﻿إِشَاعْيَا.
35.
”أَذْ إِفَارْحْ ڒخْڒَا ذ ثمُّورْثْ يُوژْغنْ، أَذْ ثسْڒِيوْڒوْ ڒوْضَا، أَذْ ثْنوَّارْ أَمْ ثْنوَّاشْثْ وَارْ زَّايسْ وْضَانْثْ ثِيفْرَايْعمَّارْصْ. 
أَذْ ثْنوَّارْ أَذْ ثْشُووَّارْ، وَاهْ، أَذْ ثسْڒوْڒِيوْ ڒوْضَا س ڒفْرَاحثْ ذ ؤُسْڒِيوْڒوْ. أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ؤُعُودْجِي ن لُوبْنَانْ، ڒْعزّْ ن كَارْمِيلْ ؤُ ن ڒوْضَا ن شَارُونْ. نِيثْنِي أَذْ ژَترنْ أَعُودْجِي ن سِيذِي، ڒْعزّْ ن أَربِّي نّغْ.“ 
”سْمحْضمْ إِفَاسّنْ أَرْخُونْ ؤُ سْجهْذمْ إِفَادّنْ إِتّمْرَايْوَانْ. 
إِنِيمْ إِ يِينِّي غَارْ إِدْجَا ؤُڒْ إِڭّْوذْ: ’إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ، وَارْ تّڭّْوذمْ! خْزَارمْ، أَربِّي نْومْ أَذْ إِخْڒفْ، أَذْ د-يَاسْ وخْڒَافْ ن أَربِّي، نتَّا أَذْ د-يَاسْ س يِيخفْ نّسْ، أَذْ كنِّيوْ إِسّنْجمْ.‘ 
خنِّي أَذْ نُّورْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ ن إِضَارْغَاڒنْ ؤُشَا أَذْ تّْوَارزْمنْ إِمزُّوغنْ ن إِذُوهْشَارْ. 
خنِّي أَذْ إِنْڭزْ ؤُقِيذَارْ أَمْ ؤُذَاذْ ؤُشَا إِڒسْ ن ؤُزِينُونْ أَذْ إِسْڒِيوْڒوْ، مَاغَارْ أَذْ دُّوقّْزنْ وَامَانْ ذِي ڒخْڒَا ؤُڒَا ذ ثِيغْزَارِينْ ذِي ڒوْضَا. 
ثَامُّورْثْ يُوژْغنْ أَذْ ثذْوڒْ ذ سَّارِيجْ ؤُ ثَامُّورْثْ إِفُّوذنْ ذ ثَاڒَاوِينْ إِتّْبقْبُوقنْ. ذِي ثمُّورْثْ ن وُوشَّاننْ ن ڒخْڒَا، مَانِي أَرّيْحنْ، أَذْ يِيڒِي أَرْبِيعْ أَكْ-ذ ؤُغَانِيمْ ذ وزْرَافْ.“ 
”أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن وبْرِيذْ إِسڭّْمنْ، أَبْرِيذْ نِّي إِ غَا ڒَاغَانْ ’أَبْرِيذْ أَمْقدَّاسْ!‘. ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمخْمُوجْ وَارْ خَاسْ إِڭُّورْ، مَاشَا أَذْ يِيڒِي إِ نِيثْنِي: مَانْ ونْ مَا إِڭُّورنْ خْ وبْرِيذْ-أَ، عَاذْ إِبُوهَاڒِييّنْ وَارْ تّْوذِّيرِينْ. 
وَارْ ذِينِّي إِتِّيڒِي وَايْرَاذْ، وَاهْ، وَارْ خَاسْ إِتّْڭِيعِّيذْ نِيغْ أَذْ إِتّْوَافْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْوحْشْ إِتّْشَارّڭْ، مَاشَا إِنِّي إِتّْوَافكّنْ أَذْ خَاسْ ؤُيُورنْ. 
إِنِّي إِتّْوَاصڒْحنْ زِي سِيذِي أَذْعقْبنْ، أَذْ د-أَسنْ سْڒِيوْڒِيونْ غَارْ صِيهْيُونْ. ڒفْرَاحثْ ن ڒبْذَا أَذْ ثَارْسَا خْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ. أَفَارّجْ ذ ڒفْرَاحثْ أَذْ غَارْسنْ أَوْضنْ، أَشْضَانْ ذ وسْحِيسّفْ أَذْ زَّايْسنْ أَروْڒنْ.“ 
