﻿Англунимос.
9.
О Дэл бахталисардя лэ Ноёс и лэстерэ шавэн и пхэндя лэнди: — Тэ анэн э бэятонэн, соп тумэн тэ авэл майбут пай пхув, тай пхэрэн ла. 
Мэк саворо жундимос пэ пхув, и саворэ черэкля нэбостерэ, и саворо жундимос, саво пхирэл па пхув, и саворэ паестерэ маще даран тай издран тумэндар. Мэ отдэм лэн андэ тумарэ васта. 
Саворо пхуяко жундимос, авэла важ тумэнди хамаса. Сар данглал Мэ дэм тумэнди э зэлэно чяр, кадя и екхатар Мэ отдав тумэнди ся. 
Но на хан о мас, андэ саво исы инке о рат. 
И пала тумаро рат Мэ саекх мангава роспотинимос. Мэ мангава роспотинимос важ лэстэ кажнонэстар жундимостар, и кажнонэстар манушэстар Мэ кадя жэ пушава важ лэско жувимос лэско пхралэс. 
Ко умарэла манушэс, колэс манушэс умарэла авэр мануш. Пала кода со о мануш стердо па образо лэ Дэвлэско. 
Тумэ жэ анэн бэятонэн, соп тумэн тэ авэл майбут, розжанпэ пай пхув и терэнпэ майбут пэр латэ. 
Тунче о Дэл пхэндя лэ Ноёсти и лэстерэ шавэнди: 
— Адес Мэ дав завето тумэнди и тумарэ бэяцэнди, 
и саворэ жундимасти, савэ сас тумэнца, — черэклянди, скотости и вэшэско жундимасти, — саворэнди, ко вижыля тумэнца анда ковчего, — саворэсти жундимасти пэ пхув. 
Мэ дав тути завето: никала упалэ ся, со исы жундо, на авэла тасавдо лэ паестерэ потопоса, никала упалэ о паи на затасавэла э пхув. 
О Дэл пхэндя: — Акэ знако лэ заветоско, саво Мэ дав тумэнди, и кажнонэсти жундимасати, саво тумэнца, пэ саворэ родуря, савэ авэна. 
Мэ стхав андэ тучюря Мэрни радуга, и вой авэла знако лэ заветоско машкара Мандэ и машкара э пхув. 
Кала Мэ бишалава э тучюря пэ пхув, андэ тучюря авэла э радуга, 
и Мэ сэрэсарава пала Мэрно завето машкара Мандэ и тумэндэ и кажнонэ жундимаса, никала акана э пайя на шорэнапэ, соп тэ потасавэн ся, со исы жундо. 
Всако разо, кала э радуга авэла андэ тучюря, Мэ додикхава ла и сэрэсарава о вико завето машкара Дэл и машкара саворэ жундимаса, савэ исы пэ пхув. 
Кадя пхэндя о Дэл лэ Ноёсти: — Акэ о знако лэ заветоско, саво Мэ дэм саворэсти, со исы жундо пэ пхув. 
Э шавэ лэ Ноёсти, савэ вижылэ анда ковчего, када о Симо, о Хамо тай о Яфето (о Хамо — када дад лэ Ханааности). 
Акала э трин — шавэ лэ Ноёсти, и лэндар аракхадилэпэ э мануша, савэ розжылэпэ пай ся пхув. 
О Ноё ашыля тэ терэл бути ла пхувяса и тэ барярэл о виноградо. 
Екхвар вов пиля о чехыри, матиля и пашлёлас нанго андэ пэсти катуна. 
О Хамо, о дад лэ Ханааности, дикхля нангэс пэстерэ дадэс и роспхэндя пала када пэстерэ пхралэнди. 
Ай о Симо тай о Яфето линэ э йида, стходэ ла пэсти пэ пхикэ и жылэ палпалэ думэнца, и ушарадэ пэстерэ нангэс дадэс. Лэндерэ муйя саслэ отрисардэ андэ авэр риг, соп вонэ тэ на дикхэн нангэс пэстерэ дадэс. 
Кала о Ноё просутяпэ чехырятар и угангля, со тердя лэса лэско цыкно шаво, 
вов пхэндя: — Придав амраяти лэ Ханаанос! Вов авэла майпалуно лэ копэлендар важ пэстерэ пхралэнди. 
И инке вов пхэндя: — Бахтало о РАЙ, о Дэл лэ Симоско! Тэ авэл о Ханаано лэско копэли. 
Тэ дэл о Дэл Яфетости майбуглэ пхуя! Тэ жувэл о Яфето андэ катунэ лэ Симости, ай о Ханаано тэ авэл лэско копэли. 
Сар прожыля о потопо, о Ноё жудя триншэла панчдэша бэрша. 
Ся о жувимос лэ Ноёско сас иняшэла панчдэша бэрша, и вов муля. 
