﻿إِزهِّيذنْ.
149.
هَالِّيلُو-يَاهْ! غنّْجمْ إِجّْ ن يزْڒِي ن جْذِيذْ إِ سِيذِي، سْعُودْجمْ ث ذڭْ وڭْرَاوْ ن إِمْثِيقَّانْ نّسْ. 
أَذْ إِفَارْحْ إِسْرَائِيل زڭْ ونِّي ث إِڭِّينْ، أَذْ أَرْشْقنْ إِحنْجِيرنْ ن صِيهْيُونْ س ؤُجدْجِيذْ نْسنْ. 
أَذْ صبّْحنْ نِيثْنِي إِسمْ نّسْ س شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، أَذْ أَسْ زهّْذنْ س ؤُبنْذِيرْ ذ ڒْڭَامْبْرِي، 
مَاغَارْ سِيذِي يَارْضَا خْ ڒْڭنْسْ نّسْ، أَذْ يَاوِي شَّانْ إِ إِمْوَاضْعنْ س ونْجَامْ. 
أَذْ سْڒِيوڒْونْ إِمْثِيقَّانْ س ؤُوقَّارْ يُودْجْغنْ، أجّْ إِ-ثنْ أَذْ سْغُوينْ س ڒفْرَاحثْ زڭْ إِمُوشَانْ نْسنْ ن أَرَّاحثْ. 
إِزْڒَانْ ن ؤُعُودْجِي إِ أَربِّي ذڭْ ؤُقمُّومْ نْسنْ إِجّْ ن سِّيفْ إِقْضعْ س ثْنَاينْ ن وُوذْمَاونْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، 
حِيمَا أَذْ نْثَاقْمنْ زِي ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ عَاقْبنْ شُّوعُوبْ، 
حِيمَا أَذْ شَارْفنْ إِجدْجِيذنْ نْسنْ س سّْنَاسڒْ، أَيْثْ ن ثَاصِيڒثْ نْسنْ س سّْنَاسڒْ ن وُوزَّاڒْ، 
حِيمَا أَذْ خَاسنْ ڭّنْ ڒْحُوكْمْ يُورَانْ. ذ مَانْ أَيَا أَذْ ثِيڒِي ذ لْعَاضَامَا ن مَارَّا إِمْثِيقَّانْ نّسْ. هَالِّيلُو-يَاه. 
