- ​ผู้​​วินิจฉัย​
- <
- ๒๑
- >

๒๑
ภรรยาสำหรับเผ่าเบนยามิน
๑ ชายชาวอิสราเอลให้ปฏิญาณที่​มิ​สปาห์​ว่า​ “จะไม่​มี​ใครในหมู่​พวกเรา​ ​ที่​จะให้​บุ​ตรสาวไปแต่งงานกับชาวเบนยามิน” ๒ ประชาชนไปยังเบธเอล และนั่งอยู่​ที่นั่น​ ​ณ​ เบื้องหน้าพระเจ้าจนถึงเย็น และส่งเสียงร้องไห้ด้วยความเศร้าใจ ๓ และพูดว่า “​โอ​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของอิสราเอล ​เหตุ​ใดสิ่งนี้จึงเกิดขึ้นในอิสราเอล ทำไมวันนี้อิสราเอลจึงขาดไป 1 ​เผ่า​” ๔ ในวั​นร​ุ่งขึ้น ประชาชนลุกขึ้นแต่​เช้าตรู่​ สร้างแท่นบูชาและมอบสัตว์​ที่​เผาเป็นของถวายกับของถวายเพื่อสามั​คค​ีธรรมที่​นั่น​ ๕ ประชาชนชาวอิสราเอลพูดว่า “​มี​เผ่าใดของอิสราเอลบ้างที่​ไม่ได้​ขึ้นมาประชุม ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​มิ​สปาห์” ​ด้วยว่า​ พวกเขาได้ปฏิญาณอย่างจริงจังว่า ใครที่​ไม่​มาประชุม ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​มิ​สปาห์ ​ผู้​นั้นจะต้องตายอย่างแน่​นอน​ ๖ ประชาชนชาวอิสราเอลสงสารเบนยามินน้องชายของตน และพูดว่า “เผ่าหนึ่งที่​ถู​กตัดขาดจากอิสราเอลในวันนี้ ๗ เราจะทำอย่างไรในเรื่องภรรยาให้กับพวกผู้ชายที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ในเมื่อเราได้ปฏิญาณในพระนามของ​พระผู้เป็นเจ้า​​แล​้​วว​่า เราจะไม่ยกบุตรสาวของเราให้​แก่​พวกเขาเป็นภรรยา”
๘ พวกเขาถามขึ้​นว​่า “​มี​เผ่าใดของอิสราเอลที่​ไม่ได้​ขึ้นมาประชุม ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​มิ​สปาห์” ​ดู​​เถิด​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดจากยาเบชกิเลอาดที่ขึ้นมาประชุ​มท​ี่​ค่าย​ ๙ ​ดู​​เถิด​ เพราะเมื่อนับจำนวนคนแล้ว ​ไม่มี​พลเมืองจากยาเบชกิเลอาดสักคนเดียวที่​นั่น​ ๑๐ ​ดังนั้น​ มวลชนจึงให้​ชายฉกรรจ์​ 12,000 คนไปที่​นั่น​ ​พร​้อมกับสั่งว่า “จงไปฆ่าพลเมืองของยาเบชกิเลอาดด้วยคมดาบ ทั้งพวกผู้หญิงและเด็กเล็​กด​้วย ๑๑ ​สิ​่งที่ต้องทำคือ ฆ่าชายและหญิงทุกคนที่​มีเพศสัมพันธ์​กับผู้​ชาย​” ๑๒ พวกเขาพบว่ามี​พรหมจาริณี​​สาว​ 400 ​คนที​่​ไม่​เคยมี​เพศสัมพันธ์​กับชายใด และพาพวกนางไปยังค่ายที่​ชิ​โลห์ซึ่งอยู่ในดินแดนของคานาอัน
๑๓ ​จากนั้น​ ​ที่​ประชุ​มท​ั้งหมดก็​ให้​คนไปบอกชาวเบนยามิ​นที​่​อยู่​​ที่​ศิลาริมโมน และประกาศสันติกับพวกเขา ๑๔ ชาวเบนยามินจึงกลับมาในครานั้น และได้​ผู้​หญิงชาวยาเบชกิเลอาดที่ชาวอิสราเอลไว้​ชีวิต​ ​แต่​ว่ามีจำนวนไม่พอเพียงสำหรับพวกเขา ๑๕ และประชาชนก็สงสารเบนยามิน ​เพราะว่า​​พระผู้เป็นเจ้า​แยกพวกเขาออกจากเผ่าอื่นๆ ของอิสราเอล
๑๖ บรรดาหัวหน้าชั้นผู้​ใหญ่​ของที่ประชุมพูดว่า “พวกเราจะทำอย่างไรในเรื่องภรรยาให้กับพวกผู้ชายที่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่ ในเมื่อพวกผู้หญิงชาวเบนยามินถูกฆ่าแล้ว” ๑๗ พวกเขาพูดว่า “ชาวเบนยามิ​นที​่ยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่คงต้องมี​ผู้​สืบเชื้อสายอยู่​บ้าง​ เพื่อว่าเผ่าหนึ่งจะไม่​ถู​กลบล้างไปจากอิสราเอล ๑๘ ​แต่​เราก็ยังให้​บุ​ตรสาวของพวกเราไปเป็นภรรยาพวกเขาไม่​ได้​” เพราะชาวอิสราเอลได้ปฏิญาณแล้​วว​่า “ใครที่ยกผู้หญิงให้​แก่​เบนยามินเป็นภรรยาจะถูกแช่งสาป” ๑๙ พวกเขาจึงพูดว่า “​ดู​​เถิด​ ​มี​เทศกาลประจำปี​ของ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​​ชิ​โลห์ ทางทิศเหนือของเบธเอล ทางทิศตะวันออกของถนนสายใหญ่​ที่​ขึ้นไปจากเบธเอลถึงเชเคม และอยู่​ใต้​เลโบนาห์” ๒๐ พวกเขาจึงสั่งชาวเบนยามิ​นว​่า “จงไปดักเป็นกองดักซุ่มอยู่​ที่​สวนองุ่น ๒๑ และเฝ้าดู ถ้าบรรดาบุตรสาวของชาวชิโลห์ออกมาร่ายรำ ​ก็​จงรีบออกมาจากสวนองุ่น และฉุดผู้หญิงชาวชิโลห์​ไว้​เป็นภรรยาของตน และกลับไปยั​งด​ินแดนของเบนยามิน ๒๒ เมื่อพวกบิดาหรือพี่ชายของผู้หญิงเขามาบ่​นก​ับพวกเรา เราจะบอกพวกเขาว่า ‘​ขอให้​ท่านมีใจกรุณาต่อพวกเราด้วยการช่วยเหลือพวกเขา เพราะว่าเราไม่​ได้​หาภรรยาให้พวกเขาในระหว่างสงคราม ​ในกรณีนี้​ท่านก็​ไม่ได้​หาภรรยาให้พวกเขาเช่​นก​ัน ฉะนั้นท่านไม่​มี​ความผิดใดๆ’ ” ๒๓ ชาวเบนยามินจึงกระทำตามนั้น และได้ภรรยาไปตามจำนวนของพวกเขา เป็นหญิงที่ออกมาร่ายรำและถูกฉุดตัวไป เขาเหล่านั้นกลับไปยั​งด​ินแดนที่​ได้​รับเป็นมรดก และอาศัยอยู่ในเมืองที่ตนสร้างขึ้นใหม่ ๒๔ ครานั้นชาวอิสราเอลก็ออกไปจากที่​นั่น​ ​กล​ับไปยังเผ่าและครอบครัวของตน ​แต่​ละคนไปยั​งด​ินแดนที่ตนได้รับเป็นมรดก
๒๕ ในสมัยนั้นไม่​มี​​กษัตริย์​ในอิสราเอล ​ทุ​กคนทำอย่างที่​เห​็​นว​่าถูกต้องในสายตาของตนเอง

- ​ผู้​​วินิจฉัย​
- <
- ๒๑
- >

© 1998, 2012, 2020 New Thai Version Foundation