Ayuba.
17.
«Ay si hunsar boryo, agay aloomuroo goo ma ben, saaraa de ka cindi ya ne. 
Ɲooɲokawyaŋ gʼay kuubi kʼay bere, Ngi wowey si naŋ ay moɲey ma daaba ka jirbi. 
Irkoy, ay gʼa wiri ni ga, ma tolme jisi ni do ya ne, zama may no ma kay ya ne nda manʼti ni. 
Nʼna ngi biney daabu i masi faham, woo se nʼsi naŋ i ma hin. 
A ga hima nda boro kaŋ na nga cerey hoyandi, ka gar izey ga heray. 
I nʼay tee boro kaŋ i gʼa haaru, ay tee boro kaŋ i tufa ndumoo ga. 
Ay moogunaa žabu dooray se, ay kunturoo kul ga hima nda tuuri bii. 
Boro šerrantey ga kayfi nda ay misoo, boro kaŋ mana ifutu tee ga tun borey kaŋ si hunbur Irkoy se. 
Boro laadirantaa ga durkutu ka cindi nga fondaa ga, boro kabe henanantey gaaboo ga tonton. 
Ay gʼa wiri war ga, war kul ma yee ka šintin, amma war ra, ay si dii lakkalkoyni kul! 
Agay aloomuroo ben, hayey kaŋ ay nee ay gʼi tee nda hayey kaŋ ay binoo ga bagʼey hasara. 
I ga nee kaŋ cijinoo ti zaaroo, kaŋ gaayoo man waatoo kaŋ kubaa goo ne. 
Nongoo kaŋ ay gʼa tammahã, manʼti nga ti alaahara? Kubaa ti ay kanidogoo. 
Ay ga kaati guusoo ga ka nee: ‹Ni ti ay baabaa!› Ay nee noonoo se: ‹Ay ɲaa, ay woymaa!› 
Man ay naataa? May no ma hin ka dii ay naataa? 
A ga zunbu ka koy alaahara ganboo do, waati kaŋ ir koy hunanzam cere bande laboo ra.» 
