Ayuba.
10.
«Ay binoo hun hunayan se! Sohõ ay ga naŋ ay dooraa ma koy a ga, ay hundoo hottayyanoo ra ay ga šelaŋ. 
Ay nee Irkoy se: ‹Masʼay zukandi! Hayaa bayrandi ya ne kaŋ se nʼgʼay tee taali teekaw!› 
Ni do a ga boori mʼay šiita wala? Kʼay faraa bagaa fur, ka boro laaley goyey faaba ka boori wala? 
Ni moɲey nda adamizey moɲey ga hima wala? Nʼga dii takaa kaŋ nda boro ga dii wala? 
Ni zaarey ga hima nda boro zaarey, ni jiirey ga hima nda adamize jiirey, 
hala mʼay layboo ceeci, hala mʼay zunuboo bay wala? 
Nʼga bay mo kaŋ ay mana haya kul tee, boro kul si hin ka haya kaa ni kaboo ra. 
Ni kabey kʼay hanse, ngi kʼay kul tee, amma nʼgʼay halaci. 
Ay gʼa wiri ni ga kaŋ ma hongu kaŋ manʼay cin nda kala sanda labudiini, ni mma baa mʼay yeeti laboo ra wala? 
Manʼti ni nkʼay soogu sanda waa? Manʼti ni nkʼay kanandi sanda gaši? 
Nʼna kuuru nda ham daŋ ay ga, nʼnʼay tee nda biri nda linji. 
Nʼnʼay noo hundi nʼna borohennataray tee ya ne, nʼnʼay hunaroo lakkal. 
Amma woo kaŋ goo ni binoo ra ne, ay ga hayaa bay kaŋ goo ni lakkaloo ra: 
Nda ay na zunubu tee, nʼga dii agay, ay layboo ra, nʼsʼay dii boro kaŋ mana haya kul tee. 
Nda ay na goy futu tee, woo ti bone! Nda ay ga šerre, ay si yadda kʼay boŋoo jer, ay ga hanse ka haw nda ay nʼay dooraa guna. 
Nda ay kay ay boŋ ga, nʼgʼay gaaray sanda ganjihayla, nʼga kayfiyaŋ tee ay ga koyne, 
nʼga seede taagayaŋ daŋ ay jine, ni futuroo ay here mma tonton, wongu-ize jamayaŋ ga kaa jama jama kʼay dii. 
Macin se nʼnʼay kaa ay ɲaa gundoo ra? Nda manʼti woo, ay ga dere, moo kul si dii agay. 
Ay ga tee sanda boro kaŋ mana bay ka bara, ay ɲaa gundoo ra ay ga zandi ka koy saaraa ra. 
Zaari boobo nka cindi ya ne wala? Ay naŋ, fay nda agay, hala ya hin ka duu bine kayna, 
hala ay ga koy nongoo kaŋ ra ay si yee koyne ka willi kate, kubay biboo nda buuyan biyoo gandaa ra, 
kubay komaa gandaa ra, buuyan biyoo kaŋ ra fondo sii, kaŋ ra gaayoo ga hima nda kubaa.» 
