﻿يُووِيلْ.
3.
”أَوَارْنِي ؤُيَا أَذْ إِمْسَارْ، أَقَا نشّْ أَذْ زدْجْعغْ أَرُّوحْ إِنُو خْ مَارَّا بْنَاذمْ ؤُ إِحنْجِيرنْ نْومْ ذ يسِّيثْومْ أَذْ نبَّانْ، إِوسُّورَا نْومْ أَذْ ؤُرْجَانْ ثِيرْجَا ؤُ إِحُوذْرِييّنْ نْومْ أَذْ ژَترنْ إِوحَّانْ. 
ذڭْ وُوسَّانْ نِّي نشّْ أَذْ فَارّْغغْ أَرُّوحْ إِنُو ؤُڒَا خْ إِسمْغَانْ ؤُ خْ ثِييَّا. 
نشّْ أَذْ ڭّغْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذڭْ إِجنْوَانْ ؤُ خْ ثمُّورْثْ: إِذَامّنْ ذ ثْمسِّي ذ إِقلِّيجنْ ن دّخَّانْ. 
ثَافُوشْثْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثَادْجسْثْ، ؤُ ثَازِيرِي أَذْ ثذْوڒْ ذ إِذَامّنْ قْبڒْ مَا إِ د غَا يَاسْ وَاسّْ أَمقّْرَانْ ذ إِسِّيڭّْوِيذنْ ن سِيذِي. 
أَذْ إِمْسَارْ أَقَا كُوڒْ  إِجّْ ونِّي إِ غَا إِڒَاغَانْ إِسمْ ن سِيذِي أَذْ إِنْجمْ، مَاغَارْ خْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ يِيڒِي ؤُسنْجمْ أَمْ مَامّشْ إِنَّا سِيذِي، ؤُ غَارْ إِنِّي يَاروْڒنْ إِ خفْ غَا إِڒَاغَا سِيذِي.“ 
