﻿مَاتَّا.
20.
”مِينْزِي ثَاڭلْذِيثْ ن إِجنْوَانْ أَمْ يِيجّْ ن بَابْ ن ثَادَّارْثْ، إِفّغْ غَارْ صّْبحْ زِيشْ، حِيمَا أَذْ إِشْرَا إِخمَّاسنْ إِ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ. 
ڒَامِي إِكّسْ أَوَاڒْ أَكْ-ذ إِشوَّاڒنْ س يِيجّنْ ذِينَارْ إِ يِيجّنْ وَاسّْ، إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ. 
ڒَامِي د-إِفّغْ نتَّا عَاوذْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ ثسْعَا ذِي صّْبحْ، إِژْرَا إِنّغْنِي بدّنْ ذِي ڒْموْقفْ بْڒَا ڒْخذْمثْ. 
نتَّا إِنَّا أَسنْ: ’رُوحمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ غَارْ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ، أَذْ أَومْ وْشغْ مِينْ ذ أَومْ د-إِكَّارنْ!‘، ؤُشَا رُوحنْ. 
إِفّغْ-د عَاوذْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ ستَّا ذ وِيسّْ ثسْعَا، ؤُشَا إِڭَّا أَمنِّي عَاوذْ. 
ڒَامِي د-إِفّغْ ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ هِيطْعَاشْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ خمْسَا ن ثْمذِّيثْ، يُوفَا ذِينْ عَاوذْ إِنّغْنِي بدّنْ ذِينْ بْڒَا ڒْخذْمثْ، إِنَّا أَسنْ: ’مَايمِّي ثْبدّمْ ذَا أَسّْ إِكْمڒْ بْڒَا ڒْخذْمثْ؟‘ 
نَّانْ أَسْ: ’مِينْزِي وَارْ ذ أَنغْ إِشْرِي حذْ.‘ إِنَّا أَسنْ: ’رُوحمْ ؤُڒَا ذ كنِّيوْ غَارْ ؤُمَارْجعْ إِنُو ن ؤُضِيڒْ، أَذْ ثطّْفمْ مِينْ ذ أَومْ د-إِكَّارنْ.‘ 
ڒَامِي د-ثِيوضْ ثْمذِّيثْ، إِنَّا بَابْ ن ؤُمَارْجعْ ن ؤُضِيڒْ إِ ؤُوقَّافْ نّسْ: ’ڒَاغَا-د خْ إِخمَّاسنْ، خدْجصْ أَسنْ ڒْمُونثْ، سِيزْوَارْ زڭْ إِنِّي د-يُوسِينْ ذ إِنڭُّورَا ؤُشَا أَمُّو أَڒْ إِمزْوُورَا.‘ 
ؤُشَا ؤُسِينْ-د إِنِّي ذ إِشْرَا ذِي جّْوَايهْ ن ثْسَاعّثْ وِيسّْ حِيطَاشْ، ؤُشَا كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِطّفْ إِجّنْ ذِينَارْ. 
ڒَامِي د-ؤُسِينْ إِنِّي ثُوغَا ذ إِمزْوُورَا، إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَذْ طّْفنْ كْثَارْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي طّْفنْ إِ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ إِجّْ ن ذِينَارْ. 
ڒَامِي ث طّْفنْ، أَقَا خيّْقنْ خْ بَابْ ن ثَادَّارْثْ، 
نَّانْ: ’أَقَا إِنَا ذ إِنِّي ذ إِنڭُّورَا خذْمنْ إِشْثْ ن ثْسَاعّثْ ؤُ شكْ ثسّمْقُوذذْ إِ-ثنْ أَكِيذْنغْ، نشِّينْ إِنِّي يَاربُّونْ دّْقڒْ ن وَاسّْ ذ ڒحْمُو.‘ 
مَاشَا نتَّا يَارَّا-د خْ إِجّنْ زَّايْسنْ، إِنَّا: ’أَ أَمدُّوكّڒْ إِنُو، نشّْ وَارْ شكْ ضْڒِيمغْ، مَا وَارْ كِيذِي ثكِّيسذْ أَوَاڒْ خْ إِجّْ ن ذِينَارْ؟ 
طّفْ مِينْ إِدْجَانْ نّشْ ؤُشَا ؤُيُورْ. نشّْ خْسغْ أَذْ وْشغْ إِ إِنَا ذ إِنِّي ذ إِنڭُّورَا أَنشْثْ مِينْ ذ أَشْ وْشِيغْ. 
نِيغْ مَا وَارْ غَارِي بُو ڒْحقّْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ مِينْ خْسغْ أَكْ-ذ مِينْ إِدْجَانْ إِنُو؟ نِيغْ ثِيطّْ نّشْ ذ ثَاعفَّانْثْ، مِينْزِي نشّْ ذ أَصبْحَانْ؟‘ 
أَمُّو إِ غَا ذوْڒنْ إِنڭُّورَا ذ إِمزْوُورَا، ؤُشَا إِمزْوُورَا أَذْ ذوْڒنْ ذ إِنڭُّورَا، مِينْزِي أَطَّاسْ إِنِّي إِتّْوَاڒَاغَانْ، مَاشَا ذْرُوسْ إِنِّي إِتّْوَافَارْزنْ.“ 
ڒَامِي إِكَّارْ-د يَاسُوع مَاحنْذْ أَذْ إِڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يِيوِي ثنْعَاشْ ن إِمحْضَارنْ نّسْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ذڭْ وبْرِيذْ، إِنَّا أَسنْ: 
”خْزَارْ، أَذْ نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا أَذْ إِمّوْشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ خَاسْ حكْمنْ س ڒْموْثْ. 
أَذْ ث سلّْمنْ إِ ڒڭْنُوسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ سْثهْزَانْ، أَذْ ث هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ ؤُشَا أَذْ ث صلّْبنْ، مَاشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ د-إِكَّارْ.“ 
ڒخْذنِّي ثُوسَا-د غَارسْ يمَّاسْ ن ثَارْوَا ن زَابْذِي أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، ثسْجذْ أَسْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثتَّارْ شَا ن ڒْحَاجّثْ. 
إِنَّا أَسْ نتَّا: ”مِينْ ثخْسذْ؟“ ثنَّا أَسْ نتَّاثْ: ”إِنِي مَاحنْذْ أَذْ قِّيمنْ ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ-أَ إِنُو، إِجّنْ غَارْ ؤُفُوسِي نّشْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ ؤُزڒْمَاضْ نّشْ، ذِي ثْڭلْذِيثْ نّشْ.“ 
يَاسُوع يَارَّا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”كنِّيوْ وَارْ ثسِّينمْ شَا مِينْ ثتَّارمْ. مَا ثْزمَّارمْ أَذْ ثسْومْ ڒْكَاسْ إِ غَا سْوغْ نشّْ، نِيغْ أَذْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ س ؤُسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ نشّْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”نْزمَّارْ!“ 
نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ڒْْكَاسْ إِنُو أَذْ ث ثسْومْ ؤُ أَسغْضصْ إِ زِي غَا تّْوَاسّْغضْصغْ، أَذْ زَّايسْ ثتّْوَاسّْغضْصمْ، مَاشَا أَغِيمِي غَارْ ؤُفُوسِي إِنُو ذ ؤُزڒْمَاضْ إِنُو وَارْ إِدْجِي إِ نشّْ، مَاحنْذْ أَذْ ث وْشغْ، مَاشَا أَذْ يِيڒِي إِ يِينِّي ؤُمِي ث إِسّوْجذْ بَابَا.“ 
ڒَامِي سْڒِينْعشْرَا ن إِمحْضَارنْ نّغْنِي مَانْ أَيَا، خيّْقنْ أَطَّاسْ خْ ثْنَاينْ ن وَاوْمَاثنْ. 
مَاشَا يَاسُوع إِڒَاغَا-د خَاسنْ غَارسْ، إِنَّا: ”كنِّيوْ أَقَا ثسّْنمْ بلِّي ڒْحُوكَّامْ ن ڒڭْنُوسْ حكّْمنْ خَاسنْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ تّْصلَّاطنْ خَاسنْ. 
وَارْ إِتِّيڒِي أَمُّو جَارْ أَومْ، مَاشَا س ڒْمقْڒُوبْ: ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَومْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ، 
ؤُ ونِّي إِخْسنْ أَذْ يِيڒِي ذ أَمزْوَارُو جَارْ أَومْ، أَذْ يِيڒِي ذ أَمْسخَّارْ نْومْ، 
أَمْ مَامّشْ مِّيسْ ن بْنَاذمْ وَارْ د-يُوسِي حِيمَا أَذْ خَاسْ سخَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ خَاسنْ إِسخَّارْ ؤُشَا أَذْ إِوْشْ ثُوذَارْثْ نّسْ ذ أَصْڒَاحْ إِ وَاطَّاسْ ن يوْذَانْ.“ 
ڒَامِي د-إِفّغْ يَاسُوع زِي أَرِيحَا، إِضْفَارْ إِ-ث-إِ-د أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي. 
خْزَارْ، أَقَا ذِينْ ثْنَاينْ ن إِذَارْغَاڒنْ قِّيمنْ خْ طَّارْفْ ن وبْرِيذْ، ڒَامِي سْڒِينْ بلِّي يَاسُوع أَذْ إِعْذُو، ڒَاغَانْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَرْحمْ أَنغْ!“ 
مَاشَا ڒْغَاشِي إِزِييَّارْ خَاسنْ، حِيمَا أَذْ سْقَارنْ. مَاشَا نِيثْنِي سْغُوينْ س جّهْذْ كْثَارْ، نَّانْ: ”أَرْحمْ أَنغْ، أَ سِيذِيثْنغْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ!“ 
خنِّي إِبدّْ يَاسُوع، إِڒَاغَا-د خَاسنْ، إِنَّا: ”مِينْ ثخْسمْ أَذْ أَومْ ڭّغْ؟“ 
نَّانْ أَسْ نِيثْنِي: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَاڒَا ثخْسذْ أَذْ تّْوَارزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ.“ 
يَاسُوع إِحِينّْ خَاسنْ، خنِّي إِحَاذَا ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. ڒخْذنِّي ذوْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ تّْوَاڒَانْثْ، ؤُشَا نِيثْنِي ضْفَارنْ ث-إِ-د. 
