﻿युहान्ना.
13.
निस्तार कालापसोलले ताङला धि संसारने बिदा च्युङदे आकि तेहा ढोयापयि भेला लेप्तु नाङान येशुयि हा:कोदुलो, तेहि संसारला होएता खुरि मितेबे करि क्याइरे ख्युइ हतिबाला सिनसिन थु राङ करि क्याइसोङ। 
येशु राङ येशुयि लोब्टु कमुइ ङ्योपाला दियाबलसयि सिमोनयि पिजा यहुदा इस्करियोतयि समला खोला सुङदु झ्युयापयि विचार ताङलाने राङ क्याइ छारतु। 
आकि क्यु पोरो येशुयि लाला टोए छारतुलो, राङ खो कजसुबाने लेलेबा ना, राङ कजसुबे तेहा राङ ढुन नाङान येशुला छ्या होतो। 
तेहि खो ङ्योपा साइरे लाँरेलो, राङ फिला कोहिला यि च्हिला पोरते रुमाल झि रेँ केप्पाला च्यीसोङ। 
तेहि ख्युइ भाटाला छ्यु च्योसोङ, राङ लोब्टुबे काङबा ठुताला छेलसोङ, राङ ख्युइ रेँ कोकोनि रुमालयि हतिबे काङबा फिकाला छेलसोङ। 
जब खो सिमोन पत्रुसयि तेहा लेप्ते, ख्युइ येशुला नाइसोङ, “प्रभु, च्हि ख्योए ङाहि काङबा ठुच्ये?” 
येशुयि खोला जवाक पिन्सोङ, “ङा च्हि किन थाल्ला खेला छ्या मेता, हिन्नाङ च्येला हा:कोङान ना।” 
पत्रुसयि खोला नाइसोङ, “ख्युइ ङाहि काङबा नामयाङ ठुच्याइ मिखुबा।” येशुयि हतिला जवाक पिन्सोङ, “ङाहि माटुइना ख्योए ङाहि लोब्टु मिहा।” 
सिमोन पत्रुसयि खोला नाइसोङ, “हे प्रभु, ङाहि काङबा मात्रा माना हिन्नाङ ङाहि लाक्पा राङ घोबो याङ ठुइ।” 
येशुयि हतिला नाइसोङ, “ठुइ क्याप छाछाराला मिइ काङबा माना स्यान च्याङ ठुइकोइ मिहा, धि पोरो चाङमा राङ धु। तेहि खे पोरो चाङमा धु, हिन्नाङ पोरो ता माना।” 
चिचालानाना खोला धोका तेरङानते येशु ङोस्येदु। हतिचाला ख्युइ नाइसोङ, “खे पोरो चाङमा मिदु।” 
हतिबे काङबा टुइ चारते च्येला रेँ खो फि कोहिला कोन्दे खो याङ त्येसोङ। तेहि येशु हतिबाला नाइसोङ, “च्हि खेला छ्या होतो, ङाहि खि चाला च्हि क्याइरे? 
खे ङाला ‘गुरु राङ प्रभु’ नेन्दु, धि खे तेम्बा नेन्दु, चिचालानाना ङा हति राङ ना। 
तेम्बारे खि गुरु राङ प्रभु च्युङदे ङाहि खि काङबा टुटुइबा हिन्ना खि याङ चिकि च्यियि काङबा ठुइ कोहि हुन, 
चिचालानाना ङाहि खेला प्ये झि मात्रा तान्दे, राङ च्हिरु ङाहि खि चाला क्याइरे। खे याङ हति च्वरा कि। 
तेम्बारे ङा खेला नाज्याइ, यक्पुवा ख्युइ ताक्पो ले छे मिहा, तेहि तेङलायि लोन खेरङान लोन कुरङान ले छेया मिहा 
तेम्बारे खि धि तेम्बा ताम हा:कोरे राङ क्याइना, खे धन्य होङान ना।” 
“ङाहि खे पोरोयि भारेला नानाइबा माना, ङाहि सुला धाम्दे हतिला ङाहि ङोस्येयिन। हिन्नाङ पवित्रशास्त्रा पुरा होङ नाइरे धि च्युङसोङ, कि ‘ङाहि लोटा साङानयि ङाहि थोला तोति क्यापसोङ।’” 
“धि होङज्याइले ताङला राङ ङा खेला नाज्याइ, तेहि जब हति हुन, ङा हति राङ ना नाइरे खेला हिछे होङ। 
तेम्बारे ङा खेला नाज्याइ, ‘सुला ङा चोँङिन, हतिला हिना नाइरे खाला ङ्यानङानला ङा याङ हिना नाइरे खाला ङ्यानज्याइ, तेहि ङाला हिना नाइरे खला ङ्यानङानयि ङाला चोँङानयि मिला याङ हिना नाइरे खाला ङ्यानकिन।’” 
धि ताम नाइछारते येशुयि सम तुसोङ राङ ख्युइ साछि तेरिन राङ नाइसोङ, “तेम्बारे ङा खेला नाज्याइ, खि नाङने च्हि कि ङाला टायि लाला सुङदु झ्युङान ना।” 
येशुयि धि सुला नानाइबा ना नाइरे हा:माकुवा लोब्टुतेबा चिकि चिला तारे क्याइसोङ। 
ख्युइ लोब्टुबे नाङने येशुयि करि किङान झि ख्युइ धुनला ङेरे रेँ त्येतु। 
तेहि सिमोन पत्रुसयि खोला मिता क्याकिन राङ टिसोङ, खोला टि “ख्युइ धि ताम सुइ भारेला नानाइबाना?” 
तेहि हति लोब्टु येशुयि टाङला जु क्याइरे ङेरे राङ खोला टिसोङ, “प्रभु, हति सुना?” 
येशुयि जवाक पिन्सोङ, “सुला ङा लोटायि तुबु पहारे तेरच्याइ, खो हति राङ ना।” तेहि ख्युइ लोटायि तुबु प्हासोङ, राङ तोन्दे सिमोनयि पिजा यहुदा इस्करियोतला पिन्सोङ। 
लोटायि तुबु खेरछारते तुइ हति नाङला स्युसोङ। तेहि येशुयि हतिला नाइसोङ, “ख्योएला च्हि किसोम होए, सो घ्योबो कि।” 
हिन्नाङ येशुयि हतिला च्हि नानाइबा ना नाइरे ङ्योपा सारु ताताति सुइ याङ हा:माकोसोङ। 
चिचालानाना रेनरेनयि धि नाइबा क्याइरे लो, कि यहुदाला आलाइयि किउ होतो, हति येशुयि हतिला कालापसोलयि चाला कोइबा आलमाल ङ्योयोङ, अर्थात हति टाङनाबाला चिगा पिनोङ नानाइबा ना। 
तेहि लोटायि तुबु साइरे यहुदा इस्करियोत हो:प्तामेला फिला थोन्दे पुइसोङ। हति तुना छाम्मु च्युङछरतु। 
जब खो फिला पुते तेहि येशुयि नाइसोङ, “ता मि पिजायि छे तेतेका च्युङ छारते, राङ कजसुबा हतिला छे तेतेका च्यङछारते। 
तेम्बारे कजसुबा हतिला छे तेतेका च्युच्युवा होएना कजसुबा यि खोराङला छे धेङान ना, तेहि हतिला थाल्ला राङ छे धेङान ना।” 
“च्यिबा टिमाबा, टिझि थु ङा खे ङ्याबो हुन! खि ङाला फे ङान ना, राङ च्हिरु ङाहि यहुदि आङकिङनबाला नाइरे, ता ङा खेलाङ नाज्याइ, ‘का ङा ढुन, खे होङ मिङ्युइबा।’” 
“ङा खेला आदेश सारबा झि तेरच्याइ :खे चिकि च्हिला करि कि। खेला ङाहि च्हिरु करि क्याइ, खेयाङ हति च्वरा क्याइरे करि कि। 
तेम्बारे खि चिकि चिला करि क्याइना हतिने राङ हा:कुन कि खे ङाहि लोब्टु ना।” 
सिमोन पत्रुसयि खोला नाइसोङ, “हे प्रभु, ख्होए काँहा ढुन?” येशुयि जवाक पिन्सोङ, “ङा काँहा ढुन थाल्ला खि होङ मिङ्युइबा, हिन्नाङ च्येला खे ङाहि च्येला होङान ना।” 
पत्रुसयि खोला नाइसोङ, “प्रभु, ङा चिचाला थाल्ला राङ ख्युइ च्येला होङ मिङ्युइबा? ख्युइ चाला ङाहि उ तेरच्याइ।” 
येशुयि जवाक पिन्सोङ, “च्हि ख्योए ङाहि चाला उ तेरच्ये? तेम्बारे ङा ख्योएला नाज्याइ, ख्युइ ङाला लाम्मा सुमला माना मानाइबा ताङला च्याबो मिभोता।” 
