﻿2 إِكُورِينْثِييّنْ.
6.
أَقَا نشِّينْ، أَمْ إِمْعَاشَارنْ ن أَربِّي، نْزَاوڭْ كنِّيوْ أَمُّو، حِيمَا أَرْضَا ن أَربِّي إِ ثطّْفمْ، وَارْ ذَايْومْ إِتّْوَاسّْبطّڒْ شَا، 
مِينْزِي إِنَّا: ”ذِي ڒْوقْثْ ن أَرْضَا سْڒِيغْ أَشْ، ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ ن ؤُسنْجمْ عَاوْنغْ شكْ!“ خْزَارْ، أَقَا ذَا ڒخُّو ذ ڒْوقْثْ ن أَرْضَا، خْزَارْ، أَقَا ذَا ڒخُّو ذ أَسّْ ن ؤُسنْجمْ. 
مَايمِّي غَا ثوْشذْ سِّيبّثْ إِ شَا ن يِيجّنْ أَڒَامِي إِ غَا إِنْذرْفْ؟ إِتّْخصَّا وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي شَا ن ڒْعِيبْ ذِي ثْسخَّارْثْ نّغْ، 
مَاشَا ذِي مَارَّا نتّْوصَّا إِخفْ نّغْ أَمْ إِمْسخَّارنْ ن أَربِّي: ذڭْ وَاطَّاسْ ن صّْبَارْ، ذِي ڒمْحَايمْ، ذِي ڒغْبنْ، ذِي ڒحْبُوسَاثْ، 
سَاذُو ثِييِّيثَا، ذِي سّْنَاسڒْ، ذڭْ ؤُغُووّغْ، ذِي ثَامَارَا، ذِي دْجْيَاڒِي بْڒَا إِضصْ، ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُژُومِّي، 
ذِي ڒصْفَايثْ، ذِي ثُوسّْنَا، ذِي تَّاسِيعْ ن ڒْخَاضَارْ، ذِي ڒضْرَافثْ، ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، ذِي ثَايْرِي بْڒَا نِّيفَاقْ، 
س وَاوَاڒْ ن ثِيذتّْ، ذِي جّهْذْ ن أَربِّي، س ڒسْنَاحْ ن ثْسڭْذَا غَارْ ؤُفُوسِي ذ ؤُزڒْمَاضْ، 
س ؤُعُودْجِي ذ دّدْجْ، س شّنْعثْ ثَاعفَّانْثْ ؤُ س شّنْعثْ ثَاصبْحَانْثْ، أَمْ إِغشَّاشنْ، وَاخَّا أَمنِّي ذ إِمْثِيقَّانْ، 
أَخْمِي وَارْ نتّْوِيسّنْ، وَاخَّا نتّْوَاسّنْ، أَخْمِي نتّْمتَّا، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ندَّارْ، أَخْمِي نتّْوَاعَاقبْ مَاشَا وَارْ نتّْمتِّي شَا، 
أَخْمِي نشِّينْ نفُّوڭمْ، مَاشَا نْفَارّحْ ڒبْذَا، أَخْمِي نزْڒضْ، وَاخَّا نتّجَّارْ أَطَّاسْ، أَخْمِي وَارْ غَارْنغْ شَا، وَاخَّا غَارْنغْ كُوڒْشِي. 
أَقمُّومْ نّغْ إِنُّورْزمْ إِ كنِّيوْ، أَ إِكُورِينْثِييّنْ، ؤُڒْ نّغْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ. 
كنِّيوْ وَارْ ثتّْوَاحْصَارمْ زَّايْنغْ، مَاشَا ثتّْوَاحْصَارمْ س ثْوَاشِيثْ إِ إِدْجَانْ ذِي ذَاخڒْ نْومْ. 
مَاشَا أَذْ كِيومْ سِّيوْڒغْ أَخْمِي سَّاوَاڒغْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ: أَرّمْ أَيِي-د س مِينْ ذَايِي ثتُّورْسمْ ؤُ سْوسّْعمْ ثَايْرِي نْومْ إِ نشّْ! 
وَارْ تّْمُونمْ شَا ذڭْ ؤُزَايْڒُو أَكْ-ذ لْكُوفَّارْ، مَاغَارْ مَانْ أَشْرَاشْ إِ غَارْ ثدْجَا غَارْ ثْسڭْذَا أَكْ-ذ ثُوعفّْنَا، ؤُ مَانْ ثَامُونْثْ إِ غَارْ ثدْجَا إِ ثْفَاوْثْ أَكْ-ذ ثَادْجسْثْ؟ 
نِيغْ مَانْ أَرْوَاسْ إِ ذِينْ إِدْجَا جَارْ لْمَاسِيحْ ذ شِّيطَانْ؟ نِيغْ مَانْ ثَاسْغَارْثْ ن ڒْمُومنْ أَكْ-ذ ؤُكَافْرِيوْ؟ 
نِيغْ مَانْ ثَاسْغُونْثْ إِ ذِينْ جَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن أَربِّي ذ ثنِّي ن شّْوَاطنْ؟ أَقَا كنِّيوْ ذ زَّاوشْثْ ن أَربِّي إِدَّارنْ، أَمْ مَامّشْ إِنَّا أَربِّي: ”نشّْ أَذْ زذْغغْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا أَذْ ؤُيُورغْ جَارْ أَسنْ. نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي نْسنْ، نِيثْنِي أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو. 
س ؤُينِّي، فّْغمْ-د زِي ڒْوسْطْ نْسنْ، بْضَامْ خَاسنْ، إِقَّارْ سِيذِي. وَارْ تّْحَاذَامْ مِينْ إِنڭْسنْ، ؤُ نشّْ أَذْ كنِّيوْ قبْڒغْ. 
نشّْ أَذْ أَومْ إِڒِيغْ ذ بَابَاثْومْ، كنِّيوْ أَذْ أَيِي ثِيڒِيمْ ذ إِحنْجِيرنْ ذ ثْحنْجِيرِينْ، إِقَّارْ سِيذِي، ونِّي ذ أَمْزمَّارْ خْ كُوڒْشِي.“ 
