﻿إِزهِّيذنْ.
128.
إِزْڒِي ن ؤُڭعّذْ. سّعْذْ ن كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِتّڭّْوذنْ سِيذِي، ونِّي إِڭُّورنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نّسْ. 
أَقَا أَذْ ثشّذْ زڭْ وَارْبرْ ن إِفَاسّنْ نّشْ، أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَمِيمُونْ ذ لمْلِيحْ. 
ثَامْغَارْثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي أَمْ إِشْثْ ن ثْزَايَارْثْ إِ د-إِتَّاوْينْ ڒْغِيدْجثْ ذِي ثَادَّارْثْ نّشْ، أَرَّاونْ نّشْ أَذْ إِڒِينْ أَمْ إِغمُّوينْ ن زِّيثُونْ قُووَّارنْ إِ طَّابْڒَا نّشْ. 
أَمُّو إِ غَا إِتّْوَابَاركْ ورْيَازْ إِجهْذنْ نِّي إِتّڭّْوذنْ سِيذِي. 
سِيذِي أَذْ شكْ إِبَاركْ زِي صِيهْيُونْ، ؤُ أَذْ ثْژَارذْ أَقَا ؤُرْشَالِيمْ أَذْ ثِيڒِي مْلِيحْ، مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ، 
وَاهْ، أَذْ ثْژَارذْ إِحنْجِيرنْ ن إِحنْجِيرنْ نّشْ. ڒهْنَا أَذْ يِيڒِي خْ إِسْرَائِيل. 
