﻿युहान्ना.
18.
धि च्येला मोनलाम क्याप्ते येशु खुरि लोब्टुबा ङ्याबो किद्रोनला पुइसोङ। हतिया पाङ झि धुलो। येशु खुरि लोब्टुबा ङ्याबो हतिया स्युसोङ। 
खोला सुङदु झ्युङान यहुदाला हाङ हति सा छ्या होतो, चिचालानाना येशु माङछेया खुरि लोब्टुबा ङ्याबो हतिया झोम्दे तोकिनलो। 
तेहि भिजोउलि, म्हे राङ लाकच्या ख्योक्योबि सिपाहियि तुम झि राङ घोबा पुजारि राङ फरिसिबे चाँचाँबि कोराबा ख्योरे यहुदा हति पाङला लेप्सोङ। 
तेहि रेँ थोला होङयापयि ताम पोरो हा:कोरे येशु धुनला लेप्सोङ, राङ हतिबाला नाइसोङ, “खे सुला फाकिन?” 
हतिबे खोला नाइसोङ, “नासरतयि येशुला।” येशुयि हतिबाला नाइसोङ, “ङा हति राङ ना।” तेहि खोला सुङदु झ्युङान यहुदा याङ हतिया लाँरे तेतु। 
जब ख्युइ हतिबाला “ङा हति राङ ना” नाइरे तेहि हतिबा क्यापला पुइसोङ, तेहि साला घेलसोङ। 
याङ ख्युइ हतिबाला टिसोङ, “खे सुला फा किन?” हतिबे नाइसोङ, “नासरतयि येशुला।” 
येशुयि जवाक पिन्सोङ, “ङाहि खेला नाइछारते, ङा हति राङ ना। हति चाला खे ङाला फेना धि मितेबाला ढोरु छ्यु।” 
“ख्युइ ङाला पिपिनि नाङने च्हि याङ ङाहि मासि मालाङा नाइरे नानाइबि वचन पुरा होङ नाइरे धि च्युङसोङ।” 
सिमोन पत्रुसयि खो राङला होएता तोरबालि तोन्दे हति यक्पुवाला क्यापते हति जब नामज्यो याइबाते तुप्ते क्युरसोङ। घोबा पुजारि यक्पुवायि ति मिन माल्खस हिना। 
येशुयि पत्रुसला नाइसोङ, “तोरबालि तोर स्युपला छ्यु। च्हि आकि पिपिनि भोटोला ङा मिथुवाइ?” 
हतिच्येला रोमि सिपाहियि तुम, हतिबे घोबा, राङ यहुदिबे कोराबाबे येशुला सुङसोङ, राङ खोला ताम्सोङ। 
ताङला हतिबे खोला हन्‍नासयि तेहा खेरसोङ, सुते धि लोयि घोबा पुजारि कैयाफायि मेमे हिना। 
खो हति कैयाफा राङ हिना, सुइ जनतातेबे चाला मिझि स्योएयाप राङ ल हुन नाइरे यहुदिबाला टोइ क्याइसोङ। 
सिमोन पत्रुस राङ येशुयि स्यान लोब्टु झि येशुयि च्येला पुइसोङ। हति स्यानते घोबा पुजारि ङोस्येस्येबा हिना, राङ येशु ङ्याबो राङ क्यला स्युरे। 
हिन्नाङ पत्रुस फिला कोना राङ लाँरे तेतु। हति स्यान लोब्टुते, सुते घोबा पुजारि ङोस्येङान हिना लो, फिला कोना त्योएङानयि पोमुला नाइरे पत्रुसला नाङला ख्योसोङ। 
तेहि हति कोना त्योएङान यक्मुवाति पत्रुसला नाइसोङ, “च्हि ख्योए याङ धि मि लोब्टुयि नाङने च्हि हिनाइ?” पत्रुसयि नाइरेलो, “ङा माना।” 
हतिया कोराबा रच्चिया यक्पुवातेबा लाँरे म्हे धि त्येतु चिचालानाना टाङ मि धुलो। तेहि पत्रुस याङ लाँरे हतिबा ङ्याबो म्हे धियाला छेलसोङ। 
तेहि घोबा पुजारि येशुयि लोब्टु राङ ख्युइ छोइ यि भारेला टिसोङ। 
येशुयि हतिला जवाक पिन्सोङ, “ङाहि संसारला मिसाँबा नाइरे। ङाहि बारतै यहुदि झोमसि खिम राङ मोनलाम क्यासि खिमला छोइ पिपिना होतो, काँहा यहुदिबा पोरो झोमिन। ङाहि फाला च्याङ नानाइबा मेता। 
ङाला च्हिला ढिन? ङाहि खेला च्हि नाइरे ङ्यानङानतेबा ला राङ टि। ङाहि नानाइबि ताम तेबा हतिबाला छ्या होतो।” 
येशुयि धि तामतेबा नेतुइना धुनला लाँलाँबि कोराबाझि कि जु नेन राङ येशुला थालच्या क्यापसोङ, “च्हि घोबा पुजारि ङ्याबो धि च्वरा क्याइरे जवाक तेरिनाइ?” 
येशुयि हतिला नाइसोङ, “ङाहि घल नाइना हति प्रमाण नाङ हिन्नाङ तेम्बारे ङाहि थारका नाइना च्हिला ङाला क्याप्ते?” 
तेहि हन्‍नासयि तातामा ला राङ घोबा पुजारि कैयाफा यि तेहा चाँसोङ। 
सिमोन पत्रुस लाँरे म्हे धि तेतु। हतिबे खोला नाइसोङ, “च्हि ख्युइ लोब्टुबे नाङने च्हि ख्योए याङ मानाइ च्हि?” हति माना नाइरे नाइसोङ, “ङा माना।” 
घोबा पुजारि यक्पुवायि नाङने च्हि, सुइ पुल्लायि जब पत्रुसयि तुप्तु, हति टिसोङ, “च्हि ङाहि ख्योएला खो ङ्याबो पाङला माथोङाइ च्हि?” 
तेहि याङ पत्रुसयि माना नाइसोङ। तेहि होप:तामेला च्याबो पोइसोङ। 
तेहि हतिबे येशुला कैयाफायि खिमने खिम छोम्मुवा हअला खेरसोङ। हति तुना नामे हिना। झोम्दे निस्तार कालापसोलयि भत्यार साज्याइ मिखुबा नाइरे हतिबा खिम छोम्मुवायि नाङला मास्युवालो। 
तेहि हतिबे तेहा फिला थोन्दे पिलातसयि नाइसोङ, “धि मि विरोधला खे च्हि आरोप लाइ किन?” 
हतिबे खोला नाइसोङ, “तेम्बारे धि मि अपराधि माना नाना ता ङे ख्योएला चिचाला सोच्याइ।” 
पिलातसयि हतिबाला नाइसोङ, “खे धिला खेर, राङ खिरि ठिमने धिला ठिम कि।” यहुदिबे खोला नाइसोङ, “मि सुलाङ स्योएपयि आङ ङेला, मेता।” 
खो च्हिरु क्याइरे सिन नाइरे हति ता पिन्दे येशुयि नानाइबि वचन पुरा होङ नाइरे धि च्वरा च्युच्युङा ना। 
पिलातस याङ खिम छोम्मुवायि नाङला स्यु सोङ, राङ ख्युइ येशुला क्ये ताङदे नाइसोङ, “च्हि ख्योए यहुदिबे क्यालबो हिनाइ?” 
येशुयि जवाक पिन्सोङ, “ख्योए ख्योएराङ धि च्वरा नेन्दु, वा ङाहि भारेला ख्योएला स्यान यि नाइसुइ?” 
पिलातसयि जवाक पिन्सोङ, “च्हि ङा यहुदि हिन दुये? ख्युइ मितेबा राङ घोबा पुजारि ख्योएला ङाला टोएसोङ। ख्युइ च्हि क्याइरे?” 
येशुयि जवाक पिन्सोङ, “ङाहि राज्य धि संसारयि माना। ङाहि राज्य धि संसारयि हिना ता ङाला रुवा किङान तेबा ङाहि चाला रुवा किङान ना, राङ ङा यहुदिबे लला थेपङान माना ना। हिन्नाङ ङाहि राज्य धि संसारयि माना।” 
पिलातसयि खोला टिसोङ, “च्हि ख्योए क्यालबो राङ हिनाइ?” येशुयि जवाक पिन्सोङ, “ङा क्यालबो ना नाइरे ख्योए राङ नेन दु, धि चाला राङ ङा क्येक्येबा ना, राङ हति चाला राङ धि संसारला तेम्बि साछि तेरतु लेलेबा ना। पोरो सु तेम्बि छ्याला होतो, हति ङाहि क्ये थोयिन।” 
पिलातसयि खोला टिसोङ, “तेम्बा च्हि ना?” होचोम नाइरे यहुदिबे तेहा फिला थोन्दे पुइसोङ, राङ हतिबाला नाइसोङ, “ङाहि खोला च्याङ दोष मि ठाता।” 
निस्तार कालापसोलला ङाहि मिझिला खि चाला तोङयाप खि माग होतो। च्हि खे धोप्पा किनाइ, कि यहुदियि क्यालबोला तोङज्ये? 
हिन्नाङ हतिबे जु नेन राङ क्ये तोन्सोङ, “धि ला माना हिन्नाङ बारब्बाला।” बारब्बा ते डाकु हिना। 
