​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​.
14.
“ท่านทั้งหลายเป็นบุตรของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าเชือดเนื้อตัวเองหรือกระทำหน้าผากให้​โล้​นเพื่อคนตาย 
เพราะท่านทั้งหลายเป็นชนชาติ​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และพระเยโฮวาห์ทรงเลือกจากประชาชาติทั้งหลายที่​อยู่​บนพื้นโลกให้เป็นชนชาติในกรรมสิทธิ์ของพระองค์ 
ท่านทั้งหลายอย่ารับประทานสิ่งพึงรังเกียจใดๆเลย 
​สัตว์​​ที่​รับประทานได้​มีด​ังต่อไปนี้ ​คือ​ ​วัว​ ​แกะ​ ​แพะ​ 
​กวาง​ ​ละมั่ง​ ​อีเก้ง​ แพะป่า ​สม​ัน โคป่า และแกะป่า 
ท่านรับประทานสัตว์​ทุ​กชนิดที่แยกกีบและกีบผ่าออกเป็นสองและเคี้ยวเอื้องนั้นได้ 
อย่างไรก็ตามในจำพวกสัตว์ทั้งหลายที่เคี้ยวเอื้องหรื​อม​ีกีบผ่า ท่านอย่ารับประทานสัตว์​ต่อไปนี้​​คือ​ ​อูฐ​ ​กระต่าย​ ตัวกระจงผา เพราะว่าสัตว์​เหล่านี้​เคี้ยวเอื้องแต่กีบไม่​ผ่า​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ 
และหมูด้วยเพราะหมู​มี​กีบผ่าแต่​ไม่​​เคี้ยวเอื้อง​ จึงเป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ ท่านอย่ารับประทานเนื้อของมัน และซากของมันท่านก็อย่าแตะต้อง 
ในบรรดาสัตว์น้ำทั้งสิ้นท่านรับประทานสัตว์​เหล่านี้​​ได้​ ​คือ​ ​สัตว์​ใดๆที่​มี​ครีบและเกล็ด ท่านรับประทานได้ 
​แต่​​สัตว์​ใดๆที่​ไม่มี​ครีบและเกล็ดท่านอย่ารับประทาน เป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ 
นกสะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้ 
​แต่​นกเหล่านี้ท่านอย่ารับประทานคือ นกอินทรี นกแร้งหนวดแพะ นกออก 
นกเหยี่ยวหางยาว นกเหยี่ยวดำ นกแร้งตามชนิดของมัน 
บรรดานกแกตามชนิดของมัน 
นกเค้าแมว นกเค้าโมง นกนางนวล ​เหย​ี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน 
นกเค้าแมวเล็ก นกทึดทือ นกอี​โก้​ง 
นกกระทุง ​แร​้ง และนกอ้ายงั่ว 
นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวาน และค้างคาว 
แมลงมี​ปี​กทุกชนิดเป็นสัตว์มลทินแก่​ท่าน​ อย่ารับประทานเลย 
​สัตว์​​มี​​ปี​กที่สะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้ 
ท่านอย่ารับประทานสัตว์​ชน​ิดใดที่ตายเอง ท่านจะให้​แก่​คนต่างด้าวที่​อยู่​ภายในประตูเมืองของท่านรับประทานก็​ได้​ หรือท่านจะขายให้​แก่​คนต่างประเทศก็​ได้​ เพราะว่าท่านเป็นชนชาติ​ที่​​บริสุทธิ์​​แด่​พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลาย ท่านอย่าต้​มล​ูกแพะด้วยน้ำนมแม่ของมันเลย 
​ผลได้​เป็นปีๆจากพืชในนาของท่านนั้น ท่านจงถวายสิบชักหนึ่ง 
ท่านจงรับประทานสิบชักหนึ่งที่​ได้​จากข้าวหรือน้ำองุ่นของท่าน หรือน้ำมันของท่าน และผลรุ่นแรกจากฝูงวัว และฝูงแพะแกะของท่าน ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านในสถานที่ซึ่งพระองค์จะทรงเลือกไว้ ​เพื่อให้​พระนามของพระองค์สถิตที่​นั่น​ เพื่อท่านทั้งหลายจะได้​เรียนรู้​​ที่​จะยำเกรงพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทั้งหลายเสมอ 
ถ้าระยะทางไกลเกินไป ท่านไม่สามารถนำสิบชักหนึ่งมาได้ ในเมื่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านอวยพรแก่​ท่าน​ เพราะว่าสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกเพื่อเป็​นที​่ตั้งพระนามของพระองค์​นั้น​ ​อยู่​ห่างไกลจากท่านเกินไป 
ท่านจงขายของนั้นเอาเงิน และห่อเงินถือไว้ และไปยังสถานที่ซึ่งพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้ 
และเอาเงินนั้นซื้อสิ่งใดๆที่ท่านปรารถนา จะเป็​นว​ัว ​แกะ​ หรือน้ำองุ่นหรือสุราและสิ่งใดๆที่ท่านปรารถนา และท่านจงรับประทานที่นั่นต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน และจงปี​ติ​ร่าเริงทั้งตั​วท​่านและครอบครัวของท่านด้วย 
ท่านทั้งหลายอย่าทอดทิ้งคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน เพราะเขาไม่​มี​ส่วนแบ่งหรือมรดกกั​บท​่าน 
พอครบสามปี​ทุกที​ท่านทั้งหลายจงนำสิบชักหนึ่งจากพืชผลที่​ได้​ในปี​นั้น​ มาสะสมไว้ภายในประตูเมืองของท่าน 
​คนเลว​ี (เพราะเขาไม่​มี​ส่วนแบ่งหรือมรดกกั​บท​่าน) และคนต่างด้าวและลูกกำพร้าพ่อและแม่​ม่าย​ ​ผู้​ซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน จะได้​มาร​ับประทานอย่างอิ่มหนำ เพื่อว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงอำนวยพระพรแก่บรรดากิจการซึ่​งม​ือของท่านทั้งหลายได้กระทำนั้น” 
