﻿Mateu.
21.
Cãndu lji s-apruchearã a Ierusalemului shi agiumsirã tu Betfagã, aproapi di Muntili a Masnjilor, Isusul pitricu doi ucenitsi, 
dzãcãnda a lor: “Imnats tu hoara tsi easti nãintea a voastrã, sh-atsia va aflats unã gumarã ligatã sh-gumãriclu cu nãsã. Dizligats-lji sh-adutsets-lji la mini! 
Sh-macã vãrã vã dsãtsi tsiva, dzãtsets-lji cã, ‘Domnul ari ananghi trã nãshi,’ sh-atsel va li sãlãgheascã trãoarã.” 
Tora aestã s-featsi tra si mplineascã tsi eara dzãsã di la prufitlu: 
“Dzãtsets-lji a hiljiljei a Sionului: ‘Ia, ma ts-yini amirãlu a tãu, inimã-moali, acãlcat pri unã gumarã, njicã ca un gumãric, fãtat di un pravdã ti ngãrcari.’” 
Ucenjitsilji s-dusirã sh-featsirã ashã cum lji avea ursit Isusul. 
Adusirã gumara sh-gumãriclu, ashtirnarã pri nãsi mantelili a lor sh-Isusul s-alinã. 
Sh-unã multsãmi multu mar ashtirna mantelili a lor pri cali, iarã altsãlji frãndzea dedzi di ponji sh-li ashtirna pri cali. 
Multsãnjili tsi yinea nãinti sh-atseali tsi lu urma, aurla, dzãcãnda: “Hosanna, a Hiljilui al David! Ghinicuvãntat s-hibã atsel tsi yini tu numa a Domnului! Hosanna tu locurili multi analti!” 
Cãndu intrã Isusul tu Ierusalem, tutã cãsãbãlu si sculã pri cicioari, sh-dzãsi: “Cai easti aestu?” 
Shi multseãmea apãndisi: “Aestu easti Isusul, prufitul di Nazaretul a Galileiljei.” 
Deapoea Isusul intrã tu templu sh-lji aĝuni tuts atselji tsi vindea sh-acumpãra tu templu sh-arustunã measili a alãxitorilor di pãradz shi scamnili a vinditorilor a purunghilor. 
Sh-lã dzãsi a lor: “Easti scriatã: ‘Casa a mea va s-acljemã casã di pãrãcãlsiri,’ ma voi u avets turnatã ca un pishtireauã di furi.” 
Atumtsea vinirã la nãsu tu templu orghi shi shcljiochi sh-Isusul lji vindicã. 
Ma mãrilji a preftsãlor shi scriblji s-nãrãirã cãndu vidzurã thavmatili tsi elu avea faptã shi cilimenjilji tsi dzãtsea cu harauã tu templu: “Hosanna a Hiljilui al David!” 
Sh-lji dzãsirã: “Ma avdzã tini tsi dzãc aeshti?” Isusul lã dzãsi a lor: “Ie! Nu avets cãntatã pute: ‘Dit gura a njitsilor sh-a bebilor tini ai adratã alãvdari’?” 
Sh-dupã tsi lji alãsã atselji, ishi di cãsãbã cãtrã Betania, sh-aclo tricu noaptea. 
Dimineatsa curund, cãndu ma s-turna tu cãsãbã, lu lo foama. 
Pri cali vidzu un hic sh-lji si-apruche, ma nu aflã tsiva, dicãt mash frãndzili sh-dzãsi: “S-nu s-leagã frut pute la tini di totãna!” Sh-hiclu s-uscã trãoarã. 
Sh-cãndu vidzurã aestã ucenitslji s-ciudisirã sh-dzãsirã: “Cum s-uscã hiclu trãoarã!” 
Sh-Isusul apãndisi: “Dealihea vã dzãc, ma s-avets pisti shi s-nu ndoits, va s-fãtsets nu mash atsea tsi mini lji-feciu a hiclui, ma sh-canda s-lji dzãtsets aishtui munti: ‘Scoal-ti di aclo sh-arucã-ti tu amari’, aestã va si s-facã. 
Sh-itsido tsi cãftats tu pãrãcãlsiri, pistipsinda, va u-loats.” 
Cãndu intrã tu templu, mãrilji a preftsãlor sh-aushilji a popului lji s-apruchearã candu ma lji nvitsa, sh-lu ntribarã: “Cu tsi autoritati li fatsi tini aesti lucri? Sh-cai ts-ari datã aestã autoritati?” 
Sh-Isusul apãndisi: “Sh-mini va vã fac unã ntribari, sh-macã voi va nj-apãndisits, mini tutashã va vã dzãc, cã cu tsi autoritati li fac tuti aesti lucri. 
Pitedzlu a Ioanului di iu vini? Di la tser icã di la oaminjilji?” Sh-elji minduea namisa di nãshi, dzãcãnda: “Ma s-lji dzãtsem di la tser, elu va nã dzãcã: ‘Cãtse atumtsea nu lji pistipsit?’ 
Macã va lj-dzãtsem, ‘di la oaminjilji,’ avem fricã di multsãmea, cã tuts lu acljeam Ioanul prufit.” 
Sh-lji-apãndisirã a Isusului, dzãcãnda: “Nu shtim.” Atumtsea elu lã dzãsi a lor: “Nitsi mini nu va vã dzãc cã cu tsi autoritati li fac aesti lucri.” 
“Tsi minduits? Un om avea doi hilji sh-cum s-dusi cãtrã protlu, lji dzãsi: ‘Hilje, duti azã s-lucredzi tu ayinji!’ 
Elu apãndisi: ‘Nu voi,’ ma, ma nãpoi s-mitãnjusi shi s-dusi. 
Deapoea tatãl s-turnã cãtrã a doilu shi lj-dzãsi sh-a lui unã soi. Sh-elu lj-apãndisi sh-dzãsi: ‘Ie, doamne,’ ma nu s-dusi. 
Cai di dolji lu featsi vrearea a tatãlui?” Elji lj-dzãsirã: “Protlu.” Isusul lã dzãsi a lor: “Dealihea vã dzãc cã taxidarilji sh-putanili va intrã nãinti di voi tu amirãriljea a tserurilor.” 
Cã Ioanul vini la voi trã spuneari calea a ndriptatiljei, sh-voi nu lu pistipsit, iarã taxidarilji sh-putanili lji pistipsirã. Cu tut atsea, voi nitsi dupã tsi li avets vidzutã aesti lucri, nu vã mitunjãsit sh-nu pistipsit. 
“Ascultats unã altã parabolã. Eara un nicuchir a casiljei, tsi siminã un ayinji, sh-u anvãrligã cu gardu shi sãpã un loc di stultsinari aua, sh-adrã un pirĝu di vigljari. Ayinjea lji u-pistipsi la niscãntsã ayinjeari sh-fudzi diparti. 
Cãndu vini chirolu di adunari, elu pitricu huzmichearlji a lui la ayinjearlji ti adunari partea a lui di fruti. 
Ma ayinjearlji lji acãtsarã huzmichearilji a lui, unu lu bãturã, alantu lu vãtãmarã, sh-a treilu lu vãtãmarã cu chetri. 
Nãpoi pitricu altsã huzmicheari, ma multsã di protslji, sh-ayinjearlji featsirã cu nãshi un soi. 
Tu soni, elu pitricu hiljiu a lui, dzãcãnda: ‘Di hiljiu a meu va aibã respect.’ 
Ma ayinjearlji cãndu lu vidzurã hilj-su, dzãsirã un cu-alantu: ‘Aestu easti mushtinitorlu. Haidets, s-lu vãtãmãm shi s-lom mushtinirea a lui.’ 
Sh-lu acãtsarã, lu arcarã nafoarã di ayinji sh-lu vãtãmarã. 
Tora, cãndu va yinã nicuchirlu a ayinjiljei, tsi va-l fac a ayinjearilor aishtor?” 
Elji dzãsirã: “Elu va lji vatãmã di tuts arãlji, sh-va lã-u da ayinjia la altsã ayinjear, tsi va s-da frutili tu chirolu tsi prindi.” 
Isusul lã dzãsi a lor: “Nu avets cãntatã pute la Scriturili: ‘Cheatra tsi masturilji u-scoasirã ca nilipsitã, s-featsi cheatra a chioshlui. Aestu easti ciudia tsi Domnul featsi sh-easti thãvmãtisit tu ocljilji a noshtri’? 
Trã atsea mini ma vã dzãc a voauã, cã va vã si ljea amirãriljea a Dumnidzãlui, sh-va lj-si da a unui popul tsi va da fruti. 
Sh-atsel tsi va s-cadã pri aestã cheatrã, va si s-frãngã, sh-atsel pri cai va s-cadã cheatra va si sãrãmã.” 
Sh-mãrilji a preftsãlor sh-Fariseilji candu li avdzãra parabolili a lui, aduchirã cã ma grea trã nãshi. 
Sh-cãfta s-lu acãtsa, ma avea fricã di populu, cã elji lu lugursea prufit. 
