﻿إِزهِّيذنْ.
64.
إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. أَزهّذْ ن ذَاوُوذْ. 
سڒْ، أَ أَربِّي، إِ ثْمِيجَّا إِنُو خْمِي تّْشثْشِيغْ، حْضَا ثُوذَارْثْ إِنُو زڭْ ؤُسِيڭّْوذْ ن ڒعْذُو. 
سْذُورِّي أَيِي زِي ثْمعْمُوتْشْ ن إِعفَّاننْ، زِي ڒْغَاشِي ن يِينِّي إِتّڭّنْ ڒْمُوعْصِييّثْ، 
إِنِّي إِسّقْضَاعنْ إِڒسْ نْسنْ أَمْ يِيجّْ ن سِّيفْ، قَارّْصنْ أَوَاڒْ يَارزْڭنْ أَمْ فْڒِيثْشَا ن ڒْقوْسْ نْسنْ، 
حِيمَا أَذْ وْثنْ س ڒْقوْسْ خْ ونِّي إِكمّْڒنْ زڭْ إِمُوشَانْ إِنُوفَّارنْ. ذغْيَا أَذْ خَاسْ نيّْشنْ، إِوَا وَارْ ذِينْ مِينْزِي إِ غَا ڭّْوذنْ. 
نِيثْنِي حزّْمنْ مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ، سَّاوَاڒنْ س ثْنُوفّْرَا مَاحنْذْ أَذْ نذْينْ ثِيخْشِيفِينْ. قَّارنْ: ”وِي ثنْ إِ غَا إِژَارنْ!“ 
نِيثْنِي تّْخَارّْصنْ ذِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ: ”أَقَا نوْجذْ، إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ ن ثحْرَايْمشْثْ!“ أَقَا مِينْ إِدْجَانْ ذَاخڒْ ذڭْ ورْيَازْ ؤُ ذڭْ وُوڒْ نّسْ أَقَا يُودْجغْ. 
أَربِّي أَذْ ثنْ إِوّثْ س فْڒِيثْشَا ن ڒْقوْسْ، ذغْيَا أَذْ بَاننْ جّْرَايحْ نْسنْ. 
إِڒسْ نْسنْ أَذْ ثنْ يَارّْ أَذْ نْقَارْضنْ ذڭْ إِخفْ نْسنْ، كُوڒْ إِجّْ، زڭْ إِنِّي ثنْ إِتّْوَاڒَانْ، أَذْ يَارْوڒْ. 
خنِّي أَذْ ڭّْوذنْ مَارَّا إِوْذَانْ، أَذْ بَارّْحنْ ثِيمڭَّا ن أَربِّي ؤُشَا أَذْ خْزَارنْ مْلِيحْ ذِي مِينْ د إِتّڭّْ. 
أَمْسڭّذْ أَذْ إِفَارْحْ ذِي سِيذِي ؤُ أَذْ غَارسْ د-يَارْوڒْ، مَارَّا إِنِّي ؤُمِي إِسڭّذْ وُوڒْ أَذْ فَارْحنْ. 
