﻿युहान्ना.
5.
हतिच्येला यहुदिबे कालापसोङ हिना, राङ येशु यरुश्लेमला पुइसोङ। 
यरुश्लेमला लु त्येसि कोयि धुनला क्य ङा थाबा होएता ठोम्पा धुलो, काङला हिब्रु क्येला बेथसेदा नेनलो। 
हतिया लेइराङ नाझा होएता, मदलभ मि लोँलोँवा, काङबा खोरिया, नाप्पा तेबा स्यियिन। हतिबा छ्यु जब घुलिन नाइरे कहुरे तोकिनलो। 
चिचालानाना कजसुबे तेङलायि लोन खेरङान झिकि छ्यु किकिलाला छोएछोएला पुपते जुनलो, राङ छ्यु योमयोम क्याइरे च्येला स्यु ताङला छ्युइ नाङला स्यु, च्हिरु नाप्पा थ्‌हुवा च्युङनाङ, हति टाकिन लो। 
हतिया लो ङिस्यु राङ क्येने नाङान मिझि धुलो। 
येशुयि हति ङेरे ताताता थोङसोङ तेहि खो लेइ राङ ताङलाने राङ नाङान हिना नाइरे हा:कोरे येशुयि हतिला नाइसोङ, “च्हि ख्योए टासोम होतोइ?” 
नाप्पाति खोला नाइसोङ, “प्रभु, जब छ्यु थोरिन हतितुइना ङाला खिल छ्यु थु केलङान ङाहि सुवाङ मेता, ङा ढुनढुन ङाले ताङला मि स्यान पुते स्युयिनदु।” 
येशुयि हतिला नाइसोङ, “लाँरे त्योए, राङ खुरि तान तुइ, तेहि क्यु।” 
हतितुइना राङ हति मि टासोङ, राङ खुरि तान तुरे पुइसोङ। हति ङालसुइ ङिन हिना। 
हतिचाला नाप्पा टाक्तु च्युच्युका मि तेला यहुदिबे नाइसोङ, “धिनि ङालसुइ ङिन हिना, ख्युइ तान खुर च्याइ ल माना।” 
हति हतिबाला जवाक पिन्सोङ, “सुइ ङाला टाक्तु च्युकते ख्युइ राङ नाइसोङ ‘रेँ तान खुरते क्यु।’” 
हतिबे खोला टिसोङ, “ख्योएला तान खुरते क्यु नाङान मि सु ना?” 
हिन्नाङ टाक्तु च्युच्युकि मि ति येशु सुना नाइरे ङोस्येस्येबा मेतालो चिचालानाना हति साला मि लेइराङ च्युवा राङ खो हतिने पुइछारतुलो। 
हतिच्येला येशुयि खोला मोनलाम क्यासि खिमला ठाते नाइसोङ, “तेहि, ख्योए टातु। याङ तिक्पा मा क्ये, राङ ख्युइ थोला याङ अल मायोङ।” 
खोला टाक्तु झ्युङान नि येशु हिना नाइरे हति मि पुते यहुदि आङकिङानतेबाला नाइसोङ। 
हतिचाला यहुदिबे येशुयि तुका तेराला छेलसोङ चिचालानाना ख्युइ धि लाइ ङालसुइ ङिनला क्याइसोङ। 
तेहि येशुयि हतिबाला नाइसोङ, “ङाहि आके बारतै लाइ किन राङ ङा याङ लाइ किनराङ होए।” 
हतिचाला यहुदिबे येशुला सोएयाप हतिले मा च्युइ क्याइरे चिचालानाना ख्युइ ङालसुइ ङिनयि ठिम मासि लाँलाँबा मात्रा माना, हिन्नाङ खोराङ ला कजसुबा च्वरा हिना नानाइबा राङ ख्युइ कजसुबाला खुरि आके हिना नाइसोङ। 
येशुयि हतिबाला नाइसोङ, “तेम्बारे, ङा खेला नाज्याइ, पिजा खुरि च्याङ कि मिङ्युइबा, हिन्नाङ आकि च्हि क्याक्याइबा थोङ हति किन, चिचालानाना आकि च्हि क्याइ, पिजि याङ हति किन। 
चिचालानाना आकि पिजाला करि किन, राङ खो खुरि क्याक्याबि लाइ पोरो पिजाला तोनिन। हतिले याङ लाइ ल ख्युइ पिजाला तोनिन, राङ खे हा:लाइङान ना। 
चिचालानाना च्हिरु क्याइरे आकि मि स्यिस्यियातेबाला लोङिन राङ खोला मिजे तेरिन, हति च्वरा क्याइरे पिजि याङ सुला धोप्पा होए, हतिला मिजे तेरिन। 
चिचालानाना आकि सुइ याङ ल अल भेयापयि मिकिता हिन्नाङ पोरो ल अल भेयापयि कियापयि लाइ पिजाला पिपिना होतो, 
तेहि पोरोयि पिजि सम्मान किन नाइरे, च्हिरु क्याइरे हतिबा आकि सम्मान किन। पिजि सम्मान मि किङानयि खोला चोँङान आकि याङ सम्मान मि किता।” 
“तेम्बारे, ङा खेला नाज्याइ, सुइ ङाहि वचन ङ्यान राङ ङाला चोँङान यि थोला हिछे क्याइ, हतिला नामयाङ मिसिनयापयि मिजे होतो। हति ल अल भेयापयिला मिहा हिन्नाङ स्यियापले मिजेला लेप छारते।” 
तेम्बारे, ङा खेला नाज्याइ, हति भेला हुन्दु, राङ हति भेला थाल्ला ना जब स्यिस्यियातेबे कजसुबे पिजि क्ये ङ्यानकिन राङ, ङ्यान ङान तेबा सोम्बो होङान ना। 
चिचालानाना च्हिरु क्याइरे आके खोराङला मिजे दु, हति च्वरा क्याइरे ख्युइ पिजाला याङ खोराङला मिजेयि क्याक्याला होङयापयि आङ पिन्देलो। 
तेहि खोला ल अल भेयापयि था च्योएयापयि आङ पिन्देलो चिचालानाना खो मि पिजा ना। 
“धिला हा:मालाइ चिचालानाना भेला हुन राङ दु, जब तुरसाला होएता पोरोयि ख्युइ क्ये थोइङान ना, 
तेहि तुरने फिला थोन्दे होङान ना लाइ ल किङान तेबा स्येताङयिस्यिने मिजेला लाँयायि चाला राङ लाइ अल किङान तेबा ङेबायि चाला स्यिस्यियाने लायाप।” 
“ङा ङारि च्याङ कि मिङ्युइबा। च्हिरु क्याइरे ङा कजसुबे ङ्यानकिन, हति च्वरा क्याइरे ङा ल अल भेयापयि किन, राङ ङाहि ल अल भेयापयि तेम्बा हुन चिचालानाना ङा ङारि धोप्पा मि फाता हिन्नाङ ङाला चोँङानयि धोप्पा फाकिन।” 
“तेम्बारे ङा ङारि भारेला साछि पिन्ना ङाहि साछि तेम्बा मिहा।” 
ङाहि भारेला साछि तेरङान मि स्यान हुन, राङ ङाला छ्या होतो, कि ङाहि भारे ख्युइ च्हि साछि तेरिन, हति साछि तेम्बा ना। 
“खि युहान्नायि तेहा ढोरु चाँदु, तेहि ख्युइ तेम्बि साछि पिन्दु। 
हिन्नाङ ङा ङारि भारेला मि साछि कोइ सोम मिकिता, याङ ङा धि ताम हति चाला नेन, कि खे थारथोनोङ नाइरे 
युहान्ना छेङान राङ होए भारङानयि छ्योएमे हिना, राङ खे ख्युइ होएला टिझि थु किप्पो कियापला राजि च्युङसोङ।” 
हिन्नाङ ङाला ङ्याबो काङ साछि होतो, हति युहान्नाले छेया होतो। चिचालानाना काङ लाइ कियाप यि चाला आकि ङाला पिपिना होतो, हति लाइ ङा किनराङ होतो, तेहि हतिराङ ङाहि भारेला साछि तेरिन्दु कि आकि ङाला चाँचाँबा ना। 
ङाला चोँङान आकि खुरि राङ ङाहि भारेला साछि तेरिन्दु। ख्युइ क्ये खि जब याङ थोथोइबा मेता, तेहि ख्युइ च्ये जब याङ थोथोवा मेता। 
ख्युइ वचन खेला मितोता, चिचालानाना सुला ख्युइ चाँरे, खे हति थोला हिछे मिकिता। 
खे पवित्रशास्त्राला फाकिन्दु, चिचालानाना हतिया नामयाङ मिसिनयापयि मिजे होतो नाइबा खे किन्दु। ङाहि भारेला साछि तेरङान हति पवित्रशास्त्रा राङ ना, 
हचु हिन्नाङ खे मिजे थोपयापला ङाहि तेहा होङसोम मिकिता। 
“ङा मियि छे धेयाप धोप्पा मिकिता” 
हिन्नाङ ङाला छ्या होतो कि, खि च्हिरु मि हिना नाइरे, याङ ङाला छ्या होतो कि, ख्युइ समला कजसुबायि चाला करि च्याङ मिदु। 
ङा ङारि आकि मिनला लेलेबा होतो, हिन्नाङ खे ङाहि काला मि ङ्याना। स्यान सु याङ ङाहि मिनला लेपन्ना हतिला हिना नाइरे खाला ङ्यान ङानना। 
खे च्हिरु क्याइरे हिछे कि ङ्युइ किन्दुइये, जब कि खे खिरी नाङने सम्मान प्येरे किन्दु, तेहि चिकि चिने सम्मान फाकिन्दु, काङ छे ते च्हि मात्रा कजसुबाने हुन? 
“धि हिना नाइरे समला मास्यार कि ङा आकि धुनला खेला घल सुन नाइरे। खेला घल सोङान ता मोशा होतोना, सुला खि रेँ भरोसा पोपोरा होतो। 
चिचालानाना खि मोशाला हिछे क्याक्याइबा नाना ङाला हाङ हिछे किन, चिचालानाना ख्युइ ङाहि भारेला टिटिबा होतो। 
हिन्नाङ खे ख्युइ टिटिबि तामला हिछे मि किना, ङाहि तामला च्हिरु क्याइरे हिछे किच्याइ?” 
