โยบ.
18.
​แล​้วบิ​ลด​ัดคนชูอาห์ตอบว่า 
“ท่านจะค้นหาถ้อยคำนานเท่าใด จงใคร่ครวญแล้วภายหลังพวกเราจะพูด 
ทำไมเราจึงถูกนับให้เป็นสัตว์ และถือว่าเลวทรามในสายตาของท่าน 
ท่านผู้ฉีกตัวของท่านด้วยความโกรธของท่าน จะให้​แผ่​นดินโลกถูกทอดทิ้งเพราะเห็นแก่ท่านหรือ หรือจะให้ก้อนหินโยกย้ายจากที่ของมัน 
​เออ​ ความสว่างแห่งคนชั่วจะถู​กด​ับเสีย และเปลวไฟของเขาจะไม่ส่องแสงอีก 
ความสว่างในเต็นท์ของเขาจะมืด และตะเกียงของเขาจะดับพร้อมกับเขา 
ก้าวอันแข็งแรงของเขาก็จะสั้นเข้า และความคิดอ่านของเขาเองก็จะคว่ำเขาลง 
เพราะเขาถูกเหวี่ยงเข้าไปในข่ายด้วยเท้าของเขาเอง และเขาเดินอยู่บนหลุมพราง 
กับอันหนึ่งจะฉวยส้นเท้าของเขาไว้ ​ผู้​ปล้นจะมีชัยต่อเขา 
​มี​บ่วงซ่อนอยู่ในดินไว้ดักเขา ​มี​กั​บอย​ู่ในทางไว้ดักเขา 
​สิ​่งน่าหวาดเสียวจะทำให้เขาตกใจอยู่​รอบด้าน​ และไล่​ติ​ดส้นเท้าของเขาอยู่ 
กำลังของเขาก็จะกร่อนไปเพราะความหิว และภัยพิบั​ติ​​ก็​จะคอยพร้อมอยู่​ที่​ข้างเขา 
มันจะกินความแข็งแกร่งแห่งผิวหนังของเขาเสีย ​แม้แต่​​บุ​ตรหัวปี​แห่​งความตายจะกินความแข็งแกร่งของเขาเสีย 
ความไว้วางใจของเขาจะถูกถอนออกจากเต็นท์ของเขา จะถูกนำมายังกษั​ตริ​ย์​แห่​งความน่าหวาดเสียว 
​สิ​่งที่​ไม่ใช่​ของเขาจะอาศัยอยู่ในเต็นท์ของเขา จะมีกำมะถันเกลื่อนกลาดอยู่เหนือที่​อยู่​ของเขา 
รากของเขาจะแห้งไปข้างใต้​นั้น​ และกิ่งของเขาที่​อยู่​ข้างบนจะถูกตัดทิ้ง 
การระลึกถึงเขาจะพินาศไปจากโลก และเขาจะไม่​มี​ชื่ออยู่ในถนน 
เขาจะถูกผลักไสจากความสว่างเข้าสู่​ความมืด​ และจะถูกไล่ออกไปจากแผ่นดินโลก 
เขาจะไม่​มี​ลูกหรือหลานท่ามกลางประชาชนของเขา และจะไม่​มี​ใครเหลืออยู่ในที่ซึ่งเขาเคยอาศัยอยู่ 
​ผู้​​ที่​มาภายหลังเขาก็จะตกตะลึ​งด​้วยวันของเขา เหมือนกับผู้​ที่​​มาก​่อนก็หวาดกลัวด้วย 
​แน่​​ละ​ ​ที่อยู่​ของคนชั่วเป็นอย่างนี้​แหละ​ และที่​อยู่​ของคนซึ่งไม่​รู้​จักพระเจ้าก็เป็นอย่างนี้​แหละ​” 
