Ayuba.
5.
«Aywa, kaati ka ciya! Boro goo no kaŋ ga tuuru ma ne wala? Boro henanantey ra, affoo se nʼga šelaŋ? 
Zama binetunay ga saama wii, canseyan no ma lakkal jaŋante wii. 
Ay dii saamaa goro ka boori, amma dogoo din da ay na nga gorodogoo danga. Ay nee: 
‹Yala nga izey ma jaŋ faabayan kul! Yala i ma motti koyraa miɲoo ga, de mo boro kul masʼi faaba! 
Yala heraykoyni ma nga hegaa gon, a mʼa zaa hala karjey ga! Yala nga almanoo ma kaŋ kumsay ra!› 
Bone si hun labutaasoo ra, farayan si bagu laboo cire. 
Adamize mana hayandi kala farayan se, sanda takaa kaŋ nda nuune ga sar. 
Nda a gar agay ti ni, ay ga Irkoy ceeci, Irkoy ga ay gʼay misoo hẽe. 
A ga haya beeriyaŋ tee kaŋ si fahamandi, a ga kayfiyaŋ tee kaŋ si kabandi. 
A ga ncirɲi taŋ laboo ga, a ga hari sanba faarey ra. 
A ga borey jer kaŋ goo ganda, borey kaŋ biney hasara no ma hallasi. 
A ga hiilantey anniya futawey hasara, kabey si hin ka teegoy boryo tee. 
A ga lakkalkoyney dii nda ngi boŋ carmaa, boro šiirantey hoyraa ga cahã ka hasara. 
I ga sawa nda kubay zaari kaaray ra, i ga dadaba zaarikay ni mma nee kaŋ cijinoo no. 
Amma a ga talkaa hallasi takuba ra kaŋ ga hun miɲey ra, nda gaabikoynoo kaboo ra. 
Naata goo jaŋante se, šerretaray jaŋay miɲoo ga daaba. 
Woo ga, boraa duu gomni kaŋ Irkoy ga aladabu, masi Hini-kul-koyoo hoyraa fur! 
Nga no ma boro maray, a gʼa safar. A ga kara, kabey ga kate baani. 
Zarabiyaŋ ga hin ka duu ni cee iddu, amma a ga ni hallasi, cee iyye bonaa si duu ni. 
Heray waati, a ga ni hallasi buuyan ra, wongu waati, a ga ni hallasi takuba ra. 
Nʼga hallasi maahasaraw ra, bone waati, nʼsi hunbur. 
Nʼga haaru bone nda heray waati ra, nʼsi hunbur ganjihoogawey. 
Amaana ga huru ni nda faarey tondey game, alaafiya goo ni nda ganjihoogawey game. 
Nʼga dii baani ni gorodogoo ra, nʼga dii ni dogoo, haya kul si ni kuma. 
Nʼga dii ni hayrey kaŋ ga boobo, ni izey ga boobo sanda laboo suboo. 
Žeenay banda ga, nʼga huru saaraa ra, sanda waati kaŋ i ga jeeney hurandi. 
Nga ne, ir ceeci ka hayey wey guna. Haŋajer i se, ma duu i ra nafaw!» 
