10
O Isus bičhali e apostolen te vaćeren o evanđelje hem te sasljaren
(Mk 3,13–19; 6,7–13; Lk 6,12–16; 9,1–6)
1 O Isus vičinđa kora peste e dešu duje apostolen hem dinđa len autoritet upro bišukar duhija, te ispudinen len, hem te sasljaren svako nambormipe hem bizoralipe. 2 A akavai o anava e dešu duje apostolengere:
Simon, vičime Petar,
Andreja, e Petresoro phral,
Jakov, e Zevedejesoro čhavo,
Jovan, e Jakovesoro phral,
3 Filip,
Vartolomej,
Toma,
Matej, o cariniko,
Jakov, e Alfejesoro čhavo,
Tadej,
4 Simon Zilot
hem Juda Iskariot, kova posle izdajinđa e Isuse.
5 O Isus bičhalđa akale dešu dujen vaćerindoj: “Ma džan koro manuša taro avera nacije hem ma đerdinen ki nisavi diz e samarijakiri, 6 nego najangle džan koro našalde bakre e izraelesere narodostar. 7 Džan hem vaćeren lenđe dai o carstvo e nebosoro paše. 8 Sasljaren e nambormen hem e gubavonen, vazden e mulen hem ispudinen e demonen. Bizo pare priminđen, bizo pare den. 9 Ma len tumencar zlatna, ni srebrna, ni bakarna kovanice ano tumare pojasija, 10 ni torba dromese, ni aver gad, ni buderi obuća, ni štapi, adalese so o bućarno zaslužini pli plata.
11 Kad đerdinena ki nesavi diz ili gav, roden nekas ko ka primini tumen te ačhoven koro leste đikote na džana adathar. 12 So đerdinena ko adava čher, vaćeren: ‘Mir akale čhereste’. 13 Te o čherutne priminde tumen, tumaro mir nek ačhol olencar. A te na priminde tumen, tumaro mir nek irini pe tumenđe. 14 Te neko na priminđa tumen ili te na manglja te šunel tumare lafija, ikljoven taro adava čher ili tari adaja diz hem tresinen i prašina tumare prendar sar znako zako zoralo odbiba. 15 Čače, phenava tumenđe, ko dive oto baro sudo ka ovel po lokhe e manušenđe tari Sodoma hem Gomora negoli e manušenđe tari adaja diz.”
O Isus vaćeri e učenikonenđe da ka oven progonime
(Mk 13,9–13; Lk 21,12–17)
16 “Ače, bičhalava tumen sar bakren maškaro ruva. Adalese oven lukava sar o sapa, a birumime sar o golubija. 17 Arakhen tumen, adalese so o manuša ka legaren tumen ko sudo hem ka šibinen tumen pumenđe ano sinagoge. 18 Adalese so injen mle učenici, ka legaren tumen ko sudo anglo vladarija hem anglo carija. Adava ka ovel te šaj olenđe hem e manušenđe taro avera nacije te svedočinen mandar. 19 Kad on ka preden tumen, ma oven zabrinuta sar hem so te vaćeren, adalese so tegani ka del pe tumenđe so te vaćeren. 20 Adalese so naka vaćeren tumen, nego o Duho tumare nebeskone Dadesoro ka vaćeri prekala tumende.
21 O phral e phrale ka del te mudaren le, a o dad e čhave. O čhave ka ušten upro pumare dada hem daja hem ka ćeren lenđe te oven mudarde. 22 Sare ka mrzinen tumen zbog mande. Ali kova ačhola verno đi o kraj, ka ovel spasime. 23 Kad ka len te progoninen tumen ani jekh diz, našen ki aver. Čače vaćerava tumenđe, naka resen te ćeren ano sa o dizja e Izraelesere okova sose injen bičhalde angleder so me, o Čhavo e manušesoro, ka avav.
24 Nane o učeniko upreder o učitelji, ni o sluga upreder o gospodari. 25 Dovoljnoi e učenikose te ulo sar lesoro učitelji, a e slugase te ulo sar lesoro gospodari. Te man, e domaćine, vičinde ‘Veelzevul’ – Sotoni – kobor više tumen, mle čherutnen, ka vičinen po bišukare anavencar!”
O učenici na valjani te daran, adalese soi dragocena e Devlese
(Lk 12,2–7)
26 “Adalese, ma daran olendar, adalese so sa soi garavdo, ka dičhol hem sa soi tajno, ka šunđol. 27 So vaćerava tumenđe ani tomina, vaćeren ko svetlost; hem so pohari vaćerava tumenđe ko kan, vaćeren taro krovija sare te šunen.
28 Ma daran okolendar kola šaj te mudaren samo o telo, a našti te mudaren hem i duša. Nego daran e Devlestar kova hem i duša hem o telo šaj te uništini ano pakao. 29 Na biknena pe li duj čiriklja zaki samo jekh najtikori kovanica? A palem, nijekh olendar na perela ki phuv, a adava te na mukel tumaro Dad kovai ano nebo. 30 A tumenđei svako bal ko šero džendo. 31 Adalese, ma daran! E Devlese injen po dragocena negoli but čiriklja!”
O učenici valjani te priznajinen e Isuse anglo manuša
(Lk 12,8–9)
32 “Svako kova anglo manuša ka priznajini dai mlo, hem me anglo mlo Dad, kovai ano nebo, ka priznajinav dai ov mlo. 33 A svako kova anglo manuša odreknini pe mandar, hem me anglo mlo Dad, kovai ano nebo, ka odrekninav man olestar.”
E Isusesoro lafi ka anel podela
(Lk 12,51–53; 14,26–27)
34 “Ma te mislinen da aljum te anav mir ki phuv. Na aljum te anav mir, nego mači. 35 Aljum te razdvojinav:
‘e čhave lesere dadestar
e čhaja lakere dajatar
e borja lakere sasujatar.
36 E manušese ka oven neprijatelja lesere čherutne.’
37 Ko volini ple dade ili pla daja više nego man, nane dostojno te ovel mlo učeniko. Ko volini ple čhave ili pla čhaja više nego man, nane dostojno te ovel mlo učeniko. 38 Ko na lela plo krsto hem na džala pala mande, nane dostojno te ovel mlo učeniko. 39 Ko arakhi plo dživdipe, ka našali le, a ko našali plo dživdipe zbog mande, ka arakhi le.”
Nagrada okolenđe kola priminena e učenikonen
(Mk 9,41)
40 “Ko primini tumen, man primini, a ko primini man, primini e Devle kova bičhalđa man. 41 Ko primini e proroko adalese soi proroko, proročko nagrada ka primini, hem ko primini e pravedniko adalese soi pravedno, pravedničko nagrada ka primini. 42 Ko dela hem samo jekh šudri čaša panjeja jekhese akale najtikore manušendar te pijel adalese soi mlo učeniko, čače vaćerava tumenđe da naka našali pli nagrada.”