Ayuba.
11.
Sofar, Naama boraa zaabi ka nee: 
«Šenni boobaa woo si duu zaabi wala? Boro ma wan šenni ga wasa ka nga boŋ henanandi wala? 
Ni šenni yaadawey ga borey dangayandi wala? Nʼga borey kašikaši bila nda borey ma ni haawandi wala? 
Ni nee: ‹Cimi no ay gʼa har, ay ga henan ni jine.› 
He! Nda a gar Irkoy mma baa nga ma šelaŋ, nda a gar a nka nga miɲoo feeri ni jine, 
nda a gar a nka nga lakkaloo sirrey har ma ne kaŋ ga bisa lakkal, waati din nʼga bay kaŋ Irkoy ga moo daabu ni laybey jerey ga. 
Nʼga hin ka Irkoy sirrey bay, ka Hini-kul-koyoo kaŋ tee ka timme bay wala? 
Haya no kaŋ goo beene ka bisa beenaa, macin no nʼgʼa tee? A guusu nda alaahara, macin no nʼgʼa bay? 
Nda nʼnʼa neeši, a kuu nda laboo, a tafay nda teekoo. 
Nda a ga bisa, nda a ga daaba, nda a ga ciya, may no mʼa ganji? 
Zama a ga furkey bay, a ga dii ifutu bila a mʼa ceeci. 
Boro saama si duu lakkal kala han kaŋ ganjifarka na adamize daŋ aduɲɲa ra. 
Ni, nda nʼna ni binoo šerrandi ka ni kabey šerre a here, 
nda nʼna ni kabey moorandi ifutu, nda mana naŋ šerretaray jaŋay ma cindi ni gorodogoo ra, 
woo ga, nʼga ni ndumoo jer bila haawi, nʼga gaabi, nʼsi hunbur. 
Nʼga dirɲa ni zaraboo, nʼga hongu a sanda hari kaŋ dandi. 
Ni hunaroo ga nere ka bisa zaarikay waynaa, ni kubaa ga tee sanda subbaahi gaayoo. 
Ni goo baani ra, zama naata goo no, ni haawoo banda ga, nʼga goro alaafiya ra. 
Nʼga kani, boro kul si ni zaa ka kay, boro boobo ga meekaanay ma ne ka alhormo ceeci ni ga. 
Amma boro laaley ga fara nda faaba ceeciyan, tugudoo sii i se, ngi tammahã manʼti kala hundi hunyan.» 
