﻿युहान्ना.
20.
हप्तायि ताङस्युवा ङिन नामे मुन्नाला राङ मरियम मग्‍दलिनी नाङान तुरला लेप्सोङ, राङ मुइ टोउ तुरने टिटिमा थोङसोङ। 
हति सिमोन पत्रुस राङ येशुयि करि किङान स्यान लोब्टुते स्युरते पुइसोङ, तेहि हतिबाला नाइसोङ, हतिबे प्रभुला तुरने फिला खेरतु, राङ खोला काँहा पोरते, ङेला छ्या मेता। 
तेहि पत्रुस राङ स्यान लोब्टुते फिला थोन्दे तुर यहला पुइसोङ। 
हतिबा ङिकार ङ्याबोङ्याबो स्युरे पुइसोङ, तेहि स्यान लोब्टुते पत्रुसला पोरते ताङला तुरला लेप्सोङ। 
तुरयि नाङला घोबो कहुरे तेतुइना, ख्युइ तेकि लाइ तातामि सुतियि कोहिला मात्रा होएता थोङसोङ, हिन्नाङ खो नाङला मास्युसोङ। 
सिमोन पत्रुस च्येच्येला लेप्सोङ, राङ तुरयि नाङला स्युसोङ, ख्युइ याङ मलमलयि तातामि कोहिला मात्रा थोङसोङ। 
ख्युइ घोबोला तातामि रुमालते मलमलयि कोहिला ङ्याबो मिधु हिन्नाङ कुरु सा झिला ताप्ते पोरतुलो। 
तेहि तुरला ताङला होङान स्यान लोब्टुते हाङ नाङला स्युसोङ, राङ हति थोङसोङ हति हिछे क्याइसोङ। 
चिचालानाना हतिबे खो स्यिरे लाँ कोहिहुन नाङान पवित्रशास्त्रायि ताम थाल्ला थु हा:कोकुवा मेता। 
हतिच्येला हति लोब्टुबा खिमला लक्ते पुइसोङ। 
हिन्नाङ मरियम तुरयि फिला ङुन राङ तेतु। मो ङुन राङ तुर यहला घो कहुरे ताइसोङ, 
राङ काँहा येशुयि स्यिस्यियायि स्हु पोपोरा होतो, हतिया कारबो कोहिला कोकोना तेङलायि लोन खेरङान ङेला च्यिते घोबोला राङ च्यि काङबा यहला ताताता मुइ थोङसोङ। 
हतिबे मोला नाइसोङ, “पोमु चिचाला ङुन?” मुइ हतिबाला नाइसोङ, “हतिबे ङाहि प्रभुला खेरतु, खोला काँहा पोरते, ङाला छ्या मेता।” 
धि ताम नाइरे छारते मो क्याप यहला ताइसोङ, राङ मुइ येशु लाँरे ताताता थोङसोङ हिन्नाङ येशु राङ हिना नाइरे ङोमास्येसोङ। 
येशुयि हतिला नाइसोङ, “पोमु ख्योए चिला ङुन? सुला फाकिन?” मुइ हतिला पाङयि चा तुप्ङान हिना नाइरे नाइसोङ, “हजुर, ख्युइ खोला धिने खेखेरा हिन्ना, काँहा पोरते ङाल नोइ, राङ ङा खोला खेरच्याइ।” 
येशुयि हतिला नाइसोङ, “मरियम!” ख्युइ लक्ते मोला हिब्रुला नाइसोङ, “रब्बिनि,” मदलब “हे गुरुज्युनि!” 
येशुयि मोला नाइसोङ, “ङाला लाक्पा माधो, चिचालानाना ङा थाल्ला थु आकि तेहा मा पुता। हिन्नाङ ङाहि भाइबे तेहा पुते हतिबाला नोइ, ‘ङाहि आके राङ खि आके, राङ ङाहि कजसुबा राङ खि कजसुबे तेहा ढुन होए।’” 
मरियम मग्दलनि पुइसोङ, राङ लोब्टुबाला स्येसोङ, “ङाहि प्रभुला थोङसोङ।” तेहि ख्युइ नानाइबि ताम हतिबाला मुइ नाइसोङ। 
हति ङिन, मदलब हप्तायि ङिन ताङस्युवा कमु, जब लोब्टुबा यहुदिबाला झिरे को क्यापते नाङला ताताता धुलो, येशु लेप्ते हतिबे उइला लाँरे त्येसोङ, राङ हतिबाला नाइसोङ, “खेला शान्ति!” 
हति नाइरे हतिबाला रेँ टाङ राङ लाक्पा तान्सोङ। प्रभुला थोङदे लोब्टुबा कासोङ। 
तेहि याङ येशुयि हतिबाला नाइसोङ, “खेला शान्ति! च्हिरु क्याइरे आकि ङाला चाँसोङ, हति च्वरा क्याइरे ङा खे ला चोङज्याइ।” 
तेहि होचोम नाइरे ख्युइ हतिबे थोला उ ताङदे नाइसोङ, “पवित्र आत्मा खेर। 
सुइ मियि तिक्पा खे माप किन हतिबे तिक्पा झ्हयिन, राङ सुइ तिक्पा माप मिकिता हति तिक्पा माप मिहा।” 
येशु हुइतुइना च्युनङियि नाङने चि, दिदुमास नाङान थोमाते, हतिबा ङ्याबो मिधु। 
हतिचाला स्यान लोब्टुतेबे खोला नाइसोङ, “ङाहि प्रभुला थोङसोङ।” हिन्नाङ ख्युइ हतिबाला नाइसोङ, “जब थु ङाहि ख्युइ लक्पाला किलोयि मेटा मिथुवा, राङ किलोयि मेटाला झु मिसुरा, ख्युइ टाङला लाक्पा मिसुरा, हति थु ङा हिछे मिके” 
ङिन क्येयि च्येला याङ ख्युइ लोब्टुतेबा खिमयि नाङला राङ धु। थोमा याङ हतिबा ङ्याबो धु। को तेबा क्यापतु हिन्नाङ येशु नाङला स्युसोङ, राङ उइला लाँरे नाइसोङ, “खेला शान्ति!” 
तेहि ख्युइ थोमाला नाइसोङ, “ख्युइ झु ङिया पोर, राङ ङाहि लाक्पातेबा तोइ। ख्युइ लाक्पा ख्योरे ङाहि टोपाला छ्यु। हिमिछे माके राङ हिछे किङान सह।” 
थोमायि खोला नाइसोङ, “ङाहि प्रभु, राङ ङाहि कजसुबा!” 
येशुयि हतिला नाइसोङ, “ख्युइ ङाला थोथोति चाला ङाला हिछे क्याइसोङ? धन्य ना हतिबा, सुइ ङाला थोथोङा मेता हिन्नाङ हिछे किन्दु।” 
येशुयि लेइराङ हा:लाइयापयि लाइतेबा लोब्टुबे धुनला क्याइसोङ, काङते धि किताबला टिटिबा मेता। 
हिन्नाङ धि टिटिबा होतो, कि खि येशु कजसुबे पिजा, ख्रिष्ट होतो नाइरे हिछेयि लाम्ला ख्युइ मिनला खेला मिजे खुवार सह। 
