﻿إِزهِّيذنْ.
125.
إِزْڒِي ن ؤُڭعّذْ. إِنِّي إِتّشْڒنْ خْ سِيذِي، أَقَا أَثنْ أَمْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ، ونِّي وَارْ إِتّنْهزِّينْ، مَاشَا إِتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا. 
أَمْ مَامّشْ إِذُورَارْ قُووَّارنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، أَمُّو إِقُووَّارْ سِيذِي إِ ڒْڭنْسْ نّسْ، زِي ڒخُّو أَڒْ ڒبْذَا. 
مَاغَارْ أَزدْجَاضْ ن ڒْغَارْ وَارْ إِتّْغِيمِي إِتَّاريّحْ خْ ثمُّورْثْ ن إِمْسڭَّاذنْ، حِيمَا إِمْسڭَّاذنْ وَارْ سّْوِيژِّيضنْ إِفَاسّنْ نْسنْ غَارْ ڒْغَارْ. 
إِڒِي أَذْ يڭّْ سِيذِي ثَاشُونِي ذڭْ إِصبْحَاننْ، ذڭْ إِنِّي إِسڭّْذنْ س وُوڒْ، 
مَاشَا إِنِّي إِ غَا إِحيّْذنْ زڭْ وبْرِيذْ غَارْ إِبْرِيذنْ إِفَارْغنْ، أَذْ ثنْ إِسِّيڭّْوجْ سِيذِي جْمِيعْ أَكْ-ذ يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْغشّْ. أَذْ ذِينْ يِيڒِي ڒهْنَا خْ إِسْرَائِيل. 
