﻿إِزهِّيذنْ.
116.
نشّْ تّخْسغْ، مَاغَارْ سِيذِي إِسْڒَا إِ ثْمِيجَّا إِنُو، إِ ثُوثْرَا إِنُو، 
مَاغَارْ نتَّا إِوْشَا أَيِي أَمژُّوغْ نّسْ. أَذْ أَسْ ڒَاغِيغْ مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ إِنُو. 
إِسغْوَانْ ن ڒْموْثْ نّْضنْ أَيِي-د، ثوْضَا-د خَافِي ثِيڭّْوُوذَا ن ڒَاخَارْثْ. نشّْ ؤُفِيغْ أَقَا أَيِي تّْوَاحْصَارغْ ؤُ شضْنغْ. 
ڒَاغِيغْ خْ يِيسمْ ن سِيذِي، نِّيغْ: ”أَ سِيذِي، فكّْ ڒعْمَارْ إِنُو!“ 
سِيذِي ذ أَحْنِينْ ذ أَمْسڭّذْ، أَربِّي نّغْ ذَايسْ ڒحْنُونشْثْ. 
سِيذِي إِحطَّا ؤُڒَاونْ ن إِحَافِييّنْ. نشّْ ثُوغَا أَيِي أَمْ ؤُنعْضَابْ، مَاشَا نتَّا إِسّنْجمْ أَيِي. 
هْنَا عَاوذْ، أَ ڒعْمَارْ إِنُو، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا أَشْ مِينْ إِصبْحنْ. 
مَاغَارْ شكْ ثحْضِيذْ ڒعْمَارْ إِنُو زِي ڒْموْثْ، ثِيطَّاوِينْ إِنُو زڭْ إِمطَّاونْ، أَضَارْ إِنُو زڭْ ؤُنقْرَاضْ. 
أَذْ ؤُيُورغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ذِي ثمُّورَا ن يِينِّي إِدَّارنْ. 
نشّْ ؤُمْنغْ، س ؤُينِّي نِّيغْ: ”نشّْ تّْوَاحْصَارغْ أَطَّاسْ!“ 
ذِي ثِيڭّْوُوذِي إِنُو نِّيغْ: ”مَارَّا إِوْذَانْ ذ أَيْثْ ن بُو-إِخَارِّيقنْ!“ 
مَامّشْ إِ غَا خدْجْصغْ سِيذِي خْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ ذ أَيِي إِڭَّا؟ 
أَذْ سّْڭعّْذغْ ڒْْكَاسْ ن ؤُسنْجمْ أَمقّْرَانْ، أَذْ ڒَاغِيغْ خْ يِيسمْ ن سِيذِي. 
نشّْ أَذْ كمّْڒغْ لْوُوعُوذْ إِنُو إِ سِيذِي، قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ. 
أَقَا إِغْڒَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ڒْْموْثْ ن إِمْثِيقَّانْ نّسْ. 
أَ سِيذِي، أَقَا نشّْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، نّشْ ذ أَمْسخَّارْ نّشْ، مِّيسْ ن ثَايَّا نّشْ. شكْ ثسَّارْخُوذْ خَافِي إِشذِّيينْ إِنُو. 
نشّْ أَذْ شكْ د-أَوْيغْ ثَاوْهِيبْثْ ن ؤُقَاذِي، أَذْ ڒَاغِيغْ خْ يِيسمْ ن سِيذِي. 
نشّْ أَذْ سّْقفْڒغْ لْوُوعُوذْ إِنُو إِ سِيذِي، قِيبَاتْشْ إِ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ. 
ذِي ڒمْرَاحَاثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ذِي ڒْوسْطْ نّمْ، أَ ؤُرْشَالِيمْ! هَالِّيلُو-يَاه. 
