﻿Mateu.
17.
Dupã shasi dzãli Isusul lo cu nãsu Petrul, Iacovul, sh-Ioanul fratili a lui, sh-lji alinã pri un munti analtu dinãparti. 
Shi s-alãxi nãintea a lor. Lji si strãlutsi fatsa ca soarili shi stranjili a lui s-featsirã albã ca lunjina. 
Sh-ia, lã si fãnirusirã a lor Moisul sh-Ilia tsi zbura cu nãsu. 
Atumtsea Petrul lji dzãsi al Isus: “Doamne, easti ghini tsi noi him aoa. Ma s-vrei, mini va fac aoa trei tendi, unã trã tini, unã trã Moisul sh-unã trã Ilia.” 
Cãndu elu zbura ninga, ia un nior lunjinos lã amvãli sh-dit nior s-avdzã unã boatsi tsi dzãtsea: “Aestu easti Hiljiu a meu vrut, di la cai escu hãrisit, ascultats-lu!” 
Ucenitsilji cãndu u-avdzãrã aestã, cãdzurã pri dintsã mpadi shi s-aspãrarã multu. 
Sh-Isusul s-apruche, bãgã mãna pri nãshi sh-lã dzãsi: “Sculats-vã sh-nu vã aspãrats!” 
Sh-elji sculãnda ocljilji, nu vidzurã om, mash Isusul singur. 
Deapoea cãndu ma dipuna dit munti, Isusul lã ursi dzãcãnda: “S-nu lji grits a vãrui trã atsea viziunã pãnã cãndu Hiljilu a omlui s-nyeadzã dit mortsã.” 
Atumtsea ucenitsilji a lui lu ntribarã: “Cãtse scriblji dzãc cã prindi s-yinã ma nãinti Ilia?” 
Sh-Isusul lã apãndisi: “Dealihea cã Ilia va s-yinã ma nãinti sh-va adarã napoi itsido. 
Ma mini vã dzãc, cã Ilia ari vinitã sh-elji nu lu cunuscurã, ma featsirã cu nãsu cum vrurã. Ashã cã Hiljiu a omlui va s-mundueascã di la nãshi.” 
Atumtsea ucenitsilji lu aduchirã cã lã avea sburãtã di Ioan Pãtidzãtorlu. 
Cãndu elji vinirã aproapi di multsãmea, un bãrbat s-apruche sh-dzinucljãnda nãintea a lui, 
dzãsi: “Doamne, s-ai njilã di hiljiu a meu cã easti epileptic, tradzi multu sh-di multi ori cadi tu foc icã tu apã. 
Tora mini lu-dush la ucenitsilji a tãlji, ma elji nu puturã s-lu vindicã.” 
Sh-Isusul apãndisinda, dzãsi: “O farã fãrã pisti sh-anapudzã! Pãnã cãndu va armãnã cu voi? Pãnã cãndu va vã aravdã?” Adutsets-lu aoa la mini! 
Sh-Isusul lu vãrghi demonul sh-elu ishi di ficiorlu, sh-di atsea oarã ficiorlu s-vindicã. 
Atumtsea ucenitsilji lji s-apruchearã al Isus dinãparti, sh-lu ntribarã: “Cãtse noi nu putum s-lu aĝunim?” 
Sh-Isusul lã dzãsi a lor: “Di pistipsirea njicã a voastrã. Cã dealihea mini ma vã dzãc: ma s-avets pisti cãt un gãrnutsã di sinapi va lji dzãtsets a muntilui aishtui: ‘Mutã-ti di aoa aclo,’ sh-elu va si s-mutã. Sh-tsiva nu va hibã niputut di voi. 
Sh-aestu soi di demon nu easi di cãt mash cu pãrãcãlsiri sh-cu pãreasinj.” 
Cãndu elji s-afla tu Galilea, Isusul lã dzãsi: “Hiljilu a omlui va s-prida tu mãnjilji a oamnjilor, 
sh-va s-lu vatãmã, sh-tu dzua a treia va s-nyeadzã.” Sh-elji s-nvirinarã multu. 
Cãndu agiumsirã tu Capernaum, taxidarlji a doauã dhrahmiilor a tempului lji s-apruchearã a Petrului, shi lji dzãsirã: “Nvitsãtorlu a vostru nu u plãteashti taxa a tempului?” 
Sh-elu dzãsi: “Ie!” Sh-cãndu intrã n-casã, Isusul lu ashtiptã prota s-lji dzãtsea: “Cum mindueshti tini Simon? Di la cai ljea taxili icã hãracili amirãrilji a loclui? Di la hiljilji a lor icã di la xenjilji?” 
Petrul lji dzãsi: “Di la xenjilji.” Isusul dzãsi: “Hiljilji atumtsea nu prindi s-plãtescu. 
Cu tut atsea tsi s-nu lji cicãrdisim atselji, du-ti la amari, arucã greplu sh-ljea protlu pescu tsi va yinã nsus, ljea-lu, discljid-lji gura, sh-va s-aflji un statiru. Ljea-lu sh-plãtea taxa a lor ti tini sh-ti mini.” 
