﻿إِزهِّيذنْ.
82.
أَزهّذْ ن أَسَافْ. أَربِّي إِبدّْ ذِي ثْمسْمُونْثْ ن أَربِّي. نتَّا إِحكّمْ س ڒْحقّْ ذِي ڒْوسْثْ ن إِربِّيثنْ. 
مشْحَاڒْ إِ غَا ثكّمْ ثْحكّْممْ س ڒْغشّْ، أَذْ ثسّْڭعّْذمْ ؤُذمْ ن إِعفَّاننْ؟ سِيلَاهْ. 
حكْممْ س ڒْحقّْ خْ ؤُمَارْخُو ؤُ خْ ؤُيُوجِيڒْ، أَغمْ ثَاسْغَارْثْ إِ ونِّي إِتّْوَاحصَّارنْ ؤُ إِ ؤُمزْڒُوضْ. 
فكّمْ أَمَارْخُو ذ ؤُمزْڒُوضْ، فكّْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن إِعفَّاننْ. 
نِيثْنِي وَارْ تّسّْننْ ؤُ وَارْ فهّْمنْ، ڭُّورنْ تّنّْضنْ ذِي ثَادْجسْثْ، مَارَّا ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ تّنْهزَّانْ. 
نشّْ نِّيغْ: ”كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ، كنِّيوْ مَارَّا ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي!“ 
عَاذْ أَذْ ثمْثمْ أَمْ كُوڒْ بْنَاذمْ، أَذْ ثوْضَامْ أَمْ كُوڒْ إِجّنْ زِي ڒْحُوكَّامْ. 
كَّارْ، أَ أَربِّي، حْكمْ خْ ثمُّورْثْ، مِينْزِي شكْ أَذْ ثطّْفذْ ثَاسْغَارْثْ نّشْ زِي مَارَّا ڒڭْنُوسْ. 
