﻿PAHAYAG (Ang Gingpakità ng Dios kay Juan).
1.
Ini hay pahayag ni Hesu-Kristo nga gingtao ng Dios sa iya, agud ipasayod naman niya sa iya mga miyugserbisyo ang mga butang nga malapit na gid matabò. Gingpasayod ini ni Kristo* sa iya miyugserbisyo nga si Juan paagi sa anghel nga iya gingsugò. 
Ako, si Juan, hay nagapamatuod sa tanan nga gingpakità sa akon parti sa ginghambay ng Dios kag sa gingpamatuuran ni Hesu-Kristo. 
Bulahan ang nagabasa sa mga mensahe sa ini nga propesiya kag ang mga nagapamatì kag nagatuman sa mga nakasulat diri. Kay ini tanan hay malapit na matabò. 
Nagapangamusta ako sa indo nga yarà sa pito nga iglesya sa probinsya ng Asia. Kabay pa nga mabaton nindo ang grasya* kag katawhayan* halin sa Dios, sa Espiritu Santo kag kay Hesu-Kristo. Sa Dios, nga imaw siya niyan, nang una kag ang magaabot. Sa pito nga Espiritu, nga yadto sa atubangan ng iya trono. Kag kay Hesu-Kristo nga siya ang matutom nga testigo, ang panganay nga nabanhaw sa mga patay kag siya ang pinunò ng mga harì sa dutà. Ginahigugmà niya kita kag ginghilway sa aton mga kasal-anan paagi sa iya dugò. 
Gingsakop niya kita sa iya paghaharì kag ginghuman niya kita nga mga parì para magserbisyo sa Dios nga iya Amay. Kay Hesu-Kristo ang kahimayaan kag gahom hasta sa wayà katapusan. Kabay pa! 
Tandai nindo! Magaabot si Hesus sa ibabaw ng mga panganod kag makikità siya ng tanan, patì ang mga nagpapatay sa iya kag ang tanan nga lahì sa dutà hay magatangis tungod sa iya. Matuod gid ini. Kabay pa! 
“Ako ang Alpha kag ang Omega,” hambay ng Ginoo nga Dios nga imaw ang makagagahom sa tanan, nga imaw niyan, nang una kag ang magaabot. 
Ako si Juan nga indo utod sa Ginoo kag kaibahan sa kahugaan, sa paghaharì ng Dios kag sa pag-antos tungod sa pagtuo kay Hesus. Gingtapok ako bilang isa ka priso sa isla nga ginatawag nga Patmos tungod gingwali ko ang hambay ng Dios kag gingpamatuuran ko ang parti kay Hesus. 
Sa adlaw ng pagsamba sa Ginoo, naggahom sa akon ang Espiritu ng Dios kag nabatian ko sa akon likod hampig ang makusog nga tunog nga daw trumpeta, 
nga nagahambay, “Isulat mo ang imo nakità kag ipadaya mo sa pito nga iglesya: sa Efeso, Smirna, Pergamum, Tiatira, Sardis, Filadelfia kag Laodicea.” 
Naglisò ako agud tan-awon kung sin-o ang nagahambay sa akon kag nakità ko ang pito ka iwagan nga bulawan. 
Sa tungà ng ini nga iwagan, hay may nagatindog nga daw sa tawo, nga nakabarò nga abot hasta sa siki kag may hagkos nga bulawan nga nakapalibot sa iya dughan. 
Ang iya buhok hay sobra gid kaputì kag ang iya mata hay nagadayab nga daw pareho sa kalayo. 
Kag ang iya siki hay nagakintab nga daw sa bronsi nga gingtunaw sa hurnuhan kag ang iya boses hay makusog gid pareho sa tunog ng mabahoy nga busay. 
Ang iya tuo nga kamot hay may ginahawiran nga pito nga bituon kag sa iya bàbà hay nagaluwas ang espada nga magkabuak ang duyot. Ang iya uyahon hay pareho sa adlaw nga kasilaw-silaw gid. 
Pagkakità ko sa iya, natumba ako sa iya atubangan nga daw patay. Gingtungtong niya ang iya tuo nga kamot sa akon kag naghambay, “Ayaw mahadlok! Ako ang Una kag ang Ulihi. 
Ako ang may kabuhì nga wayà katapusan. Namatay ako, pero sirua, nabanhaw ako kag indì na mamatay hasta san-o. Igwa ako gahom sa kamatayon kag sa Hades nga lugar ng mga patay. 
Nganì isulat mo ang mga butang nga imo nakità, ang mga butang nga natatabò niyan kag ang mga matatabò sa ulihi. 
Parti sa pito ka bituon nga nakità mo sa akon tuo nga kamot kag sa pito ka iwagan nga bulawan, imaw ini ang gusto hambayon nga ginapasayod ko sa imo: ang pito nga bituon hay ang mga anghel ng pito nga iglesya kag ang pito nga iwagan hay ang pito nga iglesya.” 
