﻿إِرْمِييَا.
1.
أَوَاڒنْ ن إِرْمِييَا، مِّيسْ ن حِيلْقِييَا، زڭْ إِكهَّاننْ نِّي إِدْجَانْ ذِي عَانَاثُوثْ، ذِي ثمُّورْثْ ن بِينْيَامِينْ، 
ونِّي غَارْ د-يُوسَا وَاوَاڒْ ن سِيذِي ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُجدْجِيذْ يُوشِييَا، مِّيسْ ن أَمُونْ، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒطَّاشْ ن ڒحْكَامثْ نّسْ. 
يُوسَا-د وَاوَاڒْ ن سِيذِي غَارسْ ؤُڒَا ذڭْ وُوسَّانْ ن يَاهُويَاقِيمْ، مِّيسْ ن يُوشِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَڒْ مَانِي إِكمّڒْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ حِيطَاشْ ن صِيذْقِييَا، مِّيسْ ن يُوشِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَڒَامِي د-إِوْينْ ؤُرْشَالِيمْ غَارْ لْمنْفَا ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ خمْسَا. 
يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: 
”قْبڒْ مَا ڭِّيغْ شكْ ذ أَسيْمِي ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاشْ، ثُوغَا سّْنغْ شكْ، ؤُ قْبڒْ مَا د-ثفّْغذْ زِي ڒمْڒَاوثْ، أَقَا سّْقدّْسغْ شكْ. نشّْ أَرشّْحغْ شكْ ذ أَنَابِي إِ ڒڭْنُوسْ.“ 
خنِّي نِّيغْ: ”أَهْ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي! خْزَارْ، نشّْ وَارْ زمَّارغْ أَذْ سِّيوْڒغْ، نشّْ عَاذْ ذ أَحُوذْرِي.“ 
مَاشَا سِيذِي يَارَّا-د خَافِي: ”وَارْ قَّارْ: ’نشّْ عَاذْ ذ أَحُوذْرِي!‘، مَاغَارْ مَانِي مَا شكْ إِ غَا سّكّغْ أَذْ ذِينْ ثْرَاحذْ، ؤُ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ غَا ؤُمُورغْ، أَذْ ث ثِينِيذْ. 
وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوذْ، مَاغَارْ نشّْ أَكِيذكْ، حِيمَا أَذْ شكْ فكّغْ!“، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي. 
إِسّْوِيژّضْ سِيذِي أَفُوسْ نّسْ، إِحَاذَا أَقمُّومْ إِنُو ؤُشَا إِنَّا أَيِي سِيذِي: ”خْزَارْ، نشّْ ڭِّيغْ أَشْ أَوَاڒنْ إِنُو ذڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ. 
خْزَارْ، ذڭْ وَاسّْ-أَ أَذْ شكْ أَرشّْحغْ خْ ڒڭْنُوسْ ؤُ خْ ثْڭلْذَاوِينْ، حِيمَا أَذْ ثْقڒْعذْ ؤُ أَذْ ثْهذْمذْ، حِيمَا أَذْ ثَاردّْدْجذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثْغضْڒذْ، حِيمَا أَذْ ثبْنِيذْ ؤُ أَذْ ثژُّوذْ.“ 
يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا: ”مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ، إِرْمِييَا؟“ نشّْ أَرِّيغْ-د: ”نشّْ تّْوَاڒِيغْ إِشْثْ ن ثْسطَّا ن دْجوْزْ.“ 
إِنَّا أَيِي سِيذِي: ”شكْ ثژْرِيذْ نِيشَانْ، مَاغَارْ نشّْ تّْعسّغْ خْ وَاوَاڒْ إِنُو حِيمَا أَذْ ث ڭّغْ.“ 
يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي إِ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، إِنَّا: ”مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ؟“ نشّْ أَرِّيغْ-د: ”تّْوَاڒِيغْ ثَايْذَارْثْ إِتّْننَّانْ، أَبُوضْ نّسْ إِميّڒْ غَارْ ذَا زِي شَّامَالْ.“ 
خنِّي إِنَّا أَيِي سِيذِي: ”زِي شَّامَالْ إِ د غَا إِهْوَا ڒْغَارْ-أَ خْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ. 
مَاغَارْ، خْزَارْ، نشّْ أَذْ ڒَاغِيغْ خْ مَارَّا ڒَادْجَاثْ ن ثْڭلْذِيوِينْ ن شَامَالْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ د-أَسنْ ؤُشَا أَذْ سّْبدّنْ ڒكْرَاسِي نْسنْ غَارْ وَاذَافْ ن ثوُّورَا ن ؤُرْشَالِيمْ ؤُ ضِيدّْ إِ مَارَّا ڒحْيُوضْ نّسْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ ؤُ ضِيدّْ إِ مَارَّا ثِيندَّامْ ن يَاهُوذَا. 
نشّْ أَذْ خَاسنْ نطْقغْ مَارَّا ڒحْكَامَاثْ إِنُو، خْ مَارَّا ثُوعفّْنَا نْسنْ: أَقَا سمْحنْ ذَايِي ؤُشَا بخَّارنْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي ؤُشَا سجْذنْ إِ مِينْ ڭِّينْ إِفَاسّنْ نْسنْ. 
شكْ خنِّي، حزّمْ ثِيجْعِينَّاثِينْ نّشْ ؤُشَا كَّارْ، بَارّحْ أَسنْ مَارَّا مِينْ ذ أَشْ غَا ؤُمُورغْ. وَارْ تّْنخْڒِيعْ زَّايْسنْ نِيغْ أَذْ شكْ سّْنخْڒْعغْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ. 
خْزَارْ، نشّْ أَذْ شكْ ڭّغْ ذ ثَانْذِينْثْ إِفَارْينْ، ذ إِجّْ ن ؤُپِيلَارْ ن وُوزَّاڒْ ذ ڒحْيُوضْ ن نّْحَاسْ ضِيدّْ إِ مَارَّا ثَامُّورْثْ: ضِيدّْ إِ إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا، ضِيدّْ إِ ڒْحُوكَّامْ نّسْ، ضِيدّْ إِ إِكهَّاننْ نّسْ ؤُ ضِيدّْ إِ ڒْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ. 
نِيثْنِي أَذْ كِيذكْ مّنْغنْ، مَاشَا وَارْ شكْ أَرنّْينْ، مَاغَارْ نشّْ أَكِيذكْ، حِيمَا أَذْ شكْ فكّغْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي.“ 
