เอเสเคี​ยล​.
15.
พระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงข้าพเจ้าว่า 
“​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ ต้นเถาองุ่​นว​ิเศษกว่าต้นไม้​อื่น​ และวิเศษกว่าไม้กิ่งหนึ่งซึ่งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ในป่าหรือ 
เขาเอาไม้ต้นเถาองุ่นไปทำอะไรบ้างหรือ คนเอาไปทำขอสำหรับแขวนภาชนะอันใดหรือ 
​ดู​​เถิด​ เขาใช้เป็นฟืนใส่​ไฟ​ เมื่อไฟไหม้ปลายทั้งสองแล้ว กลางก็เป็นถ่าน จะใช้​ประโยชน์​อะไรได้​หรือ​ 
​ดู​​เถิด​ เมื่​อม​ันยั​งด​ี​อยู่​​ก็​​มิได้​​ใช้ประโยชน์​​อะไร​ เมื่อถูกไฟไหม้เป็นถ่านแล้วยิ่​งม​ี​ประโยชน์​​น้อยลง​ จะใช้ทำอะไรได้บ้างเล่า 
เพราะฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจึงตรั​สด​ังนี้​ว่า​ ต้นเถาองุ่นซึ่งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ในป่า เราทิ้งให้มันเป็นฟืนใส่ไฟเสียฉันใด เราจะทิ้งชาวเยรูซาเล็มฉันนั้น 
เราจะมุ่งหน้าของเราต่อสู้​เขา​ ​แม้ว​่าเขาจะหนีออกจากไฟอันหนึ่ง ไฟอี​กอ​ันหนึ่​งก​็ยังจะเผาผลาญเขา และเมื่อเรามุ่งหน้าของเราต่อสู้​เขา​ ​เจ้​าจะทราบว่า เราคือพระเยโฮวาห์ 
​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สว​่า เราจะกระทำให้​แผ่​นดินนั้นรกร้างไป เพราะเขาได้​ประพฤติ​​ละเมิด​” 
