﻿ڒخْذَايمْ ن رُّوسُولْ.
22.
... ”أَ ثَاوْمَاثْ ذ إِبَابَاثنْ، سْڒمْ إِ مِينْ ذ أَومْ غَا إِنِيغْ خْ ؤُذَافعْ إِنُو.“ 
ؤُمِي سْڒِينْ، أَقَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ س يِيڒسْ ن ثْعِيبْرَانِيثْ، قِّيمنْ سْقَارنْ عَاذْ كْثَارْ. إِنَّا أَسنْ: 
”نشّْ ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ ؤُذَايْ، خڒْقغْ-د ذِي ثَارْسُوسْ ذِي كِيلِيكِييَا، مَاشَا أَربِّيغْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ غَارْ إِضَارنْ ن ڭَامَالِييَالْ ؤُ تّْوَاسّْڒمْذغْ عْلَاحْسَابْ ثِيذتّْ نِيشَانْ ن شَّارِيعَا ن ڒجْذُوذْ نّغْ. شطَّارغْ خْ مِينْ إِدْجَانْ ن أَربِّي أَمْ مَامّشْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ مَارَّا. 
نشّْ ثُوغَا ضفَّارغْ أَبْرِيذْ-أَ س ڒْموْثْ أَمْ شَارّْفغْ إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، تّْسلَّامغْ ثنْ غَارْ ڒحْبسْ. 
أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ زمَّارنْ أَذْ شهْذنْ بلِّي كْسِيغْ ثِيبْرَاثِينْ إِ ثَاوْمَاثْ، مَاحنْذْ أَذْ رُوحغْ غَارْ ذِيمَاشْقْ حِيمَا أَذْ أَوْيغْ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ عَاوذْ س ثْشَارْفِينْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ طّْفنْ لْعِيقَابْ. 
ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا ذڭْ وبْرِيذْ ؤُشَا إِوْضغْ غَارْ ذِيمَاشْقْ غَارْ وزْينْ ن وَاسّْ، ثَاڒْغَا خَافِي س ڒْغفْڒثْ إِشْثْ ن ثْفَاوْثْ ثمْغَارْ زڭْ ؤُجنَّا. 
وْضِيغْ خْ ثمُّورْثْ، سْڒِيغْ إِشْثْ ن ثْمِيجَّا، ثقَّارْ أَيِي: ’شَاوُولْ، شَاوُولْ، مَايمِّي ذ أَيِي ثْذَارّْشذْ؟‘ 
أَرِّيغْ-د خَاسْ: ’مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ سِيذِي؟‘ إِنَّا أَيِي: ’نشّْ ذ يَاسُوع، نَّاصِيرِي، ونِّي ثتّْذَارَّاشذْ!‘ 
إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا إِدْجَانْ أَكِيذِي، ژْرِينْ ثَافَاوْثْ، مَاشَا وَارْ سْڒِينْ شَا إِ ثْمِيجَّا ن ونِّي أَكِيذِي إِسَّاوَاڒنْ. 
نِّيغْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ، أَ سِيذِي؟‘ إِنَّا أَيِي سِيذِيثْنغْ: ’كَّارْ، ثْرَاحذْ غَارْ ذِيمَاشْقْ، ذِينْ أَذْ أَشْ إِتّْوَانَّا خْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ يُورَانْ أَذْ ثڭّذْ!‘ 
ؤُمِي ذوْڒغْ وَارْ تّْوِيڒِيغْ زِي ثِيسِّيقْثْ ن ثْفَاوْثْ نِّي، ڭوّْذنْ أَيِي إِنِّي إِ ثُوغَا أَكِيذِي إِدْجَانْ زڭْ ؤُفُوسْ، ؤُشَا أَمُّو إِ د-إِوْضغْ غَارْ ذِيمَاشْقْ. 
ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ. نتَّا ذ أَمْسڭّذْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا خَاسْ شهّْذنْ مَارَّا ؤُذَاينْ. 
نتَّا يُوسَا-د غَارِي، إِنَّا أَيِي: ’أَ ؤُمَا شَاوُولْ، أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ!‘ ڒخْذنِّي ذِي ثْسَاعّثْ نِّي تّْوَارْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ إِنُو، ؤُشَا ژْرِيغْ ث. 
نتَّا إِنَّا أَيِي: ’أَقَا أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ إِخْضَارْ إِ شكْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ مِينْ إِخْسْ نتَّا، ؤُ حِيمَا أَذْ ثْژَارذْ أَمْسڭَّاذْ، أَذْ ثسْڒذْ ثْمِيجَّا نّسْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ. 
شكْ أَذْ أَسْ ثِيڒِيذْ ذ أَشهَّاذْ غَارْ مَارَّا إِوْذَانْ س مَارَّا مِينْ ثژْرِيذْ ؤُ س مِينْ ثسْڒِيذْ. 
إِوَا ڒخُّو، مَايمِّي وَارْ ثزْعِيمذْ عَاذْ؟ كَّارْ، أجّْ أَذْ شكْ سّْغضْصنْ، أَذْ ثتّْوَاسِيزذْڭذْ زِي دّْنُوبْ نّشْ أَمْ ثتّْڒَاغِيذْ خْ يِيسمْ نّسْ!‘ 
أَوَارْنِي ڒَامِي د -عقْبغْ، إِوْضغْ ذَا غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أَمْ ثُوغَا تّْژَادْجِيغْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، 
ژْرِيغْ ث ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، إِنَّا أَيِي: ’أَزّڒْ، ثفّْغذْ ذغْيَا زِي ؤُرْشَالِيمْ مِينْزِي وَارْ قبّْڒنْ شَا شّْهَاذثْ نّشْ خَافِي!‘ 
نِّيغْ نشّْ: ’أَ سِيذِي، أَقَا نِيثْنِي سّْننْ بلِّي ثُوغَا تّْحبّْسغْ إِنِّي يُومْننْ زَّايكْ، هتّْكغْ ثنْ س ؤُركُّوضْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ، 
ؤُ ڒَامِي تّْوَاسِيزّْڒنْ إِذَامّنْ ن ؤُشهَّاذْ نّشْ سْثِيفَانُوسْ، ثُوغَا بدّغْ أَكِيذْسنْ، أَرْضِيغْ خْ يِينِّي ث نْغِينْ ؤُ حْضِيغْ أَرُّوضْ ن يِينِّي ث يَارجْمنْ.‘ 
خنِّي إِنَّا أَيِي: ’رُوحْ، مِينْزِي أَذْ شكْ سّكّغْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ حِيمَا أَذْ ثْبَارّْحذْ لْ-إِنْجِيلْ إِ ڒڭْنُوسْ!‘ “ 
ثُوغَا تّسْڒَانْ أَسْ أَڒْ أَوَاڒْ-أَ، خنِّي كَّارنْ سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، قَّارنْ: ”كّْسمْ ث زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي أَمْ وَانِيثَا وَارْ إِسْذِيهدْجْ أَذْ إِدَّارْ.“ 
أَمْ ثُوغَا سْغُويُّونْ، نطَّارنْ أَرُّوضْ نْسنْ ؤُشَا زُوزَّارَانْ ؤُشَاڒْ غَارْ ؤُجنَّا. 
يُومُورْ ؤُكُومَانْذَارْ مَاحنْذْ أَذْ ث سِّيذْفنْ غَارْ لْقشْلَا، أَذْ ث سّقْسَانْ أَمْ ث تّْهتَّاكنْ س ؤُركُّوضْ حِيمَا أَذْ زَّايسْ إِفْهمْ مَايمِّي خَاسْ سْغُوينْ أَمُّو. 
ؤُمِي ث جبْذنْ س ثْحزَّامِينْ إِ ؤُهتّكْ س ؤُركُّوضْ، إِنَّا بُولُوسْ إِ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا إِ ذِينْ إِبدّنْ: ”مَا إِحدْجڒْ أَومْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا نْومْ أَذْ ثْهتّْكمْ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَرُومَانِي س ؤُركُّوضْ أَمْ وَارْ خَاسْ ثحْكِيممْ عَاذْ؟“ 
ؤُمِي إِسْڒَا ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا مَانْ أَيَا، إِرُوحْ غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا أَسْ: ”مِينْ غَا ثڭّذْ؟ أَقَا أَرْيَازْ-أَ ذ أَرُومَانِي!“ 
إِقَارّبْ-د غَارسْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا أَسْ: ”إِنِي أَيِي، مَا شكْ ذ أَرُومَانِي؟“ يَارَّا-د خَاسْ بُولُوسْ: ”وَاهْ!“ 
يَارَّا-د خَاسْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا: ”نشّْ طّْفغْ ڒْحقّْ-أَ ن ؤُمزْذَاغْ أَرُومَانِي س إِجّْ نْ ڒْقدّْ ذ أَمقّْرَانْ ن ثْمنْيَاثْ!“ بُولُوسْ إِنَّا: ”مَاشَا نشّْ خڒْقغْ-د زَّايسْ!“ 
ڒخْذنِّي، إِنِّي ثُوغَا نْوَانْ أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوذْ، جِّينْ ث. أَكُومَانْذَارْ إِذْوڒْ إِڭّْوذْ، مِينْزِي إِفْهمْ أَقَا-ث ذ أَرُومَانِي ؤُ مِينْزِي إِجَّا إِ-ث أَذْ ث شَارْفنْ. 
ثِيوشَّا نّسْ أَمْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسّنْ ثِيذتّْ مِينْ خفْ ث ضڒْمنْ وُوذَاينْ، إِڭَّا أَذْ فسْينْ إِشذِّييّنْ نّسْ ؤُشَا يُومُورْ أَذْ سّْمُوننْ إِزدْجِيفنْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ ن إِمقّْرَاننْ نْسنْ ؤُشَا إِسّهْوَا-د بُولُوسْ غَارْ ذِينْ، إِسّْبدّْ إِ-ث ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ. 
