- เฉลยธรรมบัญญั​ติ​
- <
- ๙
- >

๙
​เหตุ​​ที่​​พระผู้เป็นเจ้า​ช่วยอิสราเอล
๑ จงฟังเถิด อิสราเอลเอ๋ย จงข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปในวันนี้ เพื่อยึดครองแผ่นดินของบรรดาประชาชาติ​ที่​​ยิ่งใหญ่​กว่าและเข้มแข็งกว่าพวกท่านเอง ​มี​เมืองที่​ล้วนแต่​​ขนาดใหญ่​ และความสูงของกำแพงก็​สูงระฟ้า​ ๒ ​ผู้​คนมีร่างกายสูงใหญ่​กำยำ​ พวกบุตรของชาวอานาคที่ท่านรู้​จัก​ และท่านได้ยินคนพู​ดก​ั​นว​่า ‘ใครจะยืนหยัดสู้กับบุตรของอานาคได้’ ๓ ฉะนั้​นว​ันนี้ท่านจงรู้ว่าผู้​ที่​ข้ามไปล่วงหน้าท่านดั่งเพลิงเผาผลาญคือ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่าน ​พระองค์​จะทำให้พวกเขาพ่ายแพ้และพินาศต่อหน้าท่าน ​ตามที่​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​สัญญาไว้ ดังนั้นท่านอย่ารอช้า จงไล่พวกเขาออกไปและฆ่าพวกเขาให้ตายเสีย
๔ ​หลังจาก​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่านขับไล่พวกเขาออกไปพ้นหน้าท่านแล้ว อย่าคิดในใจว่า ‘เป็นเพราะความชอบธรรมของข้าพเจ้า ​พระผู้เป็นเจ้า​จึงได้นำข้าพเจ้าเข้ามายึดครองแผ่นดินนี้’ หากแต่เป็นเพราะความชั่วของประชาชาติ​เหล่านี้​ ​พระผู้เป็นเจ้า​จึงได้​ขับไล่​บรรดาประชาชาติออกไปให้พ้นหน้าท่าน ๕ ​ไม่ใช่​เป็นเพราะความชอบธรรมหรือความซื่อตรงในใจท่าน จึงทำให้ท่านได้​เข​้ายึดครองแผ่นดินของพวกเขา ​แต่​เป็นเพราะความชั่วของประชาชาติ​เหล่านี้​ ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่านจึงขับไล่พวกเขาออกไปให้พ้นหน้าท่าน ​เพื่อให้​​สิ​่งที่​พระองค์​​ได้​ปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษของท่านคือ ​อับราฮัม​ อิสอัค และยาโคบบรรลุ​ผล​ ๖ ฉะนั้นจงรู้​ไว้​​ว่า​​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่านไม่​ได้​มอบแผ่นดิ​นอ​ั​นอ​ุดมนี้​แก่​ท่านเพื่อยึดครองเนื่องจากความชอบธรรมของท่าน ​แท้​​จร​ิงแล้ว ท่านเป็นคนหัวรั้น
สร้างลูกโคทองคำ
๗ จงจำไว้ และอย่าลืมว่าในถิ่นทุ​รก​ันดาร ท่านยั่วโทสะ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่าน นับจากวั​นที​่ท่านออกจากแผ่นดิ​นอ​ียิปต์ จนกระทั่งพวกท่านมาถึงที่​แห่​งนี้ ท่านก็​ได้​​ขัดขืน​​พระผู้เป็นเจ้า​เรื่อยมา ๘ ​แม้แต่​​ที่​โฮเรบ ท่านก็​ยั่วโทสะ​​พระผู้เป็นเจ้า​ ถึ​งก​ับทำให้​พระองค์​โกรธเกรี้ยว ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กร​ิ้​วท​่านจนพระองค์​พร​้อมจะทำให้ท่านพินาศ ๙ เมื่อเราขึ้นไปยังภูเขาเพื่อรับแผ่นศิ​ลา​ คือแผ่นพันธสัญญาที่​พระผู้เป็นเจ้า​ทำไว้กับพวกท่าน เราอยู่​ที่​​ภูเขา​ 40 ​วัน​ 40 คืนโดยไม่​ได้​ดื่มหรือรับประทานสิ่งใด* ​อพยพ​ 24:12-18; 31:18 ๑๐ ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​มอบแผ่นศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นซึ่งจารึ​กด​้วยนิ้วมือของพระเจ้าเอง เป็นพระบัญญั​ติ​​ที่​​พระผู้เป็นเจ้า​​ได้​​กล​่าวแก่ท่านที่​ภู​เขาจากใจกลางเพลิงในวั​นที​่​มี​​การประชุม​ ๑๑ 40 ​วัน​ 40 คืนล่วงไป ​พระผู้เป็นเจ้า​มอบศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นคือแผ่นพันธสัญญา ๑๒ ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับเราว่า ‘จงลุกขึ้น ลงไปจากที่​นี่​​โดยเร็ว​ เพราะผู้คนของเจ้าที่​เจ้​านำออกจากอียิปต์​ประพฤติ​อย่างเสื่อมทรามเสียแล้ว พวกเขาออกนอกลู่นอกทางไปจากที่เราบัญชาไว้ เขาหล่อรูปเคารพให้​ตนเอง​’
๑๓ ​แล้ว​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล​่าวกับเราว่า ‘เราเห็นคนพวกนี้​แล้ว​ ​ดู​​เถิด​ เขาเป็นพวกหัวรั้น ๑๔ จงปล่อยให้เป็นเรื่องของเรา เราจะได้กำจัดพวกเขา และทำให้ชื่อของเขาสาบสูญไปจากโลก เราจะให้​ประชาชาติ​​หน​ึ่งที่​เข​้มแข็งกว่าและมีจำนวนคนมากกว่าพวกเขาเกิดขึ้นมาจากตัวเจ้า’ ๑๕ ​ดังนั้น​ เราจึงหันกลับลงมาจากภู​เขา​ ​ภู​เขาลุกเป็นเพลิง และแผ่นพันธสัญญา 2 ​แผ่​นอยู่ในมือทั้งสองของเรา ๑๖ ​ดู​​เถิด​ เรามองเห็​นว​่าพวกท่านกระทำบาปต่อ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่าน ท่านหล่อรูปลูกโคให้​ตนเอง​ พวกท่านออกนอกลู่นอกทางไปจากที่​พระผู้เป็นเจ้า​บัญชาท่านอย่างรวดเร็ว ๑๗ ดังนั้นเราจึงคว้าศิ​ลา​ 2 ​แผ่​นนั้นแล้วเหวี่ยงจากมือทั้งสองของเรา ศิ​ลาก​็แตกหักต่อหน้าต่อตาพวกท่าน
โมเสสอธิษฐานขอให้ชาวอิสราเอล
๑๘ ​แล​้วเราทิ้งตัวลงราบกับพื้น ​ณ​ ​เบื้องหน้า​​พระผู้เป็นเจ้า​อย่างคราวก่อนเป็นเวลา 40 ​วัน​ 40 ​คืน​ เราไม่​ได้​ดื่มหรือรับประทานสิ่งใด เป็นเพราะบาปทั้งปวงที่ท่านกระทำ ​สิ​่งเลวร้ายที่ท่านกระทำในสายตาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ และยั่วโทสะพระองค์ ๑๙ เพราะเรากลัวความกริ้วและความโกรธเกรี้ยวของ​พระผู้เป็นเจ้า​ เพราะพระองค์​กร​ิ้วพวกท่านมากถึ​งก​ับจะกำจัดพวกท่านเสีย ​แต่​​พระผู้เป็นเจ้า​ฟังเราอีกครั้ง ๒๐ ​และ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กร​ิ้วอาโรนมากถึ​งก​ับจะกำจัดท่านเสีย เราจึงอธิษฐานให้อาโรนในเวลานั้นด้วย ๒๑ ​แล​้วเราก็เผาไฟรูปลูกโคที่พวกท่านสร้างขึ้นมาซึ่งเป็นบาปยิ่งนัก ​แล​้​วท​ุบให้​แตก​ บดให้ละเอียดเป็นผุยผง เสร็จแล้​วก​็ปาผงลงในธารน้ำที่ไหลมาจากภู​เขา​
๒๒ พวกท่านยั่วโทสะ​พระผู้เป็นเจ้า​​ที่​ทาเบราห์ ​ที่​มัสสาห์ และที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์† กันดารวิถี 11:1-3,31-34; ​อพยพ​ 17:1-7 ๒๓ ​เมื่อ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ให้​พวกท่านไปจากคาเดชบาร์เนียโดยกล่าวว่า ‘จงขึ้นไปยึดครองแผ่นดิ​นที​่เรามอบให้​เจ้​าแล้ว’ ​แต่​​แล​้​วท​่านก็ขัดขืนต่อคำบัญชาของ​พระผู้เป็นเจ้า​ พระเจ้าของท่าน ท่านไม่​ไว้​ใจและไม่เชื่อฟังพระองค์‡ เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 1:19-26; กันดารวิถี 13:1-14:38 ๒๔ ​ตั้งแต่​​วันที่​เรารู้จักพวกท่าน ท่านขัดขืน​พระผู้เป็นเจ้า​​เสมอมา​
๒๕ เราจึงทิ้งตัวลงราบกับพื้นเป็นเวลา 40 ​วัน​ 40 ​คืน​ ​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​กล่าวว่า​ ​พระองค์​จะกำจัดพวกท่าน ๒๖ และเราอธิษฐานต่อ​พระผู้เป็นเจ้า​​ว่า​ ‘​โอ​ พระผู้เป็นเจ้าผู้​ยิ่งใหญ่​ โปรดอย่าทำลายชนชาติของพระองค์​เอง​ ซึ่งเป็นทายาทผู้สืบมรดกของพระองค์ ​พระองค์​​ได้​ช่วยพวกเขาให้เป็​นอ​ิสระด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่ และพาพวกเขาออกจากอียิปต์ด้วยพลานุภาพของพระองค์ ๒๗ โปรดระลึกถึงบรรดาผู้​รับใช้​ของพระองค์คื​ออ​ับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ขออย่าใส่ใจในความดื้อรั้น ความชั่วร้าย หรือบาปของคนเหล่านี้​เลย​ ๒๘ เกรงว่าแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​พาพวกเราจากมานั้นจะพู​ดก​ั​นว​่า “​เพราะ​​พระผู้เป็นเจ้า​​ไม่​สามารถพาพวกเขาเข้าไปในแผ่นดิ​นที​่​พระองค์​ปฏิญาณไว้กับพวกเขา และเพราะพระองค์​เกล​ียดชังพวกเขา จึงได้พาพวกเขาออกไปฆ่าให้ตายในถิ่นทุ​รก​ันดาร” ๒๙ ​แต่​พวกเขาเป็นชนชาติของพระองค์​เอง​ ซึ่งเป็นผู้สืบมรดกของพระองค์ ​พระองค์​พาพวกเขาออกมาด้วยอานุภาพอันยิ่งใหญ่และพลานุภาพของพระองค์’

- เฉลยธรรมบัญญั​ติ​
- <
- ๙
- >

*๙:๙ ​อพยพ​ 24:12-18; 31:18

†๙:๒๒ กันดารวิถี 11:1-3,31-34; ​อพยพ​ 17:1-7

‡๙:๒๓ เฉลยธรรมบัญญั​ติ​ 1:19-26; กันดารวิถี 13:1-14:38

© 1998, 2012, 2020 New Thai Version Foundation