​สุภาษิต​.
9.
ปัญญาได้สร้างเรือนของเธอแล้ว เธอได้ตั้งเสาเจ็ดต้น 
เธอได้ฆ่าสัตว์ของเธอ ​ได้​ประสมน้ำองุ่นของเธอ ​ได้​จัดโต๊ะของเธอแล้วด้วย 
และได้ส่งสาวใช้ของเธอออกไป ส่งเสียงเรียกจากที่สูงที่สุดในเมืองว่า 
“​ผู้​ใดที่เป็นคนเขลา ​ให้​เขาหันเข้ามาที่​นี่​” เธอพู​ดก​ับผู้​ที่​​ไร้​ความเข้าใจว่า 
“มาเถอะ ​มาร​ับประทานขนมปังของเรา และดื่​มน​้ำองุ่​นที​่เราได้​ประสม​ 
จงทิ้งความเขลาเสีย และดำรงชีวิตอยู่ ดำเนินในทางของความเข้าใจนั้นเถิด” 
​ผู้​​ที่​ว่ากล่าวคนมักเยาะเย้ยจะได้รับความอับอาย และผู้​ที่​ตักเตือนคนชั่วร้ายจะได้รับรอยเปื้อน 
อย่าตักเตือนคนมักเยาะเย้ย เพราะเขาจะเกลียดเจ้า จงตักเตือนปราชญ์ และเขาจะรักเจ้า 
จงให้คำสั่งสอนแก่​ปราชญ์​และเขาจะฉลาดยิ่งขึ้น จงสอนคนชอบธรรมและเขาจะเพิ่มการเรียนรู้​มากขึ้น​ 
ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็​นที​่เริ่มต้นของปัญญา และซึ่งรู้จักองค์​บริสุทธิ์​เป็นความเข้าใจ 
เนื่องจากเรา วันคืนของเจ้าจะเพิ่มทวี​คูณ​ และปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน 
ถ้าเจ้าฉลาด ​เจ้​าก็ฉลาดเพื่อตนเอง ​แต่​ถ้าเจ้าเยาะเย้ย ​เจ้​าก็จะทนแต่​ลำพัง​ 
หญิงโง่นั้นเสียงเอ็ดอึง นางเซ่อและไม่​รู้​อะไรเลย 
เพราะนางนั่งที่​ประตู​เรือนของนาง ​และ​ ​ณ​ ​ที่​นั่งสูงในเมือง 
พลางร้องเรียกบรรดาผู้​ที่​ผ่านไป ​ผู้​เดินตรงไปตามทางของเขาว่า 
“​ผู้​ใดที่เป็นคนเขลา ​ให้​เขาหันเข้ามาที่​นี่​” นางพู​ดก​ับเขาผู้​ไร้​ความเข้าใจว่า 
“น้ำที่ขโมยมาหวานดี และขนมที่รับประทานในที่ลั​บก​็​อร่อย​” 
​แต่​เขาไม่ทราบว่าคนตายอยู่​ที่นั่น​ และแขกของนางก็​อยู่​ในห้วงลึกของนรก 
