﻿إِزهِّيذنْ.
40.
إِ ؤُمقّْرَانْ ن إِمغْنَاجنْ. ن ذَاوُوذْ. أَزهّذْ. 
سِّيثِيمغْ قَاعْ خْ سِيذِي. نتَّا يَارَّا-د غَارِي س ؤُزدْجِيفْ، إِسّْحسّْ غَارْ ؤُغُويِّي إِنُو. 
نتَّا إِسّْڭعّذْ أَيِي-د زڭْ إِجّْ ن وَانُو إِنقّنْ، زڭْ ؤُبدْجَاعْ ذ ؤُبَارْيُوضْ، نتَّا إِسَّارْسْ إِضَارنْ إِنُو خْ ثصْضَارْثْ، إِسّمْثنْ إِصُورَافْ إِنُو. 
نتَّا إِڭَّا أَيِي إِجّْ ن يزْڒِي ذ أَمَايْنُو ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو، إِجّْ ن إِزْڒِي ن ؤُصبّحْ إِ أَربِّي. أَطَّاسْ أَذْ ث ژَترنْ، أَذْ ثشْڒنْ خْ سِيذِي. 
سّعْذْ ن ورْيَازْ ونِّي إِتّشْڒنْ خْ سِيذِي، ونِّي وَارْ إِتّْميّْڒنْ غَارْ أَيْثْ ن بُو-نّْفَاخثْ، ؤُڒَا غَارْ يِينِّي إِودَّارنْ غَارْ ؤُخَارِّيقْ. 
أَطَّاسْ، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، ذ لْمُوعْجِيزَاثْ نِّي ثڭِّيذْ، ؤُڒَا ذ مِينْ ثنْوِيذْ خَانغْ. ؤُڒَا ذ إِجّْ إِزمَّارْ أَذْ إِعْبَارْ إِخفْ نّسْ أَكِيذكْ. نشّْ أَذْ ثنْثْ هَاجِيغْ، أَذْ زَّايْسنْثْ سِّيوْڒغْ. أَقَا نِيثنْثِي ذڭْ وَاطَّاسْ، وَارْ زمَّارنْثْ أَذْ تّْوَاحسْبنْثْ. 
وَارْ ثخْسذْ ثَاغَارْصْثْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. شكْ ثَارْزْمذْ إِمزُّوغنْ إِنُو. ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ثْغَارْصْثْ ن دّنْبْ وَارْ ثنْثْ ثتَّارذْ. 
خنِّي نِّيغْ: ”خْزَارْ، نشّْ أَذْ د-أَسغْ، ذڭْ وذْلِيسْ إِتّْوَانّْضنْ يُورَا خَافِي. 
نشّْ غَارِي مژْرِي، أَ أَربِّي، حِيمَا أَذْ ڭّغْ مِينْ ثخْسذْ شكْ. شَّارِيعَا نّشْ أَقَا-ت ذِي ذَاخڒْ إِنُو.“ 
نشّْ تّْبَارّْحغْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْسڭْذَا نّشْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ أَمقّْرَانْ. خْزَارْ، وَارْ تّقّْنغْ إِينْشِيشنْ إِنُو، أَ سِيذِي، شكْ ثسّْنذْ ث. 
وَارْ تّْخمّْڒغْ ثَاسڭْذَا نّشْ ذَاخڒْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو، سَّاوَاڒغْ خْ ثِيذتّْ نّشْ ؤُ خْ ؤُسنْجمْ نّشْ. ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ إِ ذَايكْ وَارْ ثنْ سّْنُوفَّارغْ ذڭْ وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ أَمقّْرَانْ. 
شكْ، أَ سِيذِي، وَارْ خَافِي ثسّْبذِّيذْ أَرّحْمثْ نّشْ. أجّْ ثَامخْسِيوْثْ نّشْ إِشوَّارنْ ذ ڒَامَانْ إِ ذَايكْ أَذْ أَيِي حْضَانْثْ ڒبْذَا. 
مَاغَارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحصّبْ ڒْْغَارْ إِ ذ أَيِي إِقُووَّارنْ، ڒْْمُوعْصِييَّاثْ إِنُو تّْمنْعنْثْ أَيِي-د، ذوْڒغْ وَارْ تّْوِيڒِيغْ عَاذْ س مَانْ أَيَا. أَقَا-ثنْثْ ذ أَطَّاسْ خْ ؤُشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ إِنُو، ؤُڒْ إِنُو إِتّفْشِيڒْ. 
أَ سِيذِي، أَذْ أَشْ يَارْضَا حِيمَا أَذْ أَيِي ثْفكّذْ، أَ سِيذِي، ذغْيَاثْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثوْشذْ أَفُوسْ. 
أجّْ إِنِّي يَارزُّونْ ڒعْمَارْ إِنُو حِيمَا أَذْ ث ثحَّانْ أَذْ تّْوَاخَارْوضنْ، أَذْ سّْنُوفَارنْ إِخفْ نْسنْ جْمِيعْ، أجّْ إِنِّي إِفَارّْحنْ ذڭْ ؤُعدّبْ إِنُو أَذْ ذوْڒنْ غَارْ ضفَّارْ ؤُ أَذْ تّْوَاسّْبهْذْڒنْ. 
أجّْ إِ-ثنْ أَذْ تّْوَاردّْدْجنْ أَمْ ؤُخدْجصْ إِ ڒفْضِيحثْ نْسنْ إِ إِڭِّينْ، إِنِّي ذِينْ إِقَّارنْ: ”هَا، هَا!“ 
أجّْ مَارَّا إِنِّي خَاكْ يَارزُّونْ، أَذْ أَرّنْ مژْرِي، أَذْ زَّايكْ فَارْحنْ. أجّْ إِنِّي إِتّخْسنْ أَسنْجمْ نّشْ أَذْ إِنِينْ ڒبْذَا: ”سِيذِي ذ أَمقّْرَانْ!“ 
نشّْ ذِي ڒغْبنْ ؤُ زڒْضغْ، مَاشَا سِيذِي إِنُو إِعْقڒْ خَافِي. شكْ ذ ونِّي ذ أَيِي إِوْشِينْ أَفُوسْ ذ ونِّي ذ أَيِي إِسّْنجْمنْ. أَ أَربِّي إِنُو، وَارْ تّْعطَّاڒْ شَا. 
