Ayuba.
4.
Elifaz kaŋ ti Temaŋ boraa na šennoo zaa ka nee: 
«Nda boro ceeci ka šelaŋ, a ga ni dor wala? Amma may no ma hin ka goro a mana šelaŋ? 
Nʼna boro boobo hoyray, nʼna kabey kaŋ fara noo gaabi, 
Ni šenney na boro kaŋ ga baa ka kaŋ kayandi, nʼna kanjey kaŋ taabu noo gaabi. 
Sohõ kaŋ a too ni do nʼga binehunay. Sohõ kaŋ woo tuku ni ga, nʼga zalba! 
Ni Irkoy hunburaa si tee ni naanaa wala? Ni laadirtaraa si tee ni naataa wala? 
Ay gʼa wiri ni ga, ma hongu, may ti boraa kaŋ ga henan kaŋ halaci? Wala boro šerranteyaŋ kaŋyaŋ dere? 
Woo kaŋ ay dii a manʼti kala borey kaŋ ga ifutu beeri ka bone say, i ga ngi hegaa tee. 
Irkoy hunsaroo gʼi tuusu, nga futaa hewoo gʼi halaci. 
A ga ganjihaylaa nda ganjihoogaa kaatoo benandi, a ga ganjihayla soogaa hiɲey kayri. 
Ŋaayan jaŋay ga ganjihayla wii, ganjihayla woyoo hayroo ga say. 
Šenni ciinayandi ya ne, ay haŋaa maa ciinaa. 
Waati kaŋ cijin here lakkal ɲaamirey ra bangandirey ga teendi, waati kaŋ ra jirbi koma duu adamizey, 
waatoo din hunburay nda jijiriyan duu agay, ay birey kul ka jijiri. 
Hew bisa ay ndumoo jine, ay gaahamoo hinbirey kay. 
Boro foo goo no, ay si nga alhaaloo bay, kunturu goo ay moɲey cire. Ay maa jinde baana kaŋ ga nee: 
‹Adamize ga hin ka šerre ka bisa Irkoy wala? Boro ga hin ka henan ka bisa boraa kaŋ nʼa tee wala? 
Nda Irkoy si naanay nga tamey, nda a ga dii laybuyaŋ nga almalaykey ra, 
soko borey kaŋ goo labu huguyaŋ ra, ngi kaŋ ngi asaasey sii kala labutaasi ra. I ga mottandi sanda dusu. 
Za subbaahi hala cijinoo ra i gʼi tee hamni, i ga dere hala abada, boro kul si bay i ga. 
Ngi tendaa karfoo dunbu, i ga buu i sii nda lakkal.›» 
