﻿حُوشِيعَا.
13.
”ؤُمِي إِسِّيوڒْ إِفْرَايِيمْ، أَقَا ذِينْ ثَارْجِيجثْ س ؤُوقَّارْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ إِخفْ نّسْ ذِي إِسْرَائِيل ؤُشَا إِذْوڒْ ذ أَمذْنُوبْ زِي سِّيبّثْ ن وعْبذْ نّسْ إِ بَاعْلْ، ؤُشَا خنِّي إِمُّوثْ. 
ؤُشَا ڒخُّو عَاوذْ أَرْنِينْ تّڭّنْ دّْنُوبْ ؤُ ڭِّينْ س نُّوقَارْثْ نْسنْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ عْلَاحْسَابْ ڒعْقڒْ نْسنْ، أَقَا-ثنْثْ ذ ڒخْيَاڒَاثْ ن لْ-أَصْنَامْ مَارَّا، ڒْخذْمثْ ن ؤُمْزِيڒْ. نِيثْنِي قَّارنْ خَاسنْ: ’أجّْ إِوْذَانْ إِنِّي إِ غَا إِوهّْبنْ ثِيغَارْصَا أَذْ سُّوذُومنْ إِعجْمِييّنْ-أَ!‘ 
س ؤُيَا أَذْ ذوْڒنْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُسيْنُو ن صّْبحْ ؤُ أَمْ نّْذَا غَارْ ثُوفُّوثْ نِّي ذغْيَا إِعدُّونْ، أَمْ ؤُڒُومْ إِطَّاونْ زڭْ ؤُنذْرَارْ ؤُ أَمْ دّخَّانْ إِتّفّْغنْ زِي ثْبُورْجثْ.“ 
”نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، زڭْ وَامِي د-ثفّْغمْ كنِّيوْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. شكْ وَارْ ثتّسّْنذْ بُو أَربِّي نّغْنِي مْغِيرْ نشّْ ؤُ وَارْ ذِينْ أَمْسنْجمْ مْغِيرْ نشّْ. 
نشّْ سّْنغْ شكْ ذِي ڒخْڒَا، ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن ڒحْمُو يَارقّنْ. 
أَڒَامِي إِوْضنْ غَارْ دّمْنثْ نْسنْ ن ثَاروْسَا، ذوْڒنْ جِّيوْننْ. أَڒَامِي جِّيوْننْ، إِنُّورْفعْ وُوڒْ نْسنْ. خْ ؤُيَا تُّونْ أَيِي. 
س ؤُينِّي نشّْ ذوْڒغْ إِ نِيثْنِي أَمْ ويْرَاذْ إِزهَّارنْ، أَمْ ؤُغِيڒَاسْ ڒبْثغْ ذڭْ وبْرِيذْ. 
نشّْ ؤُسِيغْ-د غَارْسنْ أَمْ يِيجّْ ن دُّوبْ ونِّي ؤُمِي ؤُشَارنْ ثَارْوَا نّسْ ؤُ نشّْ أَڒْژغْ إِذْمَارنْ نْسنْ ؤُ صَارْضغْ ثنْ ذِينْ أَمْ ثِيزمْثْ. ڒوْحُوشْ ن ڒخْڒَا مزّْقنْ ثنْ.“ 
”مَانْ أَيَا إِذْوڒْ ذ أَكحّضْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل، أَقَا ثْعكّْسذْ أَيِي، ضِيدّْ إِ ونِّي إِدْجَانْ ذ أَمْعَاونْ نّشْ. 
مَانِي إِدْجَا خنِّي ؤُجدْجِيذْ نّشْ، ذ ونِّي إِزمَّارنْ أَذْ شكْ إِسّنْجمْ ذِي مَارَّا ثِيندَّامْ نّشْ! ؤُ مَانِي دْجَانْ ڒْقُوضَاثْ نّشْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’أوْشْ أَيِي إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ‘؟ 
س وغْضَابْ إِنُو وْشِيغْ أَشْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ س ؤُذُوقّزْ إِنُو ن ؤُفُوڭمْ كّْسغْ أَشْ ث. 
ڒْمُوعْصِييّثْ ن إِفْرَايِيمْ ثتّْوَاقبّضْ أَمْ ذڭْ إِشْثْ ن ثْقبِّيضْطْ، دّْنُوبْ نّسْ تّْوَاحْضَانْ. 
ڒحْرِيقْ ن ثَارْوَا أَذْ غَارسْ د-يَاسْ. نتَّا ذ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ إِقِّيمْ بْڒَا ثِيغِيثْ، مَاغَارْ نتَّا وَارْ ذِينْ إِبدّْ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ إِفّغْ خْمِي إِ غَا ثَارْزمْ ڒمْڒَاوْڒثْ حِيمَا أَذْ فّْغنْ إِحنْجِيرنْ. 
”زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒَاخَارْثْ أَذْ ثنْ فْذِيغْ، أَذْ ثنْ فكّغْ زِي ڒْموْثْ. أَ ڒْموْثْ، مَانِي دْجَانْ ڒحْڒَاشَاثْ ن طَّاعُونْ نّمْ، أَ ڒَاخَارْثْ، مَانِي ثدْجَا ثُورْصُوضِي نّمْ؟ مَا أَذْ نذْمغْ عَاذْ؟ لَّ، أَيَا إِنُوفَّارْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ إِنُو. 
وَاخَّا ڭُّورْ إِفْرَايِيمْ أَذْ إِوْشْ ڒْغِيدْجثْ جَارْ أَيْثْمَاسْ، عَاذْ أَذْ د-يَاسْ إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ زِي شَّارْقْ، إِجّْ ن ؤُسمِّيضْ ن سِيذِي نِّي إِ-د إِ غَا إِكَّارنْ، - ثَاڒَا نّسْ ڭُّورْ أَذْ ثَاژغْ، أَنُو نّسْ ڭُّورْ أَذْ إِوْضَا - ڭُّورْ أَذْ إِكشّضْ ؤُسمِّيضْ إِشْثْ ن ثْخَابشْثْ زِي مْكُوڒْ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ.“ 
