﻿إِزهِّيذنْ.
141.
أَزهّذْ ن ذَاوُوذْ. أَ سِيذِي، نشّْ تّْڒَاغِيغْ غَاركْ، ذغْيَاثْ غَارِي، سڒْ غَارْ ثْمِيجَّا إِنُو خْمِي د خَاكْ إِ غَا تّْڒَاغِيغْ. 
إِڒِي أَذْ ثْبدّْ ثْژَادْجِيثْ إِنُو أَمْ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، ؤُڒَا ذ أَسْڭعّذْ ن إِفَاسّنْ إِنُو أَمْ ثوْهِيبْثْ ن ثْمذِّيثْ. 
أَ سِيذِي، أڭّْ إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ غَارْ ؤُقمُّومْ إِنُو، حْضَا ثَاوَّارْثْ ن إِينْشِيشنْ إِنُو. 
أڭّْ أَقَا ؤُڒْ إِنُو وَارْ إِتّْنجْبِيذْ غَارْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ذ ثَاعفَّانْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ڭّغْ ثِيمڭَّا س ڒْغشّْ أَكْ-ذ إِرْيَازنْ نِّي إِتّڭّنْ ڒْمُوعْصِييّثْ، أڭّْ أَقَا نشّْ وَارْ تّتّغْ زِي ثَازْيُوضِي نْسنْ. 
أجّْ أَمْسڭّذْ أَذْ أَيِي إِوّثْ، مَاغَارْ أَيَا ذ ثَامخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ، مَاڒَا نتَّا إِتّْسڭّذْ أَيِي، أَيَا ذ زّشْثْ خْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو، أَذْ ت إِقْبڒْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو. وَاهْ، ؤُڒَا أَمُّو أَذْ ثِيڒِي ثْژَادْجِيثْ إِنُو عَاذْ ضِيدّْ إِ ثْمڭَّا نْسنْ إِعفّْننْ. 
ڒْقُوضَاثْ نْسنْ مّنْضَارنْ سْوَادَّايْ خْ ؤُغزْذِيسْ ن جَّارْفْ، أَقَا سْڒِينْ بلِّي أَوَاڒنْ إِنُو ضَارْفنْ. 
أَخْمِي ثتّْوَاشَارْزْ ؤُ ثنُّورْزمْ ثمُّورْثْ، أَمُّو إِ تّْوَازدْجْعنْ إِغْسَانْ نّغْ غَارْ ؤُقمُّومْ ن ڒَاخَارْثْ. 
مَاشَا ثِيطَّاوِينْ إِنُو خزَّارنْثْ-إِ-د غَاركْ، أَ سِيذِي، سِيذِي إِنُو، نشّْ أَركّْوَاڒغْ غَاركْ، وَارْ تّجِّي ڒعْمَارْ إِنُو يَارْخفْ. 
سِيڭّْوجْ أَيِي إِ ومْنَاعْ ن ڒْفخْ إِ ذ أَيِي مذْينْ، زِي ثخْشِيفِينْ ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْمُوعْصِييّثْ. 
إِڒِي إِعفَّاننْ أَذْ وْضَانْ مَارَّا ذِي ثْرَاشَّاوِينْ نْسنْ، مِينْ غَا كّغْعدُّوغْ. 
