﻿زَاكَارِييَّا.
1.
ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْمنْيَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْمنْيَا ن ذَارِييُوسْ، يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن بَارَاخْيَا، مِّيسْ ن عِيدُّو، أَنَابِي، إِنَّا: 
”سِيذِي ثُوغَا إِفُّوڭمْ أَطَّاسْ خْ ڒجْذُوذْ نْومْ. 
إِنِي أَسنْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ذْوڒْ-د غَارِي، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، خنِّي نشّْ أَذْ غَارْومْ-د ذوْڒغْ، إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ. 
وَارْ تِّيڒِيمْ أَمْ ڒجْذُوذْ نْومْ إِ يِينِّي ؤُمِي بَارّْحنْ إِنَابِييّنْ ن زِيشْ، نَّانْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ذوْڒمْ-د خنِّي زڭْ إِبْرِيذنْ نْومْ إِعفّْننْ ؤُ زِي ثْمڭَّا نْومْ إِعفّْننْ!‘ مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا ؤُ وَارْ ذ أَيِي وْشِينْ أَمزُّوغْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. 
ڒجْذُوذْ نْومْ، مَانِي دْجَانْ؟ ؤُ إِنَابِييّنْ، مَا أَذْ دَّارنْ إِ ڒبْذَا؟ 
مَاشَا أَوَاڒنْ إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو نِّي ؤُمُورغْ إِ إِمْسخَّارنْ إِنُو، إِنَابِييّنْ، مَا وَارْ ڒْقِيفنْ ڒجْذُوذْ نْومْ؟ نِيثْنِي ذوْڒنْ-د، نَّانْ: أَمْ مَامّشْ ثُوغَا سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِنكّْوَا أَذْ يڭّْ أَكِيذْنغْ عْلَاحْسَابْ إِبْرِيذنْ نّغْ ذ ثْمڭَّا نّغْ، أَمُّو إِ إِڭَّا نتَّا أَكِيذْنغْ.‘ “ 
ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ حِيطَاشْ، وَا ذ أَيُورْ ن شَابَاطْ، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن ذَارِييُوسْ يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارْ زَاكَارِييَّا، مِّيسْ ن بَارَاخْيَا، مِّيسْ ن عِيدُّو، أَنَابِي، حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ. 
نشّْ ژْرِيغْ ذِي دْجِيڒثْ، خْزَارْ، أَقَا إِجّْ ن ورْيَازْ خْ إِجّْ ن ؤُيِيسْ ذ أَزڭّْوَاغْ. نتَّا ثُوغَا إِبدّْ جَارْ ثْشجُّورَا ن ثْرِيحَانْثْ ذِي ڒَادْجَاغْ ؤُ أَوَارْنِي أَسْ ذِينْ إِيْسَانْ إِزڭّْوَاغنْ ذ ييْسَانْ إِقَارْقَاشنْ ذ ييْسَانْ إِشمْڒَاڒنْ. 
نشّْ نِّيغْ: ”سِيذِي إِنُو، مِينْ عْنَانْ إِنَا؟“ ڒخْذنِّي إِنَّا أَيِي لْمَالَاكْ نِّي كِيذِي إِسَّاوَاڒنْ: ”نشّْ أَذْ أَشْ سّشْنغْ مِينْ عْنَانْ إِنَا!“ 
أَرْيَازْ نِّي إِبدّنْ جَارْ ثْشجُّورَا ن ثْرِيحَانْثْ، يَارَّا-د، إِنَّا: ”إِنَا ذ إِنِّي د-إِسّكّْ سِيذِي حِيمَا أَذْ سُوحنْ خْ ثمُّورْثْ.“ 
نِيثْنِي أَرِّينْ-د خْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، ونِّي إِبدّنْ جَارْ ثْشجُّورَا ن ثْرِيحَانْثْ، نَّانْ: ”نشِّينْ نْسُوحْ ذِي ثمُّورْثْ، ؤُ خْزَارْ، مَارَّا ثَامُّورْثْ ثقِّيمْ، ثَارْسَا.“ 
خنِّي يَارَّا-د لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنَّا: ”أَ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، أَڒْ مڒْمِي عَاذْ وَارْ ثتّْحِينِّيذْ خْ ؤُرْشَالِيمْ ؤُ خْ ثْندَّامْ ن يَاهُوذَا نِّي خْ ثُوغَا ثْسخْضذْ سبْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا-يَا؟“ 
سِيذِي يَارَّا-د خْ لْمَالَاكْ نِّي كِيذِي إِسَّاوَاڒنْ س وَاوَاڒنْ شْنَانْ، س وَاوَاڒنْ ن ؤُفوّجْ. 
لْمَالَاكْ نِّي كِيذِي إِسَّاوَاڒنْ، إِنَّا أَيِي: ”بَارّحْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: نشّْ ؤُسْمغْ ذِي طّْوعْ ن ؤُرْشَالِيمْ ذ صِيهْيُونْ س وَاسَامْ ذ أَمقّْرَانْ. 
س إِجّْ ن ؤُذُوقّزْ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ إِنُو فُّوڭْمغْ خْ ڒڭْنُوسْ إِنّفْخنْ. نشّْ ثُوغَا فُّوڭْمغْ مْغِيرْ شْوَايْثْ ن ڒْوقْثْ، مَاشَا نِيثْنِي رُوحنْ أَرْنِينْ ذَايسْ.‘ 
س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’نشّْ ذوْڒغْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ س ثحْنُونشْثْ، ثَادَّارْثْ إِنُو أَذْ ثتّْوَابْنَا ذَايسْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، ؤُشَا أَفِيڒُو نْ ڒعْبَارْ أَذْ إِتّْوَاڭّْ خْ ؤُرْشَالِيمْ.‘ 
أَرْنِي بَارّحْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ: ثِيندَّامْ إِنُو أَذْ فيّْضنْثْ عَاوذْ سْ ڒْخَارْ، مَاغَارْ سِيذِي أَذْ إِسّْفوّجْ صِيهْيُونْ عَاوذْ ؤُ نتَّا أَذْ إِخْضَارْ ؤُرْشَالِيمْ عَاوذْ.‘ “ 
