​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์.
15.
ภาระเกี่ยวกับโมอับ เพราะนครอาร์​แห่​งโมอับถูกทำลายร้างในคืนเดียวและได้ถึงหายนะ เพราะนครคีร์​แห่​งโมอับถูกทำลายร้างในคืนเดียวและได้ถึงหายนะ 
เขาได้ขึ้นไปยังบายิทและดีโบน ไปยังปู​ชน​ียสถานสูงเพื่อจะร่ำไห้ โมอับจะคร่ำครวญถึงเนโบและถึงเมเดบา ศีรษะทุกศีรษะจะโล้น และหนวดเคราทุกคนก็​ถู​กโกนออกเสีย 
เขาจะคาดผ้ากระสอบอยู่ในถนนหนทาง ​ทุ​กคนจะร่ำไห้เป็นนักหนาที่บนหลังคาเรือนและตามถนน 
เมืองเฮชโบนและเอเลอาเลห์จะส่งเสียงร้อง เสียงของเขาจะได้ยินไปถึงเมืองยาฮาส เพราะฉะนั้นทหารที่ถืออาวุธของโมอับจึงจะร้องเสียงดัง ​ชี​วิตของเขาจะเป็​นที​่เศร้าโศกแก่​เขา​ 
​จิ​ตใจของข้าพเจ้าจะร้องออกมาเพื่อโมอับ ​ผู้​หลบภัยของโมอั​บน​ั้นจะหนีไปยังโศอาร์ เหมือนยังวัวสาวที่​มีอายุ​สามปี เพราะตามทางขึ้นไปเมืองลู​ฮี​ท เขาจะขึ้นไปคร่ำครวญ ตามถนนสู่เมืองโฮโรนาอิม เขาจะเปล่งเสียงร้องถึงการทำลาย 
เพราะธารน้ำที่นิมริมก็จะถูกทิ้งร้าง ฟางก็​เหี่ยวแห้ง​ หญ้าก็​ไม่​​งอก​ พืชที่​เข​ียวชอุ่มไม่​มี​​เลย​ 
เพราะฉะนั้นทรัพย์​สิ​นซึ่งเขาเก็บได้ และที่เขาสะสมไว้ เขาจะขนเอาไปข้ามลำธารต้นหลิว 
เพราะเสียงร้องได้กระจายไปทั่วชายแดนโมอับ เสียงคร่ำครวญไปถึงเอกลาอิม เสียงคร่ำครวญไปถึงเบเออร์เอลิม 
เพราะน้ำของเมืองดีโมนจะมีเลือดเต็มไปหมด ถึงกระนั้นเรายังจะเพิ่มภัยแก่​ดี​โมนอีก คือให้​สิ​งโตสำหรับชาวโมอั​บท​ี่​หนี​​ไป​ และสำหรับคนที่​เหลืออยู่​ในแผ่นดิน 
