﻿Mateu.
20.
“Amirãriljea a tserurilor undzeashti cu un nicuchir di casã tsi ishi curund dimineatsa s-puituea lucrutori ti ayinjea a lui. 
Dupã tsi s-ndreapsi tu pãzari cu lucrutorilji cãti un dinar n-dzuã, lji pitricu la ayinjea a lui. 
Apoea ishi anvãrliga di oara noauã dimineatsa, sh-vidzu altsã tsi stãtea tu pãzari fãrã lucru. 
Sh-lã dzãsi a lor: ‘Dutsets-vã sh-voi la ayinjea a mea sh-mini va vã dau cãtã easti ndreptul.’ 
Sh-elji s-dusirã. Elu ishi anvãriliga di njeadzãdzuã sh-pi trei ti-mirindi, featsi unã soi. 
Cãndu ishi nãpoi cãtrã oara tsintsi ti-mirindi, aflã altsã tsi stãtea ni fãrã lucru, sh-lji ntribã: ‘Cãtse shidets aoa tutã dzua ni faptã tsiva?’ 
Elji lji dzãsirã: ‘Cã vãrã nu nã puitui.’ Sh-elu lã dzãsi a lor: ‘Dutsets-vã shi voi la ayinji.’ 
Cãndu vini seara, nicuchirlu a ayinjiljei, lji dzãsi a administratorlui a lui: ‘Acljeamã lucrutorilji shi fã plãtirea a lor, apãrnjida di la atselji di ma nãpoi sh-pãnã la atselji di prota.’ 
Sh-cãndu vinirã atselji di la oara tsintsi, loarã cãti un dinar cathiunu. 
Cãndu vinirã protslji, minduirã cã va loa ma multu, ma sh-atselji loara cãti un dinar cathiunu. 
Luãnda, murmurea contra a nicuchirlui a casiljei, 
dzãcãnda: ‘Aeshti di ma nãpoi lucrarã mash unã oarã sh-tini lji plãtish ca noi, tsi trapsim greulu sh-cãloarea a dzuãljei.’ 
Ma elu lj-apãndisi a unui di nãshi: ‘Oaspe, mini nu ma ts-fac nindriptati. Noi nu featsim pãzari ti un dinar tu dzuã? 
Ljea atsea tsi easti a ta sh-imnã. Mini voi s-lji dau aishtui di ma nãpoi cãt a tsãia. 
Nu am ndriptati mini s-facã cu a mea tsi s-voi? Catse ti fats oclji ni fãnãtit, cãndu mini escu giumertu?’ 
Ashã atselji di ma nãpoi va hibã protslji sh-atselji protslji va hibã atselji di ma nãpoi.” 
Deapoea cãndu Isusul ma s-alina cãtrã Ierusalem, lji lo dinãparti di doisprãdzatsi ucenitsilji sh-pri cali lã dzãsi a lor: 
“Ia noi nã alinãm tu Ierusalem, sh-Hiljiu a omlui va s-prida la mãrilji a preftsãlor sh-a scribilor. Elji va lu condamnã cu moarti, 
va lu prida tu mãnjili a pãngãnjilor tsi s-lu pizueascã, va s-lu zãpãleascã shi va s-lu crutsiseascã. Ma elu a treia dzuã va s-nyeadzã dit mortsã.” 
Atumtsea, muma a hiljilor a Zevedeului s-apruche la Isus deadun cu hiljilji a ljei, cãdzu pri dintsã sh-lji-cãftã tsiva. 
Sh-elu lj-dzãsi: “Tsi vrei?” Ea apãndisi: “Ursea tsi aeshti doi hiljilji a melji si apunã un di nandreapta sh-altu di nastãnga tu amirãriljea a ta.” 
Sh-Isusul apãndisi: “Voi nu shtits tsi cãftats. Putets s-bets voi cupa tsi mini va s-beu? Shi s-vã pãtidzats cu pitedzlu cu cai mini va mi pitedz?” Elji dzãsirã: “Ie, putem.” 
Elu lã dzãsi a lor: “Voi dealihea va s-bets cupa a mea. Shi va s-vã patidzats cu pitedzlu cu cai mini va mi pitedz. Ma nu easti tu mãna a mea tsi s-shãdets di nandrepta a mea icã di nastãnga a mea, cã atseli locuri suntu trã atselji tsi s-etimãsirã di la Tatãl a meu.” 
Sh-cãndu avdzãrã aesti zboari di dzatsi alantsã s-nãrãirã cu doi fratsãlji. 
Isusul lji acljimã ningã nãsu sh-lã dzãsi: “Voi lu shtits cã protslji a natsiunilor lji domneascã atselji sh-mãrilji au puteari pri nãshi, 
ma namisa di voi nu va s-hibã ashã! Cathiun di voi tsi va hibã mari, s-hibã huzmichearlu a vostru, 
shi caitsido di voi tsi va hibã protlu, prindi s-hibã sclavlu a vostru, 
cã sh-Hiljiu a omlui nu vini tra s-lji huzmitipseascã, ma huzmitipseascã sh-di dari bana a lui ca arãscumpãrari trã multsã.” 
Cãndu elji ma ishea di Ierico, un multsãmi mari ma nidzea dupã Isusul. 
Sh-ia, doi orghi eara apunats ningã cali. Cãndu avdzãrã cã ma tritsea Isusul, apãrnjirã s-aurlã: “Njiluia-nã noi, Doamne, Hiljiu al David!” 
Multsãmea lji vãrghea tsi s-pãpsea, ma elji aurla ma multu: “Njiluia-nã noi, Doamne, Hiljiu al David!” 
Atumtsea Isusul chindrui lji acljimã sh-lã ntribã: “Tsi vrets s-fac trã voi?” 
Elji dzãsirã: “Doamne, s-nã si dsicljidzã ocljilji.” 
Sh-Isusul aspusi njilã trã nãshi, bãgã mãna pri ocljilji a lor, sh-tu atsea oarã loarã videarea a ocljilor a lor sh-elji lu urmarã. 
