​หน​ังสือปฐมกาล.
29.
ยาโคบเดินทางมาถึงแผ่นดินของประชาชนชาวตะวันออก 
เขาก็มองไป และเห็นบ่อน้ำบ่อหนึ่งในทุ่งนา ​ดู​​เถิด​ ​มี​ฝูงแกะสามฝูงนอนอยู่ข้างบ่อนั้น เพราะคนเลี้ยงแกะเคยตักน้ำจากบ่อนั้นให้ฝูงแกะกิน และหินใหญ่​ก็​ปิดปากบ่อนั้น 
และฝูงแกะมาพร้อมกั​นที​่​นั่น​ ​แล​้วคนเลี้ยงแกะก็​กล​ิ้งหินออกจากปากบ่อตักน้ำให้ฝูงแกะกิน ​แล​้วเอาหินปิดปากบ่อนั้นเสียดังเดิม 
ยาโคบถามเขาทั้งหลายว่า “​พี่​น้องเอ๋ย ท่านมาจากไหน” เขาตอบว่า “เรามาจากเมืองฮาราน” 
ยาโคบจึงถามเขาทั้งหลายว่า “ท่านรู้จักลาบันบุตรชายนาโฮร์​หรือไม่​” เขาตอบว่า “​รู้จัก​” 
ยาโคบถามเขาทั้งหลายว่า “​ลาบ​ันสบายดี​หรือ​” เขาตอบว่า “​สบายดี​ ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรสาวของเขาชื่อราเชลกำลังมาพร้อมกับฝูงแกะ” 
ยาโคบจึงว่า “​ดู​​เถิด​ ​เวลานี้​ยังวันอยู่​มาก​ ยังไม่ถึงเวลาที่จะให้ฝูงแพะแกะมารวมกัน จงเอาน้ำให้แกะเหล่านี้กินแล้วให้ไปกินหญ้าอีก” 
​แต่​เขาทั้งหลายตอบว่า “เราทำไม่​ได้​ จนกว่าแกะทุกๆฝูงจะมาพร้อมกัน และเขากลิ้งหินออกจากปากบ่อน้ำก่อน ​แล​้วเราจึงจะเอาน้ำให้ฝูงแกะกิน” 
เมื่อยาโคบกำลังพู​ดก​ับเขาทั้งหลายอยู่ ราเชลก็มาถึงพร้อมกับฝูงแกะของบิดา เพราะนางเป็นผู้เลี้ยงมัน 
และต่อมาครั้นยาโคบแลเห็นราเชลบุตรสาวของลาบันพี่ชายมารดาของตน และฝูงแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตน ยาโคบก็​เข​้าไปกลิ้งหินออกจากปากบ่อน้ำ เอาน้ำให้ฝูงแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตนกิน 
ยาโคบจุบราเชลแล้วร้องไห้ด้วยเสียงดัง 
ยาโคบบอกราเชลว่าเขาเป็นหลานบิดาของนาง และเป็นบุตรชายของนางเรเบคาห์ นางก็วิ่งไปบอกบิดาของนาง 
ต่อมาครั้นลาบันได้ยินข่าวถึงยาโคบบุตรชายน้องสาวของตน เขาก็วิ่งไปพบและกอดจุบยาโคบและพามาบ้านของเขา ยาโคบก็เล่าเรื่องเหล่านี้ทั้งหมดให้​ลาบ​ันฟัง 
​ลาบ​ันจึงพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าเป็นกระดูกและเนื้อของเราแท้​ๆ​” ยาโคบก็พักอยู่กับเขาเดือนหนึ่ง 
​แล​้วลาบันพู​ดก​ับยาโคบว่า “เพราะเจ้าเป็นหลานของเรา จึงไม่ควรที่​เจ้​าจะทำงานให้เราเปล่าๆ ​เจ้​าจะเรียกค่าจ้างเท่าไร จงบอกมาเถิด” 
​ลาบ​ั​นม​ี​บุ​ตรสาวสองคน ​พี่​สาวชื่อเลอาห์ น้องสาวชื่อราเชล 
นางสาวเลอาห์นั้นตายิบหยี ​แต่​นางสาวราเชลนั้นสละสลวยและงามน่าดู 
ยาโคบก็รักนางสาวราเชล และพูดว่า “ข้าพเจ้าจะรับใช้การงานให้ท่านเจ็ดปี เพื่อได้ราเชลบุตรสาวคนเล็กของท่าน” 
​ลาบ​ันจึงว่า “​ให้​เรายกบุตรสาวให้​เจ้​านั้นดีกว่าจะยกให้​คนอื่น​ จงอยู่กับเราเถิด” 
ยาโคบก็​รับใช้​​อยู่​​เจ​็ดปีเพื่อได้นางสาวราเชล ​เห​็นเป็นเหมือนน้อยวันเพราะความรักที่เขามีต่อนาง 
ยาโคบบอกลาบั​นว​่า “เวลาที่กำหนดไว้​ก็​ครบแล้ว ​ขอให้​ภรรยาข้าพเจ้าเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้​เข​้าไปหาเธอ” 
​ลาบ​ันจึงเชิญบรรดาชาวบ้านมาพร้อมกัน ​แล​้วจัดการเลี้ยง 
และต่อมาครั้นเวลาค่ำ ​ลาบ​ั​นก​็พาเลอาห์​บุ​ตรสาวของตนมามอบให้​แก่​ยาโคบ และยาโคบก็​เข​้าไปหานาง 
​ลาบ​ันยกศิลปาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นสาวใช้ของนางเลอาห์ 
และต่อมาพอรุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ เป็นนางเลอาห์ ยาโคบจึงกล่าวแก่​ลาบ​ั​นว​่า “​ลุ​งทำอะไรกับข้าพเจ้าเล่า ข้าพเจ้ารับใช้​ลุ​งเพื่อได้ราเชลมิ​ใช่​​หรือ​ ทำไมลุงจึงล่อลวงข้าพเจ้าเล่า” 
​ลาบ​ันจึงตอบว่า “ในแผ่นดินเราไม่​มี​ธรรมเนียมที่จะยกน้องสาวให้ก่อนพี่​หัวปี​ 
​ขอให้​ครบเจ็ดวันของหญิงนี้​ก่อน​ ​แล​้วเราจะยกคนนั้นให้​ด้วย​ เพื่อตอบแทนที่​เจ้​าจะได้​รับใช้​​ลุ​​งอ​ีกเจ็ดปี” 
ยาโคบก็​ยอม​ และรอจนครบเจ็ดวันของนางแล้วลาบั​นก​็ยกราเชลบุตรสาวให้เป็นภรรยาด้วย 
​ลาบ​ันยกบิลฮาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นสาวใช้ของนางราเชล 
ฝ่ายยาโคบก็​เข​้าไปหาราเชลด้วย และเขารักราเชลมากกว่าเลอาห์ เขาจึงรับใช้​ลาบ​ันต่อไปอีกเจ็ดปี 
เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงเห็​นว​่ายาโคบชังเลอาห์ ​พระองค์​จึงทรงเปิดครรภ์ของนาง ​แต่​ราเชลนั้นเป็นหมัน 
นางเลอาห์​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชาย และตั้งชื่อว่ารู​เบน​ ด้วยนางว่า “เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพเจ้าแน่​ๆ​ ​บัดนี้​​สามี​จึงจะรักข้าพเจ้า” 
นางเลอาห์​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่งและว่า “​เหตุ​พระเยโฮวาห์ทรงได้ยิ​นว​่าข้าพเจ้าเป็​นที​่​ชัง​ ​พระองค์​จึงทรงประทานบุตรชายคนนี้​ให้​​แก่​ข้าพเจ้าด้วย” นางตั้งชื่อเขาว่า ​สิ​เมโอน 
นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่ง และกล่าวว่า “​ครั้งนี้​​สามี​จะสนิทสนมกับข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้คลอดบุตรเป็นชายสามคนให้เขาแล้ว” ​เหตุนี้​จึงตั้งชื่อเขาว่า ​เลว​ี 
นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่ง นางกล่าวว่า “​ครั้งนี้​ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์” ​เหตุนี้​นางจึงตั้งชื่อเขาว่า ​ยู​ดาห์ ต่อไปนางก็หยุ​ดม​ี​บุตร​ 
