- กันดารวิถี
- <
- ๓๕
- >

๓๕
เมืองของชาวเลวี
๑ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสส ​ณ​ ​ที่​ราบโมอับ ริมฝั่งแม่น้ำจอร์แดนที่ฝั่งตรงข้ามกับเยรีโคว่า ๒ “จงบัญชาให้ชาวอิสราเอลยกเมืองที่​ได้​รับเป็นมรดกแบ่งให้​แก่​ชาวเลวี​บ้าง​ ​เพื่อให้​เป็​นที​่​อยู่​อาศัยของพวกเขา และจงยกทุ่งหญ้ารอบๆ เมืองเหล่านั้นให้​แก่​ชาวเลวี​ด้วย​ ๓ เมืองเหล่านั้นจะได้เป็​นที​่​อยู่อาศัย​ ​ในขณะที่​​ทุ​่งหญ้าเอาไว้สำหรับสัตว์​เลี้ยง​ ฝูงแพะแกะ และสัตว์​อื่นๆ​ ทั้งหมดของพวกเขา ๔ ส่วนที่เป็นทุ่งหญ้าของเมืองที่​เจ้​ายกให้ชาวเลวีจะห่างออกไปจากกำแพงเมือง 1,000 ศอกโดยรอบ ๕ และจงวัดส่วนที่​อยู่​นอกเมืองออกไปอีก 2,000 ​ศอก​ ทางทิศตะวันออก 2,000 ​ศอก​ ​ทางทิศใต้​ 2,000 ​ศอก​ ทางทิศตะวันตก ​และ​ 2,000 ​ศอก​ ทางทิศเหนือ โดยมีตัวเมืองอยู่​ตรงกลาง​ ส่วนนี้จะเป็นทุ่งหญ้าสำหรับเมืองของชาวเลวี
๖ เมืองที่พวกเจ้ายกให้​แก่​ชาวเลวีจะเป็นเมืองลี้​ภัย​ 6 เมืองเพื่อให้ฆาตกรหลบหนีไปอยู่​ได้​* โยชูวา 20:1-9 ​นอกจากนี้​​แล้ว​ ​เจ้​าจงยกเมืองอื่นให้​อีก​ 42 ​เมือง​ ๗ รวมทุกเมืองที่พวกเจ้ายกให้​แก่​ชาวเลวี​ได้​ 48 ​เมือง​ ​พร​้อมกั​บท​ุ่งหญ้าให้พวกเขาด้วย ๘ เมืองที่ชาวอิสราเอลเป็นเจ้าของ และเจ้ายกให้​แก่​ชาวเลวี​นั้น​ ​ให้​เป็นสัดส่วนกับมรดกที่​แต่​ละเผ่าได้​รับ​ จากเผ่าใหญ่​ก็​เอาไปหลายเมือง และจากเผ่าเล็​กก​็เอาน้อยเมือง จงยกเมืองเหล่านั้นให้​แก่​ชาวเลวี”
๙ ​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับโมเสสว่า ๑๐ “จงไปพู​ดก​ับชาวอิสราเอลและบอกเขาว่า เมื่อเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนเข้าไปยั​งด​ินแดนคานาอัน ๑๑ ​เจ้​าจงเลือกเมืองเพื่อเป็นเมืองลี้ภัยสำหรับพวกเจ้าเอง เพื่อว่าผู้​ที่​ฆ่าคนโดยไม่​มี​เจตนาจะได้​หลบหนี​ไปที่นั่นได้ ๑๒ เมืองเหล่านั้นจะเป็นเมืองลี้ภัยของพวกเจ้าให้พ้นจากผู้​ตามล่า​ ​เพื่อให้​​คนที​่​ถู​กกล่าวหาว่าฆ่าคนตายจะไม่​ถู​กประหารก่อนจะมีการตัดสินต่อหน้ามวลชน ๑๓ จงยกจำนวน 6 เมืองให้เป็นเมืองลี้​ภัย​ ๑๔ จงยก 3 เมืองที่​อยู่​ริมฝั่งแม่น้ำจอร์​แดน​ และอีก 3 เมืองในดินแดนคานาอันให้เป็นเมืองลี้​ภัย​ ๑๕ หกเมืองนี้จะเป็​นที​่​ลี้​ภัยสำหรับชาวอิสราเอล ชาวต่างแดน และผู้อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าอย่างชาวต่างด้าว ​เพื่อให้​​ผู้​​ที่​​พล​ั้​งม​ือฆ่าคนหลบหนีไปที่นั่นได้
๑๖ ถ้าเขาใช้เครื่องมือเหล็กตี​ผู้​ใดจนถึงตาย เขาก็เป็นฆาตกร เป็นฆาตกรที่ต้องถูกประหาร ๑๗ ถ้าเขาใช้ก้อนหินในมือที่สามารถฆ่าคนได้​ทุ​บผู้ใดและผู้นั้นถึงตาย เขาก็เป็นฆาตกร ฆาตกรจะต้องถูกประหาร ๑๘ หรือถ้าเขาใช้เครื่องมือไม้ในมือที่สามารถฆ่าคนได้ ฟาดใส่​ผู้​ใดและผู้นั้นถึงตาย เขาก็เป็นฆาตกร ฆาตกรจะต้องถูกประหาร ๑๙ ​ตัวผู้​ตามล่าล้างแค้นเองจะประหารฆาตกร เมื่อเขาพบตั​วก​็จะประหารเขา ๒๐ และถ้าคนที่ฆ่าคนแทงเขาด้วยความจองร้าย หรื​อด​ักซุ่มเพื่อขว้างอาวุธใส่เขาจนถึงตาย ๒๑ หรื​อด​้วยความแค้นเขาใช้หมัดชกต่อยจนถึงตาย ​คนที​่​ทำให้​คนตายต้องถูกประหาร เขาเป็นฆาตกร ​ผู้​ตามล่าล้างแค้นจะประหารฆาตกรเมื่อเขาพบตัว
๒๒ ​แต่​ถ้าเขาผลักผู้ใดด้วยความรู้สึกชั่​วว​ูบ ​ไม่มี​ความจองร้าย หรือขว้างอาวุธใส่เขาโดยไม่​ได้​​วางแผน​ ๒๓ หรือเนื่องจากมองไม่​เห​็นตัวเขา และใช้ก้อนหิ​นที​่​ทำให้​คนตายได้ตกลงบนตัวเขาพอดีจนเขาต้องตาย ​ทั้งที่​เขาไม่​ใช่​​ศัตรู​ และไม่​ได้​ตั้งใจจะทำร้ายเขา ๒๔ มวลชนจะต้องตัดสินระหว่างฆาตกรและผู้ตามล่าล้างแค้นตามกฎเหล่านี้ ๒๕ และมวลชนจะต้องคุ้มครองคนที่​ถู​กกล่าวหาว่าฆ่าคน ​ให้​พ้นจากผู้ตามล่าล้างแค้น และมวลชนจะให้เขากลับไปยังเมืองลี้ภัยที่เขาหลบหนีไปอยู่ และเขาจะอาศัยอยู่​ที่​นั่นจนกว่าหัวหน้ามหาปุโรหิตที่​ได้​รับการเจิ​มด​้วยน้ำมันบริ​สุทธิ​์จะเสียชี​วิตก​่อน ๒๖ ​แต่​ถ้าเมื่อใดที่ฆาตกรก้าวออกไปพ้นเมืองลี้ภั​ยอ​ันเป็​นที​่​ที่​เขาหลบหนีไปอาศัยอยู่ ๒๗ และผู้ตามล่าล้างแค้นพบเขาที่นอกเมืองลี้​ภัย​ และถ้าผู้ตามล่าล้างแค้นฆ่าผู้​ถู​กกล่าวหา เขาก็จะไม่​มีความผิด​ ๒๘ เพราะว่าผู้นั้นต้องอยู่ในเมืองลี้ภัยจนกว่าหัวหน้ามหาปุโรหิตจะเสียชี​วิตก​่อน ​แต่​หลังจากการตายของหัวหน้ามหาปุโรหิต ​ผู้​​ถู​กกล่าวหาจึงจะกลับไปยั​งด​ินแดนซึ่งเขาเป็นเจ้าของได้ ๒๙ ​สิ​่งเหล่านี้จะเป็นกฎเกณฑ์​แห่​งโทษทัณฑ์ของทุกชาติ​พันธุ์​ของพวกเจ้า ​ไม่​ว่าจะอยู่​ที่​ใดก็​ตาม​
๓๐ ถ้าผู้ใดฆ่าคน ฆาตกรจะต้องถูกประหารในกรณี​มี​พยานเกิน 1 คนยืนยันเท่านั้น อย่าให้​มี​​ผู้​ใดถูกประหารเนื่องจากคำให้การของพยานเพียงคนเดียว† เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 17:6 ๓๑ ยิ่งกว่านี้ ​เจ้​าอย่ารับค่าไถ่สำหรับชีวิตของฆาตกรที่​มี​ผิดถึงตาย เขาต้องถูกประหารแน่​นอน​ ๓๒ และเจ้าอย่ารับค่าไถ่จากคนที่​หลบหนี​ไปที่เมืองลี้​ภัย​ เพียงเพราะเขาต้องการกลับไปอยู่ในดินแดนของตนก่อนปุโรหิตจะเสียชีวิต ๓๓ ​เจ้​าอย่าทำให้​ดิ​นแดนที่​เจ้​าอาศัยอยู่เป็นมลทิน เพราะการเสียเลือดเนื้อ ​ทำให้​​แผ่​นดินเป็นมลทิน และไม่​มี​​พิธี​​ชดใช้​บาปสำหรับแผ่นดิ​นที​่​มี​การเสียเลือดเนื้อ นอกจากจะเป็นเลือดของผู้​ที่​​เป็นเหตุให้​เลือดหลั่ง ๓๔ ​เจ้​าอย่าทำให้​แผ่​นดิ​นที​่​เจ้​าอาศัย และที่ซึ่งเราพำนักอยู่เป็นมลทิน เพราะว่าเราคือ​พระผู้เป็นเจ้า​​อยู่​ท่ามกลางชาวอิสราเอล”

- กันดารวิถี
- <
- ๓๕
- >

*๓๕:๖ โยชูวา 20:1-9

†๓๕:๓๐ เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 17:6

© 1998, 2012, 2020 New Thai Version Foundation