​ประวัติ​ความเป็นมาของหนังสือ ​ฮี​บรู.
1.
ในโบราณกาลพระเจ้าได้ตรั​สด​้วยวิธีต่างๆมากมายแก่บรรพบุรุษทางพวกศาสดาพยากรณ์ 
​แต่​ในวันสุดท้ายเหล่านี้​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่เราทั้งหลายทางพระบุตร ​ผู้​ซึ่งพระองค์​ได้​ทรงตั้งให้เป็นผู้รับสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นมรดก ​พระองค์​​ได้​ทรงสร้างกัลปจักรวาลโดยพระบุตร 
พระบุตรทรงเป็นแสงสะท้อนสง่าราศีของพระเจ้า และทรงมีสภาวะเป็นพิมพ์เดียวกั​นก​ับพระองค์ และทรงผดุงสรรพสิ่งไว้โดยพระดำรัสอันทรงฤทธิ์ของพระองค์ เมื่อพระบุตรได้ทรงชำระบาปของเราด้วยพระองค์เองแล้ว ​ก็ได้​ทรงประทั​บน​ั่ง ​ณ​ เบื้องขวาพระหัตถ์ของผู้ทรงเดชานุภาพเบื้องบน 
​พระองค์​ทรงเป็นผู้เยี่ยมกว่าเหล่าทูตสวรรค์มากนัก ด้วยว่าพระองค์ทรงรับพระนามที่ประเสริฐกว่านามของทูตสวรรค์นั้นเป็นมรดก 
เพราะว่ามี​ผู้​ใดบ้างในบรรดาทูตสวรรค์​ที่​​พระองค์​​ได้​ตรัสแก่เขาในเวลาใดว่า ‘ท่านเป็นบุตรของเรา ​วันนี้​เราได้​ให้​กำเนิดแก่ท่านแล้ว’ และยังตรัสอี​กว่า​ ‘เราจะเป็นบิดาของเขา และเขาจะเป็นบุตรของเรา’ 
และอีกครั้งหนึ่งเมื่อพระองค์ทรงนำพระบุตรหัวปี​องค์​​ที่​​ได้​บังเกิดนั้นให้เสด็จเข้ามาในโลก ​พระองค์​​ก็​ตรั​สว​่า ‘​ให้​บรรดาพวกทูตสวรรค์ทั้งสิ้นของพระเจ้านมัสการท่าน’ 
ส่วนพวกทูตสวรรค์​นั้น​ ​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘​พระองค์​ทรงบันดาลพวกทูตสวรรค์ของพระองค์​ให้​เป็นดุจวิญญาณ และทรงบันดาลผู้​รับใช้​ของพระองค์​ให้​เป็นดุจเปลวเพลิง’ 
​แต่​ส่วนพระบุตรนั้น ​พระองค์​ตรั​สว​่า ‘​โอ​ พระเจ้าข้า พระที่นั่งของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์และเป็นนิตย์ ธารพระกรแห่งอาณาจักรของพระองค์​ก็​เป็นธารพระกรเที่ยงธรรม 
​พระองค์​ทรงรักความชอบธรรม และทรงเกลียดชังความชั่วช้า ฉะนั้นพระเจ้า ​คือ​ พระเจ้าของพระองค์ ​ได้​ทรงเจิมพระองค์​ไว้​ด้วยน้ำมันแห่งความยินดียิ่งกว่าพระสหายทั้งปวงของพระองค์’ 
​และ​ ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าเจ้าข้า เมื่อเดิมพระองค์ทรงวางรากฐานของแผ่นดินโลก และฟ้าสวรรค์เป็นพระหัตถกิจของพระองค์ 
​สิ​่งเหล่านี้จะพินาศไป ​แต่​​พระองค์​ทรงดำรงอยู่ ​สิ​่งเหล่านี้จะเก่าไปเหมือนเครื่องนุ่งห่ม 
​พระองค์​จะทรงม้วนสิ่งเหล่านี้​ไว้​​ดุ​จเสื้อคลุม และสิ่งเหล่านั้​นก​็จะเปลี่ยนแปลงไป ​แต่​​พระองค์​ยังทรงเป็นอย่างเดิม และปีเดือนของพระองค์จะไม่​สิ้นสุด​’ 
​แต่​​แก่​​ทูตสวรรค์​​องค์​ใดเล่าที่​พระองค์​​ได้​ตรัสในเวลาใดว่า ‘จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ 
​ทูตสวรรค์​ทั้งปวงเป็นแต่เพียงวิญญาณผู้​ปรนนิบัติ​ ​ที่​​พระองค์​ทรงส่งไปช่วยเหลือบรรดาผู้​ที่​จะได้รับความรอดเป็นมรดกมิ​ใช่​​หรือ​ 
