﻿2 Corinthians.
13.
etattRtIyavAram ahaM yuSmatsamIpaM gacchAmi tena sarvvA kathA dvayostrayANAM vA sAkSiNAM mukhena nizceSyate| 
pUrvvaM ye kRtapApAstebhyo'nyebhyazca sarvvebhyo mayA pUrvvaM kathitaM, punarapi vidyamAnenevedAnIm avidyamAnena mayA kathyate, yadA punarAgamiSyAmi tadAhaM na kSamiSye| 
khrISTo mayA kathAM kathayatyetasya pramANaM yUyaM mRgayadhve, sa tu yuSmAn prati durbbalo nahi kintu sabala eva| 
yadyapi sa durbbalatayA kruza Aropyata tathApIzvarIyazaktayA jIvati; vayamapi tasmin durbbalA bhavAmaH, tathApi yuSmAn prati prakAzitayezvarIyazaktyA tena saha jIviSyAmaH| 
ato yUyaM vizvAsayuktA Adhve na veti jJAtumAtmaparIkSAM kurudhvaM svAnevAnusandhatta| yIzuH khrISTo yuSmanmadhye vidyate svAnadhi tat kiM na pratijAnItha? tasmin avidyamAne yUyaM niSpramANA bhavatha| 
kintu vayaM niSpramANA na bhavAma iti yuSmAbhi rbhotsyate tatra mama pratyAzA jAyate| 
yUyaM kimapi kutsitaM karmma yanna kurutha tadaham Izvaramuddizya prArthaye| vayaM yat prAmANikA iva prakAzAmahe tadarthaM tat prArthayAmaha iti nahi, kintu yUyaM yat sadAcAraM kurutha vayaJca niSpramANA iva bhavAmastadarthaM| 
yataH satyatAyA vipakSatAM karttuM vayaM na samarthAH kintu satyatAyAH sAhAyyaM karttumeva| 
vayaM yadA durbbalA bhavAmastadA yuSmAn sabalAn dRSTvAnandAmo yuSmAkaM siddhatvaM prArthayAmahe ca| 
ato hetoH prabhu ryuSmAkaM vinAzAya nahi kintu niSThAyai yat sAmarthyam asmabhyaM dattavAn tena yad upasthitikAle kAThinyaM mayAcaritavyaM na bhavet tadartham anupasthitena mayA sarvvANyetAni likhyante| 
he bhrAtaraH, zeSe vadAmi yUyam Anandata siddhA bhavata parasparaM prabodhayata, ekamanaso bhavata praNayabhAvam Acarata| premazAntyorAkara Izvaro yuSmAkaM sahAyo bhUyAt| 
yUyaM pavitracumbanena parasparaM namaskurudhvaM| 
pavitralokAH sarvve yuSmAn namanti| 
prabho ryIzukhrISTasyAnugraha Izvarasya prema pavitrasyAtmano bhAgitvaJca sarvvAn yuSmAn prati bhUyAt| tathAstu|
