﻿2 Corinthians.
2.
aparaJcAhaM punaH zokAya yuSmatsannidhiM na gamiSyAmIti manasi niracaiSaM| 
yasmAd ahaM yadi yuSmAn zokayuktAn karomi tarhi mayA yaH zokayuktIkRtastaM vinA kenApareNAhaM harSayiSye? 
mama yo harSaH sa yuSmAkaM sarvveSAM harSa eveti nizcitaM mayAbodhi; ataeva yairahaM harSayitavyastai rmadupasthitisamaye yanmama zoko na jAyeta tadarthameva yuSmabhyam etAdRzaM patraM mayA likhitaM| 
vastutastu bahuklezasya manaHpIDAyAzca samaye'haM bahvazrupAtena patramekaM likhitavAn yuSmAkaM zokArthaM tannahi kintu yuSmAsu madIyapremabAhulyasya jJApanArthaM| 
yenAhaM zokayuktIkRtastena kevalamahaM zokayuktIkRtastannahi kintvaMzato yUyaM sarvve'pi yato'hamatra kasmiMzcid doSamAropayituM necchAmi| 
bahUnAM yat tarjjanaM tena janenAlambhi tat tadarthaM pracuraM| 
ataH sa duHkhasAgare yanna nimajjati tadarthaM yuSmAbhiH sa kSantavyaH sAntvayitavyazca| 
iti hetoH prarthaye'haM yuSmAbhistasmin dayA kriyatAM| 
yUyaM sarvvakarmmaNi mamAdezaM gRhlItha na veti parIkSitum ahaM yuSmAn prati likhitavAn| 
yasya yo doSo yuSmAbhiH kSamyate tasya sa doSo mayApi kSamyate yazca doSo mayA kSamyate sa yuSmAkaM kRte khrISTasya sAkSAt kSamyate| 
zayatAnaH kalpanAsmAbhirajJAtA nahi, ato vayaM yat tena na vaJcyAmahe tadartham asmAbhiH sAvadhAnai rbhavitavyaM| 
aparaJca khrISTasya susaMvAdaghoSaNArthaM mayi troyAnagaramAgate prabhoH karmmaNe ca madarthaM dvAre mukte 
satyapi svabhrAtustItasyAvidyamAnatvAt madIyAtmanaH kApi zAnti rna babhUva, tasmAd ahaM tAn visarjjanaM yAcitvA mAkidaniyAdezaM gantuM prasthAnam akaravaM| 
ya IzvaraH sarvvadA khrISTenAsmAn jayinaH karoti sarvvatra cAsmAbhistadIyajJAnasya gandhaM prakAzayati sa dhanyaH| 
yasmAd ye trANaM lapsyante ye ca vinAzaM gamiSyanti tAn prati vayam IzvareNa khrISTasya saugandhyaM bhavAmaH| 
vayam ekeSAM mRtyave mRtyugandhA apareSAJca jIvanAya jIvanagandhA bhavAmaH, kintvetAdRzakarmmasAdhane kaH samartho'sti? 
anye bahavo lokA yadvad Izvarasya vAkyaM mRSAzikSayA mizrayanti vayaM tadvat tanna mizrayantaH saralabhAvenezvarasya sAkSAd IzvarasyAdezAt khrISTena kathAM bhASAmahe| 
