Knjiga Isusa Navina.
16.
Josifovim sinovima je žrebom pripalo područje od Jordana, kod Jerihona, istočno od jerihonskih voda, koje se odatle pružalo pustinjom k vetiljskoj gori. 
Onda se granica nastavljala od Vetilja, odnosno Luza, i prolazila kroz predeo Arkijana do Atarota. 
Zatim se spuštala ka moru k području Jafleta sve do granice Donjeg Vet-Orona i do Gezera, i izlazila na more. 
Tako su potomci Josifovi, Manasijini i Jefremovi primili svoje nasledstvo. 
Ovo je bilo područje sinova Jefremovih po njihovim porodicama: Granica njihovog nasledstva se protezala sa istoka od Atarot-Adara do Gornjeg Vet-Orona, 
i izlazila na more. Na severu je granica išla od Mikmetata i zaokretala na istok na Tanat-Silo, i prelazila preko njega u pravcu istoka do Janohe. 
Od Janohe se spuštala ka Atarot-Narotu, doticala se Jerihona i izbijala na Jordan. 
Granica je, zatim, išla od Tafuje prema moru do potoka Kane i nastavljala prema moru. To je bilo nasledstvo plemena sinova Jefremovih po svojim porodicama. 
Jefremovci su imali sve te gradove i sela, a uz to i odvojene gradove usred nasledstva sinova Manasijinih. 
Oni nisu proterali Hanance koji su živeli u Gezeru. Tako Hananci žive među Jefremovcima sve do dana današnjeg. Ipak, bio im je nametnut prinudni rad. 
