﻿إِزهِّيذنْ.
123.
إِزْڒِي ن ؤُڭعّذْ. نشّْ سّْڭعّْذغْ ثِيطَّاوِينْ إِنُو غَاركْ، شكْ إِ إِقِّيمنْ خْ ڒْكُورْسِي نّسْ ذڭْ ؤُجنَّا. 
خْزَارْ، أَمْ ثِيطَّاوِينْ ن إِسمْغَانْ غَارْ ؤُفُوسْ ن بَابْ نْسنْ، أَمْ ثِيطَّاوِينْ ن ثَايَّا غَارْ ؤُفُوسْ ن لَالَّاسْ، أَمُّو إِ خزَّارنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّغْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، أَڒْ خَانغْ إِ غَا إِحِينّْ. 
حِينّْ خَانغْ، أَ سِيذِي، حِينّْ خَانغْ، مَاغَارْ يُوزَا غَارْنغْ ؤُسحْقَارْ. 
ڒعْمَارْ نّغْ يُوزَا غَارسْ أَطَّاسْ زڭْ ؤُسْثهْزِي ن أَيْثْ ن بُو-نّْفَاخثْ، ؤُڒَا زڭْ ؤُسحْقَارْ ن إِغبَّاننْ. 
