Ayuba.
35.
Elihu na šennoo zaa ka nee: 
«Nʼga hongu ni goo nda cimi ka nee: ‹Ay ga šerre ka bisa Irkoy.› 
Zama ni nee Irkoy se: ‹Man ni nafaa ya si zunubu tee, macin no a gʼa hanse ya ne?› 
Agay no ma ni zaabi, ni nda ni cerey kaŋ goo ni bande. 
Beenaa honnay, guna! Duulawey guna, takaa kaŋ nda i ga mooru ni ga. 
Nda nʼna zunubu tee, cin no nʼgʼa hasara a se? Nda ni hooyaney boobo, macin ti tooɲaa kaŋ nʼnʼa tee a se? 
Nda boro šerrante ti ni, macin ti nafaa kaŋ ga hun a se ni do? Macin no a ga duu a ni ga? 
Ni borolaalataraa si hin ka haya hasara kala ni cine se, šerretaraa si haya hanse kala adamize se. 
Borey ga kaati ngi kankamyan boobey se, borey ga faabayan ceeci ka ngi kaa boŋkoyney hini futaa cire. 
Amma boro kul si nee: ‹Man Irkoy kaŋ nʼay taka? Nga kaŋ ga baytiyaŋ zumandi boro ga cijin here a mʼi don, 
nga kaŋ gʼir cawandi ka bisa laboo adabbawey, nga kaŋ gʼir noo lakkal ka bisa beenaa cirawey?› 
Borey ga kaati, amma Irkoy si tuuru i se, boro laaley foomayanoo maaganda se. 
Cimi no, i mma kaati yaada, Irkoy si haŋajer i se, Hini-kul-koyoo si dii a. 
Amma ni ka nee kaŋ nʼsi dii a, ni misoo goo a jine, a batu! 
Hala sohõ a mana nga futuroo cebe, ni mma nee kaŋ a nka dirɲa tureyan boobey. 
Šenni yaadayaŋ no Ayuba ga nga miɲoo feeri kʼi har, a ga lakkal jaŋante šenni booboyaŋ har.» 
