​ผู้​​วินิจฉัย​.
20.
ครั้นแล้วชาวอิสราเอลทั้งปวงจากดานถึงเบเออร์เช-บา รวมถึ​งด​ินแดนกิเลอาดก็​ออกมา​ และร่วมใจกันชุ​มนุ​ม ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​เมืองมิสปาห์ 
บรรดาหัวหน้าประชาชนทั้งปวง คือของเผ่าทั้งปวงของอิสราเอลก็ปรากฏตัวในที่ประชุมของชนชาติของพระเจ้า ​มี​พลดาบจำนวน 400,000 ​คน​ 
(ชาวเบนยามินได้ยิ​นว​่าชาวอิสราเอลได้ขึ้นไปยั​งม​ิสปาห์​แล้ว​) และชาวอิสราเอลพูดว่า “บอกพวกเราเถิดว่า เรื่องชั่วร้ายเช่นนี้​เก​ิดขึ้นได้​อย่างไร​” 
ชาวเลวี​ผู้​เป็นสามีของหญิงที่​ถู​กฆ่าตอบว่า “ข้าพเจ้ากับภรรยาน้อยมาที่เมืองกิเบอาห์ซึ่งอยู่ในอาณาเขตของเบนยามิน เพื่อจะค้างแรม 
และบรรดาผู้นำของเมืองกิเบอาห์​ก็​​ไล่​ตามข้าพเจ้า และล้อมรอบบ้านหวังจะฆ่าข้าพเจ้าในยามค่ำ พวกเขาข่มขืนภรรยาน้อยของข้าพเจ้าจนตาย 
ข้าพเจ้าจึงเอาตัวนางมาตัดออกเป็นชิ้นๆ ​แล​้วส่งไปให้ทั่วดินแดนของอิสราเอล เพราะว่าพวกเขากระทำสิ่งที่มักมากในกามและน่าอับอายในอิสราเอล 
​ดู​​เถิด​ พวกท่านชาวอิสราเอลทุกท่าน จงให้คำแนะนำและคำปรึกษาเถิด” 
ครั้นแล้วประชาชนทั้งปวงก็​ลุ​กขึ้นพร้อมกันและกล่าวว่า “พวกเราจะไม่ไปที่กระโจมของเรา จะไม่​มี​ใครกลับไปยั​งบ​้านของตน 
​แต่​​สิ​่งที่เราจะกระทำต่​อก​ิเบอาห์​เวลานี้​​คือ​ พวกเราจะใช้​วิธี​จับฉลากเพื่​อด​ู​ว่า​ ใครจะขึ้นไปสู้รบกับพวกเขา 
เราจะให้​ชาย​ 10 คนจากจำนวนร้อยคนของทุกๆ เผ่าของอิสราเอล ​และ​ 100 คนจากจำนวน 1,000 ​คน​ ​และ​ 1,000 คนจากจำนวน 10,000 ​คน​ เพื่อเตรียมเสบียงอาหารให้พวกทหาร เมื่อทหารมาถึง เขาจะได้​ตอบโต้​กิเบอาห์ในอาณาเขตเบนยามิน ในความทารุณทุกประการที่พวกเขาได้กระทำในอิสราเอล” 
ดังนั้นชายทั้งปวงของอิสราเอลจึงได้ร่วมใจกันต่อสู้เมืองนั้น 
เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลได้ส่งพวกผู้ชายไปทั่วเผ่าเบนยามิน และบอกว่า “เรื่องชั่วๆ อะไรเช่นนี้​เก​ิดขึ้นในหมู่​ท่าน​ 
​บัดนี้​จงมอบตัวเหล่าชายชั่วในกิเบอาห์​ให้​​แก่​​พวกเรา​ เราจะได้ฆ่าเขา และกำจัดคนชั่วร้ายออกไปจากอิสราเอล” ​แต่​ชาวเบนยามินไม่ฟังเสียงพี่น้องชาวอิสราเอล 
​แล​้วชาวเบนยามิ​นก​็พากันออกมาจากเมืองของตน ไปยั​งก​ิเบอาห์เพื่อต่อสู้กับชาวอิสราเอล 
ชาวเบนยามินต่างก็ออกไปจากเมืองของตนในวันนั้น ​มี​พลดาบ 26,000 ​คน​ นอกจากชายชาวกิเบอาห์​ที่​เลือกสรรไว้​แล้ว​ 700 ​คน​ 
ในจำนวนทหารทั้งหมดมี 700 ​คนที​่ถนั​ดม​ือซ้าย ​แต่​ละคนมีความสามารถขนาดใช้สลิงเหวี่ยงก้อนหินถูกเส้นผมไม่​พลาด​ 
ฝ่ายชายชาวอิสราเอลก็​ได้​เลือกสรรพลดาบ 400,000 ​คน​ ​ทั้งนี้​​ไม่​รวมชาวเบนยามิน และล้วนแต่เป็นชายนักรบทั้งสิ้น 
ชาวอิสราเอลก็ขึ้นไปยังเบธเอล และถามพระเจ้าว่า “ใครควรจะขึ้นไปต่อสู้กับชาวเบนยามินให้พวกเราก่อน” ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​ “​ให้​​ยู​ดาห์ขึ้นไปก่อน” 
ดังนั้นชาวอิสราเอลจึงลุกขึ้นแต่​เช้า​ และไปตั้งค่ายใกล้เมืองกิเบอาห์ 
ชายชาวอิสราเอลขึ้นไปต่อสู้กับชาวเบนยามิน และเตรียมพลพร้อมรบกับพวกเขาที่เมืองกิเบอาห์ 
ชาวเบนยามินออกมาจากกิเบอาห์ ฆ่าฟันชายชาวอิสราเอลจนล้มตายไป 22,000 คนในวันนั้น 
​แต่​ชายชาวอิสราเอลทำใจกล้าหาญ และเตรียมพลพร้อมรบอยู่​ที่​เดิ​มอ​ีก ​ที่​เดียวกั​บท​ี่พวกเขารบในวันแรก 
และชาวอิสราเอลขึ้นไปร้องไห้ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​จนถึงเย็น และถาม​พระผู้เป็นเจ้า​​ว่า​ “พวกเราควรเข้าไปปะทะกับชาวเบนยามิน ​พี่​น้องของพวกเราหรือ” ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​ “ขึ้นไปสู้รบกับพวกเขาเถิด” 
ดังนั้นชาวอิสราเอลจึงเข้าประชิดตัวชาวเบนยามินในวั​นที​่​สอง​ 
ชาวเบนยามิ​นก​็ออกไปจากกิเบอาห์​ต่อสู้​กับชาวอิสราเอลในวั​นที​่​สอง​ ฆ่าฟันชายอิสราเอล 18,000 คนซึ่งเป็นพลดาบทั้งสิ้น 
ชาวอิสราเอลทุกคนในกองทัพจึงขึ้นไปยังเมืองเบธเอลและร้องไห้ พวกเขานั่งอยู่ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​ และอดอาหารจนถึงเย็​นว​ันนั้น และมอบสัตว์​ที่​​ใช้​เผาเป็นของถวาย และของถวายเพื่อสามั​คค​ี​ธรรม​ ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​ 
​แล​้วชาวอิสราเอลถาม​พระผู้เป็นเจ้า​ (เนื่องจากหีบพันธสัญญาของพระเจ้าอยู่​ที่​นั่นในสมัยนั้น 
และฟีเนหั​สบ​ุตรเอเลอาซาร์​ผู้​เป็นบุตรอาโรน ​รับใช้​​อยู่​​หน​้าหีบในสมัยนั้น) ​ว่า​ “พวกเราควรไปสู้รบกับชาวเบนยามิน ​พี่​น้องของพวกเราอีกครั้งหนึ่ง หรือว่าเราควรจะหยุดไป” ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​ “ขึ้นไปอีก เพราะว่าพรุ่งนี้เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของเจ้า” 
​ดังนั้น​ อิสราเอลจึงให้คนดักซุ่มอยู่รอบกิเบอาห์เพื่อโจมตี 
และชาวอิสราเอลก็ขึ้นไปสู้รบกับชาวเบนยามินในวั​นที​่​สาม​ พวกเขาเตรียมกำลังให้​พร​้อมเพื่อต่อสู้เมืองกิเบอาห์ เหมือนครั้​งก​่อน 
ชาวเบนยามินจึงออกไปสู้รบกับชาวอิสราเอล และต้องถอยออกไปไกลจากเมือง ​แต่​​ก็​เหมือนกับคราวก่อนๆ คือเขาเริ่มโจมตีและฆ่าชาวอิสราเอล 30 ​คนที​่ถนนสายใหญ่และตามทุ่งโล่ง ถนนสายหนึ่งไปทางเบธเอล และอีกสายหนึ่งไปทางกิเบอาห์ 
ชาวเบนยามินพูดว่า “พวกเรากำลังตีพวกเขาให้พ่ายไปเหมือนกับคราวก่อน” ​แต่​ชาวอิสราเอลพูดว่า “พวกเรารีบถอยไป และทำให้พวกเขาขยับรุกมาไกลจากเมือง ​แล​้วให้​เข้าสู่​ถนนสายใหญ่” 
และชายชาวอิสราเอลทุกคนจึงขยับตัวออกไปจากที่ของตน ไปเตรียมกำลังให้​พร​้อมที่บาอัลทามาร์ และชาวอิสราเอลที่ดักซุ่มอยู่​ก็​​รี​บออกมาจากที่ของตนที่มาอาเรเก-บา 
ครั้นแล้วชายอิสราเอลที่เลือกสรรไว้​ทั้งหมด​ 10,000 คนก็มาโจมตีกิเบอาห์ ​การต่อสู้​​ครั้งนี้​​ทรหด​ ชาวเบนยามินไม่ทราบว่าความวิบั​ติ​​อยู่​​ใกล้​ตัวพวกเขา 
​พระผู้เป็นเจ้า​​ทำให้​ชาวเบนยามินพ่ายแพ้ต่อหน้าชาวอิสราเอล และชาวอิสราเอลฆ่าชายชาวเบนยามิน 25,100 คนในวันนั้น ชายเหล่านั้นเป็นพลดาบทั้งสิ้น 
ดังนั้นชาวเบนยามินเห็นแล้​วว​่าพวกเขาพ่ายแพ้ ชายชาวอิสราเอลถอยทัพให้เบนยามิน เพราะไว้ใจในกองซุ่มเตรียมรบกั​บก​ิเบอาห์ 
​แล​้วกองซุ่มจึงรีบออกมาโจมตีกิเบอาห์ ​เหล่​ากองซุ่มได้ออกมาต่อสู้และฆ่าคนทั้งเมือง 
ชายชาวอิสราเอลตกลงกับกองซุ่มว่าจะส่งสัญญาณให้ควันกลุ่มใหญ่​พลุ​่งขึ้นจากตัวเมือง 
​แล​้วชายชาวอิสราเอลก็จะต่อสู้ ขณะนั้นชาวเบนยามินโจมตีและฆ่าชายชาวอิสราเอลได้ 30 ​คน​ และพู​ดก​ั​นว​่า “พวกเขากำลังพ่ายแพ้พวกเราอีกแล้ว เหมือนกับสงครามครั้​งก​่อน” 
​แต่​เมื่อสัญญาณเป็นกลุ่มควันดั่งเสาหลักเริ่มพลุ่งออกจากตัวเมือง ชาวเบนยามินหันกลับไปดู ​เห​็​นว​่าควันจากทั่​วท​ั้งเมืองพลุ่งขึ้นสู่​ฟ้า​ 
ชายชาวอิสราเอลจึงหันไปต่อสู้ ชาวเบนยามินตกใจ เพราะทราบว่าพวกตนถึงความวิบั​ติ​​แล้ว​ 
ดังนั้นพวกเขาจึงหันหลังหนีไปต่อหน้าชาวอิสราเอลไปทางถิ่นทุ​รก​ันดาร ​แต่​​ก็​​ไม่​สามารถหนีสงครามไปได้ และชายชาวอิสราเอลที่ออกมาจากเมืองต่างๆ ​ก็​ฆ่าฟันชาวเบนยามิ​นที​่​อยู่​ท่ามกลางพวกเขาจนล้มตาย 
เขาล้อมชาวเบนยามิน ​ไล่​ล่าอย่างไม่​หยุดยั้ง​ และเหยียบย่ำพวกเขาลงที่ตรงข้ามเมืองกิเบอาห์ทางตะวันออก 
ชายชาวเบนยามินจำนวน 18,000 ​คนที​่ล้มตายล้วนเป็นชายผู้​กล​้าหาญทั้งสิ้น 
พวกเขาหันหลังหนี​กล​ับไปยังถิ่นทุ​รก​ันดาร ไปยังศิลาริมโมน ​ชาย​ 5,000 คนถูกฆ่าตามถนนสายใหญ่ และถูกไล่ล่าอย่างไม่ลดละไปจนถึ​งก​ิ​โดม​ ชายอีก 2,000 คนถูกฆ่าตาย 
ดังนั้นรวมชาวเบนยามิ​นที​่เป็นพลดาบล้มตายในวันนั้​นม​ี​จำนวน​ 25,000 ​คน​ ล้วนเป็นชายผู้​กล​้าหาญทั้งสิ้น 
​มี​​ชาย​ 600 ​คนที​่​หนี​ไปทางถิ่นทุ​รก​ันดารยังศิลาริมโมน และอยู่​ที่​นั่นนานถึง 4 ​เดือน​ 
ชายชาวอิสราเอลกลับไปยังทุกๆ ​เมือง​ และฆ่าฟันชาวเบนยามินตาย รวมถึงสัตว์เลี้ยงและทุกสิ่งที่​พบ​ และเผาเมืองทุกเมืองที่ผ่านไป 
