﻿إِزهِّيذنْ.
138.
ن ذَاوُوذْ. أَذْ شكْ قَاذِيغْ س مَارَّا ؤُڒْ إِنُو، أَذْ شكْ زهّْذغْ زَّاثْ إِ إِربِّيثنْ. 
أَذْ بنْذْقغْ غَارْ زَّاوشْثْ نّشْ ثَامقّْرَانْثْ إِقدّْسنْ، أَذْ قَاذِيغْ إِسمْ نّشْ خْ ثْمخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ؤُ خْ ڒَامَانْ نّشْ، مَاغَارْ شكْ ثسّمْغَارذْ أَوَاڒْ نّشْ خْ مَارَّا مِينْ إِتّْوَافنْ عَاذْ ذڭْ يِيسمْ نّشْ. 
ذڭْ وَاسّْ ڒَامِي خَاكْ د-ڒَاغِيغْ، ثَارِّيذْ-د خَافِي، شكْ ثوْشِيذْ جّهْذْ إِ ڒعْمَارْ إِنُو. 
مَارَّا إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورْثْ أَذْ شكْ قَاذَانْ، أَ سِيذِي، خْمِي تّسْڒَانْ أَوَاڒنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ. 
أَذْغنّْجنْ خْ إِبْرِيذنْ ن سِيذِي، مَاغَارْ أَعُودْجِي ن سِيذِي ذ أَمقّْرَانْ. 
مَاغَارْ وَاخَّا إِتّْوَاسُّوعْڒَا سِيذِي أَطَّاسْ، عَاذْ إِخزَّارْ-د غَارْ ؤُمْوَاضعْ، مَاشَا بُو-نّْفَاخثْ إِسّنْ إِ-ث زِي ڒَاڭّْوَاجْ. 
مَاڒَا ؤُيُورغْ ذِي ڒْوسْطْ ن ڒحْصَارثْ، أَذْ أَيِي د-ثتَّارّذْ غَارْ ثُوذَارْثْ. شكْ ثسّْوِيژّْضذْ أَفُوسْ نّشْ ضِيدّْ إِ وغْضَابْ ن ڒْعذْيَانْ إِنُو، أَفُوسْ نّشْ أَفُوسِي إِسّنْجمْ أَيِي. 
سِيذِي أَذْ ث إِكمّڒْ إِ نشّْ. أَ سِيذِي، ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا، ڒفْعَايڒْ ن إِفَاسّنْ نّشْ وَارْ ثنْ ثَارخُّوذْ. 
