﻿لُوكَا.
16.
إِنَّا عَاوذْ إِ إِمحْضَارنْ نّسْ: ”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، غَارسْ إِجّْ ن ووْكِيڒْ نِّي زِي شثْشَانْ إِوْذَانْ، أَقَا زعْمَا ثُوغَا إِتّْزُوزَّارْ أَڭْڒَا ن سِيذسْ. 
إِڒَاغَا أَسْ، إِنَّا أَسْ: ’مَانْ أَيَا إِ خَاكْ تّسْڒِيغْ؟ أوْشْ ڒحْسَابْ إِ ؤُوكّڒْ نّشْ، مِينْزِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثِيڒِيذْ عَاذْ ذ أَوْكِيڒْ!‘ 
إِنَّا ووْكِيڒْ أَكْ-ذ إِخفْ نّسْ: ’مِينْ غَا ڭّغْ ؤُمِي سِيذِي إِنُو أَذْ خَافِي إِكّسْ أَوكّڒْ-أَ؟ وَارْ زمَّارغْ إِ ؤُقَّازْ ن ثمُّورْثْ ؤُ تّْسضْحِيغْ ثُوثْرَا! 
أَقَا سّْنغْ مِينْ غَا ڭّغْ حِيمَا، خْمِي غَا تّْوَاحُوزغْ خْ ؤُوكّڒْ، أَذْ أَيِي قبْڒنْ ذِي ثُوذْرِينْ نْسنْ.‘ 
ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ كُوڒْ إِجّنْ زڭْ أَيْثْبَابْ ن ؤُمَارْوَاسْ ن سِيذسْ. إِنَّا أَسْ إِ ؤُمزْوَارْ: ’مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘ 
يَارَّا-د خَاسْ نتَّا: ’مْيَا ن إِبِيذَاونْ ن زّشْثْ!‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، قِّيمْ ذغْيَا، ثَارِيذْ: خمْسِينْ ن إِبِيذَاونْ.‘ 
خنِّي إِنَّا إِ ونّغْنِي: ’إِ شكْ، مشْحَاڒْ ذ أَشْ إِتُّورْسْ سِيذِي؟‘ يَارَّا-د خَاسْ: ’مْيَا ن ثْخُونْشَايْ ثِيمقّْرَانِينْ ن يِيرْذنْ.‘ إِنَّا أَسْ: ’كْسِي ڒْشِيغذْ ن ؤُمَارْوَاسْ نّشْ، ثَارِيذْ: ثْمَانْيِينْ.‘ 
سِيذِيثْنغْ إِڭَّا ڒْفَادْجْ ذڭْ ووْكِيڒْ إِغشّْ، أَقَا ثُوغَا إِتّڭّْ س ثِيغِيثْ، مِينْزِي ثَارْوَا ن دُّونشْثْ-أَ ذ إِمِيغِيسنْ ذِي جِّيڒْ نْسنْ وَانِيثَا خْ ثَارْوَا ن ثْفَاوْثْ. 
عَاوذْ نشّْ أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ’ڭّمْ إِمدُّوكَّاڒْ إِ يِيخفْ نْومْ س وَاڭْڒَا-يَا ن ڒْغشّْ، حِيمَا، خْمِي غَا إِقْضَا، أَذْ كنِّيوْ قبْڒنْ ذڭْ إِقِيضَانْ نْسنْ ن ڒبْذَا.‘ “ 
”ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْثِيقِّي ذِي ذْرُوسْ، أَقَا-ث ذ أَمْثِيقِّي ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ، ؤُ ونِّي إِغشّنْ ذِي ذْرُوسْ، أَقَا إِغشّْ ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ. 
مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ زِي جِّيهثْ ن وَاڭْڒَا ن ڒْغشّْ، وِي كنِّيوْ إِ غَا إِوكّْڒنْ خْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ؟ 
مَاڒَا وَارْ ثدْجِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ن ونّغْنِي، وِي ذ أَومْ إِ غَا إِوْشِينْ مِينْ إِدْجَانْ نْومْ؟ 
ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِخْذمْ ثْنَاينْ ن إِسِيذِيثنْ، مِينْزِي نِيغْ أَذْ إِشَارْهْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّْعِيزّْ ونّغْنِي، نِيغْ أَذْ إِشبَّارْ ذڭْ إِجّنْ ؤُشَا أَذْ إِسّحْقَارْ ونّغْنِي. وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثْسخَّارمْ إِ أَربِّي ذ وَاڭْڒَا. 
ڒَامِي سْڒِينْ إِفَارِيسِييّنْ مَارَّا مَانْ أَيَا، سّحْقَارنْ ث، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا تّخْسنْ ثْمنْيَاثْ. 
يَاسُوع إِنَّا أَسنْ: ”كنِّيوْ ذ إِنِّي إِسّڭّْذنْ إِخفْ نْومْ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ، مَاشَا أَربِّي يَارْڭبْ خْ وُوڒَاونْ نْومْ، مِينْزِي مِينْ يُوعْڒَانْ غَارْ إِوْذَانْ، أَقَا-ث ذ نّْعِي زَّاثْ إِ أَربِّي. 
شَّارِيعَا ذ إِنَابِييّنْ أَقَا أَثنْ أَڒْ يُوحَانَّا. زِي ڒْوقْثْ نِّي إِتّْوَابَارّحْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُشَا مَارَّا إِذْسنْ تّمْسذْحَاسنْ غَارسْ حِيمَا أَذْ ذِينْ أَذْفنْ. 
مَاشَا ثِيكّسْثْ ن ؤُجنَّا ذ ثمُّورْثْ ثهْونْ خْ ؤُوطُّو ن إِشْثْ ن ثْنقِّيطْ زِي شَّارِيعَا.“ 
”مَارَّا وِي غَا إِدْجْفنْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ إِمْڒشْ أَكْ-ذ ثنّغْنِيثْ، أَقَا إِزْنَا، ؤُ مَارَّا وِي غَا إِمڒْشنْ ثَامْغَارْثْ ثنِّي ؤُمِي إِدْجْفنْ، أَقَا نتَّا إِزْنَا.“ 
”ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، أَقَا-ث ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا، يَارْضْ ڒقْطنْ أَشمْڒَاڒْ أَزْذَاذْ ذ ڒحْرِيرْ ذ أَزڭّْوَاغْ. إِتّْغبَّا زّْهُو كُوڒْ أَسّْ. 
ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِجّْ ن ؤُمزْڒُوضْ قَّارنْ أَسْ أَلِيعَازَارْ. ثُوغَا سّْبُوژّْڒنْ ث غَارْ ثوَّارْثْ ن بَابْ ن وَاڭْڒَا، إِشُّورْ س ڒْحبّْ. 
ثُوغَا ذَايسْ مژْرِي أَذْ إِجِّيونْ س إِڒقّْوَازْ إِ د-إِوطَّانْ زِي طَّابْڒَا ن بَابْ ن وَاڭْڒَا. تَّاسنْ-د يِيطَانْ عَاوذْ، ڒسّْحنْ إِبُوعْرُوسنْ نّسْ. 
إِمُّوثْ ؤُمزْڒُوضْ، كْسِينْثْ ث لْمَالَاكَاثْ غَارْ وحْسِينْ ن إِبْرَاهِيمْ. ؤُڒَا ذ بَابْ ن وَاڭْڒَا إِمُّوثْ، نضْڒنْ ث. 
أَمْ ثُوغَا إِتّْعدَّابْ ذِي ڒَاخَارْثْ، إِسّْڭعّذْ ثَامُوغْڒِي نّسْ، إِژْرَا إِبْرَاهِيمْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ ؤُ أَلِيعَازَارْ ثُوغَا-ث ذڭْ وحْسِينْ نّسْ. 
إِڒَاغَا س جّهْذْ: ’أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، أَرْحمْ أَيِي. سكّْ-د أَلِيعَازَارْ حِيمَا أَذْ إِسُّوفّْ إِخفْ ن ؤُضَاضْ نّسْ س وَامَانْ ؤُشَا أَذْ إِسّسْمضْ إِڒسْ إِنُو، مِينْزِي أَقَا تّْعدَّابغْ ذِي ثْمسِّي-يَا.‘ 
إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَ مِّي، عْقڒْ أَقَا ثْكمّْڒذْ مَارَّا ڒْخَارْ نّشْ ذِي ثُوذَارْثْ نّشْ، ؤُشَا أَمُّو إِ إِكمّڒْ أَلِيعَازَارْ ڒْغَارْ. ڒخُّو نتَّا إِتّتّْوَافوّجْ ؤُ شكْ ثتّْوَاعدَّابذْ. 
سنّجْ إِ مَانْ أَيَا مَارَّا، أَقَا جَارْ أَنغْ نشِّينْ ذ كنِّيوْ إِجّْ ن تَّاسِيعْ إِمْغَارْ، أَڒَامِي إِنِّي إِخْسنْ أَذْ غَارْومْ د-ژْوَانْ سَّا، وَارْ زمَّارنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ غَارْنغْ د-ژْوَانْ سّنِّي.‘ 
إِنَّا أَسْ: ’تّْزَاوْڭغْ شكْ خنِّي، أَ بَابَا، أَذْ ث ثسّكّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، 
مِينْزِي غَارِي خمْسَا ن أَيْثْمَا. أجّْ إِ-ث أَذْ أَسنْ إِعْڒمْ، حِيمَا وَارْ د-تِّيسنْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْ ومْشَانْ-أَ ن ؤُعدّبْ.‘ 
إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’أَقَا غَارْسنْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارْسنْ سْڒنْ!‘ 
مَاشَا نتَّا إِنَّا أَسْ: ’لَّ، أَ بَابَا إِبْرَاهِيمْ، مَاڒَا إِرُوحْ غَارْسنْ إِجّنْ زڭْ إِمتِّيننْ، خنِّي أَذْ ثُوبنْ!‘ 
إِنَّا أَسْ إِبْرَاهِيمْ: ’مَاڒَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ غَارْ مُوسَا ذ إِنَابِييّنْ، خنِّي وَارْ زَّايسْ تّْوَاسّْقنْعنْ عَاوذْ، عَاذْ خْمِي د غَا إِكَّارْ إِجّنْ جَارْ إِمتِّيننْ!‘ “ 
