﻿إِشَاعْيَا.
16.
” ’سكّمْ دّْمَانِي شُّورنْ س إِزْمَارنْ ن ڒْحَاكمْ ن ثمُّورْثْ، زِي سَالَاعْ غَارْ ڒخْڒَا، غَارْ وذْرَارْ ن يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ!‘ 
أَمْ إِجْضَاضْ يَاروْڒنْ، إِتّْوَاسّضْونْ زِي ڒْعُوشّْ، أَمُّو إِ غَا ڭّنْثْ يسِّيسْ ن مُوآبَ غَارْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو ن يغْزَارْ ن أَرْنُونْ. 
’أَوْيمْ خنِّي شّْوَارْ، كْسِيمْ أَوَاڒْ، ڭّمْ ثِيڒِي نّمْ أَمْ دْجِيڒثْ ذڭْ ؤُزِيڒْ، سْنُوفَّارْ إِمثْلَاعْ، وَارْ زْنُوزِي إِنِّي يَاروْڒنْ!‘ 
’جّمْ إِنِّي زَّايِي خْ يُوژّْڒنْ أَذْ غَارمْ قِّيمنْ، أَ ثَامُّورْثْ ن مُوآبَ! إِڒِي ذ أَذُورِّي إِ نِيثْنِي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُمْثحَّايْ!‘ “ ”ڒحْصَارثْ مَاشَا أَذْ ثْبدّْ، أَثحِّي أَذْ إِقْضَا، إِنِّي إِعفّْسنْ خْ ثمُّورْثْ أَذْ مْودَّارنْ زِي ثمُّورْثْ. 
ڒْكُورْسِي إِڭلّْذنْ أَذْ إِتّْوَاشدّْ س ثْمخْسِيوْثْ إِشُووَّارنْ ؤُ نتَّا أَذْ خَاسْ إِقِّيمْ ذِي ثِيذتّْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ ن ذَاوُوذْ، نتَّا ذ ونِّي إِحكّْمنْ ذ ونِّي يَارزُّونْ ڒْحقّْ ؤُشَا إِسّفْڒحْ ثَاسڭْذَا.“ 
”نشِّينْ نسْڒَا خْ نّْفَاخثْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، أَقَا نتَّاثْ ذ ثَاعفَّارْثْ أَڒْ طَّارْفْ. ثَاعفَّارْثْ نّسْ ذ نّْفَاخثْ نّسْ ذ زّْعَامثْ نّسْ، أَقَا مَارَّا ڒْهَارْذْ نّسْ إِخْوَانْ وَارْ إِدْجِي شَا نِيشَانْ. 
س ؤُيَا إِ غَا ثْرُو ثمُّورْثْ ن مُوآبَ خْ مُوآبَ، مَارَّا نِيثْنِي أَذْ رُونْ، أَذْ سْغُوينْ خْ زّْبِيبْ ن قِيرْ-حَارِيسَاثْ، نِيثْنِي ذوْڒنْ تّْوَاغڒْبنْ قَاعْ. 
مَاغَارْ إِسْڒَاونْثْ ثْزَايَارِينْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ ن حَاشْبُونْ. ثِيسضْوِينْ ن ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا أَرنّْينْثْ ڒْحُوكَّامْ نْ ڒڭْنُوسْ. ثِيسضْوِينْ يِيوْضنْثْ أَڒْ يَاعْزِيرْ، سُوحنْثْ ذِي ڒخْڒَا، بزّْعنْثْ، أَقَا ژْوَانْثْ ڒبْحَارْ. 
خْ ؤُيَا تّْرُوغْ خْ ضِّيڒشْثْ ن سِيبْمَا، أَمْ مَامّشْ رُوغْ خْ يَاعْزِيرْ. سُّوغْ شمْ س إِمطَّاونْ إِنُو، أَ، ثِيندَّامْ ن حَاشْبُونْ ذ أَلِيعَالَا، مِينْزِي رُوحنْ إِغُويَّانْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ زِي ثِينِي نّمْ ن ؤُنبْذُو ؤُ زڭْ وڒْقَاضْ نّمْ. 
ثْحيّذْ ڒفْرَاحثْ ذ زّْهُو زڭْ إِيَّارْأنْ إِسّغْمَاينْ ن ثْفدْجَاحْثْ، وَارْ تّْغنِّيجنْ ؤُ وَارْ سْڒِيوْڒِيونْ عَاذْ ذڭْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ. ونِّي يَارفّْسنْ وَارْ يَارفّسْ عَاذْ أَضِيڒْ ذِي ثْسِيڒْثْ ن ؤُضِيڒْ. سّْبدّغْ نشّْ ڒعْيُوذَاثْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ. 
خْ ؤُيَا سْغُويُّونْثْ ثكْرِيشِينْ إِنُو أَمْ يِيجّْ ن ڒْڭَامْبْرِي خْ مُوآبَ، ؤُ ذَاخڒْ إِنُو خْ كِيرْ-حَارِيسْ. 
خْمِي إِ غَا يَاحڒْ مُوآبَ خْ ڒْڭعّْذثْ مَانِي تّْقدَّامنْ ثِيوْهِيبِينْ نّسْ ؤُشَا أَذْ يَاذفْ غَارْ زَّاوشْثْ نّسْ إِقدّْسنْ حِيمَا أَذْ إِژَّادْجْ، خنِّي أَذْ ژَترنْ أَقَا مُوآبَ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِڭّْ وَالُو.“ 
وَا ذ أَوَاڒْ إِ إِسِّيوڒْ سِيذِي خْ مُوآبَ. 
ؤُشَا ڒخُّو إِسَّاوَاڒْ سِيذِي، إِقَّارْ: ”ذِي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا عْلَاحْسَابْ إِسڭّْوُوسَا ن ؤُشوَّاڒْ، أَذْ إِذْوڒْ ؤُعُودْجِي ن مُوآبَ إِتّْوَاسّحْقَارْ أَكْ-ذ مَارَّا أَبَارُّو نِّي أَمقّْرَانْ. مِينْ زَّايسْ إِ غَا إِقِّيمنْ، أَذْ يِيڒِي ذْرُوسْ قَاعْ، وَارْ إِدْجِي أَطَّاسْ.“ 
