﻿إِزهِّيذنْ.
124.
إِزْڒِي ن ؤُڭعّذْ. ن ذَاوُوذْ. مْڒِي سِيذِي وَارْ كِيذْنغْ إِبدّْ! إِنِي ث خنِّي أَمُّو، أَ إِسْرَائِيل، 
مْڒِي سِيذِي وَارْ كِيذْنغْ إِبدّْ، ؤُمِي أَكِيذْنغْ د-كَّارنْ إِوْذَانْ، 
إِڒِي سَارْضنْ أَنغْ أَمْ ندَّارْ، ؤُمِي يَارْغَا ؤُخيّقْ نْسنْ خَانغْ، 
إِڒِي أَمَانْ فيّْضنْ خَانغْ، إِڒِي إِشْثْ ن ڒْحمْڒثْ ثكَّا خْ ڒعْمَارْ نّغْ، 
إِڒِي أَمَانْ إِحَاجنْ كِّينْ خْ ڒعْمَارْ نّغْ. 
أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، ونِّي وَارْ د أَنغْ إِتّجِّينْ ذ ثَاكشَّاضْثْ إِ ثغْمَاسْ نْسنْ. 
ڒعْمَارْ نّغْ يَارْوڒْ أَمْ وجْضِيضْ زِي ڒْفخْ ن ؤُنڭْمَارْ. ڒْفخْ يَارژْ ؤُ نشِّينْ ننْفكّْ. 
ثْوِيزَا نّغْ ثْبدّْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي، ونِّي إِڭِّينْ إِجنْوَانْ ذ ثمُّورْثْ. 
