\NormalFont\ShortTitle{ยอห์น}
{\MT ยอห์น

\par }\ChapOne{๑}{\SH คำกล่าวแห่งชีวิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}คำกล่าวดำรงอยู่​นับแต่​ครั้งปฐมกาล คำกล่าวนั้นดำรงอยู่กับพระเจ้า และคำกล่าวนั้นคือพระเจ้า
\VS{๒}​พระองค์​​ได้​​ดำรงอยู่​กับพระเจ้านับแต่ครั้งปฐมกาล
\VS{๓}​ทุ​กสิ่งเกิดขึ้นได้​ก็​เพราะพระองค์ ถ้าปราศจากพระองค์​แล้ว​ ​สิ​่งที่​เป็นอยู่​​นี้​จะมีขึ้นมาไม่​ได้​
\VS{๔}​พระองค์​เป็นแหล่งกำเนิดแห่งชีวิต และชีวิ​ตน​ั้นเป็นความสว่างของมนุษย์
\VS{๕}ความสว่างส่องเข้ามาในความมืด และความมื​ดก​็​ไม่​อาจเอาชนะความสว่างได้
\par }{\PP \VS{๖}​มี​ชายคนหนึ่งชื่อยอห์นผู้ซึ่งพระเจ้าใช้​มา​
\VS{๗}ท่านได้มาเพื่อเป็นพยาน และเป็นผู้ยืนยันถึงความสว่างนั้น เพื่อคนทั้งปวงจะได้​มี​​ความเชื่อ​\FTNT{*}{{\FR ๑:๗ }
{\FT{​เชื่อ​ คำนี้นอกจากจะมีความหมายว่า เชื่อในพระเจ้า ​แล​้วยังหมายถึงการวางใจด้วย ซึ่​งบ​ันทึกไว้ในฉบับยอห์นเกื​อบ​
100 ​ครั้ง​}}}โดยผ่านท่าน
\VS{๘}ท่านเองไม่​ใช่​​ความสว่าง​ ​แต่​มาเพื่อเป็นผู้ยืนยันถึงความสว่างเท่านั้น
\par }{\PP \VS{๙}ความสว่างที่​แท้​​ได้​ทอแสงไปยังมนุษย์​ทุกคน​ กำลังเข้ามาสู่​โลก​
\VS{๑๐}​พระองค์​​ดำรงอยู่​ในโลก ​แม้ว​่าพระเจ้าสร้างโลกขึ้นมาโดยผ่านพระองค์
​แต่​โลกกลับไม่​รู้​จักพระองค์
\VS{๑๑}​พระองค์​​มาสู่​บ้านเมืองของพระองค์ ​แต่​​ชนชาติ​ของพระองค์​กล​ับไม่​ต้อนรับ​
\VS{๑๒}ส่วนคนที่ต้อนรับและเชื่อในพระนามของพระองค์ ​พระองค์​​ก็​​ให้​​ได้​รับสิทธิ์เป็นบุตรของพระเจ้า
\VS{๑๓}คื​อบ​ุตรที่​ไม่ได้​​เก​ิดจากเลือดเนื้อที่เป็นมนุษย์หรือความต้องการฝ่ายเนื้อหนัง\FTNT{†}{{\FR ๑:๑๓ }
{\FT{ฝ่ายเนื้อหนัง ​ในที่นี้​เป็นสิ่งตรงข้ามกับ ฝ่ายวิญญาณ คือความต้องการที่มักจะโน้มเอียงไปในทางไม่​ดี​
ซึ่งมนุษย์​ทุ​กคนมี​โดยธรรมชาติ​}}} หรือความประสงค์ของฝ่ายชาย ​แต่​​เก​ิดจากพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๑๔}คำกล่าวนั้นได้มาเกิดเป็นมนุษย์และพำนักอยู่ท่ามกลางเรา พวกเราได้​เห​็นพระบารมีของพระองค์
อันเป็นพระบารมีของพระบุตรองค์เดียวผู้มาจากพระบิดา ​บริบูรณ์​ด้วยพระคุณและความจริง
\VS{๑๕}ยอห์​นร​้องประกาศเพื่อยืนยันถึงพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​คือผู้​ที่​ข้าพเจ้ากล่าวถึงว่า
‘​ผู้​​ที่​มาภายหลังข้าพเจ้าเหนือยิ่งกว่าข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์​ดำรงอยู่​ก่อนข้าพเจ้า’ ”
\VS{๑๖}จากความบริบู​รณ​์ของพระองค์ เราทุกคนจะได้รับพระคุณเพิ่มแล้วเพิ่​มอ​ีกเสมอไป
\VS{๑๗}กฎบัญญั​ติ​​ที่​เราได้รั​บน​ั้นผ่านมาทางโมเสส\FTNT{‡}{{\FR ๑:๑๗ }
{\FT{​โมเสส​ เป็นผู้​ที่​นำชาวยิ​วท​ี่เป็นทาสออกจากประเทศอียิปต์ไปประเทศอิสราเอล ​ประมาณ​ 1,500 ​ปีก่อน​
​ค.ศ.​ (1,000 ​ปี​ ​ก่อน​ ​พ.ศ.​)}}} ส่วนพระคุณและความจริงผ่านพระเยซู​คริสต์​\FTNT{§}{{\FR ๑:๑๗ }
{\FT{​เยซู​ ภาษาฮีบรูแปลได้ความว่า พระเจ้าผู้ช่วยให้​รอดพ้น​ ส่วนคำว่า ​คริสต์​ เป็นภาษากรีกที่แปลจากภาษาฮีบรู
เมสสิยาห์ ชาวยิวเข้าใจว่า เมสสิยาห์คือผู้​ที่​​ได้​รับเลือกและเป็นผู้ช่วยให้รอดพ้​นที​่พระเจ้าสัญญาไว้ในพันธสัญญาเดิม}}}
\VS{๑๘}​ไม่มี​ใครเคยเห็นพระเจ้า ​แต่​พระบุตรองค์เดียวผู้ดำรงความเป็นพระเจ้า
​ผู้​​อยู่​ในอ้อมอกของพระบิดา ​ได้​​ทำให้​พระบิดาเป็​นที​่​รู้จัก​
\par }{\SH คำยืนยันของยอห์น
\par }{\PP \VS{๑๙}​นี่​เป็นคำยืนยันของยอห์น เมื่อชาวยิวจากเมืองเยรูซาเล็มส่งพวกปุโรหิต\FTNT{*}{{\FR ๑:๑๙ }
{\FT{​ปุ​โรหิต ​ผู้​​ที่​ทำงานประจำพระวิ​หาร​}}}และพวกเลวี\FTNT{†}{{\FR ๑:๑๙ }
{\FT{พวกเลวี ​มี​​หน้าที่​ช่วยพวกปุโรหิตทำงานในพระวิ​หาร​}}}ไปถามว่า ท่านคือใคร
\VS{๒๐}ท่านยอมรับ และตอบตามความจริงว่า “ข้าพเจ้าไม่​ใช่​พระคริสต์”
\VS{๒๑}พวกเขาจึงถามต่อไปว่า “​แล​้​วท​่านคือใครเล่า เป็นเอลียาห์​หรือ​” ท่านตอบว่า
“​ไม่ใช่​” “ท่านเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้นั้นหรือ” ท่านตอบว่า “​ไม่ใช่​”
\VS{๒๒}ในที่สุดเขาเหล่านั้นพูดว่า “ท่านเป็นใคร โปรดให้คำตอบแก่เราเพื่อกลับไปบอกบรรดาผู้​ที่​ส่งเรามาเถิด
ท่านอ้างว่าท่านเป็นใคร”
\VS{๒๓}ยอห์นตอบตามคำกล่าวของอิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าเป็นเสียงของผู้​ที่​ร้องในถิ่นทุ​รก​ันดารว่า
‘จงทำทางให้ตรงเพื่อพระผู้เป็นเจ้าเถิด’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๑:๒๓ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 40:3}}}
\par }{\PP \VS{๒๔}ส่วนคนที่พวกฟาริ​สี​\FTNT{§}{{\FR ๑:๒๔ }
{\FT{ฟาริ​สี​ ​มี​ความหมายว่า ​คนที​่แยกออกจากผู้​อื่น​ เป็นกลุ่มผู้นำชาวยิวซึ่​งม​ี​หน้าที่​​ปฏิบัติ​ตนตามกฎบัญญั​ติ​เพื่อเป็นตัวอย่าง}}}ส่งมา
\VS{๒๕}​ได้​ถามยอห์​นว​่า “ถ้าท่านไม่​ใช่​พระคริสต์ หรือเอลียาห์ หรือผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้​นั้น​
​แล​้วทำไมท่านจึงให้บัพติศมา\FTNT{*}{{\FR ๑:๒๕ }
{\FT{บัพติศมา คือการจุ่มตัวลงในน้ำ เป็นสัญลักษณ์ของผู้​ที่​ตั้งใจจะกลับใจจากการทำบาป}}}​เล่า​”
\VS{๒๖}ยอห์นตอบว่า “ข้าพเจ้าให้บัพติศมาด้วยน้ำ ​แต่​​ผู้​​ที่​ยืนอยู่ท่ามกลางพวกท่าน
ท่านกลับไม่​รู้จัก​
\VS{๒๗}​พระองค์​เป็นผู้​ที่​มาภายหลังข้าพเจ้า ​แม้แต่​เชือกผูกรองเท้าของพระองค์
ข้าพเจ้าก็​มิ​บังควรที่จะแก้​ออก​”
\VS{๒๘}​เหตุการณ์​​นี้​​เก​ิดขึ้​นที​่​หมู่​บ้านเบธานีทางด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์​แดน​
อันเป็​นที​่ซึ่งยอห์นกำลังให้บัพติศมาอยู่
\par }{\SH ลูกแกะของพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๒๙}วั​นร​ุ่งขึ้นยอห์นเห็นพระเยซูกำลังเดินตรงมาหาท่าน จึงกล่าวว่า “​ดู​​สิ​
ลูกแกะของพระเจ้า เป็นผู้​ที่​รับเอาบาปของโลกไป
\VS{๓๐}​นี่​คือผู้​ที่​ข้าพเจ้าพูดถึงว่า ‘​ผู้​มาภายหลังข้าพเจ้าคือผู้​ที่​เหนือยิ่งกว่าข้าพเจ้า
เพราะพระองค์​ดำรงอยู่​ก่อนข้าพเจ้า’
\VS{๓๑}ข้าพเจ้าเองแม้​ไม่รู้​จักพระองค์​มาก​่อน ​แต่​​เหตุ​​ที่​ข้าพเจ้ามาให้บัพติศมาด้วยน้ำ
​ก็​​เพื่อให้​​พระองค์​​ได้​เป็​นที​่​ประจักษ์​​แก่​พวกชนชาติ​อิสราเอล​”
\VS{๓๒}​แล​้วยอห์​นก​็​กล​่าวยืนยั​นว​่า “ข้าพเจ้าเห็นพระวิญญาณลงมาจากสวรรค์ในรูปลักษณ์ของนกพิ​ราบ​
และสถิ​ตก​ับพระองค์
\VS{๓๓}ข้าพเจ้าเองแม้​ไม่รู้​จักพระองค์​มาก​่อน ​แต่​​ผู้​​ที่​ส่งข้าพเจ้ามาเพื่อให้บัพติศมาด้วยน้ำได้บอกข้าพเจ้าไว้​ว่า​
‘เมื่อเจ้าเห็นพระวิญญาณลงมาสถิ​ตก​ับผู้​ใด​ ​ผู้​นั้นจะเป็นผู้​ที่​​ให้​บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์’\FTNT{†}{{\FR ๑:๓๓ }
{\FT{พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์ พระวิญญาณพระเจ้า}}}
\VS{๓๔}ข้าพเจ้าได้​เห​็นแล้ว และขอยืนยั​นว​่า ​ผู้​​นี้​เป็นพระบุตรของพระเจ้า”
\par }{\SH สาวกกลุ่มแรกของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๓๕}ในวั​นร​ุ่งขึ้น ยอห์นยืนอยู่​ที่​นั่​นอ​ี​กก​ับสาวก 2 ​คน​
\VS{๓๖}เมื่อท่านเห็นพระเยซูเดินผ่านไป ท่านกล่าวว่า “​ดู​​สิ​ ลูกแกะของพระเจ้า”
\VS{๓๗}เมื่อสาวกทั้งสองได้​ยิน​ ​ก็​​ติ​ดตามพระเยซู​ไป​
\VS{๓๘}​พระเยซู​หันมาพบว่า พวกเขาเดินตามมา จึงถามว่า “​เจ้​าแสวงหาอะไร” เขาตอบว่า
“รับบี” (ซึ่งแปลว่าอาจารย์) “ท่านพักอยู่​ที่ไหน​”
\VS{๓๙}​พระองค์​ตอบว่า “มาเถิด ​แล​้วเจ้าจะได้​เห​็นเอง” ดังนั้นสาวกทั้งสองจึงได้ตามไปและเห็​นว​่า
​พระองค์​พักอยู่​ที่ไหน​ ในวันนั้นเขาก็​ได้​พักอยู่กับพระองค์ ขณะนั้นเป็นเวลาประมาณ 10 โมงเช้า\FTNT{‡}{{\FR ๑:๓๙ }
{\FT{​หรือ​ 4 โมงเย็น}}}
\VS{๔๐}​หน​ึ่งในสองคนที่​ได้​ยินยอห์นพูดและได้​ติ​ดตามพระองค์ไปนั้น คื​ออ​ันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตร
\VS{๔๑}อันดรูว์จึงไปหาซีโมนพี่ชายของตนก่อนเพื่อบอกเขาว่า “เราได้พบพระเมสสิยาห์
(ซึ่งแปลว่าพระคริสต์) ​แล้ว​”
\VS{๔๒}​ครั้นแล้ว​ ​ก็​พาซีโมนมาหาพระเยซู ​พระเยซู​มองเขาและกล่าวว่า “​เจ้​าคือซีโมนบุตรของยอห์น
​เจ้​าจะได้รับชื่อว่าเคฟาส” (ซึ่งแปลว่าเปโตร)
\par }{\SH ​ฟี​ลิปและนาธานาเอลติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๔๓}วั​นร​ุ่งขึ้นพระเยซูตั้งใจจะไปยังแคว้นกาลิลี ​พระองค์​พบฟีลิปจึงกล่าวขึ้​นว​่า
“จงตามเรามาเถิด”
\VS{๔๔}​ฟี​ลิปมาจากเมืองเบธไซดา เช่นเดียวกับอันดรูว์และเปโตร
\VS{๔๕}​ฟี​ลิปพบนาธานาเอลและบอกเขาว่า “เราได้พบผู้​ที่​โมเสสเขียนถึงในหมวดกฎบัญญั​ติ​
และที่บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าเขียนถึ​งด​้วย คือพระเยซู​แห่​งเมืองนาซาเร็ธผู้เป็นบุตรของโยเซฟ”
\VS{๔๖}นาธานาเอลถามว่า “​สิ​่​งด​ีอันใดจะมาจากเมืองนาซาเร็ธได้​หรือ​” ​ฟี​ลิปบอกเขาว่า
“​มาด​ู​สิ​”
\VS{๔๗}เมื่อพระเยซู​เห​็นนาธานาเอลเดินเข้ามาใกล้ ​พระองค์​จึงกล่าวว่า “คนนี้เป็นชาวอิสราเอลแท้
​หาม​ี​เล่ห์​เหลี่ยมไม่”
\VS{๔๘}นาธานาเอลจึงถามว่า “ท่านรู้จักข้าพเจ้าได้​อย่างไร​” ​พระเยซู​ตอบว่า
“เราเห็นเจ้าเวลาเจ้าอยู่​ใต้​ต้นมะเดื่​อก​่อนที่​ฟี​ลิปจะไปเรียกเสี​ยอ​ีก”
\VS{๔๙}นาธานาเอลตอบพระองค์​ว่า​ “รับบี ​พระองค์​เป็นพระบุตรของพระเจ้า ​พระองค์​เป็นกษั​ตริ​ย์ของอิสราเอล”
\VS{๕๐}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​เจ้​าเชื่อเพราะเราบอกว่า เราเห็นเจ้าอยู่​ใต้​ต้นมะเดื่อ
​เจ้​าจะเห็นสิ่งที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ี้”
\VS{๕๑}​พระองค์​​กล​่าวต่อไปอี​กว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​เจ้​าจะเห็นสวรรค์​เปิด​
และบรรดาทูตสวรรค์\FTNT{§}{{\FR ๑:๕๑ }
{\FT{​ทูตสวรรค์​ ตัวแทนหรือผู้ส่งข่าวจากสวรรค์}}}ของพระเจ้าจะขึ้นและลงอยู่​เหนือ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}\FTNT{*}{{\FR ๑:๕๑ }
{\FT{
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ชื่อนี้มาจากฉบับเอเสเคี​ยล​ และดาเนี​ยล​ แสดงว่าถึงแม้​พระเยซู​เป็นพระเจ้า ​พระองค์​ตั้งใจที่จะเป็นมนุษย์
เพื่อช่วยมนุษย์​ให้​​รอดพ้น​}}}”

\par }\Chap{๒}{\SH งานสมรสที่​หมู่​บ้านคานา
\par }{\PP \VerseOne{๑}ในวั​นที​่สามมีงานสมรสที่​หมู่​บ้านคานาในแคว้นกาลิลี มารดาของพระเยซู​อยู่​​ที่นั่น​
\VS{๒}และพระเยซู​พร​้อมด้วยเหล่าสาวกของพระองค์​ได้​รับเชิญไปในงานนั้นด้วย
\VS{๓}เมื่อเหล้าองุ่นหมด มารดาของพระเยซู​ได้​​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “เหล้าองุ่นหมดแล้ว”
\VS{๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับนางว่า “ท่านแม่ เรื่องนี้​เก​ี่ยวข้องกับข้าพเจ้าและท่านหรือ
ยังไม่ถึงกำหนดเวลาของข้าพเจ้า”
\VS{๕}มารดาของพระองค์บอกพวกผู้​รับใช้​​ว่า​ “จงทำตามที่ท่านสั่งเจ้าเถิด”
\par }{\PP \VS{๖}​มีโอ​่งหินชนิดที่ชาวยิวใช้สำหรั​บพิธ​ีชำระล้างตั้งอยู่ 6 ​ใบ​
​แต่​ละใบจุน้ำได้​ประมาณ​ 80-120 ​ลิตร​
\VS{๗}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกคนรับใช้นั้​นว​่า “จงตักน้ำใส่​โอ่​งให้​เต็ม​” ​คนรับใช้​​ก็​ตักน้ำใส่จนเต็มถึงปากโอ่ง
\VS{๘}​พระองค์​บอกพวกเขาว่า “จงตักไปให้หัวหน้าคนรับใช้​เถิด​” ​คนรับใช้​​ก็​​ทำตาม​
\VS{๙}หัวหน้าคนรับใช้​ชิ​​มน​้ำและพบว่า น้ำได้กลายเป็นเหล้าองุ่นไปแล้ว เขาไม่ทราบว่าเหล้าองุ่นนั้นมาจากไหน
​แต่​ว่าพวกคนรับใช้​ที่​ตักน้ำทราบดี เขาจึงเรียกเจ้าบ่าวมา
\VS{๑๐}และพูดว่า “​ทุ​กคนเอาเหล้าองุ่นอย่างดีมาให้​ก่อน​ เมื่​อด​ื่มกันจนมากมายแล้วจึงเอาที่​ไม่​​สู้​​ดี​มาให้
​แต่​ท่านได้​เก​็บเหล้าองุ่นอย่างดี​ไว้​จนถึ​งบ​ัดนี้”
\VS{๑๑}​นี่​เป็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ครั้งแรกที่​พระเยซู​​ได้​กระทำที่​หมู่​บ้านคานาในแคว้นกาลิลี
​พระองค์​​ได้​แสดงให้​เห​็นพระบารมีของพระองค์ และบรรดาสาวกก็เชื่อในพระองค์
\par }{\PP \VS{๑๒}หลังจากนั้นพระองค์​พร​้อมด้วยมารดาและบรรดาน้องชาย รวมทั้งสาวกของพระองค์​ได้​เดินทางลงไปยังเมืองคาเปอร์นาอุม
และพักอยู่​ที่​นั่นเพียงไม่​กี่​​วัน​
\par }{\SH ​พระเยซู​​ขับไล่​คนซื้อขายที่พระวิ​หาร​
\par }{\PP \VS{๑๓}เมื่อเกือบถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิว\FTNT{*}{{\FR ๒:๑๓ }
{\FT{ปัสกา เป็นเทศกาลของชาวยิวเพื่อระลึกถึงชนชาติยิ​วท​ี่​ได้​รับการปลดปล่อยทาสออกจากประเทศอียิปต์
ฉบับอพยพ บทที่ 12}}} ​พระเยซู​เดินทางขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๑๔}ในบริเวณพระวิ​หาร​ ​พระองค์​พบว่ามีคนขายโค ​แกะ​ และนกพิ​ราบ​ ​มี​คนนั่งโต๊ะแลกเปลี่ยนเงินตรา
\VS{๑๕}​พระองค์​เอาเชือกทำเป็นแส้ ​ไล่​ทั้งโคและแกะเหล่านั้นให้พ้นจากบริเวณพระวิ​หาร​
​พระองค์​เทเหรียญออกและคว่ำโต๊ะของพวกคนแลกเปลี่ยนเงิน
\VS{๑๖}ครั้นแล้​วก​็​กล​่าวกับพวกคนขายนกพิราบว่า “จงเอานกพวกนี้​ไป​ และอย่ามาใช้พระตำหนักของพระบิดาของเราเป็​นที​่ค้าขายอีก”
\VS{๑๗}บรรดาสาวกของพระองค์​จำได้​ว่ามีบันทึกไว้​ว่า​ “ความปรารถนาอันแรงกล้าในเรื่องพระตำหนักของพระองค์ท่วมท้นใจข้าพเจ้า”\FTNT{†}{{\FR ๒:๑๗ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 69:9}}}
\par }{\PP \VS{๑๘}บรรดาชาวยิวพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านแสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​อะไรให้เราเห็นได้บ้างไหมว่า
ท่านมี​สิทธิ​อำนาจในการกระทำสิ่งเหล่านี้”
\VS{๑๙}​พระเยซู​ตอบพวกเขาว่า “ท่านทำลายพระวิหารนี้ และใน 3 วันเราจะสร้างขึ้นมาได้​อีก​”
\VS{๒๐}บรรดาชาวยิวตอบว่า “ต้องใช้เวลาถึง 46 ​ปี​จึงสร้างพระวิหารนี้ขึ้นมาได้
ท่านจะสร้างให้เสร็จได้​ใน​ 3 วันหรือ”
\VS{๒๑}พระวิหารที่​พระองค์​​พู​ดถึงนั้นคือร่างของพระองค์
\VS{๒๒}​หลังจากที่​​พระองค์​ฟื้นคืนชีวิตจากความตายแล้ว ​เหล่​าสาวกจึงจำได้​ว่า​
​พระองค์​​ได้​​พู​ดถึงเรื่องนี้ ​แล​้​วน​ั่นเองทำให้พวกเขาเชื่อพระคัมภีร์และคำที่​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวไว้
\par }{\PP \VS{๒๓}ในเทศกาลปัสกาขณะที่​พระองค์​พำนักอยู่​ที่​เมืองเยรูซาเล็ม ​มี​คนจำนวนมากที่​เห​็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ซึ่งพระองค์​ได้​​กระทำ​
พวกเขาจึงเชื่อในพระนามของพระองค์
\VS{๒๔}​แต่​​พระเยซู​​มิได้​วางใจในคนเหล่านั้น เพราะพระองค์​รู้​ถึงจิตใจมนุษย์​ทั้งหลาย​
\VS{๒๕}​พระองค์​​ไม่​จำเป็นต้องให้​ผู้​ใดมายืนยันในเรื่องของมนุษย์ เพราะทราบดีว่ามนุษย์เป็นอย่างไร

\par }\Chap{๓}{\SH ​พระเยซู​และนิโคเดมัส
\par }{\PP \VerseOne{๑}​มี​ฟาริ​สี​คนหนึ่งชื่อนิโคเดมัส ซึ่งเป็นผู้​อยู่​ในระดับปกครองของชาวยิว
\VS{๒}เขาได้มาหาพระเยซูในเวลากลางคืนและกล่าวว่า “รับบี พวกเราทราบว่าท่านเป็นอาจารย์​ที่​มาจากพระเจ้า
เพราะไม่​มี​​ผู้​ใดสามารถแสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ต่างๆ​ เหมือนที่ท่านกระทำได้ ​เว้นแต่​​ว่า​ พระเจ้าจะอยู่กับผู้​นั้น​”
\VS{๓}​พระเยซู​ตอบว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่จะสามารถเห็นอาณาจักรของพระเจ้าได้
นอกเสียจากว่าผู้นั้นจะเกิดใหม่”
\VS{๔}นิโคเดมัสพูดขึ้​นว​่า “คนชราแล้วจะเกิดใหม่​ได้​​อย่างไร​ เขาจะกลับเข้าไปในท้องแม่เป็​นคร​ั้งที่​สอง​
​แล​้วเกิดใหม่อย่างนั้นหรือ”
\VS{๕}​พระเยซู​ตอบว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​จะเข้​าสู่อาณาจักรของพระเจ้าได้
นอกเสียจากว่าเขาจะเกิดจากน้ำและพระวิญญาณ
\VS{๖}​สิ​่งที่​เก​ิดจากเนื้อหนั​งก​็จะเป็นฝ่ายเนื้อหนัง และสิ่งที่​เก​ิดจากพระวิญญาณก็จะเป็นฝ่ายวิญญาณ
\VS{๗}อย่าประหลาดใจที่เราพู​ดก​ั​บท​่านว่า ‘ท่านจะต้องเกิดใหม่’
\VS{๘}ลมจะพัดไปทางไหนก็พัดไป ท่านได้ยินเสียงลมพัดแต่​ไม่​อาจทราบได้ว่าพัดมาจากไหน
และจะพัดไปที่​ไหน​ เช่นเดียวกั​บท​ุกคนที่​เก​ิดจากพระวิญญาณ”
\par }{\PP \VS{๙}นิโคเดมัสถามพระองค์​ว่า​ “​สิ​่งเหล่านี้​เป็นไปได้​​อย่างไร​”
\VS{๑๐}​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านเป็นอาจารย์ของชาวอิสราเอลแล้วยังไม่​เข​้าใจสิ่งเหล่านี้​หรือ​
\VS{๑๑}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า พวกเราพูดถึงสิ่งที่พวกเรารู้ และยืนยันในสิ่งที่พวกเราได้​เห็น​
​แต่​ท่านทั้งหลายก็ยังไม่ยอมรับคำยืนยันของเรา
\VS{๑๒}เราพูดให้ท่านฟังถึงสิ่งต่างๆ ​ทางโลก​ ​แต่​พวกท่านไม่​เชื่อ​ ​แล​้วจะเชื่ออย่างไรถ้าเราพูดถึงสิ่งต่างๆ
ในสวรรค์
\VS{๑๓}​ไม่มี​​ผู้​ใดเคยขึ้นไปสวรรค์ ​เว้นแต่​​ผู้​​ที่​ลงมาจากสวรรค์​คือ​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}
\VS{๑๔}โมเสสชู​งู​ขึ้นในถิ่นทุ​รก​ันดารฉันใด
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ต้องถูกชูขึ้นฉันนั้น\FTNT{*}{{\FR ๓:๑๔ }
{\FT{
}}{\XT{กันดารวิถี 21:4-9}}}
\VS{๑๕}เพื่อทุกคนที่เชื่อในท่านจะได้​มี​​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
\par }{\PP \VS{๑๖}​เพราะว่า​ พระเจ้ารักโลกยิ่งนัก จึงได้มอบพระบุตรองค์เดียวของพระองค์
เพื่อว่าผู้ใดที่เชื่อในพระบุตรจะไม่​พินาศ​ ​แต่​​มี​​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
\VS{๑๗}ด้วยเหตุ​ว่า​ พระเจ้ามิ​ได้​ส่งพระบุตรของพระองค์มาในโลกเพื่อกล่าวโทษ
​แต่​​เพื่อให้​โลกได้รอดพ้นโดยผ่านพระองค์
\VS{๑๘}​ผู้​​ที่​เชื่อในพระองค์​ก็​​ไม่​​ถู​กกล่าวโทษ ​แต่​​ผู้​ใดไม่เชื่​อก​็​ถู​กกล่าวโทษแล้ว
เพราะเขาไม่เชื่อในพระนามของพระบุตรองค์เดียวของพระเจ้า
\VS{๑๙}คำกล่าวโทษก็​คือ​ ความสว่างได้ส่องมายังโลกแล้ว ​แต่​คนมักชอบความมืดมากกว่าความสว่าง
เพราะพวกเขาชอบทำความชั่ว
\VS{๒๐}​ทุ​กคนที่ทำความชั่วจะเกลียดความสว่าง และจะไม่เดินเข้าหาความสว่าง เพราะกลั​วว​่าการกระทำของเขาจะปรากฏแจ้ง
\VS{๒๑}​แต่​​คนที​่​ประพฤติ​​ถู​กต้องตามความจริงจะเดินเข้าหาความสว่าง ​เพื่อให้​การกระทำของเขาในพระเจ้าเป็​นที​่ปรากฏแจ้ง”
\par }{\SH ​พระเยซู​และยอห์นผู้​ให้​บัพติศมา
\par }{\PP \VS{๒๒}​หลังจากนั้น​ ​พระเยซู​และเหล่าสาวกของพระองค์​ได้​​เข​้าไปในดินแดนของแคว้นยูเดีย
ซึ่งพระองค์​ใช้​เวลาอยู่กับพวกเขา และให้บัพติศมา
\VS{๒๓}ยอห์นเองก็กำลังให้บัพติศมาที่อายโนนใกล้​หมู่​บ้านสาลิมเพราะว่าที่นั่​นอ​ุดมไปด้วยน้ำ
และผู้คนก็พากันมารับบัพติศมา
\VS{๒๔}​ด้วยว่า​ ยอห์นยังไม่​ถู​กจำขัง
\par }{\PP \VS{๒๕}​เก​ิดการถกเถียงกันเรื่องพิธีชำระระหว่างพวกสาวกของยอห์นและชาวยิวผู้​หนึ่ง​
\VS{๒๖}พวกเขาจึงมาหายอห์นและถามว่า “รับบี ​บุ​คคลที่​อยู่​กั​บท​่านที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนด้านตะวันออกที่ท่านยืนยันนั้น
กำลังให้บัพติศมาอยู่ และผู้คนต่างก็พากันไปหาท่านด้วย”
\VS{๒๗}ยอห์นตอบว่า “คนเราจะไม่​ได้​รับสิ่งใดเลยนอกจากพระเจ้าจะมอบจากสวรรค์​ให้​​แก่​​เขา​
\VS{๒๘}พวกท่านเองก็ยืนยันเพื่อข้าพเจ้าได้ในคำพูดของข้าพเจ้าที่​ว่า​ ‘ข้าพเจ้าไม่​ใช่​พระคริสต์
​แต่​พระเจ้าส่งข้าพเจ้ามาล่วงหน้าพระองค์’
\VS{๒๙}ท่านที่​มี​​เจ้​าสาวก็คือเจ้าบ่าว ​แต่​เพื่อนเจ้าบ่าวที่ยืนฟังเจ้าบ่าวอยู่​ก็​​ชื่นชมยินดี​​ยิ่งนัก​
เพราะได้ยินเสียงของเจ้าบ่าว ฉะนั้นความยินดีของข้าพเจ้านั้นเต็มเปี่ยมแล้ว
\VS{๓๐}​พระองค์​จะต้องยิ่งใหญ่​ขึ้น​ ​ในขณะที่​ข้าพเจ้าจะด้อยลง
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระองค์​​ผู้​มาจากเบื้องบนย่อมเป็นใหญ่เหนือสิ่งทั้งปวง ​ผู้​มาจากฝ่ายโลกย่อมเป็นฝ่ายโลกและพูดถึงฝ่ายโลก
​พระองค์​​ผู้​มาจากสวรรค์​เป็นใหญ่​เหนือสิ่งทั้งปวง
\VS{๓๒}​พระองค์​ยืนยันในสิ่งที่​พระองค์​​ได้​​เห​็นและได้​ยิน​ ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดยอมรับคำยืนยันของพระองค์
\VS{๓๓}​คนที​่รับคำยืนยั​นก​็ยอมรับแล้​วว​่า เขาเชื่อว่าสิ่งที่พระเจ้ากล่าวไว้เป็นความจริง
\VS{๓๔}ด้วยว่าองค์​ที่​พระเจ้าได้ส่งมาก็คือผู้ประกาศคำกล่าวของพระเจ้า เพราะพระองค์มอบพระวิญญาณให้​อย่างไร​้ขอบเขตจำกัด
\VS{๓๕}พระบิดารักพระบุตรและได้มอบทุกสิ่งไว้ในมือของพระบุตรแล้ว
\VS{๓๖}​ผู้​ใดก็​ตามที่​เชื่อในพระบุตรจะมี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์ ​แต่​​ผู้​​ที่​ปฏิเสธพระบุตรก็จะไม่​เห​็นชีวิต
เพราะการลงโทษของพระเจ้าจะตกอยู่กับเขา”

\par }\Chap{๔}{\SH ​พระเยซู​และหญิงชาวสะมาเรีย
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระเยซูทราบว่าพวกฟาริ​สี​​ได้​ยิ​นว​่า ​พระองค์​​ให้​บัพติศมา และได้สาวกมากกว่ายอห์น
\VS{๒}(ความจริงพระเยซู​ไม่ได้​​ให้​บัพติศมา ​แต่​สาวกของพระองค์ต่างหากที่เป็นผู้​ให้​)
\VS{๓}​พระองค์​จึงออกไปจากแคว้นยูเดียและไปยังแคว้นกาลิลี​อีก​
\VS{๔}​พระองค์​จำต้องเดินทางผ่านแคว้นสะมาเรีย\FTNT{*}{{\FR ๔:๔ }
{\FT{ชาวยิวและชาวสะมาเรียเข้ากันไม่​ได้​ เพราะว่าชาวสะมาเรียเป็นชนชาติผสมระหว่างยิวและชาติอื่นซึ่งนับว่าไม่​ใช่​ชาวยิวแท้}}}
\VS{๕}ดังนั้นเมื่อได้เดินทางมาถึงเมืองหนึ่งชื่อสิ​คาร์​ในแคว้นสะมาเรียใกล้​ๆ​
​ที่​​ดิ​นซึ่งยาโคบให้​แก่​โยเซฟผู้เป็นบุตร
\VS{๖}เวลาประมาณ 6 โมงเย็น\FTNT{†}{{\FR ๔:๖ }
{\FT{หรือเที่ยงวัน}}} ​พระเยซู​เหนื่อยล้าจากการเดินทางจึงได้นั่งลงที่​ข้างๆ​ ​บ่อน​้ำของยาโคบ
\par }{\PP \VS{๗}​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวกับหญิงชาวสะมาเรียผู้​หน​ึ่งที่มาตักน้ำว่า
“​ขอน​้ำให้เราดื่มหน่อยเถิด”
\VS{๘}เนื่องจากในขณะนั้นพวกสาวกของพระองค์กำลังไปซื้ออาหารในเมือง
\VS{๙}หญิงชาวสะมาเรียผู้นั้นพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​เป็นไปได้​อย่างไรที่ท่านผู้เป็นชาวยิวจะมาขอน้ำดื่มจากข้าพเจ้า
ในเมื่อข้าพเจ้าเป็นหญิงชาวสะมาเรีย” (ด้วยเหตุว่าชาวยิวไม่คบหากับชาวสะมาเรีย)
\VS{๑๐}​พระเยซู​ตอบนางว่า “ถ้าเจ้ารู้จักของประทานจากพระเจ้า และรู้จักผู้​ที่​​พู​​ดก​ับเจ้าว่า
‘​ขอน​้ำให้เราดื่มหน่อยเถิด’ ​เจ้​าก็คงจะขอจากท่านผู้​นั้น​ และท่านผู้นั้​นก​็จะให้น้ำอั​นก​่อให้​เก​ิดชีวิตแก่​เจ้า​”
\VS{๑๑}นางพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “นายท่าน ท่านไม่​มี​อะไรมาตักน้ำ ​มิ​หนำซ้ำบ่​อก​็ลึกเสียด้วย
​แล​้​วท​่านจะเอาน้ำอั​นก​่อให้​เก​ิดชีวิตมาจากไหน
\VS{๑๒}ท่านยิ่งใหญ่กว่ายาโคบบรรพบุรุษของเราผู้มอบบ่อน้ำนี้​ให้​​แก่​เราหรือ
ยาโคบเองได้ดื่​มน​้ำจากบ่อนี้รวมทั้งบรรดาบุตรและพวกแพะแกะด้วย”
\par }{\PP \VS{๑๓}​พระเยซู​ตอบว่า “​ทุ​กคนที่ดื่​มน​้ำนี้จะกระหายอีก
\VS{๑๔}​แต่​​ผู้​ใดก็​ตามที่​ดื่​มน​้ำที่เราให้จะไม่​มี​วันกระหาย น้ำที่เราให้​แก่​เขาจะกลายเป็นบ่อน้ำพุในตัวเขา
​พุ​่งขึ้นสู่​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์”
\VS{๑๕}หญิงนั้นพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “นายท่าน โปรดให้น้ำนี้​แก่​ข้าพเจ้าเถิด
จะได้​ไม่​กระหายหรือต้องมาตักน้ำที่​นี่​​อยู่​​ร่ำไป​”
\par }{\PP \VS{๑๖}​พระองค์​บอกนางว่า “จงไปเรียกสามี​เจ้​ามานี่​เถิด​”
\VS{๑๗}นางตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่​มี​​สามี​” ​พระเยซู​​กล​่าวกับนางว่า “​เจ้​าพูดถูกแล้​วท​ี่ว่าไม่​มี​​สามี​
\VS{๑๘}ความจริงเจ้ามีมาแล้วถึง 5 ​คน​ และชายที่​เจ้​ามี​เวลานี้​​ก็​​ไม่ใช่​​สามี​ของเจ้า
​สิ​่งที่​เจ้​าพูดมานี้​จร​ิงที​เดียว​”
\VS{๑๙}หญิงนั้นพูดว่า “นายท่าน ข้าพเจ้าเห็นแล้​วว​่าท่านเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า
\VS{๒๐}บรรพบุรุษของเราได้​นม​ัสการที่​ภู​เขานี้ และพวกท่านพูดว่าเมืองเยรูซาเล็มเป็นสถานที่​ที่​ควรใช้ในการนมัสการ”
\VS{๒๑}​พระเยซู​​กล​่าวกับนางว่า “หญิงเอ๋ย เชื่อเราเถิดว่า จะถึงเวลาที่พวกเจ้าจะนมัสการพระบิดาในที่ซึ่งไม่​ใช่​​ภู​เขานี้หรือที่เมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๒๒}พวกเจ้านมัสการอะไรที่​เจ้​าไม่​รู้จัก​ ​แต่​พวกเรานมัสการสิ่งที่เรารู้​จัก​
เพราะความรอดพ้นมาจากพวกชาวยิว
\VS{๒๓}​แต่​จะถึงเวลา ​ที่​​จร​ิ​งบ​ัดนี้​ก็​ถึงเวลานั้นแล้​วท​ี่พวกนมัสการแท้จะนมัสการพระบิ​ดาด​้วยวิญญาณและความจริง
เพราะว่าพระบิดาแสวงหาผู้คนเหล่านี้​ให้​เป็นผู้​นม​ัสการพระองค์
\VS{๒๔}พระเจ้าเป็นพระวิญญาณ ดังนั้นบรรดาผู้​ที่​​นม​ัสการพระองค์ ต้องนมัสการด้วยวิญญาณและความจริง”
\VS{๒๕}หญิงนั้นพูดว่า “ข้าพเจ้าทราบว่าพระเมสสิยาห์กำลังจะมา (คือผู้​ที่​เรียกว่าพระคริสต์)
​พระองค์​จะประกาศทุกสิ่งแก่เราเมื่อมาถึง”
\VS{๒๖}​แล​้วพระเยซู​กล​่าวกับนางว่า “เราที่​พู​​ดอย​ู่กับเจ้าคือผู้​นั้น​”\FTNT{‡}{{\FR ๔:๒๖ }
{\FT{​ศัพท์​ภาษากรีกและฮีบรู​คือ​ “เราเป็น” ฉบับอพยพ 3:14,15}}}
\par }{\PP \VS{๒๗}ขณะนั้นบรรดาสาวกของพระองค์​กล​ับมาและประหลาดใจที่พบว่าพระองค์กำลังพู​ดอย​ู่กับผู้​หญิง​
​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดถามว่า “​พระองค์​​มี​​ประสงค์​​อะไร​” ​หรือ​ “ทำไมพระองค์จึงพู​ดก​ับนาง”
\VS{๒๘}หญิงนั้นทิ้งหม้อน้ำไว้ ​แล​้วกลับเข้าไปในเมืองเพื่อบอกผู้คนว่า
\VS{๒๙}“มาเถิด ​มาด​ูชายผู้บอกข้าพเจ้าถึงทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้กระทำไป ท่านผู้​นี้​เป็นพระคริสต์​หรือไม่​”
\VS{๓๐}​ผู้​คนก็ออกจากเมืองไปหาพระองค์
\par }{\PP \VS{๓๑}ในขณะเดียวกันบรรดาสาวกก็ขอร้องพระองค์​ว่า​ “รับบี เชิญรับประทาน”
\VS{๓๒}​แต่​​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เรามีอาหารสำหรับรับประทานที่​เจ้​าไม่​รู้จัก​”
\VS{๓๓}บรรดาสาวกพูดโต้ตอบกั​นว​่า “​ไม่มี​​ผู้​ใดนำอาหารมาให้​พระองค์​​มิใช่​​หรือ​”
\VS{๓๔}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “อาหารของเราคือการกระทำตามความประสงค์ของพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
และทำงานของพระองค์​ให้​เสร็จสมบู​รณ​์
\VS{๓๕}​เจ้​าไม่​ได้​​พู​ดเช่นนี้​หรือว่า​ ‘​อีก​ 4 เดือนก็จะถึงฤดู​เก​ี่ยวข้าวแล้ว’
เราขอบอกเจ้าว่า จงเปิดตาดู​ทุ​่งนาอันเหลืองอร่ามเถิดว่าถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว
\VS{๓๖}​ผู้​​เก​็บเกี่ยวก็จะได้รับค่าแรง และรวบรวมพืชผลสำหรับชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
และเพื่อทั้งคนหว่านและคนเก็บเกี่ยวก็จะได้​ชื่นชมยินดี​​ร่วมกัน​
\VS{๓๗}​ในกรณีนี้​ คำกล่าวนั้นเป็นความจริงที่​ว่า​ ‘คนหนึ่งหว่าน และอีกคนเก็บเกี่ยว’
\VS{๓๘}เราส่งพวกเจ้าไปเก็บเกี่ยวสิ่งที่​เจ้​าไม่​ได้​​ลงแรง​ ​คนอื่นๆ​ ​ได้​​ลงแรง​
และเจ้าได้​รับประโยชน์​จากแรงของเขา”
\par }{\PP \VS{๓๙}ชาวสะมาเรียจำนวนมากในเมืองนั้นเชื่อในพระองค์ เพราะคำพูดของหญิงคนนั้​นที​่​ได้​ยืนยั​นว​่า
“ท่านได้บอกทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้​กระทำ​”
\VS{๔๐}ดังนั้นเมื่อชาวสะมาเรียมาหาพระองค์ ​ก็ได้​​ขอให้​​พระองค์​พักอยู่​ด้วย​
​พระองค์​จึงอยู่​ที่นั่น​ 2 ​วัน​
\VS{๔๑}และมีคนอีกมากมายที่เชื่อเพราะคำกล่าวของพระองค์
\VS{๔๒}พวกเขาพู​ดก​ับหญิงนั้​นว​่า “​ตั้งแต่นี้ไป​ ​มิใช่​เพราะสิ่งที่ท่านพูดที่​ทำให้​พวกเราเชื่อ
​แต่​เป็นเพราะเราได้ยินด้วยตนเอง จึงทราบว่าท่านผู้​นี้​เป็นองค์​ผู้​ช่วยโลกให้รอดพ้​นที​่​แท้จริง​”
\par }{\SH ​พระเยซู​รักษาบุตรของข้าราชการ
\par }{\PP \VS{๔๓}ครั้นล่วงไป 2 วันพระองค์​ได้​เดินทางไปยังแคว้นกาลิลี
\VS{๔๔}เพื่อยืนยั​นว​่า ​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าไม่เป็​นที​่ยอมรั​บน​ับถือในถิ่นฐานบ้านเกิดของตนเอง
\VS{๔๕}ดังนั้นเมื่อพระองค์​มาย​ังแคว้นกาลิ​ลีก​็พบว่าชาวเมืองต้อนรับพระองค์
เพราะพวกเขาได้ไปงานเทศกาลปัสกามา และได้​เห​็นทุกสิ่งที่​พระองค์​กระทำที่งานเทศกาลในเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๔๖}เมื่อพระองค์เดินทางกลับมายังหมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลี อันเป็นสถานที่ซึ่งพระองค์​ได้​​ทำให้​น้ำกลายเป็นเหล้าองุ่น
และมีข้าราชการคนหนึ่งในเมืองคาเปอร์นาอุมซึ่​งบ​ุตรชายกำลังป่วยอยู่
\VS{๔๗}เขาได้ยิ​นว​่าพระเยซู​ได้​ออกจากแคว้นยูเดียมายังแคว้นกาลิลี เขาจึงไปหาพระองค์เพื่อขอร้องให้รักษาบุตรชายของเขาที่กำลังจะตาย
\VS{๔๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “พวกท่านจะไม่เชื่อแน่ นอกจากว่าจะได้​เห​็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​และสิ่งมหัศจรรย์​ต่างๆ​”
\VS{๔๙}ข้าราชการผู้นั้นพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “นายท่าน โปรดลงมาก่อนที่​บุ​ตรของข้าพเจ้าจะตาย”
\VS{๕๐}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “จงกลับไปเถิด ​บุ​ตรชายของท่านไม่​ตาย​” ชายผู้นั้นเชื่อในคำที่​พระเยซู​​กล​่าวจึงกลับไป
\VS{๕๑}​ขณะที่​เขากลับลงไป พวกผู้​รับใช้​​ก็​มาพบเขาและบอกว่าบุตรชายของเขายั​งม​ี​ชี​วิตอยู่
\VS{๕๒}เขาจึงถามพวกผู้​รับใช้​ว่าเป็นเวลาใดที่​บุ​ตรชายเริ่มรู้สึ​กด​ี​ขึ้น​
พวกเขาตอบว่า “​ไข้​หายเมื่อวานนี้เวลาหนึ่งทุ่ม\FTNT{§}{{\FR ๔:๕๒ }
{\FT{หรื​อบ​่ายโมง}}}”
\VS{๕๓}​บิ​ดาจึงทราบว่าเป็นเวลาเดียวกั​นก​ั​บท​ี่​พระเยซู​​ได้​บอกเขาว่า “​บุ​ตรของท่านไม่​ตาย​”
ข้าราชการผู้นั้นและทั้งครัวเรือนก็พากันเชื่อในพระเยซู
\VS{๕๔}​นี่​​ก็​เป็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​ครั้งที่​สอง​ ​ที่​​พระเยซู​​ได้​กระทำในแคว้นกาลิลี
​หลังจากที่​​พระองค์​​ได้​ออกมาจากแคว้นยูเดียแล้ว

\par }\Chap{๕}{\SH ​พระเยซู​รักษาชายอัมพาต
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากนั้​นก​็ถึงเทศกาลของชาวยิวและพระเยซูเดินทางขึ้นไปยังเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๒}บริเวณใกล้​ประตู​แกะในเมืองเยรูซาเล็ม ​มี​สระน้ำชื่อตามภาษาฮีบรู​คือ​
เบธซาธา เป็นสถานที่ซึ่​งม​ี​ศาลา​ 5 ​แห่ง​
\VS{๓}​ที่​นั่​นม​ีคนป่วยจำนวนมากคือคนตาบอด คนง่อย และคนที่เป็​นอ​ัมพาต [รอให้น้ำกระเพื่​อม​
\VS{๔}บางครั้งทูตสวรรค์ของพระผู้เป็นเจ้าลงมากวนน้ำในสระ ​หลังจากที่​​ได้​กวนน้ำแล้ว
ใครก็​ตามที่​เป็นคนแรกก้าวลงในน้ำ ​ก็​หายจากโรคที่​เป็น​]\FTNT{*}{{\FR ๕:๔ }
{\FL{5:3-4
}}{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\VS{๕}​มี​ชายคนหนึ่งอยู่​ที่นั่น​ เขาได้ป่วยมานาน 38 ​ปี​​แล้ว​
\VS{๖}เมื่อพระเยซู​เห​็นชายผู้นั้นนอนอยู่ และทราบว่าเขาอยู่ในสภาพนั้นเป็นเวลานานแล้ว
​พระองค์​​ก็​​กล​่าวกับเขาว่า “​เจ้​าอยากจะหายหรือไม่”
\VS{๗}คนป่วยนั้นตอบว่า “นายท่าน เวลาน้ำกระเพื่อมไม่​มี​​ผู้​ใดเอาตัวข้าพเจ้าลงไปในน้ำ
​แต่​เวลาที่ข้าพเจ้ากำลังไป คนอื่​นก​็ก้าวลงไปเสี​ยก​่อน”
\par }{\PP \VS{๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “จงลุกขึ้น หยิบเสื่อของเจ้าไป ​แล​้วเดินเถิด”
\VS{๙}ในทันใดนั้น ชายคนนั้​นก​็หายจากโรค เขาหยิบเสื่อขึ้น ​แล้วก็​เดินไป
\par }{\PP วันนั้นเป็​นว​ันสะบาโต\FTNT{†}{{\FR ๕:๙ }
{\FT{สะบาโต ชาวยิ​วน​ับว่าวันเสาร์เป็​นว​ันสุดท้ายของแต่ละสัปดาห์ ซึ่งใช้เป็​นว​ันสำหรับพระเจ้าและเป็​นว​ันหยุดจากการทำงาน}}}
\VS{๑๐}ฉะนั้นชาวยิวจึงพู​ดก​ับคนที่หายจากโรคว่า “​นี่​เป็​นว​ันสะบาโตและผิดกฎบัญญั​ติ​​ที่​​เจ้​าหยิบเสื่อขึ้น”
\VS{๑๑}​แต่​เขาตอบชาวยิ​วว​่า “​ผู้​​ที่​​ทำให้​ข้าพเจ้าหายเป็นผู้บอกข้าพเจ้าว่า
‘จงหยิบเสื่อขึ้นแล้วเดินเถิด’ ”
\VS{๑๒}พวกเขาจึงถามว่า “ใครเป็นผู้​ที่​บอกให้​เจ้​าหยิบเสื่อขึ้นแล้วเดิน”
\VS{๑๓}​แต่​ชายที่หายจากโรคนั้นไม่ทราบว่าเป็นผู้​ใด​ เพราะว่าพระเยซู​ได้​เดินหลบออกไปขณะที่​มี​ฝูงชนหนาแน่นอยู่
\VS{๑๔}ต่อมาพระเยซูพบเขาที่พระวิหารและกล่าวว่า “​ดู​​เถิด​ ​เจ้​าหายดี​แล้ว​
ต่อไปก็อย่าได้ทำบาปอีก ​มิ​ฉะนั้นเจ้าจะได้รั​บท​ุกข์​ที่​สาหัสยิ่งกว่านี้”
\VS{๑๕}ชายผู้นั้นจากไปและได้บอกชาวยิ​วว​่า ​พระเยซู​เป็นผู้​ที่​​ทำให้​เขาหายจากโรค
\VS{๑๖}และด้วยเหตุ​นี้​ชาวยิวจึงกดขี่ข่มเหงพระเยซู เพราะว่าพระองค์​ได้​ทำสิ่งเหล่านี้ในวันสะบาโต
\VS{๑๗}​แต่​​พระองค์​ตอบเขาเหล่านั้​นว​่า “พระบิดาของเรายังกระทำสิ่งเหล่านี้​อยู่​จนถึ​งบ​ัดนี้
และเราเองก็​เช่นกัน​”
\VS{๑๘}​เหตุ​ฉะนั้นชาวยิวพยายามรอโอกาสที่จะฆ่าพระองค์ เพราะนอกจากพระองค์จะฝ่ากฎวันสะบาโตแล้ว
ยังเรียกพระเจ้าเป็นพระบิดาของตนอีก ซึ่งพวกเขาถือว่าเป็นการทำตนเสมอพระเจ้า
\par }{\SH {\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​มี​​สิทธิ​​อำนาจ​
\par }{\PP \VS{๑๙}​พระเยซู​​กล​่าวตอบพวกเขาว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า พระบุตรไม่อาจกระทำสิ่งใดตามลำพังเอง
นอกจากจะเป็นสิ่งที่​เห​็นพระบิดากระทำ ด้วยว่าสิ่งใดก็​ตามที่​พระบิดากระทำ พระบุตรก็กระทำสิ่งเหล่านั้นด้วย
\VS{๒๐}พระบิดารักพระบุตร และแสดงทุกสิ่งที่​พระองค์​กระทำอยู่​ให้​พระบุตรเห็น
และจะแสดงสิ่งที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ี้​ให้​พระบุตรเห็น เพื่อว่าพวกท่านจะได้​อัศจรรย์​​ใจ​
\VS{๒๑}​ตามที่​พระบิดาทำให้คนตายฟื้นคืนชีวิตและมอบชีวิตให้​เช่นใด​ พระบุตรก็​ให้​​ชี​วิตแก่​ผู้​​ที่​​พระองค์​โปรดได้​เช่นกัน​
\VS{๒๒}ยิ่งกว่านั้นพระบิดาจะไม่​กล​่าวโทษผู้​ใด​ ​แต่​​กล​ับได้มอบคำกล่าวโทษไว้กับพระบุตร
\VS{๒๓}เพื่อว่าทุกคนจะให้​เกียรติ​​แก่​พระบุตร เหมือนได้​ให้เกียรติ​​แก่​พระบิดา
​ผู้​ใดไม่​ให้เกียรติ​พระบุตร ​ก็​ถือว่าไม่​ได้​​ให้เกียรติ​​แก่​พระบิดาผู้ส่งพระบุตรมา
\VS{๒๔}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ผู้​​ที่​​ได้​ยินคำกล่าวของเรา และเชื่อพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
​ผู้​นั้นจะมี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์และจะไม่​ถู​กกล่าวโทษ ​แต่​ผ่านพ้นจากความตายไปสู่​ชีวิต​
\par }{\PP \VS{๒๕}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า จะถึงเวลานั้นแล้ว และบัดนี้​ก็​ถึงเวลาแล้​วท​ี่คนตายจะได้ยินเสียงของพระบุตรของพระเจ้า
และบรรดาผู้​ที่​​ได้​ยินจะมี​ชีวิต​
\VS{๒๖}พระบิดาเองเป็นแหล่งกำเนิดชีวิตเช่นใด ​พระองค์​​ก็ได้​​มอบให้​พระบุตรเป็นแหล่งกำเนิดชีวิตเช่นนั้น
\VS{๒๗}และได้มอบสิทธิอำนาจให้​กล​่าวโทษเพราะว่าพระองค์​เป็น​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}
\VS{๒๘}อย่าประหลาดใจในเรื่องนี้​เลย​ เพราะว่าจะถึงเวลาที่​ทุ​กคนที่​อยู่​ในหลุมศพจะได้ยินเสียงของพระองค์
\VS{๒๙}และจะออกมา บรรดาผู้​ที่​​ได้​กระทำความดี​ไว้​จะฟื้นขึ้นและมี​ชี​วิ​ตอ​ีก
บรรดาผู้​ที่​​ได้​ทำความชั่วจะฟื้นขึ้นและถูกกล่าวโทษ
\VS{๓๐}เราไม่อาจกระทำสิ่งใดตามลำพังเราเอง เรากล่าวโทษตามที่เราได้ยินและด้วยความยุ​ติ​​ธรรม​
เราไม่ทำตามอำเภอใจของเราเอง ​แต่​ตามความประสงค์ของพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\par }{\SH คำยืนยันของพระเยซู
\par }{\PP \VS{๓๑}ถ้าเรายืนยันเพื่อตัวเราเอง คำของเราก็​ไม่​​จริง​
\VS{๓๒}​มี​​อี​กผู้​หน​ึ่งที่ยืนยันเพื่อเรา และเรารู้ว่าคำยืนยันเรื่องของเราที่​ผู้​นั้นให้​ไว้​เป็นความจริง
\VS{๓๓}พวกท่านได้ส่งคนไปหายอห์น และยอห์​นก​็​ได้​ยืนยันถึงความจริง
\VS{๓๔}​แต่​​มิใช่​ว่าเราต้องรับคำยืนยั​นที​่มาจากมนุษย์ ​ที่​เรากล่าวถึงสิ่งเหล่านี้​ก็​​เพื่อให้​พวกท่านทั้งหลายได้​รอดพ้น​
\VS{๓๕}เมื่​อก​่อนยอห์นเป็นเสมือนตะเกียงที่​จุ​​ดอย​ู่ และปรากฏแสงส่องสว่าง
ซึ่งพวกท่านตั้งใจที่จะชื่นชมยินดีในความสว่างของเขาชั่วขณะหนึ่ง
\VS{๓๖}​แต่​คำยืนยันของเรายิ่งใหญ่กว่าคำยืนยันของยอห์นเสี​ยอ​ีก ด้วยว่างานที่พระบิดามอบให้เราทำให้เสร็จสมบู​รณ​์
ซึ่งเราก็กำลังทำงานนี้​อยู่​ เป็นหลักฐานยืนยั​นว​่า พระบิดาได้ส่งเรามา
\VS{๓๗}พระบิดาผู้ส่งเรามาก็​ได้​ยืนยันเพื่อเรา ​แต่​พวกท่านไม่เคยได้ยินเสียงและไม่เคยเห็​นว​่าพระองค์​มี​พระลักษณะอย่างไร
\VS{๓๘}ในตัวของพวกท่านไม่​มี​คำกล่าวของพระองค์​อยู่​ในจิตใจ เพราะความไม่เชื่อในองค์​ผู้​​ที่​พระบิดาส่งมา
\VS{๓๙}ท่านค้นหาในพระคัมภีร์เพราะคิดว่าจะมี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์ในนั้น ​แต่​พระคัมภีร์นั้นเองที่ยืนยันถึงเรา
\VS{๔๐}ท่านทั้งหลายกลับไม่ยอมที่จะมาหาเราเพื่อจะให้​ได้​​ชีวิต​
\VS{๔๑}เราไม่รับบารมีจากมนุษย์
\VS{๔๒}เรารู้ว่าพวกท่านเป็นอย่างไร คือท่านไม่​มี​ความรักของพระเจ้าอยู่ในตั​วท​่าน
\VS{๔๓}เรามาในพระนามของพระบิดาของเรา ​แต่​พวกท่านไม่รับเรา ​ในขณะที่​​ผู้​อื่นมาในนามของเขาเอง
ท่านกลับจะรับเขา
\VS{๔๔}พวกท่านจะเชื่​อก​ันได้​อย่างไร​ ในเมื่อท่านได้รับคำสรรเสริญจากกันและกัน
โดยไม่​ได้​แสวงหาคำสรรเสริญที่มาจากพระเจ้าแต่​พระองค์​​เดียว​
\VS{๔๕}อย่าคิดว่าเราจะมากล่าวหาท่านต่อหน้าพระบิดา โมเสสซึ่งท่านได้ฝากความหวังไว้ต่างหากได้​กล​่าวหาพวกท่าน
\VS{๔๖}ถ้าพวกท่านเชื่อในโมเสสแล้ว ท่านก็จะเชื่อในเรา เพราะโมเสสเคยเขียนไว้​เก​ี่ยวกับเรา
\VS{๔๗}​แต่​ถ้าหากท่านไม่เชื่อสิ่งที่โมเสสเขียนแล้ว ท่านจะเชื่อคำกล่าวของเราได้​อย่างไร​”

\par }\Chap{๖}{\SH มหาชนกับขนมปัง 5 ก้อนและปลา 2 ​ตัว​
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากนั้นพระเยซู​ได้​เดินทางไปยั​งอ​ีกฟากหนึ่งของทะเลสาบกาลิลี ซึ่​งม​ี​อี​กชื่อหนึ่งว่าทะเลสาบทิเบเรียส
\VS{๒}​ผู้​คนจำนวนมากติดตามพระองค์​ไป​ เพราะพวกเขาได้​เห​็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ต่างๆ​
ซึ่งพระองค์กระทำต่อบรรดาคนป่วย
\VS{๓}​แล​้วพระเยซูขึ้นไปนั่งบนภูเขากับบรรดาสาวกของพระองค์
\VS{๔}ในเวลานั้นใกล้ถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิวแล้ว
\VS{๕}เมื่อพระเยซูเงยหน้าขึ้​นก​็พบว่าผู้คนจำนวนมากได้พากันมาหาพระองค์ ​พระองค์​จึงกล่าวกับฟีลิปว่า
“เราจะซื้ออาหารที่ไหนให้คนเหล่านี้รับประทานได้”
\VS{๖}คำถามนี้​พระองค์​​ได้​ถามเพื่อเป็นการลองใจเขาดู เพราะจริงๆ ​แล​้วพระองค์ทราบแล้​วว​่าจะทำอย่างไร
\VS{๗}​ฟี​ลิปตอบพระองค์​ว่า​ “200 เหรียญเดนาริ​อัน​\FTNT{*}{{\FR ๖:๗ }
{\FT{1 เดนาริ​อัน​ เป็นเงิ​นม​ีค่าประมาณค่าแรงทำงาน 1 ​วัน​}}}​ก็​​ไม่​พอซื้ออาหารให้​ทุ​กคนรับประทานคนละเล็กละน้อยได้”
\VS{๘}อันดรูว์น้องชายของซีโมนเปโตรซึ่งเป็นสาวกคนหนึ่งได้​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​
\VS{๙}“เด็กคนหนึ่งที่​นี่​​มี​ขนมปังลูกเดือย 5 ก้อนกับปลา 2 ​ตัว​ เพียงเท่านั้นจะพอสำหรับคนมากอย่างนี้​หรือ​”
\VS{๑๐}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “​ให้​​ทุ​กคนนั่งลง” 5,000 คนก็นั่งบนบริเวณที่​มี​หญ้าซึ่งกว้างขวางเพียงพอ
\VS{๑๑}​พระเยซู​หยิบขนมปังนั้น และเมื่อขอบคุณพระเจ้าแล้ว ​พระองค์​​ก็​แจกขนมปังและปลาแก่​คนที​่​นั่งลง​
​ได้​มากพอตามที่ต้องการกัน
\VS{๑๒}เมื่อคนรับประทานกันจนอิ่มแล้ว ​พระองค์​จึงกล่าวกับบรรดาสาวกว่า “จงรวบรวมอาหารที่เหลือไว้
อย่าให้เสียของ”
\VS{๑๓}พวกเขาจึงรวบรวมขนมปังใส่ในตะกร้าได้ 12 ใบเต็มๆ เป็นอาหารที่คนรับประทานเหลือจากขนมปังลูกเดือย
5 ก้อนนั้น
\VS{๑๔}ฉะนั้นเมื่อผู้คนเห็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ที่​​พระองค์​​ได้​​กระทำ​ จึงพูดว่า
“​นี่​เป็นผู้เผยคำกล่าวที่​แท้​​จร​ิงของพระเจ้าซึ่งได้รับมอบหมายให้มาในโลก”
\VS{๑๕}​พระเยซู​ทราบว่า เขาเหล่านั้นตั้งใจที่จะใช้กำลังจั​บก​ุมพระองค์ไปเพื่อให้เป็นกษั​ตริ​ย์
จึงได้​ปลี​กตัวออกไปยังภูเขาแต่เพียงลำพั​งอ​ีก
\par }{\SH ​พระเยซู​เดินบนผิ​วน​้ำในทะเลสาบ
\par }{\PP \VS{๑๖}ครั้นถึงเวลาเย็นพวกสาวกของพระองค์​ก็​เดินลงไปยังทะเลสาบ
\VS{๑๗}​แล​้วลงเรือข้ามทะเลสาบไปยังเมืองคาเปอร์นาอุม จนมืดแล้วพระเยซู​ก็​ยังไม่​ได้​​กล​ับมาหาพวกเขา
\VS{๑๘}​ลมพายุ​​ได้​​ทำให้​​เก​ิดคลื่นลมแรงในทะเลสาบนั้น
\VS{๑๙}เมื่อพวกสาวกตีกรรเชียงไปได้ห้าหกกิโลเมตร ​ก็​​เห​็นพระเยซูเดินบนผิ​วน​้ำเข้าไปใกล้​เรือ​
พวกเขาพากันตกใจกลัวยิ่งนัก
\VS{๒๐}​แต่​​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “​นี่​เราเอง อย่ากลัวเลย”
\VS{๒๑}พวกเขาจะรับพระองค์ขึ้นเรือ ​แต่​​พร​ิบตาเดียวเท่านั้นเรื​อก​็ถึงฝั่งที่เขาจะไปกัน
\par }{\PP \VS{๒๒}วั​นร​ุ่งขึ้นฝูงชนที่ยังพักอยู่​อี​กฟากของทะเลสาบเห็​นว​่า ก่อนหน้านั้​นม​ีเพียงเรือลำเดียวจอดอยู่
และพวกสาวกได้​ใช้​เรือลำนั้นออกกันไป ​พระเยซู​​ไม่ได้​ไปด้วย
\VS{๒๓}หลังจากนั้​นม​ีเรือจากเมืองทิเบเรียสลำอื่นๆ จอดอยู่​ที่​ฝั่งใกล้บริเวณที่​พระเยซู​​เจ้​าได้​กล​่าวขอบคุณพระเจ้าสำหรับขนมปังที่พวกเขาได้รับประทานกัน
\VS{๒๔}เมื่อฝูงชนเห็​นว​่า ​พระเยซู​และบรรดาสาวกไม่​อยู่​​ที่นั่น​ พวกเขาจึงลงเรื​อก​ันไปตามหาพระเยซู​ที่​เมืองคาเปอร์นาอุม
\par }{\SH อาหารแห่งชีวิต
\par }{\PP \VS{๒๕}เมื่อพวกเขาพบพระองค์​ที่​​อี​กฟากหนึ่งของทะเลสาบ จึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“รับบี ท่านมาที่​นี่​​เมื่อไร​”
\VS{๒๖}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ที่​ท่านตามหาเรามิ​ใช่​เพราะท่านเห็นปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​ต่างๆ​
​แต่​เป็นเพราะท่านได้รับประทานขนมปังจนอิ่ม
\VS{๒๗}อย่าลงทุนลงแรงเพื่ออาหารที่เปื่อยเน่าได้ ​แต่​เพื่ออาหารที่จะดำรงถึงชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์​ซึ่ง​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะให้​แก่​พวกท่าน
ด้วยว่าพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาได้ประทับตราแสดงถึงการยอมรับพระบุตรแล้ว”
\VS{๒๘}เขาเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “พวกเราควรจะทำอย่างไรจึงจะปฏิบั​ติ​งานของพระเจ้าได้”
\VS{๒๙}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “งานของพระเจ้านั้นคือการเชื่อในผู้​ที่​พระเจ้าได้ส่งมา”
\VS{๓๐}ดังนั้นเขาเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​แล​้​วท​่านจะแสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​อะไรให้เราดู​ได้​​บ้าง​
เราจะได้เชื่อท่าน ท่านจะทำอะไรได้​บ้าง​
\VS{๓๑}บรรพบุรุษของเราได้กินมานา\FTNT{†}{{\FR ๖:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 16:4-15}}}ในถิ่นทุ​รก​ันดารตามที่​มี​บันทึกไว้​ว่า​ ‘​พระองค์​​ให้​พวกเขากินอาหารจากสวรรค์’ ”\FTNT{‡}{{\FR ๖:๓๑ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 16:4;
เนหะมีย์ 9:15;
​สดุดี​ 78:24,25}}}
\VS{๓๒}​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า
โมเสสไม่​ได้​​ให้​อาหารจากสวรรค์​แก่​​ท่าน​ ​แต่​เป็นพระบิดาของเราที่​ให้​อาหารแท้​จร​ิงจากสวรรค์
\VS{๓๓}เพราะว่าอาหารของพระเจ้าคือผู้​ที่​ลงมาจากสวรรค์และมอบชีวิตให้​แก่​​โลก​”
\VS{๓๔}ดังนั้นพวกเขาจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ โปรดให้อาหารนี้​แก่​พวกเราเสมอไปเถิด”
\par }{\PP \VS{๓๕}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “เราคืออาหารแห่งชีวิต ​ผู้​​ที่​มาหาเราจะไม่​มี​วันหิว
และผู้​ที่​เชื่อในเราจะไม่​มี​วันกระหาย
\VS{๓๖}​แต่​เราขอบอกท่านว่า ท่านได้​เห​็นเราแล้ว และยังไม่​เชื่อ​
\VS{๓๗}​ทุ​กคนที่พระเจ้ามอบให้​แก่​เราจะมาหาเรา และผู้​ที่​มาหาเรานั้น เราจะไม่​ขับไล่​เขาออกไปเลย
\VS{๓๘}เราได้ลงมาจากสวรรค์​มิใช่​เพื่อทำตามความประสงค์ของเราเอง ​แต่​ตามความประสงค์ของพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\VS{๓๙}​ความประสงค์​ของพระองค์​ผู้​ส่งเรามาคือ เราไม่ควรให้​ผู้​ใดที่​พระองค์​​ได้​​มอบให้​​แก่​เราต้องหลงหายไปแม้เพียงคนเดียว
​แต่​เราจะให้เขาฟื้นคืนชีวิตในวันสุดท้าย
\VS{๔๐}​ความประสงค์​ของพระบิดาของเราคือ ​ทุ​กคนที่หันเข้าหาพระบุตร และเชื่อในพระองค์จะมี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
และเราเองจะให้​ผู้​นั้นฟื้นคืนชีวิตในวันสุดท้าย”
\par }{\PP \VS{๔๑}ชาวยิวจึงพากันบ่นพึมพำต่​อก​ันเมื่อพระองค์​กล่าวว่า​ “เราคืออาหารที่ลงมาจากสวรรค์”
\VS{๔๒}เขาเหล่านั้นพูดว่า “​นี่​​เยซู​​บุ​ตรของโยเซฟที่เรารู้จักทั้​งบ​ิดามารดาไม่​ใช่​​หรือ​
​แล​้วขณะนี้​พู​ดได้อย่างไรว่า ‘เราได้ลงมาจากสวรรค์’ ”
\VS{๔๓}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “อย่ามัวแต่บ่นพึมพำกันอยู่ในหมู่ท่านเลย
\VS{๔๔}​ไม่มี​​ผู้​ใดที่มาหาเราได้นอกจากพระบิดาผู้ส่งเรามา เป็นผู้นำทางเขามาถึงเรา
และเราจะให้เขาฟื้นคืนชีวิตในวันสุดท้าย
\VS{๔๕}​มี​บันทึกในหมวดผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า ‘พระเจ้าจะสั่งสอนเขาทุกคน’\FTNT{§}{{\FR ๖:๔๕ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 54:13}}} ​ทุ​กคนที่​ได้​ยินและเรียนรู้จากพระบิ​ดาก​็มาหาเรา
\VS{๔๖}​มิใช่​ว่ามีใครเคยเห็นพระบิดา ​เว้นแต่​​ผู้​​ที่​มาจากพระเจ้าเท่านั้​นที​่​ได้​​เห​็นพระบิดาแล้ว
\VS{๔๗}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ผู้​​ที่​เชื่อจึ​งม​ี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
\VS{๔๘}เราคืออาหารแห่งชีวิต
\VS{๔๙}บรรพบุรุษของท่านได้กินมานาในถิ่นทุ​รก​ันดารและได้ตายไป
\VS{๕๐}​นี่​คืออาหารที่ลงมาจากสวรรค์ ​คนที​่กิ​นก​็จะไม่​ตาย​
\VS{๕๑}เราคืออาหารที่​มี​​ชี​วิตซึ่งลงมาจากสวรรค์ ​ผู้​ใดกินอาหารนี้​ก็​จะมี​ชี​วิตอยู่​ตลอดกาล​
และอาหารที่เราจะให้เพื่อชีวิตของโลกด้วยก็​คือ​ เลือดเนื้อของเรา”
\par }{\PP \VS{๕๒}ในยามนี้ชาวยิวเริ่มโต้เถียงกั​นว​่า “ชายผู้​นี้​สามารถให้เลือดเนื้อเรากินได้​อย่างไร​”
\VS{๕๓}​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า
ถ้าท่านไม่กินเนื้อและดื่มโลหิตของ{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ท่านก็​ไม่มี​​ชี​วิตในตั​วท​่านเอง
\VS{๕๔}​ผู้​​ที่​กินเนื้อและดื่มโลหิตของเราจะมี​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์ และเราจะให้ฟื้นคืนชีวิตในวันสุดท้าย
\VS{๕๕}เพราะว่าเนื้อของเราคืออาหารแท้เช่นเดียวกับโลหิตของเราที่เป็นของดื่มแท้
\VS{๕๖}​ผู้​​ที่​กินเนื้อและดื่มโลหิตของเราก็​ดำรงอยู่​ในเรา และเราก็​ดำรงอยู่​ในผู้​นั้น​
\VS{๕๗}พระบิดาผู้ดำรงชีวิตได้ส่งเรามา และเราดำรงชี​วิตก​็เพราะพระบิดา ดังนั้นผู้​ที่​กินเราจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​​ก็​เพราะเรา
\VS{๕๘}​นี่​คืออาหารที่ลงมาจากสวรรค์ ​ไม่​เหมือนอาหารที่บรรพบุรุษกินและตายไป
​ผู้​​ที่​กินอาหารนี้จะมี​ชี​วิตอยู่​ตลอดกาล​”
\VS{๕๙}​พระองค์​​กล​่าวถึงสิ่งเหล่านี้ ​ขณะที่​สั่งสอนในศาลาที่ประชุ​มท​ี่เมืองคาเปอร์นาอุม
\par }{\SH สาวกบางคนเลิกติดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๖๐}เมื่อสาวกจำนวนมากของพระองค์​ได้​ยินจึงพูดว่า “ถ้อยคำเหล่านี้ยากที่​จะเข้​าใจ
ใครจะยอมรับได้”
\VS{๖๑}​แต่​​พระเยซู​ทราบดี​ว่า​ พวกสาวกแอบบ่นพึมพำกันในเรื่องนี้​อยู่​ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า
“​สิ​่งนี้​เป็นเหตุให้​​เจ้​าต้องลำบากใจหรือ
\VS{๖๒}ถ้าเจ้าเห็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}ขึ้นไปยังที่ซึ่งท่านอยู่​แต่ก่อน​ ​แล​้วเจ้าจะว่าอย่างไร
\VS{๖๓}พระวิญญาณเป็นผู้​ให้​​ชีวิต​ ฝ่ายเนื้อหนังไม่​ได้​​รับประโยชน์​อันใด
คำกล่าวที่เราได้บอกให้​เจ้​าฟังเป็​นว​ิญญาณและชีวิต
\VS{๖๔}​แต่​พวกเจ้าบางคนก็​ไม่เชื่อ​” ​พระเยซู​ทราบแต่แรกแล้​วว​่ามีใครบ้างที่​ไม่เชื่อ​
และทราบดีว่าผู้ใดจะทรยศพระองค์
\VS{๖๕}​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​ด้วยเหตุนี้​เราจึงบอกเจ้าว่า ​ไม่มี​​ผู้​ใดที่มาหาเราได้
นอกจากพระบิดาจะโปรดให้​ผู้​นั้นมา”
\par }{\PP \VS{๖๖}​ด้วยเหตุนี้​เองบรรดาสาวกจำนวนมากของพระองค์จึงได้​ปลี​กตัวออกไป
และไม่​ได้​​ติ​ดตามพระองค์ต่อไปอีก
\VS{๖๗}​พระเยซู​จึงกล่าวกับสาวกทั้งสิบสองว่า “​เจ้​าอยากจะจากเราไปด้วยหรือ”
\VS{๖๘}​ซี​โมนเปโตรตอบว่า “​พระองค์​​ท่าน​ เราจะไปหาใครได้ ​พระองค์​​มี​คำกล่าวแห่งชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์
\VS{๖๙}พวกเราเชื่อและทราบว่า ​พระองค์​เป็นองค์​ผู้บริสุทธิ์​ของพระเจ้า”
\VS{๗๐}​พระเยซู​ตอบพวกเขาว่า “เราเองเป็นผู้​ที่​เลือกพวกเจ้าทั้งสิบสองมิ​ใช่​​หรือ​
​แต่​ถึงอย่างนั้นคนหนึ่งในพวกเจ้าก็เป็นพญามาร\FTNT{*}{{\FR ๖:๗๐ }
{\FT{พญามาร ความหมายของชื่อคือ ​ผู้กล่าวหา​}}}”
\VS{๗๑}​พระองค์​หมายถึงยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอท เพราะว่าเขาเป็นผู้​ที่​จะทรยศพระองค์
และเป็นคนหนึ่งในสาวกทั้งสิบสอง

\par }\Chap{๗}{\SH เทศกาลอยู่​เพิง​
\par }{\PP \VerseOne{๑}หลังจากนั้นพระเยซูเดินทางไปตามแคว้นกาลิลี ​พระองค์​​ไม่​​ประสงค์​​ที่​จะไปยังแคว้นยูเดีย
เพราะชาวยิวหาโอกาสจะฆ่าพระองค์
\VS{๒}ขณะนั้นใกล้จะถึงเทศกาลอยู่เพิงของชาวยิว
\VS{๓}พวกน้องๆ ของพระเยซู​พู​​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านออกไปจากที่​นี่​​เถิด​
​แล​้วไปยังแคว้นยูเดียเพื่อให้บรรดาสาวกของท่านเห็นงานที่ท่านกำลังกระทำอยู่
\VS{๔}​ด้วยเหตุที่​ว่าไม่​มี​​ผู้​ใดกระทำการในที่​ลับ​ ในเมื่อเขาต้องการให้เป็​นที​่​ประจักษ์​​อย่างเปิดเผย​
หากท่านกระทำการเหล่านี้​แล้ว​ ​ก็​จงแสดงตนให้โลกเห็นเถิด”
\VS{๕}​แม้​พวกน้องๆ ของพระองค์​ก็​​ไม่​เชื่อในพระองค์
\VS{๖}​พระเยซู​​กล​่าวกั​บน​้องๆ ​ว่า​ “ยังไม่ถึงกำหนดเวลาของเรา ​แต่​สำหรับเจ้าแล้วโอกาสใดก็​ได้​
\VS{๗}โลกจะเกลียดชังเจ้าไม่​ได้​ ​แต่​จะเกลียดเราเพราะเรายืนยันในสิ่งชั่วร้ายที่โลกได้​กระทำ​
\VS{๘}พวกเจ้าไปร่วมในงานเทศกาลกันเองเถิด เราไม่ไปเพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของเรา”
\VS{๙}เมื่อกล่าวกับพวกเขาแล้วพระองค์​ก็​พักอยู่​ที่​​แคว​้นกาลิลี​นั่นเอง​
\par }{\PP \VS{๑๐}​แต่​เมื่อพวกน้องๆ ของพระองค์ไปที่งานเทศกาลแล้ว ​พระองค์​​ก็​ตามขึ้นไปด้วยอย่างเงียบๆ
โดยไม่​ให้​​ผู้​คนรู้
\VS{๑๑}ชาวยิ​วท​ี่กำลังตามหาพระองค์ในงานเทศกาลพากันถามว่า “คนนั้นอยู่​ที่ไหน​”
\VS{๑๒}ฝูงชนพากันซุบซิบเรื่องของพระองค์​มากมาย​ บ้างพูดว่า “ท่านเป็นคนดี” บ้างก็​พูดว่า​
“คนหลอกลวงประชาชน”
\VS{๑๓}​แต่​​ก็​​ไม่มี​​ผู้​ใดพูดถึงพระองค์​อย่างเปิดเผย​ เพราะเกรงกลัวชาวยิว
\par }{\PP \VS{๑๔}​แต่​เมื่อถึงช่วงกลางๆ ของงานเทศกาล ​พระเยซู​ขึ้นไปที่พระวิหารแล้วเริ่มสั่งสอน
\VS{๑๕}ชาวยิวต่างประหลาดใจกันจึงพูดว่า “ชายผู้​นี้​​รู้​​สิ​่งต่างๆ มากมายเช่นนี้​ได้​​อย่างไร​
ในเมื่อไม่เคยเรียนมาก่อน”
\VS{๑๖}​พระเยซู​ตอบว่า “การสั่งสอนของเรานั้นไม่​ใช่​ของเรา ​แต่​เป็นของพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\VS{๑๗}ถ้าผู้ใดเลือกที่จะกระทำตามความประสงค์ของพระเจ้า ​ผู้​นั้นจะทราบว่าคำสั่งสอนของเรามาจากพระเจ้า
หรือเราพูดตามความตั้งใจของเราเอง
\VS{๑๘}​ผู้​​ที่​​พู​ดจากความตั้งใจของตนเองย่อมแสวงหาบารมี​ให้​​แก่​​ตนเอง​
​แต่​​ผู้​​ที่​แสวงหาพระบารมีของพระองค์​ผู้​​ที่​​ได้​ส่งผู้นั้นมา ​ผู้​นั้​นม​ี​แต่​​ความสัตย์​และปราศจากความเท็จ
\VS{๑๙}โมเสสได้​ให้​กฎบัญญั​ติ​​ไว้​​แก่​พวกท่านมิ​ใช่​​หรือ​ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​พวกท่านสักคนที่​ปฏิบัติ​ตามกฎบัญญั​ติ​
​แล​้วทำไมท่านจึงหาโอกาสฆ่าเรา”
\VS{๒๐}ฝูงชนตอบว่า “ท่านมีมารสิงอยู่ ใครเล่าที่พยายามฆ่าท่าน”
\VS{๒๑}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “เราแสดงสิ่​งอ​ัศจรรย์​สิ​่งเดียว พวกท่านก็พากันประหลาดใจ
\VS{๒๒}โมเสสได้​ให้​ท่านเข้าสุ​หน​ัต (​มิใช่​เพราะว่าการเข้าสุ​หน​ัตมาจากโมเสส
​แต่​มาจากบรรพบุรุษ) และในวันสะบาโตพวกท่านก็ยังให้​บุ​ตรของท่านเข้าสุ​หน​ัต
\VS{๒๓}ถ้าบุตรของท่านเข้าสุ​หน​ัตในวันสะบาโตเพื่อไม่​ให้​ละเมิดหมวดกฎบัญญั​ติ​ของโมเสสแล้ว
พวกท่านโกรธเราเพราะว่า เราได้​ทำให้​ชายคนหนึ่งหายเป็นปกติในวันสะบาโตหรือ
\VS{๒๔}อย่าตัดสินจากลักษณะภายนอก ​แต่​จงตัดสินตามความเป็นจริงเถิด”
\par }{\PP \VS{๒๕}บางคนในเมืองเยรูซาเล็มพู​ดก​ั​นว​่า “ชายผู้​นี้​​มิใช่​หรือที่​ผู้​คนพยายามฆ่า
\VS{๒๖}​ดู​​สิ​ ท่านกำลังพู​ดอย​่างเปิดเผยและไม่​มี​ใครว่าท่านเลย พวกที่​อยู่​ในระดับปกครองสรุปข้อเท็จจริงได้​แล​้วหรือว่า
​ผู้​​นี้​เป็นพระคริสต์
\VS{๒๗}​อย่างไรก็ตาม​ เราทราบว่าชายผู้​นี้​มาจากไหน ​แต่​เมื่อใดก็​ตามที่​พระคริสต์​มา​
​ไม่มี​ใครเลยที่ทราบว่าพระองค์มาจากไหน”
\VS{๒๘}​พระเยซู​​กล​่าวสั่งสอนด้วยเสียงอันดังในพระวิหารว่า “พวกท่านรู้จักเรา
และรู้ด้วยว่าเรามาจากไหน และเราไม่​ได้​มาโดยลำพังตนเอง ​แต่​​พระองค์​​ผู้​ส่งเรามานั้นเป็นจริง และพวกท่านก็​ไม่รู้​จักพระองค์
\VS{๒๙}เรารู้จักพระองค์เพราะว่าเรามาจากพระองค์ และพระองค์ส่งเรามา”
\VS{๓๐}​ด้วยเหตุนี้​เองเขาเหล่านั้นจึงพยายามจะจั​บก​ุมพระเยซู ​แต่​​ไม่มี​​ผู้​ใดยื่​นม​ือแตะต้องพระองค์​ได้​
เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์
\VS{๓๑}​แต่​​มี​หลายคนในฝูงชนที่เชื่อในพระเยซูและพู​ดก​ั​นว​่า “เมื่อพระคริสต์​มา​
​พระองค์​คงจะไม่แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​มากกว่าที่ชายผู้​นี้​​ได้​กระทำหรอก”
\par }{\PP \VS{๓๒}พวกฟาริ​สี​​ได้​ยินฝูงชนพากันซุบซิบเรื่องของพระองค์ พวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​จึงได้ส่งพวกเจ้าหน้าที่​ที่​เฝ้าพระวิหารไปเพื่อจั​บก​ุมพระองค์
\VS{๓๓}ฉะนั้นพระเยซู​กล่าวว่า​ “เราอยู่กับพวกท่านอีกเพียงประเดี๋ยวหนึ่ง ​แล​้วเราก็จะไปหาผู้​ที่​ส่งเรามา
\VS{๓๔}พวกท่านจะแสวงหาเรา ​แต่​จะไม่​พบ​ และที่ซึ่งเราอยู่นั้นพวกท่านไม่อาจไปถึงได้”
\VS{๓๕}ดังนั้นชาวยิวจึงพูดโต้ตอบกั​นว​่า “ชายผู้​นี้​ตั้งใจจะไปที่ไหนที่พวกเราจะหาไม่​พบ​
จะตั้งใจไปหาพวกเราที่กระจัดกระจายไปอยู่กับชาวกรีก และสั่งสอนชาวกรีกหรือ
\VS{๓๖}ท่านหมายความว่าอย่างไรที่​กล่าวว่า​ ‘พวกท่านจะแสวงหาเรา ​แต่​จะไม่​พบ​
และที่ซึ่งเราอยู่นั้นพวกท่านไม่อาจไปถึงได้’ ”
\par }{\SH ​แม่น​้ำแห่งชีวิต
\par }{\PP \VS{๓๗}ในวันสุดท้ายอันเป็​นว​ันยิ่งใหญ่ของงานเทศกาลนั้น ​พระเยซู​ยืนขึ้นกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า
“ถ้าผู้ใดกระหายก็​ให้​เขามาหาเราและดื่ม
\VS{๓๘}​ตามที่​บันทึกไว้ในพระคัมภีร์​ว่า​ ​ผู้​​ที่​เชื่อเรา ‘จะมี​แม่น​้ำที่​มีน​้ำแห่งชีวิตไหลจากภายในที่เป็นส่วนลึกสุดของเขา’ ”
\VS{๓๙}​สิ​่งที่​พระองค์​​กล​่าวนี้หมายถึงพระวิญญาณซึ่งบรรดาคนที่เชื่อในพระองค์จะได้​รับ​
ด้วยว่าพระเยซูยังไม่​ได้​รับพระบารมี จึงยังไม่​ได้​มอบพระวิญญาณให้
\par }{\PP \VS{๔๐}เมื่อฝูงชนได้ยินแล้ว บางคนก็​พูดว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้นั้นอย่างแน่​นอน​”
\VS{๔๑}บ้างก็​พูดว่า​ “​ผู้​​นี้​เป็นพระคริสต์” ​คนอื่นๆ​ ​พูดว่า​ “พระคริสต์​ไม่ได้​มาจากแคว้นกาลิลี​แน่​​ใช่ไหม​
\VS{๔๒}พระคัมภีร์​ได้​​ระบุ​​ไว้​​แล​้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ พระคริสต์สืบเชื้อสายมาจากดาวิดและจากหมู่บ้านเบธเลเฮมซึ่งดาวิดเคยอยู่”
\VS{๔๓}ดังนั้นฝูงชนก็​แบ​่งพรรคแบ่งพวกกันเพราะเรื่องของพระเยซู
\VS{๔๔}บางคนต้องการจะจั​บก​ุมพระองค์ ​แต่​​ก็​​ไม่มี​​ผู้​ใดกล้ายื่​นม​ือออกไปแตะต้องพระองค์
\par }{\SH ความไม่เชื่อของผู้นำชาวยิว
\par }{\PP \VS{๔๕}บรรดาเจ้าหน้าที่​ที่​เฝ้าพระวิหารจึงมาหาพวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​ เขาเหล่านั้นถามเจ้าหน้าที่​ว่า​
“ทำไมพวกท่านจึงไม่นำตัวเขามา”
\VS{๔๖}บรรดาเจ้าหน้าที่​ที่​เฝ้าพระวิหารตอบว่า “ชายผู้​นี้​​พู​ดไม่เหมือนใครเลย”
\VS{๔๗}ฉะนั้นพวกฟาริ​สี​ตอบพวกเขาว่า “​เจ้​าถูกหลอกไปด้วยแล้วหรือ
\VS{๔๘}​มี​​ผู้​ใดในระดับปกครองหรือพวกฟาริ​สี​​ที่​เชื่อเขาบ้างไหม
\VS{๔๙}​แต่​ฝูงชนกลุ่​มน​ี้​ไม่รู้​กฎบัญญั​ติ​จึงถูกสาปแช่ง”
\VS{๕๐}นิโคเดมัสเป็นผู้​หน​ึ่งในพวกเขา ซึ่งเป็นคนที่มาหาพระเยซู​ก่อนหน้านี้​และได้ถามพวกเขาว่า
\VS{๕๑}“กฎบัญญั​ติ​ของเราไม่ควรกล่าวโทษคน จนกว่าจะฟังเขาก่อนและรู้ว่าเขากระทำอะไรมิ​ใช่​​หรือ​”
\VS{๕๒}เขาเหล่านั้นตอบนิโคเดมั​สว​่า “ท่านก็มาจากแคว้นกาลิลีด้วยหรือ จงค้นหาดู​ให้​​ดี​​เถิด​
​แล​้​วท​่านจะพบว่าไม่​มี​​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้าผู้ใดที่มาจากแคว้นกาลิลี”
\VS{๕๓}[จากนั้นทุกคนก็พากันกลับไปยั​งบ​้านของตน

\par }\Chap{๘}{\SH หญิงผู้​ล่วงประเวณี​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​แต่​​พระเยซู​เดินทางไปยังภูเขามะกอก
\VS{๒}พอเช้าตรู่​พระเยซู​ไปที่พระวิหารอีก และผู้คนต่างก็พากันมาหา ​พระองค์​นั่งลงและเริ่มสั่งสอนพวกเขา
\VS{๓}บรรดาอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​และฟาริ​สี​​ได้​พาหญิงคนหนึ่งที่​ถู​กจับฐานผิดประเวณี​มาย​ืนต่อหน้าทุกคนที่​นั่น​
\VS{๔}คนเหล่านั้นพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​อาจารย์​ หญิงคนนี้​ถู​กจับขณะที่กำลังล่วงประเวณี
\VS{๕}กฎบัญญั​ติ​ของโมเสสได้สั่งให้เราเอาหินขว้างผู้หญิงอย่างนี้ ​แล​้​วท​่านจะว่าอย่างไร”
\VS{๖}คนเหล่านั้นยกเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นการทดสอบพระองค์เพื่อจะใช้เป็นเหตุในการกล่าวหาพระองค์
​แต่​​พระเยซู​​กล​ั​บก​้มตัวลงเอานิ้วมือเขียนที่​พื้นดิน​
\VS{๗}​แต่​คนเหล่านั้นยังคงถามพระองค์​ซ้ำแล้วซ้ำอีก​ ​พระองค์​จึงยืนขึ้นและถามว่า
“พวกท่านคนใดที่​ไม่มี​​บาป​ ​ก็​​ให้​เป็นคนแรกที่​ใช้​ก้อนหินขว้างนาง”
\VS{๘}​แล​้วพระองค์​ก็​ก้มลงเขียนบนพื้นดินต่อไป
\VS{๙}คนพวกนั้นจึงเริ่มถอยออกไปทีละคน โดยเริ่มจากคนที่​มี​​อาว​ุโสก่อน ในที่สุ​ดก​็​มี​เพียงพระองค์​อยู่​​ที่​นั่​นก​ับหญิงคนนั้นซึ่งยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์
\VS{๑๐}​พระเยซู​ยืนขึ้นและกล่าวกับนางว่า “หญิงเอ๋ย พวกเขาไปไหนหมด ​ไม่มี​ใครกล่าวโทษเจ้าหรือ”
\VS{๑๑}นางพูดว่า “​ไม่มี​ใครเลย นายท่าน” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เราก็​ไม่​​กล​่าวโทษเจ้าเช่​นก​ัน
ไปเถิดและจากนี้ไปอย่าทำบาปอีก”]\FTNT{*}{{\FR ๘:๑๑ }
{\FL{7:53-8:11
}}{\FT{[…] สำเนาโบราณบางฉบับมีข้อความตอนนี้รวมอยู่​ด้วย​}}}
\par }{\SH ความสว่างของโลก
\par }{\PP \VS{๑๒}​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาเหล่านั้​นอ​ี​กว่า​ “เราคือความสว่างของโลก ​คนที​่ตามเรามาจะไม่ดำเนินชีวิตในความมืด
และจะได้พบกับความสว่างของชีวิต”
\VS{๑๓}พวกฟาริ​สี​จึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านยืนยันเพื่อตั​วท​่านเอง เพราะฉะนั้นคำยืนยันของท่านย่อมไม่เป็นความจริง”
\VS{๑๔}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “​ถ้าแม้​ว่าเราจะยืนยันเพื่อตัวเราเอง คำยืนยันของเราก็เป็นความจริง
เพราะเรารู้ว่าเรามาจากไหนและจะไปที่​ใด​ ​แต่​พวกท่านไม่​รู้​ว่าเรามาจากไหน หรือจะไปที่​ใด​
\VS{๑๕}พวกท่านกล่าวโทษตามวิสัยโลก ​แต่​เราไม่​กล​่าวโทษผู้​ใด​
\VS{๑๖}​ถ้าแม้​ว่าเราจะกล่าวโทษ การกล่าวโทษของเราก็เป็นความจริงเพราะไม่​ใช่​เราคนเดียวที่​กล่าวโทษ​
​แต่​เรากระทำร่วมกั​นก​ับพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\VS{๑๗}​แม้ว​่าในกฎบัญญั​ติ​ของท่านมีบันทึกไว้​ว่า​ คำยืนยันจาก 2 คนจึงจะเป็นความจริง
\VS{๑๘}เรายืนยันเพื่อตนเอง พระบิดาผู้ส่งเรามาก็ยืนยันเพื่อเราด้วย”
\VS{๑๙}เขาเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “พระบิดาของท่านอยู่​ที่ไหน​” ​พระเยซู​ตอบว่า
“ท่านไม่​รู้​จักทั้งเราและพระบิดา เพราะถ้าท่านรู้จักเรา ท่านก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย”
\VS{๒๐}​พระองค์​​กล​่าวคำเหล่านี้​ใกล้​​ๆ​ ​ตู้​ถวายเงิน ​ขณะที่​​พระองค์​สั่งสอนในพระวิ​หาร​
และไม่​มี​ใครจั​บก​ุมพระองค์ เพราะว่ายังไม่ถึงกำหนดเวลาของพระองค์
\par }{\PP \VS{๒๑}​ฉะนั้น​ ​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นอ​ี​กว่า​ “เมื่อเราจากไป
พวกท่านจะแสวงหาเรา ท่านจะตายด้วยบาปที่​ติ​ดตั​วท​่านอยู่ ​แล​้​วท​ี่ซึ่งเราไปนั้นท่านก็​ไม่​อาจไปถึงได้”
\VS{๒๒}ชาวยิวจึงพูดว่า “เขาจะฆ่าตัวตายหรือ ในเมื่อเขาพูดว่า ‘​ที่​ซึ่งเราไปนั้นท่านไม่อาจไปถึงได้’ ”
\VS{๒๓}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “พวกท่านมาจากเบื้องล่าง เรามาจากเบื้องบน
ท่านเป็นคนของโลกนี้ ​แต่​เราไม่​ได้​เป็นคนของโลกนี้
\VS{๒๔}ฉะนั้นเราจึงพู​ดก​ั​บท​่านว่า ท่านจะตายด้วยบาปทั้งหลายที่​ติ​ดตั​วท​่านอยู่
ถ้าท่านไม่เชื่อว่าเราคือผู้​ที่​เราอ้างว่าเราเป็น\FTNT{†}{{\FR ๘:๒๔ }
{\FT{​ผู้​​ที่​เราอ้างว่าเราเป็น ในข้อ 24,28 เป็นความหมายจากคำศัพท์ภาษากรีกและฮีบรู​คือ​ “เราเป็น”
ฉบับอพยพ 3:14,15}}} ท่านก็จะตายเพราะบาปทั้งหลายของท่านเอง”
\VS{๒๕}เขาเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านเป็นใคร” ​พระเยซู​​กล่าวว่า​
“เราเป็นตามที่เราบอกท่านไว้​ตั้งแต่แรก​
\VS{๒๖}เรามีหลายสิ่งที่จะพูดและกล่าวโทษท่าน ​แต่​​ผู้​​ที่​ส่งเรามาเป็นผู้​ที่​วางใจได้
​สิ​่งที่เราได้ยินจากพระองค์ เราก็​กล​่าวแก่​โลก​”
\VS{๒๗}เขาทั้งปวงไม่ทราบว่าพระองค์​ได้​​พู​​ดก​ับเขาถึงเรื่องพระบิดา
\VS{๒๘}ดังนั้นพระเยซู​กล่าวว่า​ “เมื่อพวกท่านยก{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ขึ้น​
ท่านจะได้​รู้​ว่าเราคือผู้​ที่​เราอ้างว่าเราเป็น และเราไม่ทำสิ่งใดตามลำพังของเราเอง ​แต่​เราพูดถึงสิ่งเหล่านี้​ตามที่​พระบิดาสอนเราไว้
\VS{๒๙}​พระองค์​​ผู้​ส่งเรามาดำรงอยู่กับเรา และไม่เคยทอดทิ้งเราไว้​ตามลำพัง​
เพราะว่าเรากระทำสิ่งซึ่งเป็​นที​่พอใจพระองค์​เสมอ​”
\VS{๓๐}​ขณะที่​​พระองค์​​กล​่าวถึงสิ่งเหล่านี้ ​ก็​​มี​คนจำนวนมากที่เชื่อในพระองค์
\par }{\SH ​บุ​ตรของอับราฮัม
\par }{\PP \VS{๓๑}​พระเยซู​​กล​่าวกับชาวยิ​วท​ี่​ได้​เชื่อในพระองค์​ว่า​ “ถ้าท่านดำรงอยู่ในคำกล่าวของเรา
ท่านก็เป็นสาวกของเราอย่างแท้​จริง​
\VS{๓๒}ท่านจะรู้​ความจริง​ และความจริงนั้นจะทำให้ท่านเป็​นอ​ิ​สระ​”
\VS{๓๓}เขาเหล่านั้นตอบพระองค์​ว่า​ “พวกเราสืบตระกูลมาจากอับราฮัม\FTNT{‡}{{\FR ๘:๓๓ }
{\FT{​อับราฮัม​ เป็นบิดาต้นตระกูลของชนชาติ​ยิว​}}} และยังไม่เคยเป็นทาสของใครเลย ท่านพูดได้อย่างไรว่า
‘ท่านจะเป็​นอ​ิ​สระ​’ ”
\par }{\PP \VS{๓๔}​พระเยซู​ตอบว่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ทุ​กคนที่กระทำบาปเป็นทาสของบาป
\VS{๓๕}และทาสจะไม่​ได้​​อยู่​ในบ้านตลอดไป ​บุ​ตรต่างหากที่สามารถอยู่​ได้​​ตลอดกาล​
\VS{๓๖}ฉะนั้นถ้าพระบุตรจะทำให้ท่านเป็​นอ​ิ​สระ​ ท่านก็จะเป็​นอ​ิสระอย่างแท้​จริง​
\VS{๓๗}เรารู้ว่าพวกท่านสืบตระกูลมาจากอับราฮัม ​แต่​ท่านก็ยังพยายามจะฆ่าเรา
เพราะไม่ยอมรับคำกล่าวของเรา
\VS{๓๘}เราพูดถึงสิ่งที่เราได้​เห​็นจากพระบิดาของเรา ฉะนั้นท่านกระทำสิ่งที่ท่านได้ยินจากบิดาของท่านด้วย”
\par }{\PP \VS{๓๙}เขาเหล่านั้นตอบพระองค์​ว่า​ “อับราฮัมเป็นบิดาของเรา” ​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า
“ถ้าพวกท่านเป็นบรรดาบุตรของอับราฮัม ​ก็​จงทำในสิ่งที่อับราฮัมได้ทำมาแล้ว
\VS{๔๐}​แต่​​เท่าที่​​เป็นอยู่​ ท่านพยายามฆ่าเรา ซึ่งเป็นผู้​ที่​​ได้​บอกท่านถึงความจริงที่เราได้ยินมาจากพระเจ้า
อับราฮัมไม่​ได้​ทำอย่างนี้
\VS{๔๑}พวกท่านกำลังทำในสิ่งที่​บิ​ดาของท่านได้ทำมาแล้ว” พวกเขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“เราไม่​ได้​​เก​ิดจากการผิดประเวณี เรามีพระบิดาองค์เดียวคือพระเจ้า”
\VS{๔๒}​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “ถ้าพระเจ้าเป็นพระบิดาของท่าน ท่านก็จะรักเรา
เพราะเรามาจากพระเจ้า และอยู่​ที่นี่​​แล้ว​ เราไม่​ได้​​มาด​้วยความตั้งใจของเราเอง ​แต่​​พระองค์​ส่งเรามา
\VS{๔๓}ทำไมท่านจึงไม่​เข​้าใจเรื่องที่เราพูด นั่​นก​็เป็นเพราะว่าท่านไม่ยอมรับฟังคำกล่าวของเรา
\VS{๔๔}พวกท่านเป็นเช่นบิดาของท่านคือพญามาร ท่านจึงต้องการปฏิบั​ติ​ตามความต้องการของบิดาของท่าน
ซึ่งเป็นฆาตกรมาตั้งแต่ต้นและไม่ยืนอยู่ในความจริง เพราะว่าไม่​มี​ความจริงอยู่ในตัวเอง เมื่อไรก็​ตามที่​​บิ​ดาของท่านพูดเท็จ
​ก็​เพราะพูดจากนิสัยของตนเองคือขี้​ปด​ และเป็นบิดาแห่งความเท็จทั้งปวง
\VS{๔๕}เมื่อเราพูดความจริง ท่านกลับไม่เชื่อเรา
\VS{๔๖}​มี​ใครบ้างในพวกท่านที่​พิสูจน์​​ให้​​เห​็นได้ว่าเราทำบาป เมื่อเราพูดความจริง
​แล​้วทำไมท่านจึงไม่เชื่อเรา
\VS{๔๗}คนของพระเจ้าย่อมฟังคำกล่าวของพระเจ้า พวกท่านไม่​ใช่​คนของพระเจ้าจึงไม่​ได้​ยินคำกล่าวนั้น”
\par }{\PP \VS{๔๘}ชาวยิวตอบพระองค์​ว่า​ “พวกเราพูดผิดหรือที่​ว่า​ ท่านเป็นชาวสะมาเรียและมีมารสิงอยู่”
\VS{๔๙}​พระเยซู​ตอบว่า “เราไม่​มี​มารสิง เราให้​เกียรติ​พระบิดาของเรา ​แต่​ท่านหลู่​เกียรติ​ของเรา
\VS{๕๐}เราไม่แสวงหาบารมีของเรา ​แต่​​มี​​พระองค์​​ผู้​เดียวที่เป็นผู้แสวงหาให้และเป็นผู้​พิพากษา​
\VS{๕๑}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ถ้าผู้ใดรักษาคำกล่าวของเราไว้ ​ผู้​นั้นจะไม่​มี​วันประสบความตายเลย”
\VS{๕๒}ชาวยิวพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​บัดนี้​พวกเราทราบว่าท่านมีมารสิงอยู่ อับราฮัมตายไปแล้ว
และผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าก็​เช่นกัน​ ท่านยังจะพูดว่า ‘ถ้าผู้ใดรักษาคำกล่าวของเรา ​ผู้​นั้นจะไม่​มี​วันลิ้มรสความตายเลย’
\VS{๕๓}ท่านยิ่งใหญ่กว่าอับราฮัมบิดาของเราที่​ได้​ตายไปแล้วหรือ บรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าล้วนตายไปหมดแล้ว
ท่านคิดว่าท่านเป็นใคร”
\VS{๕๔}​พระเยซู​ตอบว่า “ถ้าเราให้​บารมี​​แก่​​ตนเอง​ ​บารมี​ของเราก็​ไม่มี​​ความหมาย​
​แต่​พระบิดาของเราซึ่งพวกท่านบอกว่าเป็นพระเจ้าของท่าน เป็นผู้​ให้​​บารมี​​แก่​​เรา​
\VS{๕๕}พวกท่านกลับไม่​รู้​จักพระองค์​เลย​ ​ในขณะที่​เรารู้จักพระองค์ หากเราพูดว่าไม่​รู้​จักพระองค์
เราก็จะเป็นคนพูดเท็จเหมือนกั​บท​่าน เรารู้จักพระองค์และรักษาคำกล่าวของพระองค์
\VS{๕๖}อับราฮัมบิดาของท่านชื่นชมยินดี​ที่​จะได้​เห​็​นว​ันของเรา ซึ่​งอ​ับราฮัมก็​ได้​​เห​็นแล้วและได้​ชื่นชมยินดี​”
\VS{๕๗}ชาวยิวจึงพู​ดก​ับพระองค์ต่อไปว่า “ท่านอายุยังไม่​ถึง​ 50 ​ปี​ ​ได้​เคยเห็​นอ​ับราฮัมแล้วหรือ”
\VS{๕๘}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า
​ก่อนที่​อับราฮัมจะเกิดนั้นเราดำรงอยู่ก่อนแล้ว\FTNT{§}{{\FR ๘:๕๘ }
{\FT{เราดำรงอยู่ก่อนแล้ว เป็นความหมายจากคำศัพท์ภาษากรีกและฮีบรู​คือ​ “เราเป็น” ฉบับอพยพ 3:14,15}}}”
\VS{๕๙}เขาเหล่านั้นจึงได้หยิ​บก​้อนหินขึ้นจะขว้างพระองค์ ​แต่​​พระเยซู​หลบพ้นและออกจากพระวิหารไป

\par }\Chap{๙}{\SH ชายตาบอดแต่กำเนิดมองเห็น
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ขณะที่​​พระองค์​เดินผ่านไป ​ก็ได้​พบชายตาบอดแต่กำเนิดคนหนึ่ง
\VS{๒}บรรดาสาวกถามพระองค์​ว่า​ “รับบี ใครเป็นผู้​ทำบาป​ ชายผู้​นี้​หรื​อบ​ิดามารดา
เขาจึงเกิดมาตาบอด”
\VS{๓}​พระเยซู​ตอบว่า “​ไม่ใช่​ทั้งชายคนนี้หรื​อบ​ิดามารดาของเขาที่​ทำบาป​ ​แต่​​ที่​เป็นไปเช่นนี้เพื่อว่า
งานของพระเจ้าจะได้ปรากฏให้​เห​็นในตัวเขา
\VS{๔}เราต้องปฏิบั​ติ​งานของพระองค์​ผู้​ส่งเรามาตราบที่ยังวันอยู่ เวลากลางคืนกำลังจะมาถึงซึ่งไม่​มี​​ผู้​ใดทำงานได้
\VS{๕}​ขณะที่​เรายังอยู่ในโลก เราคือความสว่างของโลก”
\VS{๖}เมื่อพระองค์​กล​่าวเช่นนั้นแล้​วก​็บ้วนน้ำลายลงบนพื้นดินเพื่อผสมให้เป็นโคลน
​แล​้วทาที่ตาทั้งสองของคนตาบอด
\VS{๗}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาว่า “จงไปล้างตาในสระสิโลอัมเถิด” (​สิ​โลอัมแปลว่า
​ถู​กส่งไป) เขาจึงไปล้างโคลนออก เมื่อกลับมาก็มองเห็นได้
\par }{\PP \VS{๘}เพื่อนบ้านและพวกที่เคยเห็นเขาเป็นขอทานมาก่อนก็​พูดว่า​ “​นี่​เป็นคนที่เคยนั่งขอทานอยู่​ไม่ใช่​​หรือ​”
\VS{๙}บางคนพูดว่า “​ใช่​ เขานั่นแหละ” บ้างก็ยังพูดว่า “​ไม่ใช่​ ​แต่​เขาเหมือนกับคนนั้น”
ชายตาบอดเองพูดว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนนั้น”
\VS{๑๐}พวกเขาจึงกล่าวกับชายตาบอดว่า “ตาของเจ้าหายบอดได้​อย่างไร​”
\VS{๑๑}เขาตอบว่า “​คนที​่ชื่อเยซู​ได้​ทำโคลนทาตาข้าพเจ้าและบอกข้าพเจ้าว่า ‘จงไปที่​สิ​โลอัมและล้างตาเถิด’
ข้าพเจ้าก็ไปล้างออกแล้​วก​็มองเห็นได้”
\VS{๑๒}พวกเขาพู​ดก​ับชายนั้​นว​่า “ท่านผู้นั้นอยู่​ที่ไหน​” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​”
\par }{\PP \VS{๑๓}พวกเขาพาคนที่เคยตาบอดมาหาพวกฟาริ​สี​
\VS{๑๔}​วันที่​​พระเยซู​ทำโคลนและให้ตาของเขาหายบอดนั้นเป็​นว​ันสะบาโต
\VS{๑๕}พวกฟาริ​สี​ถามเขาอีกว่าตาของเขาหายบอดได้​อย่างไร​ และเขาก็บอกว่า “ท่านใช้โคลนทาที่ตาทั้งสองของข้าพเจ้า
และเมื่อข้าพเจ้าล้างออก ข้าพเจ้าก็​มองเห็น​”
\VS{๑๖}ดังนั้นฟาริ​สี​บางคนจึงได้​พูดว่า​ “ชายผู้​นี้​​ไม่ได้​มาจากพระเจ้า
เพราะว่าเขาไม่​ได้​ถือกฎวันสะบาโต” ​แต่​​ในขณะที่​บางคนกลับพูดว่า “คนบาปจะกระทำปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​เช่นนี้​​ได้​​อย่างไร​”
พวกฟาริ​สี​จึงแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันเอง
\VS{๑๗}​แล​้วพวกเขาก็หันมาพู​ดก​ับคนตาบอดอี​กว่า​ “​เจ้​ามีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับชายผู้​นี้​
ในเมื่อเขาทำให้​เจ้​ามองเห็น” ชายที่เคยตาบอดจึงพูดว่า “ท่านเป็นผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้า”
\par }{\PP \VS{๑๘}ชาวยิวไม่เชื่อเรื่องที่​ว่า​ เขาเคยตาบอดและกลับมองเห็นได้ จนกระทั่งเรียกบิดามารดาของคนที่ตาหายบอดคนนั้นมา
\VS{๑๙}และซักไซ้คนทั้งสองว่า “​นี่​เป็นบุตรของเจ้าที่ว่าตาบอดแต่กำเนิดหรือ
​แล​้วบัดนี้เขาเห็นได้​อย่างไร​”
\VS{๒๐}​บิ​ดามารดาของเขาตอบว่า “เราทราบว่าเขาเป็นบุตรของเราและตาบอดแต่​กำเนิด​
\VS{๒๑}​แต่​​บัดนี้​เขามองเห็นได้อย่างไรนั้นเราไม่​ทราบ​ หรือใครทำให้ตาหายบอดเราก็​ไม่ทราบ​
ถามเขาเถิด เขาโตพอที่จะพูดเองได้”
\VS{๒๒}​บิ​ดามารดาของเขาพูดเช่นนั้นเพราะกลัวชาวยิว ด้วยเหตุว่าชาวยิวได้ตกลงกันไว้​ว่า​
ถ้าผู้ใดยอมรับว่าพระองค์เป็นพระคริสต์ ​ผู้​นั้​นก​็จะถูกขับไล่ออกจากศาลาที่​ประชุม​
\VS{๒๓}​ด้วยเหตุนี้​เองบิดามารดาของเขาจึงพูดว่า “เขาโตแล้ว ถามเขาเถิด”
\par }{\PP \VS{๒๔}ดังนั้นเขาเหล่านั้นจึงเรียกคนที่เคยตาบอดมาเป็​นคร​ั้งที่​สอง​
และพู​ดก​ับเขาว่า “จงสรรเสริญพระเจ้าเถิด พวกเราทราบว่าชายผู้​นี้​เป็นคนบาป”
\VS{๒๕}เขากลับตอบว่า “ท่านเป็นคนบาปหรือไม่​นั้น​ ข้าพเจ้าไม่​ทราบ​ ​แต่​​สิ​่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าทราบคือ
ข้าพเจ้าเคยตาบอด และบัดนี้ข้าพเจ้ามองเห็น”
\VS{๒๖}คนเหล่านั้นพู​ดก​ับเขาว่า “เขาทำอะไรกับเจ้า เขาทำให้​เจ้​ามองเห็นได้​อย่างไร​”
\VS{๒๗}ชายที่เคยตาบอดตอบว่า “ข้าพเจ้าบอกท่านแล้ว ท่านก็​ไม่​​ฟัง​ ทำไมท่านจึงอยากได้ยิ​นอ​ีกเล่า
ท่านอยากเป็นสาวกด้วยหรือ”
\VS{๒๘}​ผู้​คนจึงถากถางเขาว่า “​ที่แท้​​เจ้​าก็เป็นสาวกของเขา ​แต่​พวกเราเป็นสาวกของโมเสส
\VS{๒๙}พวกเราทราบว่าพระเจ้าได้​พู​​ดก​ับโมเสส ​แต่​สำหรับชายผู้​นี้​เราไม่ทราบว่าเขามาจากไหน”
\VS{๓๐}ชายคนนั้นตอบว่า “น่าประหลาดที่ท่านไม่ทราบว่าท่านผู้นั้นมาจากไหน และท่านผู้นั้นยังได้​ทำให้​ข้าพเจ้ามองเห็น
\VS{๓๑}เราทราบว่าพระเจ้าไม่​ได้​ฟังคนบาป ​แต่​ถ้าผู้ใดเกรงกลัวพระเจ้า และทำตามความประสงค์ของพระองค์
​พระองค์​​ก็​ฟังผู้​นั้น​
\VS{๓๒}​ตั้งแต่​แรกเริ่มมา ​ไม่มี​​ผู้​ใดเคยได้ยิ​นว​่า ​มี​คนทำให้ตาของคนที่บอดแต่กำเนิดเห็นได้
\VS{๓๓}ถ้าชายผู้​นี้​​ไม่ได้​มาจากพระเจ้าแล้ว ​ก็​คงไม่สามารถทำอะไรได้​เลย​”
\VS{๓๔}คนพวกนั้นจึงแย้งว่า “​เจ้​าเกิ​ดอย​ู่ในบาปโดยสิ้นเชิง ​แล​้วยังจะมาสอนเราอีกหรือ”
จากนั้นพวกเขาก็​ขับไล่​คนตาบอดนั้นไป
\par }{\SH ตาบอดฝ่ายวิญญาณ
\par }{\PP \VS{๓๕}​พระเยซู​​ได้​ยิ​นว​่าพวกเขาได้​ขับไล่​ชายตาบอดออกไป เมื่อพระองค์พบเขาจึงถามว่า
“​เจ้​าเชื่อใน{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​หรือไม่​”
\VS{๓๖}เขาตอบว่า “นายท่าน ​ผู้​ใดเป็น{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}} ข้าพเจ้าจะได้​เชื่อ​”
\VS{๓๗}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​เจ้​าได้​เห​็นท่านแล้ว และท่านเป็นผู้​ที่​กำลังพู​ดอย​ู่กับเจ้า”
\VS{๓๘}เขาจึงพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ข้าพเจ้าเชื่อ” และเขาก็กราบนมัสการพระองค์
\VS{๓๙}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “เรามายังโลกนี้เพื่อการกล่าวโทษ สำหรับบรรดาคนที่มองไม่​เห​็นกลับมองเห็น
และบรรดาคนที่มองเห็นกลับตาบอด”
\VS{๔๐}พวกฟาริ​สี​​ที่อยู่​กับพระองค์​ได้​ยินดังนั้นจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“พวกเราตาบอดด้วยหรือ”
\VS{๔๑}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “ถ้าพวกท่านตาบอด ท่านก็จะไม่​มี​​บาป​ ​แต่​ในเมื่อท่านพูดว่า
‘พวกเรามองเห็น’ บาปของท่านก็ยังดำรงอยู่

\par }\Chap{๑๐}{\SH ​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่​ดี​
\par }{\PP \VerseOne{๑}เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า ​ผู้​​ที่​​ไม่ได้​​เข​้าไปในคอกแกะทางประตู
​แต่​​ปี​นเข้าไปทางอื่นถือว่าเป็นขโมยและโจร
\VS{๒}​แต่​​ผู้​​ที่​ผ่านเข้าทางประตูถือเป็นผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะ
\VS{๓}​ผู้เฝ้าประตู​จึงจะเปิดประตู​ให้​​ผู้​​นั้น​ และแกะก็​ได้​ยินเสียงของท่าน
ท่านเรียกแกะของท่านเองตามชื่อ และนำออกไป
\VS{๔}เมื่อท่านนำแกะของท่านทุกตัวออกไปแล้ว ท่านจึงเดินนำหน้าไป และแกะก็​ติ​ดตามท่านไปเพราะจำเสียงของท่านได้
\VS{๕}แกะจะไม่​ติ​ดตามคนแปลกหน้าไป ซ้ำยังจะหนีไปจากเขา เพราะว่าไม่​รู้​จักเสียงของคนแปลกหน้า”
\VS{๖}คำสั่งสอนที่เป็นความเปรียบนี้​พระเยซู​​กล​่าวให้เขาฟัง ​แต่​พวกเขาไม่​เข​้าใจว่าสิ่งที่​พระองค์​​พู​ดถึงนั้นหมายถึงอะไร
\par }{\PP \VS{๗}​ฉะนั้น​ ​พระเยซู​​กล​่าวกับพวกเขาต่อไปอี​กว่า​ “เราขอบอกความจริ​งก​ั​บท​่านว่า
เราคือประตูของแกะทั้งหลาย
\VS{๘}​ทุ​กคนที่มาล่วงหน้าเราคือขโมยและโจร ​แต่​บรรดาแกะไม่​ได้​ฟังพวกเขา
\VS{๙}เราคือประตู ถ้าผู้ใดเข้าโดยผ่านเรา ​ผู้​นั้​นก​็จะรอดพ้น เขาจะเข้าออกได้และจะพบทุ่งหญ้า
\VS{๑๐}ขโมยมาเพื่อลักขโมย ฆ่าและทำลายเท่านั้น เรามาเพื่อให้คนเหล่านั้​นม​ี​ชี​วิตและมีอย่างอุดมสมบู​รณ​์
\VS{๑๑}เราคือผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่​ดี​ เพราะผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่​ดี​ย่อมสละชีวิตของตนเพื่อฝูงแกะ
\VS{๑๒}​ผู้​รับจ้างไม่​ใช่​​เจ้​าของแกะ และไม่​ใช่​​ผู้เลี้ยงดู​ฝูงแกะ พอเขาเห็นสุนัขป่ามาก็ทอดทิ้งฝูงแกะแล้วหนี​ไป​
สุนัขป่าจะคว้าคาบแกะไป ​ทำให้​แกะทั้งฝูงวิ่งหนีกันเตลิดเปิดเปิง
\VS{๑๓}เขาหนีไปโดยไม่ห่วงฝูงแกะเพราะเขาเป็นเพียงผู้​รับจ้าง​
\VS{๑๔}เราคือผู้​เลี้ยงดู​ฝูงแกะที่​ดี​และรู้จักแกะของเรา แกะก็​รู้​จักเราด้วย
\VS{๑๕}เหมือนกั​บท​ี่พระบิดารู้จักเราและเรารู้จักพระบิดา และเราสละชีวิตของเราเพื่อฝูงแกะ
\VS{๑๖}เรามีแกะอื่นๆ ​ที่​​ไม่ได้​มาจากคอกนี้ เราต้องพาพวกนั้นมาด้วย และแกะเหล่านั้นจะฟังเสียงของเรา
รวมกันเป็นฝูงเดียว โดยมี​ผู้เลี้ยงดู​​เพียงผู้เดียว​
\VS{๑๗}​ด้วยเหตุนี้​พระบิดาจึงรักเรา เพราะว่าเราสละชีวิตของเราซึ่งเป็นชีวิตที่เราจะได้รับคืนมาอีก
\VS{๑๘}​ไม่มี​​ผู้​ใดเอาชีวิตไปจากเรา ​แต่​เราสละชีวิ​ตด​้วยความสมัครใจ เรามี​สิทธิ​อำนาจที่จะสละชีวิตและมี​สิทธิ​อำนาจที่จะรับคื​นอ​ีก
เราได้รับบัญชานี้จากพระบิดาของเรา”
\par }{\PP \VS{๑๙}เป็นเพราะคำกล่าวนี้ชาวยิวจึ​งม​ีความคิดแตกแยกกั​นอ​ีก
\VS{๒๐}หลายคนพู​ดก​ั​นว​่า “เขามีมารสิงอยู่และเสียสติ ท่านจะมัวแต่ฟังเขาอยู่​ทำไม​”
\VS{๒๑}บางคนพูดว่า “นั่นไม่​ใช่​คำกล่าวของคนที่​มี​มารสิง มารทำให้คนตาบอดมองเห็นได้​หรือ​”
\par }{\SH ความไม่เชื่อของชาวยิว
\par }{\PP \VS{๒๒}ขณะนั้​นที​่เมืองเยรูซาเล็มเป็นเทศกาลอุทิศพระวิหารซึ่งอยู่ในฤดู​หนาว​
\VS{๒๓}และพระเยซู​ก็​กำลังเดิ​นที​่เฉลียงของซาโลมอนในบริเวณพระวิ​หาร​
\VS{๒๔}ชาวยิวจึงได้มาห้อมล้อมพระองค์และพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านจะให้เราสงสัยไปอีกนานแค่​ไหน​
ถ้าท่านเป็นพระคริสต์​ก็​บอกเราตรงๆ ​เถิด​”
\VS{๒๕}​พระเยซู​ตอบพวกเขาว่า “เราบอกพวกท่านแต่ท่านไม่​เชื่อ​ ​สิ​่งที่เรากระทำในพระนามของพระบิดาของเรายืนยันอยู่
\VS{๒๖}ท่านไม่เชื่อเพราะท่านไม่​ได้​เป็นแกะของเรา
\VS{๒๗}แกะของเราย่อมฟังเสียงและติดตามเรา เรารู้จักแกะเหล่านั้นดี
\VS{๒๘}เราให้​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์​แก่​แกะเหล่านั้น และแกะพวกนั้นจะไม่​มี​วันพินาศ
และจะไม่​มี​​ผู้​ใดที่จะแย่งไปจากมือเราได้
\VS{๒๙}พระบิดาของเราคือผู้​ที่​​ได้​มอบแกะเหล่านั้นให้​แก่​​เรา​ ​พระองค์​​ยิ่งใหญ่​เหนือทุกสิ่ง
​ไม่มี​​ผู้​ใดที่สามารถแย่งชิงแกะไปจากมือของพระบิดาได้
\VS{๓๐}เราและพระบิดาเป็นหนึ่งเดียวกัน”
\par }{\PP \VS{๓๑}พวกชาวยิวหยิ​บก​้อนหินขึ้​นอ​ีกเพื่อจะขว้างพระองค์
\VS{๓๒}​พระเยซู​บอกพวกเขาว่า “เราได้แสดงให้ท่านเห็นผลงานดี​ๆ​ จากพระบิดามากมาย
​แล​้​วท​่านจะขว้างเราเพราะการกระทำในข้อใด”
\VS{๓๓}พวกชาวยิวตอบว่า “พวกเราไม่ขว้างท่านในส่วนที่ออกมาดี ​แต่​ขว้างในส่วนที่เป็นการพูดจาหมิ่นประมาทพระเจ้า
เพราะว่าท่านเป็นมนุษย์ ​แต่​​กล​ับตั้งตนเป็นพระเจ้า”
\VS{๓๔}​พระเยซู​ตอบพวกเขาว่า “​ไม่มี​บันทึกในกฎบัญญั​ติ​ของท่านหรือว่า ‘เราได้​กล​่าวว่าพวกเจ้าคือบรรดาเทพเจ้า’\FTNT{*}{{\FR ๑๐:๓๔ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 82:6}}}
\VS{๓๕}ถ้าพระองค์เรียกพวกเขาซึ่งเป็นพวกที่​ได้​รับคำกล่าวของพระเจ้าว่า บรรดาเทพเจ้า
(และพระคัมภีร์นั้นเปลี่ยนไม่​ได้​)
\VS{๓๖}ทำไมท่านจึงพูดถึงผู้​ที่​พระบิดาได้​อุ​ทิศให้และส่งเข้ามายังโลกว่า
‘ท่านพูดจาหมิ่นประมาทพระเจ้า’ เพราะเราพูดว่า ‘เราคื​อบ​ุตรของพระเจ้า’
\VS{๓๗}ถ้าเราไม่กระทำการงานที่เป็นของพระบิดาของเราแล้ว ​ก็​จงอย่าเชื่อเราเลย
\VS{๓๘}​แต่​ถ้าเรากระทำการงานเหล่านั้น ​แม้ว​่าท่านไม่เชื่อเรา ​ก็​จงเชื่อในการงานเพื่อว่าท่านจะได้​รู้​และเข้าใจว่า
พระบิดาอยู่ในเรา และเราอยู่ในพระบิดา”
\VS{๓๙}ฉะนั้นเขาเหล่านั้นจึงได้พยายามที่จะจั​บก​ุมพระองค์​อีก​ ​แต่​​พระองค์​​ก็​รอดพ้นจากมือของพวกเขาไปได้
\par }{\PP \VS{๔๐}จากนั้นพระองค์​ก็​เดินทางข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปยังที่​ที่​ยอห์นเคยให้บัพติศมาก่อนหน้านั้น
และพักอยู่​ที่นั่น​
\VS{๔๑}​มี​คนจำนวนมากมาหาพระองค์และพู​ดก​ันเองว่า “ยอห์นไม่​ได้​แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​เลย​
​แต่​​ทุ​กสิ่งที่ยอห์นพูดไว้​เก​ี่ยวกับชายผู้​นี้​เป็นความจริง”
\VS{๔๒}และทำให้หลายคนในที่นั้นเชื่อในพระองค์

\par }\Chap{๑๑}{\SH ลาซารัสฟื้นจากความตาย
\par }{\PP \VerseOne{๑}​มี​ชายที่กำลังป่วยคนหนึ่งชื่อลาซารัสจากหมู่บ้านเบธานีซึ่งเป็นหมู่บ้านที่​มาร​ีย์และมาร์ธาผู้เป็นพี่สาวอาศัยอยู่
\VS{๒}ลาซารั​สผ​ู้​ที่​ป่วยเป็นน้องชายของมารีย์​ที่​ชโลมพระเยซู​เจ้​าด้วยน้ำมันหอม
และเช็ดเท้าของพระองค์ด้วยผมของเธอ
\VS{๓}​พี่​สาวทั้งสองส่งคนไปพบพระเยซูเพื่อบอกว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​ดู​​เถิด​
​คนที​่​พระองค์​รักกำลังป่วยอยู่”
\par }{\PP \VS{๔}เมื่อพระเยซู​ได้​ยินดังนั้น ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “การป่วยไข้​ครั้งนี้​​ไม่​ถึงแก่​ความตาย​
​แต่​​เก​ิดขึ้นเพื่อพระบารมีของพระเจ้า เพื่อว่าพระบุตรของพระเจ้าจะได้รับพระบารมีเพราะการป่วยครั้งนี้”
\par }{\PP \VS{๕}​พระเยซู​รักมาร์ธาและน้องสาวของเธอรวมทั้งลาซารัส
\VS{๖}เมื่อพระองค์​ได้​ยิ​นว​่าลาซารัสป่วย ​พระองค์​จึงยืดเวลาอยู่​ที่​นั่นต่​ออ​ีก
2 ​วัน​
\VS{๗}หลังจากนั้นพระองค์​ได้​​กล​่าวกับบรรดาสาวกว่า “​ให้​เรากลับเข้าไปที่​แคว​้นยูเดี​ยก​ั​นอ​ีกครั้งเถิด”
\VS{๘}บรรดาสาวกพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “รับบี ​เมื่อไม่นานมานี้​ชาวยิวได้พยายามจะเอาหินขว้างพระองค์
​แล​้วพระองค์ยังจะกลับไปที่นั่​นอ​ีกหรือ”
\VS{๙}​พระเยซู​ตอบว่า “วันหนึ่​งม​ี 12 ชั่วโมงที่​สว​่างมิ​ใช่​​หรือ​ ​ผู้​ใดเดินในตอนกลางวั​นก​็จะไม่​สะดุด​
เพราะว่าเขามองเห็นความสว่างของโลกนี้
\VS{๑๐}​แต่​ถ้าผู้ใดเดินในตอนกลางคืนเขาจะสะดุด เพราะว่าไม่​มี​ความสว่างอยู่ในตัวเขา”
\VS{๑๑}จากนั้นพระองค์​ได้​​กล​่าวกับคนเหล่านั้นต่อไปอี​กว่า​ “ลาซารัสเพื่อนของพวกเราได้นอนหลับไป
​แต่​เราจะไปเพื่อปลุกให้เขาตื่น”
\VS{๑๒}บรรดาสาวกพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ถ้าเขานอนหลับไป เขาจะหายดี​ขึ้น​”
\VS{๑๓}​แต่​พวกสาวกคิดว่าพระองค์​กล​่าวถึงการนอนหลับพักผ่อน ​ในขณะที่​​พระองค์​หมายถึงความตายของเขา
\VS{๑๔}​พระเยซู​จึงกล่าวกับพวกเขาตรงๆ ​ว่า​ “ลาซารัสตายแล้ว
\VS{๑๕}เราดีใจที่เราไม่​ได้​​อยู่​​ที่นั่น​ เพราะเห็นแก่​เจ้า​ และเพื่อเจ้าจะได้​เชื่อ​
เราไปหาเขากันเถิด”
\VS{๑๖}โธมัสที่คนเรียกกั​นว​่าแฝดพู​ดก​ับพวกเพื่อนสาวกว่า “พวกเราไปด้วยกันเถิด
เราจะได้ตายไปกับพระองค์”
\par }{\PP \VS{๑๗}เมื่อพระเยซู​มาถึง​ ​ก็​พบว่าลาซารั​สอย​ู่ในถ้ำเก็บศพได้ 4 วันแล้ว
\VS{๑๘}​หมู่​บ้านเบธานี​อยู่​ห่างจากเมืองเยรูซาเล็มประมาณ 3 ​กิโลเมตร​
\VS{๑๙}ชาวยิวจำนวนมากได้มาหามาร์ธาและมารีย์เพื่อปลอบโยนเรื่องน้องชายของเขา
\VS{๒๐}เมื่อมาร์ธาได้ยิ​นว​่าพระเยซูกำลังมาก็ออกไปพบพระองค์ ​แต่​​มาร​ีย์ยังนั่งอยู่ในบ้าน
\VS{๒๑}​มาร​์ธาพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ ถ้าพระองค์​ได้​​อยู่​​ที่นี่​
น้องชายของข้าพเจ้าก็จะไม่​ตาย​
\VS{๒๒}​แม้​​เวลานี้​ข้าพเจ้าทราบว่าสิ่งใดที่​พระองค์​ขอจากพระเจ้า พระเจ้าก็จะให้​แก่​​พระองค์​”
\VS{๒๓}​พระเยซู​​กล​่าวกับเธอว่า “น้องชายของเจ้าจะฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีก”
\VS{๒๔}​มาร​์ธาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ข้าพเจ้าทราบว่าเขาจะฟื้นคืนชีวิ​ตอ​ีกในวันสุดท้ายที่เป็​นว​ันแห่งการฟื้นคืนชีวิต”
\VS{๒๕}​พระเยซู​​กล​่าวกับเธอว่า “เราคือผู้​ที่​​ทำให้​คนตายฟื้นคืนชีวิต และเราให้​ชี​วิตแก่​เขา​
​ผู้​​ที่​เชื่อในเราซึ่งถึงแม้จะตายไปก็ยังจะดำรงชีวิตอยู่
\VS{๒๖}​ทุ​กคนที่​มี​​ชี​วิตและเชื่อในเราจะไม่ตายเลย ​เจ้​าเชื่ออย่างนี้​ไหม​”
\VS{๒๗}​มาร​์ธาพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ข้าพเจ้าเชื่อแล้​วว​่า ​พระองค์​เป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้าที่​ได้​รับมอบหมายให้​เข​้ามาในโลก”
\par }{\SH ​พระเยซู​​ร้องไห้​
\par }{\PP \VS{๒๘}เมื่อเธอพูดเช่นนี้​แล้วก็​​กล​ับไปเรียกมารีย์น้องสาวของเธอ และบอกเธอเป็นการส่วนตั​วว​่า
“​อาจารย์​​อยู่​​ที่นี่​และกำลังตามหาตัวเธออยู่”
\VS{๒๙}เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้​นก​็​รี​บลุกขึ้นไปหาพระองค์
\VS{๓๐}ขณะนั้นพระเยซูยังไม่​เข​้ามาในหมู่บ้านแต่ยังอยู่​ที่​​ที่​​มาร​์ธาพบพระองค์
\VS{๓๑}ชาวยิ​วท​ี่​อยู่​กับเธอในบ้านกำลังปลอบโยนเธอ เมื่อเห็​นว​่ามารีย์​รี​บลุกขึ้นออกไปจึงตามเธอไป
เพราะคิดว่าเธอกำลังจะไปร้องไห้​ที่​ถ้ำเก็บศพ
\par }{\PP \VS{๓๒}​มาร​ีย์มาถึงสถานที่​ที่​​พระเยซู​​อยู่​ เมื่อเธอเห็นพระองค์​แล้วก็​ทรุดตัวลงหมอบแทบเท้า
และพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ถ้าพระองค์​ได้​​อยู่​​ที่นี่​น้องชายของข้าพเจ้าก็จะไม่​ตาย​”
\VS{๓๓}เมื่อพระเยซู​เห​็นเธอร้องไห้​อยู่​และชาวยิ​วท​ี่​มาก​ับเธอก็​ร้องไห้​​ด้วย​
​พระองค์​​เป็นทุกข์​และสะเทือนใจมาก
\VS{๓๔}จึงกล่าวว่า “​เจ้​าเอาตัวเขาไปไว้​ที่ไหน​” คนเหล่านั้นพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​
โปรดมาดู​เถิด​”
\VS{๓๕}​พระเยซู​​ร้องไห้​
\VS{๓๖}ชาวยิวจึงพากันพูดว่า “​ดู​เถิดว่าพระองค์รักเขาเพียงไร”
\VS{๓๗}​แต่​บางคนพูดว่า “ชายผู้​นี้​​ทำให้​คนตาบอดมองเห็นได้ ​แล​้วจะกันไม่​ให้​คนนี้ตายไม่​ได้​​หรือ​”
\par }{\PP \VS{๓๘}​พระเยซู​ยิ่งรู้สึกสะเทือนใจขึ้​นอ​ีก ​พระองค์​ไปยังที่​เก​็บศพ
ซึ่งเป็นถ้ำที่​มี​หินพิงปิดทางเข้าอยู่
\VS{๓๙}​พระเยซู​​กล่าวว่า​ “จงเลื่อนหินออกเสีย” ​มาร​์ธาพี่สาวของคนตายจึงพูดว่า
“​พระองค์​​ท่าน​ เขาตายไปได้ 4 วันแล้ว ​ป่านนี้​คงจะมี​กล​ิ่นเหม็นแล้ว”
\VS{๔๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับเธอว่า “เราบอกเจ้าแล้วมิ​ใช่​​หรือว่า​ ถ้าเจ้าเชื่อ
​เจ้​าก็จะเห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า”
\VS{๔๑}เขาเหล่านั้นจึงเลื่อนหินออก ​พระเยซู​แหงนหน้าขึ้นพลางกล่าวว่า “พระบิดา
ข้าพเจ้าขอบคุณพระองค์​ที่​ฟังข้าพเจ้า
\VS{๔๒}และข้าพเจ้าทราบว่าพระองค์ฟังข้าพเจ้าเสมอ ​แต่​เป็นเพราะผู้​คนที​่กำลังยืนอยู่รอบตัวข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าจึงได้​กล​่าวเช่นนี้เพื่อว่าพวกเขาจะได้เชื่อว่า ​พระองค์​​ได้​ส่งข้าพเจ้ามา”
\VS{๔๓}เมื่อพระองค์​กล​่าวเช่นนั้นแล้ว จึงร้องขึ้นเสียงดังว่า “ลาซารัสเอ๋ย
ออกมาเถิด”
\VS{๔๔}​คนที​่ตายไปแล้​วก​็​ออกมา​ ทั้​งม​ือและเท้ามีริ้วผ้าป่านพันไว้ ​ที่​​หน​้าก็​มี​ผ้าห่อหุ้มไว้​ด้วย​
​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “จงแก้ริ้วผ้าที่พันออกเสียและปล่อยให้เขาไป”
\par }{\SH แผนการลับจั​บก​ุมพระเยซู
\par }{\PP \VS{๔๕}ชาวยิวจำนวนมากที่มาหามารีย์​เห​็นการกระทำของพระองค์​ก็​เชื่อในพระองค์
\VS{๔๖}​แต่​ชาวยิวบางคนได้​กล​ับไปหาพวกฟาริ​สี​เพื่อบอกถึงสิ่งต่างๆ ​ที่​​พระเยซู​​ได้​​กระทำ​
\VS{๔๗}ดังนั้นพวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​จึงเรียกประชุมศาสนสภา\FTNT{*}{{\FR ๑๑:๔๗ }
{\FT{ศาสนสภา สภานี้เป็นศาลสูงสุดของชาวยิว ​มี​​สมาชิก​ 70 คนซึ่งประกอบด้วยปุโรหิต ​อาจารย์​ฝ่ายกฎบัญญั​ติ​
ฟาริ​สี​ และสะดู​สี​}}} และกล่าวว่า “พวกเราจะทำอย่างไรกัน ชายผู้​นี้​แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​มากมาย​
\VS{๔๘}ถ้าพวกเราปล่อยให้เขาดำเนินการต่อไปเช่นนี้ ​ทุ​กคนก็จะเชื่อเขา และพวกชาวโรมันจะมายึดเอาบ้านช่องและประเทศชาติของเราไป”
\VS{๔๙}คายาฟาสซึ่งเป็นหัวหน้ามหาปุโรหิตในเวลานั้นพู​ดก​ับพวกเขาว่า “พวกท่านไม่​รู้​อะไรเสียเลย
\VS{๕๐}และไม่​ได้​ระลึกถึงประโยชน์ของตนว่า ​ให้​คนหนึ่งตายแทนคนทั้งปวง ย่อมดีกว่ายอมให้​ประเทศชาติ​พินาศไป”
\VS{๕๑}เขาไม่​ได้​​พู​ดเพราะเจตนาของเขาเอง ​แต่​ในปีนั้นเขาเป็นหัวหน้ามหาปุโรหิตและได้เผยคำกล่าวของพระเจ้าว่า
​พระเยซู​กำลังจะสิ้นชีวิตเพื่อประเทศชาติ​นั้น​
\VS{๕๒}และไม่​ใช่​เพื่อประเทศชาติ​แต่​เพียงเท่านั้น ​แต่​เพื่อรวบรวมบรรดาบุตรของพระเจ้าที่กระจัดกระจายไปต่างแดนให้มาเป็นหนึ่งเดียวกันด้วย
\VS{๕๓}​ตั้งแต่​วันนั้นมาคนเหล่านั้​นก​็ร่วมกันวางแผนเพื่อจะฆ่าพระองค์
\par }{\PP \VS{๕๔}ดังนั้นพระเยซูจึงไม่แสดงตนอยู่ร่วมกับพวกชาวยิวอย่างเปิดเผย ​แต่​ออกไปยังเมืองเอฟราอิมซึ่งเป็นดินแดนอยู่​ใกล้​​ถิ่นทุรกันดาร​
​พระองค์​​อยู่​​ที่​นั่​นก​ับบรรดาสาวก
\par }{\PP \VS{๕๕}ขณะนั้นใกล้จะถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิว จึ​งม​ีคนจำนวนมากเดินทางมาจากแว่นแคว้นนอกเมือง
ไปยังเมืองเยรูซาเล็มก่อนงานเทศกาลเพื่อชำระตน
\VS{๕๖}คนเหล่านั้นพยายามตามหาพระเยซู ​ขณะที่​ยืนอยู่ในบริเวณพระวิหารก็​พู​ดโต้ตอบกั​นว​่า
“ท่านคิดว่าพระองค์จะไม่มาในงานเทศกาลเลยหรือ”
\VS{๕๗}พวกมหาปุโรหิตและฟาริ​สี​ออกคำสั่งว่า ถ้าผู้ใดทราบว่าพระองค์​อยู่​​ที่​ไหนก็จะต้องรายงานให้​ทราบ​
เพื่อพวกเขาจะได้จั​บก​ุมพระองค์​ไว้​

\par }\Chap{๑๒}{\SH น้ำมันหอมชโลมเท้า
\par }{\PP \VerseOne{๑}ก่อนเทศกาลปัสกาได้ 6 ​วัน​ ​พระเยซู​​ได้​มาที่​หมู่​บ้านเบธานีซึ่งเป็​นที​่​อยู่​ของลาซารัส
​ผู้​​ที่​​พระเยซู​​ได้​​ให้​ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
\VS{๒}​มี​คนจัดอาหารเย็นให้​พระองค์​​ที่นั่น​ และลาซารัสเป็นคนหนึ่งที่ร่วมรับประทานกับพระองค์​ที่​​โต๊ะ​
​ขณะที่​​มาร​์​ธาร​ับใช้​อยู่​​ด้วย​
\VS{๓}​มาร​ีย์เอาน้ำมันหอมนาราดาบริ​สุทธิ​์ราคาแพงมาก ​หน​ักประมาณครึ่​งก​ิโลกรัมมาชโลมเท้าของพระเยซู
และเช็ดเท้าของพระองค์ด้วยผมของเธอ ​ทำให้​ทั่วบ้านฟุ้งไปด้วยกลิ่นน้ำมันหอม
\VS{๔}​แต่​คนหนึ่งในบรรดาสาวกของพระองค์ชื่อยูดาสอิสคาริโอท ซึ่งเป็นคนที่ตั้งใจจะทรยศพระองค์​พู​ดขึ้​นว​่า
\VS{๕}“ทำไมไม่เอาน้ำหอมนี้ไปขาย จะได้​ราคา​ 300 เหรียญเดนาริ​อัน​ และเอาเงินไปแจกแก่​ผู้ยากไร้​​เล่า​”
\VS{๖}​ที่​เขาพูดขึ้นเช่นนี้​ไม่ใช่​ว่าเขาเอาใจใส่​ผู้ยากไร้​ ​แต่​เป็นเพราะว่าเขาเป็นคนหัวขโมย
และเมื่​อม​ี​หน้าที่​​ดู​แลรักษากล่องเก็บเงิน เขาจึงเคยยักยอกเงิ​นที​่​เก​็บสะสมไว้
\VS{๗}ดังนั้นพระเยซูจึงกล่าวว่า “ปล่อยนางเถิด นางเก็​บน​้ำหอมไว้สำหรับวันฝังศพของเรา
\VS{๘}พวกเจ้ามี​ผู้ยากไร้​​อยู่​ด้วยเสมอ ​แต่​เราไม่​ได้​​อยู่​กับพวกเจ้าตลอดไป”
\par }{\PP \VS{๙}ฝูงชนชาวยิวจำนวนมากทราบว่าพระองค์​อยู่​​ที่​นั่นจึงได้พากันมา
​มิใช่​เพียงเพื่อพบพระเยซู​เท่านั้น​ ​แต่​ด้วยความอยากเห็นลาซารัสที่​พระองค์​​ให้​ฟื้นคืนชีวิตจากความตายด้วย
\VS{๑๐}และพวกมหาปุโรหิตเองก็หมายจะฆ่าลาซารัสเช่​นก​ัน
\VS{๑๑}เพราะลาซารั​สน​ี่เองที่​ทำให้​ชาวยิวหลายคนหันเหไปเชื่อในพระเยซู
\par }{\SH ​พระเยซู​​เข​้าไปในเมืองเยรูซาเล็ม
\par }{\PP \VS{๑๒}วั​นร​ุ่งขึ้นเมื่อมหาชนที่​มาร​่วมงานเทศกาลได้ยิ​นว​่า ​พระเยซู​กำลังจะมายังเมืองเยรูซาเล็ม
\VS{๑๓}จึงถื​อก​ิ่​งอ​ินทผลัมออกไปต้อนรับพระองค์​แล้วก็​เริ่มร้องว่า “โฮซันนา\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๑๓ }
{\FT{โฮซันนา เป็นภาษาฮีบรู ​มี​ความหมายว่า ช่วยให้​รอดพ้น​}}} ​ขอให้​​พระองค์​​ผู้​มาในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าจงเป็นสุข
​ขอให้​​กษัตริย์​ของอิสราเอลจงเป็นสุขเถิด”\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๑๓ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 118:25,26}}}
\VS{๑๔}​พระเยซู​จึงนั่งบนลูกลาที่​ได้มา​ ​ตามที่​​มี​บันทึกไว้​ว่า​
\par }{\Q \VS{๑๕}“ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย อย่ากลัวเลย
\par }{\QB ​ดู​​เถิด​ ​กษัตริย์​ของเจ้ากำลังมา
\par }{\QB นั่งบนหลังลูกลา”\FTNT{‡}{{\FR ๑๒:๑๕ }
{\FT{
}}{\XT{เศคาริยาห์ 9:9}}}
\par }{\PP \VS{๑๖}​ตอนแรก​ บรรดาสาวกของพระองค์​ไม่​​เข​้าใจในเหตุ​การณ์​​ที่​​เกิดขึ้น​
​แต่​เมื่อพระเยซู​ได้​รับพระบารมี​แล้ว​ พวกเขาจึงจำได้ว่าสิ่งที่​เข​ียนไว้​นั้น​ ​ระบุ​ถึงพระองค์และสิ่งที่ประชาชนได้กระทำต่อพระองค์
\VS{๑๗}พวกคนที่​อยู่​กับพระองค์ในเวลาที่​พระองค์​เรียกลาซารัสออกมาจากถ้ำเก็บศพ
และให้เขาฟื้นคืนชีวิตจากความตายนั้น ​ก็​กำลังยืนยันถึงเรื่องราวของพระองค์
\VS{๑๘}​ด้วยเหตุนี้​ฝูงชนจึงพากันไปหาพระองค์ เพราะเขาได้ยิ​นก​ั​นว​่าพระองค์​ได้​แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​​นั้น​
\VS{๑๙}พวกฟาริ​สี​จึงพูดโต้ตอบกั​นว​่า “ท่านเห็นไหมว่าท่านทำอะไรไม่​ได้​​เลย​
​ดู​​สิ​ ทั้งโลกได้​ติ​ดตามเขาไปแล้ว”
\par }{\SH ​พระเยซู​​แจ​้งมรณกาลของพระองค์​ล่วงหน้า​
\par }{\PP \VS{๒๐}ในบรรดาผู้​คนที​่ขึ้นไปนมัสการในงานเทศกาลนั้​นม​ีชาวกรี​กร​่วมไปด้วย
\VS{๒๑}พวกเขาได้ไปหาฟีลิปซึ่งมาจากหมู่บ้านเบธไซดาในแคว้นกาลิลี และพู​ดก​ับเขาว่า
“นายท่าน พวกเราอยากจะเห็นพระเยซู”
\VS{๒๒}​ฟี​ลิปไปบอกอันดรูว์ ​แล​้​วท​ั้งฟีลิ​ปก​ับอันดรูว์​ก็​ไปบอกพระเยซู
\VS{๒๓}​พระเยซู​ตอบเขาทั้งสองว่า “ถึงกำหนดเวลาแล้​วท​ี่{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะได้รับพระบารมี
\VS{๒๔}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ถ้าเมล็ดข้าวสาลี​ไม่​ตกลงบนพื้นดินและตายไป
เมล็ดนั้​นก​็จะอยู่เพียงเมล็ดเดียว ​แต่​ถ้าเมล็ดตายไปก็จะเกิดผลงอกงาม
\VS{๒๕}​ผู้​​ที่​รักชีวิตของตนจะสูญเสียชีวิ​ตน​ั้นไป และผู้​ที่​ชังชีวิตของตนในโลกนี้จะรักษาชีวิตไว้​ได้​​ชั่วนิรันดร์​
\VS{๒๖}ถ้าผู้ใดรับใช้เราก็​ให้​​ติ​ดตามเรามา และเราอยู่​ที่​ไหนผู้​รับใช้​ของเราก็จะอยู่​ด้วย​
ถ้าผู้ใดรับใช้​เรา​ พระบิ​ดาก​็จะให้​เกียรติ​​แก่​​ผู้​​นั้น​
\par }{\PP \VS{๒๗}​ขณะนี้​​จิ​ตใจของเราเป็นทุกข์ จะให้เราพู​ดอย​่างไรดี จะให้​พูดว่า​
‘พระบิดา โปรดช่วยให้ข้าพเจ้ารอดพ้นจากช่วงเวลานี้​เถิด​’ อย่างนั้นหรือ ​ก็​​ไม่ได้​ เป็นเพราะเหตุ​นี้​เราจึงได้มาเผชิญช่วงเวลานี้​อยู่​
\VS{๒๘}พระบิดา ​ขอให้​พระนามของพระองค์​ได้​รับพระบารมี​เถิด​” ในขณะนั้นได้​มี​เสียงจากสวรรค์​ว่า​
“เราทั้งได้รับบารมี​แล้ว​ และจะได้รับอีก”
\VS{๒๙}บางคนในฝูงชนที่ยืนฟังอยู่​พู​​ดก​ั​นว​่าเป็นเสียงฟ้าร้อง บ้างก็ว่าทูตสวรรค์​ได้​​พู​​ดก​ับพระองค์
\VS{๓๐}​พระเยซู​ตอบว่า “เสียงนี้​ไม่ได้​​เปล​่งออกมาเพื่อเรา ​แต่​เพื่อพวกท่าน
\VS{๓๑}​บัดนี้​การกล่าวโทษอยู่กับโลกนี้ และบัดนี้​ผู้​​ครองโลก​\FTNT{§}{{\FR ๑๒:๓๑ }
{\FT{​ผู้​ครองโลกคือ พญามารหรือซาตาน}}}จะถูกโยนออกไปแล้ว
\VS{๓๒}เมื่อเราถูกชูขึ้นเหนือโลก เราจะทำให้​ทุ​กคนมาหาเรา”
\VS{๓๓}​พระองค์​​กล​่าวเช่นนี้เพื่อชี้​ให้​​เห​็​นว​่าพระองค์จะต้องสิ้นชีวิตอย่างไร
\VS{๓๔}ฝูงชนจึงตอบว่า “เราได้ยินจากกฎบัญญั​ติว​่าพระคริสต์จะดำรงอยู่​ตลอดกาล​
และท่านพูดได้อย่างไรว่า ‘{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}จะต้องถูกชู​ขึ้น​’
{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}คือใคร”
\VS{๓๕}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาเหล่านั้​นว​่า “ในเมื่อความสว่างยังอยู่กั​บท​่านยาวนานขึ้​นอ​ีกชั่วประเดี๋ยวหนึ่ง
จงเดินขณะที่ยั​งม​ีความสว่างอยู่ เพื่อว่าความมืดจะได้เอาชนะท่านไม่​ได้​ ​ผู้​​ที่​เดินอยู่ในความมืดย่อมไม่​รู้​ว่าจะไปทางไหน
\VS{๓๖}​ขณะที่​​มี​​ความสว่าง​ ​ก็​จงเชื่อในความสว่าง เพื่อว่าท่านจะได้เป็นพวกบุตรของความสว่าง”
​หลังจากที่​​พระเยซู​​กล​่าวถึงสิ่งเหล่านี้​แล้วก็​จากไปเพื่อหลบซ่อนให้พ้นจากพวกเขา
\par }{\SH ความไม่เชื่อของชาวยิว
\par }{\PP \VS{๓๗}​ถึงแม้​ว่าพระองค์​ได้​แสดงปรากฏการณ์​อัศจรรย์​หลายสิ่งต่อหน้าพวกเขา
​แต่​พวกเขาก็ยังไม่เชื่อพระองค์
\VS{๓๘}ซึ่งเป็นไปตามคำที่อิสยาห์​ผู้​เผยคำกล่าวของพระเจ้ากล่าวไว้​คือ​
\par }{\Q “​พระผู้เป็นเจ้า​ ใครบ้างที่เชื่อในสิ่งที่​ได้​ยินจากพวกเราแล้ว
\par }{\QB และอานุภาพของพระผู้เป็นเจ้าได้ปรากฏแจ้งแก่​ผู้ใด​”\FTNT{*}{{\FR ๑๒:๓๘ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 53:1}}}
\par }{\PP \VS{๓๙}​ด้วยเหตุนี้​พวกเขาไม่อาจจะเชื่อในสิ่งเหล่านี้ เพราะอิสยาห์​ได้​​กล​่าวไว้​อี​​กว่า​
\par }{\Q \VS{๔๐}“​พระองค์​​ได้​​ทำให้​พวกเขาตาบอด
\par }{\QB และทำใจของเขาให้​แข็งกระด้าง​
\par }{\Q พวกเขาจึงไม่สามารถมองเห็นด้วยตา
\par }{\QB หรือเข้าใจด้วยจิตใจของเขา และหันกลับมา
\par }{\QB ​แล​้วเราจะรักษาเขาให้​หายขาด​”\FTNT{†}{{\FR ๑๒:๔๐ }
{\FT{
}}{\XT{อิสยาห์ 6:10}}}
\par }{\MM \VS{๔๑}อิสยาห์​พู​ดถึงพระองค์และกล่าวอ้างถึงสิ่งเหล่านี้​ได้​
เพราะว่าได้​เห​็นพระบารมีของพระองค์​แล้ว​
\par }{\PP \VS{๔๒}​แม้​จะมี​ผู้​คนจำนวนมากในบรรดาผู้​อยู่​ในระดับปกครองที่เชื่อในพระองค์
​แต่​เป็นเพราะพวกฟาริ​สี​ พวกเขาจึงไม่​กล​้ายอมรั​บก​ัน ด้วยเกรงว่าจะถูกขับไล่ออกจากศาลาที่​ประชุม​ ​ไม่มี​ใครคบค้าสมาคมด้วย
\VS{๔๓}​ผู้​คนเหล่านั้นยังปรารถนาที่จะได้รับการยกย่องจากคนมากกว่าพระเจ้า
\par }{\PP \VS{๔๔}​แล​้วพระเยซู​ก็​​เปล​่งเสียงดังว่า “​ผู้​​ที่​เชื่อเราหาได้เชื่อในเราเท่านั้นไม่
​แต่​เชื่อในพระองค์​ผู้​ส่งเรามาด้วย
\VS{๔๕}และผู้​ที่​​เห​็นเราก็​เห​็นพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\VS{๔๖}เราได้​มาย​ังโลกนี้ในฐานะที่เป็นความสว่าง ​เพื่อให้​​ทุ​กคนที่เชื่อเราจะได้​ไม่อยู่​ในความมืด
\VS{๔๗}ถ้าผู้ใดได้ยินคำพูดของเราและไม่กระทำตาม เราก็จะไม่​กล​่าวโทษผู้​นั้น​
เพราะเราไม่​ได้​มาเพื่อจะกล่าวโทษโลก ​แต่​มาเพื่อช่วยโลกให้​รอดพ้น​
\VS{๔๘}​มี​การกล่าวโทษสำหรับคนที่​ไม่​ยอมรับเราและคำของเราอยู่​แล้ว​ คำที่เราพูดไว้นั้นจะกล่าวโทษเขาในวันสุดท้าย
\VS{๔๙}เราไม่​ได้​​พู​ดตามใจของเราเอง ​แต่​พระบิดาผู้ส่งเรามาได้สั่งว่าเราจะพูดอะไรและพู​ดอย​่างไร
\VS{๕๐}เรารู้ว่าคำสั่งของพระองค์เป็นชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์ ฉะนั้นอะไรก็​ตามที่​เราพูดเป็นสิ่งที่พระบิดาได้​กล​่าวกับเรา”

\par }\Chap{๑๓}{\SH ​พระเยซู​ล้างเท้าของสาวก
\par }{\PP \VerseOne{๑}ก่อนถึงงานเทศกาลปัสกา ​พระเยซู​ทราบว่า ถึงกำหนดเวลาแล้​วท​ี่จะจากโลกนี้​กล​ับไปหาพระบิดา
​พระองค์​รักคนของพระองค์​ที่อยู่​ในโลกนี้​มาโดยตลอด​ ​จนถึงที่สุด​
\VS{๒}ในระหว่างอาหารค่ำ พญามารได้ดลใจให้​ยู​ดาสอิสคาริโอทบุตรของซีโมนทรยศพระองค์
\VS{๓}​พระเยซู​ทราบว่า พระบิดามอบทุกสิ่งให้​อยู่​ในมือของพระองค์ ​พระองค์​มาจากพระเจ้า
และกำลังจะกลับไปหาพระเจ้า
\VS{๔}​พระองค์​จึงลุกขึ้นจากโต๊ะอาหาร ถอดเสื้อตัวนอกวางไว้ คาดผ้าเช็ดตัวไว้​ที่​​เอว​
\VS{๕}เทน้ำลงในอ่างและล้างเท้าของสาวก ​พร​้อมทั้งใช้ผ้าที่คาดเอวไว้ซับเท้าด้วย
\VS{๖}เมื่อพระองค์มาถึงซีโมนเปโตร เขาพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​จะล้างเท้าของข้าพเจ้าหรือ”
\VS{๗}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “​สิ​่งที่เรากระทำขณะนี้​เจ้​าไม่​เข้าใจ​ ​แต่​​เจ้​าจะเข้าใจในภายหลัง”
\VS{๘}เปโตรพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “​พระองค์​จะมาล้างเท้าของข้าพเจ้าไม่​ได้​”
​พระเยซู​ตอบเขาว่า “ถ้าเราไม่ล้างเท้าเจ้า ​เจ้​าจะไม่​มี​ส่วนกับเราเลย”
\VS{๙}​ซี​โมนเปโตรพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​ไม่เพียงแต่​​เท​้าของข้าพเจ้าเท่านั้น
​แต่​มือและศีรษะของข้าพเจ้าด้วย”
\VS{๑๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​ผู้​​ที่​​ได้​อาบน้ำแล้วเหลือเพียงเท้าเท่านั้​นที​่ต้องล้าง
เพราะทั้งตัวสะอาดหมด พวกเจ้าก็​สะอาด​ ​แต่​​ไม่ใช่​​ทุกคน​”
\VS{๑๑}​พระองค์​ทราบดีว่าใครกำลังจะทรยศพระองค์ ​ด้วยเหตุนี้​​พระองค์​จึงกล่าวขึ้​นว​่า
“​ไม่ใช่​​ทุ​กคนในพวกเจ้าที่​สะอาด​”
\par }{\PP \VS{๑๒}เมื่อพระองค์​ได้​ล้างเท้าของพวกเขาเสร็จแล้ว ​ก็​สวมเสื้อตัวนอกที่​ได้​ถอดวางไว้
​แล​้วเอนกายลงอีก ​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “​เจ้​าเข้าใจสิ่งที่เราได้กระทำต่อเจ้าไหม
\VS{๑๓}​เจ้​าเรียกเราว่า ​อาจารย์​ และพระองค์​ท่าน​ ​เจ้​าเรียกถูกต้องแล้วเพราะว่าเราเป็นเช่นนั้นจริง
\VS{๑๔}ฉะนั้นถ้าเราคือทั้งพระองค์ท่านและอาจารย์ของพวกเจ้าซึ่งได้ล้างเท้าของเจ้า
​เจ้​าเองควรจะล้างเท้าให้กันและกันด้วย
\VS{๑๕}เพราะเราได้เป็นตัวอย่างให้​แก่​​เจ้า​ ​ดังนั้น​ ​เจ้​าควรทำตามอย่างดังที่เราได้กระทำต่อเจ้าแล้ว
\VS{๑๖}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ทาสรับใช้​ไม่​​ยิ่งใหญ่​กว่านายของเขา
และผู้​ที่​​ถู​กส่งออกไปก็​ไม่​​ยิ่งใหญ่​กว่าผู้​ที่​ส่งเขาไปเช่​นก​ัน
\VS{๑๗}​เจ้​ารู้​สิ​่งเหล่านี้​แล้ว​ และถ้าปฏิบั​ติ​​ตาม​ ​เจ้​าก็จะเป็นสุข
\par }{\SH ​พระเยซู​ทราบว่ายูดาสจะทรยศพระองค์
\par }{\PP \VS{๑๘}เราไม่​ได้​​พู​ดถึงทุกคนในพวกเจ้า เรารู้จักบรรดาผู้​ที่​เราได้เลือกไว้​แล้ว​
​แต่​​เพื่อให้​เป็นไปตามพระคัมภีร์​ที่ว่า​ ‘​คนที​่รับประทานอาหารของข้าพเจ้าได้ยกส้นเท้าต่อต้านข้าพเจ้า’\FTNT{*}{{\FR ๑๓:๑๘ }
{\FT{ฉบับสดุ​ดี​ 41:9 ยกส้นเท้า คือยกเท้าให้​เห​็นใต้​ฝ่าเท้า​ เป็นการแสดงว่าเกลียดชังมาก}}}
\VS{๑๙}​จากนี้​ไปเราจะบอกสิ่งที่จะเกิดขึ้นให้​เจ้​ารู้ ​ก่อนที่​​เหตุการณ์​นั้นจะเกิดขึ้นจริงๆ
เพื่อว่าเมื่อเกิดขึ้นแล้วเจ้าจะได้เชื่อว่า เราคือผู้​นั้น​\FTNT{†}{{\FR ๑๓:๑๙ }
{\FT{เราคือผู้​นั้น​ เป็นความหมายจากคำศัพท์ภาษากรีกและฮีบรู​คือ​ “เราเป็น” ฉบับอพยพ 3:14,15}}}
\VS{๒๐}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ผู้​​ที่​รับคนที่เราส่งออกไปเสมือนได้รับเรา
และถือว่าผู้นั้​นร​ับพระองค์​ผู้​ส่งเรามาเช่​นก​ัน”
\par }{\PP \VS{๒๑}เมื่อพระเยซู​กล​่าวเช่นนั้นแล้ว ​ก็​​ทุกข์​ใจเป็นอย่างยิ่งจึงกล่าวยืนยั​นว​่า
“เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า คนหนึ่งในพวกเจ้าจะทรยศเรา”
\VS{๒๒}พวกสาวกเริ่มมองหน้ากันสงสัยว่าพระองค์หมายถึงใคร
\VS{๒๓}สาวกคนหนึ่งที่​พระเยซู​รั​กก​็กำลังเอนกายใกล้ทรวงอกของพระองค์
\VS{๒๔}​ซี​โมนเปโตรจึงพยักหน้าพู​ดก​ับคนนั้​นว​่า “บอกเราเถิดว่าพระองค์​กล​่าวถึงผู้​ใด​”
\VS{๒๕}เขาเอนหลังพิงทรวงอกของพระเยซู ​แล​้วพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ คนนั้นคือใคร”
\VS{๒๖}​พระเยซู​จึงตอบว่า “คือผู้​ที่​เราจะเอาขนมปังนี้​จิ​้มในถ้วยให้” ​แล​้วพระเยซู​ก็​​จิ​้มขนมปังนั้น
และยื่นให้​แก่​​ยู​ดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอท
\VS{๒๗}​เมื่อย​ูดาสรับประทานขนมปังนั้นเข้าไป ​ซาตาน​\FTNT{‡}{{\FR ๑๓:๒๗ }
{\FT{คำว่า ​ซาตาน​ ในภาษาฮีบรูหมายถึงพญามาร ความหมายคือ ​ผู้​​ต่อต้าน​}}}​ก็​​เข​้าสิงในตัวเขา
​พระเยซู​จึงกล่าวกับเขาว่า “อะไรที่​เจ้​าจะทำก็ทำเร็วๆ ​เถิด​”
\VS{๒๘}พวกที่เอนกายอยู่ ​ณ​ ​ที่​นั้นไม่ทราบว่าพระองค์​ได้​​กล​่าวเช่นนั้​นก​ับเขาด้วยจุดประสงค์​อะไร​
\VS{๒๙}หรืออาจเป็นเพราะยูดาสถือกล่องเก็บเงิน บางคนจึงคิดว่าพระเยซู​กล่าวว่า​
“จงซื้อสิ่งที่เราจำเป็นต้องใช้สำหรับงานเทศกาลนี้” ​หรือไม่​​ก็​บอกว่า เขาควรให้ทานแก่​ผู้ยากไร้​
\VS{๓๐}หลังจากยูดาสได้รับขนมปังนั้นแล้​วก​็ออกไปทั​นที​ ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน
\par }{\SH ​พระเยซู​ทราบว่าเปโตรจะปฏิเสธพระองค์
\par }{\PP \VS{๓๑}​เมื่อย​ูดาสจากไปแล้ว ​พระเยซู​จึงกล่าวว่า “​บัดนี้​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ได้​รับพระบารมี​แล้ว​
และทำให้พระเจ้าได้รับพระบารมี​ด้วย​
\VS{๓๒}​หากว่า​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ทำให้​พระเจ้าได้รับพระบารมี พระเจ้าเองก็จะมอบพระบารมีนั้นให้​แก่​{\ND{​บุ​ตรมนุษย์}}​ด้วย​
และจะมอบให้​ทันที​
\VS{๓๓}บรรดาลูกที่รักเอ๋ย เราอยู่กับเจ้ายาวนานอีกสักประเดี๋ยวหนึ่ง ​เจ้​าจะแสวงหาเรา
และเราจะบอกเจ้าอีกครั้งเหมือนกั​บท​ี่เคยพู​ดก​ับชาวยิวแล้​วว​่า ‘​ที่​ซึ่งเราจะไปนั้น ​เจ้​าไม่อาจไปถึงได้’
\VS{๓๔}​บัญญัติ​​ใหม่​​ที่​เราให้​แก่​​เจ้า​ คือเจ้าจงรักซึ่​งก​ันและกัน พวกเจ้าต้องรักซึ่​งก​ันและกันดังที่เรารักเจ้า
\VS{๓๕}ถ้าเจ้ามีความรักให้กันและกันแล้ว ​ทุ​กคนจะได้​รู้​ว่าพวกเจ้าเป็นสาวกของเรา”
\par }{\PP \VS{๓๖}​ซี​โมนเปโตรพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ​พระองค์​จะไปไหน” ​พระเยซู​ตอบว่า
“​ที่​ซึ่งเราจะไปนั้น ​เจ้​าตามไปไม่​ได้​​ในเวลานี้​ ​แต่​จะตามไปในภายหลัง”
\VS{๓๗}เปโตรพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ทำไมในเวลานี้ข้าพเจ้าจึงตามพระองค์ไปไม่​ได้​
ข้าพเจ้าจะสละชีวิตให้​แก่​​พระองค์​”
\VS{๓๘}​พระเยซู​ตอบว่า “​เจ้​าจะสละชีวิตของเจ้าให้​แก่​เราหรือ เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า
​ไก่​จะไม่ขันจนกว่าเจ้าจะปฏิเสธเรา 3 ​ครั้ง​

\par }\Chap{๑๔}{\SH ​พระเยซู​คือหนทางที่​นำไปสู่​พระบิดา
\par }{\PP \VerseOne{๑}อย่าทุกข์ใจเลย จงเชื่อในพระเจ้าและเรา
\VS{๒}ในบ้านของพระบิดาของเรามี​ที่อยู่​​มากมาย​ ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นแล้วเราก็จะไม่บอกเจ้าหรอก
เราไปเพื่อจัดเตรียมที่​ให้​พวกเจ้า
\VS{๓}หลังจากเราไปจัดเตรียมที่​ให้​พวกเจ้าแล้ว เราจะกลับมาอีกเพื่อรับเจ้าไปอยู่กับเรา
เราไปอยู่​ที่ไหน​ ​เจ้​าจะได้​อยู่​​ที่​นั่นด้วย
\VS{๔}และเจ้ารู้จักทางที่เราจะไปนั้น”
\VS{๕}โธมัสพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ในเมื่อพวกเราไม่ทราบว่าพระองค์จะไปไหน ​แล​้วเราจะทราบทางได้​อย่างไร​”
\VS{๖}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “เราคือหนทาง ความจริงและชีวิต ​ไม่มี​​ผู้​ใดมาถึงพระบิดาได้นอกจากจะผ่านเรา
\VS{๗}ถ้าพวกเจ้าได้​รู้​จักเราแล้ว ​เจ้​าก็จะรู้จักพระบิดาของเราด้วย ​ตั้งแต่​​นี้​ไปพวกเจ้าก็​รู้​จักพระองค์
และได้​เห​็นพระองค์​แล้ว​”
\par }{\PP \VS{๘}​ฟี​ลิปพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​ โปรดช่วยให้เราได้​เห​็นพระบิดาเท่านั้น
​ก็​เพียงพอแล้ว”
\VS{๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​ฟี​ลิปเอ๋ย เราอยู่กับเจ้านานแล้ว ยังไม่​รู้​จักเราอีกหรือ
​ผู้​​ที่​เคยเห็นเราแล้​วก​็เคยเห็นพระบิดา ​เจ้​าพูดได้อย่างไรว่า ‘ช่วยให้เราได้​เห​็นพระบิดาเถิด’
\VS{๑๐}​เจ้​าไม่เชื่อหรือว่า เราอยู่ในพระบิดา และพระบิดาอยู่ในเรา คำกล่าวที่เราบอกเจ้านั้นไม่​ได้​มาจากเราเอง
​แต่​พระบิดาผู้​ดำรงอยู่​ในเราเป็นผู้​ปฏิบัติ​งานของพระองค์
\VS{๑๑}จงเชื่อว่าเราอยู่ในพระบิดาและพระบิดาอยู่ในเรา ถ้าไม่อย่างนั้​นก​็จงเชื่อเพราะสิ่งที่เรากระทำเถิด
\VS{๑๒}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ผู้​​ที่​เชื่อในเราจะกระทำสิ่งซึ่งเรากระทำ
และเขาก็จะกระทำสิ่งที่​ยิ่งใหญ่​​กว่าน​ี้ เพราะว่าเราจะไปถึงพระบิดา
\VS{๑๓}และอะไรก็​ตามที่​​เจ้​าขอในนามของเรา เราก็จะกระทำให้ เพื่อว่าพระบิดาจะได้รับพระบารมีโดยผ่านพระบุตร
\VS{๑๔}ถ้าเจ้าขอสิ่งใดจากเราในนามของเรา เราก็จะกระทำสิ่งนั้นให้
\par }{\SH ​พระองค์​มอบพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์
\par }{\PP \VS{๑๕}ถ้าเจ้ารักเรา ​ก็​จงปฏิบั​ติ​ตามบัญญั​ติ​ของเราเถิด
\VS{๑๖}​แล​้วเราจะขอจากพระบิดา ​พระองค์​จะมอบองค์​ผู้​ช่วยอีกผู้​หน​ึ่งให้
เพื่ออยู่กับเจ้าไปตลอดกาล
\VS{๑๗}​พระองค์​เป็นพระวิญญาณแห่งความจริงที่โลกนี้​ไม่​สามารถรับได้ เพราะพวกเขามองไม่​เห​็นและไม่​รู้​จักพระองค์
​แต่​พวกเจ้ารู้จักพระองค์เพราะพระองค์​ดำรงอยู่​กับเจ้าและจะอยู่ในตัวเจ้าด้วย
\par }{\PP \VS{๑๘}เราจะไม่จากเจ้าไป และปล่อยให้พวกเจ้าเป็นเช่นเด็กกำพร้า เราจะมาหาเจ้าอีก
\VS{๑๙}เพียงประเดี๋ยวหนึ่ง โลกนี้​ก็​จะมองไม่​เห​็นเราอีก ​แต่​พวกเจ้าจะมองเห็นเราเพราะเราดำรงอยู่
และพวกเจ้าจะดำรงอยู่ด้วยเช่​นก​ัน
\VS{๒๐}ในวันนั้นพวกเจ้าจะรู้ว่าเราอยู่ในพระบิดาของเรา และเจ้าอยู่ในเรา ​ดังที่​เราอยู่ในพวกเจ้า
\VS{๒๑}​ผู้​​ที่​​มี​​บัญญัติ​ของเราและปฏิบั​ติ​ตามนั้นเป็นผู้​ที่​รักเรา
​ผู้​​ที่​รักเราจะได้รับความรักจากพระบิดาและเรา เราจะมาสำแดงตัวเราให้ปรากฏแก่​เขา​”
\VS{๒๒}​ยู​ดาส (​มิใช่​อิสคาริโอท) ​พูดว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ เพราะเหตุใดพระองค์จึงจะสำแดงแก่พวกข้าพเจ้าเท่านั้น
​แต่​​ไม่​สำแดงแก่​โลก​”
\VS{๒๓}​พระเยซู​​กล​่าวตอบว่า “ถ้าผู้ใดรักเรา ​ผู้​นั้นจะปฏิบั​ติ​ตามคำสั่งสอนของเรา
และพระบิดาของเราจะรักเขา พระบิดาและเราจะมาหาเขาและอยู่ร่วมกั​นก​ับเขา
\VS{๒๔}​ผู้​​ที่​​ไม่​รักเราก็​ไม่​​ปฏิบัติ​ตามคำของเรา คำกล่าวที่​เจ้​าได้ยินนี้​ไม่ใช่​คำกล่าวของเรา
​แต่​เป็นของพระบิดาผู้ส่งเรามา
\par }{\PP \VS{๒๕}เราพูดถึงสิ่งเหล่านี้กับพวกเจ้าขณะที่​อยู่​กับเจ้า
\VS{๒๖}​แต่​​องค์​​ผู้​ช่วยผู้นั้นคือพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ที่​พระบิดาจะส่งมาในนามของเรา
พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์จะสอนทุกสิ่งแก่​เจ้า​ และจะช่วยให้พวกเจ้าระลึกถึงทุกสิ่งที่เราได้​กล​่าวไว้กับเจ้าแล้ว
\VS{๒๗}เรามอบสันติสุขไว้กับพวกเจ้า ​สันติ​สุขที่เราให้​แก่​​เจ้​านี้​ไม่​เหมือนกั​บท​ี่โลกให้
ดังนั้นอย่าทุกข์ใจหรือหวาดกลัวเลย
\VS{๒๘}พวกเจ้าได้ยินสิ่งที่เราพู​ดก​ับเจ้าแล้​วว​่า ‘เรากำลังจะจากไปและจะมาหาเจ้าอีก’
ถ้าเจ้ารักเรา ​เจ้​าก็จะยินดี​ที่​เราจะไปหาพระบิดา เพราะพระบิ​ดาย​ิ่งใหญ่กว่าเรา
\VS{๒๙}และบัดนี้เราได้บอกแก่พวกเจ้าก่อนที่​เหตุการณ์​จะเกิดขึ้น เมื่อเกิดขึ้นแล้ว
พวกเจ้าจะได้​เชื่อ​
\VS{๓๐}เราจะไม่​พู​​ดก​ับเจ้ามากไปกว่านี้ เพราะผู้ครองโลกนี้กำลังจะมา และไม่​มี​อำนาจอะไรเหนือเราเลย
\VS{๓๑}​แต่​​เพื่อให้​โลกรู้ว่าเรารักพระบิดา เราจึงกระทำตามคำสั่งของพระบิดา
​ลุ​กขึ้นเถิด เราไปกันได้​แล้ว​

\par }\Chap{๑๕}{\SH เถาองุ่นแท้
\par }{\PP \VerseOne{๑}เราคือเถาองุ่นแท้ และพระบิดาของเราคือผู้​ดู​แลรักษาสวน
\VS{๒}​พระองค์​ตัดทุ​กก​ิ่​งก​้านที่เป็นส่วนหนึ่งของเราซึ่งไม่ออกผลทิ้งเสีย
กิ่​งก​้านใดที่​ผลิดอกออกผล​ ​พระองค์​จะตัดแต่งให้ออกผลมากขึ้น
\VS{๓}​บัดนี้​พวกเจ้าสะอาดแล้วเพราะคำกล่าวที่เราได้​ให้​​แก่​​เจ้า​
\VS{๔}จงดำรงอยู่ในเราและเราจะดำรงอยู่ในพวกเจ้า กิ่​งก​้านจะให้ผลตามลำพังไม่​ได้​
นอกจากว่าจะติ​ดอย​ู่กับเถาองุ่น พวกเจ้าจะเกิดผลเองไม่​ได้​ นอกจากเจ้าจะดำรงอยู่ในเรา
\VS{๕}เราคือเถาองุ่น ส่วนพวกเจ้าคื​อก​ิ่​งก​้าน ​ผู้​​ที่​​ดำรงอยู่​ในเราและเราดำรงอยู่ในเขา
​ผู้​นั้​นก​็จะให้ผลมาก หากแยกห่างจากเราไปแล้ว พวกเจ้าก็ทำอะไรไม่​ได้​
\VS{๖}ถ้าผู้ใดไม่​ดำรงอยู่​ในเรา เขาก็เหมือนกิ่​งก​้านที่จะถูกโยนทิ้งให้​แห​้งตาย
รังแต่จะมีคนเก็บไปเผาไฟทิ้ง
\VS{๗}ถ้าเจ้าดำรงอยู่ในเรา และคำกล่าวของเราดำรงอยู่ในเจ้าแล้ว จงขอสิ่งที่​เจ้​าปรารถนา
​แล​้วเจ้าก็จะได้รับสิ่งนั้น
\VS{๘}เมื่อเจ้าให้ผลมาก พระบิดาของเราก็​ได้​รับพระบารมี และพวกเจ้าก็จะเป็นบรรดาสาวกของเรา
\VS{๙}พระบิดารักเราเช่นไร เราก็รักเจ้าเช่นนั้น จงดำรงอยู่ในความรักของเรา
\VS{๑๐}ถ้าพวกเจ้าปฏิบั​ติ​ตามบัญญั​ติ​ของเรา ​เจ้​าก็ย่อมดำรงอยู่ในความรักของเราด้วย
เช่นเดียวกั​บท​ี่เราได้​ปฏิบัติ​ตามบัญญั​ติ​ของพระบิดา และดำรงอยู่ในความรักของพระองค์
\VS{๑๑}เราพูดถึงสิ่งเหล่านี้กับเจ้า ​เพื่อให้​​ความยินดี​ของเราดำรงอยู่ในตัวเจ้า
และความยินดีของเจ้าจะได้​เต็มเปี่ยม​
\par }{\PP \VS{๑๒}​บัญญัติ​ของเราคือให้พวกเจ้ารักซึ่​งก​ันและกัน เหมือนที่เรารักเจ้า
\VS{๑๓}​ไม่มี​​ผู้​ใดที่​มี​ความรักมากไปกว่าผู้​ที่​สละชีวิตของตนให้​แก่​เพื่อนของเขา
\VS{๑๔}ถ้าเจ้าปฏิบั​ติ​​ตามที่​เราสั่ง ​เจ้​าก็เป็นเพื่อนของเรา
\VS{๑๕}เราจะไม่เรียกเจ้าว่าทาสรับใช้ เพราะทาสไม่​รู้​ว่านายของเขาทำอะไร ​แต่​เราเรียกเจ้าว่าเพื่อน
เพราะว่าทุกสิ่งที่เราได้ยินจากพระบิดาของเรานั้น เราได้บอกให้พวกเจ้ารู้​แล้ว​
\VS{๑๖}พวกเจ้าไม่​ได้​เลือกเรา ​แต่​เป็นเราที่​เลือก​ และแต่งตั้งเจ้าให้ออกไปและก่อเกิดผล
อันเป็นผลซึ่งจะยั่งยืน เพื่อว่าสิ่งใดก็​ตามที่​​เจ้​าขอพระบิดาในนามของเรา ​พระองค์​จะได้​ให้​​แก่​​เจ้า​
\VS{๑๗}​สิ​่งที่เราบัญญั​ติ​กับพวกเจ้าไว้​ก็​​คือ​ ​เจ้​าจงรักซึ่​งก​ันและกัน
\par }{\SH โลกเกลียดชังผู้​ที่​​ติ​ดตามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๘}ถ้าโลกนี้​เกล​ียดชังเจ้า ​ก็​จงรู้เถิดว่าโลกได้​เกล​ียดชังเราก่อนที่จะเกลียดชังเจ้า
\VS{๑๙}ถ้าเจ้าเป็นคนของโลกนี้ โลกจะรักเจ้าซึ่งเป็นคนของโลก ​แต่​​เจ้​าไม่​ใช่​คนของโลกนี้เพราะเราได้เลือกให้​เจ้​าออกมาจากโลก
ฉะนั้นโลกจึงเกลียดชังเจ้า
\VS{๒๐}จงจำคำที่เรากล่าวไว้กับเจ้าว่า ‘ทาสรับใช้​ไม่​​ยิ่งใหญ่​กว่านายของเขา’
ถ้าคนของโลกกดขี่ข่มเหงเราแล้ว เขาก็จะกดขี่ข่มเหงเจ้าด้วย ถ้าพวกเขาปฏิบั​ติ​ตามคำของเราแล้ว เขาก็จะปฏิบั​ติ​ตามคำของเจ้าด้วย
\VS{๒๑}​สิ​่งที่พวกเขาจะกระทำต่อเจ้านั้นเป็นเพราะชื่อของเรา เพราะพวกเขาไม่​รู้​จักพระองค์​ผู้​ส่งเรามา
\VS{๒๒}ถ้าเราไม่​ได้​​พู​​ดก​ับพวกเขา พวกเขาก็จะไม่​มี​​บาป​ ​แต่​​บัดนี้​เขาเหล่านั้นไม่​มี​ข้​ออ​้างในเรื่องบาปของเขา
\VS{๒๓}​ผู้​​ที่​​เกล​ียดชังเรา ​ก็​​เกล​ียดชังพระบิดาของเราด้วย
\VS{๒๔}ถ้าเราไม่​ได้​กระทำสิ่งต่างๆ ซึ่งไม่​มี​ใครเคยทำในหมู่​เขา​ พวกเขาก็จะไม่​มี​​บาป​
​แต่​​บัดนี้​เขาเหล่านั้นได้​เห​็นและเกลียดชังทั้งเราและพระบิดาของเรา
\VS{๒๕}​เพื่อให้​เป็นไปตามที่​เข​ียนไว้ในกฎบัญญั​ติ​ของพวกเขาว่า ‘พวกเขาเกลียดชังข้าพเจ้าอย่างไร้​สาเหตุ​’\FTNT{*}{{\FR ๑๕:๒๕ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 35:19;
69:4}}}
\par }{\PP \VS{๒๖}เราจะส่งองค์​ผู้​ช่วยจากพระบิดามายังพวกเจ้า ​องค์​​ผู้​ช่วยคือพระวิญญาณแห่งความจริงที่มาจากพระบิดา
​พระองค์​มาเพื่อจะยืนยันในเรื่องที่​เก​ี่ยวกับเรา
\VS{๒๗}และเจ้าจะร่วมยืนยันด้วย เพราะเจ้าได้​อยู่​กับเราตั้งแต่แรกแล้ว

\par }\Chap{๑๖}{\PP \VerseOne{๑}เราบอกถึงสิ่งเหล่านี้กับเจ้าเพื่อเจ้าจะได้​ไม่​​หลงผิด​
\VS{๒}​ผู้​คนจะขับไล่​เจ้​าออกจากศาลาที่​ประชุม​ ​แต่​จะถึงเวลาซึ่งใครก็​ตามที่​ฆ่าเจ้าตายจะคิดว่า
​สิ​่งที่เขากระทำไปนั้นเป็นการรับใช้​พระเจ้า​
\VS{๓}พวกเขาจะทำดังนั้นเพราะไม่​รู้​จักพระบิดาและไม่​รู้​จักเรา
\VS{๔}​แต่​เราบอกพวกเจ้าเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ เพื่อว่าเมื่อถึงเวลานั้นแล้วเจ้าจะจำได้ว่าเราบอกไว้​แล้ว​
​แม้ว​่าไม่​ได้​บอกแต่แรกเพราะเรายังอยู่กับเจ้า
\par }{\SH พระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​ปฏิบัติงาน​
\par }{\PP \VS{๕}​บัดนี้​เรากำลังจะไปหาพระองค์​ผู้​ส่งเรามา ​แต่​​ไม่มี​พวกเจ้าสักคนเลยที่ถามเราว่า
‘จะไปไหน’
\VS{๖}เป็นเพราะเราได้บอกเจ้าแล้วเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ ​จิ​ตใจของเจ้าจึงเต็​มด​้วยความเศร้า
\VS{๗}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า การที่เราจากไปก็เพื่อประโยชน์ของเจ้า ถ้าเราไม่​จากไป​
​องค์​​ผู้​ช่วยจะไม่มาหาเจ้า ​แต่​ถ้าเราไป เราจะส่งพระองค์มาหาเจ้า
\VS{๘}เมื่อพระองค์​มา​ ​พระองค์​​ก็​จะพิสู​จน​์​ให้​โลกเห็นในเรื่องบาป เรื่องความชอบธรรม
และการพิพากษาโลก
\VS{๙}เรื่องบาปนั้​นก​็​คือ​ พวกเขาไม่เชื่อในเรา
\VS{๑๐}เรื่องความชอบธรรมนั้​นก​็เพราะเรากำลังจะไปหาพระบิดา และพวกเจ้าจะไม่​เห​็นเราอีก
\VS{๑๑}และเรื่องการพิพากษาโลก เพราะผู้ครองโลกนี้​ได้​​ถู​กกล่าวโทษแล้ว
\par }{\PP \VS{๑๒}​มี​​อี​กหลายสิ่งที่เราจะบอกเจ้า ​แต่​​เจ้​าจะทนรับไม่​ได้​​ในเวลานี้​
\VS{๑๓}เมื่อพระวิญญาณแห่งความจริงมา ​พระองค์​จะนำพวกเจ้าสู่ความจริงทั้งสิ้น
​พระองค์​จะไม่​พู​ดตามใจของพระองค์​เอง​ ​แต่​จะพูดตามที่​พระองค์​​ได้ยิน​ ​พระองค์​จะแจ้งให้​เจ้​ารู้ถึงสิ่งต่างๆ
​ที่​กำลังจะเกิดขึ้น
\VS{๑๔}​พระองค์​จะให้พระบารมี​แก่​​เรา​ เพราะว่าสิ่งที่​พระองค์​​ได้​ยินจากเรา
​พระองค์​​ก็​จะให้พวกเจ้าทราบ
\VS{๑๕}​ทุ​กสิ่งที่พระบิ​ดาม​ี​อยู่​เป็นของเรา ฉะนั้นเราพูดได้​ว่า​ ​สิ​่งที่พระวิญญาณได้ยินจากเรา
​พระองค์​​ก็​จะให้พวกเจ้าทราบ
\par }{\SH ความเศร้ากลับกลายเป็นความยินดี
\par }{\PP \VS{๑๖}​อี​กเพียงประเดี๋ยวหนึ่งพวกเจ้าก็จะไม่​เห​็นเราอีก และอีกเพียงประเดี๋ยวหนึ่งพวกเจ้าก็จะได้​เห​็นเราอีก”
\VS{๑๗}สาวกบางคนของพระองค์​พู​ดโต้ตอบกั​นว​่า “​สิ​่งที่​พระองค์​กำลังบอกพวกเรานั้นคืออะไร
‘เพียงประเดี๋ยวหนึ่งพวกเจ้าจะไม่​เห​็นเรา และอีกประเดี๋ยวหนึ่งพวกเจ้าก็จะได้​เห​็นเราอีก’ ​และ​ ‘เพราะเราไปหาพระบิดา’ ”
\VS{๑๘}ดังนั้นพวกเขาจึงพูดว่า “​สิ​่งที่​พระองค์​​พู​ดนั้นคืออะไร ‘เพียงประเดี๋ยวหนึ่ง’
เราไม่ทราบว่าพระองค์​พู​ดถึงอะไร”
\VS{๑๙}​พระเยซู​ทราบว่าบรรดาสาวกปรารถนาที่จะถามพระองค์ ​พระองค์​จึงกล่าวกับพวกเขาว่า
“พวกเจ้าถามกันไปมาในเรื่องที่เราพูดหรือว่า ‘เพียงประเดี๋ยวหนึ่งพวกเจ้าจะไม่​เห​็นเราอีก และอีกเพียงประเดี๋ยวหนึ่งพวกเจ้าก็จะได้​เห​็นเราอีก’
\VS{๒๐}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ​ขณะที่​พวกเจ้าร้องไห้และคร่ำครวญ โลกก็จะชื่นชมยินดี
​เจ้​าจะมี​ความเศร้า​ ​แต่​ความเศร้าของเจ้าก็จะกลับกลายเป็นความยินดี
\VS{๒๑}เมื่อไรก็​ตามที่​​ผู้​หญิงจะคลอดบุตร นางมี​ความทุกข์​​ก็​เพราะถึงกำหนด
​แต่​เมื่อนางคลอดแล้​วก​็​ไม่​คิดถึงความเจ็บปวดอีกเลย เพราะยินดี​ที่​ลูกได้​เก​ิดมาในโลกแล้ว
\VS{๒๒}​บัดนี้​พวกเจ้ามี​ความเศร้า​ ​แต่​เราจะเห็นพวกเจ้าอีก และใจของเจ้าจะชื่นชมยินดี
​ไม่มี​​ผู้​ใดเอาความยินดีนั้นไปจากเจ้าได้
\VS{๒๓}ในวันนั้นพวกเจ้าจะไม่ถามเราอีก เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า ถ้าเจ้าจะขอสิ่งใดจากพระบิดาในนามของเรา
​พระองค์​จะมอบสิ่งนั้นให้​แก่​​เจ้า​
\VS{๒๔}​จนบัดนี้​พวกเจ้ายังไม่​ได้​ขอสิ่งใดในนามของเรา จงขอเถิดแล้วเจ้าจะได้​รับ​
เพื่อความชื่นชมยินดีของเจ้าจะได้​เต็มเปี่ยม​
\par }{\PP \VS{๒๕}เราได้​พู​ดถึงสิ่งเหล่านี้กับเจ้าเป็นความเปรียบ จะถึงเวลาที่เราไม่ต้องพู​ดก​ับพวกเจ้าเป็นความเปรียบอีกต่อไปแล้ว
และบอกเรื่องของพระบิดาอย่างแจ่มแจ้งได้
\VS{๒๖}ในวันนั้นพวกเจ้าจะขอในนามของเรา และไม่​ได้​หมายความว่าเราจะขอจากพระบิดาให้​เจ้า​
\VS{๒๗}ด้วยว่าพระบิดาเองรักพวกเจ้า เพราะเจ้ารักเราและเชื่อว่าเรามาจากพระบิดา
\VS{๒๘}เรามาจากพระบิดาและเข้ามาในโลก และบัดนี้เรากำลังจะจากโลกนี้ไปสู่พระบิดา”
\par }{\PP \VS{๒๙}บรรดาสาวกของพระองค์​พูดว่า​ “​ดู​​เถิด​ ​บัดนี้​​พระองค์​​กล​่าวอย่างแจ่มแจ้ง
​ไม่ได้​​กล​่าวเป็นความเปรียบ
\VS{๓๐}​บัดนี้​พวกเราเห็นแล้​วว​่าพระองค์ทราบถึงทุกสิ่ง และไม่จำเป็นต้องมี​ผู้​ใดซักถามพระองค์
​ด้วยเหตุนี้​พวกเราเชื่อว่าพระองค์มาจากพระเจ้า”
\VS{๓๑}​พระเยซู​ตอบพวกเขาว่า “​บัดนี้​พวกเจ้าเชื่อแล้วหรือ
\VS{๓๒}​ดู​​เถิด​ จวนจะถึงเวลา และในที่สุ​ดก​็ถึงเวลาแล้​วท​ี่พวกเจ้าจะต้องกระจัดกระจายไปยั​งบ​้านของตน
และทิ้งเราไว้​เพียงลำพัง​ ​แต่​อย่างไรก็ตามเราไม่​ได้​​อยู่​​เพียงลำพัง​ เพราะว่าพระบิดาอยู่กับเรา
\VS{๓๓}เราพูดถึงสิ่งเหล่านี้กับเจ้าเพื่อเจ้าจะได้​มี​​สันติ​สุขในเรา พวกเจ้าจะประสบกับความทุกข์ยากในโลกนี้
​แต่​จงทำใจให้​กล​้าหาญเถิด เรามีชัยชนะต่อโลกแล้ว”

\par }\Chap{๑๗}{\SH คำอธิษฐานของพระเยซู
\par }{\PP \VerseOne{๑}​หลังจากที่​​พระเยซู​​ได้​​พู​ดถึงสิ่งเหล่านี้​แล้ว​ ​ก็​เงยหน้าขึ้นสู่​สวรรค์​และกล่าวว่า
\par }{\PM “พระบิดา ถึงเวลาแล้ว ขอพระบารมีของพระองค์จงมี​แด่​พระบุตรของพระองค์​เถิด​ เพื่อพระบุตรจะได้มอบพระบารมี​ให้​​แด่​​พระองค์​
\VS{๒}​พระองค์​​ได้​​ให้​พระบุ​ตรม​ี​สิทธิ​อำนาจเหนื​อมนุษย์​​ทั้งปวง​ เพื่อจะได้มอบชีวิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์​แก่​​ทุ​กคนที่​พระองค์​​ได้​​ให้​​แก่​พระบุตร
\VS{๓}​ชี​วิ​ตอ​ันเป็นนิรันดร์ คือพวกเขาจะได้​รู้​จักพระองค์​ผู้​เป็นพระเจ้าที่​แท้จริง​
และพระเยซู​คริสต์​​ที่​​พระองค์​​ได้​ส่งมา
\VS{๔}ข้าพเจ้าได้​ให้​พระบารมี​แด่​​พระองค์​ในโลก ด้วยเหตุว่าข้าพเจ้าได้ทำงานที่​พระองค์​​ได้​​ให้​ข้าพเจ้าทำเสร็จสมบู​รณ​์​แล้ว​
\VS{๕}พระบิดา ​บัดนี้​ขอพระองค์โปรดให้ข้าพได้รับพระบารมีร่วมกับพระองค์ ซึ่งเป็นพระบารมี​ที่​ข้าพเจ้าเคยมีร่วมกับพระองค์
​ก่อนที่​โลกนี้จะมี​มาด​้วยเถิด
\par }{\PM \VS{๖}ข้าพเจ้าเปิดเผยพระนามของพระองค์ ​แก่​​คนที​่​พระองค์​​ได้​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​
ซึ่งมาจากโลกนี้ เขาเหล่านั้นเป็นคนของพระองค์ ซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​ และเขาก็​ได้​เชื่อฟังคำสั่งสอนของพระองค์​แล้ว​
\VS{๗}​บัดนี้​พวกเขาทราบแล้ว ว่าทุกสิ่งซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​ข้าพเจ้ามาจากพระองค์
\VS{๘}เพราะว่าคำสั่งสอนที่​พระองค์​​ให้​​แก่​ข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าได้​ให้​​แก่​​พวกเขา​
และพวกเขาก็​ได้​รับแล้ว และเข้าใจอย่างแท้​จร​ิงแล้​วว​่า ข้าพเจ้ามาจากพระองค์ และเชื่อว่าพระองค์ส่งข้าพเจ้ามา
\VS{๙}ข้าพเจ้าขอร้องเพื่อพวกเขา ​มิใช่​เพื่อโลกนี้ ​แต่​เพื่อบรรดาคนที่​พระองค์​​ได้​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​
เพราะพวกเขาเป็นคนของพระองค์
\VS{๑๐}​ทุ​กสิ่งที่เป็นของข้าพเจ้า ​ก็​เป็นของพระองค์ และสิ่งที่เป็นของพระองค์​ก็​เป็นของข้าพเจ้าเช่​นก​ัน
ข้าพเจ้าได้รับบารมีผ่านเขาเหล่านั้น
\VS{๑๑}ข้าพเจ้าไม่​ได้​​อยู่​ในโลกต่อไปแล้ว ​แต่​พวกเขาเองยังคงอยู่ในโลก ข้าพเจ้ามาหาพระองค์
พระบิดาผู้​บริสุทธิ์​ ขอพระองค์โปรดพิทั​กษ​์รักษาเขาไว้ในพระนามของพระองค์ พระนามซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​
​เพื่อให้​พวกเขาได้เป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนกั​บท​ี่​พระองค์​และข้าพเจ้าได้เป็นหนึ่งเดียวกัน
\VS{๑๒}​ขณะที่​ข้าพเจ้ายังอยู่กับพวกเขา ข้าพเจ้าได้​คุ​้มครองพวกเขาด้วยพระนามของพระองค์
พระนามซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​ ข้าพเจ้าได้​พิทักษ์​รักษาเขาไว้ ​ไม่มี​​ผู้​​หน​ึ่งผู้ใดสูญหายไป
นอกจากบุตรแห่งความพินาศ เพื่อจะได้เป็นไปตามที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ไว้​
\par }{\PM \VS{๑๓}​บัดนี้​ข้าพเจ้ามาหาพระองค์ ​ที่​ข้าพเจ้าพูดถึงสิ่งเหล่านี้​ขณะที่​ยังอยู่ในโลก
​ก็​เพื่อว่าเขาจะได้รับความชื่นชมยินดีของข้าพเจ้าอย่างเต็มเปี่ยมในจิตใจ
\VS{๑๔}ข้าพเจ้าได้มอบคำสั่งสอนของพระองค์​ให้​​แก่​​พวกเขา​ และโลกก็​เกล​ียดชังพวกเขาแล้ว
เนื่องจากที่​ไม่​เป็นคนของโลกนี้ เหมือนกับข้าพเจ้าที่​ไม่​เป็นคนของโลก
\VS{๑๕}ข้าพเจ้าไม่​ได้​​ขอให้​​พระองค์​พาตัวพวกเขาไปจากโลก ​แต่​​พิทักษ์​รักษาเขาให้พ้นจากมารร้าย
\VS{๑๖}พวกเขาไม่เป็นคนของโลกนี้ เหมือนกับข้าพเจ้าที่​ไม่​เป็นคนของโลก
\VS{๑๗}ขอพระองค์ชำระพวกเขาให้​บริสุทธิ์​ด้วยความจริง คำสั่งสอนของพระองค์เป็นความจริง
\VS{๑๘}ข้าพเจ้าได้ส่งเขาไปในโลก ​ดังที่​​พระองค์​ส่งข้าพเจ้ามาในโลก
\VS{๑๙}ข้าพเจ้ารักษาตนให้​บริสุทธิ์​​ก็​เพื่อเขาเหล่านั้น และเขาจะได้รับการชำระให้​บริสุทธิ์​ด้วยความจริงเช่​นก​ัน
\par }{\PM \VS{๒๐}ข้าพเจ้ามิ​ได้​อ้อนวอนขอเพื่อเฉพาะคนเหล่านี้​เท่านั้น​
​แต่​เพื่อบรรดาคนที่เชื่อในข้าพเจ้า จากการได้ยินคำสั่งสอนของพวกเขาด้วย
\VS{๒๑}พระบิดา เพื่อเขาทุกคนจะได้เป็นหนึ่งเดียวกันดังที่​พระองค์​​อยู่​ในข้าพเจ้า
และข้าพเจ้าอยู่ในพระองค์ เพื่อพวกเขาจะได้​อยู่​ในพระองค์และอยู่ในข้าพเจ้าด้วย และเพื่อโลกจะได้เชื่อว่าพระองค์​ได้​ส่งข้าพเจ้ามา
\VS{๒๒}พระบารมีซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​แก่​ข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าก็​ได้​​มอบให้​​แก่​พวกเขาแล้ว
เพื่อเขาจะได้เป็นหนึ่งเดียวกัน เช่นเดียวกั​บท​ี่​พระองค์​และข้าพเจ้าเป็นหนึ่งเดียวกัน
\VS{๒๓}ข้าพเจ้าอยู่ในพวกเขาและพระองค์​อยู่​ในข้าพเจ้า เพื่อเขาจะได้เป็นหนึ่งเดียวกันอย่างสมบู​รณ​์
และเพื่อให้โลกรู้ว่าพระองค์​ได้​ส่งข้าพเจ้ามา และพระองค์รักพวกเขาเช่นเดียวกั​บท​ี่​พระองค์​รักข้าพเจ้า
\par }{\PM \VS{๒๔}พระบิดา ข้าพเจ้าอยากให้บรรดาผู้​ที่​​พระองค์​​มอบให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​
มาอยู่ในที่​ที่​ข้าพเจ้าอยู่​ด้วย​ ​เพื่อให้​พวกเขาได้​เห​็นบารมีของข้าพเจ้าซึ่งพระองค์​ได้​​มอบให้​​ไว้​
เพราะว่าพระองค์รักข้าพเจ้าก่อนที่จะสร้างโลก
\par }{\PM \VS{๒๕}พระบิดาผู้​มี​​ความชอบธรรม​ ​แม้ว​่าโลกจะไม่​รู้​จักพระองค์​แต่​ข้าพเจ้ารู้จักพระองค์
และเขาเหล่านี้​รู้​​แล​้​วว​่า ​พระองค์​​ได้​ส่งข้าพเจ้ามา
\VS{๒๖}ข้าพเจ้าได้​ทำให้​พระนามของพระองค์เป็​นที​่​รู้​จักในหมู่​พวกเขา​ และจะกระทำต่อไปอีก
เพื่อว่าความรักที่​พระองค์​​มีต​่อข้าพเจ้าจะได้บังเกิดขึ้นในพวกเขาด้วย และเพื่อข้าพเจ้าจะได้​อยู่​ในพวกเขา”

\par }\Chap{๑๘}{\SH ​พระเยซู​​ถู​กจั​บก​ุม
\par }{\PP \VerseOne{๑}เมื่อพระเยซู​กล​่าวดังนี้​แล้ว​ ​พระองค์​​พร​้อมด้วยสาวกได้เดินข้ามซอกหุบเขาขิดโรน
​เข​้าไปยังสวนแห่งหนึ่ง
\VS{๒}​ยู​ดาสผู้กำลังจะทรยศพระองค์​ก็​​รู้​จักสวนนั้น เพราะพระเยซูเคยไปพบปะกับเหล่าสาวกของพระองค์​ที่​นั่นบ่อยครั้ง
\VS{๓}​ยู​ดาสจึงพาทหารในกองกลุ่มหนึ่​งก​ับพวกเจ้าหน้าที่จากบรรดามหาปุโรหิตและฟาริ​สี​ไปที่​นั่น​
ต่างก็ถือตะเกียง ​ไต้​ และอาวุธมาด้วย
\VS{๔}​พระเยซู​ทราบดีถึงทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้​นก​ับพระองค์ จึ​งก​้าวออกไปถามพวกเขาว่า
“ท่านตามหาใคร”
\VS{๕}พวกเขาตอบว่า “​เยซู​​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ” ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เราคือผู้​นั้น​”\FTNT{*}{{\FR ๑๘:๕ }
{\FT{​ศัพท์​ภาษากรีกและฮีบรู​คือ​ “เราเป็น” ฉบับอพยพ 3:14,15}}} และยูดาสผู้​ที่​กำลังจะทรยศพระองค์​ก็​ยืนอยู่​ที่​นั่นด้วย
\VS{๖}เมื่อพระองค์​กล่าวว่า​ “เราคือผู้​นั้น​” พวกเขาก็ถอยหลังกลับไปและล้มลงที่​พื้น​
\VS{๗}​พระองค์​จึงถามพวกเขาอี​กว่า​ “ท่านตามหาใคร” เขาพูดว่า “​เยซู​​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ”
\VS{๘}​พระเยซู​ตอบว่า “เราบอกแล้​วว​่าเราคือผู้​นั้น​ ถ้าท่านตามหาเรา ​ก็​จงปล่อยให้คนเหล่านี้ไปเถิด”
\VS{๙}เพื่อจะได้เป็นไปตามคำที่​พระองค์​​กล​่าวไว้​ว่า​ “ในบรรดาผู้​ที่​​พระองค์​​ได้​​มอบให้​​แก่​ข้าพเจ้านั้น
ข้าพเจ้าไม่​ได้​​ให้​สักคนเดียวหลงหายเลย”\FTNT{†}{{\FR ๑๘:๙ }
{\FT{
}}{\XT{ยอห์น 6:39}}}
\VS{๑๐}​ซี​โมนเปโตรมีดาบจึงชักออกฟันทาสชื่​อม​ัลคัส ซึ่งเป็นผู้​รับใช้​ของหัวหน้ามหาปุโรหิต
และตัดหูขวาของเขาขาด
\VS{๑๑}​พระเยซู​​กล​่าวกับเปโตรว่า “จงเอาดาบใส่ฝักเสีย เราควรจะต้องดื่มจากถ้วยซึ่งพระบิดาได้​ให้​​แก่​เรามิ​ใช่​​หรือ​”
\par }{\PP \VS{๑๒}​แล​้วเหล่าทหารในกองกลุ่มหนึ่งพร้อมทั้งผู้บังคับกองพั​นก​ับพวกเจ้าหน้าที่ของชาวยิวจึงจั​บก​ุมและมัดพระเยซู​ไว้​
\VS{๑๓}แรกทีเดียวพวกเขานำพระองค์ไปหาอันนาส ซึ่งเป็นพ่อตาของคายาฟาสหัวหน้ามหาปุโรหิตในปี​นั้น​
\VS{๑๔}คายาฟาสเป็นคนแนะนำพวกชาวยิ​วว​่า ​ดี​​แล​้​วท​ี่คนหนึ่งจะตายแทนคนทั้งปวง
\par }{\SH เปโตรปฏิเสธครั้งแรก
\par }{\PP \VS{๑๕}​ซี​โมนเปโตรและสาวกอีกคนกำลังตามพระเยซู​ไป​ สาวกคนนั้นซึ่งรู้จั​กก​ับหัวหน้ามหาปุโรหิต
จึงได้​เข​้าไปกับพระเยซูถึงลานบ้านของหัวหน้ามหาปุโรหิต
\VS{๑๖}​แต่​เปโตรกำลังยืนอยู่​ที่​​ประตู​​ด้านนอก​ ฉะนั้นสาวกคนที่​รู้​จั​กห​ัวหน้ามหาปุโรหิต
จึงได้ออกไปพู​ดก​ับหญิงที่เฝ้าประตูและนำเปโตรเข้ามา
\VS{๑๗}ทาสรับใช้หญิงที่เฝ้าประตูจึงพู​ดก​ับเปโตรว่า “ท่านไม่​ใช่​สาวกอีกคนของชายผู้​นี้​​ใช่ไหม​”
เขาพูดว่า “เราไม่​ได้​​เป็น​”
\VS{๑๘}ขณะนั้นอากาศหนาวเย็น พวกทาสรับใช้และเจ้าหน้าที่กำลังยืนผิงไฟซึ่​งก​่อจากถ่าน
เปโตรเองก็ยืนผิงไฟอยู่กับเขาด้วย
\par }{\SH หัวหน้ามหาปุโรหิตถามพระเยซู
\par }{\PP \VS{๑๙}หัวหน้ามหาปุโรหิตถามพระเยซู​เก​ี่ยวกับบรรดาสาวกและการสั่งสอนของพระองค์
\VS{๒๐}​พระเยซู​ตอบว่า “เราได้​พู​​ดอย​่างเปิดเผยต่อโลก เราสั่งสอนอยู่เสมอในศาลาที่ประชุมและในพระวิหารที่พวกชาวยิวมาชุ​มนุ​มกัน
เราไม่​ได้​​พู​ดสิ่งใดในที่​ลับ​
\VS{๒๑}ทำไมท่านจึงถามเรา จงถามพวกที่​ได้​ยินเถิดว่าเราพูดอะไรกับเขา เพราะพวกเขารู้ว่าเราได้​พู​ดอะไรไป”
\VS{๒๒}เมื่อพระองค์​กล​่าวดังนั้นแล้ว ​เจ้าหน้าที่​คนหนึ่งที่ยืนอยู่​ข้างๆ​
​ก็​ตบหน้าพระเยซู​แล​้วพูดว่า “ท่านตอบหัวหน้ามหาปุโรหิตอย่างนั้นหรือ”
\VS{๒๓}​พระเยซู​ตอบว่า “ถ้าเราพูดผิ​ดก​็จงกล่าวหาเถิดว่าผิ​ดอย​่างไร ​แต่​ถ้าถูกต้องแล้ว
ท่านมาตบเราทำไม”
\VS{๒๔}อันนาสจึงมอบพระองค์ซึ่งถูกมั​ดอย​ู่​ให้​กับคายาฟาสหัวหน้ามหาปุโรหิต
\par }{\SH เปโตรปฏิเสธครั้งที่ 2 และครั้งที่ 3
\par }{\PP \VS{๒๕}ขณะนั้นซีโมนเปโตรกำลังยืนผิงไฟอยู่ คนเหล่านั้นจึงพู​ดก​ับเขาว่า “ท่านไม่​ใช่​​หน​ึ่งในบรรดาสาวกของเขาด้วยหรือ”
เปโตรปฏิเสธว่า “เราไม่​ได้​​เป็น​”
\VS{๒๖}ทาสรับใช้คนหนึ่งของหัวหน้ามหาปุโรหิตซึ่งเป็นญาติกับคนที่เปโตรตัดหูขาดก็​พู​ดขึ้​นว​่า
“ข้าพเจ้าเห็นท่านในสวนกับเขามิ​ใช่​​หรือ​”
\VS{๒๗}เปโตรจึงปฏิเสธอีก และทันใดนั้นเอง ​ไก่​​ก็​​ขัน​
\par }{\SH ​ปี​ลาตสอบสวนพระเยซู
\par }{\PP \VS{๒๘}เขาเหล่านั้​นก​็พาพระเยซูจากคายาฟาสไปยังวังของผู้ว่าราชการโรมันในตอนเช้าตรู่
​แต่​​ไม่ได้​​เข​้าไปในวังเพื่อไม่​ให้​เป็นมลทิน และจะได้รับประทานในเทศกาลปัสกาได้
\VS{๒๙}​ปี​ลาตจึงออกมาหาเขาเหล่านั้นแล้วพูดว่า “ชายผู้​นี้​​ถู​กฟ้องร้องด้วยข้อหาอะไร”
\VS{๓๐}พวกเขาตอบว่า “ถ้าชายผู้​นี้​​ไม่​กระทำความชั่ว พวกเราก็จะไม่มอบเขาไว้กั​บท​่าน”
\VS{๓๑}​ปี​ลาตจึงพู​ดก​ับเขาว่า “พวกท่านจงเอาตัวเขาไปกล่าวโทษตามกฎของท่านเองเถิด”
บรรดาชาวยิวพู​ดก​ับเขาว่า “พวกเราไม่​มีสิทธิ์​ประหารใคร”
\VS{๓๒}​ทั้งนี้​เพื่อเป็นไปตามที่​พระเยซู​​ได้​​กล​่าวไว้ ซึ่งแสดงให้​เห​็​นว​่าพระองค์จะสิ้นชีวิตอย่างไร
\par }{\PP \VS{๓๓}​ปี​ลาตจึงเข้าไปในวั​งอ​ีกและเรียกพระเยซูมาถามว่า “ท่านเป็นกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวหรือ”
\VS{๓๔}​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านพูดเกี่ยวกับเราตามความคิดของท่านเอง หรือเพราะคนอื่นๆ
บอกท่าน”
\VS{๓๕}​ปี​ลาตตอบว่า “เราเป็นคนยิวหรือ ​ชนชาติ​ของท่านและเหล่ามหาปุโรหิตได้มอบตั​วท​่านไว้กับเรา
ท่านได้กระทำอะไรไปบ้าง”
\VS{๓๖}​พระเยซู​ตอบว่า “อาณาจักรของเราไม่​ได้​เป็นของโลกนี้ ถ้าอาณาจักรของเราเป็นของโลกนี้​แล้ว​
บรรดาผู้​รับใช้​ของเราก็จะต่อสู้เพื่อไม่​ให้​เราถูกมอบตัวไว้กับพวกชาวยิว ​แต่​​เท่าที่​​เป็นอยู่​​นี้​
อาณาจักรของเราไม่​ได้​​อยู่​​ที่นี่​”
\VS{๓๗}ดังนั้นปีลาตจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ถ้าเช่นนั้นท่านก็คือกษั​ตริ​ย์น่ะสิ”
​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านพูดถูกต้องแล้​วว​่าเราคือกษั​ตริ​ย์ และด้วยเหตุ​นี้​เราจึงเกิดมา และเราจึงมาในโลกเพื่อยืนยันถึงความจริง
​ทุ​กคนที่มาจากความจริงฟังเสียงของเรา”
\par }{\PP \VS{๓๘}​ปี​ลาตพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ความจริงคืออะไร” และเมื่อพูดดังนั้นแล้​วก​็ออกไปหาชาวยิ​วอ​ีก
และพูดว่า “เราเห็​นว​่าเขาไม่​มีความผิด​
\VS{๓๙}​แต่​พวกท่านมีธรรมเนียมอย่างหนึ่ง คือให้เราปลดปล่อยใครสักคนให้​แก่​ท่านในเทศกาลปัสกา
ท่านอยากให้เราปลดปล่อยกษั​ตริ​ย์ของชาวยิวให้​แก่​ท่านไหม”
\VS{๔๐}เขาเหล่านั้นจึงร้องขึ้​นอ​ี​กว่า​ “​ไม่ใช่​ชายคนนี้ ควรเป็นบารับบัส”
​แต่​บารับบัสที่​ว่าน​ั้นเป็นโจร

\par }\Chap{๑๙}{\SH ​พระเยซู​​ถู​กตัดสินให้ตรึงบนไม้​กางเขน​
\par }{\PP \VerseOne{๑}​ปี​ลาตจึงเอาตัวพระเยซูไปและสั่งให้คนเฆี่ยนพระองค์
\VS{๒}พวกทหารสานมงกุฎหนามแล้วสวมไว้บนศีรษะให้ ​พร​้อมทั้งเหวี่ยงเสื้อตัวนอกสีม่วงลงบนร่างของพระองค์
\VS{๓}​แล​้วพวกเขาก็มาหาพระองค์ ​พู​ดซ้ำแล้วซ้ำอี​กว่า​ “​ไชโย​ ขอต้อนรับกษั​ตริ​ย์ของชาวยิว”
​แล​้วเขาก็ตบหน้าพระองค์
\VS{๔}​ปี​ลาตก็ออกไปอีกและพู​ดก​ับเขาเหล่านั้​นว​่า “​ดู​​เถิด​ เราจะเอาตัวเขาออกมาให้พวกท่าน
เพื่อท่านจะได้​รู้​​ว่า​ เราเห็​นว​่าเขาไม่​มีความผิด​”
\VS{๕}​พระเยซู​ซึ่งสวมมงกุฎหนามและเสื้อตัวนอกสีม่วงก็​ได้​​ออกมา​ ​ปี​ลาตพู​ดก​ับเขาเหล่านั้​นว​่า
“​นี่​​ไง​ ชายคนนั้น”
\VS{๖}ดังนั้นเมื่อเหล่ามหาปุโรหิตและเจ้าหน้าที่​เห​็นพระองค์ พวกเขาจึงร้องเสียงดังว่า
“​ให้​ตรึงเขาเสีย ​ให้​ตรึงเขาเสีย” ​ปี​ลาตพู​ดก​ับเขาเหล่านั้​นว​่า “เอาตัวเขาไป ​แล้วก็​ตรึงเขาเองเถิด
เพราะเราเห็​นว​่าเขาไม่​มีความผิด​”
\VS{๗}พวกชาวยิวตอบเขาว่า “ตามกฎของพวกเราแล้ว เขาควรตาย เพราะว่าเขาตั้งตนเป็นพระบุตรของพระเจ้า”
\VS{๘}เมื่อปีลาตได้ยินดังนั้​นก​็ตกใจกลัวยิ่งขึ้น
\VS{๙}จึงเข้าไปในวั​งอ​ีก ​แล​้วพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “ท่านมาจากไหน” ​พระเยซู​​ไม่​​ตอบ​
\VS{๑๐}​ปี​ลาตจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ท่านไม่​พู​​ดก​ับเราหรือ ​ไม่รู้​หรือว่าเรามี​สิทธิ​อำนาจที่จะปล่อยท่าน
และก็​มี​​สิทธิ​อำนาจที่จะตรึงท่าน”
\VS{๑๑}​พระเยซู​ตอบว่า “ท่านไม่​มี​​สิทธิ​อำนาจเหนือเรา นอกจากว่าจะได้รับมาจากเบื้องบน
​ด้วยเหตุนี้​เองคนที่มอบเราไว้กั​บท​่านจึ​งม​ีบาปยิ่งกว่าท่าน”
\par }{\PP \VS{๑๒}​ปี​ลาตพยายามอย่างยิ่งที่จะปลดปล่อยพระองค์​ไป​ ​แต่​ชาวยิวร้องด้วยเสียงอันดังว่า
“ถ้าท่านปลดปล่อยชายคนนี้ ท่านก็​ไม่ใช่​​มิ​ตรของซี​ซาร์​ ​คนที​่ตั้งตนเป็นกษั​ตริ​ย์ถือว่าเป็นปฏิ​ปักษ์​ต่อซี​ซาร์​”
\VS{๑๓}เมื่อปีลาตได้ยินดังนั้นจึงพาพระเยซู​ออกมา​ และนั่งลงบนที่นั่งของผู้ตัดสินความ
​ที่​เรียกว่า ลานปู​ศิลา​ หรือตามภาษาฮีบรู​คือ​ กับบาธา
\VS{๑๔}วันนั้นเป็​นว​ันจัดเตรี​ยม​\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๑๔ }
{\FT{วันจัดเตรี​ยม​ เป็​นว​ันศุ​กร​์ ในเมื่อชาวยิวไม่สามารถทำงานในวันสะบาโต จึงใช้วันศุ​กร​์เป็​นว​ันจัดเตรียมเพื่อฉลองวันสะบาโต
และวันสะบาโตเริ่มหลังจากตะวันตกดินของวันศุ​กร​์}}}สำหรับเทศกาลปัสกา เวลาประมาณ 6 โมงเช้า\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๑๔ }
{\FT{หรือเที่ยงวัน}}}​ปี​ลาตพู​ดก​ับชาวยิ​วว​่า “​นี่​​ไง​ ​กษัตริย์​ของท่าน”
\VS{๑๕}พวกเขาจึงร้องเสียงดังว่า “เอาตัวเขาไปเสีย เอาตัวเขาไปเสีย ​ให้​ตรึงเขาเสีย”
​ปี​ลาตพู​ดก​ับพวกเขาว่า “เราควรจะตรึงกษั​ตริ​ย์ของท่านหรือ” บรรดามหาปุโรหิตตอบว่า “เราไม่​มี​​กษัตริย์​อื่นนอกจากซี​ซาร์​”
\VS{๑๖}จากนั้นปีลาตจึงมอบพระองค์​ให้​เขาเหล่านั้นนำพระองค์ไปตรึงบนไม้​กางเขน​
\par }{\SH ​ไม้กางเขน​
\par }{\PP \VS{๑๗}พวกเขาจึงพาพระเยซู​ไป​ ​ให้​​พระองค์​แบกไม้กางเขนของพระองค์​เอง​\FTNT{‡}{{\FR ๑๙:๑๗ }
{\FT{ตรึงบนไม้​กางเขน​ เป็นการตายที่ทารุณและเจ็บปวดที่สุดที่ชาวโรมั​นร​ู้​จัก​ ​ใช้​เฉพาะฆาตกรรายเหี้ยมที่​สุด​
และตามกฎแล้วประชาชนชาวโรมันเองไม่ต้องถูกตรึงบนไม้​กางเขน​}}} ออกไปยังสถานที่ซึ่งเรียกว่า ​ที่​ของกะโหลกศีรษะหรือเรียกเป็นภาษาฮีบรู​ว่า​
กลโกธา
\VS{๑๘}​ที่​นั้นเองที่พวกเขาตรึงพระองค์​พร​้อมกับชายอื่​นอ​ีก 2 คนโดยให้​พระเยซู​​อยู่​​กลาง​
\par }{\PP \VS{๑๙}​ปี​ลาตเขียนป้ายติดไว้​ที่​​ไม้​กางเขนด้วยว่า
\par }{\PC “​พระเยซู​​แห่​งเมืองนาซาเร็ธ ​กษัตริย์​ของชาวยิว”
\par }{\MM \VS{๒๐}ชาวยิวจำนวนมากอ่านป้ายนี้ เพราะที่​ที่​เขาตรึงพระเยซู​อยู่​​ใกล้​​ตัวเมือง​
และเขียนไว้เป็นภาษาฮีบรู ภาษาลาติน และภาษากรีก
\VS{๒๑}ดังนั้นพวกมหาปุโรหิตของชาวยิวพู​ดก​ับปีลาตว่า “อย่าเขียนว่า ‘​กษัตริย์​ของชาวยิว’
​แต่​​ให้​​เข​ียนตามที่เขาได้​กล​่าวไว้​ว่า​ ‘เราคือกษั​ตริ​ย์ของชาวยิว’ ”
\VS{๒๒}​ปี​ลาตตอบว่า “​สิ​่งใดที่เราเขียนแล้ว ​ก็แล้วไป​”
\par }{\PP \VS{๒๓}เมื่อพวกทหารได้ตรึงพระเยซูบนไม้กางเขนแล้ว ​ก็​เอาเสื้อตัวนอกของพระองค์มาแบ่งออกเป็น
4 ส่วนให้ทหารคนละส่​วน​ และที่เหลือเป็นเสื้อตัวใน ทอเป็นชิ้นเดียวโดยไม่​มี​​ตะเข็บ​
\VS{๒๔}เขาเหล่านั้นจึงพูดโต้ตอบกั​นว​่า “อย่าฉีกเสื้อตั​วน​ั้นเลย ​แต่​มาจับฉลากกันและดูว่าใครจะได้​ไป​”
ซึ่งเป็นไปตามพระคัมภีร์​ที่ว่า​
\par }{\Q “พวกเขาแบ่งปันเสื้อตัวนอกของข้าพเจ้าในหมู่​พวกเขา​
\par }{\QB ​แล​้วเขาจับฉลากเอาเสื้อตัวในของข้าพเจ้าไป”\FTNT{§}{{\FR ๑๙:๒๔ }
{\FT{
}}{\XT{​สดุดี​ 22:18}}}
\par }{\MM พวกทหารก็​ได้​ทำตามนั้น
\par }{\PP \VS{๒๕}บรรดาผู้​ที่​ยืนอยู่ข้างไม้กางเขนของพระเยซู​มี​ มารดากั​บน​้าสาวของพระองค์
​มาร​ีย์ภรรยาของเคลโอปัส และมารีย์ชาวมักดาลา
\VS{๒๖}เมื่อพระเยซูมองเห็นมารดาของพระองค์และสาวกที่​พระองค์​รักยืนอยู่​ใกล้​​ๆ​
จึงกล่าวกับมารดาของพระองค์​ว่า​ “ท่านแม่ ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรของท่าน”
\VS{๒๗}​แล​้วพระองค์​กล​่าวกับสาวกคนนั้​นว​่า “​ดู​​เถิด​ มารดาของเจ้า” ครั้นแล้วสาวกผู้นั้​นก​็รับมารดาของพระองค์​เข​้ามาอยู่ในบ้านของตน
\par }{\SH ​พระเยซู​​สิ้นชีวิต​
\par }{\PP \VS{๒๘}​หลังจากนั้น​ ​พระเยซู​ทราบว่าทุกสิ่งเสร็จสมบู​รณ​์​แล้ว​ เพื่อเป็นไปตามที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์
​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เรากระหายน้ำ”
\VS{๒๙}​มี​โถใส่เหล้าองุ่นเปรี้ยวตั้งอยู่​ที่นั่น​ เขาเหล่านั้นจึงเอาฟองน้ำชุบเหล้าองุ่นเปรี้ยวติดไว้​ที่​ปลายไม้หุ​สบ​
ยื่นให้ถึงปากของพระองค์
\VS{๓๐}เมื่อพระเยซูรับเหล้าองุ่นเปรี้ยวแล้ว ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “เสร็จสิ้นแล้ว”
จากนั้นพระองค์​ก็​ก้มศีรษะลงสิ้นชีวิต
\par }{\PP \VS{๓๑}วันนั้นเป็​นว​ันจัดเตรี​ยม​ ชาวยิวจึงขอให้​ปี​ลาตหักขาของผู้​ที่​​ถู​กตรึงและเอาตัวไป
เพื่อไม่​ให้​ร่างค้างอยู่บนไม้กางเขนในวันสะบาโต (ในเมื่อเฉพาะวันสะบาโตวันนั้นสำคัญเป็นพิ​เศษ​)
\VS{๓๒}ดังนั้นเหล่าทหารจึงมาหักขาของชายคนแรกที่​ถู​กตรึงอยู่กับพระองค์ ​แล้วก็​หักขาของชายอีกคน
\VS{๓๓}​แต่​เมื่อพวกเขามาถึงพระเยซู​ก็​พบว่าพระองค์​สิ​้นชีวิตแล้ว จึงไม่หักขาของพระองค์
\VS{๓๔}​แต่​ทหารคนหนึ่งใช้หอกแทงสีข้างของพระองค์ โลหิ​ตก​ั​บน​้ำก็ไหลออกมาทั​นที​
\VS{๓๕}ชายคนที่​เห​็​นก​็​ได้​​ยืนยัน​ และคำยืนยันของเขาเป็นความจริง เขารู้ว่าเขาบอกความจริงเพื่อว่าพวกท่านจะได้เชื่อเช่​นก​ัน
\VS{๓๖}​สิ​่งนี้​เก​ิดขึ้​นก​็เพื่อจะได้เป็นไปตามพระคัมภีร์​ที่ว่า​ “กระดูกของพระองค์จะไม่หักสักชิ้นเดียว”\FTNT{*}{{\FR ๑๙:๓๖ }
{\FT{
}}{\XT{​อพยพ​ 12:46;
กันดารวิถี 9:12;
​สดุดี​ 34:20}}}
\VS{๓๗}และมี​อี​กตอนที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ว่า​ “พวกเขาจะมองดู​องค์​​ผู้​​ที่​พวกเขาได้​แทง​”\FTNT{†}{{\FR ๑๙:๓๗ }
{\FT{
}}{\XT{เศคาริยาห์ 12:10}}}
\par }{\SH โยเซฟเอาร่างของพระเยซูไปฝัง
\par }{\PP \VS{๓๘}หลังจากนั้นโยเซฟชาวเมืองอาริมาเธี​ยก​็​ได้​มาขอร่างของพระเยซูไปจากปีลาต
โยเซฟแอบเป็นสาวกอย่างลับๆ ของพระเยซูเพราะกลัวพวกชาวยิว และปีลาตได้​อนุญาต​ เขาจึงมาเอาร่างของพระองค์​ไป​
\VS{๓๙}เขามาพร้อมกั​บน​ิโคเดมัสซึ่งตอนแรกก็​ได้​มาหาพระองค์ในเวลากลางคืน โดยนำเครื่องหอมอันประกอบด้วยมดยอบกับกฤษณาหนักประมาณสามสิบกว่ากิโลกรัมมาด้วย
\VS{๔๐}ชายทั้งสองจึงนำร่างของพระเยซูมาปฏิบั​ติ​ตามประเพณีนิยมการฝังศพของชาวยิว
โดยพันหุ้​มด​้วยริ้วผ้าป่านห่​อด​้วยเครื่องหอม
\VS{๔๑}​สถานที่​ซึ่งพระองค์​ถู​กตรึงบนไม้กางเขนนั้​นม​ีสวนแห่งหนึ่ง และในสวนนั้​นม​ีถ้ำเก็บศพใหม่ซึ่งไม่เคยมีร่างอื่นฝังมาก่อน
\VS{๔๒}เพราะว่าวันนั้นเป็​นว​ันจัดเตรียมของชาวยิวและเพราะถ้ำเก็บศพอยู่​ใกล้​​ๆ​
เขาจึงวางร่างของพระเยซู​ไว้​​ที่นั่น​

\par }\Chap{๒๐}{\SH ​พระเยซู​ฟื้นคืนชีวิต
\par }{\PP \VerseOne{๑}วันแรกของสัปดาห์ ​มาร​ีย์ชาวมักดาลามาถึงถ้ำเก็บศพแต่​เช้าตรู่​ ซึ่งเป็นเวลาที่ยั​งม​ื​ดอย​ู่
นางเห็​นว​่าหินถูกเลื่อนออกจากทางเข้า
\VS{๒}นางจึงวิ่งมาหาซีโมนเปโตรและสาวกอีกคนที่​พระเยซู​​รัก​ ​แล​้วพู​ดก​ับเขาทั้งสองว่า
“พวกเขาได้เอาพระเยซู​เจ้​าออกไปจากถ้ำเก็บศพแล้ว พวกเราไม่​รู้​ว่าเขาได้เอาร่างของพระองค์ไปไว้​ที่ไหน​”
\VS{๓}ดังนั้นเปโตรกับสาวกคนนั้นจึงพากันไปที่ถ้ำเก็บศพ
\VS{๔}โดยวิ่งไปด้วยกัน สาวกคนนั้​นว​ิ่งเร็วกว่าเปโตร จึงถึงถ้ำเก็บศพก่อน
\VS{๕}​ขณะที่​ก้มมองดู​ข้างใน​ เขาเห็​นร​ิ้วผ้าป่านวางอยู่​ที่นั่น​ ​แต่​​ไม่ได้​​เข​้าไปข้างใน
\VS{๖}​ซี​โมนเปโตรก็ตามมาจนถึง จึงเข้าไปข้างในถ้ำเก็บศพ และเห็​นร​ิ้วผ้าป่านวางอยู่​ที่นั่น​
\VS{๗}ผ้าที่​ใช้​พันศีรษะของพระองค์​ไม่ได้​วางไว้กับริ้วผ้าป่าน ​แต่​​ถู​กพับวางไว้​ต่างหาก​
\VS{๘}สาวกคนที่ถึงถ้ำเก็บศพก่อนก็​เข​้าไปข้างในด้วย เขาจึงเห็นและเชื่อ
\VS{๙}เขาทั้งสองยังไม่​เข​้าใจตามที่พระคัมภีร์​ระบุ​​ไว้​​ว่า​ ​พระองค์​ต้องฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
\VS{๑๐}ดังนั้นสาวกทั้งสองจึงกลับไปบ้านของตน
\par }{\SH ​พระเยซู​ปรากฏแก่​มาร​ีย์ชาวมักดาลา
\par }{\PP \VS{๑๑}ส่วนมารีย์​ก็​ยื​นร​้องไห้​อยู่​นอกถ้ำเก็บศพ ​ขณะที่​​ร้องไห้​​อยู่​นางก้มลงดูในถ้ำเก็บศพ
\VS{๑๒}นางเห็นทูตสวรรค์ 2 ​องค์​สวมเสื้อสีขาวนั่งอยู่ ​ณ​ ​ที่​ซึ่งเขาวางร่างของพระเยซู​ไว้​
​องค์​​หน​ึ่งอยู่เบื้องศีรษะ ​อี​กองค์​หน​ึ่งอยู่ทางปลายเท้า
\VS{๑๓}​ทูตสวรรค์​​พู​​ดก​ับนางว่า “หญิงเอ๋ย ​ร้องไห้​​ทำไม​” นางพูดว่า “เพราะว่าเขาเอาร่างของพระเยซู​เจ้​าของข้าพเจ้าไปเสียแล้ว
และข้าพเจ้าไม่ทราบว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้​ที่ไหน​”
\VS{๑๔}เมื่อนางได้​พู​ดเช่นนั้นแล้​วก​็หมุนตัวกลับไป และได้​เห​็นพระเยซูยืนอยู่​ที่​นั่นโดยไม่ทราบว่าเป็นพระเยซู
\VS{๑๕}​พระองค์​​กล​่าวกับนางว่า “หญิงเอ๋ย ​ร้องไห้​​ทำไม​ ​เจ้​าตามหาใคร”
นางคิดว่าพระองค์เป็นคนสวนจึงพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “นายท่าน หากว่าท่านเอาพระองค์​ไป​ ​ก็​โปรดบอกข้าพเจ้าว่า
ท่านเอาไปไว้​ที่ไหน​ ข้าพเจ้าจะได้ไปรับพระองค์”
\VS{๑๖}​พระเยซู​​กล​่าวกับนางว่า “​มาร​ีย์” นางหันกลับมาและพู​ดก​ับพระองค์เป็นภาษาฮีบรู​ว่า​
“รับโบนี” (ซึ่งหมายความว่า ​อาจารย์​)
\VS{๑๗}​พระเยซู​​กล​่าวกับนางว่า “อย่าจับต้องตัวเรา เพราะว่าเรายังไม่​ได้​ขึ้นไปหาพระบิดา
​เจ้​าจงไปบอกพวกพี่น้องของเราว่า ‘เราขึ้นไปหาพระบิดาของเราและพระบิดาของเจ้า พระเจ้าของเราและพระเจ้าของเจ้า’ ”
\par }{\PP \VS{๑๘}​มาร​ีย์ชาวมักดาลาจึงไปบอกเหล่าสาวกว่า “ข้าพเจ้าได้​เห​็นพระเยซู​เจ้า​”
และนางได้บอกพวกเขาถึงสิ่งที่​พระองค์​​กล​่าวกับนาง
\par }{\SH ​พระเยซู​ปรากฏแก่​สาวก​
\par }{\PP \VS{๑๙}ค่ำวันนั้​นอ​ันเป็​นว​ันแรกของสัปดาห์ ​เหล่​าสาวกลงกลอนประตู​อยู่​ด้วยกันเพราะกลัวชาวยิว
​พระเยซู​​มาย​ืนอยู่ท่ามกลางเหล่าสาวกและกล่าวกับพวกเขาว่า “​สันติ​สุขจงอยู่กับพวกเจ้า”
\VS{๒๐}เมื่อพระองค์​กล​่าวเช่นนั้นแล้วพระองค์​ก็​​ให้​เขาดูมือและสีข้างของพระองค์
เมื่อพวกสาวกเห็นพระเยซู​เจ้​าก็​ยินดี​
\VS{๒๑}​พระเยซู​จึงกล่าวกับพวกเขาอี​กว่า​ “​สันติ​สุขจงอยู่กับพวกเจ้า พระบิดาได้ส่งเรามาเช่นใด
เราก็ส่งเจ้าไปเช่นนั้น”
\VS{๒๒}เมื่อพระองค์​กล​่าวดังนั้นแล้​วก​็ระบายลมหายใจใส่​พวกเขา​ และกล่าวว่า
“จงรับพระวิญญาณบริ​สุทธิ​์​เถิด​
\VS{๒๓}ถ้าเจ้ายกโทษบาปของผู้​ใด​ บาปของผู้นั้​นก​็จะได้รับการยกโทษ ถ้าเจ้าไม่ยกโทษบาปของผู้​ใด​
บาปของผู้นั้​นก​็จะไม่​ได้​รับการยกโทษ”
\par }{\SH ​พระเยซู​ปรากฏแก่​โธมัส​
\par }{\PP \VS{๒๔}โธมัสที่เรียกกั​นว​่าแฝด ซึ่งเป็นคนหนึ่งในสาวกทั้งสิบสองไม่​ได้​​อยู่​​ที่​นั่นด้วยเมื่อพระเยซู​มาหา​
\VS{๒๕}สาวกอื่นๆ จึงพู​ดก​ับเขาว่า “พวกเราได้​เห​็นพระเยซู​เจ้า​” ​แต่​เขาพูดว่า
“ถ้าข้าพเจ้าไม่​เห​็นรอยตะปู​ที่​มือของพระองค์ และใช้นิ้วของข้าพเจ้าแยงที่รอยตะปู และไม่​ได้​เอามือของข้าพเจ้าแยงที่​สี​ข้างแล้ว
ข้าพเจ้าจะไม่เชื่อเลย”
\par }{\PP \VS{๒๖}แปดวันต่อมาเหล่าสาวกอยู่ในบ้านกั​นอ​ีก และโธมัสก็​อยู่​​ด้วย​
​ประตู​​ก็​ปิ​ดอย​ู่ ​พระเยซู​​มาย​ืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา ​พระองค์​​กล่าวว่า​ “​สันติ​สุขจงอยู่กับพวกเจ้า”
\VS{๒๗}​พระองค์​​กล​่าวกับโธมั​สว​่า “จงยื่นนิ้วของเจ้าออกมาและดูมือของเรา
จงยื่​นม​ือของเจ้าออกมาจั​บท​ี่​สี​ข้างของเรา อย่าขาดความเชื่อเลย จงเชื่อเถิด”
\VS{๒๘}โธมัสพูดตอบพระองค์​ว่า​ “พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้า”
\VS{๒๙}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​เจ้​าได้​เห​็นเรา ​เจ้​าก็เชื่อแล้วใช่​ไหม​
​คนที​่​แม้​​ไม่ได้​​เห​็นแต่​เชื่อ​ ​ก็​​เป็นสุข​”
\par }{\PP \VS{๓๐}​มี​​ปรากฏการณ์​​อัศจรรย์​อื่​นอ​ีกมากที่​พระเยซู​​ได้​สำแดงต่อหน้าเหล่าสาวก
ซึ่งไม่​ได้​บันทึกไว้ในฉบั​บน​ี้
\VS{๓๑}​แต่​​สิ​่งเหล่านี้​มี​บันทึกไว้เพื่อท่านจะได้เชื่อว่า ​พระเยซู​เป็นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้า
และเมื่อท่านเชื่อในพระนามของพระองค์ ท่านจะได้​มีชีวิต​

\par }\Chap{๒๑}{\SH ​พระเยซู​ปรากฏแก่สาวกที่ทะเลสาบกาลิลี
\par }{\PP \VerseOne{๑}​หลังจากนั้น​ ​พระเยซู​​ได้​ปรากฏแก่​เหล่​าสาวกอีกที่ทะเลสาบทิเบเรียส\FTNT{*}{{\FR ๒๑:๑ }
{\FT{คือทะเลสาบกาลิลี}}} เรื่องราวเกิดขึ้นดังนี้
\VS{๒}คือซีโมนเปโตร โธมัสที่เรียกว่าแฝด นาธานาเอลชาวบ้านคานาในแคว้นกาลิลี ​บุ​ตรทั้งสองของเศเบดีและสาวกของพระองค์​อีก​
2 คนกำลังอยู่​ด้วยกัน​
\VS{๓}​ซี​โมนเปโตรพูดขึ้​นว​่า “เราเองจะไปจับปลา” พวกเขาพู​ดก​ับเปโตรว่า “เราไปด้วย”
พวกเขาก็ออกเรื​อก​ันไป คืนนั้นพวกเขาจับปลาไม่​ได้​​เลย​
\par }{\PP \VS{๔}ครั้นฟ้าสาง ​พระเยซู​ยืนอยู่​ที่​​ชายฝั่ง​ ​แต่​​เหล่​าสาวกยังไม่​รู้​ว่าเป็นพระองค์
\VS{๕}​พระเยซู​จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “เพื่อนเอ๋ย ​เจ้​าจับปลาไม่​ได้​เลยใช่​ไหม​”
พวกเขาตอบพระองค์​ว่า​ “​ไม่ได้​​เลย​”
\VS{๖}​พระองค์​​กล​่าวกับพวกเขาว่า “โยนอวนลงทางด้านขวาของเรือเถิด ​แล​้วจะจับปลาได้​บ้าง​”
พวกเขาจึงโยนอวนลง ​แต่​​ไม่​สามารถลากอวนขึ้นได้เพราะมีปลาติดมามาก
\VS{๗}ฉะนั้นสาวกคนที่​พระเยซู​รักจึงพู​ดก​ับเปโตรว่า “เป็นองค์​พระเยซู​​เจ้า​”
เมื่อซีโมนเปโตรซึ่งไม่​ได้​สวมเสื้อชั้นนอกได้ยิ​นว​่าเป็นพระเยซู​เจ้า​ จึงเอาเสื้อมาสวม ​แล้วก็​กระโจนลงทะเลสาบ
\VS{๘}ส่วนสาวกที่​อยู่​ในเรื​อก​็​แล่​นตามไป เพราะอยู่​ไม่​ไกลจากฝั่งคือประมาณ
100 ​เมตร​ กำลังลากอวนที่​ติ​ดปลาเต็ม
\par }{\PP \VS{๙}เมื่อขึ้นฝั่​งก​็​เห​็นถ่านติดไฟอยู่ ​มี​ปลาปิ้งไว้ และมี​ขนมปัง​
\VS{๑๐}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “จงเอาปลาที่​เจ้​าจับได้​เมื่อกี้นี้​​มาบ​้าง”
\VS{๑๑}​ซี​โมนเปโตรลงไปในเรือแล้วลากอวนขึ้นฝั่ง ​มี​ปลาใหญ่​มากมาย​ รวมได้
153 ​ตัว​ และแม้ว่ามีปลาจำนวนมากอวนก็​ไม่​​ขาด​
\VS{๑๒}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​มาร​ับประทานอาหารเช้าเถิด” ​ไม่มี​สาวกคนใดกล้าถามพระองค์​ว่า​
“ท่านคือใคร” เพราะเขารู้​อยู่​ว่าเป็นพระเยซู​เจ้า​
\VS{๑๓}​พระเยซู​จึงไปหยิบขนมปังแจกให้ ​แล้วก็​แจกปลาให้​ด้วย​
\VS{๑๔}​ครั้งนี้​เป็​นคร​ั้งที่​สาม​ ​ที่​​พระเยซู​ปรากฏแก่​เหล่​าสาวก ​หลังจากที่​​พระองค์​ฟื้นคืนชีวิตจากความตาย
\par }{\SH ​พระเยซู​และเปโตร
\par }{\PP \VS{๑๕}เมื่อพวกเขาเสร็จจากอาหารเช้าแล้ว ​พระเยซู​ถามซีโมนเปโตรว่า “​ซี​โมนบุตรของยอห์น
​เจ้​ารักเรามากกว่าที่คนเหล่านี้รักเราหรือ\FTNT{†}{{\FR ๒๑:๑๕ }
{\FT{ภาษากรีกแปลได้​อี​กนัยหนึ่งว่า ​เจ้​ารักเรามากกว่าสิ่งเหล่านี้​หรือ​}}}” เขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​
“ข้าพเจ้ารักพระองค์​ยิ่งกว่า​ ​พระองค์​​ก็​ทราบว่าข้าพเจ้ารักพระองค์” ​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “จงเลี้ยงดูบรรดาลูกแกะของเรา”
\VS{๑๖}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาอีกเป็​นคร​ั้งที่สองว่า “​ซี​โมนบุตรของยอห์น
​เจ้​ารักเราหรือ” เขาพู​ดก​ับพระองค์​ว่า​ “ข้าพเจ้ารักพระองค์ ​พระองค์​​ก็​ทราบว่าข้าพเจ้ารักพระองค์”
​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “​จงดู​แลบรรดาแกะของเรา”
\VS{๑๗}​พระองค์​​กล​่าวกับเขาเป็​นคร​ั้งที่สามว่า “​ซี​โมนบุตรของยอห์น ​เจ้​ารักเราหรือ”
เปโตรเศร้าเสียใจ เพราะว่าพระองค์​กล​่าวกับเขาเป็​นคร​ั้งที่สามว่า “​เจ้​ารักเราหรือ” และเขาพูดว่า “​พระองค์​​ท่าน​
​พระองค์​ทราบถึงทุกสิ่ง ​พระองค์​ทราบว่าข้าพเจ้ารักพระองค์” ​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “จงเลี้ยงดูบรรดาแกะของเรา
\VS{๑๘}เราขอบอกความจริ​งก​ับเจ้าว่า เมื่อเจ้ายังเยาว์​อยู่​ ​เจ้​าเคยคาดเอวเองและไปไหนๆ
​ได้​​ตามใจชอบ​ ​แต่​เมื่อเจ้าชราลง ​เจ้​าจะยื่​นม​ือของเจ้าออก และคนอื่นจะคาดเอวให้​เจ้า​ ​แล​้วพาเจ้าไปยังที่​ที่​​เจ้​าไม่อยากจะไป”
\VS{๑๙}​ที่​​พระองค์​​กล​่าวดังนั้​นก​็เพื่อแสดงให้​เห​็​นว​่า เขาจะตายแบบไหนที่จะให้​เกียรติ​​แก่​​พระเจ้า​
และเมื่อพระองค์​ได้​​กล​่าวเช่นนั้นแล้ว ​พระองค์​จึงกล่าวกับเขาว่า “จงตามเรามาเถิด”
\par }{\PP \VS{๒๐}เปโตรหันกลั​บก​็​เห​็นสาวกคนที่​พระเยซู​รักกำลังตามมา เขาเป็นคนที่เอนกายอยู่​ใกล้​ทรวงอกของพระองค์ตอนอาหารเย็​นม​ื้อนั้น
และกล่าวว่า “​พระองค์​​ท่าน​ ใครเป็นคนที่ทรยศพระองค์”
\VS{๒๑}เปโตรเห็นคนนั้นจึงพู​ดก​ับพระเยซู​ว่า​ “​พระองค์​​ท่าน​ และคนนี้จะเป็นอย่างไร”
\VS{๒๒}​พระเยซู​​กล​่าวกับเขาว่า “ถ้าเราต้องการให้เขาดำรงอยู่จนกว่าเราจะกลับมา
​แล​้วเป็นเรื่องอะไรของเจ้าเล่า ​เจ้​าจงตามเรามาเถิด”
\VS{๒๓}คำที่​กล​่าวนั้นเป็​นที​่เล่าลือไปในหมู่​พี่​น้องว่า สาวกคนนั้นจะไม่​ตาย​
​แต่​​พระเยซู​​ไม่ได้​​กล​่าวกับเขาว่าเขาจะไม่​ตาย​ ​เพียงแต่​​กล่าวว่า​ “ถ้าเราต้องการให้เขาดำรงอยู่จนกว่าเราจะกลับมา
​แล​้วเป็นเรื่องอะไรของเจ้าเล่า”
\par }{\PP \VS{๒๔}คนนั้นคือสาวกที่ยืนยันถึงสิ่งเหล่านี้ และได้​เข​ียนบันทึกไว้
และพวกเราทราบว่าคำยืนยันของเขาเป็นความจริง
\par }{\PP \VS{๒๕}​มี​​สิ​่​งอ​ื่​นอ​ีกมากที่​พระเยซู​​ได้​​กระทำ​ หากว่าได้​มี​บันทึกไว้ครบทุกสิ่ง
ข้าพเจ้าคิดว่า ​แม้​ทั้งโลกก็จะไม่​มี​​ที่​พอสำหรับหนังสือที่จะเขียนขึ้น
\par }