Ayuba.
7.
«Wongu-izetaray manʼti adamize wane laboo ga wala? Nga hunaroo manʼti kala sanda goykaw kaŋ ga banandi wala? 
Takaa kaŋ nda baɲɲa ga kunfa bii se, takaa kaŋ nda goykaw ga nga banaa batu, 
takaa din da ay na handuyaŋ binemarayyan tee, ay bagaa ti jirbiyaŋ torro. 
Waati kaŋ ay ga kani, ay ga nee: ‹Waati foo no ay ga tun?› Cijinoo ga kuu, ay ga bere-bere hala alfazar. 
Nooni goo ay gaahamoo ga sanda darbay, futta koga goo a ga kaŋ ga hima nda labu. Ay kuuroo ga kottu-kottu, a ga hinni tee. 
Ay zaarey ga cahã nda maale gonboo, i ga ben bila naata. 
Hongu kaŋ ay hunaroo manʼti kala hunsar, ay moɲey si dii gomni koyne. 
Moɲoo kaŋ ga dii agay si dii agay koyne, ni moɲey gʼay ceeci, amma ay si bara. 
Duulaa ga menne, a koy, takaa din da boro kaŋ zunbu alaahara si willi kate koyne. 
A si yee koyne ka kaa nga do, nongoo kaŋ ra a cindi ka goro sʼa bay koyne. 
Woo maaganda se ay si dangay, ay binemaraa ra ay ga šelaŋ, ay dooraa ra ay gʼay hottayyanoo cebe. 
Teeko ti agay wala teekoo adabba laala, kaŋ se nʼga lakkalkawyaŋ gorandi ay ga? 
Nda ay nee kaŋ ay daaroo gʼay binoo yaynandi, ay kanihayaa gʼay dooraa benandi, 
waatoo din no nʼgʼay hunburandi nda handiriyaŋ, nʼgʼay binoo dunbu nda bangandiyaŋ. 
Ay baa a ma kootandi, buuyan baa ya ne birey wey! 
Ay tun a ga, ay si huna hala abada. Ay naŋ, ay zaarey manʼti kala dullu. 
Macin ti adamize, hala ma hanse kʼa guna, hala ma miile a ga, 
hala ma huga nda a zaari kul, hala mʼa sii waati kul? 
Hala waati foo no nʼga ni moɲey kaa ay ga? Nʼsʼay naŋ yʼay tufaa gon wala? 
Nda zunubu no ay nʼa tee, macin no ay nʼa tee ma ne, adamizey hawgaykaa? Macin se agay no nʼnʼay guna kʼay dii? Ya nka tee ma ne jeraw wala? 
Macin se nʼsʼay tooɲaa yaafa ya ne, kʼay layboo naŋ ya ne? Zama sohõ, ay ga koy kani laboo cire, nʼgʼay ceeci, amma ay sii no.» 
