﻿يَاعْقُوبْ.
2.
أَ أَيْثْمَا، وَارْ تّڭّمْ س وُوذْمَاونْ ذِي لْ-إِيمَانْ إِعُودْجنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ. 
مِينْزِي مَاڒَا يُوذفْ-د غَارْ ثْمسْمُونْثْ نْومْ إِجّْ ن ورْيَازْ س ثْخَاذنْثْ ن وُورغْ ؤُ س وَارُّوضْ إِشْنَانْ، أَمْ د-يُوذفْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ س وَارُّوضْ إِخمْجنْ، 
مَاشَا أَذْ ثوْشمْ ثَايْنِيثْ إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا وَارُّوضْ إِشْنَانْ، أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ”أَقَا ذَا إِجّْ ن ومْشَانْ إِصبْحنْ!“، مَاشَا إِ ؤُمزْڒُوضْ أَذْ أَسْ ثِينِيمْ: ”شكْ بدّْ ذِيهَا!“ نِيغْ: ”قِّيمْ زَّاثْ إِ ثْنبْذَاثْ ن إِضَارنْ نّغْ!“، 
مَا وَارْ تّمْصُورُّوفمْ خنِّي جَارْ أَومْ س إِغمْبَابْ ؤُشَا ثْذوْڒمْ ذ ڒْحُوكَّامْ س إِخَارِّيصنْ إِعفَّاننْ؟ 
سْڒمْ، أَ أَيْثْمَا إِعِيزّنْ، مَا وَارْ دْجِينْ إِمزْڒَاضْ ن دُّونشْثْ-أَ ذ بُو-وَاڭْڒَا ذِي لْ-إِيمَانْ؟ أَقَا إِخْضَارْ-إِ-ثنْ أَربِّي، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ ذ إِوْرِيثنْ ن ثْڭلْذِيثْ إِ زَّايسْ إِوَاعْذْ أَربِّي إِ يِينِّي ث إِتّخْسنْ. 
مَاشَا كنِّيوْ ثْغطّْرمْ زڭْ إِمزْڒَاضْ! خْزَارْ، مَا وَارْ دْجِينْ ذ إِنِّي س وَاڭْڒَا ذ إِنِّي خَاومْ إِحكّْمنْ ؤُ ذ إِنِّي كنِّيوْ إِندّْهنْ غَارْ ڒْفُوسِينَا؟ 
خْزَارْ، مَا وَارْ دْجِينْ ذ نِيثْنِي إِنِّي إِتّْشقَّافنْ ذڭْ يِيسمْ إِصبْحنْ ونِّي خَاومْ إِتّْوَاڒَاغَانْ؟ 
مَاشَا مَاڒَا ثْكمّْڒمْ شَّارِيعَا ن أَربِّي ذِي مَانْ أَيَا أَمْ مَامّشْ ثُورَا: ”أَذْ ثخْسذْ جَّارْ نّشْ أَمْ يِيخفْ نّشْ!“، أَقَا ثتّڭّمْ مْلِيحْ، 
مَاشَا مَاڒَا ثڭِّيمْ س وُوذْمَاونْ، أَقَا ثتّڭّمْ دّْنُوبْ ؤُشَا أَذْ ثتّْوَاحكْممْ س شَّارِيعَا أَمْ يِينِّي إِخْضَانْ أَكْ-ذ شَّارِيعَا. 
مِينْزِي ونِّي إِضْفَارنْ مَارَّا شَّارِيعَا، مَاشَا يَارْژَا إِشْثْ ن ثوْصيّثْ، أَقَا نتَّا ذ بُو-ؤُمَارْوَاسْ زِي شَّارِيعَا مَارَّا. 
مِينْزِي ونِّي إِنَّانْ: ”وَارْ زنِّي!“، إِنَّا عَاوذْ: ”وَارْ نقّْ!“ مَاڒَا وَارْ ثزْنِيذْ، مَاشَا ثنْغِيذْ، أَقَا شكْ ذ أَخطَّايْ ن شَّارِيعَا. 
سِيوْڒمْ ؤُشَا ڭّمْ أَمْ يِينِّي إِ غَا إِتّْوَاحكْمنْ س ثبْرِيذْثْ ن شَّارِيعَا ن ثِيڒلِّي. 
مِينْزِي ڒْحُوكْمْ وَارْ يَارحّمْ شَا خْ ونِّي ثُوغَا وَارْ يَارحّْمنْ، مَاشَا س أَرّحْمثْ أَذْ ثِيڒِيمْ ثتّْوَاسُّوعْڒَامْ خْ ڒْحُوكْمْ. 
أَ أَيْثْمَا، مَانْ ڒفْضڒْ مَاڒَا إِجّنْ إِقَّارْ: ”نشّْ أَقَا أَيِي غَارِي لْ-إِيمَانْ!“، مَاشَا نتَّا وَارْ غَارسْ بُو ڒخْذَايمْ؟ مَا إِزمَّارْ لْ-إِيمَانْ نّسْ أَذْ ث إِسّنْجمْ؟ 
مَاڒَا إِتّْخصَّا أَسْ إِ يِيجّْ ن ثوْمَاثْ نِيغْ إِ يِيشْثْ ن ثْوتْشْمَاثْ مِينْ غَا يَارْضنْ نِيغْ مِينْ غَا شّنْ كُوڒْ أَسّْ، 
ؤُشَا إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ أَسنْ يِينِي: ”ؤُيُورمْ ذِي ڒهْنَا، أَرْضمْ مِينْ إِسّحْمَانْ، جِّيوْنمْ مَاشَّا!“، مَاشَا وَارْ ذ أَسنْ إِوْشِي وَالُو مِينْ إِتّْخصَّانْ إِ أَرِّيمثْ، مَانْ نّْفَاعْ؟ 
أَقَا أَمُّو ؤُڒَا ذ لْ-إِيمَانْ بْڒَا ڒخْذَايمْ، أَقَا إِمُّوثْ س إِخفْ نّسْ. 
مَاڒَا أَذْ أَشْ إِنَّا إِجّنْ: ”شكْ غَاركْ لْ-إِيمَانْ، نشّْ غَارِي ڒخْذَايمْ!“ سْشنْ أَيِي لْ-إِيمَانْ نّشْ بْڒَا ڒخْذَايمْ ؤُشَا نشّْ أَذْ أَشْ سّشْنغْ لْ-إِيمَانْ إِنُو زِي ڒخْذَايمْ إِنُو! 
مَا شكْ ثُومْنذْ بلِّي أَربِّي ذ إِجّنْ؟ أَقَا ثڭِّيذْ مْلِيحْ. ؤُڒَا ذ شّْوَاطنْ ؤُمْننْ ذِي مَانْ أَيَا ؤُشَا تَّارْجِيجنْ. 
مَا ثخْسذْ أَذْ ثسّْنذْ، أَ بْنَاذمْ إِضعْفنْ، بلِّي لْ-إِيمَانْ بْڒَا ڒخْذَايمْ إِمُّوثْ؟ 
مَا وَارْ إِتّْوَاسڭّذْ جذِّيثْنغْ إِبْرَاهِيمْ زِي ڒخْذَايمْ ؤُمِي إِكَّارْ أَذْ إِغَارْصْ إِ مِّيسْ إِسْحَاقْ خْ ؤُعَالْطَارْ؟ 
أَقَا ثژْرِيمْ بلِّي لْ-إِيمَانْ نّسْ ثُوغَا إِخْذمْ أَكْ-ذ ڒخْذَايمْ نّسْ، ؤُشَا لْ-إِيمَانْ إِتّْوَاكمّڒْ س ڒخْذَايمْ. 
أَمُّو إِتّْوَاكمّڒْ وَاوَاڒْ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِقَّارنْ: ”إِبْرَاهِيمْ يُومنْ ذِي أَربِّي ؤُشَا إِتّْوَاحْسبْ أَسْ-ث-إِ-د ذ ثَاسڭْذَا!“، ؤُشَا ڒَاغَانْ أَسْ ’أَمدُّوكَّاڒْ ن أَربِّي‘. 
ثتّْوَاڒَامْ خنِّي، بلِّي بْنَاذمْ إِتّْوَاسڭّذْ زِي ڒخْذَايمْ، وَارْ إِدْجِي زِي لْ-إِيمَانْ وَاهَا. 
مَا وَارْ ثُوغِي رَاحَابْ، ثَامْغَارْثْ ن فَارْقْ-شّْغڒْ، ثتّْوَاسڭّذْ أَمُّو زِي ڒخْذَايمْ ؤُمِي ثَارحّبْ زڭْ إِبرْڭَاڭنْ، ثسُّوفّغْ إِ-ثنْ زڭْ وبْرِيذْ نّغْنِي؟ 
س ؤُيَا، أَمْ أَرِّيمثْ بْڒَا بُوحْبڒْ ثمُّوثْ، أَمُّو ؤُڒَا ذ لْ-إِيمَانْ بْڒَا ڒخْذَايمْ إِمُّوثْ. 
