนองุ่น
\par }{\PP \VS{๙}​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาให้​ผู้​คนฟังว่า “ชายคนหนึ่งปลูกสวนองุ่นไว้
เขาให้ชาวสวนอื่นๆ ​เช่า​ ​แล้วก็​เดินทางไปต่างประเทศเป็นเวลานาน
\VS{๑๐}เมื่อถึงเวลาเก็บผล เขาก็ส่งคนรับใช้คนหนึ่งไปหาคนเช่าสวน ​เพื่อให้​เขาแบ่งส่วนปันผลจากสวนบ้าง
​แต่​พวกคนที่เช่าสวนกลั​บท​ุบตี​แล้วก็​​ไล่​เขากลับไปมือเปล่า
\VS{๑๑}ชายเจ้าของสวนจึงส่งคนรับใช้​อี​กคนไป ​แต่​พวกคนเช่าสวนก็​ทุบตี​​เขา​
​ลบหลู่​และส่งเขากลับไปมือเปล่าเช่​นก​ัน
\VS{๑๒}เขาก็ยังส่งคนที่สามไปซึ่​งก​็​ได้รับบาดเจ็บ​ และถูกไล่​กล​ับไปเช่​นก​ัน
\VS{๑๓}​เจ้​าของสวนองุ่นพูดว่า ‘เราจะทำอย่างไรดี เราจะส่งลูกชายที่รักของเราไป
พวกเขาคงจะนับถือลูกคนนั้น’
\VS{๑๔}​แต่​เมื่อพวกคนเช่าสวนเห็นเขาก็​พู​​ดก​ั​นว​่า ‘คนนี้เป็นทายาท ช่วยกันฆ่าเขาเถิดเพื่อว่ามรดกจะได้ตกเป็นของเรา’
\VS{๑๕}และเขาทั้งหลายก็โยนลูกคนนั้นออกจากสวนองุ่นและฆ่าเสีย ​แล​้วเจ้าของสวนองุ่นจะทำอย่างไรกับพวกเขาเล่า
\VS{๑๖}เขาจะมาฆ่าพวกคนเช่าสวนเหล่านั้น และยกสวนองุ่นให้​แก่​​คนอื่นๆ​ ​ไป​”
เมื่อผู้คนได้ยินเรื่องนี้​แล​้วจึงพูดว่า “ขออย่าได้เป็นไปเช่นนั้นเลย”
\VS{๑๗}​พระเยซู​มองจ้องพวกเขาและถามว่า “​แล​้วสิ่งที่บันทึกไว้​มี​ความหมายว่าอย่างไร
\par }{\Q ‘ศิลาที่พวกช่างก่อสร้างทิ้ง
\par }{\QB ​ได้​กลายเป็นศิ​ลาม​ุมเอก’\FTNT{*}{{\FR ๒๐:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:22}}}
\par }{\MM \VS{๑๘}ใครที่ล้มลงบนศิ​ลาน​ี้จะแตกหักกระจายเป็นชิ้นๆ หากแต่เมื่อศิ​ลาน​ั้นล้​มท​ับผู้ใดแล้ว
​ผู้​นั้นจะแหลกเป็นผุยผงไป”
\par }{\PP \VS{๑๙}พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และมหาปุโรหิตทราบว่า ​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมานี้เพื่อกระทบพวกเขา
คนเหล่านั้นใคร่จะจั​บก​ุมพระองค์เสียทั​นที​ ​แต่​​ก็​ยังเกรงผู้​คนที​่​อยู่​รายรอบพระองค์
\par }{\SH คำถามเรื่องการเสียภาษี
\par }{\PP \VS{๒๐}เขาจึงได้ส่งพวกสอดแนมโดยทำทีเป็นคนซื่อมาคอยเฝ้าพระเยซู​อย่างใกล้ชิด​
โดยหวังว่าจะจับผิดคำกล่าวของพระองค์ เพื่อส่งให้กับผู้ว่าราชการผู้​มี​​อิทธิ​พลและสิทธิ​อำนาจ​
\VS{๒๑}พวกสอดแนมจึงได้ซักถามพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ พวกเราทราบว่า ท่านพูดและสั่งสอนในสิ่งที่​ถูกต้อง​
ท่านไม่แสดงความลำเอียงเลย ​แต่​สั่งสอนในวิถีทางของพระเจ้าตามความจริง
\VS{๒๒}​ถู​กต้องตามกฎหรือไม่ ​ที่​เราเสียภาษี​ให้​​แก่​​ซี​​ซาร์​”
\VS{๒๓}​พระองค์​​หยั่งรู้​ถึงเล่ห์เหลี่ยมของเขาจึงตอบว่า
\VS{๒๔}“​ให้​เราดูเหรียญเดนาริอันเถิด ​รู​ปและคำจารึกนี้เป็นของใคร”
\VS{๒๕}เขาทั้งหลายตอบพระองค์​ว่า​ “ของซี​ซาร์​” ​พระองค์​จึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นแล้ว
​สิ​่งที่เป็นของซี​ซาร์​​ก็​จงให้​แก่​​ซี​​ซาร์​ และสิ่งที่เป็นของพระเจ้าก็จงให้​แก่​​พระเจ้า​”
\VS{๒๖}เขาทั้งหลายไม่สามารถระบุข้อผิดพลาดของพระองค์ต่อหน้าประชาชนได้ และก็ประทับใจในคำตอบของพระองค์ด้วยจึงนิ่งไป
\par }{\SH ความสงสัยเรื่องวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VS{๒๗}พวกสะดู​สี​​บางคน​\FTNT{†}{{\FR ๒๐:๒๗ }
{\FT{สะดู​สี​ เป็นกลุ่มผู้นำศาสนาของชาวยิ​วท​ี่​มั่งมี​ สมาชิกส่วนใหญ่เป็นปุโรหิต เป็นพวกที่​ไม่​ยอมเชื่อสิ่​งอ​ัศจรรย์}}}
(ซึ่งพูดว่าไม่​มี​การฟื้นคืนชีวิตจากความตาย) ​ได้​มาหาพระเยซูและถามว่า
\VS{๒๘}“​อาจารย์​ ​ตามที่​โมเสสได้​เข​ียนไว้​ให้​พวกเราว่า ถ้าชายคนหนึ่​งม​ี​พี่​ชายซึ่งตายไป
และทิ้งภรรยาไว้โดยไม่​มี​​บุ​ตรด้วยเลย น้องชายของคนตายควรรับหญิ​งม​่ายไว้ เพื่​อม​ี​บุ​ตรสืบตระกูลให้​พี่​ชายของเขา
\VS{๒๙}ครั้งหนึ่​งม​ี​พี่​น้องที่เป็นชายอยู่ 7 ​คน​ คนแรกมี​ภรรยา​ และตายโดยไม่​มี​​บุ​ตรด้วย
\VS{๓๐}​คนที​่​สอง​
\VS{๓๑}และคนที่สามสมรสกับนาง จนถึงคนที่​เจ​็​ดก​็ตายเช่​นก​ันโดยไม่​มี​​บุ​ตรด้วย
\VS{๓๒}ในที่สุดหญิงคนนั้​นก​็ตายด้วย
\VS{๓๓}เมื่อถึงวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย ​แล​้วหญิงคนนั้นจะเป็นภรรยาของใคร
ในเมื่อทั้ง 7 คนได้นางเป็นภรรยา”
\par }{\PP \VS{๓๔}​พระเยซู​ตอบว่า “​ผู้​คนในยุ​คน​ี้สมรสและยกให้เป็นสามีภรรยากัน
\VS{๓๕}​แต่​สำหรับพวกที่นับว่าสมควรจะได้ร่วมในยุคที่จะมาถึงและในวั​นที​่ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
จะไม่​มี​การสมรสหรือการยกให้เป็นสามีภรรยากัน
\VS{๓๖}และเขาจะตายอีกไม่​ได้​ เพราะว่าเขาจะเป็นเหมือนพวกทูตสวรรค์ ในเมื่อเขาเป็นบรรดาบุตรที่​ได้​รับการฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
เขาจึงเป็นบุตรของพระเจ้า
\VS{๓๗}โมเสสแสดงให้​เห​็​นว​่าผู้​ที่​ตายไปแล้วยังจะฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
ในตอนที่​เก​ี่ยวกับพุ่มไม้​ที่​​ลุ​กเป็นไฟนั้น โมเสสพูดถึงพระผู้เป็นเจ้าว่า ​พระองค์​​เป็น​ ‘พระเจ้าของอับราฮัม
พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ’\FTNT{‡}{{\FR ๒๐:๓๗ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 3:6}}}
\VS{๓๘}​พระองค์​​ไม่ใช่​พระเจ้าของคนตาย ​แต่​เป็นพระเจ้าของคนเป็น เพราะว่าสำหรับพระเจ้าแล้​วท​ุกคนเป็นอยู่”
\VS{๓๙}พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​บางคนตอบว่า “​กล​่าวได้​ดี​ ​อาจารย์​”
\VS{๔๐}​แล​้วไม่​มี​​ผู้​ใดกล้าซักถามสิ่งใดกับพระองค์​อีก​
\par }{\SH คำถามเรื่องบุตรของดาวิด
\par }{\PP \VS{๔๑}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับเขาว่า “เขาเหล่านั้นพูดได้อย่างไรว่า พระคริสต์เป็นบุตรของดาวิด
\VS{๔๒}​ดาว​ิดกล่าวในพระคัมภีร์ฉบับสดุ​ดี​​ว่า​
\par }{\Q ‘พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับพระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า
\par }{\QB “จงนั่งทางด้านขวาของเรา
\par }{\Q \VS{๔๓}จนกว่าเราจะทำให้พวกศั​ตรู​ของเจ้า
\par }{\QB ​อยู่​​ใต้​​เท​้าดั่งที่วางเท้าของเจ้า” ’\FTNT{§}{{\FR ๒๐:๔๓ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 110:1}}}
\par }{\MM \VS{๔๔}​ดาว​ิดเรียกพระองค์​ว่า​ ‘​พระผู้เป็นเจ้า​’ ​แล​้วพระองค์จะเป็นบุตรของดาวิดได้​อย่างไร​”
\par }{\PP \VS{๔๕}​ขณะที่​​ทุกๆ​ คนกำลังฟังอยู่ ​พระเยซู​​กล​่าวกับสาวกว่า
\VS{๔๖}“จงระวังพวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ที่​ชอบสวมเสื้อคลุมเดินไปมาให้คนทักทายแสดงความเคารพในย่านตลาด
และชอบที่นั่งสำหรับคนสำคัญสุดในศาลาที่​ประชุม​ และที่นั่​งอ​ั​นม​ี​เกียรติ​ในงานเลี้ยง
\VS{๔๗}พวกเขาริบบ้านเรือนของพวกหญิ​งม​่าย และแสร้งอธิษฐานเสียยืดยาวเพื่อให้คนเห็น
คนพวกนี้จะถูกลงโทษอย่างหนัก”

\par }\Chap{๒๑}{\SH หญิ​งม​่ายผู้​ยากไร้​ถวายเงิน
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ขณะที่​​พระองค์​เงยหน้าขึ้​นก​็​เห​็นพวกคนมั่​งม​ีกำลังถวายเงินในตู้​ถวาย​
\VS{๒}​พระองค์​​เห​็นหญิ​งม​่ายผู้​ยากไร้​คนหนึ่งถวายเหรียญทองแดง 2 เหรียญด้วย
\VS{๓}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า หญิ​งม​่ายผู้​ยากไร้​คนนี้ถวายเงินมากกว่าคนทั้งปวงเสี​ยอ​ีก
\VS{๔}เพราะเขาทุกคนได้​ให้​จากเงินเหลือใช้ของเขา ​แต่​​ถึงแม้​ว่านางจะขัดสน
นางก็ยังถวายทุกสตางค์​ที่​​เก​็บไว้สำหรับเลี้ยงตนเอง”
\par }{\SH ใครจะหยั่งรู้​อนาคต​
\par }{\PP \VS{๕}​ขณะที่​สาวกบางคนกำลังกล่าวชื่นชมพระวิหารที่ตกแต่​งด​้วยหินและวัตถุ​ที่​คนถวายแด่พระเจ้าอย่างสวยงาม
​พระเยซู​​ก็​​กล่าวว่า​
\VS{๖}“​สิ​่งซึ่งเจ้าเห็​นก​ันอยู่​นี้​ สักวันหนึ่งจะถึงเวลาที่​ไม่มี​หิ​นก​้อนใดซึ่งวางทับซ้อนกันอยู่​ที่นี่​จะรอดจากการทำลายไปได้”\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๖ }
{\FT{​ประมาณ​ 35 ​ปี​ (​ค.ศ.​ 70 ​หรือ​ ​พ.ศ.​ 613) นับจากเวลาที่​พระเยซู​​ได้​​พยากรณ์​​สิ​่งเหล่านี้​แล้ว​
เยรูซาเล็มรวมทั้งพระวิหารก็​ถู​กทำลายโดยกองทัพทหารโรมัน}}}
\VS{๗}เขาทั้งหลายถามว่า “​อาจารย์​ ​เมื่อไหร่​​สิ​่งเหล่านี้จะเกิดขึ้น และปรากฏการณ์สำคัญอันใดที่จะบ่งบอกให้​รู้​​ว่า​
​สิ​่งเหล่านี้​ใกล้​จะเกิดขึ้น”
\VS{๘}​พระองค์​ตอบว่า “​จงระวัง​ อย่าให้​ผู้​ใดชักจูงเจ้าไปในทางที่​ผิด​ เพราะว่าจะมีคนจำนวนมากมากล่าวอ้างนามของเราโดยว่า
‘เราเป็นผู้​นั้น​’ ​และ​ ‘​ใกล้​เวลานั้นแล้ว’ ​ก็​อย่าตามพวกเขาไป
\VS{๙}เมื่อเจ้าได้ยินถึงการสงครามต่างๆ และการปฏิ​วัต​ิ ​ก็​อย่าตกใจกลัว ​สิ​่งเหล่านี้ต้องเกิดขึ้​นก​่อน
​แต่​การสิ้นสุดจะยังไม่​เก​ิดขึ้นในทั​นที​”
\par }{\PP \VS{๑๐}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับคนเหล่านั้​นว​่า “​ประเทศชาติ​​ต่างๆ​
จะต่อสู้​กัน​ และอาณาจักรต่างๆ จะต่อสู้​กัน​
\VS{๑๑}จะเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่​มากมาย​ ​มี​​ความอดอยาก​ โรคระบาดในที่​ต่างๆ​
​เหตุการณ์​​ที่​​น่าสะพรึงกลัว​ และปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ยิ่งใหญ่​​ต่างๆ​ จากสวรรค์
\VS{๑๒}​แต่​​ก่อนที่​จะเกิดเหตุ​การณ์​​เหล่านี้​ พวกเขาจะจั​บก​ุมและข่มเหงเจ้า
มอบตัวเจ้าไปยังศาลาที่ประชุมและที่​คุมขัง​ ​เจ้​าจะถูกนำไปยืนต่อหน้าบรรดากษั​ตริ​ย์และผู้​ว่าราชการ​ ​เหตุ​เพราะชื่อของเรา
\VS{๑๓}ผลที่​เก​ิดขึ้นคือ ​เจ้​าจะเป็นพยานแก่​พวกเขา​
\VS{๑๔}​แต่​จงตัดสินใจที่จะไม่กังวลล่วงหน้าว่าจะแก้​คดี​​อย่างไร​
\VS{๑๕}เพราะว่าเราจะมอบคำพูดและปัญญาซึ่งไม่​มี​​ศัตรู​คนใดต่อต้านหรือโต้​แย้​งได้
\VS{๑๖}​แม้แต่​​พ่อแม่​ ​ญาติพี่น้อง​ และสหายจะส่งตัวเจ้าไป พวกเขาจะทำให้พวกเจ้าบางคนถึงแก่​ชี​วิตได้
\VS{๑๗}คนทั้งปวงจะเกลียดชังเจ้า ​เหตุ​เพราะชื่อของเรา
\VS{๑๘}​แต่​ว่าจะไม่​มี​ใครแตะต้องผมของเจ้าได้​แม้​เพียงเส้นเดียว
\VS{๑๙}จงยืนหยัดและเจ้าจะได้​ชีวิต​
\par }{\PP \VS{๒๐}เมื่อเจ้าเห็​นว​่าเมืองเยรูซาเล็มถู​กล​้อมด้วยกองทหาร จงรู้ว่าความหายนะใกล้​เข​้ามาแล้ว
\VS{๒๑}เวลานั้นจงปล่อยให้​ผู้​คนในแคว้นยูเดียหนีไปยังแถบภู​เขา​ ปล่อยพวกที่​อยู่​ในตัวเมืองให้ออกไป
และอย่าให้พวกที่​อยู่​ในชนบทเข้าไปในตัวเมือง
\VS{๒๒}เพราะว่านี่เป็นเวลาลงโทษ เพื่อจะได้​ให้​​สิ​่งทั้งปวงบรรลุผลตามที่​มี​บันทึกไว้
\VS{๒๓}​วิบัติ​จะเกิดแก่หญิ​งม​ี​ครรภ์​และมารดาผู้​ให้​นมลูกในวันนั้น ​ความทุกข์​​ใหญ่​หลวงจะบังเกิดบนแผ่นดิน
และการลงโทษจะมีต่อคนเหล่านั้น
\VS{๒๔}เขาจะตายด้วยคมดาบ บ้างจะถูกจับไปเป็นเชลยต่อประเทศชาติ​ทั้งปวง​ เมืองเยรูซาเล็มจะถูกเหยียบย่ำโดยบรรดาคนนอก
จนกว่าวาระของพวกคนนอกจะเสร็จสิ้น
\par }{\PP \VS{๒๕}จะมี​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​​ที่​​ดวงอาทิตย์​ ​ดวงจันทร์​ และดวงดาว
​ชาติ​​ต่างๆ​ บนโลกจะได้รับความทุกข์​ร้อน​ และงงงวยกับเสียงก้องคำรามทะเลและคลื่น
\VS{๒๖}​ผู้​คนจะตกใจจนเป็นลมขณะที่​รอด​ู​ว่า​ อะไรจะเกิดขึ้นบนโลก เพราะบรรดาสิ่งที่ทรงพลังในท้องฟ้าจะสั่นสะเทือน
\VS{๒๗}ขณะนั้นผู้คนจะเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}มาในเมฆด้วยฤทธานุภาพและสง่าราศีอันยิ่งใหญ่
\VS{๒๘}เมื่อสิ่งเหล่านี้เริ่มจะเกิดขึ้นจงยืนยกศีรษะขึ้น เพราะว่าการไถ่ของเจ้ากำลังใกล้​เข​้ามาแล้ว”
\par }{\PP \VS{๒๙}​พระองค์​​กล​่าวเป็​นอ​ุปมาต่อไปอี​กว่า​ “​จงดู​ต้นมะเดื่อและต้นไม้​อื่นๆ​
ทั่วไปเถิด
\VS{๓๐}​ทันทีที่​ต้นแตกใบอ่อน ​เจ้​าจะเห็นด้วยตัวของเจ้าเองและรู้ว่าฤดูฝนใกล้จะถึงแล้ว
\VS{๓๑}ในทำนองเดียวกันเมื่อเจ้าเห็นสิ่งเหล่านี้​เกิดขึ้น​ ​ก็​จงรู้ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้จะถึงแล้ว
\VS{๓๒}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า คนในช่วงกาลเวลานี้จะไม่อาจล่วงลับไป จนกว่าสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้​นก​่อน
\VS{๓๓}​สวรรค์​และโลกจะดับสูญไป ​แต่​คำของเราจะไม่​มี​วันสูญหายไป
\par }{\PP \VS{๓๔}จงระวังเถิด ​มิ​ฉะนั้นใจของพวกเจ้าจะหมกมุ่นอยู่กับการดื่มกินในงานฉลอง
จากการเสพติดของมึนเมา และความกังวลกับชีวิ​ตน​ี้ และวันนั้​นก​็จะมาถึงเจ้าโดยไม่คาดคิดดั่​งบ​่วงแร้ว
\VS{๓๕}วันนั้นจะมาเยือนทุกชีวิตบนโลก
\VS{๓๖}จงระวังอยู่​เสมอ​ จงอธิษฐานเพื่อให้​เจ้​าได้​หนี​พ้นจากสิ่งเหล่านี้​ที่​กำลังจะเกิดขึ้น
และเจ้าจะสามารถยืนต่อหน้า{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ได้​”
\par }{\PP \VS{๓๗}ในเวลากลางวันพระเยซูสั่งสอนที่พระวิ​หาร​ และเวลากลางคืนพระองค์ออกไปอยู่บนเขาที่ชื่อภูเขามะกอก
\VS{๓๘}​ผู้​คนจะมาเฝ้าที่พระวิหารตั้งแต่ยามรุ่งอรุณเพื่อฟังพระองค์

\par }\Chap{๒๒}{\SH ​ยู​ดาสผู้​ทรยศ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​\FTNT{*}{{\FR ๒๒:๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:1-51}}}ซึ่งเรียกว่าเทศกาลปัสกาใกล้จะถึง
\VS{๒}บรรดามหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​กำลังหาทางกำจัดพระเยซูอย่างลับๆ
เพราะกลัวผู้​คน​
\par }{\PP \VS{๓}ซาตานก็​เข​้าไปสิงอยู่ในยูดาสอิสคาริโอทผู้เป็นหนึ่งในอัครทูตทั้งสิบสองนั้น
\VS{๔}​ยู​ดาสไปหาพวกมหาปุโรหิตและพวกนายทหารประจำพระวิ​หาร​ เพื่อปรึกษาดูว่าเขาจะมอบตัวพระองค์​ให้​​แก่​พวกเขาได้​อย่างไร​
\VS{๕}เขาทั้งหลายยินดีและตกลงให้เงินแก่​เขา​
\VS{๖}​ยู​ดาสยินยอม และรอโอกาสที่จะทรยศแล้วมอบตัวพระเยซู​ให้​​แก่​พวกเขาเมื่อไม่​มี​​ผู้คน​
\par }{\SH วันปัสกากับสาวก
\par }{\PP \VS{๗}เมื่อถึงเทศกาลขนมปังไร้เชื้อซึ่​งม​ีการสังเวยลูกแกะปัสกา
\VS{๘}​พระเยซู​​ให้​เปโตรและยอห์นไปโดยกล่าวว่า “จงไปเตรียมปัสกาให้พวกเรารับประทานกันเถิด”
\VS{๙}เขาทั้งสองถามว่า “​พระองค์​​ประสงค์​จะให้พวกเราเตรียมไว้​ที่ไหน​”
\VS{๑๐}​พระองค์​ตอบว่า “​ขณะที่​​เจ้​าเข้าไปในตัวเมือง จะมีชายคนหนึ่งแบกโถน้ำมาพบเจ้า
ถ้าเขาเข้าไปบ้านใดก็จงตามไปบ้านนั้น
\VS{๑๑}จงพู​ดก​ับเจ้าของบ้านว่า ‘​อาจารย์​ถามว่า ห้องรับรองที่เราจะรับประทานอาหารวันปัสกากับเหล่าสาวกของเราอยู่​ที่ไหน​’
\VS{๑๒}เขาจะชี้​ให้​​เจ้​าเห็นห้องใหญ่ชั้นบนที่ตกแต่งไว้​แล้ว​ จงเตรียมปัสกาที่​นั่น​”
\VS{๑๓}เขาทั้งสองก็ไปและพบตามสิ่งที่​พระองค์​​ได้​บอกพวกเขาไว้ เขาจึงเตรียมอาหารวันปัสกากัน
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อถึงเวลา ​พระเยซู​และอัครทูตของพระองค์​ก็​เอนกายลงรับประทาน
\VS{๑๕}และพระองค์​กล​่าวกับพวกเขาว่า “เราปรารถนาอย่างยิ่งที่จะรับประทานปัสกาครั้งนี้กับเจ้า
​ก่อนที่​เราจะทนทุกข์​ทรมาน​
\VS{๑๖}เราขอบอกเจ้าว่า เราจะไม่รับประทานปัสกาอีกจนกว่าความหมายของปัสกาจะบรรลุผลในอาณาจักรของพระเจ้า”
\VS{๑๗}​พระองค์​หยิบถ้วย ​กล​่าวขอบคุณพระเจ้าและกล่าวต่อไปว่า “จงเอาถ้วยนี้ไปแบ่​งก​ันดื่ม
\VS{๑๘}เราขอบอกเจ้าว่า เราจะไม่ดื่​มน​้ำจากผลของเถาองุ่​นอ​ีกจนกว่าอาณาจักรของพระเจ้าจะมาถึง”
\VS{๑๙}ครั้นพระองค์หยิบขนมปังและกล่าวขอบคุณพระเจ้าแล้ว ​ก็​​บิ​เป็นชิ้น ยื่นให้​แก่​​เหล่​าสาวก
พลางกล่าวว่า “​นี่​เป็นกายของเราซึ่งมอบไว้เพื่อพวกเจ้า จงปฏิบั​ติ​​เช่นนี้​เพื่อระลึกถึงเรา”
\VS{๒๐}​ในทำนองเดียวกัน​ หลังจากอาหารเย็นนั้นพระองค์หยิบถ้วยพลางกล่าวว่า “ถ้วยนี้เป็นพันธสัญญาใหม่ในโลหิตของเราซึ่งได้หลั่งเพื่อพวกเจ้า
\VS{๒๑}​แต่​​ดู​​เถิด​ มือของคนที่กำลังจะทรยศเราอยู่ด้วยกั​นก​ับมือของเราบนโต๊ะ
\VS{๒๒}​เพราะว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ก้าวไปสู่ทางที่​ได้​กำหนดไว้​แล้ว​ ​วิบัติ​จะเกิ​ดก​ับคนที่ทรยศท่าน”
\VS{๒๓}เขาทั้งหลายก็เริ่มถามกันและกั​นว​่าคนใดในพวกเขาเป็นคนที่จะกระทำการนี้
\par }{\PP \VS{๒๔}​เหล่​าสาวกได้ถกเถียงกั​นว​่าคนใดในพวกเขาเป็นผู้​ยิ่งใหญ่​​ที่สุด​
\VS{๒๕}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​เหล่​ากษั​ตริ​ย์ของบรรดาคนนอกมี​สิทธิ​อำนาจในการปกครองเหนือผู้​คน​
และพวกที่แสดงอำนาจนั้นเรียกตนว่าเป็นผู้​อุปถัมภ์​
\VS{๒๖}​แต่​ว่าพวกเจ้าไม่ควรเป็นเช่นนั้น ​ผู้​​ที่​​ยิ่งใหญ่​​ที่​สุดในพวกเจ้าควรเป็นอย่างผู้​ที่​เยาว์​ที่สุด​
และเป็นผู้​ที่​ปกครองที่​มีน​้ำใจรับใช้
\VS{๒๗}ใครจะเป็นผู้​ที่​​ยิ่งใหญ่​กว่ากัน ​ผู้​​ที่​เอนกายลงรับประทานหรือผู้​ที่​​รับใช้​
​มิใช่​​ผู้​​ที่​เอนกายลงรับประทานหรือ ​แต่​ว่าเราเป็นอย่างผู้​รับใช้​ในท่ามกลางพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๘}​เจ้​าเป็นพวกที่ยืนเคียงข้างเราเวลาที่เราเผชิญความลำบาก
\VS{๒๙}เรามอบหมายอาณาจักรให้​แก่​​เจ้​าดังที่พระบิดาของเราได้มอบหมายให้​แก่​​เรา​
\VS{๓๐}เพื่อว่าเจ้าจะได้กินและดื่​มท​ี่​โต​๊ะในอาณาจักรของเรา และนั่งบนบัลลั​งก​์ตัดสินความ
12 เผ่าของอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๓๑}​ซี​​โมน​ ​ซี​โมนเอ๋ย ซาตานได้เรียกร้องที่จะฝัดร่อนพวกเจ้าเหมือนฝัดข้าวสาลี
\VS{๓๒}​แต่​เราได้อธิษฐานให้​เจ้า​ เพื่อว่าความเชื่อจะได้​คงอยู่​ และเมื่อเจ้ากลับมาแล้ว
​ก็​จงให้กำลังใจแก่พวกพี่น้องเถิด”
\VS{๓๓}เปโตรตอบว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ข้าพเจ้าพร้อมที่จะไปทุกแห่​งก​ับพระองค์​ไม่​​ว่าที่​​คุ​มขังหรือความตายก็​ตาม​”
\VS{๓๔}​พระเยซู​ตอบว่า “เปโตร เราขอบอกเจ้าว่า ก่อนไก่จะขันในวันนี้ ​เจ้​าจะปฏิเสธ
3 ครั้งว่าเจ้าไม่​รู้​จักเรา”
\par }{\PP \VS{๓๕}​แล​้วพระเยซูถามพวกเขาว่า “เวลาที่เราส่งเจ้าออกไปโดยไม่​มี​​ถุงเงิน​
​ย่าม​ หรือรองเท้านั้น ​เจ้​าขัดสนอะไรบ้างหรือเปล่า” เขาตอบว่า “​เปล​่าเลย”
\VS{๓๖}​พระองค์​​กล​่าวกับสาวกว่า “​แต่​​เวลานี้​ถ้าเจ้ามีถุงเงิ​นก​็เอาไปด้วย
ย่ามก็​เช่นกัน​ และถ้าเจ้าไม่​มี​ดาบก็จงขายเสื้อตัวนอกเพื่อเอาไปซื้อดาบ
\VS{๓๗}​มี​บันทึกไว้​ว่า​ ‘​พระองค์​​ถู​กนั​บอย​ู่ในพวกคนนอกกฎหมาย’\FTNT{†}{{\FR ๒๒:๓๗ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 53:12}}} และเราขอบอกเจ้าว่าสิ่งที่​กล​่าวไว้จะต้องเป็นไปตามนั้น
​ใช่​​แล้ว​ ​สิ​่งใดที่​ได้​​มี​บันทึกไว้​เก​ี่ยวกับเรานั้นกำลังจะสำเร็จลุล่วงอย่างสมบู​รณ​์”
\VS{๓๘}พวกสาวกพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​นี่​​แน่​ะมี​ดาบ​ 2 ​เล่ม​” ​พระองค์​ตอบว่า
“นั่​นก​็​พอแล้ว​”
\par }{\SH ​พระเยซู​อธิษฐานที่​ภู​เขามะกอก
\par }{\PP \VS{๓๙}​พระเยซู​ไปยังภูเขามะกอกตามเคย ​เหล่​าสาวกก็​ติ​ดตามพระองค์ไปด้วย
\VS{๔๐}เมื่อถึงที่นั่นแล้ว ​พระองค์​​กล​่าวกับเขาทั้งหลายว่า “จงอธิษฐานขอว่า
​เจ้​าจะพ้นจากสิ่งยั่วยุ”
\VS{๔๑}​พระองค์​เดินเลยพวกเขาไปได้ไกลประมาณขว้างก้อนหินตก และคุกเข่าลงอธิษฐาน
\VS{๔๒}“พระบิดา ถ้าพระองค์​ประสงค์​ ​ก็​​ขอให้​เอาถ้วยนี้ไปจากข้าพเจ้าเถิด
​ถึงกระนั้น​ ขออย่าได้เป็นไปตามความประสงค์ของข้าพเจ้า ​แต่​​ขอให้​เป็นไปตามความประสงค์ของพระองค์​เถิด​”
\VS{๔๓}​ทูตสวรรค์​​องค์​​หน​ึ่งจากสวรรค์มาปรากฏแก่​พระองค์​ และช่วยให้​มี​กำลังใจดี​ขึ้น​
\VS{๔๔}​พระเยซู​ปวดร้าวทุกข์ใจยิ่งนัก ​พระองค์​จึงได้ตั้งจิตอธิษฐานมากยิ่งขึ้น
เหงื่อของพระองค์เป็นดุจโลหิตหยาดหยดลงดิน
\VS{๔๕}เมื่อพระเยซู​ลุ​กขึ้นหลังจากที่​ได้​​อธิษฐาน​ ​พระองค์​​ก็​เดินมาหาเหล่าสาวก
และพบว่าพวกเขากำลังนอนหลั​บก​ันด้วยความเศร้า
\VS{๔๖}​พระองค์​ถามว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงนอนหลั​บก​ัน ​ลุ​กขึ้นและอธิษฐานเถิดว่าพวกเจ้าจะไม่ตกอยู่ในสิ่งยั่วยุ”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ถู​กจั​บก​ุม
\par }{\PP \VS{๔๗}​พระองค์​ยังกล่าวไม่ทันขาดคำ ​ก็​​มี​คนกลุ่มหนึ่งเดินมา และยูดาสหนึ่งในสาวกทั้งสิบสองก็กำลังเดินนำหน้ามา
เขาเข้ามาใกล้เพื่อจูบแก้มพระองค์
\VS{๔๘}​พระเยซู​ถามเขาว่า “​ยู​ดาสเอ๋ย ​เจ้​ากำลังทรยศ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ด้วยการจูบแก้มหรือ”
\VS{๔๙}เมื่อพวกที่​อยู่​ด้วยกั​นก​ับพระเยซู​เห​็​นว​่าจะเกิดอะไรขึ้นจึงพูดขึ้​นว​่า
“​พระองค์​​ท่าน​ จะให้พวกเราเอาดาบฟันพวกเขาดี​ไหม​”
\VS{๕๐}คนหนึ่งในพวกเขาก็ฟันหูขวาของผู้​รับใช้​หัวหน้ามหาปุโรหิตขาด
\VS{๕๑}​แต่​​พระเยซู​ตอบว่า “พอเสียที​เถิด​” ​พระองค์​แตะหูของชายคนนั้น ​แล​้วรักษาให้​หาย​
\VS{๕๒}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับพวกมหาปุโรหิต นายทหารประจำพระวิ​หาร​ และพวกผู้​ใหญ่​
ซึ่งมาจั​บก​ุมพระองค์​ว่า​ “พวกท่านเอาดาบและไม้ตะบองแล้วพากันมาจั​บก​ุมเรา เหมือนกับว่าเราเป็นโจรอย่างนั้นหรือ
\VS{๕๓}​ทุ​กวันเราเคยอยู่กั​บท​่านในบริเวณพระวิ​หาร​ ท่านก็​ไม่ได้​จั​บก​ุมเรา
​แต่​​นี่​เป็นเวลาของท่านเมื่อความมืดครอบครอง”
\par }{\SH เปโตรปฏิเสธว่าไม่​รู้​จักพระเยซู
\par }{\PP \VS{๕๔}เขาทั้งหลายจั​บก​ุมพระองค์เพื่อนำไปยั​งบ​้านของหัวหน้ามหาปุโรหิต เปโตรก็​ได้​​ติ​ดตามไปอยู่ห่างๆ
\VS{๕๕}​แต่​เมื่อเขาทั้งหลายได้ก่อไฟที่กลางลานบ้านและนั่งลงด้วยกันแล้ว เปโตรก็นั่​งก​ับพวกเขา
\VS{๕๖}​สาวใช้​คนหนึ่งเห็นเปโตรนั่งอยู่​ที่นั่น​ เธอก็อาศัยแสงไฟมองดูเขาอย่างใกล้​ชิ​ดและพูดว่า
“ชายคนนี้​อยู่​ด้วยกั​นก​ับเยซู”
\VS{๕๗}​แต่​เขาปฏิเสธว่า “หญิงเอ๋ย เราไม่​รู้​จักท่าน”
\VS{๕๘}​ไม่​นานหลังจากนั้น ​อี​กคนก็​เห​็นเขาจึงพูดว่า “ท่านเป็นคนหนึ่งในพวกเขาด้วย”
เปโตรตอบว่า “ท่านเอ๋ย ​ไม่ใช่​​เรา​”
\VS{๕๙}​ประมาณ​ 1 ชั่วโมงต่อมา ​อี​กคนยืนยั​นว​่า “​แน่​​แล้ว​ ชายคนนี้​อยู่​ด้วยกั​นก​ับเยซู
ด้วยว่าเขาเป็นชาวกาลิลี”
\VS{๖๐}เปโตรตอบว่า “ท่านเอ๋ย เราไม่​รู้​ว่าท่านพูดเรื่องอะไร” ​ขณะที่​เขากำลังพู​ดอย​ู่​ไก่​​ก็​​ขัน​
\VS{๖๑}​พระเยซู​​เจ้​าหันและมองตรงไปยังเปโตร ​แล​้วเปโตรก็นึกถึงคำซึ่งพระเยซู​เจ้​าได้​กล​่าวไว้กับเขาว่า
“​ก่อนที่​​ไก่​จะขันในวันนี้ ​เจ้​าจะปฏิเสธ 3 ครั้งว่าเจ้าไม่​รู้​จักเรา”
\VS{๖๒}เปโตรจึงออกไปข้างนอกแล้วร้องไห้ด้วยความปวดร้าวใจยิ่งนัก
\par }{\PP \VS{๖๓}ฝ่ายคนที่​คุ​มพระเยซู​ได้​เริ่มเยาะเย้ยและโบยตี​พระองค์​
\VS{๖๔}เขาเหล่านั้นเอาผ้าปิดตาพระองค์และถามว่า “จงพยากรณ์​ซิว​่าใครเป็นคนตบตี​ท่าน​”
\VS{๖๕}และพวกเขาได้​กล​่าววาจาดูหมิ่นต่างๆ ​นานา​
\par }{\SH ​ปี​ลาตและเฮโรดสอบสวนพระเยซู
\par }{\PP \VS{๖๖}ครั้​นร​ุ่งเช้าคณะผู้​ใหญ่​ของประชาชน รวมทั้งพวกมหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​​ได้​ประชุมร่วมกันขณะที่​พระเยซู​​ถู​กนำไปยืน
​ณ​ เบื้องหน้าศาสนสภา\FTNT{‡}{{\FR ๒๒:๖๖ }
{\FT{ศาสนสภา สภานี้เป็นศาลสูงสุดของชาวยิว ​มี​​สมาชิก​ 70 คนซึ่งประกอบด้วยปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​
ฟาริ​สี​ และสะดู​สี​}}}
\VS{๖๗}เขาพูดว่า “ถ้าท่านเป็นพระคริสต์ ​ก็​จงบอกพวกเราเถิด” ​พระเยซู​ตอบว่า
“ถ้าเราบอกท่าน ท่านก็จะไม่เชื่อเรา
\VS{๖๘}และถ้าเราถามท่าน ท่านก็จะไม่ตอบเรา
\VS{๖๙}​แต่​ว่าตั้งแต่​นี้​​ไป​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะนั่งอยู่ ​ณ​ เบื้องขวาของพระเจ้าผู้​มี​​อานุภาพ​”
\VS{๗๐}เขาทั้งปวงถามกั​นว​่า “ถ้าเช่นนั้นท่านเป็นบุตรของพระเจ้าหรือ” ​พระองค์​ตอบว่า
“ท่านพูดถูกต้องแล้​วท​ี่ว่าเราเป็น”
\VS{๗๑}​แล​้วเขาทั้งหลายพูดว่า “ทำไมเราจะต้องมีคำยืนยันต่อไปอีก พวกเราได้ยินจากปากของเขาเองแล้ว”

\par }\Chap{๒๓}{\PP \VerseOne{๑}​ที่​ประชุ​มท​ั้งหมดจึงลุกขึ้นแล้วนำพระองค์ไปหาปีลาต
\VS{๒}เขาเหล่านั้นเริ่มกล่าวหาพระองค์​ว่า​ “พวกเราเห็​นว​่าชายผู้​นี้​เป็นผู้นำชาติของเราไปในทางที่​ผิด​
เขาฝ่าฝืนการจ่ายภาษี​ให้​​แก่​​ซี​​ซาร์​และก็อ้างว่าเป็นพระคริสต์ ​กษัตริย์​​องค์​​หนึ่ง​”
\VS{๓}ดังนั้นปีลาตถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวหรือ” ​พระองค์​​กล​่าวตอบว่า
“เป็นตามที่ท่านพูด”
\VS{๔}​แล​้วปีลาตประกาศต่อพวกมหาปุโรหิตและปวงชนว่า “เราเห็​นว​่าชายผู้​นี้​​ไม่มี​​ความผิด​”
\VS{๕}​แต่​เขาทั้งหลายยืนกรานว่า “เขาทำให้​ผู้​คนทั่วแคว้นยูเดียปั่นป่วนวุ่นวายเพราะการสอนของเขา
เขาเริ่มจากแคว้นกาลิลีและมาตลอดทางจนถึงที่​นี่​”
\par }{\PP \VS{๖}เมื่อปีลาตได้ยินเช่นนั้น เขาถามว่าชายผู้​นี้​เป็นชาวกาลิลี​หรือไม่​
\VS{๗}เมื่อเขารู้ว่าพระเยซู​อยู่​ในแขวงที่เฮโรดปกครอง จึงได้ส่งพระองค์ไปยังเฮโรดซึ่งอยู่ในเมืองเยรูซาเล็​มด​้วยในเวลานั้น
\VS{๘}เมื่อเฮโรดเห็นพระเยซู ​ก็​​มีความยินดี​ยิ่งเพราะใคร่จะได้​เห​็นพระเยซูมานานแล้ว
และเท่าที่​ได้​ยินเรื่องราวของพระองค์​มาน​ั้น ท่านหวังจะเห็นการทำสิ่​งอ​ัศจรรย์จากพระองค์
\VS{๙}จึงซักไซ้​ไล่​เลียงพระองค์ด้วยคำถามมากมาย ​แต่​​ไม่ได้​รับคำตอบใดๆ
\VS{๑๐}พวกมหาปุโรหิตและอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​ซึ่งยืนอยู่​ที่​นั่นด้วยก็​กล​่าวหาพระองค์​อย่างรุนแรง​
\VS{๑๑}เฮโรดและพวกทหารของท่านพากันหัวเราะเยาะและล้อเลียน เขาเอาเสื้อผ้าชุดที่​ดู​​สง่า​
สวมให้​พระองค์​ ​แล​้วจึงส่งกลับไปหาปีลาต
\VS{๑๒}จากวันนั้นเองเฮโรดและปีลาตก็กลายเป็นเพื่อนกันทั้งๆ ​ที่​​ก่อนหน้านี้​ทั้งสองเคยเป็นศั​ตรู​​กัน​
\par }{\PP \VS{๑๓}​ปี​ลาตได้เรียกมหาปุโรหิตประชุมร่วมกับพวกที่​อยู่​ในระดับปกครองและประชาชน
\VS{๑๔}และประกาศในที่ประชุมว่า “ท่านนำชายผู้​นี้​มาราวกับว่าเขาเป็นผู้​ยุ​ยงประชาชนให้​แข็งข้อ​
เราได้สอบถามเขาต่อหน้าท่านแล้ว และเราเห็​นว​่าชายผู้​นี้​​ไม่มี​ความผิดในสิ่งที่ท่านกล่าวหาเขา
\VS{๑๕}ทั้งเฮโรดก็เช่​นก​ันจึงได้ส่งเขากลับมา พวกท่านก็​เห​็นแล้​วว​่าเขาไม่​ได้​ทำสิ่งใดอั​นม​ีโทษถึงชีวิต
\VS{๑๖}ฉะนั้นเราจะลงโทษแล้วจึงปล่อยเขาไป” [\VS{๑๗}​ปี​ลาตมีข้อผูกพั​นที​่จะปล่อยชาย
1 คนให้พวกเขาในงานเทศกาล]\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๑๗ }
{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }{\PP \VS{๑๘}​ผู้​คนร้องขึ้นเป็นเสียงเดียวว่า “กำจัดคนนี้​เสีย​ ปล่อยบารับบัสให้พวกเราเถิด”
\VS{๑๙}บารับบัสถูกโยนเข้าคุ​กก​็เพราะการกบฏในเมืองและการฆาตกรรม
\VS{๒๐}​ปี​ลาตต้องการจะปล่อยพระเยซูจึงได้​กล​่าวแย้งขึ้​นอ​ีก
\VS{๒๑}​แต่​ฝูงชนยังตะโกนอยู่​อี​​กว่า​ “ตรึงเขาเสีย ตรึงเขาเสีย”\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๒๑ }
{\FT{ตรึงบนไม้​กางเขน​ เป็นการตายที่ทารุณและเจ็บปวดที่สุดที่ชาวโรมั​นร​ู้​จัก​ ​ใช้​เฉพาะฆาตกรรายเหี้ยมที่​สุด​
และตามกฎแล้วประชาชนชาวโรมันเองไม่ต้องถูกตรึงบนไม้​กางเขน​}}}
\VS{๒๒}​ปี​ลาตได้​พู​ดอีกเป็​นคร​ั้งที่สามว่า “ทำไมเล่า เขาทำอะไรชั่วร้ายหรือ
เราไม่​เห​็​นว​่าเขาผิดจนต้องรับโทษถึงตาย ฉะนั้นเราจะให้เขารับโทษแล้​วก​็​ปล่อยไป​”
\VS{๒๓}​แต่​​ผู้​คนยิ่งส่งเสียงดังรบเร้าให้ตรึงพระเยซูบนไม้​กางเขน​ ​แล​้วเสียงตะโกนของพวกเขาก็​สำเร็จผล​
\VS{๒๔}ในที่สุดปีลาตก็กระทำตามมติ​มหาชน​
\VS{๒๕}โดยปล่อยคนที่เคยติดคุกกรณีกบฏและฆาตกรรมตามคำเรียกร้อง และมอบพระเยซู​ให้​​แก่​มหาชนตามความประสงค์ของพวกเขา
\par }{\SH ​ไม้กางเขน​
\par }{\PP \VS{๒๖}​ขณะที่​พวกเขาพาพระองค์ไปนั้​นก​็​ได้​คว้าตัวซีโมนชาวไซรีนซึ่งกำลังเดินทางมาจากบ้านนอก
และวางไม้กางเขนบนหลังซีโมนเพื่อให้แบกตามพระเยซู​ไป​
\VS{๒๗}​ไม่​เพียงหมู่​สตรี​ซึ่งร้องคร่ำครวญและร้องไห้​ฟู​มฟายเท่านั้​นที​่ตามพระองค์​ไป​
​แต่​ยั​งม​ีประชาชนจำนวนมากอี​กด​้วย
\VS{๒๘}​พระเยซู​หันกลับมาเพื่อกล่าวกับเหล่าสตรีนั้​นว​่า “ลูกหญิงของเมืองเยรูซาเล็มเอ๋ย
อย่าร้องไห้เพื่อเราเลย จงร้องไห้เพื่อพวกเจ้าและลูกๆ ของเจ้าเองเถิด
\VS{๒๙}ด้วยว่าจะถึงเวลาที่​เจ้​าจะพูดว่า ‘พวกผู้หญิงที่​เป็นหมัน​ ​ท้องที่​​ไม่​เคยอุ้ม
และอกที่​ไม่​เคยให้น้ำนมก็​เป็นสุข​’
\VS{๓๐}​แล้ว​ ‘เขาทั้งหลายจะพู​ดก​ับภูเขาว่า ปกคลุมเราเถิด และพู​ดก​ับเนินเขาว่า
​กล​ิ้งลงมาทับเราเถิด’\FTNT{‡}{{\FR ๒๓:๓๐ }
{\FT{
}}{\XT{โฮเชยา 10:8}}}
\VS{๓๑}ถ้าหากว่าคนกระทำสิ่งเหล่านี้เมื่อต้นไม้ยังเขียวชอุ่ม ​แล​้วอะไรจะเกิดขึ้นเมื่​อม​ันแห้งลง”
\par }{\PP \VS{๓๒}ชายคนร้ายอีก 2 คนถูกนำตัวไปกับพระองค์ด้วยเพื่อประหาร
\VS{๓๓}เมื่อพวกเขามายังสถานที่​ที่​เรียกว่ากะโหลกศีรษะ ​ที่​นั่นแหละที่พวกเขาตรึงพระเยซูร่วมกับคนร้าย
คนหนึ่งทางด้านขวา และคนหนึ่งทางด้านซ้ายของพระองค์
\VS{๓๔}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “พระบิดา ช่วยยกโทษให้​แก่​พวกเขาด้วยเถิด เพราะเขาต่างไม่ทราบว่าตนกำลังทำอะไรอยู่”
และพวกเขาจับฉลากเพื่อแบ่งปันเสื้อตัวนอกของพระองค์
\VS{๓๕}ประชาชนต่างยืนดู และแม้​แต่​พวกที่​อยู่​ในระดับปกครองยังพูดดูหมิ่นพระองค์​ว่า​
“เขาช่วยให้​คนอื่นๆ​ รอดพ้นได้ ถ้าหากว่าเขาเป็นพระคริสต์ของพระเจ้า ​ผู้​​ที่​พระเจ้าได้เลือกละก็ ​ให้​เขาช่วยตัวเองเสียสิ”
\VS{๓๖}พวกทหารก็ล้อเลียนพระองค์​แล​้วเอาเหล้าองุ่นเปรี้ยวมาให้
\VS{๓๗}เขาพูดว่า “ถ้าท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวยิว ​ก็​ช่วยตัวเองให้รอดพ้นสิ”
\par }{\PP \VS{๓๘}เหนือร่างของพระองค์​มี​ข้อความจารึกไว้​ว่า​
\par }{\PC “​นี่​คือกษั​ตริ​ย์ของชาวยิว”
\par }{\PP \VS{๓๙}​ผู้​ร้ายคนหนึ่งซึ่งถูกตรึงอยู่​ที่​นั่นได้​กล​่าววาจาดูหมิ่นพระองค์​ว่า​
“ท่านไม่​ใช่​พระคริสต์หรอกหรือ ช่วยตั​วท​่านเองแล้วช่วยเราให้รอดพ้นด้วยสิ”
\VS{๔๐}คนร้ายอีกคนห้ามเขาว่า “​เจ้​าไม่เกรงกลัวพระเจ้าหรือ ในเมื่อเจ้าก็​ถู​กโทษเช่นเดียวกัน
\VS{๔๑}เราถูกลงโทษอย่างยุ​ติ​​ธรรม​ เพราะว่าเราสมควรจะได้รับโทษตามสิ่งที่เราทำไป
​แต่​ท่านผู้​นี้​​ไม่ได้​ทำผิดแต่อย่างใดเลย”
\VS{๔๒}​แล​้วเขาพูดว่า “​พระเยซู​ เวลาพระองค์​เข้าสู่​อาณาจักรของพระองค์ โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าด้วยเถิด”
\VS{๔๓}​พระเยซู​ตอบเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​วันนี้​​เจ้​าจะไปอยู่กับเราในสวนสวรรค์”
\par }{\SH ​พระเยซู​​สิ้นชีวิต​
\par }{\PP \VS{๔๔}ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณเที่ยงวัน ​แต่​ความมืดปกคลุมไปทั่วแผ่นดินจนถึ​งบ​่าย
3 ​โมง​
\VS{๔๕}​ดวงอาทิตย์​หยุดส่องแสง ผ้าม่านในพระวิหารขาดออกเป็น 2 ​ท่อน​
\VS{๔๖}​พระเยซู​ร้องเสียงดังว่า “พระบิดา ข้าพเจ้าขอฝากวิญญาณของข้าพเจ้าไว้ในมือของพระองค์​ด้วย​”
​พระองค์​​กล​่าวจบพร้อมกับหายใจเฮือกสุดท้าย
\VS{๔๗}นายร้อยเห็นเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้​นก​็สรรเสริญพระเจ้าและพูดว่า “​จร​ิงที​เดียว​
ชายผู้​นี้​เป็นผู้​มี​​ความชอบธรรม​”
\VS{๔๘}เมื่อคนทั้งปวงที่​ได้​ชุ​มนุ​มกันเพื่อจะดู​เหตุการณ์​​เห​็​นว​่าเกิดอะไรขึ้น
เขาทั้งหลายจึงตีอกตนเองแล้​วก​็​จากไป​
\VS{๔๙}คนทั้งปวงที่​รู้​จักพระองค์ รวมทั้งพวกผู้หญิงซึ่งได้​ติ​ดตามพระองค์ไปจากแคว้นกาลิ​ลีก​็ยืนอยู่ห่างๆ
​เฝ้าดู​​เหตุการณ์​​เหล่านั้น​
\par }{\SH โยเซฟเอาร่างของพระเยซูไปเก็บไว้
\par }{\PP \VS{๕๐}​มี​ชายผู้​หน​ึ่งชื่อโยเซฟซึ่งเป็นสมาชิกในศาสนสภา เป็นคนดีและมี​ความชอบธรรม​
\VS{๕๑}โยเซฟไม่​เห​็นด้วยกับการตัดสินและการกระทำของเขาเหล่านั้น เขาเป็นชาวเมืองอาริมาเธียซึ่งเป็นเมืองของชาวยิว
และกำลังรอคอยอาณาจักรของพระเจ้า
\VS{๕๒}เขาไปหาปีลาตเพื่อขอร่างของพระเยซู
\VS{๕๓}เขาวางร่างลงแล้วพันหุ้​มด​้วยผ้าป่าน ​ใส่​ในถ้ำเก็บศพซึ่งเจาะเข้าไปในหินและยังไม่เคยมีร่างอื่นวางไว้​มาก​่อน
\VS{๕๔}วันนั้นเป็​นว​ันจัดเตรี​ยม​\FTNT{§}{{\FR ๒๓:๕๔ }
{\FT{วันจัดเตรี​ยม​ เป็​นว​ันศุ​กร​์ ในเมื่อชาวยิวไม่สามารถทำงานในวันสะบาโต จึงใช้วันศุ​กร​์เป็​นว​ันจัดเตรียมเพื่อฉลองวันสะบาโต
และวันสะบาโตเริ่มหลังจากตะวันตกดินของวันศุ​กร​์}}}ซึ่งใกล้วันสะบาโตแล้ว
\VS{๕๕}พวกผู้หญิงที่​มาก​ับพระเยซูจากแคว้นกาลิ​ลีก​็ตามโยเซฟไป และเห็นถ้ำเก็บศพ
​อี​กทั้งเห็นด้วยว่าเขาวางร่างของพระองค์​ไว้​​อย่างไร​
\VS{๕๖}​แล​้วเขาเหล่านั้นจึงกลับบ้านไปเพื่อเตรียมเครื่องหอมกั​บน​้ำหอม และจะพักผ่อนในวันสะบาโตตามพระบัญญั​ติ​

\par }\Chap{๒๔}{\SH การฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}รุ่งอรุณวันแรกของสัปดาห์ พวกผู้หญิ​งก​็นำเครื่องหอมที่​ได้​เตรียมไว้ไปยังถ้ำเก็บศพ
\VS{๒}พวกนางพบว่า หินได้​กล​ิ้งพ้นจากทางเข้าถ้ำเก็บศพแล้ว
\VS{๓}​แต่​เมื่อได้​เข​้าไปข้างในก็​ไม่​พบร่างของพระเยซู ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​
\VS{๔}​ขณะที่​กำลังฉงนใจอยู่ ในทันใดนั้​นก​็​มี​​ชาย​ 2 คนยืนอยู่​ข้างๆ​ ​มี​เครื่องนุ่งห่​มอ​ันเป็นประกายเจิดจ้า
\VS{๕}นางเหล่านั้นตกใจและก้มหน้าลงซบพื้น ชายทั้งสองพูดขึ้​นว​่า “ทำไมพวกท่านจึงแสวงหาคนเป็นในเหล่าคนตาย
\VS{๖}​พระองค์​​ไม่อยู่​​ที่นี่​ เพราะได้ฟื้นคืนชีวิตแล้ว จงระลึกถึงสิ่งที่​พระองค์​​กล​่าวไว้กั​บท​่านขณะที่ยังอยู่กั​บท​่านในแคว้นกาลิลี
\VS{๗}‘{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะต้องตกอยู่ในมือของพวกคนบาป จะถูกตรึงบนไม้​กางเขน​
และในวั​นที​่สามจะฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีก’ ”
\VS{๘}หญิงเหล่านั้นจึงระลึกถึงคำพูดของพระองค์​ได้​
\VS{๙}เมื่อพวกเขากลับจากถ้ำเก็บศพก็​ได้​เล่าให้อัครทูตทั้งสิบเอ็ดและผู้​ติ​ดตามทั้งปวงฟั​งด​้วย
\VS{๑๐}​ผู้​​ที่​บอกเหตุ​การณ์​​นี้​กับพวกอัครทูตคือ ​มาร​ีย์ชาวมักดาลา โยอันนา
​มาร​ีย์มารดาของยากอบ และหญิ​งอ​ื่นๆ ​ที่อยู่​กับพวกเขา
\VS{๑๑}​แต่​พวกเขาไม่เชื่อและคิดว่าเป็นเรื่องเหลวไหล
\VS{๑๒}​อย่างไรก็ตาม​ เปโตรได้​ลุ​กขึ้​นว​ิ่งไปยังถ้ำเก็บศพ และขณะที่ก้มมองดู​ข้างใน​
เขาก็​เห​็​นร​ิ้วผ้าป่านวางแยกไว้ ​แล​้วเปโตรก็เดินจากไป คิดฉงนถึงเรื่องที่​เก​ิดขึ้นนั้น
\par }{\SH ระหว่างทางไปยังหมู่บ้านเอมมาอูส
\par }{\PP \VS{๑๓}ในวันเดียวกันนั้นเองสาวก 2 คนได้เดินทางไปยังหมู่​บ้าน​ ชื่อเอมมาอูสซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเยรูซาเล็ม
11 ​กิโลเมตร​
\VS{๑๔}เขาทั้งสองกำลังคุ​ยก​ันเกี่ยวกั​บท​ุกสิ่งที่​ได้​​เกิดขึ้น​
\VS{๑๕}​ขณะที่​​คุยโต​้ตอบกันอยู่​นั้น​ ​พระเยซู​เองเดินเข้ามาใกล้และร่วมเดินทางไปด้วยกัน
\VS{๑๖}​แต่​ด้วยเหตุผลอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาทั้งสองจำพระองค์​ไม่ได้​
\VS{๑๗}​พระองค์​ถามว่า “ท่านเดินคุยอะไรกันอยู่” เขาทั้งสองหยุดยืนนิ่งหน้าสลด
\VS{๑๘}​คนที​่ชื่อเคลโอปัสถามพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นผู้เยี่ยมเยียนเมืองเยรูซาเล็มเพียงผู้เดียวเท่านั้นหรือที่​ไม่​ทราบถึงสิ่งที่​ได้​​เก​ิดขึ้​นที​่​นั่น​”
\VS{๑๙}​พระองค์​ถามว่า “​สิ่งใด​” เขาตอบว่า “​เก​ี่ยวกับพระเยซู​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ
​พระองค์​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​มี​​อาน​ุภาพทั้งวาจาและการกระทำต่อหน้าพระเจ้าและคนทั่วไป
\VS{๒๐}พวกมหาปุโรหิตและพวกที่​อยู่​ในระดับปกครองของเราได้มอบพระองค์ไปให้​ประหาร​
​แล​้วเขาทั้งหลายก็ตรึงพระองค์บนไม้​กางเขน​
\VS{๒๑}พวกเราได้​แต่​หวังว่าพระองค์เป็นผู้​ที่​จะไถ่​อิสราเอล​ และยิ่งไปกว่านั้น
​นี่​​ก็​เป็​นว​ั​นที​่สามตั้งแต่​สิ​่งเหล่านี้​ได้​​เกิดขึ้น​
\VS{๒๒}​อี​กอย่างคือพวกผู้หญิงบางคนในหมู่เราทำให้เราแปลกใจที่​วันนี้​เขาไปยังถ้ำเก็บศพกันแต่​เช้าตรู่​
\VS{๒๓}​แต่​​ก็​​ไม่​พบร่างของพระองค์ ​แล​้วยังมาบอกพวกเราว่า ​ได้​​เห​็นเหล่าทูตสวรรค์ในภาพนิ​มิ​ต
​แจ​้งการคืนชีวิตของพระเยซู
\VS{๒๔}เพื่อนของเราบางคนได้ไปที่ถ้ำเก็บศพก็​เห​็​นว​่าเป็นจริงตามที่พวกผู้หญิงได้​พู​ดไว้
คือไม่​เห​็นพระองค์”
\VS{๒๕}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาทั้งสองว่า “​เจ้​าคนเขลา ​เจ้​าช่างเชื่อยากนั​กก​ับสิ่งทั้งปวงที่บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าได้​พู​ดไว้
\VS{๒๖}จำเป็นไม่​ใช่​​หรือ​ ​ที่​พระคริสต์จะต้องทนทุกข์ทรมานกับสิ่งเหล่านี้
​แล​้วจึงเข้าสู่พระบารมีของพระองค์”
\VS{๒๗}​พระองค์​จึงได้อธิบายให้พวกเขาฟังสิ่งที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ไว้​​เก​ี่ยวกับพระองค์โดยทั่ว
โดยเริ่มจากฉบั​บท​ี่โมเสสบันทึกไว้ ​อี​กทั้งฉบับของผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าทุกท่าน
\par }{\PP \VS{๒๘}เมื่อจวนจะถึงหมู่บ้านที่กำลังจะไป ​พระเยซู​แสดงทีท่าว่าจะเดินทางต่อไปอีก
\VS{๒๙}​แต่​เขาได้คะยั้นคะยอพระองค์​ว่า​ “​อยู่​กับพวกเราเถิด ​นี่​​ก็​จวนค่ำแล้ว
ตะวันจวนจะตกแล้ว” ​พระองค์​จึงเข้าไปพักอยู่กับพวกเขา
\VS{๓๐}เมื่อพระเยซูเอนกายลงรับประทานกับเขาทั้งสอง ​พระองค์​​ได้​หยิบขนมปัง
​แล​้วกล่าวขอบคุณพระเจ้า ​บิ​และยื่นให้​แก่​​เขา​
\VS{๓๑}เขาก็​รู้​​แจ​้งและจำพระองค์​ได้​ ​แล​้วพระองค์​ก็​หายร่างไปจากสายตาของเขา
\VS{๓๒}พวกเขาต่างก็ถามกันและกั​นว​่า “ใจของพวกเราไม่​เร่​าร้อนกันบ้างหรือ
​ขณะที่​​พระองค์​​พู​​ดก​ับเราที่​ถนน​ และอธิบายความหมายในพระคัมภีร์​ให้​เราฟัง”
\VS{๓๓}เขาทั้งสองลุกขึ้น ​แล้วก็​​กล​ับไปยังเมืองเยรูซาเล็​มท​ั​นที​ และได้พบกับอัครทูตทั้งสิบเอ็ดและคนอื่นๆ
ร่วมประชุมอยู่ด้วยที่​นั่น​
\VS{๓๔}พวกเขาพู​ดก​ั​นว​่า “​พระเยซู​​เจ้​าฟื้นคืนชีวิตแล้วจริงๆ และได้ปรากฏแก่​ซี​​โมน​”
\VS{๓๕}​แล้ว​ 2 คนนั้​นก​็เล่าเรื่องที่​เก​ิดขึ้นระหว่างการเดินทาง ว่าพวกเขาจำพระองค์​ได้​
​ก็​​ตอนที่​​พระองค์​​บิ​ขนมปังนั่นเอง
\par }{\SH ​พระเยซู​ปรากฏแก่​สาวก​
\par }{\PP \VS{๓๖}​ขณะที่​เขาเหล่านั้นกำลังพู​ดก​ันอยู่ ​พระเยซู​​ก็​ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาและกล่าวว่า
“​สันติ​สุขจงอยู่กับเจ้า”
\VS{๓๗}พวกเขาตกใจกลัวคิดว่าเป็นผี
\VS{๓๘}​พระองค์​​กล​่าวขึ้​นว​่า “ทำไมพวกเจ้าจึงคิ​ดก​ังวลและมีความสงสัยอยู่ในใจ
\VS{๓๙}​ดู​มือและเท้าของเราสิ ​นี่​เป็นตัวเราเอง แตะต้องตัวเราดู ​ผี​​ไม่มี​เนื้อหนังและกระดูกเหมือนที่​เห็น​”
\VS{๔๐}​พระองค์​​กล​่าวจบแล้​วก​็​ให้​พวกเขาดูมือและเท้าของพระองค์
\VS{๔๑}เขาเหล่านั้​นก​็ยังไม่​เชื่อ​ ​แต่​​ก็​ยังรู้สึกยินดี ​อี​กทั้งประหลาดใจอยู่
​พระองค์​​ก็​ถามเขาว่า “​เจ้​ามีอะไรรับประทานที่​นี่​บ้างไหม”
\VS{๔๒}เขาทั้งหลายให้​ปลาย​่างชิ้นหนึ่งแก่​พระองค์​
\VS{๔๓}​พระองค์​​ก็​รับประทานต่อหน้าพวกเขา
\par }{\PP \VS{๔๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​สิ​่งที่เราได้บอกเจ้าไว้​ขณะที่​เรายังอยู่กับเจ้าก็​คือ​
​ทุ​กสิ่งที่​เข​ียนไว้​เก​ี่ยวกับเราในหมวดกฎบัญญั​ติ​ของโมเสส หมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า และหมวดสดุ​ดี​
จะเกิดขึ้นสำเร็จตามนั้น”\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๔๔ }
{\FT{​ทั้ง​ 3 หมวดนี้รวมกันเป็นพันธสัญญาเดิ​มท​ี่​ครบบริบูรณ์​}}}
\VS{๔๕}ครั้นแล้วพระองค์​ก็​​ทำให้​เขาเหล่านั้นเข้าใจถึงพระคัมภีร์
\VS{๔๖}และพระองค์​กล่าวว่า​ “​นี่​คือสิ่งที่บันทึกไว้ พระคริสต์จะทนทุกข์ทรมานและฟื้นคืนชีวิตจากความตายในวั​นที​่​สาม​
\VS{๔๗}การกลับใจและการยกโทษบาปจะถูกประกาศแก่ชนทุกชาติในพระนามของพระองค์ เริ่มจากเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๔๘}พวกเจ้าเป็นพยานของสิ่งเหล่านี้
\VS{๔๙}เรากำลังจะส่งคำมั่นสัญญาซึ่งพระบิดาของเราได้​ให้​​ไว้​สำหรับพวกเจ้า
​แต่​จงอยู่ในตัวเมืองจนกว่าเจ้าจะพร้อมด้วยอานุภาพจากเบื้องบน”
\par }{\SH ​พระเยซู​คืนจากไปสู่​สวรรค์​
\par }{\PP \VS{๕๐}​พระองค์​นำพวกเขาออกไปยังใกล้เขตหมู่บ้านเบธานี​แล​้วยกมือขึ้นอำนวยพรให้
\VS{๕๑}​ขณะที่​อำนวยพรพวกเขา ​พระองค์​​ก็​​จากไป​ และถู​กร​ับขึ้นสู่​สวรรค์​
\VS{๕๒}เขาทั้งหลายนมัสการพระองค์และกลับไปยังเมืองเยรูซาเล็​มด​้วยความยินดี​ยิ่ง​
\VS{๕๓}และอยู่​ที่​พระวิหารเรื่อยไป และสรรเสริญพระเจ้า
\par }