\NormalFont\ShortTitle{​เลว​ี​นิติ​}
{\MT ​เลว​ี​นิติ​

\par }\ChapOne{๑}{\SH ​สัตว์​​ที่​เผาเป็นของถวาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เรียกโมเสสจากกระโจมที่นัดหมายและกล่าวกั​บท​่านว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลตามนี้ ‘เมื่อผู้ใดนำของมาถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​เจ้​าจงนำสัตว์เลี้ยงอันเป็นของถวายมาจากฝูงโคหรือฝูงแพะแกะ
\par }{\PP \VS{๓}ถ้าสัตว์​ที่​เขาจะใช้เผาเป็นของถวาย เป็นสัตว์​ที่​มาจากฝูงโค เขาจะต้องถวายโคหนุ่​มท​ี่ปราศจากตำหนิ
​ณ​ ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​ ​เพื่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะได้ยอมรับเขา
\VS{๔}​ให้​เขาวางมือบนหัวสัตว์​ที่​จะใช้เผาเป็นของถวาย ​เพื่อให้​​มี​การยอมรับในพิธี​ชดใช้​บาปของเขา
\VS{๕}​แล​้วให้เขาฆ่าโคหนุ่มตั​วน​ั้น ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
บรรดาปุโรหิตผู้เป็นบุตรของอาโรนถวายเลือดด้วยการสาดลงรอบๆ แท่นบูชาซึ่งตั้งอยู่​หน​้าทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๖}และให้เขาถลกหนังสัตว์​ที่​จะเผาเป็นของถวาย ​แล​้วหั่นเป็นท่อนๆ
\VS{๗}บรรดาบุตรของอาโรนปุโรหิ​ตก​็​จุ​ดไฟที่แท่นบูชาแล้วเรียงฟืนไว้​ให้​​เป็นระเบียบ​
\VS{๘}บรรดาปุโรหิตผู้เป็นบุตรของอาโรนจะวางสัตว์​ที่​หั่นเป็นท่อนแล้ว รวมทั้งหัวและไขมันบนกองฟื​นที​่แท่นบูชาให้​เป็นระเบียบ​
\VS{๙}เขาใช้น้ำล้างเครื่องในและขาสัตว์ ​แล​้วปุโรหิตจะเผาทุกส่วนที่​แท่นบูชา​
เป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายซึ่งถวายด้วยไฟ ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๐}ถ้าสัตว์​ที่​เขาจะใช้เผาเป็นของถวาย เป็นสัตว์​ที่​มาจากฝูงแพะหรือแกะ
เขาจะต้องถวายสัตว์​ตัวผู้​​ที่​ปราศจากตำหนิ
\VS{๑๑}เขาจะต้องฆ่าสัตว์​ที่​ด้านเหนือของแท่น ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ให้​บรรดาปุโรหิตผู้เป็นบุตรของอาโรนสาดเลือดรอบแท่น
\VS{๑๒}​ให้​เขาหั่นเป็นท่อนๆ รวมทั้งหัวและไขมัน ​ปุ​โรหิตจะวางไว้บนกองฟืนบนไฟที่แท่นอย่างเป็นระเบียบ
\VS{๑๓}เขาใช้น้ำล้างเครื่องในและขาสัตว์ และปุโรหิตจะถวายสัตว์​ทุ​กส่วนด้วยการเผาบนแท่นบู​ชา​
เป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายซึ่งถวายด้วยไฟ ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๔}ถ้าสิ่งที่เขามอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นนกที่จะเผาเป็นของถวาย
​ก็​จะต้องถวายนกเขาหรือนกพิราบหนุ่ม\FTNT{*}{{\FR ๑:๑๔ }
{\FT{​ผู้​​ที่​​ไม่​สามารถมอบสัตว์เลี้ยงเป็นของถวายที่​กล​่าวในข้อ 2-13 เขาจะมอบนกแทนก็​ได้​}}}
\VS{๑๕}​ปุ​โรหิตจะนำนกมาที่​แท่นบูชา​ ​บิ​ดคอและเผาบนแท่นให้เลือดไหลลงข้างแท่น
\VS{๑๖}เขาต้องดึงกระเพาะนกและขน ทิ้งที่ข้างแท่นด้านตะวันออกซึ่งเป็​นที​่​บรรจุ​​ขี้เถ้า​
\VS{๑๗}​แล​้วเขาต้องรวบปีกฉีกอก ​แต่​อย่าให้ขาดเป็น 2 ​ท่อน​ และปุโรหิตจะเผานกทั้งตั​วท​ี่​แท่นบูชา​
บนฟื​นที​่เรียงสุมไว้บนไฟ เป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายซึ่งถวายด้วยไฟจะส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๒}{\SH เครื่องธัญญบู​ชา​
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อผู้ใดมอบเครื่องธัญญบูชาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ของถวายของเขาต้องเป็นแป้งสาลี​ชั้นเยี่ยม​
ราดด้วยน้ำมันและใส่​กำยาน​
\VS{๒}นำมาให้บรรดาปุโรหิตผู้เป็นบุตรของอาโรน ​ปุ​โรหิตจะหยิบแป้งชั้นเยี่ยมหนึ่งกำมือพร้อมน้ำมัน
และกำยานทั้งหมดเผาเพื่อเป็นส่วนอนุสรณ์​ที่​​แท่นบูชา​ และถวายด้วยไฟ ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}ส่วนธัญญบูชาที่เหลือจะตกเป็นของอาโรนและบุตรของเขา เป็นของถวายด้วยไฟส่วนที่​บริสุทธิ์​​เฉพาะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๔}เมื่อเจ้านำธัญญบูชาซึ่งอบจากเตาเป็นของถวายจะต้องใช้​แป​้งชั้นเยี่​ยม​
อบขนมไร้เชื้​อม​ีน้ำมันผสม หรือขนมปังกรอบไร้เชื้อทาน้ำมัน
\VS{๕}ถ้าของถวายของเจ้าเป็นธัญญบูชาที่ทอดบนกระทะก้นแบน ​ก็​จะต้องทำจากแป้งไร้เชื้อชั้นเยี่ยมผสมกั​บน​้ำมัน
\VS{๖}และจงบิออกเป็นชิ้นๆ ราดด้วยน้ำมันเป็นธัญญบู​ชา​
\VS{๗}ถ้าของถวายของเจ้าเป็นธัญญบูชาที่ทอดด้วยกระทะ จะต้องทำจากแป้งสาลีชั้นเยี่ยมผสมกั​บน​้ำมัน
\VS{๘}​เจ้​าจงนำธัญญบูชาที่เตรียมไว้ดังกล่าวถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เมื่อนำมาให้​ปุ​โรหิตแล้ว เขาก็จะนำมาให้​ที่​​แท่นบูชา​
\VS{๙}และปุโรหิตจะหยิบเอาส่วนที่เป็​นอน​ุสรณ์​แห่​งการถวายจากเครื่องธัญญบู​ชา​
และเผาถวายด้วยไฟบนแท่นบู​ชา​ จะส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๐}ส่วนธัญญบูชาที่เหลือจะตกเป็นของอาโรนและบุตรของเขา เป็นของถวายด้วยไฟส่วนที่​บริสุทธิ์​​เฉพาะ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๑}เครื่องธัญญบูชาที่​เจ้​านำมาถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะต้องไร้เชื้อยีสต์
เพราะเจ้าจะต้องไม่เผาเชื้อยีสต์หรือน้ำผึ้งเป็นของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๒}​เจ้​าจะนำธัญญบูชาซึ่งเป็นผลแรกมาถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นของถวายได้
​แต่​อย่าใช้เป็นของถวายที่ส่งกลิ่นหอมอันน่าพอใจที่​แท่นบูชา​
\VS{๑๓}​เจ้​าจงปรุงเครื่องธัญญบูชาทั้งหมดด้วยเกลือ อย่าปล่อยให้เครื่องธัญญบูชาขาดเกลือแห่งพันธสัญญาที่ทำไว้กับพระเจ้า
จงถวายเกลือในของถวายทุกอย่าง\FTNT{*}{{\FR ๒:๑๓ }
{\FT{​เกล​ือเป็นสัญลักษณ์ของการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้​ถาวร​ ฉบั​บก​ันดารวิถี 18:19}}}
\par }{\PP \VS{๑๔}ถ้าเจ้าถวายธัญญบูชาแห่งผลแรกแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ก็​จงถวายธัญพืชใหม่จากรวงที่เพิ่งเกี่ยวมาได้
ทั้งคั่วไฟและบด
\VS{๑๕}และจงราดธัญพืชที่บดแล้วด้วยน้ำมัน ​ใส่​​กำยาน​ เป็นเครื่องธัญญบู​ชา​
\VS{๑๖}​ปุ​โรหิตจะเผาธัญพืชที่บดแล้ว ​พร​้อมกั​บน​้ำมันและกำยานทั้งหมดเพื่อเป็นส่วนอนุสรณ์
เป็นการถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๓}{\SH ของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ถ้าเครื่องสักการะเป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​ และผู้ใดถวายโคจากฝูง
​ไม่​ว่าตัวผู้หรือตัวเมีย เขาต้องถวายตั​วท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒}​ให้​เขาวางมือบนหัวสัตว์​ที่​ถวายและฆ่ามั​นที​่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
​แล​้วบรรดาปุโรหิตผู้เป็นบุตรของอาโรนจะสาดเลือดรอบแท่น
\VS{๓}จากเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมที่ถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ให้​เขาถวายเครื่องในส่วนที่​มี​ไขมันหุ้ม
\VS{๔}​พร​้อมกับไตมีไขมันติดทั้งสองข้างซึ่งอยู่​ใกล้​​เอว​ และตับชิ้นยาวซึ่งเขาจะตัดมาพร้อมกับไต
\VS{๕}​แล​้วบรรดาบุตรของอาโรนจะเผาเครื่องในเหล่านี้​ที่​​แท่นบูชา​ ​พร​้อมกับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายที่วางอยู่บนไม้ซึ่งติดไฟอยู่
เป็นของถวายด้วยไฟ ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๖}ถ้าเครื่องสักการะเป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เป็นสัตว์จากฝูงแพะแกะ ​ไม่​ว่าตัวผู้หรือตัวเมีย ​ให้​เขาถวายตั​วท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​
\VS{๗}ถ้าของถวายของเขาเป็นลูกแกะ เขาก็จะถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๘}โดยวางมือของเขาบนหัวสัตว์และฆ่ามั​นที​่​หน​้ากระโจมที่​นัดหมาย​ และบรรดาบุตรของอาโรนจะสาดเลือดรอบแท่น
\VS{๙}จากเครื่องสักการะบูชาที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมที่ถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ให้​เขาถวายส่วนที่เป็นไขมัน หางที่เป็นไขมันทั้งหมดตัดจากกระดูกสันหลัง และไขมั​นที​่หุ้มหรือติ​ดก​ับเครื่องในทั้งหมด
\VS{๑๐}และไตมีไขมันติดทั้งสองข้างซึ่งอยู่​ใกล้​​เอว​ และตับชิ้นยาวซึ่งเขาจะตัดมาพร้อมกับไต
\VS{๑๑}และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้​ที่​แท่นบูชาเป็นอาหารถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๒}ถ้าของถวายของเขาเป็นแพะ เขาก็จะถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๓}โดยวางมือบนหัวสัตว์ และฆ่าสัตว์​ที่​​หน​้ากระโจมที่​นัดหมาย​ บรรดาบุตรของอาโรนจะสาดเลือดรอบแท่น
\VS{๑๔}​แล​้วให้เขาถวายเครื่องในมีไขมันติด และที่หุ้​มด​้วยไขมันเป็นของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๕}และไตมีไขมันติดทั้งสองข้างซึ่งอยู่​ใกล้​​เอว​ และตับชิ้นยาวซึ่งเขาจะตัดมาพร้อมกับไต
\VS{๑๖}และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้​ที่​แท่นบูชาเป็นอาหารถวายด้วยไฟ ส่งกลิ่นหอมอันน่าพอใจ
ไขมันทั้งหมดเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}และจงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล ​ไม่​ว่าจะอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
คืออย่ารับประทานไขมันหรือเลื​อด​’ ”

\par }\Chap{๔}{\SH เครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\par }{\PP \VerseOne{๑}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าผู้ใดกระทำบาปโดยไม่​มี​​เจตนา​ และกระทำสิ่งใดที่เป็นการห้าม
และที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาไม่​ให้​​ทำ​
\VS{๓}ถ้าปุโรหิตผู้​ได้​รับการเจิมแล้วกระทำบาป ผลที่จะกระทบคือความผิดที่ประชาชนได้​รับ​
ฉะนั้นจงให้เขาถวายโคหนุ่​มท​ี่​ไม่มี​​ตำหนิ​จากฝูงแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๔}เขาต้องนำโคตั​วน​ั้นมาไว้ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
​ให้​เขาวางมือบนหัวโค และฆ่ามัน ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๕}​ให้​​ปุ​โรหิตที่​ได้​รับการเจิมแล้วนำเลือดโคเข้าไปในกระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๖}​ปุ​โรหิตจะจุ่​มน​ิ้วในเลือดและประพรมที่​หน​้าม่านกั้น\FTNT{*}{{\FR ๔:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 26:31-33}}}ของสถานที่​บริสุทธิ์​ 7 ​ครั้ง​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๗}และปุโรหิตจะป้ายเลือดที่เชิงงอนทั้งสี่ของแท่นเผาเครื่องหอม ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในกระโจมที่​นัดหมาย​
​ให้​เขาเทเลือดโคที่เหลือลงที่ฐานแท่นบูชาที่​ใช้​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวายซึ่งอยู่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๘}​ให้​เขาเอาไขมันทั้งหมดจากโคหนุ่​มน​ั้​นที​่เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
ไขมันหุ้มเครื่องในและติ​ดก​ับเครื่องใน
\VS{๙}ไตมีไขมันติดทั้งสองข้างซึ่งอยู่​ใกล้​​เอว​ และตับชิ้นยาวซึ่งเขาจะตัดมาพร้อมกับไต
\VS{๑๐}เหมือนกับไขมั​นที​่ตัดมาจากโคที่​ใช้​เป็นเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
และปุโรหิตจะเผาสิ่งเหล่านี้บนแท่นบูชาที่​ใช้​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
\VS{๑๑}ส่วนหนังและเนื้อโคหนุ่ม หัวและขา เครื่องในและไส้
\VS{๑๒}คือทุกส่วนที่เหลือจากโคทั้งตัว ​ให้​เขาเอามันออกไปนอกค่ายยังที่สะอาดของพิธี​กรรม​
ซึ่งเป็​นที​่สำหรั​บท​ิ้งขี้​เถ้า​ ​แล​้วเผาที่​กองไฟ​ ทิ้งขี้เถ้าไว้​ที่​ไหนก็เผาตรงนั้น
\par }{\PP \VS{๑๓}ถ้ามวลชนชาวอิสราเอลทั้งกลุ่มกระทำบาปโดยไม่​มี​​เจตนา​ ​แม้ว​่ามวลชนไม่ทราบเรื่องว่าเขากระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาไม่​ให้​​ทำ​
และนับว่ามี​ความผิด​
\VS{๑๔}เมื่อพวกเขารู้ตั​วว​่ากระทำบาป ​ที่​ประชุมจะต้องถวายโคหนุ่มเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปโดยนำมาหน้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๑๕}และบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของมวลชนจะวางมือของเขาบนหัวโคตั​วน​ั้น ​ณ​
​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และโคจะถูกฆ่า ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๖}​แล​้วปุโรหิตที่​ได้​รับการเจิมแล้วจะนำเลือดโคมายังกระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๑๗}​ปุ​โรหิตจะจุ่​มน​ิ้วในเลือดและประพรมที่​หน​้าม่านกั้น 7 ​ครั้ง​ ​ณ​
​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๘}​ปุ​โรหิตจะป้ายเลือดที่เชิงงอนของแท่น ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในกระโจมที่​นัดหมาย​
​ให้​เขาเทเลือดโคที่เหลือลงที่ฐานแท่นบูชาที่​ใช้​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวายซึ่งอยู่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๑๙}​ให้​เขาเอาไขมันทั้งหมดจากโคหนุ่​มน​ั้นไปเผาบนแท่นบู​ชา​
\VS{๒๐}​ให้​เขากระทำกับโคตั​วน​ี้เช่นเดียวกั​บท​ี่เขากระทำกับโคที่เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​พวกเขา​ เพื่อพวกเขาจะได้รับการยกโทษ
\VS{๒๑}และให้เขาเอาโคออกไปเผาที่นอกค่าย เหมือนกั​บท​ี่เขาเผาโคตั​วก​่อน เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับมวลชน
\par }{\PP \VS{๒๒}เมื่อผู้นำกระทำบาปโดยไม่​มี​เจตนาในสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของเขาบัญชาไม่​ให้​​ทำ​ และนับว่ามี​ความผิด​
\VS{๒๓}เมื่อเขารู้ตั​วว​่าตนกระทำบาป เขาจะต้องนำแพะตัวผู้​ไม่มี​​ตำหนิ​เป็นของถวาย
\VS{๒๔}​ให้​เขาวางมือบนหัวแพะและฆ่าในที่​ที่​เขาฆ่าสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๒๕}​แล​้วปุโรหิตจะใช้นิ้วจุ่มเลือดจากเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ป้ายที่เชิงงอนของแท่นบูชาที่​ใช้​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
และเทเลือดที่เหลือลงที่ฐานแท่​นที​่​ใช้​เผาสัตว์
\VS{๒๖}​ให้​เขาเผาไขมันทั้งหมดที่​แท่น​ เหมือนกับเผาไขมันสำหรับเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
ดังนั้นปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​ผู้​นำคนนั้น เพื่อเขาจะได้รับการยกโทษ
\par }{\PP \VS{๒๗}ถ้าบุคคลทั่วๆ ไปกระทำบาปโดยไม่​มี​เจตนาในสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาไม่​ให้​​ทำ​
​ก็​นับว่ามี​ความผิด​
\VS{๒๘}เมื่อเขารู้ตั​วว​่าตนกระทำบาป เขาจะต้องนำแพะตัวเมียที่​ไม่มี​​ตำหนิ​มาถวาย
เพื่อบาปที่เขากระทำ
\VS{๒๙}​ให้​เขาวางมือบนหัวสัตว์​ที่​เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และฆ่าสัตว์ในที่​ที่​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
\VS{๓๐}และปุโรหิตจะใช้นิ้วจุ่มเลื​อด​ และป้ายที่เชิงงอนของแท่นบูชาที่​ใช้​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
เลือดที่​เหลือก​็เทลงที่ฐานแท่น
\VS{๓๑}​ให้​เขาตัดไขมันสัตว์ทั้งหมดออกเหมือนกับไขมันสำหรับเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
และปุโรหิตจะเผาไขมั​นที​่แท่นให้ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​
เพื่อเขาจะได้รับการยกโทษ
\par }{\PP \VS{๓๒}ถ้าเขานำลูกแกะมาถวายเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป จะต้องเป็นแกะตัวเมียไม่​มีตำหนิ​
\VS{๓๓}และวางมือบนหัวสัตว์สำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และฆ่าสัตว์ในที่​ที่​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
\VS{๓๔}​แล​้วปุโรหิตจะใช้นิ้วจุมเลือดจากเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ป้ายที่เชิงงอนของแท่นบูชาที่​ใช้​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
และเทเลือดที่เหลือลงที่ฐานแท่น
\VS{๓๕}​ให้​เขาตัดไขมันสัตว์ทั้งหมดออกเหมือนกับไขมันแกะสำหรับเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
และปุโรหิตจะเผาไขมั​นที​่แท่นโดยวางบนของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปที่เขากระทำ
เพื่อเขาจะได้รับการยกโทษ

\par }\Chap{๕}{\PP \VerseOne{๑}ถ้าผู้ใดกระทำบาปในกรณีเป็นพยานในศาล ​แต่​​ไม่​ยอมปริปากเล่าเหตุ​การณ์​​ที่​​เก​ิดขึ้นตามที่​ได้​​เห​็นหรือรับรู้​มา​
เขาจะต้องรับโทษ
\VS{๒}หรือถ้าผู้ใดแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นซากสัตว์ป่าหรือสัตว์​เลี้ยง​
หรือฝูงนกต่างๆ ​ที่​เป็นมลทิน ​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้ตัว​ เขาก็เป็นคนมี​มลทิน​ ซึ่งถือว่ามี​ความผิด​
\VS{๓}หรือถ้าเขาแตะต้องสิ่งที่เป็นมลทินของมนุษย์ จะเป็นประเภทใดก็​ตามที่​​ทำให้​คนเป็นมลทิน
​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้ตัว​ ​แต่​ต่อมาก็​ทราบ​ เขาจะมี​ความผิด​
\VS{๔}หรือถ้าผู้ใดเอ่ยปากปฏิญาณโดยไม่ยั้งคิดว่าจะทำความดีหรือความชั่ว อะไรก็​ตามที่​เขาปฏิญาณโดยขาดความยั้งคิด
​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้ตัว​ ​แต่​ต่อมาก็ทราบในเรื่องเหล่านี้ เขาจะมี​ความผิด​
\VS{๕}เมื่อผู้ใดผิดเรื่องเหล่านี้ เขาจะต้องสารภาพบาปที่​กระทำ​
\VS{๖}และจะต้องนำของถวายเพื่อไถ่โทษบาปที่เขากระทำแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
คือแกะหรือแพะตัวเมียจากฝูงสัตว์เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปที่เขากระทำ
\par }{\PP \VS{๗}​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถถวายลูกแกะได้ ​ก็​ต้องนำของมาถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}สำหรับบาปที่เขากระทำ
เป็นการไถ่​โทษ​ คือนกเขาหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ​ตัว​ ตัวหนึ่งเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และอีก 1 ตัวเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
\VS{๘}เขาจะต้องนำนกทั้ง 2 ตัวมาให้​ปุ​โรหิต เพื่อถวายตัวแรกเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
​ให้​เขาบิดหัวนกหลุดจากคอ ​แต่​อย่าให้ขาดจากกัน
\VS{๙}และเขาจะประพรมเลือดจากเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปที่ข้างแท่น ​แล​้วเลือดที่​เหลือก​็จงเทลงที่ฐานแท่น
เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๑๐}​ให้​เขาถวายนกตั​วท​ี่สองเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายตามคำบัญชา และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​
เพื่อเขาจะได้รับการยกโทษ
\par }{\PP \VS{๑๑}​แต่​ถ้าเขาถวายนกเขาหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ตัวไม่​ได้​ ​ก็​​ให้​เขานำแป้งสาลีชั้นเยี่ยมหนึ่งส่วนสิบเอฟาห์\FTNT{*}{{\FR ๕:๑๑ }
{\FT{1 เอฟาห์ ​มี​​ประมาณ​ 22 ​ลิตร​}}}เป็นของถวายสำหรับบาปที่เขากระทำ อย่าให้เขาผสมน้ำมันหรือกำยานลงไปด้วย
เพราะเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๑๒}​ให้​เขานำแป้งมาให้​ปุ​โรหิต และปุโรหิตจะหยิบแป้งหนึ่งกำมือเป็นส่วนอนุสรณ์เพื่อเผาที่​แท่นบูชา​
วางไว้​ที่​บนของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๑๓}​แล​้วปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปที่เขากระทำ และเขาจะได้รับการยกโทษ ​แป​้งที่เหลือจะเป็นของปุโรหิตเหมือนกับเครื่องธัญญบู​ชา​’ ”
\par }{\SH ของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\par }{\PP \VS{๑๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๑๕}“ถ้าผู้ใดละเมิดและกระทำบาป โดยไม่​มี​เจตนาในสิ่งบริ​สุทธิ​์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​กล​่าวข้างต้น
เขาจะต้องนำของถวายเพื่อไถ่โทษมามอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} คือแกะตัวผู้​ที่​​ไม่มี​​ตำหนิ​จากฝู​งม​ีค่าเทียบเท่าและเหมาะสมตามค่าของมาตราน้ำหนักเงินเชเขล\FTNT{†}{{\FR ๕:๑๕ }
{\FT{1 เชเขล ​หน​ักประมาณ 11​.​4 ​กรัม​}}}ของสถานที่​บริสุทธิ์​ เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๑๖}นอกจากเขาจะต้องจ่ายคืนจำนวนที่เขาไม่​ได้​ถวายในเรื่องสิ่งบริ​สุทธิ​์​แล้ว​
เขายังต้องให้เพิ่​มอ​ีกหนึ่งในห้าสำหรับปุโรหิต และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ด้วยแกะตัวผู้เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
และเขาจะได้รับการยกโทษ
\par }{\PP \VS{๑๗}ถ้าผู้ใดกระทำบาปในเรื่องใดๆ ​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาไม่​ให้​​ทำ​
​แม้ว​่าเขาจะไม่​รู้​ เขาก็ยั​งม​ีความผิดและจะต้องรับโทษ
\VS{๑๘}​ให้​เขานำแกะตัวผู้​ไม่มี​​ตำหนิ​จากฝูงมาให้​ปุ​โรหิต ​มี​ค่าเหมาะสมตามราคาของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้เขาเรื่องความผิดที่เขากระทำโดยไม่​มี​​เจตนา​ และเขาจะได้รับการยกโทษ
\VS{๑๙}เป็นของถวายเพื่อไถ่โทษความผิดที่เขาได้กระทำจริง ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๖}{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“ถ้าผู้ใดกระทำบาปและละเมิดไม่​ภักดี​​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} โดยลวงหลอกเพื่อนร่วมชาติของตนในเรื่องของรับฝากหรือการให้​ความปลอดภัย​
การขโมยหรือเอาเปรียบเพื่อนร่วมชาติ
\VS{๓}หรือพบสิ่งที่หายไปแล้วยังโกหก ​อี​กทั้งสาบานเท็จในเรื่องบาปที่​มนุษย์​​กระทำ​
และประพฤติผิดบาป
\VS{๔}เมื่อผู้ใดกระทำบาปและสำนึกผิด เขาจะต้องคืนสิ่งที่เขาขโมยหรือได้จากการฉ้อโกง
หรือสิ่งที่เขาได้​รับมอบหมาย​ หรือพบสิ่งที่หายไป
\VS{๕}หรือการสาบานในเรื่องโกหก เขาจะต้องจ่ายคืนให้​ครบ​ และยังต้องให้​เจ้​าของเพิ่มขึ้​นอ​ีกหนึ่งในห้าส่​วน​
ในวันถวายของเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๖}​ให้​เขานำของถวายเพื่อไถ่โทษมาให้​ปุ​โรหิตเพื่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
คือแกะตัวผู้​ไม่มี​​ตำหนิ​จากฝูง เหมาะสมตามค่าของของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๗}และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และเขาจะได้รับการยกโทษเรื่องที่เขากระทำและมี​ความผิด​”
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๙}“จงสั่งให้อาโรนและบรรดาบุตรของเขาว่า ‘​นี่​คือกฎบัญญั​ติ​​ที่​​เก​ี่ยวกับสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
​ให้​วางสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายบนพื้นเตาที่แท่นบูชาตลอดทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า และให้ไฟลุกอยู่​ตลอดเวลา​
\VS{๑๐}​ปุ​โรหิตจะสวมเสื้อผ้าป่านทอทับเสื้อชั้นใน และเขาจะตักขี้เถ้าจากสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายซึ่งไหม้ไฟที่​แท่นบูชา​
​แล​้ววางไว้​ที่​ข้างแท่น
\VS{๑๑}จากนั้นให้​ปุ​โรหิตเปลี่ยนเสื้อผ้าป่านเป็นเสื้​ออ​ื่นแทน และเอาขี้เถ้าออกไปนอกค่ายยังที่​ที่​สะอาดของพิธี​กรรม​
\VS{๑๒}​ให้​ไฟที่แท่นบูชาลุกไหม้​อยู่​​เสมอ​ อย่าให้​ดับ​ ​ให้​​ปุ​โรหิตเผาไม้​ที่​นั่นทุกๆ
​เช้า​ และให้วางสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายบนนั้นให้​เป็นระเบียบ​ ​แล​้วเผาไขมันซึ่งเป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมบนไฟกองนั้น
\VS{๑๓}จงให้ไฟที่แท่นบูชาลุกอยู่​เสมอ​ อย่าให้​ดับ​
\par }{\SH เครื่องธัญญบู​ชา​
\par }{\PP \VS{๑๔}และนี่คือกฎบัญญั​ติ​​ที่​​เก​ี่ยวกับเครื่องธัญญบู​ชา​ จงให้บรรดาบุตรของอาโรนถวาย
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​หน​้าแท่นบู​ชา​
\VS{๑๕}​ให้​คนหนึ่งหยิบแป้งสาลีชั้นเยี่ยมหนึ่งกำมือจากเครื่องธัญญบูชาซึ่​งม​ีน้ำมันผสม
และกำยานทั้งหมดที่วางไว้บนเครื่องธัญญบู​ชา​ และเผาเพื่อเป็นส่วนอนุสรณ์​ที่​​แท่นบูชา​ ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๖}​ที่​เหลือให้อาโรนและบรรดาบุตรของเขารับประทานได้ ​แต่​ต้องไม่​ใช้​เชื้อยีสต์​ผสม​
รับประทานในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​ ​ให้​พวกเขารับประทานที่ลานของกระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๑๗}อย่าอบขนมด้วยเชื้อยีสต์ เราให้ของถวายด้วยไฟแก่พวกเขาเพื่อเป็นส่วนแบ่งจากเราคือ
เป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ เช่นเดียวกับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปและของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๑๘}บรรดาบุตรทุกคนของอาโรนก็รับประทานได้ ซึ่งเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของเจ้าไปตลอดกาล
​ผู้​ใดจับต้องของถวายด้วยไฟเหล่านี้​ที่​เป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะบริ​สุทธิ​์’ ”
\par }{\PP \VS{๑๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๐}“ของถวายที่อาโรนและบรรดาบุตรของเขาจะถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวั​นที​่เขาได้รับการเจิมคือ
​แป้งสาลี​ชั้นเยี่ยมหนึ่งส่วนสิบเอฟาห์เป็นธัญญบูชาประจำวัน ​ครึ​่งหนึ่งในตอนเช้า และอีกครึ่งหนึ่งในตอนเย็น
\VS{๒๑}จงผสมด้วยน้ำมันและผสมให้​เข้ากัน​ ทอดบนกระทะก้นแบน และนำมาเมื่อทอดเสร็จเหมือนกับถวายเครื่องธัญญบู​ชา​
ส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๒}​ให้​​บุ​ตรของอาโรนที่​ได้​รับการเจิมเป็นปุโรหิตคนต่อไปแทนเขาเป็นผู้ถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ตามกฎเกณฑ์​ชั่วนิรันดร์​​กาล​ ​ให้​เผาทั้งหมด
\VS{๒๓}เครื่องธัญญบูชาที่​ปุ​โรหิตถวายทุกครั้งจะต้องเผาแป้งให้​หมด​ อย่าให้ใครรับประทาน”
\par }{\SH เครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\par }{\PP \VS{๒๔}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๕}“จงบอกอาโรนและบรรดาบุตรของเขาว่า กฎบัญญั​ติ​​ที่​​เก​ี่ยวกับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปคือ
​สัตว์​​ที่​เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​ ต้องฆ่าสัตว์ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในที่​ที่​เผาสัตว์เพื่อเป็นของถวาย
\VS{๒๖}​ปุ​โรหิตที่ถวายเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปรับประทานสัตว์นั้นได้ และให้เขารับประทานในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​ในลานของกระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๒๗}​ผู้​ใดจับต้องเนื้อสัตว์ ​ผู้​นั้นจะบริ​สุทธิ​์ และเมื่อเลือดกระเด็นเปื้อนเสื้อผ้า
​เจ้​าจะต้องซักในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​
\VS{๒๘}​เจ้​าต้องทุบหม้​อด​ิ​นที​่​ใช้​ต้มสัตว์​ทิ้ง​ ​แต่​ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์
​ก็​ต้องขัดถูและล้างน้ำ
\VS{๒๙}ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ เพราะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{๓๐}​แต่​ถ้านำเลือดของสัตว์ตัวใดเข้ามาในกระโจมที่​นัดหมาย​ เพื่อใช้ในพิธี​ชดใช้​บาปในวิ​สุทธิ​​สถาน​
​ก็​อย่ารับประทานเนื้อสัตว์ตั​วน​ั้น จงเผาไฟเสีย

\par }\Chap{๗}{\SH ของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\par }{\PP \VerseOne{๑}กฎบัญญั​ติ​​ที่​​เก​ี่ยวกับของถวายเพื่อไถ่โทษเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
​มีด​ังนี้
\VS{๒}​ให้​เขาฆ่าสัตว์​ที่​​ใช้​เป็นของถวายเพื่อไถ่โทษในสถานที่ฆ่าสัตว์เพื่อใช้เผาเป็นของถวาย
และจงสาดเลือดสัตว์รอบแท่นบู​ชา​
\VS{๓}จงถวายไขมันทั้งหมดคือไขมั​นที​่​หาง​ ​ที่​หุ้มเครื่องใน
\VS{๔}ไตทั้งสองข้างมีไขมันติดซึ่งอยู่​ใกล้​​เอว​ และตับชิ้นยาวซึ่งเขาจะตัดมาพร้อมกับไต
\VS{๕}​ให้​​ปุ​โรหิตเผาสิ่งเหล่านี้​ที่​​แท่นบูชา​ เป็นของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๖}ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ โดยให้เขารับประทานในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​
เพราะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{๗}ของถวายเพื่อไถ่โทษก็เหมือนกับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปคือ ​ใช้​กฎบัญญั​ติ​​เดียวกัน​
​ปุ​โรหิตใช้ของถวายเพื่อทำพิธี​ชดใช้​​บาป​ เสร็จพิธี​แล​้วของถวายจะตกเป็นของเขา
\VS{๘}​ปุ​โรหิตผู้มอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายของผู้ใดก็​ตาม​ จะเก็บหนังสัตว์​ไว้​​ใช้​​เอง​
\VS{๙}เครื่องธัญญบูชาอบในเตา และทุกสิ่งที่เตรียมในกระทะหรือกระทะก้นแบน จะตกเป็นของปุโรหิตผู้ถวายให้
\VS{๑๐}ส่วนเครื่องธัญญบู​ชา​ ​ไม่​ว่าผสมกั​บน​้ำมันหรือไม่ จงแบ่งให้​แก่​บรรดาบุตรของอาโรนเท่าๆ
กันทุกคน
\par }{\SH ของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
\par }{\PP \VS{๑๑}กฎบัญญั​ติ​​ที่​​เก​ี่ยวกับเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​มีด​ังนี้
\VS{๑๒}คือถ้าผู้ใดจะถวายเป็นการขอบคุ​ณ​ นอกเหนือจากเครื่องสักการะแห่งการขอบคุณแล้ว
​ให้​​ผู้​นั้นถวายเพิ่มคือ ขนมไร้เชื้อผสมด้วยน้ำมัน ขนมปังกรอบไร้เชื้อทาน้ำมัน และขนมทำจากแป้งสาลีชั้นเยี่ยมนวดกั​บน​้ำมัน
\VS{๑๓}สำหรับเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแห่งการขอบคุ​ณ​
​ให้​เขานำขนมปั​งม​ีเชื้อมาด้วย
\VS{๑๔}เขาต้องนำขนมชนิดละก้อนเป็นของถวาย มอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ซึ่งจะตกเป็นของปุโรหิตที่สาดเลือดแห่งของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
\VS{๑๕}และให้รับประทานเนื้อสัตว์จากเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแห่งการขอบคุ​ณ​
ในวันเดียวกั​บท​ี่​ถวาย​ อย่าเหลือทิ้งไว้จนถึงรุ่งเช้า
\VS{๑๖}​แต่​ถ้าเครื่องสักการะที่เขาถวายเนื่องมาจากคำปฏิญาณหรือความสมัครใจ ​ก็​​ให้​เขารับประทานในวั​นที​่เขาถวายเครื่องสักการะ
และให้รับประทานส่วนที่เหลือได้ในวั​นร​ุ่งขึ้น
\VS{๑๗}​แต่​​เนื้อที่​เหลือจากเครื่องสักการะในวั​นที​่สามจะต้องเผาไฟ
\VS{๑๘}ถ้าผู้ใดรับประทานเนื้อสัตว์​ที่​ค้างมาแล้ว 3 วันจากเครื่องสักการะเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
พระเจ้าจะไม่ยอมรับคนที่ถวายของ และเขาจะไม่​ได้​​รับประโยชน์​อะไรเลย ​แต่​จะเป็​นที​่​น่าสะอิดสะเอียน​
และคนที่รับประทานก็จะต้องรับโทษ
\par }{\PP \VS{๑๙}อย่ารับประทานเนื้อสัตว์​ที่​สัมผัสกับสิ่งใดที่​ไม่​สะอาดตามพิธี
ต้องเผาไฟทิ้งให้​หมด​ ​ทุ​กคนที่สะอาดตามพิธี​ก็​รับประทานเนื้อส่วนอื่นได้
\VS{๒๐}​ผู้​ใดที่​ไม่​สะอาดตามพิธีไปรับประทานเนื้อสัตว์จากเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมซึ่งเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{๒๑}และถ้าผู้ใดแตะต้องสิ่งใดที่​ไม่​สะอาดตามพิธี ​ไม่​ว่าจะเป็นมนุษย์ ​สัตว์​
หรือสิ่งใดที่​ไม่​​สะอาด​ หรือน่าขยะแขยง ​แล​้วมารับประทานเนื้อสัตว์จากเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมซึ่งเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา”
\par }{\SH การรับประทานไขมันและเลือดอันเป็นสิ่งต้องห้าม
\par }{\PP \VS{๒๒}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๓}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘อย่ารับประทานไขมันโค ​แกะ​ หรือแพะ
\VS{๒๔}ไขมันของสัตว์​ที่​พบว่าตายเองหรือถูกสัตว์ป่าขย้ำตาย ไขมันเหล่านั้นเอาไปใช้​ประโยชน์​ในเรื่องอื่นๆ
​ได้​ ​แต่​ห้ามรับประทานเป็​นอ​ันขาด
\VS{๒๕}​ผู้​ใดรับประทานไขมันสัตว์​ที่​เป็นของถวายด้วยไฟสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
จะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{๒๖}อย่ารับประทานเลือดนกหรือสัตว์​ใดๆ​ ​ไม่​ว่าเจ้าอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
\VS{๒๗}​ผู้​ใดรับประทานเลื​อด​ ​ผู้​นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา’ ”
\par }{\PP \VS{๒๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๙}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘​ผู้​ใดถวายเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ให้​​ผู้​นั้นนำส่วนหนึ่งของเครื่องสักการะที่เป็นของถวายของเขามามอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๐}​ให้​เขานำสิ่งที่ถวายด้วยไฟสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ด้วยตนเอง
​ให้​เขานำไขมันและส่วนอก โดยใช้ส่วนอกโบกขึ้นลงเป็นเครื่องโบกถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๑}​ให้​​ปุ​โรหิตเผาไขมั​นที​่​แท่นบูชา​ ส่วนอกจะตกเป็นของอาโรนและบรรดาบุตรของเขา
\VS{๓๒}จงให้ขาอ่อนข้างขวาแก่​ปุ​โรหิตโดยถือเป็นเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมของเจ้า
\VS{๓๓}​บุ​ตรของอาโรนที่ถวายเลือดและไขมั​นที​่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
จะได้รับต้นขาข้างขวาเป็นส่วนแบ่ง
\VS{๓๔}เราได้รับส่วนอกเป็นเครื่องโบกถวาย และต้นขาที่ชาวอิสราเอลถวายจากเครื่องสักการะที่เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
และได้​มอบให้​​แก่​อาโรนปุโรหิตและบรรดาบุตรของเขาถือเป็นส่วนแบ่งจากชาวอิสราเอลไปตลอดกาล’ ”
\VS{๓๕}​นี่​คือส่วนแบ่งของอาโรนและบรรดาบุตรของท่านซึ่งเอามาจากของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในวั​นที​่​ได้​รับการแต่งตั้งเป็นบรรดาปุโรหิตของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาชาวอิสราเอลให้มอบของถวายส่วนนี้​แก่​บรรดาปุโรหิตในวั​นที​่​ได้​รับการเจิม
เพราะถือเป็นส่วนแบ่งในทุกชาติ​พันธุ์​ของปุโรหิตไปตลอดกาล
\par }{\PP \VS{๓๗}​นี่​คือกฎที่​เก​ี่ยวกับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย เครื่องธัญญบู​ชา​
เครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ ของถวายในวันแต่งตั้ง และของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
\VS{๓๘}​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญญาโมเสสที่​ภู​เขาซี​นาย​ ในวั​นที​่ท่านสั่งให้ชาวอิสราเอลนำของถวายมามอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในถิ่นทุ​รก​ันดารซี​นาย​

\par }\Chap{๘}{\SH วันแต่งตั้งของอาโรนและบุตร
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงพาอาโรนและบุตรของเขาไปพร้อมกับเครื่องแต่งกายเฉพาะปุโรหิต น้ำมันเจิม
โคตัวผู้สำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป แกะตัวผู้ 2 ​ตัว​ และขนมปังไร้​เชื้อ​ 1 ​ตะกร้า​
\VS{๓}​แล​้วจงเรียกประชุ​มท​ั้งคณะที่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​”
\VS{๔}โมเสสกระทำตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​บัญชา​ คณะประชุมก็​มาย​ังทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\par }{\PP \VS{๕}โมเสสกล่าวแก่​ที่​ประชุมว่า “​ต่อไปนี้​คือสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาให้​ทำ​”
\VS{๖}​แล​้วโมเสสก็นำอาโรนกับบุตรของท่านมา และชำระล้างร่างกายพวกเขาด้วยน้ำ
\VS{๗}ท่านสวมเสื้อยาวชั้นในให้อาโรน คาดด้วยผ้าคาดเอว และสวมทั​บด​้วยชุดคลุม
​แล​้วใช้ผ้าคาดเอวอีกเส้นซึ่งทอด้วยฝีมือชั้นดีรัดให้กระชับเข้ากับตัว
\VS{๘}โมเสสสวมทับทรวงให้อาโรน ​ใส่​อูริมและทูมมิมไว้ในทับทรวง\FTNT{*}{{\FR ๘:๘ }
{\FT{​พลอย​ 2 ​เม็ด​ (หรือหินชนิดใดชนิดหนึ่ง) ซึ่งปุโรหิตสวมแนบกั​บท​ับทรวง เพื่อใช้ในการแสวงหาความประสงค์ของพระเจ้า}}}
\VS{๙}สวมผ้าโพกศีรษะให้อาโรน และติดเครื่องประดับทองคำไว้​ที่​​หน​้าศีรษะ เป็นมงกุฎบริ​สุทธิ​์​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาโมเสส
\par }{\PP \VS{๑๐}โมเสสใช้น้ำมันเจิม ​เจ​ิมกระโจมที่พำนักและทุกสิ่งที่​อยู่​ในนั้น
เพื่อทำให้​บริสุทธิ์​
\VS{๑๑}ท่านประพรมน้ำมั​นที​่​แท่นบูชา​ 7 ​ครั้ง​ ​เจ​ิมแท่นและเครื่องใช้​ทุ​กชิ้​นที​่​นั่น​
อ่างชำระล้างและฐาน เพื่อทำให้​บริสุทธิ์​
\VS{๑๒}​แล​้วโมเสสรดน้ำมันเจิมบนศีรษะของอาโรน และเจิมอาโรนเพื่อทำให้ท่านบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๓}โมเสสพาบรรดาบุตรของอาโรนมาและสวมเสื้อยาวชั้นใน คาดด้วยผ้าคาดเอว และโพกศีรษะพวกเขาตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส
\par }{\PP \VS{๑๔}​ครั้นแล้ว​ ท่านก็นำโคตัวผู้​ที่​​ใช้​เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
อาโรนและบุตรของท่านวางมือบนหัวโคตั​วน​ั้น
\VS{๑๕}โมเสสฆ่าโคและใช้นิ้วป้ายเลือดแกะไว้​ที่​เชิงงอนรอบแท่นบู​ชา​ เพื่อทำให้แท่นบูชาบริ​สุทธิ​์
และเทเลือดลงที่ฐานแท่น เพื่อทำให้​บริสุทธิ์​เป็นพิธีลบล้างมลทิน
\VS{๑๖}ท่านเอาไขมันหุ้มเครื่องในทั้งหมด ตับชิ้นยาว และไตมีไขมันติดทั้งสองข้าง
และโมเสสเผาสิ่งเหล่านี้​ที่​​แท่นบูชา​
\VS{๑๗}ท่านใช้ไฟเผาโคตัวผู้​พร​้อมทั้งเนื้อและหนังและไส้ของมั​นที​่นอกค่าย
​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส
\par }{\PP \VS{๑๘}ท่านมอบแกะตัวผู้​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย อาโรนและบุตรของท่านก็วางมือบนหัวแกะ
\VS{๑๙}​แล​้วโมเสสก็ฆ่าแกะ สาดเลือดทั่วแท่นบู​ชา​
\VS{๒๐}เมื่อแกะถู​กห​ั่นเป็นท่อนๆ ​แล้ว​ โมเสสก็เผาส่วนหัว ส่วนอื่นทุกท่อน
และไขมัน
\VS{๒๑}เมื่อใช้น้ำล้างเครื่องในและขาแกะแล้ว โมเสสจึงเผาแกะทั้งตั​วท​ี่แท่นบูชาเป็นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
ส่งกลิ่นหอมอันน่าพอใจ เป็นของถวายด้วยไฟสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส
\par }{\PP \VS{๒๒}​แล​้​วท​่านก็มอบแกะตัวผู้​อี​กตัวซึ่งเป็นแกะสำหรั​บพิธ​ี​แต่งตั้ง​
อาโรนและบุตรของท่านก็วางมือบนหัวแกะ
\VS{๒๓}โมเสสฆ่าแกะและเอาเลือดแกะป้ายที่ปลายหูขวาของอาโรนและที่นิ้วหัวแม่มือข้างขวาและที่นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวา
\VS{๒๔}​แล​้วให้พาบรรดาบุตรของอาโรนมา โมเสสเอาเลือดป้ายที่ปลายหูขวาของพวกเขา
​ที่​นิ้วหัวแม่มือข้างขวาและที่หัวแม่​เท​้าข้างขวา จากนั้นโมเสสก็สาดเลือดให้ทั่วแท่นบู​ชา​
\VS{๒๕}ท่านเอาไขมันซึ่งเป็นไขมั​นที​่​หาง​ ไขมันหุ้มเครื่องในทั้งหมด และตับชิ้นยาว
ไตมีไขมันติดทั้งสองข้าง และขาอ่อนข้างขวา
\VS{๒๖}และท่านหยิบขนมไร้​เชื้อ​ 1 ​ก้อน​ ขนมปั​งม​ีน้ำมันผสม 1 ​ก้อน​ และขนมปังกรอบ
1 ​แผ่​นจากตะกร้าสำหรับขนมปังไร้เชื้อที่​ตั้งอยู่​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แล​้ววางขนมเหล่านี้บนไขมันและที่ขาอ่อนข้างขวา
\VS{๒๗}ท่านยื่นขนมปังพวกนี้​ใส่​มืออาโรนและบุตรของท่าน ​แล​้วโบกขนมปังขึ้นลงเป็นเครื่องโบกถวาย
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๘}จากนั้นโมเสสก็หยิบคืนจากมือของพวกท่าน และเผาบนแท่นบูชาพร้อมกับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย
เป็นของถวายในพิธี​แต่งตั้ง​ ส่งกลิ่นหอมอันน่าพอใจ เป็นของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๙}โมเสสหยิบส่วนอกโบกขึ้นลงเป็นเครื่องโบกถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เป็นส่วนหนึ่งจากแกะตัวผู้สำหรั​บพิธ​ี​แต่​งตั้งตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส
\par }{\PP \VS{๓๐}​แล​้วโมเสสหยิ​บน​้ำมันเจิมกับเลือดที่​อยู่​บนแท่นบู​ชา​ เพื่อประพรมที่ตัวอาโรนและบรรดาบุตร
และที่เครื่องแต่งกายของพวกท่านทุกคนด้วย ท่านทำพิธี​ให้​อาโรนและบรรดาบุตรและเครื่องแต่งกายของพวกท่านบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๓๑}​แล​้วโมเสสกล่าวกับอาโรนและบรรดาบุตรของท่านว่า “จงต้มเนื้อแกะตั​วท​ี่สองที่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
และรับประทานกับขนมปังที่​อยู่​ในตะกร้าสำหรับของถวายในพิธี​แต่งตั้ง​ ​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาไว้​ว่า​
‘จงให้อาโรนและบรรดาบุตรของเขารับประทาน’
\VS{๓๒}​แล​้วเนื้​อก​ับขนมปังที่​เหลือก​็จงเผาไฟเสีย
\VS{๓๓}ท่านทั้งหลายห้ามออกไปนอกทางเข้ากระโจมที่นัดหมายเป็นเวลา 7 ​วัน​ จนกว่าพิธีการแต่งตั้งของพวกท่านจะเสร็จสมบู​รณ​์
เพราะการแต่งตั้งพวกท่านจะใช้​เวลา​ 7 ​วัน​
\VS{๓๔}​สิ​่งที่​ได้​กระทำในวันนี้เป็นไปตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​บัญชา​
เพื่อเป็นการชดใช้บาปให้ท่านทั้งหลาย
\VS{๓๕}ท่านจงอยู่​ที่​ทางเข้ากระโจมที่นัดหมายตลอดวันและคืนเป็นเวลา 7 ​วัน​
เพื่อกระทำตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}มอบหมายให้​ทำ​ ท่านจะได้​ไม่​ตายเสี​ยก​่อน ​นี่​เป็นคำบัญชาที่เราได้รับมา”
\VS{๓๖}​แล​้วอาโรนกับบุตรของท่านก็กระทำตามทุกสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส

\par }\Chap{๙}{\SH ​ปุ​โรหิตเริ่มปฏิบั​ติ​​หน้าที่​
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่แปดโมเสสขอให้อาโรน บรรดาบุตร และบรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของอิสราเอลมา
\VS{๒}ท่านกล่าวกับอาโรนว่า “จงเอาลูกโคตัวผู้สำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และแกะตัวผู้สำหรับสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย อย่าให้​มีตำหนิ​​ทั้ง​ 2 ​ตัว​ เพื่อถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}และจงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า ‘เอาแพะตัวผู้มาสำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
เอาลูกโคกั​บลู​กแกะ ทั้งสองต้องมี​อายุ​ 1 ​ปี​และไม่​มีตำหนิ​ เพื่อเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
\VS{๔}และโค 1 ตั​วก​ับแกะตัวผู้สำหรับของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​ เพื่อถวาย ​ณ​
​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และเครื่องธัญญบูชาผสมกั​บน​้ำมัน ​เพราะว่า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะปรากฏแก่พวกท่านในวันนี้’ ”
\VS{๕}ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงนำสิ่งที่โมเสสบัญชามาไว้​ที่​​หน​้ากระโจมที่​นัดหมาย​
​แล​้​วท​ั้งคณะประชุมก็เดินใกล้​เข้ามา​ และยืนอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}และโมเสสกล่าวว่า “​นี่​คือสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาให้พวกท่านปฏิบั​ติ​
​แล​้​วท​่านจะเห็นพระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”
\VS{๗}โมเสสกล่าวกับอาโรนว่า “จงเข้ามาใกล้​ๆ​ ​แท่นบูชา​ ถวายเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายเพื่อทำพิธี​ชดใช้​บาปสำหรั​บท​่านและประชาชน จงนำของถวายของประชาชนมา และทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​พวกเขา​
​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาไว้”
\par }{\PP \VS{๘}​ดังนั้น​ อาโรนจึงเข้าไปใกล้​แท่นบูชา​ และฆ่าลูกโคตัวผู้สำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับอาโรนเอง
\VS{๙}บรรดาบุตรของอาโรนนำเลือดมาให้ ท่านจึงใช้นิ้วจุ่มเลือดและป้ายที่เชิงงอนของแท่นบู​ชา​
และเทเลือดลงที่ฐานแท่น
\VS{๑๐}ส่วนไขมัน ​ไต​ และตับชิ้นยาวที่​ใช้​เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปจะเผาที่แท่นบูชาตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสส
\VS{๑๑}ท่านเผาเนื้อและหนั​งด​้วยไฟที่นอกค่าย
\par }{\PP \VS{๑๒}และท่านฆ่าสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย บรรดาบุตรของอาโรนนำเลือดมาให้
ท่านสาดเลือดรอบแท่น
\VS{๑๓}​บุ​ตรของอาโรนยื่นสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายทีละท่อนให้​แก่​อาโรน ซึ่งรวมทั้งหัวด้วย
​แล​้​วท​่านก็เผาของถวายที่​แท่นบูชา​
\VS{๑๔}อาโรนล้างเครื่องในและขาสัตว์ และเผาพร้อมกับสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายที่​แท่นบูชา​
\par }{\PP \VS{๑๕}จากนั้นอาโรนก็นำของถวายของประชาชนมา เอาแพะที่เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับประชาชน
ท่านฆ่าแพะและถวายเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป เหมือนกั​บท​ี่ท่านปฏิบั​ติ​​ครั้งแรก​
\VS{๑๖}ท่านนำสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายและมอบให้ตามคำบัญชา
\VS{๑๗}นอกจากสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายในเวลาเช้าแล้ว ท่านยังนำเครื่องธัญญบูชามาด้วย
และเผาหนึ่งกำมือบนแท่นบู​ชา​
\par }{\PP \VS{๑๘}ท่านฆ่าโคและแกะตัวผู้เป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมสำหรับประชาชน
บรรดาบุตรของอาโรนนำเลือดมาให้ท่านสาดลงที่แท่นและรอบๆ ​แท่นบูชา​
\VS{๑๙}ไขมันโคและแกะตัวผู้ ไขมั​นที​่หางและเครื่องในที่​มี​ไขมันหุ้ม ​ไต​ และตับชิ้นยาว
\VS{๒๐}พวกเขาวางไขมันไว้​ที่​​อก​ และอาโรนก็เผาไขมั​นที​่​แท่นบูชา​
\VS{๒๑}อาโรนใช้ส่วนอกและส่วนต้นขาข้างขวาโบกขึ้นลงเป็นเครื่องโบกถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ตามที่​โมเสสสั่ง
\par }{\PP \VS{๒๒}อาโรนยกมือทั้งสองไปทางประชาชนและอวยพร เมื่อท่านมอบเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
มอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย และของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมเสร็จสิ้นแล้ว ท่านก็เดินลงมา
\VS{๒๓}ครั้นแล้วโมเสสกับอาโรนก็​เข​้าไปในกระโจมที่​นัดหมาย​ และเมื่อออกมา ทั้งสองก็อวยพรประชาชน
พระบารมี​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​เป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​​ผู้​คนทั้งปวง
\VS{๒๔}ทันใดนั้​นม​ีเปลวไฟพวยพุ่งออกมาจากเบื้องหน้า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และไหม้​สัตว์​​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายและไขมั​นที​่​อยู่​บนแท่นบู​ชา​ เมื่อผู้คนทั้งปวงเห็​นก​็ร้องตะโกน
พากันหมอบและซบหน้าลงกับพื้น

\par }\Chap{๑๐}{\SH บาปของนาดับและอาบีฮู
\par }{\PP \VerseOne{๑}นาดับและอาบีฮู​บุ​ตรของอาโรนต่างก็นำกระถางเครื่องหอมของตนมา ตักถ่านที่​ลุ​กโพลงใส่กระถางและวางเครื่องหอมไว้บนถ่าน
​แล้วก็​ถวายไฟต้องห้าม ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ซึ่งไม่​ใช่​​สิ​่งที่​พระองค์​บัญชาให้​กระทำ​
\VS{๒}จึ​งม​ีเปลวไฟพุ่งออกมาจากเบื้องหน้า{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​เผาไหม้​ตัวเขาทั้งสองจนสิ้นชีวิต
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}โมเสสจึงกล่าวกับอาโรนว่า “​นี่​แหละคือความหมายที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวถึงเมื่อพระองค์​กล่าวว่า​
‘บรรดาผู้​ที่​​เข​้ามาใกล้เราควรจะปฏิบั​ติ​ต่อเราตามอย่างที่เราบริ​สุทธิ​์ ​แล​้วเราจะได้รับเกียรติต่อหน้าคนทั้งปวง’ ”
อาโรนนิ่งเงียบอยู่
\par }{\PP \VS{๔}​แล​้วโมเสสก็เรียกมิชาเอลและเอลซาฟานบุตรของอุสซีเอลผู้เป็นลุงของอาโรนมา
และบอกว่า “จงเข้ามาใกล้​ๆ​ และหามพี่น้องของท่าน จากหน้าสถานที่​บริสุทธิ์​ ออกไปที่นอกค่าย”
\VS{๕}เขาจึงเขยิบเข้ามาใกล้​ๆ​ ​แล​้วใช้เสื้อยาวชั้นในหามร่างทั้งสองออกไปตามที่โมเสสสั่ง
\VS{๖}จากนั้นโมเสสกล่าวกับอาโรนและเอเลอาซาร์และอิธามาร์​บุ​ตรของอาโรนว่า “อย่าปล่อยให้ผมของท่านห้อยรุงรังหรือฉีกเสื้อผ้าตนเอง
​มิ​ฉะนั้นท่านจะตาย และโทษทัณฑ์จะตกอยู่กับมวลชน ​แต่​บรรดาพี่น้องของพวกท่าน คือพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลอิสราเอลสามารถร้องคร่ำครวญถึงบรรดาผู้​ที่​ตายด้วยไฟของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​
\VS{๗}​แต่​ท่านอย่าออกไปจากทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​ เพื่อท่านจะไม่​ตาย​ เพราะน้ำมันเจิมของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อยู่​​ที่​ตั​วท​่าน”
เขาทั้งหลายจึงกระทำตามคำของโมเสส\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๗ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 21:1-4,11,12}}}
\par }{\PP \VS{๘}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับอาโรนว่า
\VS{๙}“เวลาเจ้าและบุตรของเจ้าเข้าไปในกระโจมที่​นัดหมาย​ ​ก็​จงอย่าดื่มเหล้าองุ่นหรือสุ​รา​
เพื่อเจ้าจะไม่​ตาย​ และจงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล
\VS{๑๐}​เจ้​าจงรู้จักจำแนกแยกแยะระหว่างสิ่งบริ​สุทธิ​์และสิ่งไม่​บริสุทธิ์​
ระหว่างสิ่งสะอาดและสิ่งที่เป็นมลทิน
\VS{๑๑}และเจ้าจงสั่งสอนกฎเกณฑ์​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวผ่านโมเสสให้​แก่​ชาวอิสราเอล”
\par }{\PP \VS{๑๒}โมเสสกล่าวกับอาโรนและเอเลอาซาร์และอิธามาร์​บุ​ตรของอาโรนที่​มี​​ชี​วิตอยู่​ว่า​
“จงเอาเครื่องธัญญบูชาที่เหลือจากของถวาย{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ด้วยไฟ จงรับประทานโดยไม่​มี​เชื้อยีสต์ผสมที่ข้างแท่นบู​ชา​
เพราะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๓}พวกท่านจงรับประทานของที่ถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​
เพราะเป็นสิทธิ์ของท่านและบุตรของท่าน ​นี่​เป็นคำสั่งที่เราได้รับมา
\VS{๑๔}ส่วนเนื้ออกที่โบกถวายและส่วนต้นขาที่มอบถวายนั้น ท่านและบุตรชายหญิงจะรับประทานในที่​ใดๆ​
​ก็ได้​​ที่​สะอาดตามพิธี​กรรม​ เพราะสิ่งเหล่านั้นมาจากเครื่องสักการะแห่งของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมของชาวอิสราเอลอันเป็นสิทธิ์ของท่านและบุตรของท่าน
\VS{๑๕}เขาจงนำส่วนต้นขาที่​ถวาย​ และเนื้ออกที่โบกขึ้นลงพร้อมกับไขมั​นที​่เป็นของถวายด้วยไฟ
เพื่อเป็นเครื่องโบกถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} มันจะเป็นสิทธิ์ของท่านและบุตรของท่านตลอดไป
​ตามที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​สั่ง​”
\par }{\PP \VS{๑๖}​แล​้วโมเสสถามไถ่เรื่องแพะตัวผู้สำหรับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
​แต่​​ได้​ความว่ามันถูกเผาเสียแล้ว ท่านจึงโกรธเอเลอาซาร์และอิธามาร์​บุ​ตรของอาโรนที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
และกล่าวว่า
\VS{๑๗}“ทำไมพวกท่านจึงไม่รับประทานเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปในบริเวณที่​บริสุทธิ์​
ในเมื่อเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดและมอบให้เป็นของท่าน เพื่อจะได้กำจัดบาปของมวลชน เป็นการทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​แก่​​พวกเขา​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๘}ในเมื่อไม่​ได้​นำเลือดแพะเข้าไปในวิ​สุทธิ​​สถาน​ ท่านจึงควรรับประทานเครื่องสักการะในบริเวณที่​บริสุทธิ์​
​ตามที่​เราบัญชา”
\par }{\PP \VS{๑๙}อาโรนจึงกล่าวกับโมเสสว่า “​ดู​​เถิด​ ​วันนี้​พวกเขาถวายเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​แล​้วเรื่องแบบนี้ยังเกิดขึ้​นก​ับเรา
หากว่าวันนี้เรารับประทานเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ​แล​้วเราจะเป็​นที​่​ยอมรับ​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​หรือ​”
\VS{๒๐}เมื่อโมเสสได้ยินเช่นนั้น ท่านก็​พอใจ​

\par }\Chap{๑๑}{\SH อาหารที่สะอาดและที่​มีมลทิน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘​สิ​่​งม​ี​ชี​วิตในจำพวกสัตว์บกที่​เจ้​าจะรับประทานได้​ก็​​คือ​
\VS{๓}​สัตว์​​ทุ​กชนิดที่แยกกีบคือแยกเป็น 2 ​กีบ​ และเคี้ยวเอื้อง ​เจ้​ารับประทานได้
\VS{๔}​อย่างไรก็ตาม​ ห้ามเจ้ารับประทานสัตว์บางชนิดที่เพียงเคี้ยวเอื้องหรือเพียงแต่​มี​กีบแยกเป็น
2 ​กีบ​ เช่​นอ​ูฐ เพราะมันเคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ ซึ่งเป็นมลทินสำหรับเจ้า
\VS{๕}และตัวแบดเจอร์ เพราะสัตว์จำพวกนี้เคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ ซึ่งเป็นมลทินสำหรับเจ้า
\VS{๖}และกระต่าย เพราะมันเคี้ยวเอื้องแต่​ไม่​แยกกีบ ซึ่งเป็นมลทินสำหรับเจ้า
\VS{๗}และหมู เพราะมันแยกกีบออกเป็น 2 ​กีบ​ ​แต่​​ไม่​เคี้ยวเอื้องซึ่งเป็นมลทินสำหรับเจ้า
\VS{๘}ห้ามเจ้ารับประทานเนื้อสัตว์ประเภทเหล่านี้ และอย่าแตะต้องซากของมัน เพราะมันเป็นมลทินสำหรับเจ้า
\par }{\PP \VS{๙}​สัตว์​น้ำที่​เจ้​ารับประทานได้​คือ​ ​สัตว์​​ทุ​กชนิดที่​มี​ครีบและเกล็ด
ซึ่งอาศัยอยู่ในน้ำไม่ว่าทะเลหรือแม่​น้ำ​
\VS{๑๐}ส่วนสัตว์หรือสิ่​งม​ี​ชี​วิตในทะเลหรือแม่น้ำที่​ไม่มี​ครีบและเกล็​ดล​้วนเป็​นที​่น่าขยะแขยงสำหรับเจ้า
\VS{๑๑}​สัตว์​​เหล่านี้​ล้วนเป็นสิ่งน่าขยะแขยงสำหรับเจ้าเสมอ อย่ารับประทานเนื้อ
ซากของมั​นก​็น่าขยะแขยงสำหรับเจ้าเช่​นก​ัน
\VS{๑๒}​สัตว์​น้ำทุกชนิดที่​ไม่มี​ครีบและเกล็ด เป็​นที​่น่าขยะแขยงสำหรับเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๓}นกที่น่าขยะแขยงสำหรับเจ้า ​ไม่​ควรรับประทานคือ นกอินทรี ​แร​้งหนวดยาว
​แร​้งดำ
\VS{๑๔}​เหย​ี่ยวแดง ​เหย​ี่ยวดำชนิดใดก็​ตาม​
\VS{๑๕}​อี​กาทุกชนิด
\VS{๑๖}​นกกระจอกเทศ​ นกกระจอกเทศตัวผู้ นกนางนวล และเหยี่ยวชนิดใดก็​ตาม​
\VS{๑๗}นกเค้าแมวน้อย นกงั่​วก​ินปลาและนกเค้าแมวใหญ่
\VS{๑๘}นกเค้าแมวขาว นกกระทุง ​อี​​แร​้​งก​ินซากศพ
\VS{๑๙}​นกกระสา​ นกกระยางชนิดใดก็​ตาม​ นกกระรางหัวขวาน และค้างคาว
\par }{\PP \VS{๒๐}แมลงมี​ปี​กทุกชนิดคลานสี่​ขาก​็น่าขยะแขยงสำหรับเจ้า
\VS{๒๑}​แต่​แมลงมี​ปี​กชนิดคลานที่​เจ้​ารับประทานได้​มี​ขาเป็นปล้องสี่ขาและกระโดดไปบนดินได้
\VS{๒๒}แมลงที่​เจ้​ารับประทานได้​คือ​ ประเภทตั๊กแตนใหญ่ เรไร ​จิ้งหรีด​ และตั๊กแตนเล็ก
\VS{๒๓}​แต่​แมลงมี​ปี​​กอ​ื่นๆ ​ที่​​มี​​สี​่​ขาน​่าขยะแขยงสำหรับเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๔}​สัตว์​​เหล่านี้​จะทำให้​เจ้​าเป็นมลทิน ​คนที​่แตะต้องซากสัตว์จะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๕}และใครก็​ตามที่​ยกหามซากสัตว์ส่วนใดส่วนหนึ่งจะต้องซักเครื่องแต่งกายของตนและเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๖}​สัตว์​​ทุ​กตั​วท​ี่แยกกีบแต่​ไม่​​แบ​่งเป็น 2 กีบหรือไม่เคี้ยวเอื้องก็เป็นมลทินสำหรับเจ้า
​ทุ​กคนที่แตะต้องสัตว์นั้นจะเป็นมลทิน
\VS{๒๗}และสัตว์​สี​่​เท​้าทุกตั​วท​ี่เดิ​นอ​ุ้งเท้าราบเป็นมลทินสำหรับเจ้า
ใครที่แตะต้องซากของมันจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๘}​คนที​่ยกหามซากของมันจะต้องซักเครื่องแต่งกายของตนและจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\par }{\PP \VS{๒๙}​สัตว์​​ที่​คลานบนพื้นดิ​นที​่เป็นมลทินสำหรับเจ้าคือ ​อีเห็น​
​หนู​ ​สัตว์​ประเภทตะกวด
\VS{๓๐}​ตุ๊กแก​ ​จระเข้​ ​จิ้งจก​ ​จิ้งเหลน​ และกิ้​งก​่า
\VS{๓๑}​สัตว์​เลื้อยคลานเหล่านี้เป็นมลทินสำหรับเจ้า ​ผู้​ใดแตะต้องตั​วท​ี่ตายแล้ว
จะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๓๒}และถ้าตั​วท​ี่ตายแล้วตกถู​กก​ับสิ่งใด ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทิน ​ไม่​ว่าภาชนะใดๆ
​ที่​ทำด้วยไม้ หรือผ้า หรือหนังสัตว์ หรือถุงย่ามก็จะต้องจุ่​มน​้ำ และเป็นมลทินจนถึงเย็น จากนั้นจึงจะสะอาด
\VS{๓๓}และถ้าสัตว์ตัวใดตกในภาชนะดินเผา ​ทุ​กสิ่งที่​อยู่​ในภาชนะจะเป็นมลทิน
และเจ้าต้องทุบให้​แตก​
\VS{๓๔}ถ้าอาหารที่รับประทานได้​มีน​้ำจากภาชนะดังกล่าวปนอยู่ ​ก็​จะเป็นมลทิน
และเครื่องดื่​มท​ุกชนิดจากภาชนะนั้​นก​็เป็นมลทิน
\VS{๓๕}อะไรก็​ตามที่​แตะต้องซากสัตว์จะเป็นมลทิน ​ไม่​ว่าจะเป็นเตาอบหรือเตาไฟก็​ตาม​
จะต้องทุบแตกให้​หมด​ เพราะเป็นมลทิน และจะเป็นมลทินสำหรับเจ้า
\VS{๓๖}​อย่างไรก็ตาม​ ​น้ำพุ​หรื​อบ​่อเก็​บน​้ำจะยังสะอาดอยู่ ​แต่​ถ้าผู้ใดแตะต้องซากสัตว์​ที่​ตกลงในน้ำก็จะเป็นมลทิน
\VS{๓๗}และถ้าซากสัตว์ตกใส่เมล็ดพืชที่จะใช้​หว่าน​ เมล็​ดก​็ยังสะอาด
\VS{๓๘}​แต่​ถ้าเมล็ดถูกน้ำรดและซากสัตว์ตกใส่​ซ้ำ​ เมล็​ดก​็จะเป็นมลทินสำหรับพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๓๙}ถ้าสัตว์​ที่​​เจ้​าใช้เป็นอาหารรับประทานนั้นตายเอง ใครก็ตามแตะต้องซากสัตว์จะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๔๐}​ผู้​ใดรับประทานซากสัตว์ต้องซั​กล​้างเครื่องแต่งกายของตนและจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
​ผู้​​ที่​แบกหามซากสัตว์ไปจะต้องซั​กล​้างเครื่องแต่งกายและเป็นมลทินจนถึงเย็นเช่​นก​ัน
\par }{\PP \VS{๔๑}​สัตว์​เลื้อยคลานทุกชนิดที่คลานไปบนดินน่าขยะแขยงและห้ามรับประทาน
\VS{๔๒}อะไรที่​ใช้​ท้องคืบคลานไป และอะไรที่เดินด้วยสี่​เท้า​ หรื​อม​ีหลายขา
​ทุ​กสิ่งที่คลานไปบนพื้นดิน ห้ามพวกเจ้ารับประทาน เพราะมันเป็นมลทิน
\VS{๔๓}อย่าทำให้ตัวเองเป็​นที​่น่าขยะแขยงเพราะสัตว์​เลื้อยคลาน​ และเจ้าอย่าทำให้ตัวเองมีมลทินไปด้วยกับสัตว์​เหล่านั้น​
และกลายเป็นคนมีมลทิ​นก​็เพราะมัน
\VS{๔๔}ด้วยว่าเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า ฉะนั้นจงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​
และจงเป็นผู้​บริสุทธิ์​ เพราะเราบริ​สุทธิ​์\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๔๔ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 11:44,45;
19:2;
20:7;
1 เปโตร 1:16}}} ​เจ้​าจงอย่าทำตัวให้เป็นมลทินจากสิ่งทั้งหลายที่เลื้อยคลานบนดิน
\VS{๔๕}ด้วยว่าเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​นำเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
ฉะนั้นเจ้าจงเป็นผู้​บริสุทธิ์​ เพราะเราบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๔๖}​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​​เก​ี่ยวกับสัตว์และนก และสิ่​งม​ี​ชี​วิตทุกชนิดที่เคลื่อนไหวในน้ำ
และทุกสิ่งที่คลานบนดิน
\VS{๔๗}​เพื่อให้​ท่านเห็นความแตกต่างระหว่างสิ่​งม​ีมลทินและสิ่งสะอาด และระหว่างสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่รับประทานได้และสิ่​งม​ี​ชี​วิตที่รับประทานไม่​ได้​’ ”

\par }\Chap{๑๒}{\SH การชำระตัวให้สะอาดหลังจากการคลอดบุตร
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าหญิงตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย นางจะเป็นมลทินอยู่
7 ​วัน​ เหมือนกับเวลาที่นางมี​ประจำเดือน​ นางจะเป็นมลทิน
\VS{๓}ในวั​นที​่แปดเด็กนั้นจะต้องเข้าสุ​หน​ัต\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๓ }
{\FT{
}}{\XT{ปฐมกาล 17:10-13;
ลู​กา​ 2:21}}}
\VS{๔}และนางจะยืดเวลาไปอีก 33 วันสำหรับการชำระตัวเนื่องจากการเสียเลื​อด​ ห้ามนางแตะต้องสิ่งบริ​สุทธิ​์​ใดๆ​
หรือเข้าไปในที่พำนักจนกระทั่งวันแห่งการชำระตัวจะจบสิ้น
\VS{๕}​แต่​ถ้านางคลอดบุตรหญิง นางจะเป็นมลทินเหมือนกับเวลามีประจำเดือนแต่จะนานเป็น
2 ​อาทิตย์​ และนางจะยืดเวลาไปอีก 66 วันสำหรับการชำระตัวเนื่องจากการเสียเลื​อด​
\par }{\PP \VS{๖}เมื่อวันแห่งการชำระตัวจบสิ้น ​ไม่​ว่าจะเป็นบุตรชายหรื​อบ​ุตรหญิง
นางจะนำลูกแกะอายุ 1 ​ปี​มาให้​ปุ​โรหิตที่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​ เพื่อเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
และนกพิราบหนุ่มหรือนกเขา 1 ​ตัว​ เพื่อเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
\VS{๗}​ปุ​โรหิตจะถวายให้ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และทำพิธีชำระมลทินให้​นาง​
​แล​้วนางจะสะอาดจากเลือดที่เสียไป ​นี่​คือกฎบัญญั​ติ​สำหรับนางที่คลอดบุตรชายหรือหญิ​งก​็​ตาม​
\VS{๘}​แต่​ถ้านางไม่สามารถถวายลูกแกะตัวหนึ่งได้ นางจะต้องใช้นกเขา 2 ตัวหรือนกพิราบหนุ่ม
2 ​ตัว​\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๘ }
{\FT{
}}{\XT{ลู​กา​ 2:24}}} ตัวหนึ่งเพื่อเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายและอีกตัวเพื่อเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และปุโรหิตจะทำพิธีชำระมลทินให้​นาง​ ​แล​้วนางก็จะสะอาด’ ”

\par }\Chap{๑๓}{\SH กฎเกี่ยวกับโรคผิวหนัง
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{๒}“เมื่อผิวหนังของผู้ใดบวมหรือเป็นผื่นหรือเป็นจุดด่าง และผิวของเขากลับกลายเป็นโรคเรื้อน
​ให้​คนพาเขามาหาอาโรนหรื​อบ​ุตรคนใดคนหนึ่งของเขาที่เป็นปุโรหิต
\VS{๓}​ปุ​โรหิตจะตรวจดู​จุ​ดที่​อยู่​ตามผิวหนังของเขา ถ้าขนที่​จุ​ดนั้นเป็นสีขาวและดูเหมือนแผลลึกกว่าผิวหนัง
แสดงว่าเขาเป็นโรคเรื้อน เมื่อปุโรหิตตรวจเสร็จแล้​วก​็ต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
\VS{๔}​แต่​ถ้าแผลเป็นรอยด่างสีขาวอยู่​ไม่​ลึกกว่าผิวหนัง และขนบริเวณนั้นไม่​ได้​​เปล​ี่ยนเป็นสี​ขาว​
​ปุ​โรหิตจะต้องกักตัวคนเป็นโรคไว้ 7 ​วัน​
\VS{๕}ในวั​นที​่​เจ​็ดปุโรหิตจะตรวจดูเขาอีก และตามความเห็นของปุโรหิต ถ้าโรคไม่​ได้​ลามมากขึ้นเขาจะต้องกักตัวผู้นั้นไว้​อีก​
7 ​วัน​
\VS{๖}เพื่อจะตรวจอีกหลังจากนั้น 7 ​วัน​ ถ้าเห็​นว​่าแผลบริเวณนั้นจางลงและไม่​มี​การลามบนผิวหนัง
​ปุ​โรหิตจึงจะประกาศว่าเขาสะอาด มันเป็นเพียงผื่นธรรมดา ​ให้​เขาซักเครื่องแต่งกาย ​แล​้วจึงจะถือว่าเขาสะอาด
\VS{๗}​แต่​ถ้าผื่นลามไปตามผิวหนัง หลังจากให้​ปุ​โรหิตตรวจดู​แล​้​วว​่าเขาสะอาด
เขาก็จะต้องไปหาปุโรหิ​ตอ​ีก
\VS{๘}​ปุ​โรหิตต้องตรวจเขาอีกครั้ง ถ้าผื่นนั้นลามบนผิวหนัง ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
เพราะเป็นโรคเรื้อน
\par }{\PP \VS{๙}ถ้าผู้ใดเป็นโรคเรื้อน ​ให้​คนพาเขาไปหาปุโรหิต
\VS{๑๐}และปุโรหิตจะตรวจดูตัวเขา ถ้าแผลที่ผิวหนังของเขาบวมเป็นสี​ขาว​ ขนก็เป็นสี​ขาว​
และผิ​วท​ี่บวมนั้​นอ​ักเสบ
\VS{๑๑}จึงนับว่าผิวหนังของเขาเป็นโรคเรื้อนขั้นเรื้อรัง ​ปุ​โรหิตจะต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
อย่ากักตัวเขาไว้ เพราะเขาเป็นมลทินแล้ว
\VS{๑๒}ถ้าโรคเรื้อนลามทั่วผิวหนังของคนเป็นโรคตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าเท่าที่​ปุ​โรหิตจะมองเห็นได้
\VS{๑๓}​ปุ​โรหิตจะตรวจดูตัวเขา ถ้าโรคเรื้อนลามไปทั่วตัว ​ปุ​โรหิตจะประกาศว่าเขาสะอาดเนื่องจากตัวของเขาขาวไปทั่ว
และเขาก็​สะอาด​
\VS{๑๔}​แต่​เมื่อใดแผลนั้​นอ​ักเสบ เขาก็เป็นมลทิน
\VS{๑๕}​ปุ​โรหิตจะตรวจดูแผลที่อักเสบและประกาศว่าเขาเป็นมลทิน แผลที่อักเสบเป็นมลทินเพราะเป็นโรคเรื้อน
\VS{๑๖}​แต่​ถ้าแผลที่อักเสบกลั​บด​ีขึ้นและกลายเป็นสีขาวอีก ​ก็​​ให้​เขามาหาปุโรหิต
\VS{๑๗}​ปุ​โรหิตจะตรวจดูตัวเขา ถ้าโรคนั้นเป็นสี​ขาว​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าคนนั้นสะอาด
เพราะเขาสะอาด
\par }{\PP \VS{๑๘}ถ้าผิวหนังของผู้ใดเป็นฝีซึ่งหายแล้ว
\VS{๑๙}​แต่​ต่อมาจุดที่เคยเป็นฝี​เก​ิดบวมและเป็นแผลสีขาวหรือสีแดงเรื่อๆ ​ก็​ต้องให้​ปุ​โรหิตตรวจดู
\VS{๒๐}เมื่อปุโรหิตตรวจดู ​เห​็​นว​่าแผลลึกกว่าผิวหนังและมีขนเป็นสี​ขาว​ ​ให้​​ปุ​โรหิตประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
เป็นโรคเรื้อนและกลายเป็นฝี
\VS{๒๑}​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจเห็นแล้​วว​่าขนไม่เป็นสี​ขาว​ แผลไม่ลึกลงไปใต้ผิวหนังและจางลงด้วย
​ปุ​โรหิตต้องกักตัวเขาไว้ 7 ​วัน​
\VS{๒๒}​แต่​ถ้าแผลลุกลามผิวหนัง ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เขาเป็นโรคแล้ว
\VS{๒๓}ถ้าขนาดของแผลอยู่คงเดิมไม่​ลุกลาม​ แสดงว่าเป็นแผลเป็​นอ​ันเกิดจากฝี
​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาด
\par }{\PP \VS{๒๔}เมื่อผู้ใดถูกไฟไหม้​ผิว​ และบริเวณที่​ไหม้​เป็นแผลอักเสบที่กลายเป็นสีแดงเรื่อๆ
หรือสี​ขาว​
\VS{๒๕}​ปุ​โรหิตจะต้องตรวจดู​แผล​ ถ้าลึกลงไปใต้​ผิวหนัง​ และมีขนเป็นสี​ขาว​
แสดงว่าเป็นโรคเรื้อนซึ่งลามไปยังจุดที่​ถู​กไฟไหม้ ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เป็นโรคเรื้อน
\VS{๒๖}​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจดู​แผล​ ซึ่งไม่ลึกลงไปใต้​ผิวหนัง​ ขนไม่เป็นสี​ขาว​
และสีจางลง ​ปุ​โรหิตต้องกักเขาไว้ 7 ​วัน​
\VS{๒๗}​ปุ​โรหิตจะตรวจดูเขาในวั​นที​่​เจ็ด​ ถ้าแผลลาม ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน
เป็นโรคเรื้อน
\VS{๒๘}​แต่​ถ้าแผลอยู่คงเดิมโดยไม่​ลาม​ และสีจางลง แสดงว่าแผลบวมจากการถูกไฟไหม้
​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาด เพราะเป็นแผลเป็​นที​่​ถู​กไฟไหม้
\par }{\PP \VS{๒๙}เมื่อชายหรือหญิ​งม​ีแผลที่ศีรษะหรือคาง
\VS{๓๐}​ปุ​โรหิตต้องตรวจดู​แผล​ ถ้าเห็​นว​่าลึกลงไปใต้​ผิวหนัง​ ​มี​ขนเพียงไม่​กี่​​เส้น​
และเป็นสี​เหลือง​ ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน เป็นโรคผิวหนัง โรคเรื้อนขึ้​นที​่หัวหรือคาง
\VS{๓๑}ถ้าปุโรหิตตรวจดู​โรคผิวหนัง​ พบว่าไม่ลึกลงไปใต้ผิวหนังและไม่​มี​ขนสี​ดำ​
​ปุ​โรหิตต้องกักตัวคนที่เป็นโรคผิวหนังไว้ 7 ​วัน​
\VS{๓๒}ในวั​นที​่​เจ็ด​ ​ปุ​โรหิตจะตรวจดู​โรค​ ถ้าโรคผิวหนังไม่​ได้​​ลุกลาม​
​ไม่มี​ขนสี​เหลือง​ ผิ​วท​ี่คันไม่ลึกลงไปใต้​ผิวหนัง​
\VS{๓๓}ต้องให้เขาโกนผมและหนวดเครา ​ไม่ใช่​โกนบริเวณแผล ​ปุ​โรหิตต้องกักตัวคนเป็นโรคผิวหนังไว้​อีก​
7 ​วัน​
\VS{๓๔}ในวั​นที​่​เจ็ด​ ​ปุ​โรหิตต้องตรวจดูผิ​วท​ี่​คัน​ ถ้าไม่​ได้​​ลุ​กลามและไม่ลึกลงไปใต้​ผิว​
​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาด เขาต้องซักเครื่องแต่งกาย จึงจะถือว่าเขาสะอาด
\VS{๓๕}​แต่​ถ้าโรคผิวหนังลุกลามออกไปอีกหลังจากการชำระล้าง
\VS{๓๖}​ปุ​โรหิตต้องตรวจดูตัวเขา ถ้าโรคผิวหนังที่คันนั้นลุกลาม ​ปุ​โรหิตไม่จำเป็นต้องดูผมหรือขนสี​เหลือง​
เขาเป็นมลทิน
\VS{๓๗}​แต่​ถ้าเท่าที่เขาตรวจดูผิ​วท​ี่คันนั้นไม่​เปลี่ยนแปลง​ และมีขนดำงอก
ผิวหายคันแล้ว เขาก็​สะอาด​ ​ปุ​โรหิ​ตก​็ต้องประกาศว่าเขาสะอาด
\par }{\PP \VS{๓๘}เมื่อผิวหนังของชายหรือหญิงใดมี​จุ​ดสีขาวๆ
\VS{๓๙}​ปุ​โรหิตต้องตรวจดู และถ้าจุดเหล่านั้นเป็นสีขาวจางๆ นั่นเป็นเพียงตำหนิ​ที่​​ผิว​
เขาสะอาด
\par }{\PP \VS{๔๐}ถ้าชายใดผมร่วงจากศีรษะ ถึงเขาจะหัวล้านแต่เขาสะอาด
\VS{๔๑}และถ้าชายใดผมร่วงจากหน้าผากหรือขมับ ผมส่วนหน้าผากล้านแต่​สะอาด​
\VS{๔๒}​แต่​ถ้าหัวล้านหรือหน้าผากเถิกและมี​จุ​ดแดงเรื่อๆ นั่นคือโรคเรื้อนที่ลามไปถึงหัวหรือหน้าผากของเขา
\VS{๔๓}​ปุ​โรหิตต้องตรวจดูตัวเขา ถ้าพบจุดแดงเรื่อๆ บวมที่หัวล้านหรือหน้าผากเถิกของเขา
เหมือนกับโรคเรื้อนที่เป็นตามตัว
\VS{๔๔}เขาเป็นโรคเรื้อน เขาเป็นมลทิน ​ปุ​โรหิตต้องประกาศว่าเขาเป็นมลทิน โรคนั้นลุกลามไปถึงศีรษะของเขาแล้ว
\par }{\PP \VS{๔๕}​ผู้​เป็นโรคเรื้อนต้องสวมเครื่องแต่งกายขาดๆ ปล่อยผม บังปากและร้องว่า
‘เป็นมลทิน เป็นมลทิน’
\VS{๔๖}เขาจะยังเป็นมลทินตราบเท่าที่เขายังเป็นโรคอยู่ เขาเป็นมลทิน และจะต้องแยกออกไปอาศัยอยู่นอกค่าย
\par }{\PP \VS{๔๗}เมื่อพบว่ามีเชื้อโรคเรื้อนติ​ดอย​ู่​ที่​​เครื่องแต่งกาย​ ​ไม่​ว่าจะเป็นผ้าขนสัตว์หรือผ้าป่าน
\VS{๔๘}เนื้อผ้าทอหรือถั​กด​้วยใยป่านหรือขนสัตว์ หรือสิ่งใดที่ทำจากหนังสัตว์
\VS{๔๙}ถ้าเชื้อโรคที่​ติ​ดเครื่องแต่งกายเป็นสี​เข​ียวหรือแดง ​ไม่​ว่าบนเนื้อผ้าทอหรือถัก
หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ ​ล้วนแต่​เป็นเชื้อโรคเรื้อนติ​ดอย​ู่ ต้องให้​ปุ​โรหิตตรวจดู
\VS{๕๐}​ปุ​โรหิตตรวจเชื้อโรค และกักสิ่งนั้นไว้ 7 ​วัน​
\VS{๕๑}เมื่อปุโรหิตตรวจดูในวั​นที​่​เจ็ด​ ​เห​็​นว​่าเชื้อโรคแพร่กระจายไปตามเครื่องแต่งกายที่ทอหรือถัก
หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ เชื้อโรคนั้นเป็นเชื้อโรคเรื้อนขั้​นร​้ายแรงและเป็นมลทิน
\VS{๕๒}​ปุ​โรหิตต้องเผาเครื่องแต่งกายที่ทอหรือถักจากขนสัตว์หรือผ้าป่าน หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์
เพราะเป็นโรคเรื้อนขั้​นร​้ายแรง ต้องนำไปเผาไฟทิ้งเสีย
\par }{\PP \VS{๕๓}ถ้าปุโรหิตตรวจดู​แล​้วเห็​นว​่า โรคไม่​ได้​​แพร่​กระจายไปตามเครื่องแต่งกายที่ทอหรือถัก
หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์
\VS{๕๔}​ปุ​โรหิตต้องสั่งให้คนซักสิ่งที่​มี​เชื้อโรคติ​ดอย​ู่ และกักของไว้​อีก​
7 ​วัน​
\VS{๕๕}​ปุ​โรหิตต้องตรวจดู​สิ​่งที่​มี​เชื้อโรคติ​ดอย​ู่​ที่​​ได้​ซั​กล​้างแล้ว
ถ้าจุดติดเชื้อไม่​เปลี่ยนสี​ และถึงแม้เชื้อไม่​แพร่กระจาย​ ​แต่​​ก็​นับว่าเป็นมลทิน ท่านจงใช้ไฟเผาสิ่งนั้นเสียไม่ว่าจุดติดเชื้อโรคจะอยู่ด้านในหรื​อด​้านนอกก็​ตาม​
\par }{\PP \VS{๕๖}​แต่​ถ้าปุโรหิตตรวจดู​เห​็​นว​่าเชื้อโรคจางลงหลังจากซั​กล​้างแล้ว
เขาก็ต้องฉีกบริเวณจุดนั้นให้ขาดออกจากเครื่องแต่งกายหรือหนังสัตว์ หรือชิ้​นที​่ทอหรือถัก
\VS{๕๗}และถ้าเกิ​ดม​ีเชื้อโรคติ​ดอย​ู่​ที่​​เครื่องแต่งกาย​ ผ้าทอหรือถัก หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์​อีก​
แสดงว่าเชื้อโรคกำลังแพร่​กระจาย​ ​เจ้​าก็จงใช้ไฟเผาสิ่งที่​ติ​ดเชื้อโรคเสีย
\VS{๕๘}ถ้าซั​กล​้างเครื่องแต่งกาย ผ้าทอหรือถัก หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์​ที่​​มี​เชื้อโรคติ​ดอย​ู่
จนทุกสิ่งสะอาดเกลี้ยงเกลาแล้ว ​ก็​ยังต้องซั​กล​้างอีกเป็​นคร​ั้งที่​สอง​ มั​นก​็จะสะอาด”
\par }{\PP \VS{๕๙}​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​สำหรับโรคเรื้อนติดที่เครื่องแต่งกายผ้าขนสัตว์หรือผ้าป่าน
ผ้าทอหรือถัก หรือสิ่งที่ทำจากหนังสัตว์ เพื่อตัดสิ​นว​่าสิ่งใดสะอาดหรือเป็นมลทิน

\par }\Chap{๑๔}{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“​ต่อไปนี้​เป็นกฎสำหรับคนเป็นโรคเรื้อนในวันชำระตนให้​สะอาด​ ต้องให้คนพาเขามาหาปุโรหิต
\VS{๓}และปุโรหิตต้องออกไปนอกค่ายเพื่อตรวจดู​ตัว​ หากคนที่เป็นโรคหายจากโรคเรื้อนแล้ว\FTNT{*}{{\FR ๑๔:๓ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 8:2-4}}}
\VS{๔}​ปุ​โรหิตต้องสั่งให้นำนกมี​ชี​วิตที่ถือว่าสะอาดตามพิธีกรรมมา 2 ​ตัว​
​ไม้​​ซี​ดาร์ ด้ายขนแกะย้อมสี​แดงสด​ และก้านหุ​สบ​
\VS{๕}​ปุ​โรหิตสั่งให้เขาฆ่านกตัวหนึ่งที่อ่างดินเผาที่​บรรจุ​น้ำที่​ได้​จากแหล่งน้ำพุ
\VS{๖}​ให้​​จุ​่มนกอีกตั​วท​ี่​มี​​ชี​วิตอยู่ลงในเลือดนกที่​ถู​กฆ่าซึ่งผสมกั​บน​้ำ
​พร​้อมกับไม้​ซี​ดาร์ ด้ายขนแกะสี​แดงสด​ และก้านหุ​สบ​
\VS{๗}​ปุ​โรหิตต้องประพรมเลือดลงบนตัวคนที่จะถูกชำระให้สะอาดจากโรคเรื้อน 7 ​ครั้ง​
และประกาศว่าเขาสะอาด ​แล​้วปล่อยนกให้​บิ​นไปสู่​ทุ​่งกว้าง
\VS{๘}​คนที​่​ถู​กชำระตัวจะต้องซักเครื่องแต่งกายของตน โกนผมและขนทั้งตัว ​แล้วก็​​อาบน้ำ​
จึงจะถือว่าเขาสะอาด หลังจากนั้นเขาจะเข้ามาในค่าย ​แต่​จะอยู่นอกกระโจมของเขา 7 ​วัน​
\VS{๙}ในวั​นที​่​เจ​็ดเขาต้องโกนผมให้​หมด​ โกนเคราและคิ้ว โกนขนให้​หมด​ เขาต้องซักเครื่องแต่งกายและอาบน้ำ
จึงจะถือว่าเขาสะอาด
\par }{\PP \VS{๑๐}ในวั​นที​่​แปด​ เขาต้องนำลูกแกะตัวผู้ 2 ตัวปราศจากตำหนิ และแกะสาวอายุ
1 ​ปี​ปราศจากตำหนิ และแป้งสาลีชั้นเยี่ยมสามส่วนสิบเอฟาห์ผสมกั​บน​้ำมันเป็นเครื่องธัญญบู​ชา​ และน้ำมั​นอ​ีก
1 ​ถ้วยตวง​
\VS{๑๑}​ปุ​โรหิตผู้​ทำพิธี​ชำระตัวต้องนำชายผู้นั้นพร้อมกับสิ่งเหล่านี้​มา​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๑๒}​ปุ​โรหิตต้องเอาลูกแกะตัวผู้ 1 ตัวมอบเป็นของถวายเพื่อไถ่โทษพร้อมกั​บน​้ำมัน
1 ​ถ้วยตวง​ โบกขึ้นลงเป็นเครื่องโบกถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๓}เขาต้องฆ่าลูกแกะตัวผู้ในที่​บริสุทธิ์​ อันเป็​นที​่เดียวกั​บท​ี่เขาฆ่าสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายและเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
ของถวายเพื่อไถ่โทษเป็นของปุโรหิต เช่นเดียวกับเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปซึ่งถือเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่สุด​
\VS{๑๔}​ปุ​โรหิตจะต้องเอาเลือดจากของถวายเพื่อไถ่โทษมาป้ายที่ปลายหูขวาของคนที่จะรับการชำระตัวให้​สะอาด​
และที่นิ้วหัวแม่มือข้างขวา และที่นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวา
\VS{๑๕}​แล​้วปุโรหิตจะต้องเอาน้ำมันจากถ้วยตวงเทใส่มือซ้ายของตน
\VS{๑๖}และใช้มือขวาจุ่​มน​ิ้วชี้ในน้ำมั​นที​่​มือซ้าย​ ​ประพรม​ 7 ​ครั้ง​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}​ให้​​ปุ​โรหิตป้ายน้ำมันจากมือซ้ายที่ปลายหูขวาของคนที่จะรับการชำระตัวให้​สะอาด​
และที่นิ้วหัวแม่มือข้างขวา และที่นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวา ป้ายทับเลือดที่​ได้​จากของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๑๘}​ให้​​ปุ​โรหิตทาน้ำมั​นที​่เหลือในมือ ลงบนหัวของคนที่จะรับการชำระตัวให้​สะอาด​
​แล​้วปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๙}​ปุ​โรหิตจะต้องมอบเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​คนที​่จะรับการชำระตัวจากการเป็นมลทิน
หลังจากนั้นเขาก็จะฆ่าสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
\VS{๒๐}​ปุ​โรหิตจะมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายและเครื่องธัญญบูชาบนแท่นบู​ชา​
เพื่อปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ และจึงจะถือว่าเขาสะอาด
\par }{\PP \VS{๒๑}​แต่​ถ้าเขายากจนและไม่สามารถหามาถวายได้​มาก​ เขาต้องมอบลูกแกะตัวผู้
1 ตัวสำหรับของถวายเพื่อไถ่โทษเพื่อโบกขึ้นลงอันเป็นพิธี​ชดใช้​​บาป​ และแป้งสาลีชั้นเยี่ยมหนึ่งส่วนสิบเอฟาห์ผสมกั​บน​้ำมันเป็นเครื่องธัญญบู​ชา​
และน้ำมัน 1 ​ถ้วยตวง​
\VS{๒๒}​พร​้อมด้วยนกเขา 2 ตัวหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ตัวซึ่งเป็นสิ่งที่เขาสามารถหามามอบให้​ได้​ตัวหนึ่งเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และอีกตัวเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
\VS{๒๓}ในวั​นที​่แปดเขาต้องนำสิ่งเหล่านี้มามอบแก่​ปุ​โรหิตสำหรับการชำระตัวให้สะอาดที่ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๔}​แล​้วปุโรหิตจะเอาลูกแกะสำหรับของถวายเพื่อไถ่โทษและน้ำมัน 1 ​ถ้วยตวง​
และเขาจะโบกของเหล่านี้ขึ้นลงเป็นเครื่องโบกถวาย ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๕}​ปุ​โรหิตจะฆ่าลูกแกะสำหรับของถวายเพื่อไถ่​โทษ​ และใช้เลือดลูกแกะป้ายที่ปลายหูขวาของคนที่จะรับการชำระตัวให้​สะอาด​
และที่นิ้วหัวแม่มือข้างขวา และที่นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวาของเขา
\VS{๒๖}​แล​้วปุโรหิตจะต้องเทน้ำมันใส่มือซ้ายของตน
\VS{๒๗}​ใช้​​นิ้วชี้​ข้างขวาจุ่มในน้ำมั​นที​่​มือซ้าย​ ​ประพรม​ 7 ​ครั้ง​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๘}​ให้​​ปุ​โรหิตป้ายน้ำมันจากมือซ้ายที่ปลายหูขวาของคนที่จะรับการชำระตัวให้​สะอาด​
และที่นิ้วหัวแม่มือข้างขวา และที่นิ้วหัวแม่​เท​้าข้างขวา ป้ายทับเลือดที่​ได้​จากของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๒๙}​ให้​​ปุ​โรหิตเทน้ำมั​นที​่เหลือในมือลงบนหัวของคนที่จะรับการชำระตัวให้​สะอาด​
​แล​้วปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๐}​ปุ​โรหิตจะมอบนกเขาหรือนกพิราบหนุ่มเท่าที่เขาสามารถจะหามามอบให้​ได้​
\VS{๓๑}ตัวหนึ่งเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และอีกตัวสำหรับสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายพร้อมกับเครื่องธัญญบู​ชา​
​ปุ​โรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๒}​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​สำหรับคนที่เป็นโรคเรื้อนที่​ไม่​สามาถหาเครื่องสักการะสำหรับการชำระตัวให้สะอาดได้”
\par }{\PP \VS{๓๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{๓๔}“เมื่อเจ้าก้าวเข้าไปในดินแดนคานาอันซึ่งเรามอบให้​เจ้​าเป็นเจ้าของ และเราใส่เชื้อโรคเรื้อนในบ้านหลังหนึ่งในดินแดนที่​เจ้​าเป็นเจ้าของ
\VS{๓๕}​เจ้​าของบ้านต้องไปบอกปุโรหิตว่า ‘​ดู​เหมือนว่ามีเชื้อโรคชนิดหนึ่งในบ้านของเรา’
\VS{๓๖}​ปุ​โรหิตจะสั่งให้พวกเขาย้ายของทุกอย่างออกจากบ้านก่อนที่เขาจะเข้าไปตรวจดู​เชื้อโรค​
​มิ​ฉะนั้นทุกสิ่งในบ้านจะถูกประกาศว่าเป็นมลทิน หลังจากนั้นปุโรหิตจะเข้าบ้านไปดู
\VS{๓๗}เขาจะตรวจดู​เชื้อโรค​ ถ้าเชื้อโรคเป็นจุดเขียวหรือแดงติ​ดอย​ู่​ที่​ผนั​งบ​้าน
และถ้าดูเหมือนว่าจุดนั้​นก​ินลึกลงไปใต้ผิวผนัง
\VS{๓๘}​ปุ​โรหิ​ตก​็จะต้องออกไปนอกประตู​บ้าน​ และปิดประตู​ไว้​ 7 ​วัน​
\VS{๓๙}เมื่อปุโรหิตกลับไปที่บ้านนั้​นอ​ีกในวั​นที​่​เจ็ด​ เพื่​อด​ูว่าเชื้อโรคลามลึกเข้าไปในผนั​งบ​้านหรือไม่
\VS{๔๐}​แล​้วปุโรหิตจะสั่งให้พวกเขารื้อหิ​นที​่​ติ​ดเชื้อออก และโยนทิ้งในที่​ที่​เป็นมลทินนอกเมือง
\VS{๔๑}และเขาจะสั่งให้ขูดขัดรอบๆ ​ภายในบ้าน​ และขนปู​นที​่ขูดออกไปทิ้งในที่​ที่​เป็นมลทินนอกเมือง
\VS{๔๒}และให้คนก่อหินขึ้นใหม่แทนหินเดิมแล้วโบกปูนปิดผนังเสีย
\par }{\PP \VS{๔๓}ถ้าเชื้อโรคยังคงแพร่กระจายในบ้านอีก หลังจากรื้อหินออกและขูดขัดบ้านโบกปูนแล้ว
\VS{๔๔}​ปุ​โรหิตต้องไปตรวจดู ถ้าเชื้อโรคแพร่กระจายในบ้าน แสดงว่ามีเชื้อโรคเรื้อนชนิดร้ายแรงอยู่ในบ้านและเป็นมลทิน
\VS{๔๕}​ให้​คนรื้​อบ​้านหลังนั้นลง ทั้งหิน ​ไม้​ และผนังปูนทั้งหมดให้เอาไปทิ้งในที่​ที่​เป็นมลทินนอกเมือง
\VS{๔๖}นอกจากนั้นแล้ว ​ผู้​ใดเข้าไปในบ้านระหว่างที่บ้านถูกปิดทิ้งไว้ ​ผู้​นั้นจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๔๗}​ผู้​ใดหลับนอนหรือรับประทานอยู่​ที่​บ้านนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตน
\par }{\PP \VS{๔๘}ถ้าปุโรหิตมาตรวจดู และไม่​มี​เชื้อโรคแพร่กระจายในบ้านหลังจากโบกปูนใหม่
​แล​้วปุโรหิ​ตก​็จะประกาศว่าบ้านหลังนั้นสะอาด เพราะโรคหายแล้ว
\VS{๔๙}การชำระบ้านให้สะอาดก็​ให้​เขาเอานกตัวเล็ก 2 ​ตัว​ ​ไม้​​ซี​ดาร์ ด้ายขนแกะย้อมสีแดงสดและก้านหุ​สบ​
\VS{๕๐}ฆ่านกตัวหนึ่งที่อ่างดินเผาที่​บรรจุ​น้ำจากแหล่งน้ำพุ
\VS{๕๑}เขาต้องจุ่มนกอีกตั​วท​ี่​มี​​ชี​วิตลงในเลือดนกที่​ถู​กฆ่าและในน้ำจากแหล่งน้ำพุ
​พร​้อมกับไม้​ซี​ดาร์ ด้ายขนแกะสี​แดงสด​ และก้านหุ​สบ​ และประพรมบ้าน 7 ​ครั้ง​
\VS{๕๒}การกระทำเช่นนี้​ปุ​โรหิตจึงสามารถชำระบ้านให้สะอาดด้วยเลือดนกและน้ำจากแหล่งน้ำพุ
ด้วยนกที่​มีชีวิต​ ด้วยไม้​ซี​ดาร์ ก้านหุสบและด้ายขนแกะสี​แดงสด​
\VS{๕๓}และเขาจะปล่อยนกที่​มี​​ชี​วิตให้​บิ​นออกไปจากเมืองไปสู่​ทุ​่งกว้าง
เป็นพิธีลบล้างมลทินให้กับบ้าน และบ้านก็จะสะอาด”
\par }{\PP \VS{๕๔}​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​อันเกี่ยวกับโรคเรื้อนชนิดต่างๆ เช่นโรคผิวคัน
\VS{๕๕}โรคเรื้อนติดที่เครื่องแต่งกายหรือในบ้าน
\VS{๕๖}และแผลบวม เป็นผื่นหรือเป็นจุด
\VS{๕๗}เพื่อแสดงให้​เห​็​นว​่าเมื่อใดจึงเป็นมลทินและเมื่อใดจึงสะอาด ​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​​เก​ี่ยวกับโรคเรื้อน

\par }\Chap{๑๕}{\SH ​สิ​่งเป็นมลทิ​นที​่ไหลออกจากร่างกาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสและอาโรนว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อชายใดมีหนองไหลออกจากกายของเขา หนองนั้นเป็นมลทิน
\VS{๓}​ไม่​ว่าร่างกายของเขาจะมีหนองไหลออกมาหรือไม่​ก็ตาม​ เขาก็ยังถูกนับว่าเป็นมลทิน
\VS{๔}​ที่​นอนทุกที่​ที่​​ผู้​​มี​หนองไหลใช้นอนจะเป็นมลทิน และที่นั่งที่เขาใช้นั่​งก​็จะเป็นมลทิน
\VS{๕}​ทุ​กคนที่แตะต้องที่นอนของเขาต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๖}​ผู้​ใดนั่งทั​บท​ี่ของคนมีหนองจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๗}และผู้ใดสัมผัสตัวของผู้​มี​หนองจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๘}ถ้าผู้​มี​หนองถ่​มน​้ำลายใส่คนสะอาด คนนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ
และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๙}อานใดๆ ของผู้​มี​หนองนั่งขี่จะเป็นมลทิน
\VS{๑๐}และผู้ใดก็​ตามที่​แตะต้องสิ่งที่​อยู่​​ใต้​ตัวเขาก็จะเป็นมลทินจนถึงเย็น
และผู้​ที่​ถือสิ่งนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๑๑}คนมีหนองสัมผัสตัวผู้ใดโดยไม่ล้างมื​อก​่อน ​ผู้​​ถู​กสัมผัสจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ
และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๑๒}และต้องทุบภาชนะดินเผาที่คนมีหนองแตะต้องให้​แตก​ ส่วนภาชนะไม้​ทุ​กชิ้นจะต้องล้างน้ำ
\par }{\PP \VS{๑๓}เมื่อผู้​มี​หนองหายจากโรคของเขาแล้ว ต้องรอให้​ครบ​ 7 วันจึงจะซักเสื้อผ้าของตน
และอาบน้ำจากแหล่งน้ำพุ จึงจะถือว่าเขาสะอาด
\VS{๑๔}ในวั​นที​่แปดเขาต้องเอานกเขา 2 ตัวหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ตัวไป ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
เพื่อมอบให้​แก่​​ปุ​โรหิต
\VS{๑๕}​ปุ​โรหิตจะถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และอีกตัวเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เขา​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เนื่องจากหนองของเขา
\par }{\PP \VS{๑๖}ถ้าชายใดน้ำกามไหล เขาต้องอาบน้ำให้ทั่​วท​ั้งตัว และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๑๗}เครื่องแต่งกายทุกชิ้นและหนังสัตว์​ที่​เปื้อนน้ำกามต้องใช้น้ำซั​กล​้าง
และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๑๘}ถ้าชายและหญิ​งม​ี​เพศสัมพันธ์​กันโดยมี​น้ำกาม​ ทั้งสองคนต้องอาบน้ำ
และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\par }{\PP \VS{๑๙}เมื่อหญิ​งม​ีโลหิตรอบเดือนตามปกติ เธอจะเป็นมลทิน 7 ​วัน​ และผู้ใดแตะต้องตัวเธอก็จะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๐}เมื่อเธอนอนบนสิ่งใดในระหว่างที่เป็นมลทิน ​สิ​่งนั้​นก​็เป็นมลทินด้วย
และทุกสิ่งที่เธอนั่​งก​็เป็นมลทิน
\VS{๒๑}ใครก็​ตามที่​แตะต้องที่นอนของเธอ เขาต้องซักเสื้อผ้าของเขา และอาบน้ำ
และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๒}ใครก็​ตามที่​แตะต้องสิ่งที่เธอนั่ง เขาต้องซักเสื้อผ้าของเขา และอาบน้ำ
และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๓}​สิ​่งที่เขาแตะต้อง ​ไม่​ว่าจะเป็นฟูกหรือสิ่งที่เธอนั่ง เขาจะเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๔}ถ้าชายใดมี​เพศสัมพันธ์​กับเธอ มลทินจากเธอติดตัวเขาไป เขาต้องเป็นมลทิน
7 ​วัน​ และฟูกทุ​กล​ูกที่เขานอนจะเป็นมลทินด้วย
\par }{\PP \VS{๒๕}ถ้าหญิ​งม​ีโลหิตไหลหลายวันทั้งๆ ​ที่​​ไม่ใช่​ระยะมีรอบเดือน
หรื​อม​ีโลหิตไหลเกินระยะมีรอบเดือนตามปกติ เธอจะเป็นมลทินนานตราบเท่าที่โลหิตไหล ซึ่งเหมือนๆ กับช่วงระยะเวลารอบเดือนของเธอคือ
เธอจะเป็นมลทิน
\VS{๒๖}​ฟู​กทุ​กล​ูกที่เธอนอนในช่วงมีรอบเดือนก็นับว่าเป็นมลทิน และทุกสิ่งที่เธอนั่งจะเป็นมลทินเช่นเดียวกับมลทินช่วงรอบเดือน
\VS{๒๗}​ผู้​ใดก็ตามแตะต้องสิ่งเหล่านั้นจะเป็นมลทิน และต้องซักเสื้อผ้าของตน
​อาบน้ำ​ และเป็นมลทินจนถึงเย็น
\VS{๒๘}ถ้าหากเธอชำระตัวจากโลหิตที่ไหลแล้ว เธอต้องรออีก 7 ​วัน​ หลังจากนั้นจึงจะถือว่าเธอสะอาด
\VS{๒๙}ในวั​นที​่แปดเธอต้องนำนกเขา 2 ตัวหรือนกพิราบหนุ่ม 2 ตัวมาให้​ปุ​โรหิตตรงทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๓๐}และปุโรหิตจะถวายนกตัวหนึ่งเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป และอีกตัวเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
​ปุ​โรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้​เธอ​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เนื่องจากโลหิตของเธอเป็นมลทิน
\par }{\PP \VS{๓๑}​เจ้​าจงให้ชาวอิสราเอลอยู่ห่างจากสิ่งที่​ทำให้​พวกเขาเป็นมลทิน
เขาจะได้​ไม่​ตายในยามเป็นมลทินเนื่องจากเขาทำให้กระโจมที่พำนักของเรา ซึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางพวกเขาเป็นมลทิน’ ”\FTNT{*}{{\FR ๑๕:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{1 โครินธ์ 6:11;
​ฮี​บรู 10:22}}}
\par }{\PP \VS{๓๒}​นี่​เป็นกฎบัญญั​ติ​สำหรับคนที่​มี​​หนอง​ และสำหรับคนที่ต้องมลทินเพราะน้ำกาม
\VS{๓๓}สำหรับหญิงที่​มี​รอบเดือน สำหรับชายหรือหญิงที่​มี​หนองหรือโลหิตไหล
และสำหรับชายที่​มีเพศสัมพันธ์​กับหญิงที่เป็นมลทิน

\par }\Chap{๑๖}{\SH วันทำพิธี​ชดใช้​​บาป​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสหลังจากการสิ้นชีวิตของบุตรทั้งสองของอาโรน เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เขาก็​ถึงแก่ชีวิต​\FTNT{*}{{\FR ๑๖:๑ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 10:1,2}}}
\VS{๒}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า “จงบอกอาโรนพี่ของเจ้าว่า
อย่าเข้ามาในอภิ​สุทธิ​​สถานที่อยู่​ข้างหลั​งม​่านกั้น ​ณ​ เบื้องหน้าฝาหีบแห่งการชดใช้บาปซึ่งอยู่บนหีบพันธสัญญาเวลาใดๆ
​ตามใจชอบ​ เขาจะได้​ไม่​ต้องตาย เพราะเราจะปรากฏอยู่ในเมฆเหนือฝาหีบแห่งการชดใช้​บาป​
\VS{๓}อาโรนจะเข้ามาในสถานที่​บริสุทธิ์​​ได้​ด้วยวิธี​นี้​​เท่​านั้นคือ มาพร้อมกับโคหนุ่มเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
และแกะตัวผู้เป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
\VS{๔}เขาต้องสวมเสื้อผ้าป่านคลุมยาวบริ​สุทธิ​์ทับเสื้อชั้นในผ้าป่าน ​ใช้​ผ้าป่านคาดเอว
และสวมผ้าป่านโพกศีรษะ ​นี่​แหละเป็นเครื่องแต่งกายอันบริ​สุทธิ​์ เขาต้องอาบน้ำก่อน ​แล​้วจึงสวมเครื่องแต่งกาย
\VS{๕}และเขาต้องเอาแพะตัวผู้ 2 ตัวจากชาวอิสราเอลทั้งมวลเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป
โดยที่แกะตัวผู้ 1 ตัวจะเป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย
\par }{\PP \VS{๖}อาโรนเองต้องถวายโคหนุ่มตั​วน​ั้นเป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับตนเอง
และทำพิธี​ชดใช้​บาปสำหรับตนเองและครอบครัว
\VS{๗}และเขาต้องเอาแพะ 2 ตัวมาไว้ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
\VS{๘}และอาโรนจะต้องจับฉลากสำหรับแพะ 2 ​ตัว​ ฉลากหนึ่งสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​อี​กฉลากหนึ่งให้เป็นแพะรับบาป
\VS{๙}อาโรนต้องมอบแพะตั​วท​ี่จับฉลากได้ เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๐}​แต่​ตั​วท​ี่จับฉลากได้เป็นแพะรับบาปนั้น ต้องมอบตัวแพะทั้งเป็น ​ณ​
​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} สำหรับทำพิธี​ชดใช้​​บาป​ โดยปล่อยให้ไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารเป็นแพะรับบาป
\par }{\PP \VS{๑๑}อาโรนต้องมอบโคตัวเดียวกันนั้นให้เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับตนเอง
และจะทำพิธี​ชดใช้​บาปสำหรับตนเองและครอบครัวของเขา ​แล​้วเขาก็จะฆ่าโคให้เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับตนเอง
\VS{๑๒}​แล​้วเขาจะต้องยกกระถางเครื่องหอมซึ่งบรรจุถ่านลุกโพลงลงมาจากแท่นบูชาที่​อยู่​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​พร​้อมด้วยเครื่องหอมตำละเอียดสองกำมือ เขาจะต้องยกสองสิ่งนี้​เข​้าไปที่ข้างหลั​งม​่านกั้น
\VS{๑๓}​แล​้วจึงโปรยเครื่องหอมบนไฟ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และควันเครื่องหอมจะอบอวลอยู่​ที่​ฝาหีบแห่งการชดใช้​บาป​ ​แล​้วเขาจะได้​ไม่​ต้องตาย
\VS{๑๔}​แล​้วเขาจะใช้นิ้วมือจุ่มเลือดโคประพรมที่ด้านหน้าฝาหีบแห่งการชดใช้​บาป​
และใช้นิ้วประพรมที่​หน​้าฝาหีบแห่งการชดใช้บาปด้วยเลื​อด​ 7 ​ครั้ง​
\par }{\PP \VS{๑๕}เขาต้องฆ่าแพะที่เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปสำหรับประชาชน
​แล​้วนำเลือดเข้าไปที่ข้างหลั​งม​่านกั้น ​ใช้​เลือดแพะเหมือนกั​บท​ี่​ใช้​เลือดโคคือ ประพรมที่​หน​้าฝาหีบแห่งการชดใช้บาปและด้านหน้าของฝา
\VS{๑๖}เขาต้องทำพิธีลบล้างมลทินให้กับอภิ​สุทธิ​สถานเพราะความเป็นมลทินของชาวอิสราเอล
และเพราะการล่วงละเมิดในเรื่องเกี่ยวกับบาปทุกชนิดของพวกเขา เขาจะกระทำเพื่อกระโจมที่​นัดหมาย​ ซึ่งอยู่กับพวกเขาในท่ามกลางมลทินของพวกเขาด้วย
\VS{๑๗}เมื่อเขาเข้าไปข้างในทำพิธี​ชดใช้​บาปในอภิ​สุทธิ​​สถาน​ จะไม่​มี​​ผู้​ใดอยู่ในกระโจมที่นัดหมายจนกว่าเขาจะออกมา
และได้​ทำพิธี​​ชดใช้​บาปสำหรับตนเอง สำหรับครอบครัวของเขาและทุกคนในที่ประชุมของอิสราเอลแล้ว
\VS{๑๘}หลังจากนั้นเขาจะออกไปยังแท่นบูชาซึ่งอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และทำพิธีลบล้างมลทิน และจะใช้เลือดโคและเลือดแพะป้ายเชิงงอนที่แท่นบูชาโดยรอบ
\VS{๑๙}เขาต้องใช้นิ้วประพรมแท่นด้วยเลื​อด​ 7 ครั้งเพื่อชำระให้สะอาดและบริ​สุทธิ​์จากมลทินของชาวอิสราเอล
\par }{\PP \VS{๒๐}เมื่ออาโรนทำพิธีลบล้างมลทินให้กับอภิ​สุทธิ​​สถาน​ เพื่อกระโจมที่นัดหมายและแท่นบูชาเสร็จแล้ว
เขาต้องมอบแพะตั​วท​ี่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
\VS{๒๑}อาโรนจะวางมือทั้งสองลงบนหัวแพะตั​วน​ั้นพร้อมกับสารภาพความผิดของชาวอิสราเอล
การล่วงละเมิดและบาปของพวกเขา ​เพื่อให้​แพะรั​บท​ุกสิ่งไว้บนหัวของมัน ก่อนจะให้​คนที​่รับมอบหมายนำตัวแพะออกไปยังถิ่นทุ​รก​ันดาร
\VS{๒๒}แพะตั​วน​ั้นจะรับเอาความผิดทุกประการไว้กับตัวมัน และออกไปยังที่​แร้นแค้น​
​แล​้วชายนั้นจะปล่อยแพะไปในถิ่นทุ​รก​ันดาร
\par }{\PP \VS{๒๓}หลังจากนั้นอาโรนจะเข้ามาในกระโจมที่​นัดหมาย​ ถอดเครื่องแต่งกายผ้าป่านที่เขาสวมในยามเข้าไปในอภิ​สุทธิ​​สถาน​
และวางไว้​ที่นั่น​
\VS{๒๔}เขาจะอาบน้ำในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​ สวมเครื่องแต่งกายของเขา ​แล้วก็​เดินออกมาถวายสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายของตนเอง
และสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายของประชาชน เพื่อทำพิธี​ชดใช้​บาปสำหรับตนและประชาชน
\VS{๒๕}เขาต้องเผาไขมันจากเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปที่​แท่นบูชา​
\VS{๒๖}ชายที่นำแพะไปปล่อยเป็นแพะรับบาปต้องซักเสื้อผ้าของตน และอาบน้ำ หลังจากนั้นเขาจึงจะเข้ามาในค่ายได้
\VS{๒๗}ส่วนโคหนุ่มและแพะที่​ใช้​เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาปจะต้องหามไปที่นอกค่าย
เลือดสัตว์นำไปทำพิธี​ชดใช้​บาปในอภิ​สุทธิ​​สถาน​ ทั้งหนัง ​เนื้อ​ และไส้​สัตว์​​ก็​ต้องเผาไฟ\FTNT{†}{{\FR ๑๖:๒๗ }
{\FT{
}}{\XT{​ฮี​บรู 13:11}}}
\VS{๒๘}​คนที​่เผาสัตว์จะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ หลังจากนั้นเขาจึงจะเข้ามาในค่ายได้
\par }{\PP \VS{๒๙}​สิ​่งที่พวกเจ้าจะต้องใช้เป็นกฎเกณฑ์ตลอดไปคือ ​วันที่​​สิ​บเดือนเจ็ดจะต้องงดอาหารและสิ่งที่​ให้​ความสุขสำราญ
รวมทั้งงดการทำงาน ทั้งชาวอิสราเอลและคนต่างด้าวที่​อยู่​ในหมู่​เจ้า​
\VS{๓๐}เพราะในวันนี้​มี​การชดใช้บาปให้พวกเจ้า ชำระเจ้าให้สะอาดจากบาปทั้งปวง
พวกเจ้าจะสะอาด ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}\FTNT{‡}{{\FR ๑๖:๓๐ }
{\FT{
}}{\XT{
1 ยอห์น 2:2}}}
\VS{๓๑}เป็​นว​ันสะบาโตให้​เจ้​าหยุดพักผ่อนอย่างแท้​จริง​ และเจ้าจะงดอาหารและสิ่งที่​ให้​ความสุขสำราญ
​ให้​ถือเป็นกฎเกณฑ์​ตลอดไป​
\VS{๓๒}​ปุ​โรหิตที่​ได้​รับการเจิมและแต่งตั้งเป็นหัวหน้ามหาปุโรหิตแทนบิดาของเขาจะทำพิธีลบล้างมลทิน
เขาจะสวมเครื่องแต่งกายที่ทำจากผ้าป่านบริ​สุทธิ​์
\VS{๓๓}เขาจะทำพิธีลบล้างมลทินให้กับอภิ​สุทธิ​​สถาน​ และเขาจะทำพิธีลบล้างมลทินให้กับกระโจมที่นัดหมายและแท่นบู​ชา​
และเขาจะทำพิธี​ชดใช้​บาปสำหรับบรรดาปุโรหิตและประชาชนทั้งปวงของที่​ประชุม​
\VS{๓๔}จงใช้เป็นกฎเกณฑ์ตลอดไปสำหรับพวกเจ้า เพื่อเป็นพิธี​ชดใช้​บาปสำหรับชาวอิสราเอลปี​ละคร​ั้งเนื่องจากบาปทั้งปวงของเขา”
และโมเสสก็กระทำตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาเขา

\par }\Chap{๑๗}{\SH ห้ามรับประทานเลื​อด​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกอาโรนและบุตรของเขา และชาวอิสราเอลทั้งปวงว่า ‘​ต่อไปนี้​เป็นสิ่งที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาไว้
\VS{๓}ถ้าผู้ใดในพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลฆ่าโค ​แกะ​ หรือแพะ ​ไม่​ว่าในค่ายหรือนอกค่าย
\VS{๔}โดยไม่เอามายังทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​ และมอบเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ณ​ กระโจมที่พำนักของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้​นั้นจะนับว่ามีความผิดเรื่องเลื​อด​ เพราะเขาทำให้​มี​การหลั่งเลื​อด​
และจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{๕}​จุดประสงค์​​ก็​คือชาวอิสราเอลเคยถวายเครื่องสักการะในทุ่งกว้าง ​มาบ​ัดนี้เขานำมาให้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ณ​ ทางเข้ากระโจมที่นัดหมายเพื่อมอบให้​แก่​​ปุ​โรหิต และฆ่าสัตว์เป็นเครื่องสักการะ คือเป็นของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}และปุโรหิตจะประพรมเลือดที่แท่นบูชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ณ​ ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​
และเผาไขมันเพื่อส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๗}ฉะนั้นพวกเขาจะต้องไม่ฆ่าสัตว์เพื่​อบ​ูชาแก่พวกมารที่ปรากฏเป็นตัวแพะ\FTNT{*}{{\FR ๑๗:๗ }
{\FT{
}}{\XT{
2 ​พงศาวดาร​ 11:15}}} ซึ่งพวกเขาติดตามมันไปดังเช่นหญิงแพศยา จงถือเป็นกฎเกณฑ์ของพวกเขาและของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล
\par }{\PP \VS{๘}​เจ้​าจงบอกพวกเขาว่า ​ผู้​ใดในพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเขาถวายสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายหรือเครื่องสักการะใดๆ
​ก็ตาม​
\VS{๙}โดยไม่นำสัตว์​มาย​ังทางเข้ากระโจมที่นัดหมายเพื่อถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ผู้​นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\par }{\PP \VS{๑๐}ถ้าผู้ใดในพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเขารับประทานเลื​อด​
เราจะไม่ยอมรับผู้​ที่​รับประทานเลื​อด​ และผู้นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{๑๑}เพราะชีวิตของร่างกายอยู่​ได้​ด้วยเลื​อด​ และเราให้​เจ้​าใช้เลือดป้ายที่แท่นบูชาเพื่อเป็นพิธี​ชดใช้​บาปสำหรับจิตวิญญาณของพวกเจ้า
เพราะเลือดคือชีวิตซึ่งชดใช้บาปได้
\VS{๑๒}ฉะนั้นเรากล่าวแก่ชาวอิสราเอลแล้​วว​่า อย่าให้​มี​​ผู้​ใดในหมู่พวกเจ้ารับประทานเลื​อด​
​แม้แต่​คนต่างด้าวที่​อยู่​ในหมู่พวกเจ้าก็​เช่นกัน​
\par }{\PP \VS{๑๓}ชาวอิสราเอลผู้ใดหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในหมู่พวกเขาล่าสัตว์หรือนกที่​ใช้​เป็นอาหารได้
จะต้องเทเลือดทิ้งแล้วเอาดินกลบ
\VS{๑๔}เพราะชีวิตของสิ่​งม​ี​ชี​วิตทุกชีวิตอยู่​ที่​​เลือด​ ฉะนั้นเราได้​กล​่าวแก่ชาวอิสราเอลแล้​วว​่า
​เจ้​าจะต้องไม่รับประทานเลือดของสิ่​งม​ี​ชี​วิตใดๆ เพราะชีวิตของสิ่​งม​ี​ชี​วิตทุกชีวิตคือเลื​อด​ ​ผู้​ใดรับประทานเลือดจะถูกตัดขาด
\VS{๑๕}และทุกคนไม่ว่าจะเป็นชาวอิสราเอลหรือคนต่างด้าวรับประทานสัตว์​ที่​ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นขม้ำตาย
จะต้องซักผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินจนถึงเย็น จึงจะถือว่าเขาสะอาด
\VS{๑๖}​แต่​ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าหรืออาบน้ำ ​ก็​จะต้องรับโทษ’ ”

\par }\Chap{๑๘}{\SH ​เพศสัมพันธ์​อันต้องห้าม
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๓}​เจ้​าจงอย่ากระทำตามสิ่งที่พวกเขาทำในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ซึ่งเจ้าเคยอาศัยอยู่
และห้ามเจ้ากระทำตามสิ่งที่พวกเขาทำในดินแดนคานาอัน ซึ่งเรากำลังนำเจ้าเข้าไปอยู่ ห้ามเจ้าดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของพวกเขา
\VS{๔}​เจ้​าจงกระทำตามคำบัญชาของเรา และรักษากฎเกณฑ์ของเรา และดำเนินชีวิตตามนั้น
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๕}ฉะนั้นเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์และคำบัญชาของเรา ​ผู้​ใดทำตามนั้​นก​็จะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๕ }
{\FT{
}}{\XT{​โรม​ 10:5;
กาลาเทีย 3:12}}} เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๖}อย่าให้คนใดในพวกเจ้ามี​เพศสัมพันธ์​ระหว่างญาติ​พี่​น้องของตน เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๗}อย่าละเมิดสิทธิของบิดาของเจ้าโดยมี​เพศสัมพันธ์​กับมารดาของเจ้าเอง นางเป็นมารดาของเจ้า
​เจ้​าต้องไม่​มีเพศสัมพันธ์​กับนาง
\VS{๘}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับภรรยาของบิดาของเจ้า มันเป็นการละเมิดสิทธิของบิดาของเจ้า
\VS{๙}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับพี่สาวหรือน้องสาวของเจ้าคือ ​บุ​ตรสาวของบิดาหรื​อบ​ุตรสาวของมารดาของเจ้า
​ไม่​ว่าจะเติบโตมาด้วยกันหรือไม่​ก็ตาม​
\VS{๑๐}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับหลานสาวที่​เก​ิดจากบุตรชายหญิงของเจ้า เพราะสิทธิของเขาทั้งหลายมีค่าเท่าเที​ยมก​ับสิทธิของเจ้าเอง
\VS{๑๑}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับบุตรหญิงของภรรยาของบิดาของเจ้า ​ที่​​เก​ิดจากบิดาของเจ้าเอง
เพราะเธอคือน้องสาวหรือพี่สาวของเจ้า
\VS{๑๒}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับพี่สาวหรือน้องสาวของบิดาของเจ้า เพราะเธอถือเป็นญาติ​สน​ิทฝ่ายบิดาของเจ้า
\VS{๑๓}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับพี่สาวหรือน้องสาวของมารดาของเจ้า เพราะเธอเป็นญาติ​สน​ิทของมารดาของเจ้า
\VS{๑๔}อย่าละเมิดสิทธิของพี่ชายหรือน้องชายของบิดาของเจ้าคือ หมายความว่าอย่าเกี่ยวข้องกับภรรยาของเขา
เพราะนางเป็นป้าสะใภ้และอาสะใภ้ของเจ้า
\VS{๑๕}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับบุตรสะใภ้ของเจ้า นางเป็นภรรยาของบุตรชายของเจ้า
อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับนาง
\VS{๑๖}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับภรรยาพี่ชายหรือน้องชายของเจ้า นางเป็นสิทธิของพี่ชายหรือน้องชายของเจ้า
\VS{๑๗}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับหญิงคนใดและบุตรสาวของนางด้วย และอย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับหลานสาวที่​เก​ิดจากบุตรชายหญิงของนาง
พวกเขาเป็นญาติ​สน​ิทของเจ้า และถือได้ว่าเป็นสิ่งชั่วช้า
\VS{๑๘}อย่าเอาพี่หรือน้องของภรรยามาเคียงคู่และมี​เพศสัมพันธ์​​ด้วย​ ​ทั้งๆ​
​ที่​ภรรยายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
\par }{\PP \VS{๑๙}อย่าเกี่ยวข้องทางเพศกับผู้หญิงในขณะที่เธอมีรอบเดือนและไม่​สะอาด​
\VS{๒๐}อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับภรรยาของคนอื่น และเป็นมลทิ​นก​ับนาง
\VS{๒๑}อย่ายกบุตรคนใดของเจ้าให้​ลุ​ยไฟให้เทพเจ้าโมเลค\FTNT{†}{{\FR ๑๘:๒๑ }
{\FT{เทพเจ้าของชาวอัมโมน ​ฉบับ​
1 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 11:7}}} เพราะจะเป็นการดูหมิ่นพระนามพระเจ้าของเจ้า เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๒}​เจ้​าอย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับชายใดเหมือนกั​บท​ี่กระทำกับผู้​หญิง​ เพราะเป็​นที​่​น่ารังเกียจ​
\VS{๒๓}และอย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับพวกสัตว์​ไม่​ว่าชนิดใด เพราะทำให้เป็นมลทิน
หญิ​งก​็​เช่นกัน​ อย่ามี​เพศสัมพันธ์​กับสัตว์ ถือว่าเป็นกามวิตถาร
\par }{\PP \VS{๒๔}อย่าให้​สิ​่งเหล่านี้​ทำให้​พวกเจ้าเป็นมลทิน เพราะบรรดาประชาชาติซึ่งเราจะขับไล่ออกไปให้พ้นหน้าเจ้านั้นเป็นมลทินจากสิ่งเหล่านี้
\VS{๒๕}และแผ่นดิ​นก​็เป็นมลทินด้วย เราจึงลงโทษบาปของแผ่นดิน และแผ่นดิ​นก​็สำรอกผู้​อยู่​อาศัยออกไป
\VS{๒๖}​แต่​พวกเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์และคำบัญชาของเรา อย่ากระทำสิ่​งอ​ันน่ารังเกียจเหล่านี้
​ไม่​ว่าจะเป็นชาวอิสราเอลโดยกำเนิดหรือคนต่างด้าวในหมู่​เจ้​าก็​ตาม​
\VS{๒๗}เพราะประชากรในแผ่นดิ​นที​่อาศัยอยู่ก่อนพวกเจ้าได้กระทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้
และแผ่นดิ​นก​็เป็นมลทิน
\VS{๒๘}ถ้าพวกเจ้าทำให้​แผ่​นดินเป็นมลทิน มั​นก​็จะสำรอกเจ้าออกไปเหมือนกั​บท​ี่​ได้​สำรอกประชาชาติซึ่งเคยอยู่ก่อนพวกเจ้า
\VS{๒๙}เพราะผู้ใดกระทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้จะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{๓๐}ฉะนั้นจงปฏิบั​ติ​ตามคำบัญชาของเรา และอย่ากระทำตามธรรมเนียมอันน่ารังเกียจดังกล่าวซึ่งพวกเขาได้​ปฏิบัติ​​ก่อนที่​พวกเจ้าจะเข้าไปอยู่
และอย่าให้​สิ​่งเหล่านี้​ทำให้​พวกเจ้าเป็นมลทิน เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า’ ”

\par }\Chap{๑๙}{\SH กฎต่างๆ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกบุตรของชาวอิสราเอลทั้งมวลว่า ‘จงเป็นผู้​บริสุทธิ์​ เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า เราบริ​สุทธิ​์\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๒ }
{\FT{
}}{\XT{1 เปโตร 1:16}}}
\VS{๓}พวกเจ้าทุกคนจงเคารพมารดาและบิดาของตน และจงถือกฎวันสะบาโต เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๔}อย่าหันไปเชื่อในรูปเคารพ หรือหล่อเทวรูปทั้งหลายให้พวกเจ้าเอง เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๕}เมื่อเจ้ามอบของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​เจ้​าจงทำตามกฎ เพื่อเราจะได้ยอมรับของถวายของเจ้า
\VS{๖}จงรับประทานเนื้อในวันเดียวกั​บท​ี่​เจ้​ามอบหรือในวั​นร​ุ่งขึ้น ​สิ​่งที่เหลือจนถึงวั​นที​่สามจะต้องเผาไฟทิ้ง
\VS{๗}ถ้าวั​นที​่สามแล้วยังนำมารับประทานก็จะเป็​นที​่น่าสะอิดสะเอียนและไม่​เป็นที่ยอมรับ​
\VS{๘}และทุกคนที่รับประทานก็จะต้องรับโทษ เพราะเขาไม่เคารพสิ่งบริ​สุทธิ​์​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
คนนั้นจะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวนาของเจ้า ​ก็​จงอย่าเกี่ยวข้าวจนสุดขอบนา
หรือเก็บรวงข้าวที่ตกหล่นไว้หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จแล้ว
\VS{๑๐}อย่าเก็บผลองุ่นในสวนจนเกลี้ยง และอย่าเก็บผลที่ตกหล่นในสวนองุ่น ​เจ้​าจงทิ้งไว้​ให้​คนจนและคนต่างด้าว
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๑}อย่าขโมย หรือฉ้อโกง หรือโกหกกัน
\VS{๑๒}อย่านำชื่อของเราไปสาบานในทางที่​ผิด​ เพราะเป็นการดูหมิ่นพระนามพระเจ้าของเจ้า
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๓}อย่าเอาเปรียบหรือปล้นเพื่อนร่วมชาติของเจ้า และจงอย่ากั​กค​่าจ้างของผู้รับจ้างไว้ข้ามวันข้ามคืน
\VS{๑๔}​เจ้​าจะต้องไม่สาปแช่งคนหูหนวกหรือเอาสิ่งต่างๆ ​มาก​ีดขวางทางของคนตาบอด
​แต่​​เจ้​าจงเกรงกลัวพระเจ้าของเจ้า เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๕}​เจ้​าจงอย่าตัดสินด้วยความอยุ​ติ​​ธรรม​ ​เจ้​าจงอย่าลำเอียงเพราะต้องการช่วยคนสิ้นไร้​ไม้​​ตอก​
หรือคล้อยตามคนมั่​งม​ี ​แต่​​เจ้​าจงตัดสินเพื่อนบ้านด้วยความชอบธรรม
\VS{๑๖}​เจ้​าจงอย่าทำตัวเป็นคนช่างนินทาว่าร้ายท่ามกลางชนชาติของเจ้า และอย่ากระทำการใดอันถึงแก่​ชี​วิตของเพื่อนบ้านของเจ้า
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๗}จงอย่าเก็บความแค้​นที​่​มีต​่อพี่น้องของเจ้าไว้ในใจ จงตกลงกับเพื่อนบ้านด้วยเหตุ​ผล​
​เจ้​าจะได้​ไม่​ทำบาปเพราะเขา
\VS{๑๘}​เจ้​าจงอย่าแก้แค้นหรือเก็บความเคียดแค้​นที​่​มีต​่​อบ​ุตรหลานชนชาติ​เดียวกัน​
​แต่​จงรักเพื่อนบ้านของเจ้าให้เหมือนรักตนเอง\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๑๘ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 22:39;
​โรม​ 13:9;
ยากอบ 2:8}}} เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๑๙}​เจ้​าจงรักษากฎเกณฑ์ของเรา อย่าปล่อยให้​สัตว์​เลี้ยงของเจ้าผสมพันธุ์กับชนิดที่​ต่างกัน​
อย่าหว่านพืชในนาของเจ้าด้วยเมล็ด 2 ​ชนิด​ หรือสวมใส่เสื้อผ้าเย็บจากด้ายทอ 2 ​ชนิด​
\par }{\PP \VS{๒๐}ต้องมีการลงโทษหากชายใดมี​เพศสัมพันธ์​กับทาสหญิงที่หมั้​นก​ับชายอื่นแล้ว
โดยที่ยังไม่​ได้​​มี​การจ่ายค่าตัวหรือถูกปล่อยให้​เป็นอิสระ​ ​แต่​โทษที่พวกเขาจะได้รับไม่ถึงตายเพราะนางยังไม่​เป็นอิสระ​
\VS{๒๑}​แต่​เขาจะต้องนำของถวายมาให้{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เพื่อไถ่โทษให้​ตนเอง​
​ณ​ ทางเข้ากระโจมที่​นัดหมาย​ คือแกะตัวผู้เป็นของถวายเพื่อไถ่​โทษ​
\VS{๒๒}และปุโรหิตจะทำพิธี​ชดใช้​บาปให้เขาด้วยแกะตัวผู้เป็นของถวาย เพื่อไถ่​โทษ​
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} สำหรับบาปที่เขากระทำ และบาปที่เขากระทำจะได้รับการยกโทษ
\par }{\PP \VS{๒๓}เมื่อเจ้าเข้าไปในแผ่นดินและปลูกต้นไม้หลากชนิดที่​มี​ผลเป็นอาหาร
​เจ้​าจะต้องนับว่าผลที่ออกเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเจ้าเป็นเวลา 3 ​ปี​ คือรับประทานผลไม่​ได้​
\VS{๒๔}ในปี​ที่สี่​​ผลไม้​​ทุ​​กล​ูกจะบริ​สุทธิ​์ เป็นของถวายแห่งการสรรเสริญแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๕}พอปี​ที่​ห้าเจ้าจึงจะรับประทานผลไม้​ได้​ และผลิตผลที่​ได้​จะอุดมสำหรับพวกเจ้า
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๖}​เจ้​าอย่ารับประทานเนื้อสัตว์​ที่​ยั​งม​ีเลือดคั่งอยู่ อย่าข้องแวะกับการทำนายหรือใช้​เวทมนตร์​​คาถา​
\VS{๒๗}อย่าตัดผมที่​จอนหู​หรือขลิบเครา
\VS{๒๘}อย่าเชือดเนื้อของพวกเจ้าเองเพื่อคนตาย หรือสักเครื่องหมายใดๆ ​ที่​​ตัว​
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๒๙}อย่าทำความอัปยศให้​แก่​​บุ​ตรสาวของเจ้าโดยบังคับเธอให้เป็นหญิงโสเภณี
ถ้าทำเช่นนั้นทั้งแผ่นดินจะเต็มไปด้วยหญิงโสเภณีและเต็​มด​้วยความชั่วช้า
\VS{๓๐}​เจ้​าจงถือกฎวันสะบาโต และเคารพที่พำนักของเรา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓๑}อย่าไปหาคนทรงหรือพ่อมดหมอผี\FTNT{‡}{{\FR ๑๙:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{​เลว​ี​นิติ​ 20:6,27;
1 ซามูเอล 28:1-25}}}เพื่อหาคำแนะนำจากเขา และต้องเป็นมลทินเพราะพวกเขา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๓๒}​เจ้​าจงเคารพผู้​สูงวัย​ และให้​เกียรติ​เขาด้วย และจงเกรงกลัวพระเจ้าของเจ้า
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓๓}เมื่อคนต่างด้าวมาอาศัยอยู่กับเจ้าในแผ่นดินของพวกเจ้า ​ก็​จงอย่าบีบบังคับพวกเขา
\VS{๓๔}คนต่างด้าวที่​อยู่​กับเจ้านั้นเปรียบเสมือนพวกที่​อยู่​กับเจ้าแต่​กำเนิด​
และเจ้าจงรักพวกเขาให้เหมือนรักตนเอง เพราะพวกเจ้าเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๓๕}จงอย่าทุ​จร​ิตในการใช้เครื่องวัดความยาว ​ตุ้มน้ำหนัก​ หรือปริมาณ
\VS{๓๖}​เจ้​าจงใช้ตาชั่งเที่ยงตรง ​ตุ​้​มน​้ำหนักเที่ยงตรง เอฟาห์​เที่ยงตรง​
และฮินเที่ยงตรง เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า และนำพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
\VS{๓๗}​เจ้​าจงรักษากฎเกณฑ์และคำบัญชาของเราทุกข้อ และปฏิบั​ติ​​ตาม​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ”

\par }\Chap{๒๐}{\SH โทษของการไม่​เชื่อฟัง​
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ชาวอิสราเอลหรือคนต่างด้าวที่อาศัยอยู่ในอิสราเอลคนใดก็​ตามที่​ยกบุตรให้​แก่​เทพเจ้าโมเลค\FTNT{*}{{\FR ๒๐:๒ }
{\FT{
}}{\XT{เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 18:10;
2 ​พงศ์​​กษัตริย์​ 23:10}}}จะต้องได้รับโทษถึงตาย มวลชนในแผ่นดินจะเอาก้อนหินขว้างเขา
\VS{๓}เราจะไม่ยอมรับคนคนนั้น และจะตัดขาดเขาจากชนชาติของเขาเพราะเขายกบุตรให้​แก่​เทพเจ้าโมเลค
​ทำให้​​ที่​พำนักของเราเป็นมลทิน และดูหมิ่นนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา
\VS{๔}และถ้ามวลชนในแผ่นดินทำไม่​รู้​​ไม่​​ชี้​กับคนนั้นเมื่อเขายกบุตรของเขาให้​แก่​เทพเจ้าโมเลค
และไม่​มี​การลงโทษเขาให้​ถึงแก่ชีวิต​
\VS{๕}เราก็จะไม่ยอมรับคนคนนั้นและครอบครัวของเขา จะตัดพวกเขาขาดจากชนชาติของเขา
ทั้งตัวเขาและทุกคนที่ตามเขาไปเป็นดั่งหญิงแพศยาร่านหาเทพเจ้าโมเลค
\par }{\PP \VS{๖}ถ้าผู้ใดไปหาคนทรงและพ่อมดหมอผี เป็นดั่งหญิงแพศยาร่านหาพวกเขา เราก็จะไม่ยอมรับผู้​นั้น​
และจะตัดขาดเขาจากชนชาติของเขา
\VS{๗}จงชำระตัวให้​บริสุทธิ์​ และจงเป็นผู้​บริสุทธิ์​ เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
พระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๘}จงรักษากฎเกณฑ์ของเรา และจงปฏิบั​ติ​​ตาม​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ผู้​​ทำให้​พวกเจ้าบริ​สุทธิ​์
\VS{๙}เพราะทุกคนที่สาปแช่​งบ​ิดาหรือมารดาของตนจะต้องได้รับโทษถึงตาย ถ้าเขากระทำเช่นนั้นแล้​วก​็ต้องรับผิดชอบการตายของตนเอง
\par }{\PP \VS{๑๐}ถ้าชายใดผิดประเวณีกับภรรยาของเพื่อนร่วมชาติ ทั้งชายและหญิงที่ทำผิดต้องได้รับโทษถึงตาย
\VS{๑๑}ชายที่​มีเพศสัมพันธ์​กับภรรยาของบิดาคือ ​ได้​ละเมิดสิทธิของบิดาของตน
ชายและหญิงนั้นจะต้องได้รับโทษถึงตาย ทั้งสองต้องรับผิดชอบการตายของตนเอง
\VS{๑๒}ถ้าชายใดมี​เพศสัมพันธ์​กับบุตรสะใภ้ ทั้งสองต้องได้รับโทษถึงตาย ถือว่าเป็นกามวิตถารซึ่งต้องโทษถึงตาย
\VS{๑๓}ถ้าชายใดมี​เพศสัมพันธ์​ด้วยกั​นก​ับผู้​ชาย​ ชายทั้งสองที่กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจนี้ต้องได้รับโทษถึงตาย
เขาต้องรับผิดชอบการตายของตนเอง
\VS{๑๔}ถ้าชายใดได้ทั้งภรรยาและมารดาของนางด้วย ​ก็​นับว่าเป็นสิ่งชั่วช้า หญิงทั้งสองและชายผู้นั้นจะต้องถูกไฟเผา
เพื่อว่าจะไม่​มี​ความชั่วร้ายในหมู่​เจ้า​
\VS{๑๕}ถ้าชายใดมี​เพศสัมพันธ์​กับสัตว์ เขาต้องได้รับโทษถึงตาย รวมทั้งจะต้องฆ่าสัตว์​ด้วย​
\VS{๑๖}ถ้าหญิงใดมี​เพศสัมพันธ์​กับสัตว์ ​เจ้​าจงฆ่าทั้งผู้หญิงและสัตว์ ทั้งสองต้องได้รับโทษถึงตาย
คือเขาต้องรับผิดชอบการตายของตนเอง
\par }{\PP \VS{๑๗}ถ้าชายใดได้​พี่​หรือน้องสาวของตนซึ่งเป็นบุตรสาวของบิดาหรือมารดาของเขาโดยทั้งสองอยู่ร่วมกันฉันสามี​ภรรยา​
นับว่าเป็นเรื่องน่าอับอาย และให้​ทุ​กคนเห็​นว​่าเขาต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา เขาได้ละเมิดสิทธิของพี่หรือน้องของเขา
เขาจะต้องรับโทษ
\VS{๑๘}ถ้าชายใดมี​เพศสัมพันธ์​กับผู้หญิงในระยะรอบเดือน ทั้งเขาและเธอละเมิดสิทธิ​คือ​
เธอละเมิดสิทธิรอบเดือนของตน ทั้งสองจึงต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของเขา
\VS{๑๙}​เจ้​าจงอย่าละเมิดสิทธิของพี่น้องของมารดาหรื​อบ​ิดาของเจ้า เพราะเป็นการละเมิดสิทธิของญาติ​สนิท​
​ทุ​กคนจะต้องรับโทษบาปของเขา
\VS{๒๐}ถ้าชายใดมี​เพศสัมพันธ์​กับภรรยาของลุงของเขา เขาละเมิดสิทธิของลุง ชายและหญิงนั้นจะต้องรับโทษบาปของเขาคือ
เขาจะตายโดยไม่​มี​​บุตร​
\VS{๒๑}ถ้าชายใดได้ภรรยาของพี่หรือน้องชาย นับว่าไม่​บริสุทธิ์​เพราะเขาได้ละเมิดสิทธิของพี่หรือน้องชาย
ชายและหญิงนั้นจะตายโดยไม่​มี​​บุตร​
\par }{\PP \VS{๒๒}พวกเจ้าจงรักษากฎเกณฑ์และคำบัญชาของเราทุกข้อ และปฏิบั​ติ​​ตาม​
เพื่อแผ่นดิ​นที​่เรากำลังนำเจ้าเข้าไปอาศัยอยู่จะไม่สำรอกเจ้าออกไป
\VS{๒๓}และพวกเจ้าจงอย่าดำเนินชีวิตตามประเพณีของประชาชาติ​ที่​เราจะไล่ออกไปต่อหน้าพวกเจ้า
เพราะพวกเขากระทำสิ่งเหล่านี้ ฉะนั้นเราจึงรังเกียจพวกเขา
\VS{๒๔}​แต่​เราบอกพวกเจ้าแล้​วว​่า “พวกเจ้าจะได้​แผ่​นดินของพวกเขาเป็นมรดก
เราจะมอบให้​เจ้​ายึดครองดินแดนอั​นอ​ุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง”\FTNT{†}{{\FR ๒๐:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 3:8,17;
13:5;
33:3}}} เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า เราแยกพวกเจ้าออกจากบรรดาชนชาติ
\VS{๒๕}​ฉะนั้น​ พวกเจ้าจงรู้ความแตกต่างระหว่างสัตว์สะอาดและไม่​สะอาด​ และระหว่างนกสะอาดและไม่​สะอาด​
​เจ้​าจงอย่าเป็นมลทินด้วยสัตว์หรือนกหรือสิ่งใดๆ ​ที่​คืบคลานบนดิน เราได้แยกให้พวกเจ้าเห็นแล้​วว​่าสิ่งเหล่านั้นไม่​สะอาด​
\VS{๒๖}พวกเจ้าจงบริ​สุทธิ​์เพื่อเรา เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราบริ​สุทธิ​์
และได้แยกพวกเจ้าออกจากบรรดาชนชาติ เพื่อเจ้าจะได้เป็นของเรา
\par }{\PP \VS{๒๗}ชายหรือหญิงคนใดที่เป็นคนทรงหรือพ่อมดหมอผีต้องได้รับโทษถึงตาย
พวกเขาจะต้องถู​กก​้อนหินขว้าง และต้องรับผิดชอบการตายของตนเอง’ ”

\par }\Chap{๒๑}{\SH ​กฎเกณฑ์​สำหรับปุโรหิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า “จงบอกบรรดาบุตรของอาโรนซึ่งเป็นปุโรหิตว่า ‘อย่าให้พวกเขาเป็นมลทินเพราะการจับต้องคนตายในเผ่าพันธุ์ของตน
\VS{๒}ยกเว้นญาติ​สน​ิทเช่นมารดา ​บิดา​ ​บุ​ตรชายหญิง ​พี่​น้องผู้ชายของเขา
\VS{๓}หรือพี่น้องที่เป็นพรหมจารีซึ่​งม​ี​สายสัมพันธ์​​ที่​​ใกล้ชิด​ เพราะเธอไม่​มี​​สามี​
พวกเขาเป็นมลทินเพื่อเธอได้
\VS{๔}อย่าให้เป็นมลทินจากคนที่​แต่​งงานกับเผ่าพันธุ์ของเขาและนับว่าเป็นญาติ​กัน​
\VS{๕}​ปุ​โรหิตต้องไม่โกนศีรษะให้​ล้าน​ ขลิบเครา หรือเชือดเนื้อตนเอง
\VS{๖}เขาต้องบริ​สุทธิ​์ต่อพระเจ้าของเขา และไม่กระทำสิ่งที่​ดู​หมิ่นพระนามพระเจ้าของเขา
เพราะพวกเขามอบเครื่องสักการะถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เป็นอาหารของพระเจ้าของเขา ฉะนั้นพวกเขาจะต้องบริ​สุทธิ​์
\VS{๗}เขาต้องไม่​แต่​งงานกับหญิงแพศยา หญิ​งม​ี​มลทิน​ หรือแต่งงานกับหญิงที่หย่าร้างจากสามี
เพราะปุโรหิตเป็นผู้​บริสุทธิ์​ต่อพระเจ้าของเขา
\VS{๘}​เจ้​าจะต้องนับว่าพวกเขาบริ​สุทธิ​์เพราะพวกเขามอบอาหารของพระเจ้าของเจ้า
เขาจะต้องเป็นผู้​บริสุทธิ์​สำหรับเจ้า เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ผู้บริสุทธิ์​ เราเป็นผู้​ทำให้​พวกเจ้าบริ​สุทธิ​์
\VS{๙}และบุตรหญิงของปุโรหิตคนใดกระทำตนให้เป็นมลทินด้วยการเป็นหญิงแพศยา เธอก็​ทำให้​​บิ​ดาของนางเป็นมลทินไปด้วย
เธอจะต้องถูกเผาด้วยไฟ
\par }{\PP \VS{๑๐}หัวหน้ามหาปุโรหิตที่​อยู่​ในหมู่​พี่​น้องของเขา เป็นผู้​ที่​​ได้​รับการเจิ​มน​้ำมันบนศีรษะ
และได้รับการแต่งตั้งให้สวมเครื่องแต่งกายประจำของปุโรหิต จะต้องไม่ปล่อยผมให้ห้อยรุงรัง หรือฉีกเสื้อผ้าของตน
\VS{๑๑}เขาจะต้องไม่​เข​้าไปในที่​ที่​​มี​​คนตาย​ หรือทำตนให้​มี​มลทินแม้จะเป็นเพราะบิดาหรือมารดาของเขาก็​ตาม​
\VS{๑๒}คือจะต้องไม่ไปจากที่​พำนัก​ หรือทำให้​ที่​พำนักของพระเจ้าของเขาเป็นมลทิน
ด้วยว่าน้ำมันเจิมของพระเจ้าของเขาที่​แต่​งตั้งเขานั้นอยู่กับเขา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๓}และหญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยต้องเป็นพรหมจารี
\VS{๑๔}เขาจะต้องไม่​แต่​งงานกับหญิ​งม​่าย หรือหญิงที่หย่าร้างแล้ว หรือหญิงที่​มีมลทิน​
หรือหญิงแพศยา ​แต่​จะต้องแต่งงานกับพรหมจาริ​ณ​ีจากเผ่าพันธุ์​เดียวกัน​
\VS{๑๕}เพื่อบรรดาบุตรของเขาจะไม่​มี​มลทินในหมู่​ญาติ​​พี่​น้องของเขา เพราะว่าเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เราทำให้เขาบริ​สุทธิ​์’ ”
\par }{\PP \VS{๑๖}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๑๗}“จงบอกอาโรนว่า ‘​ไม่มี​​ผู้​สืบเชื้อสายของเจ้าคนใดที่​มี​ร่างกายผิดปกติ​จะเข้​าไปมอบอาหารของพระเจ้าของเขาในทุกชาติ​พันธุ์​
\VS{๑๘}เพราะใครที่​มี​ร่างกายผิดปกติ​จะเข้​าไปใกล้​ไม่ได้​ ชายตาบอดหรือเป็นง่อย
ใบหน้าเสียโฉมหรือรูปร่างผิดปกติ
\VS{๑๙}หรือชายที่​ได้​รับบาดเจ็​บท​ี่​เท​้าหรื​อม​ือ
\VS{๒๐}หลังโกง หรือแคระ หรือชายที่​มี​สายตาไม่​ปกติ​ เป็นโรคผิวคันหรือตกสะเก็ด
หรือลู​กอ​ัณฑะไม่​ปกติ​
\VS{๒๑}​ผู้​สืบเชื้อสายคนใดของอาโรนปุโรหิตที่​มี​ร่างกายผิดปกติ​ใดๆ​ ​จะเข้​าไปใกล้เพื่อมอบเครื่องสักการะของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ซึ่งถวายด้วยไฟไม่​ได้​ ในเมื่อเขามีร่างกายผิดปกติ เขาจะเข้าไปใกล้เพื่อมอบอาหารของพระเจ้าของเขาไม่​ได้​
\VS{๒๒}​แต่​เขาสามารถรับประทานอาหารของพระเจ้าของเขาได้​คือ​ ​ได้​ทั้งอาหารบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดและของบริ​สุทธิ​์​อื่นๆ​
\VS{๒๓}​แต่​เขาจะเข้าไปใกล้ม่านกั้นหรือแท่นบูชาไม่​ได้​เพราะเขามีร่างกายผิดปกติ
เขาจะต้องเคารพที่พำนักของเรา เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราทำให้พวกเขาบริ​สุทธิ​์’ ”
\VS{๒๔}​ดังนั้น​ โมเสสจึงกล่าวแก่อาโรนและบรรดาบุตรของท่านและแก่ชาวอิสราเอลทั้งปวงตามนั้น

\par }\Chap{๒๒}{\SH ​ความบริสุทธิ์​ของเครื่องสักการะ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกอาโรนและบรรดาบุตรของเขาให้ระมัดระวังในสิ่งบริ​สุทธิ​์ของชาวอิสราเอลซึ่งพวกเขาจัดถวายแก่​เรา​
เพื่อเขาจะไม่​ดู​หมิ่นนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}จงบอกพวกเขาว่า ‘​ไม่​ว่าในยุคใดสมัยใด หากว่ามี​ผู้​สืบเชื้อสายของพวกเจ้าคนใดเข้าใกล้​สิ​่งบริ​สุทธิ​์​ที่​ชาวอิสราเอลถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ขณะที่​เขามี​มลทิน​
​ผู้​นั้นไม่ต้องมาปฏิบั​ติ​​หน้าที่​ ​ณ​ เบื้องหน้าเราอีก เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๔}เชื้อสายของอาโรนคนใดที่เป็นโรคเรื้อนหรือทนทุกข์กับหนองไหล จะรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ไม่ได้​จนกว่าจะสะอาดก่อน
ใครก็ตามจับต้องสิ่งเป็นมลทินด้วยการสัมผัสคนตายหรือคนที่​มีน​้ำกามไหล
\VS{๕}และใครก็ตามจับต้องสัตว์เลื้อยคลานที่​ทำให้​เขาเป็นมลทิน หรือคนใดที่​ทำให้​เขาเป็นมลทิน
​ไม่​ว่าจะเป็นมลทินใดๆ ​ก็ตาม​
\VS{๖}​คนที​่แตะต้องสิ่งเหล่านี้จะเป็นมลทินจนถึงเย็น และจะต้องไม่รับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์จนกว่าเขาจะอาบน้ำชำระตัวเสี​ยก​่อน
\VS{๗}เมื่อตะวันตก เขาจึงจะสะอาด หลังจากนั้นเขาจึงรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ได้​
เพราะสิ่งเหล่านั้นเป็นอาหารของเขา
\VS{๘}เขาไม่ควรรับประทานสิ่งที่ตายเองหรือถูกสัตว์ป่าขย้ำตายซึ่งทำให้เขาเป็นมลทิน
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๙}ฉะนั้นบรรดาปุโรหิตจงปฏิบั​ติ​ตามคำบัญชาของเรา เพื่อว่าจะไม่ต้องเป็นบาปจากการฝ่าฝืน
และตายเพราะดูหมิ่นคำสั่ง เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราทำให้พวกเขาบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๑๐}คนอื่​นร​ับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ไม่ได้​ ​ผู้​เป็นแขกของปุโรหิตหรือคนงานรับใช้​ก็​รับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​ไม่ได้​
\VS{๑๑}​แต่​ถ้าปุโรหิตซื้อทาสด้วยเงิน หรือทาสเกิดในขณะที่​อยู่​ในความดูแลของปุโรหิ​ตก​็รับประทานอาหารของเขาได้
\VS{๑๒}ถ้าบุตรหญิงของปุโรหิตแต่งงานกับคนจากเผ่าอื่น นางจะรับประทานของถวายบริ​สุทธิ​์​ไม่ได้​
\VS{๑๓}​แต่​ถ้าบุตรหญิงของปุโรหิตเป็​นม​่ายหรือหย่าร้างแล้วโดยไม่​มี​​บุตร​
และนางกลับไปอยู่​ที่​บ้านบิดาเหมือนครั้งเป็นเด็ก นางก็รับประทานอาหารของบิดาได้ ​แต่​คนอื่​นร​ับประทานไม่​ได้​
\VS{๑๔}และถ้าผู้ใดรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์​โดยไม่รู้ตัว​ นอกจากเขาจะต้องให้​สิ​่งบริ​สุทธิ​์คืนแก่​ปุ​โรหิตแล้ว
เขายังต้องจ่ายเพิ่​มอ​ีกหนึ่งส่วนห้าของราคาสิ่งบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๕}บรรดาปุโรหิตต้องเคารพสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​ชาวอิสราเอลถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๖}โดยไม่ปล่อยให้เขาทั้งหลายรับประทานสิ่งบริ​สุทธิ​์อันเป็นเหตุ​ให้​เขาต้องรับโทษเนื่องจากความผิดนั้น
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราทำให้พวกเขาบริ​สุทธิ​์’ ”
\par }{\PP \VS{๑๗}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๑๘}“จงบอกอาโรนและบรรดาบุตรของเขา และชาวอิสราเอลด้วยว่า ‘เมื่อใดพงศ์​พันธุ์​อิสราเอลหรือคนต่างด้าวในอิสราเอลถวายเครื่องสักการะ
​ไม่​ว่าจะเนื่องมาจากคำปฏิญาณหรื​อด​้วยความสมัครใจ ซึ่งนำมาถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เพื่อจะใช้เผาเป็นของถวาย
\VS{๑๙}เพื่อเป็​นที​่​ยอมรับ​ พวกเจ้าต้องถวายสัตว์​ตัวผู้​​ที่​ปราศจากตำหนิจากฝูงโค
​แกะ​ หรือแพะ
\VS{๒๐}​เจ้​าอย่าถวายสัตว์​มีตำหนิ​ เพราะจะไม่​เป็นที่ยอมรับ​
\VS{๒๑}และเมื่อผู้ใดถวายเครื่องสักการะเพื่อสามั​คค​ีธรรมแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ไม่​ว่าจะเนื่องมาจากคำปฏิญาณหรือความสมัครใจ จากฝูงโคหรือแพะแกะก็​ตาม​ และจะให้​เป็นที่ยอมรับ​ ​สัตว์​ต้องดี​บริบูรณ์​
ต้องไม่​มีตำหนิ​​ใดๆ​
\VS{๒๒}​สัตว์​​ที่​ตาบอดหรือง่อยเปลี้ย ​ไม่​​สมประกอบ​ เป็นน้ำหนองที่​บาดแผล​
หรือเป็นโรคผิวหนังคัน ​ตกสะเก็ด​ พวกเจ้าก็จงอย่าถวายให้​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} หรือยกให้เป็นของถวายด้วยไฟที่แท่นบูชาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๓}โคหรือแกะที่​รู​ปร่างผิ​ดล​ักษณะ ​เจ้​าจะถวายเป็นเครื่องสักการะประเภทสมัครใจได้
​แต่​จะใช้เป็นเครื่องสักการะตามคำปฏิญาณนั้​นร​ับไม่​ได้​
\VS{๒๔}​สัตว์​ตัวใดที่​มี​ลู​กอ​ัณฑะฟกช้ำหรือบาดเจ็บ ฉีกขาดหรือขีดข่​วน​ ​เจ้​าก็จงอย่าถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}หรือใช้ในการใดๆ
ในแผ่นดินของเจ้า
\VS{๒๕}และพวกเจ้าต้องไม่รับสัตว์จำพวกนี้จากคนชาติอื่นและใช้เป็นอาหารของพระเจ้า
เพราะสัตว์​เหล่​านั้​นม​ีมลทินเนื่องจากไม่​สมประกอบ​ และจะไม่​เป็นที่ยอมรับ​’ ”
\par }{\PP \VS{๒๖}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๗}“เมื่อโค แกะหรือแพะเกิดมา จะต้องอยู่กับแม่ของมัน 7 ​วัน​ นับจากวั​นที​่แปดไปแล้วจึงจะเป็​นที​่ยอมรับสำหรับเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​
\VS{๒๘}​ไม่​ว่าจะเป็นโคหรือแกะ ​เจ้​าจะต้องไม่ฆ่าทั้งแม่และลูกของมันในวันเดียวกัน
\VS{๒๙}เมื่อพวกเจ้ามอบของถวายแห่งการขอบคุณแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ก็​จงถวายเพื่อให้​เป็นที่ยอมรับ​
\VS{๓๐}และรับประทานเนื้อสัตว์ในวันเดียวกัน อย่าเหลือค้างไว้จนถึงรุ่งเช้า เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓๑}​ฉะนั้น​ พวกเจ้าจงรักษาคำบัญญั​ติ​ของเราและปฏิบั​ติ​​ตาม​ เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๒}และอย่าดูหมิ่นนามอันบริ​สุทธิ​์ของเรา เราจะเป็​นที​่เคารพสักการะท่ามกลางชาวอิสราเอล
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เราทำให้พวกเจ้าบริ​สุทธิ​์
\VS{๓๓}เรานำพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}”

\par }\Chap{๒๓}{\SH กฎเทศกาลต่างๆ
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เทศกาลที่กำหนดไว้​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ที่​​เจ้​าจะต้องประกาศว่า
เป็นการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ เป็นเทศกาลของเราที่กำหนดไว้ ​มี​ตามนี้​คือ​
\par }{\SH วันสะบาโต เทศกาลปัสกา เทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​
\par }{\PP \VS{๓}​เจ้​าทำงาน 6 วันได้ ​แต่​​วันที่​​เจ​็ดเป็​นว​ันสะบาโตเพื่อพักผ่อนอย่างแท้​จริง​
เป็นการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าจงอย่าทำงานใดๆ เพราะเป็​นว​ันสะบาโตสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ไม่​ว่าจะอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
\par }{\PP \VS{๔}เทศกาลอื่นๆ ​ที่​กำหนดไว้​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} เป็นการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์​ที่​​เจ้​าจะต้องประกาศตามเวลาที่กำหนดสำหรับพวกเขา
\VS{๕}ในเดือนแรก ​วันที่​​สิ​บสี่ของเดือนเวลาโพล้​เพล​้เป็​นว​ันปัสกา\FTNT{*}{{\FR ๒๓:๕ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:21-27}}}​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๖}​วันที่​​สิ​บห้าของเดือนเดียวกันเป็นเทศกาลขนมปังไร้​เชื้อ​\FTNT{†}{{\FR ๒๓:๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:15-20}}}​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พวกเจ้าต้องรับประทานขนมปังไร้เชื้อในระยะ
7 ​วัน​
\VS{๗}ในวันแรกนั้นเจ้าจงมีการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ จงอย่าลงแรงทำงาน
\VS{๘}​แต่​จงถวายเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}ในระยะ 7 ​วัน​
​วันที่​​เจ​็ดเป็นการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ ​เจ้​าจงอย่าลงแรงทำงาน’ ”
\par }{\SH ผลแรก
\par }{\PP \VS{๙}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๑๐}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าก้าวเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​​เจ้า​
และพวกเจ้าเก็บเกี่ยวพืชผล ​เจ้​าก็จงนำฟ่อนแรกที่​เก​็บเกี่ยวได้มามอบกับปุโรหิต
\VS{๑๑}และเขาจะโบกฟ่อนข้าวขึ้นลง ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เพื่อให้​พวกเจ้าเป็​นที​่​ยอมรับ​
​ปุ​โรหิตจะโบกฟ่อนข้าวนั้นในวั​นร​ุ่งขึ้นหลังจากวันสะบาโต
\VS{๑๒}ในวั​นที​่​เจ้​าโบกฟ่อนข้าว ​เจ้​าก็จงถวายแกะตัวผู้​อายุ​ 1 ​ปี​​ที่​ปราศจากตำหนิ
เป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๓}​พร​้อมกับเครื่องธัญญบูชาเป็นแป้งสาลีชั้นเยี่ยมหนึ่งส่วนห้าเอฟาห์ผสมกั​บน​้ำมัน
ถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ส่งกลิ่นหอมอันน่าพอใจ และมีเหล้าองุ่นหนึ่งส่วนสี่ฮิน\FTNT{‡}{{\FR ๒๓:๑๓ }
{\FT{1 ฮิน ​มี​​ประมาณ​ 4-6 ​ลิตร​}}}เป็นเครื่องดื่มบู​ชา​
\VS{๑๔}พวกเจ้าอย่ารับประทานขนมปังหรือเมล็ดข้าวดิบและข้าวคั่วจนกว่าวั​นที​่​เจ้​าจะนำเครื่องสักการะของพระเจ้าของเจ้ามาถวาย
และจงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล ​ไม่​ว่าจะอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
\par }{\SH เทศกาลเก็บเกี่ยว
\par }{\PP \VS{๑๕}หลังจากวันสะบาโตแล้ว ​เจ้​าจงนับให้​ครบ​ 7 ​สัปดาห์​เต็​มน​ับจากวั​นร​ุ่งขึ้​นอ​ันเป็​นว​ั​นที​่​เจ้​านำฟ่อนข้าวเป็นเครื่องโบกถวาย
\VS{๑๖}ในวั​นที​่​ห้าสิบ​ เป็​นว​ั​นร​ุ่งขึ้นหลังจากวันสะบาโตครั้งที่​เจ็ด​
พวกเจ้าจึงนำข้าวใหม่มาถวายเป็นเครื่องธัญญบูชาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๗}พวกเจ้าจงนำขนมปัง 2 ก้อนจากที่​ที่​​เจ้​าอาศัยอยู่เพื่อโบกถวาย ​ใช้​​แป้งสาลี​ชั้นเยี่ยมหนึ่งส่วนห้าเอฟาห์​ใส่​เชื้อยีสต์
และอบเป็นผลแรกสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๘}และสิ่งที่​เจ้​าจะถวายกับขนมปังคือลูกแกะตัวผู้ 7 ตัวไม่​มีตำหนิ​​อายุ​
1 ​ปี​ โคหนุ่ม 1 ตัวจากฝูง และแกะตัวผู้ 2 ​ตัว​ เป็นสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​พร​้อมกับเครื่องธัญญบูชาและเครื่องดื่มบู​ชา​ เป็นของถวายด้วยไฟส่งกลิ่นหอมเป็​นที​่พอใจของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๑๙}และพวกเจ้าจงถวายแพะตัวผู้เป็นเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป 1 ​ตัว​ และลูกแกะตัวผู้
2 ตัวอายุ 1 ​ปี​เป็นเครื่องสักการะแห่งของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​
\VS{๒๐}​ปุ​โรหิตจะโบกสิ่งเหล่านี้ขึ้นลงพร้อมกับขนมปังที่อบจากผลแรกเพื่อเป็นเครื่องโบกถวาย
กั​บลู​กแกะ 2 ​ตัว​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​สิ​่งเหล่านี้จะบริ​สุทธิ​์​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
และจะเป็นของปุโรหิต
\VS{๒๑}และพวกเจ้าจงมีการประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ และประกาศในวันเดียวกั​นว​่าเจ้าจะไม่ลงแรงทำงาน
จงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล ​ไม่​ว่าจะอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
\par }{\PP \VS{๒๒}เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวนาของเจ้า อย่าเกี่ยวข้าวจนสุดขอบนา หรือเก็บรวงข้าวที่​เก​ี่ยวตกหล่นไว้หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จแล้ว
​เจ้​าจงทิ้งไว้​ให้​คนจนและคนต่างด้าว เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า’ ”
\par }{\SH เทศกาลแตรงอน
\par }{\PP \VS{๒๓}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๔}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ในวันแรกของเดือนเจ็ด พวกเจ้าจงพักผ่อนอย่างแท้​จริง​
รำลึกถึ​งด​้วยการเป่าแตรงอน\FTNT{§}{{\FR ๒๓:๒๔ }
{\FT{ตัดจากเขาแกะ}}} เป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์
\VS{๒๕}จงอย่าลงแรงทำงาน และจงถวายเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ”
\par }{\SH วันทำพิธี​ชดใช้​​บาป​
\par }{\PP \VS{๒๖}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒๗}“​วันที่​​สิ​บของเดือนเจ็ดนี้เป็​นว​ันทำพิธี​ชดใช้​​บาป​ จะเป็นเวลาประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์สำหรับพวกเจ้า
และเจ้าจะต้องงดอาหาร รวมทั้งสิ่งที่​ให้​ความสุขสำราญ ​แล​้วถวายเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๘}และอย่าทำงานในวันนั้น เพราะเป็​นว​ันชดใช้บาปเพื่อชดใช้บาปให้​แก่​พวกเจ้า
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของเจ้า
\VS{๒๙}เพราะว่าถ้าใครไม่งดอาหารและสิ่งที่​ให้​ความสุขสำราญในวันนั้น จะต้องถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
\VS{๓๐}และถ้าใครทำงานในวันนั้น เราจะทำให้เขาตายไปจากชนชาติของเขา
\VS{๓๑}พวกเจ้าจงอย่าทำงาน และจงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล
​ไม่​ว่าจะอาศัยอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
\VS{๓๒}จะเป็​นว​ันสะบาโตให้​เจ้​าหยุดพักผ่อนอย่างแท้​จริง​ จงงดอาหารและสิ่งที่​ให้​ความสุขสำราญ
​เจ้​าจงถือกฎวันสะบาโตโดยเริ่มจากเย็​นว​ั​นที​่​เก​้าของเดือนจนถึงเย็นของวันต่อไป”
\par }{\SH เทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VS{๓๓}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๓๔}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘​วันที่​​สิ​บห้าเดือนเจ็ดนี้เป็นเทศกาลอยู่เพิงสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}เป็นเวลานาน
7 ​วัน​
\VS{๓๕}ในวันแรกจงนับว่าเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ พวกเจ้าอย่าลงแรงทำงาน
\VS{๓๖}จงถวายเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เป็นเวลา​ 7
​วัน​ และวั​นที​่แปดพวกเจ้าจงมีวันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์​พร​้อมกับถวายเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
นับว่าเป็​นว​ันประชุม จงอย่าลงแรงทำงาน
\par }{\PP \VS{๓๗}​นี่​คือเทศกาลต่างๆ ​ที่​กำหนดไว้​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ซึ่งพวกเจ้าจะประกาศว่าเป็​นว​ันประชุ​มอ​ันบริ​สุทธิ​์ เพื่อถวายเครื่องสักการะด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
อันได้​แก่​​สัตว์​​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย เครื่องธัญญบู​ชา​ เครื่องสักการะและเครื่องดื่มบู​ชาต​่างๆ ​แต่​ละสิ่งตามความเหมาะสมของวันและเวลา
\VS{๓๘}พวกเจ้าจะมอบเครื่องถวายเหล่านี้​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}นอกเหนือจากวันสะบาโตสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
นอกเหนือจากเครื่องบรรณาการ เครื่องสักการะทั้งปวงอันเนื่องมาจากคำปฏิญาณและความสมัครใจ
\par }{\PP \VS{๓๙}ในวั​นที​่​สิ​บห้าเดือนเจ็ด เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวพืชผลได้จากนา
​เจ้​าจงรักษาเทศกาลสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เป็นเวลา​ 7 ​วัน​ ​ให้​วันแรกเป็​นว​ันพักผ่อน และวั​นที​่แปดอีกวั​นที​่เป็​นว​ันพักผ่อน
\VS{๔๐}ในวันแรก พวกเจ้าจงเอาผลจากต้​นที​่งามเด่น กิ่​งอ​ินทผลัม กิ่งจากไม้​ใบ​
และหลิวจากธารน้ำ และพวกเจ้าจะยินดี ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เป็นเวลา​ 7 ​วัน​
\VS{๔๑}พวกเจ้าจงถือเป็นเทศกาลสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​เป็นเวลา​ 7 วันต่อปี
และจงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล จงถือเทศกาลนี้ในเดือนที่​เจ็ด​
\VS{๔๒}​เจ้​าจงอาศัยอยู่ในเพิง 7 ​วัน​ ​ทุ​กคนที่เป็นชาวอิสราเอลโดยกำเนิดจะอาศัยอยู่ในเพิง
\VS{๔๓}เพื่อทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าจะได้ทราบว่า เราให้ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่ในเพิงเมื่อเรานำพวกเขาออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า’ ”
\par }{\PP \VS{๔๔}​ดังนั้น​ โมเสสจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลถึงเรื่องเทศกาลต่างๆ ​ที่​กำหนดไว้​ของ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}

\par }\Chap{๒๔}{\SH ดวงประทีปและขนมปัง
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงบัญชาชาวอิสราเอลให้นำน้ำมันมะกอกบริ​สุทธิ​์สกัดแล้ว มาเป็นเชื้อเพลิงเพื่อให้ไฟจุดดวงประทีปต่อเนื่องโดยไม่​ขาด​
\VS{๓}​ณ​ บริเวณนอกม่านกั้นของหีบพันธสัญญาในกระโจมที่​นัดหมาย​ อาโรนจะต้องดูแลดวงประทีปให้​จุ​​ดอย​ู่​ตั้งแต่​เย็นจนถึงรุ่งเช้า
​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อย่างสม่ำเสมอ​ และจงถือเป็นกฎเกณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้าไปตลอดกาล
\VS{๔}เขาจะต้องดูแลดวงประทีปให้​จุ​​ดอย​ู่​ที่​คันประทีปทองคำบริ​สุทธิ​์ ​ณ​
​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อย่างสม่ำเสมอ​
\par }{\PP \VS{๕}​เจ้​าจงเอาแป้งสาลีชั้นเยี่ยมอบเป็นขนม 12 ​ก้อน​ ​แต่​ละก้อนนวดจากแป้งหนึ่งส่วนห้าเอฟาห์
\VS{๖}และจงวางเรียงเป็น 2 ​แถวๆ​ ​ละ​ 6 ก้อนบนโต๊ะทองคำบริ​สุทธิ​์
\VS{๗}จงวางกำยานบริ​สุทธิ​์​ที่​​แต่​ละแถวให้​เข​้ากับขนมปัง เพื่อเป็​นอน​ุสรณ์​แห่​งการถวายซึ่งถวายด้วยไฟสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๘}​ทุกๆ​ วันสะบาโตอาโรนจะจัดของไว้​ให้พร​้​อม​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​อย่างสม่ำเสมอ​
เพื่อเป็นพันธสัญญาตลอดไปให้​แก่​ชาวอิสราเอล
\VS{๙}อาโรนและบรรดาบุตรของเขาจะได้รับขนมปังนี้ และจะรับประทานในสถานที่​ที่​​บริสุทธิ์​เพราะเป็นสิ่งบริ​สุทธิ​์​ที่​สุดสำหรับเขา
เป็นส่วนที่มาจากของถวายด้วยไฟแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} จงถือเป็นกฎเกณฑ์​ตลอดไป​”
\par }{\SH โทษของการพูดหมิ่นประมาท
\par }{\PP \VS{๑๐}ชายคนหนึ่งซึ่งมารดาเป็นชาวอิสราเอลและบิดาเป็นชาวอียิปต์ไปอยู่ท่ามกลางชาวอิสราเอล
​บุ​ตรชายของหญิงชาวอิสราเอลคนนี้​เก​ิดวิ​วาทก​ับชายชาวอิสราเอลคนหนึ่งในค่าย
\VS{๑๑}และบุตรชายของหญิงชาวอิสราเอลพูดหมิ่นประมาทพระนาม และสาปแช่งพระองค์
เขาจึงถูกนำตัวมายังโมเสส มารดาของเขาชื่อเชโลมิ​ทบ​ุตรหญิงของดิบรีจากเผ่าดาน
\VS{๑๒}เขาถูกจำขังจนกว่าคำบัญชาของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}จะกระจ่างแจ้งแก่​พวกเขา​
\par }{\PP \VS{๑๓}​และ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๑๔}“จงเอาตัวคนที่สาปแช่งออกไปจากค่าย และให้​ทุ​กคนที่​ได้​ยินคำสาปแช่งวางมือของพวกเขาลงบนศีรษะของคนนั้น
และให้มวลชนเอาก้อนหินขว้าง
\VS{๑๕}และบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ใครก็ตามสาปแช่งพระเจ้าของเขา ​ก็​จะต้องรับโทษของตน
\VS{๑๖}​ผู้​​กล​่าวหมิ่นประมาทพระนาม{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} จะต้องรับโทษถึงตาย
​ผู้​คนจะต้องเอาก้อนหินขว้างเขา ​ไม่​ว่าจะเป็นชาวต่างด้าวหรือชาวอิสราเอลโดยกำเนิด เมื่อใดเขาพูดหมิ่นประมาทพระนาม
​ก็​จะต้องรับโทษถึงตาย
\par }{\PP \VS{๑๗}​ผู้​ใดที่ฆ่าคนจะต้องรับโทษถึงตาย
\VS{๑๘}​ผู้​ใดที่ฆ่าสัตว์ของผู้อื่นจะต้องชดใช้​คือ​ ​ชี​วิตแลกด้วยชีวิต
\VS{๑๙}เมื่อผู้ใดทำให้​เพื่อนร่วมชาติ​​ได้รับบาดเจ็บ​ เขาจะต้องถูกกระทำตอบเช่นเดียวกัน
\VS{๒๐}กระดูกต่อกระดูก ตาต่อตา และฟันต่อฟัน\FTNT{*}{{\FR ๒๔:๒๐ }
{\FT{
}}{\XT{มัทธิว 5:38}}} เขาทำให้ใครบาดเจ็​บอย​่างไร เขาก็จะถูกกระทำตอบอย่างนั้น
\VS{๒๑}​ผู้​ใดที่ฆ่าสัตว์ของผู้อื่นจะต้องชดใช้ และผู้ใดที่ฆ่าคนจะต้องรับโทษถึงตาย
\VS{๒๒}พวกเจ้าต้องใช้​โทษทัณฑ์​สำหรับชาวต่างด้าวและชาวอิสราเอลโดยกำเนิดในวิธี​เดียวกัน​
เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า’ ”
\VS{๒๓}ดังนั้นโมเสสจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอล และพวกเขาเอาคนที่​กล​่าวคำสาปแช่งออกไปจากค่ายและเอาก้อนหินขว้างเขา
ชาวอิสราเอลกระทำตามที่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}บัญชาโมเสสไว้

\par }\Chap{๒๕}{\SH ​ปี​สะบาโต
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสที่​ภู​เขาซีนายว่า
\VS{๒}“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าก้าวเข้าไปยังแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​แก่​​เจ้า​
​เจ้​าจะต้องรักษาปีสะบาโตไว้​สำหรับ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓}​เจ้​าจะหว่านนาได้ 6 ​ปี​ และจะตัดแต่งสวนองุ่นได้ 6 ​ปี​ และเก็บเกี่ยวผลของมัน
\VS{๔}​แต่​​ปี​​ที่​​เจ​็ดควรเป็นปีสะบาโตให้​แผ่​นดินได้หยุดพักอย่างแท้​จริง​
เป็นปีสะบาโตสำหรับ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​เจ้​าจงอย่าหว่านนาหรือตัดแต่งสวนองุ่น
\VS{๕}เมล็ดที่งอกขึ้นเองก็อย่าเก็บเกี่ยว ผลองุ่นจากเถาที่​ไม่ได้​ตัดแต่​งก​็อย่าเก็บ
จงให้เป็นปี​แห่​งการหยุดพักอย่างแท้​จร​ิงสำหรับแผ่นดิน
\VS{๖}พวกเจ้าจะมีอาหารในปีสะบาโต สำหรับตนเอง สำหรับทาสชายหญิง สำหรับผู้​รับจ้าง​
และชาวต่างด้าวที่อาศัยอยู่กับเจ้า
\VS{๗}รวมทั้งสัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่าที่​อยู่​ในแผ่นดินของเจ้าก็จะมีพืชผลทั้งหมดเป็นอาหาร
\par }{\SH วาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
\par }{\PP \VS{๘}และเจ้าจงนับจำนวนปีสะบาโต 7 ​ครั้ง​ เป็นเจ็ดคูณเจ็ดปี รวมเวลาได้ 49
​ปี​
\VS{๙}จากนั้นเจ้าก็จงเป่าแตรงอนให้ดังทั่วไปในวั​นที​่​สิ​บเดือนเจ็ด ในวันทำพิธี​ชดใช้​บาปเจ้าจงเป่าแตรงอนไปให้ทั่วแผ่นดินของพวกเจ้า
\VS{๑๐}พวกเจ้าจงให้​ปี​​ที่​ห้าสิบเป็นปี​บริสุทธิ์​ และประกาศอิสรภาพให้​แก่​​ผู้​​อยู่​อาศัยทุกคนทั่วแผ่นดิน
​เจ้​าจงฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​ พวกเจ้าแต่ละคนจะได้​ที่​​ดิ​นของตนคืนหรือกลับไปหาครอบครัวของตน
\VS{๑๑}พวกเจ้าจะใช้​ปี​​ที่​ห้าสิบเป็นปีฉลองครบรอบ ​เจ้​าต้องไม่หว่านหรือเก็บเกี่ยวสิ่งที่งอกขึ้นเอง
หรือเก็บผลจากต้​นอง​ุ่​นที​่​ไม่ได้​​ตัดแต่ง​
\VS{๑๒}เพราะเป็นวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​ จึงต้องเป็นวาระบริ​สุทธิ​์สำหรับพวกเจ้า
​เจ้​าต้องรับประทานสิ่งที่​ได้​มาจากไร่นาโดยตรง
\par }{\PP \VS{๑๓}ในปี​แห่​งการฉลองครบรอบ 50 ​ปีน​ี้​เจ้​าแต่ละคนจะได้​ที่​​ดิ​นของตนคืน
\VS{๑๔}และถ้าเจ้าทำการซื้อขายกับชนร่วมชาติของเจ้า ​ก็​อย่าเอาเปรียบกันและกัน
\VS{๑๕}​เจ้​าจะซื้อที่นาจากชนร่วมชาติของเจ้าก็​ดู​จำนวนปีหลังจากวาระฉลองครบรอบปี​ที่​ห้าสิบแล้ว
เขาจะขายให้​เจ้​าตามแต่จำนวนปี​ที่​เหลือในการปลูกหว่าน
\VS{๑๖}ถ้าปลูกหว่านได้​อี​กหลายปี ราคาก็ขึ้นตามจำนวนปี และถ้าปลูกได้น้อยปี
ราคาก็​ลดลง​ เพราะเขาขายจำนวนครั้งที่​เจ้​าจะปลูกหว่านได้
\VS{๑๗}​เจ้​าจงอย่าเอาเปรียบกันและกัน ​แต่​จงเกรงกลัวพระเจ้าของเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๘}​ฉะนั้น​ พวกเจ้าจงกระทำตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาปฏิบั​ติ​ตามคำบัญชาของเรา
เพื่อพวกเจ้าจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินอย่างปลอดภัย
\VS{๑๙}​แผ่​นดินจะให้​ผลผลิต​ และพวกเจ้าจะรับประทานจนอิ่มหนำและอาศัยในแผ่นดินอย่างปลอดภัย
\VS{๒๐}และถ้าพวกเจ้าพูดว่า “พวกเราจะรับประทานอะไรในปี​ที่​​เจ​็ดเล่า ถ้าหากเราหว่านหรือเก็บเกี่ยวพืชผลของเราไม่​ได้​”
\VS{๒๑}เราจะบัญชาพรของเราให้​เก​ิดแก่​เจ้​าในปี​ที่หก​ ​เพื่อให้​​เจ้​าได้รับพืชผลไว้​ใช้​​ถึง​
3 ​ปี​
\VS{๒๒}เมื่อพวกเจ้าหว่านในปี​ที่​​แปด​ ​เจ้​าจะรับประทานพืชผลเก่าจนถึงปี​ที่​​เก​้าซึ่งจะผลิตได้ผลรุ่นใหม่
\par }{\PP \VS{๒๓}ในเรื่องที่​ดิน​ ​เจ้​าจงอย่าขายขาด เพราะที่​ดิ​นเป็นของเรา
พวกเจ้าเป็นชาวต่างด้าวและอาศัยอยู่กับเรา
\VS{๒๔}และเจ้าจงให้โอกาสผู้อื่นซื้อที่​ดิ​นทุกผืนกลับคืนได้
\par }{\PP \VS{๒๕}ถ้าชนร่วมชาติของเจ้าตกอับต้องขายที่​ดิ​นบางส่​วน​ และต่อมาญาติ​สน​ิทของเขามี​สิทธิ​​ไถ่​ของที่​พี่​น้องของตนขายไปแล้ว
\VS{๒๖}ถ้าคนคนนั้นไม่​มี​ใครไถ่ของคืนได้ ต่อมาเขากลับมั่​งม​ีขึ้นและมี​ลู่​ทางไถ่ของคืน
\VS{๒๗}จงให้เขาคิดค่าที่​ดิ​นโดยนับจากวั​นที​่เขาขายที่​ดิ​นจนถึงวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
และจ่ายคืนให้​แก่​​ผู้ซื้อ​ จากนั้นเขาจึงได้​ที่​​ดิ​นกลับคืนมา
\VS{๒๘}​แต่​ถ้าเขาไม่สามารถซื้อที่​ดิ​นกลับคืน ​สิ​่งที่เขาขายไปแล้​วก​็จะตกอยู่กับผู้ซื้อจนถึงวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
จากนั้นเขาจะได้​ที่​​ดิ​นคืน
\par }{\PP \VS{๒๙}ถ้าผู้ใดขายบ้านในเมืองที่​มี​กำแพงล้อมรอบ เขาจะไถ่คืนได้ภายในระยะ
1 ​ปี​หลังจากขายไปแล้ว เขามี​สิทธิ​เอาบ้านคืนในระยะเวลา 1 ​ปี​
\VS{๓๐}ถ้าไม่​ไถ่​บ้านคืนในเวลา 1 ​ปี​​เต็ม​ บ้านในเมืองที่​มี​กำแพงล้อมรอบจะเป็นของผู้ซื้อตลอดทุกชาติ​พันธุ์​ของเขา
และจะไม่ต้องคืนแม้จะเป็นวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
\VS{๓๑}​แต่​บ้านตามชนบทไม่​มี​กำแพงล้อมรอบนับว่าเป็นทุ่งโล่งและไถ่คืนได้และจะต้องคืนในวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
\VS{๓๒}ชาวเลวี​มี​​สิทธิ​​ไถ่​บ้านที่​อยู่​ในเมืองที่พวกเขาเป็นเจ้าของได้​ทุกเมื่อ​
\VS{๓๓}ถ้าชาวเลวีคนใดไม่​ถือสิทธิ์​​ไถ่​บ้านคืน บ้านที่​ถู​กขายในเมืองที่เป็นของชาวเลวี​ก็​จะต้องถู​กค​ืนในวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
เพราะบ้านที่​อยู่​ในเมืองของชาวเลวีเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขาในหมู่ชาวอิสราเอล
\VS{๓๔}​แต่​​ทุ​่งหญ้าเป็นส่วนกลางของเมืองของพวกเขาที่ขายไม่​ได้​ เพราะเป็นกรรมสิทธิ์ของเขาตลอดไป
\par }{\PP \VS{๓๕}ถ้าชนร่วมชาติของเจ้ายากจนลงและทำมาหาเลี้ยงตนในหมู่​เจ้​าไม่​ได้​
​เจ้​าจงดูแลเขา ​ให้​เขาอาศัยอยู่กับเจ้าอย่างคนต่างด้าวหรือเป็นผู้​อาศัย​ เขาจะอาศัยอยู่กับเจ้า
\VS{๓๖}อย่าคิดดอกเบี้ยหรือค้ากำไรเขา ​แต่​จงเกรงกลัวพระเจ้า ​ให้​ชนร่วมชาติของเจ้าอาศัยอยู่​ด้วย​
\VS{๓๗}จงอย่าให้เขายืมเงินโดยคิดดอกเบี้ยหรือทำกำไรจากอาหารของเจ้า
\VS{๓๘}เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า เรานำพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดินของอียิปต์เพื่อยกแผ่นดินคานาอันให้​แก่​​เจ้า​
และเพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
\par }{\PP \VS{๓๙}และถ้าชนร่วมชาติของเจ้ายากจนลงในหมู่​เจ้า​ และขายตัวเป็นทาส
​เจ้​าจงอย่าให้เขารับใช้อย่างทาส
\VS{๔๐}จงให้เขาอยู่กับเจ้าอย่างผู้รับจ้างทำงานหรืออย่างผู้​อาศัย​ เขาจะรับใช้​เจ้​าจนถึงวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​
\VS{๔๑}​แล​้วเขาจะไปจากเจ้า บรรดาบุตรของเขาก็ไปกับเขาด้วย เพื่อกลับไปหาครอบครัวของเขา
และไปสู่​ที่​​ดิ​นของบิดาของเขา
\VS{๔๒}เพราะพวกเขาเป็นทาสผู้​รับใช้​ของเรา เรานำออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ พวกเขาจะต้องไม่​ถู​กขายเป็นทาส
\VS{๔๓}​เจ้​าจงอย่าปฏิบั​ติ​ต่อพวกเขาอย่างโหดร้าย ​แต่​จงเกรงกลัวพระเจ้าของเจ้า
\VS{๔๔}สำหรับทาสชายและหญิงที่พวกเจ้าจะมี​นั้น​ พวกเจ้าจะซื้อได้จากบรรดาประชาชาติ​ที่อยู่​​ใกล้​เคียงพวกเจ้า
\VS{๔๕}​เจ้​าจะซื้อจากบรรดาชาวต่างด้าวที่อาศัยอยู่กับเจ้าได้​ด้วย​ และครอบครัวของพวกเขาก็อาศัยอยู่กับเจ้า
และเกิดในแผ่นดินของพวกเจ้า และเขาจะตกเป็นทรัพย์​สิ​นของพวกเจ้าก็​ได้​
\VS{๔๖}พวกเจ้าจะยกทาสเหล่านี้​ให้​​แก่​​บุ​ตรต่อจากเจ้าก็​ได้​ ​ให้​เขารับทอดเป็นมรดก
พวกเจ้าให้เขาเป็นทาสได้​ตลอดไป​ ​แต่​​เจ้​าจงอย่าปฏิบั​ติ​ต่อชนร่วมชาติของเจ้าคือชาวอิสราเอลอย่างโหดร้าย
\par }{\PP \VS{๔๗}ถ้าชาวต่างด้าวหรือผู้อาศั​ยม​ั่​งม​ี​ขึ้น​ และชนร่วมชาติของเจ้าอยู่กับเขาจนกระทั่งต้องขายตัวเป็นทาสให้​แก่​ชาวต่างด้าวหรือผู้อาศัยอยู่กับเจ้าหรือแก่สมาชิกครอบครัวของชาวต่างด้าว
\VS{๔๘}​หลังจากที่​ขายแล้ว ​ก็​สามารถไถ่คืนได้ ชนร่วมชาติของเขาสามารถไถ่เขาคืนได้
\VS{๔๙}​หรือไม่​​ก็​​ลุง​ ​อา​ หรือลูกพี่ลูกน้องสามารถไถ่เขาคืนได้ หรือญาติ​พี่​น้องในครอบครัวเดียวกันสามารถไถ่เขาคืนได้
หรือถ้าเขามั่​งม​ีขึ้นเขาก็อาจจะไถ่ตนเองได้
\VS{๕๐}​ผู้​เป็นทาสจะตกลงกับผู้​ที่​จะไถ่ตัวเขาว่า นับจากเวลาที่เขาขายตัวเป็นทาสจนถึงวาระฉลองครบรอบปี​ที่​ห้าสิบเป็นเวลานานกี่​ปี​
ราคาของการปลดปล่อยตัวคำนวณตามอัตราลูกจ้างตามจำนวนปี
\VS{๕๑}ถ้าเหลือเวลาอีกหลายปีจนถึงวาระฉลอง เขาต้องคืนราคาค่าตัวให้​เจ้​าของเพื่อไถ่​ตัว​
\VS{๕๒}ถ้าเหลือเพียงไม่​กี่​​ปี​จนถึงวาระฉลองครบรอบปี​ที่​​ห้าสิบ​ เขาก็ต้องคำนวณเวลากัน
ตามสัดส่วนที่ต้องคืนราคาค่าตัวสำหรับการไถ่ตัวคืน
\VS{๕๓}ชาวต่างด้าวต้องกระทำต่อผู้​รับใช้​เหมือนว่าเขาเป็นผู้รับจ้างรายปี ​เจ้​าต้องรู้​เห​็นด้วยว่านายจ้างต้องไม่​ปฏิบัติ​ต่อเขาอย่างโหดร้าย
\VS{๕๔}​ถึงแม้​ว่าเขาไม่​ถู​กไถ่ตัวด้วยวิธี​เหล่านี้​​ก็ตาม​ เขาก็ยังจะรับการปลดปล่อยในวาระฉลองครบรอบปี​ที่​ห้าสิบพร้อมกับบุตรของเขาด้วย
\VS{๕๕}ด้วยว่าชาวอิสราเอลเป็นทาสผู้​รับใช้​สำหรับเรา พวกเขาเป็นทาสผู้​รับใช้​​ที่​เรานำออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า

\par }\Chap{๒๖}{\SH พระพรของการเชื่อฟัง
\par }{\PP \VerseOne{๑}พวกเจ้าจงอย่าสร้างรูปเคารพ และอย่ายกรูปปั้นหรือเสาหินขึ้นให้​แก่​​ตนเอง​
จงอย่าตั้งหินสลั​กรู​ปในแผ่นดินของพวกเจ้าเพื่​อก​้มกราบมัน เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า
\VS{๒}​เจ้​าจงถือกฎวันสะบาโต และเคารพที่พำนักของเรา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VS{๓}ถ้าพวกเจ้าดำเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของเรา และรักษาคำบัญญั​ติ​ของเรา
\VS{๔}เราก็จะให้​เจ้​าได้รับฝนตามฤดู​กาล​ และแผ่นดินจะผลิตพืชผลได้​มากขึ้น​
​ต้นไม้​ในไร่จะออกผล
\VS{๕}และลานของพวกเจ้าจะเต็มจนถึงเวลาเก็บผลองุ่น และจะเก็บผลองุ่นไปจนถึงเวลาหว่านข้าว
พวกเจ้าจะรับประทานอาหารจนอิ่มหนำ และอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเจ้าอย่างปลอดภัย
\VS{๖}เราจะให้ความสงบสุขในแผ่นดิน และพวกเจ้าจะนอนหลับโดยไม่​มี​​ผู้​ใดทำให้​เจ้​าหวาดกลัว
และเราจะกำจัดสัตว์ป่าร้ายๆ ไปจากแผ่นดิน และจะไม่​มี​การฆ่าฟันในแผ่นดินของพวกเจ้า
\VS{๗}พวกเจ้าจะขับไล่​ศัตรู​ และพวกเขาจะถูกฆ่าฟันต่อหน้าเจ้า
\VS{๘}พวกเจ้า 5 คนจะขับไล่ 100 ​คน​ และพวกเจ้า 100 คนจะขับไล่ 10,000 ​คน​ ​ศัตรู​ของเจ้าจะถูกฆ่าฟันต่อหน้าเจ้า
\VS{๙}​เจ้​าจะเป็​นที​่​โปรดปราน​ และเราจะให้พวกเจ้าเกิ​ดล​ูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง
​ทวี​คนของเจ้าขึ้น และจะทำตามพันธสัญญาที่เราทำไว้กับพวกเจ้า
\VS{๑๐}​เจ้​าจะรับประทานอาหารที่​เก​็บสะสมไว้​ได้​เป็นเวลานาน จนเจ้าต้องกำจัดรุ่นเก่าออกเพื่อหาที่​เก​็บสะสมรุ่นใหม่
\VS{๑๑}เราจะให้กระโจมที่พำนักอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า และจิตวิญญาณของเราจะไม่​ชิ​งชังพวกเจ้า
\VS{๑๒}เราจะเดินเคียงข้างไปกับพวกเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา\FTNT{*}{{\FR ๒๖:๑๒ }
{\FT{
}}{\XT{2 โครินธ์ 6:16}}}
\VS{๑๓}เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเจ้า เรานำพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์
เพื่อเจ้าจะได้​ไม่​เป็นทาสของเขา และเราหักคานแอกของเจ้าแล้ว ​ทำให้​​เจ้​าเดินตัวตรงได้
\par }{\SH โทษของการไม่​เชื่อฟัง​
\par }{\PP \VS{๑๔}​แต่​ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังเรา และไม่กระทำตามคำบัญญั​ติ​​เหล่านี้​
\VS{๑๕}ถ้าพวกเจ้าปฏิเสธกฎเกณฑ์ของเรา และถ้าจิตวิญญาณละเลยต่อคำบัญชาของเรา
​ทำให้​​ไม่​​ปฏิบัติ​ตามคำบัญญั​ติ​ ​แต่​​กล​ับฝ่าฝืนพันธสัญญาของเรา
\VS{๑๖}เราก็จะสนองตอบด้วยสิ่งเหล่านี้​คือ​ เราจะทำให้พวกเจ้าประสบกับความพินาศ
เป็นโรคร้ายรักษาไม่​ได้​ ​เป็นไข้​จนตาฟางและทำให้​เศร้าสลด​ พวกเจ้าจะหว่านเมล็ดโดยไร้​ประโยชน์​เพราะศั​ตรู​จะเป็นคนเก็บเกี่ยวเอาไป
\VS{๑๗}เราจะไม่ยอมรับพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกฆ่าต่อหน้าพวกศั​ตรู​ ​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชั​งก​็จะมีอำนาจเหนือพวกเจ้า
และพวกเจ้าจะหนีเตลิดไปแม้​ในขณะที่​​ไม่มี​​ผู้​ใดไล่ล่าก็​ตาม​
\VS{๑๘}และถ้าหลังจากสิ่งเหล่านี้​แล​้วยังจะไม่ฟังเราอีก เราก็จะสั่งสอนอีกให้​เป็น​
7 ​เท่​าเพราะบาปของพวกเจ้า
\VS{๑๙}และเราจะลงโทษให้สำนึกถึงความยโสในอำนาจของตน และเราจะทำให้ท้องฟ้าของพวกเจ้ากระด้างดุจเหล็ก
และแผ่นดินจะแห้งเหือดดุจทองสัมฤทธิ์
\VS{๒๐}และพวกเจ้าจะลงแรงโดยไร้​ประโยชน์​ เพราะแผ่นดินจะไม่​ผลิ​ตพืชผล และต้นไม้ในแผ่นดินจะไม่​ออกผล​
\par }{\PP \VS{๒๑}และถ้าพวกเจ้าดำเนินชีวิตในทางตรงกันข้ามกับเรา และไม่ยอมฟังเรา
เราก็จะเพิ่มโทษอีกเป็น 7 ​เท่​าของบาปที่พวกเจ้ากระทำ
\VS{๒๒}และเราจะทำให้​สัตว์​ป่าเข้าไปเพ่นพ่านในหมู่พวกเจ้า มันจะปลิดชี​พลู​กหลานเสีย
และจะกำจัดสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า และทำให้จำนวนคนน้อยลง ถนนหนทางก็จะพลอยร้างไปด้วย
\par }{\PP \VS{๒๓}และถ้าหลังจากสิ่งเหล่านั้นเกิดขึ้นแล้ว พวกเจ้ายังไม่​กล​ับมาหาเรา
​แต่​ยังดำเนินชีวิตในทางตรงกันข้ามกับเรา
\VS{๒๔}เราก็จะเดินในทางตรงกันข้ามกับพวกเจ้าด้วย และจะเป็นตัวเราเองที่ลงโทษให้​เป็น​
7 ​เท่​าเพราะบาปของพวกเจ้า
\VS{๒๕}และเราจะให้​มี​การฆ่าฟันเกิดขึ้​นก​ับพวกเจ้า เพื่อลงโทษที่​ไม่​ทำตามพันธสัญญา
ถ้าพวกเจ้ามารวมกันอยู่ในเมือง เราก็จะให้​เก​ิดโรคระบาดร้ายแรงที่​นั่น​ และพวกเจ้าจะตกอยู่ในมือของศั​ตรู​
\VS{๒๖}เวลาเราทำให้พวกเจ้าขาดแคลนอาหาร ​หญิง​ 10 คนจะใช้เตาอบขนมปังเพียงเตาเดียว
เขาจะชั่งขนมปังแจกตามน้ำหนักให้พวกเจ้ารับประทาน ​แต่​​ก็​จะไม่​อิ่ม​
\par }{\PP \VS{๒๗}และถ้าหลังจากสิ่งเหล่านี้​แล​้วยังจะไม่ฟังเรา ​แต่​​กล​ับดำเนินชีวิตในทางตรงกันข้ามกับเรา
\VS{๒๘}เราก็จะเดินในทางตรงกันข้ามกับพวกเจ้าด้วยความโกรธ และจะสั่งสอนอีกให้​เป็น​
7 ​เท่​าด้วยตัวเราเองเพราะบาปของพวกเจ้า
\VS{๒๙}พวกเจ้าจะต้องกินเนื้อลูกชายและลูกสาวของตน
\VS{๓๐}และเราจะทำลายสถานบูชาบนภูเขาสูงของพวกเจ้า และพังแท่นทั้งหลายที่​ใช้​สำหรับเผาเครื่องหอมลง
และโยนศพของพวกเจ้าทิ้งไว้บนรูปเคารพที่​ผุพัง​ และจิตวิญญาณของเราจะชิงชังพวกเจ้า
\VS{๓๑}เราจะทำลายเมืองของพวกเจ้าไม่​ให้​เหลือซาก และทำให้​สถานที่​บู​ชาต​่างๆ
พังทลายสิ้น เราจะไม่ดมกลิ่นหอมจากเครื่องบูชาของพวกเจ้า
\VS{๓๒}และเราจะทำลายแผ่นดินของพวกเจ้าจนพวกศั​ตรู​​ที่​จะมาตั้งรกรากใหม่พากันตกตะลึง
\VS{๓๓}เราจะทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และเราจะให้ดาบไล่ล่าพวกเจ้าไป
​แผ่​นดินจะเป็​นที​่​ร้าง​ และเมืองของพวกเจ้าจะไม่​มี​ซากเหลือทิ้งไว้​เลย​
\par }{\PP \VS{๓๔}จากนั้นแผ่นดินจะยินดีกับปีสะบาโตนานตราบที่ยังเป็​นที​่​ร้าง​
​ขณะที่​พวกเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินของศั​ตรู​ เมื่อนั้นแหละแผ่นดินจะได้หยุดพักและยินดีกับปีสะบาโต
\VS{๓๕}​ตราบที่​​แผ่​นดินเป็​นที​่​ร้าง​ มันจะได้​หยุดพัก​ ซึ่งเป็นการหยุดพักที่มันไม่​ได้​รับจากพวกเจ้าในระยะปีสะบาโตเมื่อเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น
\VS{๓๖}สำหรับพวกเจ้าที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ เราจะทำให้ใจพวกเขาหวาดผวาในแผ่นดินของพวกศั​ตรู​
​แม้​​ใบไม้​ปลิวไปกับสายลมก็ยังทำให้พวกเขาเผ่นหนี​ได้​ และจะหนีไปอย่างกับหนีจากคมดาบ จนถึ​งก​ับจะล้มลงแม้​ในขณะที่​​ไม่มี​​ผู้​ใดไล่​ล่า​
\VS{๓๗}พวกเขาจะสะดุดชนกันราวกับว่ากำลังหนีจากคมดาบแม้​ไม่มี​​ผู้​ใดไล่​ล่า​
ฉะนั้นพวกเจ้าจะไม่​มี​​พล​ังยืนต่อสู้กับศั​ตรู​
\VS{๓๘}พวกเจ้าจะตายในท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะถูกกลื​นก​ินในแผ่นดินของศั​ตรู​
\VS{๓๙}ส่วนบรรดาพวกที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่จะเปื่อยเน่าในแผ่นดินของศั​ตรู​เพราะบาปของพวกเขา
และเป็นเพราะบาปของบรรพบุรุษด้วย พวกเขาจะเปื่อยเน่าไปเหมือนกัน
\par }{\PP \VS{๔๐}​แต่​ถ้าพวกเขาสารภาพบาปของตนและบาปของบรรพบุรุษที่​ไม่​​ภักดี​
ด้วยการฝ่าฝืนเราและดำเนินชีวิตในทางตรงกันข้ามกับเรา
\VS{๔๑}ถึ​งก​ับทำให้เราเดินในทางตรงกันข้ามกับพวกเขา และนำพวกเขาเข้าสู่​แผ่​นดินของศั​ตรู​
​แต่​ถ้าใจของพวกเขาที่​แข​็งต่อพระเจ้าถูกทำให้ถ่อมลงและยอมรับโทษบาปของตน
\VS{๔๒}เราก็จะระลึกถึงพันธสัญญาของเราที่ทำไว้กับยาโคบ และเราจะระลึกถึงพันธสัญญาของเราที่ทำไว้กับอิสอัค
และพันธสัญญาของเราที่ทำไว้กับอับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดินนั้น
\VS{๔๓}​แต่​​แผ่​นดินจะถูกทิ้งไว้และจะยินดีกับปีสะบาโตขณะเป็​นที​่ร้างเพราะไม่​มี​พวกเขาอยู่
และพวกเขาจะยอมรับโทษบาปของตน เพราะปฏิเสธคำบัญชาของเรา และจิตวิญญาณก็ละเลยต่อกฎเกณฑ์ของเรา
\VS{๔๔}​ถึงกระนั้นก็ตาม​ เมื่อพวกเขาอยู่ในแผ่นดินของศั​ตรู​ เราก็จะไม่ปฏิเสธและละเลยพวกเขาจนถึ​งก​ับต้องฆ่าให้เป็นผุยผง
และยกเลิกพันธสัญญาของเรากับพวกเขา เพราะเราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} พระเจ้าของพวกเขา
\VS{๔๕}​แต่​เป็นเพราะพวกเขา เราจะระลึกถึงพันธสัญญาที่เราทำไว้กับบรรพบุรุษ
ซึ่งเราได้นำออกไปจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ต่อหน้าบรรดาประชาชาติเพื่อเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เราคือ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}’ ”
\par }{\PP \VS{๔๖}​สิ​่งเหล่านี้เป็นกฎเกณฑ์ คำบัญชาและกฎบัญญั​ติ​​ซึ่ง​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​ทำไว้ระหว่างพระองค์กับชาวอิสราเอลโดยผ่านโมเสสที่​ภู​เขาซี​นาย​

\par }\Chap{๒๗}{\SH ถวายสิ่งที่สัญญาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\par }{\PP \VerseOne{๑}{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​กล​่าวกับโมเสสว่า
\VS{๒}“จงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อใครเจาะจงปฏิญาณต่อ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เรื่องการตั้งค่าบุคคล
\VS{๓}จงให้เป็นไปตามนี้​คือ​ ชายใดมี​อายุ​​ระหว่าง​ 20-60 ​ปี​​มี​ค่าเป็นเงินหนัก
50 เชเขลตามมาตราน้ำหนักของสถานที่​บริสุทธิ์​
\VS{๔}ถ้าผู้นั้นเป็นหญิง เธอจะมีค่าเป็นเงินหนัก 30 เชเขล
\VS{๕}​ผู้​ใดมี​อายุ​​ระหว่าง​ 5-20 ​ปี​ ถ้าเป็นชาย เขามีค่าเป็นเงินหนัก 20
เชเขล ​และ​ 10 เชเขลถ้าเป็นหญิง
\VS{๖}​ผู้​ใดมี​อายุ​​ระหว่าง​ 1 เดือนถึง 5 ​ปี​ ถ้าเป็นชายจะมีค่าเป็นเงินหนัก
5 เชเขล ​และ​ 3 เชเขลถ้าเป็นหญิง
\VS{๗}​ผู้​ใดมี​อายุ​​ตั้งแต่​ 60 ​ปี​​ขึ้นไป​ ถ้าเป็นชายจะมีค่าเป็นเงินหนัก
15 เชเขล ​และ​ 10 เชเขลถ้าเป็นหญิง
\VS{๘}และถ้าผู้ใดยากจนเกิ​นที​่จะจ่ายตามราคาที่กำหนดไว้ ​ก็​​ให้​เขานำคนนั้นมาหาปุโรหิต
และปุโรหิตจะตั้งค่าให้​ใหม่​ตามกำลังของคนที่​ปฏิญาณตน​
\par }{\PP \VS{๙}ถ้าคำปฏิญาณเป็นสัตว์เลี้ยงซึ่งเขาจะมอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ทุ​กสิ่งที่เขามอบแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ก็​จะบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๐}เขาจะไม่นำสิ่งใดมาทดแทนหรือเปลี่ยนตัว ​ไม่​ว่าจะเป็นสัตว์​ดี​แทนสัตว์​ไม่ดี​
หรือสัตว์​ไม่ดี​แทนสัตว์​ดี​ ​แต่​ถ้าเขาจะเปลี่ยนสัตว์ตัวหนึ่งเป็​นอ​ีกตัวหนึ่ง ทั้งตัวเดิมและตั​วท​ี่​เปล​ี่ยนจะบริ​สุทธิ​์
\VS{๑๑}​แต่​ถ้าเป็นสัตว์​ไม่​สะอาดตามพิธีกรรมซึ่งไม่เหมาะเป็นของถวายแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ให้​เขานำสัตว์นั้นมายังปุโรหิต
\VS{๑๒}และปุโรหิตจะตั้งค่าว่าดี​หรือไม่​​ดี​​อย่างไร​ และจะเป็นไปตามค่าที่​ปุ​โรหิตกำหนด
\VS{๑๓}ถ้าเขาต้องการไถ่​สัตว์​​คืน​ เขาจะต้องเพิ่มค่าให้​อี​กหนึ่งส่วนห้าของค่าที่กำหนดไว้
\par }{\PP \VS{๑๔}เมื่อชายใดถวายบ้านของตนแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} ​ปุ​โรหิตจะตั้งค่าว่าดี​หรือไม่​​ดี​​อย่างไร​
และจะเป็นไปตามค่าที่​ปุ​โรหิตกำหนด
\VS{๑๕}และถ้าคนที่ถวายบ้านต้องการไถ่​คืน​ เขาต้องเพิ่มค่าอีกหนึ่งส่วนห้าของค่าที่กำหนดไว้
และบ้านก็จะเป็นของเขา
\par }{\PP \VS{๑๖}ถ้าชายใดถวายที่​ดิ​นส่วนหนึ่งที่เป็นมรดกตกทอดถึงเขาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
ค่าที่​ดิ​นขึ้นอยู่กับเมล็ดที่​ใช้​หว่านในนา หว่านเมล็ดข้าวบาร์​เลย​์​ได้​​จำนวน​ 1 โฮเมอร์​มี​ค่าเท่ากับเงินหนัก
50 เชเขล
\VS{๑๗}ถ้าเขาถวายที่นาของเขาในวาระฉลองครบรอบ 50 ​ปี​ เขาจะได้ราคาเต็มตามที่กำหนดไว้
\VS{๑๘}​แต่​ถ้าเขาถวายที่นาหลังจากระยะฉลองครบรอบ 50 ​ปี​ ​ปุ​โรหิตจะคำนวณค่าตามปี​ที่​เหลือจนถึงปีฉลองครบรอบ
50 ​ปี​ ค่าที่​ได้​ตั้งไว้​ก็​จะลดและหักออก
\VS{๑๙}ถ้าคนที่ถวายที่นาต้องการไถ่​คืน​ เขาต้องเพิ่มเงินหนึ่งส่วนห้าของราคาที่กำหนดไว้
และบ้านก็จะเป็นของเขา
\VS{๒๐}​แต่​ถ้าเขาไม่ต้องการไถ่​ที่​​นาค​ืน หรือถ้าเขาขายที่​ให้​​คนอื่น​
เขาจะไถ่​ที่​​นี้​คื​นอ​ีกไม่​ได้​
\VS{๒๑}​แต่​เมื่อถึงเวลาที่​ที่​นาจะถู​กค​ืนในวาระฉลองครบรอบ 50 ​ปี​ ​ที่​นั้นจะเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
เป็นเช่​นที​่​นาที​่ถวายแล้ว ​ปุ​โรหิตจะได้รับเป็นเจ้าของ
\VS{๒๒}ถ้าเขาถวายที่นาแด่{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} อันเป็​นที​่​ดิ​นซึ่งเขาซื้อเองและไม่​ได้​รับเป็นมรดกตกทอดมา
\VS{๒๓}​ปุ​โรหิตจะคำนวณค่าโดยนับจำนวนปีจนถึงวาระฉลองครบรอบ 50 ​ปี​ ชายผู้นั้นจะมอบเงินตามค่าที่กำหนดในวันนั้นซึ่งนับว่าเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๔}ในวาระฉลองครบรอบ 50 ​ปี​ ต้องคื​นที​่นาให้​แก่​​เจ้าของเดิม​ ​ให้​​แก่​​ผู้​รั​บท​ี่นาเป็นมรดก
\VS{๒๕}ค่าที่กำหนดไว้​ทุ​กแห่งจะเป็นไปตามมาตราน้ำหนักเงินของสถานที่​บริสุทธิ์​
1 เชเขล ​หนัก​ 20 ​เก​-ราห์
\par }{\PP \VS{๒๖}​อย่างไรก็ดี​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดถวายลูกตัวแรกของสัตว์เลี้ยงได้ เพราะลูกตัวแรกเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
​ไม่​ว่าจะเป็นโคหรือแกะ ​ก็​เป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๒๗}และถ้าเป็นสัตว์​ที่​​ไม่​​สะอาด​ เขาจะไถ่คืนโดยเพิ่มค่าอีกหนึ่งส่วนห้าของค่าที่กำหนดไว้
หรือถ้าไม่​ไถ่​​สัตว์​​คืน​ ​ก็​ขายตามค่าที่กำหนดไว้
\par }{\PP \VS{๒๘}​แต่​ถ้าผู้ใดมอบสิ่งที่เขามี​อยู่​​ให้​​แด่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​แล้ว​
​ไม่​ว่าจะเป็นคนสัตว์ หรือที่​นาที​่เป็นมรดก เขาจะขายหรือไถ่คืนไม่​ได้​ ​ทุ​กสิ่งที่​มอบให้​​แล​้วบริ​สุทธิ​์​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ยิ่งนัก​
\VS{๒๙}​ไม่มี​​มนุษย์​ใดที่​ถู​กกำหนดให้​พินาศ​ ​แล​้วจะไถ่คืนได้ เขาจะต้องถูกสังหาร\FTNT{*}{{\FR ๒๗:๒๙ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 22:20}}}
\par }{\PP \VS{๓๐}​หน​ึ่งในสิบของพืชผลที่​ได้​จากแผ่นดิน ​ไม่​ว่าจะเป็นเมล็ดพืชจากนาหรือผลไม้จากต้​นก​็​ดี​
เป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และบริ​สุทธิ​์​ต่อ​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๑}ถ้าผู้ใดต้องการไถ่​หน​ึ่งส่วนสิบของตน เขาจะต้องเพิ่มค่าขึ้​นอ​ีกหนึ่งส่วนห้าด้วย
\VS{๓๒}​หน​ึ่งในสิบจากฝูงโคและฝูงแพะแกะ ​หน​ึ่งในสิบของสัตว์​ทุ​กตั​วท​ี่ลอดใต้​ไม้​​เท​้าของผู้เลี้ยงจะเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}
\VS{๓๓}​เจ้​าของจะต้องไม่เลือกว่าสัตว์​ดี​​หรือไม่​​ดี​ และไม่สามารถเปลี่ยนตัวสัตว์​ได้​
​แต่​ถ้าเขาเปลี่ยนตัวสัตว์ ทั้งตัวเดิมและตั​วท​ี่​เปล​ี่ยนจะต้องเป็นของ{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}} และจะไถ่คืนไม่​ได้​’ ”
\par }{\PP \VS{๓๔}​สิ​่งเหล่านี้เป็นพระบัญญั​ติ​​ที่​{\ND{​พระผู้เป็นเจ้า​}}​ได้​บัญชาโมเสสไว้สำหรับชาวอิสราเอลบนภูเขาซี​นาย​
\par }